Αυτά υπήρξαν πάντοτε τα όπλα των αυταρχικών καθεστώτων και κομμάτων, ξεκινώντας από τον κομμουνισμό, συνεχίζοντας με την δήθεν ανανεωτική αριστερά, περνώντας από τους σοσιαλιστές και καταλήγοντας στην Ακροδεξιά.
Η υπόθεση της Mercosur αποτελεί το τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στην Ελλάδα και στην Ευρώπη…
Μετά την παραπομπή της Συμφωνίας στο Δικαστήριο της ΕΕ από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο (334 ψήφοι υπέρ της παραπομπής, 324 κατά, 11 αποχές) και τον συνασπισμό των άκρων, άρχισαν πάλι τους βερμπαλισμούς και τις θριαμβολογίες: Νίκη, μεγάλη επιτυχία, βέτο, το ευρωκοινοβούλιο είπε «όχι στη λευκή επιταγή» (αυτό το τελευταίο από τους ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που ψήφισαν κόντρα στην ευρωομάδα τους).
Η υποκρισία στο ζενίθ δηλαδή. Γιατί όταν συμφωνήθηκε η Mercosur και έπεσαν οι υπογραφές (Ιούνιος 2019), ο μεν ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζε, ο δε Ανδρουλάκης, ως ευρωβουλευτής, δεν είπε λέξη – και ας ήταν μέλος της ευρωπαϊκής αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με τη Mercosur!
Ψέματα λένε και τώρα που θριαμβολογούν ότι τάχα «πάγωσαν» την Συμφωνία στο Ευρωκοινοβούλιο – προκαλώντας απλά μια καθυστέρηση που όχι μόνο δεν σχετίζεται με την ουσία των (δήθεν) διαμαρτυριών τους, αλλά παρατείνει αυτό ακριβώς που καταγγέλλουν...


