Η πουτανίζουσα Αριστερά κι η παρακμιακή Ελλάδα

Δεν ξέρω και δεν θυμάμαι να εφευρέθηκε από την Αριστερά κάτι σημαντικό για την ανθρωπότητα.

Δεν ξέρω και δεν θυμάμαι να ρισκάρισε κάτι η Αριστερά σε όλη τη διαδρομή της.

Ούτε χρήματα επένδυσε, ούτε κατασκεύασε προϊόντα, ούτε έφτιαξε κάτι εκ του μηδενός.

Δεν ξέρω και δεν θυμάμαι κάποια καινοτομία της.

Ακόμη κι αυτή η περίφημη ισότητα που διακήρυξε, είδαμε

πως εφαρμόστηκε στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Η Αριστερά ήταν πάντα σφόδρα φιλολογούσα, αεροβατούσα, οκνηρή, τεμπέλα κι ελαφρώς πουτανίζουσα. «Έτρωγε» τα χρήματα που παρήγαγε ο φιλελευθερισμός...

Περί Τατσόπουλου

Αφορμή αυτών των σκέψεων είναι η κάθοδος στις προσεχείς εκλογές με τα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας, του εξαιρετικού συγγραφέα και πρώην βουλευτή Πέτρου Τατσόπουλου.

Η ιστορία έχει δείξει ότι τα κόμματα που οδεύουν στην εξουσία προχωρούν σε σημαντικές διευρύνσεις. 

Το έκανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όταν σχημάτισε την πρώτη του κυβέρνηση ,το 1955, με την προσχώρηση μεγάλου μέρους του Κέντρου, το ξανάκανε το 1977 προς την

ίδια κατεύθυνση. Το έκανε ο Γεώργιος Παπανδρέου το 1961 με...

Η Φώφη και οι άλλοι

Όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος, στις εκλογές του ΠαΣοΚ, κυριάρχησαν οι μηχανισμοί.

Κι αυτούς δεν τους διέθεταν ο Καμίνης κι ο Σταύρος Θεοδωράκης που θέλησαν να τα βάλουν με την νυν πρόεδρο του ΠαΣοΚ και τον τ. γραμματέα του. Οι οποίοι, όπως και να το κάνουμε είχαν ιδιαίτερη πρόσβαση στον κομματικό στρατό.

Επιπλέον, Καμίνης και Θεοδωράκης θέλησαν να

εκφράσουν τη νεωτερικότητα , τον Κεντροαριστερό – μεταρρυθμιστικό χώρο. 

Δεν τα κατάφεραν. Χωρίς να φταίνε κατ’ ανάγκη οι ίδιοι.

Το συγκεκριμένο εκλογικό ακροατήριο του βαθέως ΠαΣοΚ που προτίμησε τη Φώφη Γεννηματά, είναι σαφές ότι δεν αρέσκεται σε «διορθώσεις» της κατάστασης στο κόμμα ή...

Ο μεγάλος ιδεολογικός πόλεμος…

Ξεκίνησε το 2017 και γίνεται πράξη το όραμα της Αριστεράς. 

Γίνεται ορατή η Αριστερή πρόταση. 

Για να κτυπηθεί η… πλουτοκρατία στο όνομα του λαού.

Με φορολογικά μέτρα και έμμεσους φόρους. 

Με ασφαλιστικές εισφορές που διαλύουν την ατομική ή άλλη επιχειρηματικότητα.

Ποιος βάζει βενζίνη; Ποιος βάζει πετρέλαιο; Ποιος καπνίζει; Ποιος έχει ίντερνετ; Σταθερό ή κινητό τηλέφωνο; Ποιος άλλος από την...

Αχ πατρίδα!!!!

Γράφει η Αλεξάνδρα Γρηγορίου
Ναι, αγαπώ την πατρίδα μου, ναι, τη θέλω να λειτουργεί με κανόνες, ναι, τη θέλω δυνατή και αυτοκυρίαρχη, ναι τη θέλω να κατοικείται κατά κόρον από Έλληνες, ναι τη θέλω να μπορεί να φυλάει τα σύνορά της, ναι, τη θέλω να προστατεύει τους κατοίκους της.
Και ΟΧΙ, δεν είμαι εθνικίστρια, δεν είμαι ρατσίστρια, δεν είμαι απάνθρωπη!
Ελληνίδα είμαι!
Δοκιμαζόμαστε σκληρά οι Έλληνες απ’ την οικονομική ανατροπή που μας επιφύλαξε η ιστορία, τα τελευταία χρόνια. Η δοκιμασία όμως που μας επιβλήθηκε το τελευταίο διάστημα, ξεπερνάκάθε προσδοκία και φαντασία!
Η επιθετική πολιτική κάποιων γειτόνων κι ο απάνθρωπος...

Κοροϊδεύουν την κοινωνία…

Προσέξτε σκηνικό στη χώρα μας: 

Η Ελλάδα είναι ακίνητη εξ αιτίας των μπλόκων των αγροτών και κατά παράβαση κάθε νόμου και Συνταγματικών δικαιωμάτων των πολιτών. 

Κυβέρνηση, Δικαιοσύνη κι Αστυνομία απλώς παρακολουθούν να καταλύεται η χώρα. 

Η οικονομία είναι ακίνητη κι οι τράπεζες εξακολουθούν να κινούνται πέριξ των capital controls και της ασφυξίας των «κόκκινων» δανείων. 

Τους επενδυτές τους διώχνουμε με τις πράξεις του...

Ο λαϊκισμός γυρίζει και τους φτύνει κατάμουτρα…

Μόνο όσοι εθελοτυφλούν δεν αντιλαμβάνονται ότι η ανίερη κυβερνητική συμμαχία της ουτοπικής Αριστεράς με τη συνωμοσιολογούσα Ακροδεξιά βρίσκεται πλέον σε πορεία μη αναστρέψιμη προς την πλήρη απαξίωσή της.

Ένας ακριβώς χρόνος χρειάστηκε για να γίνει αντιληπτή από μεγάλα τμήματα της κοινωνίας η ανεπάρκεια, η χαλαρότητα, το ψέμα, ο λαϊκισμός.
Ένας χρόνος στον οποίο οι πολίτες πλήρωσαν και θα πληρώνουν για πολλά χρόνια τη δική τους έλλειψη κριτηρίου...

Το συνονθύλευμα των ανίκανων παραμυθατζήδων…

Είναι Ιανουάριος, του 2015.

Τρεις φίλοι από τα παλιά, τις καταλήψεις, την αναρχία -ασυδοσία στα πανεπιστήμια και εκφραστές του πιο θλιβερού λαϊκισμού που γνώρισε ο τόπος τα τελευταία 15-20 χρόνια, βαδίζουν ανάμεσα στον περιποιημένο κήπο του προεδρικού μεγάρου, για να ορκιστούν και ν’ αναλάβουν την εξουσία του τόπου.
Φορούν σακάκια χωρίς γραβάτες για να υποδηλώσουν για μια ακόμη φορά την αντισυμβατικότητά τους, τα παπούτσια τους είναι ελαφρώς αγυάλιστα κι οι προσδοκίες που έχουν καλλιεργήσει με απύθμενα παραμύθια αιωρούνται επάνω από την φυσική τους παρουσία.
Είναι ο Αλέξης, ο Νίκος κι ο Γαβριήλ…

Ως γεροντοκόρη…

Την ώρα που σε όλα τα ζητήματα που ταλανίζουν τον τόπο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ τα έχει κάνει μούσκεμα (Οικονομικό, διαπραγμάτευση, Παιδεία, Υγεία κλπ) κι η χώρα ζει σε απόλυτη στασιμότητα, η αξιωματική αντιπολίτευση εμφανίζεται ηχηρώς απούσα.

Την ώρα που σύμβουλοι υπουργών υπερασπίζονται εκείνους που υπονομεύουν την δημοκρατία και ταυτοχρόνως υποκριτικά εμφανίζονται ως θεματοφύλακες του πολιτεύματος, η Νέα Δημοκρατία ζει στον δικό της μικρόκοσμο, αποκομμένη πλήρως από την πραγματικότητα...

Ο παπανδρεϊκός κλώνος κι ο βαλκανικός περονισμός…

Νάτη η ελπίδα... πετιέται!

Η Μάργκαρετ Θάτσερ , μεταξύ άλλων, είχε πει την σοφή φράση:
«Ο σοσιαλισμός τελειώνει όταν τελειώνουν τα χρήματα των άλλων».
Άλλοι πολιτικοί με πείρα και σοφία, είχαν πει ότι «Αριστερός είναι εκείνος ο επαγγελματίας που συμβουλεύει τον άλλο τι να κάνει τα χρήματά του»…
Η ιστορία του τόπου μας τα τελευταία χρόνια τους επιβεβαιώνουν πλήρως.
Εδώ και χρόνια, στην Ελλάδα έχουν τελειώσει τα χρήματα των άλλων που εισέρρεαν ως επιδοτήσεις ή δανεικά. Έχουν τελειώσει όμως γενικά και τα χρήματα των άλλων που ήθελαν να διαχειρίζονται οι Αριστεροί.
Αλλά, ο τόπος ανθίσταται. Δεν θέλει ν’ αλλάξει το παραμικρό...

Τα εγκλήματα του… δημοφιλούς Αλέξη…

Είναι απορίας άξια η εξακολουθούμενη δημοφιλία του Αλέξη Τσίπρα, ακόμη και μετά την υπογραφή από τον ίδιο και την κυβέρνησή του, του τρίτου και επαχθέστερου μνημονίου.
Αλλά, από αυτόν τον «ώριμο» λαό, πολλά μπορεί να περιμένει κάποιος.
Άρα, η απορία προφανώς είναι ρητορική.
Όμως ο Αλέξης Τσίπρας, εξακολουθητικά και επί πολλά χρόνια διέπραξε εγκλήματα εις βάρος της χώρας.
Ας θυμηθούμε μερικά:

Στον πολιτισμένο κόσμο δεν πας με …πειρατική σημαία…

Οι ασυναρτησίες που ακούμε εδώ και περισσότερο από τέσσερις μήνες από τα κυβερνητικά χείλη, είναι άνευ προηγουμένου.

Οι άνθρωποι, με ανεπίτρεπτη χαλαρότητα και αφασική διάθεση, καταδεικνύουν καθημερινά πως όχι μόνο δεν έχουν κοινό νου, αλλά φοβάμαι διόλου νου.

Η αδυναμία τους να χειριστούν με στοιχειώδη επάρκεια όσα ταλανίζουν τη χώρα, είναι παροιμιώδης...

Η τριτοκοσμική μας πατρίδα…

Έγραφα τις προάλλες για τα «εγκληματικά» λάθη του πρωθυπουργού, τόσο στον καταρτισμό και τη σύνθεση της κυβέρνησής του, 

όσο και για το όλο σκηνικό διαπραγμάτευσης που έχει στηθεί εδώ και τέσσερις μήνες με τους δανειστές της χώρας, που 

έχει στραγγίξει και το τελευταίο ευρώ από τα κρατικά ταμεία κι έχει διαλύσει παντελώς τον ιδιωτικό τομέα.
Έγραφα για τις τριτοκοσμικές συνθήκες που διέπουν σχεδόν ολόκληρη την οικονομική και κοινωνική δομή της χώρας.
Ουδόλως με αφορούν οι όποιες αντιδράσεις των...

Βρε καλώς τον Αλέξη…

Εδώ και καιρό γράφαμε σε τούτη τη διαδικτυακή γωνιά ότι η στροφή προς τον ρεαλισμό του πρωθυπουργού (κυρίως) και μέρους της κυβέρνησή του, είναι όχι μόνο αναγκαία αλλά κι ότι θα συμβεί συντόμως.

Μόλις πριν τρεις ημέρες αποκαλύψαμε (όρα αναλυτικό ρεπορτάζ από το Μέγαρο Μαξίμου με τίτλο «Ο συμβιβασμός Τσίπρα κι η επιχείρηση εσωκομματικής ομηρείας του», 4 Μαΐου) τις προθέσεις του πρωθυπουργού κι όσα συμβαίνουν πέριξ του.
Επανειλημμένως καταθέσαμε τους προβληματισμούς και την αγωνία μας για τους κινδύνους που περικλείει η δημιουργική ασάφεια που είχε επιλεγεί ως κεντρική πολιτική επιλογή…

Ευθύνη Τσίπρα!

Χάθηκαν δυο πολύτιμοι μήνες σε ατέρμονες συζητήσεις κι αμπελοφιλοσοφίες με την …δημιουργική ασάφεια, για να κατανοήσει ο Αλέξης Τσίπρας ότι οι μέθοδοι που ακολουθούσε ο υπουργός του των Οικονομικών δεν οδηγούσαν πουθενά αλλού παρά μόνο στα βράχια.

Ο νάρκισσος και υπερφίαλος Γιάννης

Βαρουφάκης, πότε υψώνοντας το μεσαίο δάκτυλο του χεριού του προς τους εταίρους και πότε κάνοντας...

Για τον Ξηρό χάθηκαν κι οι ΗΠΑ... Δεν τους λες κι ευφυείς...

Δεν γνωρίζω αν το έχετε κατανοήσει, αλλά μέσα σε τρεις μήνες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, η χώρα κατάφερε να βάλει απέναντί της όλους τους συμμάχους της.

Κορύφωση αυτού του γεγονότος, το φωτογραφικό νομοσχέδιο για την ουσιαστική αποφυλάκιση του τρομοκράτη –δολοφόνου Σάββα Ξηρού, το οποίο προκάλεσε την
βίαιη αντίδραση και των ΗΠΑ…

Η αβάσταχτη ελαφρότητα της κυβέρνησης

Θυμόσαστε τι ακούγαμε;

Ότι θα βαράμε τα νταούλια κι οι αγορές θα χορεύουν στο ρυθμό μας…

Ότι θα αναγκάσουμε τους δανειστές να μας δίνουν λεφτά χωρίς μνημόνιο…

Ότι θ’ αλλάξουμε την Ευρώπη…

Ότι η ελπίδα ξεκίνησε…

Ότι εμείς θα σταθούμε όρθιοι είτε το θέλουν είτε όχι (σ.σ. οι κακοί δανειστές της χώρας)…

Απίστευτες μεγαλοστομίες κι ελαφρότητες! ...

Πάσχα των Ελλήνων, λέει…

Ένα πασχαλινό χρονογράφημα

Τα Χριστούγεννα βάζουμε τ’ αρνάκια δίπλα στη φάτνη και τα δείχνουμε κατανυκτικά στα παιδιά μας…
Το Πάσχα, τα ίδια αρνάκια τα βάζουμε στη σούβλα και μπουκώνουμε μ’ αυτά τα παιδιά μας…
Ελληνοχριστιανική, λέει, παράδοση!
Με τ’ αρνάκια να οδεύουν στις χοντροκοιλιές, τυλιγμένα σε πορτοκαλί σακούλες, είτε σε σχάρες, είτε σε πορτμπαγκάζ αυτοκινήτων και την απαραίτητη δεύτερη συκωταριά...

Ποιος θα μαζέψει την εμμονική κυρά Τασία;

Το ζήτημα με τις χιλιάδες παράνομους μετανάστες που εισρέουν κατά χιλιάδες στη χώρα μας καθημερινά, τείνει να λάβει εκρηκτικές διαστάσεις.

Το «μήνυμα» που έδωσε η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου μόλις ανέλαβε την εξουσία κι άνοιξε τα στρατόπεδα στα οποία φιλοξενούνταν(;) οι παράνομοι μετανάστες ή πρόσφυγες, πέρασε ταχύτατα στην άλλη άκρη του Αιγαίου κι έδωσε και πάλι το έναυσμα για να συρρεύσουν αλλεπάλληλα κύματα...

Βότκα, συμπάθεια, αλλά η Γιάλτα ζει!

Παρ’ ότι στην κυβέρνηση και στα δυο κόμματα που τη στηρίζουν υπάρχουν πολλές φωνές που καλλιεργούν ή επιθυμούν στενές σχέσεις της χώρας με τη Ρωσία, προσβλέποντας σ’ αυτή το αντίπαλο δέος των δανειστών μας, ομολογώ ότι ουδόλως αδιάφορη είναι η προώθηση των σχέσεων των δυο χωρών.
Άλλωστε, αποτελεί πάγια τακτική των περισσοτέρων ελληνικών κυβερνήσεων, αρχής γενομένης από τα χρόνια του Κωνσταντίνου Καραμανλή και δη στις εποχές των μεγάλων εντάσεων του ψυχρού πολέμου...