Από τη συγκάλυψη στην εξαπάτηση

Ποιος θα περίμενε ότι μέσα σε μια εβδομάδα θα κατέρρεε σαν χάρτινος πύργος όλη αυτή η ιστορία που στήθηκε τόσο μεθοδικά και οργανωμένα για το παράνομο εύφλεκτο υλικό (λαθρεμπορία) και για τη συγκάλυψη. 

Μια ιστορία που όλα δείχνουν πως την έστησαν εγχώρια και εξωχώρια κέντρα, δαπανώντας πολύ χρήμα. 

200 ταυτόχρονες συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα και σε πόλεις του εξωτερικού, και μάλιστα δύο φορές μέσα σε λίγες μέρες, απαιτούν τη δουλειά πολλών εκατοντάδων ανθρώπων, ίσως και χιλιάδων, καθώς και εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Γιατί κατέρρευσε όλο αυτό το καλοφτιαγμένο σκηνικό; 

Διότι ήταν μια απάτη, η οποία αποκαλύφθηκε ευθύς ως μίλησαν οι πραγματικοί πραγματογνώμονες και όλοι μα όλοι, με μια φωνή, απέκλεισαν την ύπαρξη παράνομου εύφλεκτου υλικού, κάτι που επιβεβαίωσε και το τμήμα Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛΑΣ. 

Τώρα μαθαίνουμε πως υπάρχουν συνολικά εφτά (7) πραγματογνωμοσύνες που όλες αποδίδουν την έκρηξη στα έλαια της σιλικόνης. Και κάπου εδώ τελειώνει το παραμύθι...

Το παραμύθι της «εξαήμερης εργασίας» δεν έχει δράκο

Στα ψηφιακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορεί ένα βίντεο, το οποίο περιέχει αποσπάσματα από μια αμερικανική εκπομπή που κάνει αναφορά στην «εξαήμερη εργασία», που «ισχύει πλέον στην Ελλάδα». 

Το συγκεκριμένο βίντεο έχει πραγματοποιήσει χιλιάδες θεάσεις, με αποτέλεσμα να έχει ξεκινήσει ένα κύμα αντιδράσεων, διαμαρτυριών και καταγγελιών κυρίως ανάμεσα στους νέους, απέναντι σε αυτό το «γεγονός».

Έτσι διαβάζουμε αναρτήσεις, παρεμβάσεις και σχόλια περί κατάργησης της πενθήμερης εργασίας, περί καταπάτησης της 40ωρης απασχόλησης, περί κύματος απολύσεων, περί παράβασης της νομοθεσίας και περί αυθαιρεσιών της εργοδοσίας. 

Η νέα ρύθμιση παρομοιάζεται με επιστροφή στον εργασιακό Μεσαίωνα της «εξαήμερης εργασίας, την ίδια στιγμή που στην υπόλοιπη Ευρώπη εφαρμόζεται η τετραήμερη εργασία»...

Τα F-35, οι «απίθανες» θεωρίες και η πραγματικότητα

Tα τελευταία εικοσιτετράωρα, μετά την επιστολή του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, για την θετική απάντηση στο να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την αγορά από την Πολεμική Αεροπορίας της χώρας μας αεροσκαφών F – 35 έχουν ακουστεί στην δημόσια σφαίρα τα πιο απίθανα πράγματα. Κυριολεκτικά όμως απίθανα…
Το χειρότερο απ’ όλα βέβαια, είναι πως αυτές οι απίθανες πραγματικά, «ιστορίες» για τα αεροπλάνα, δεν ακούστηκαν μόνον από τα χείλη δημοσιογράφων, δημοσιολογούντων ή άλλων «ειδικών», αλλά και από χείλη πολιτικών. 

Ας δούμε λοιπόν τα πράγματα λίγο ψύχραιμα...

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Αλήθειες και Παραμύθια για το μέγιστο πρόβλημα της μουσουλμανικής λαθρομετανάστευσης

Δημοσιεύουμε την γνωστή παρέμβαση του χρήστη Stirlitz, σχολιαστού στο Capital.gr, σχετικά με το μέγιστο πρόβλημα της μουσουλμανικής λαθρομετανάστευσης, τις Αλήθειες και τα Παραμύθια:

Παραμύθι Νο 1: «Η αιτία της μαζικής λαθρομετανάστευσης είναι ο πόλεμος που αναγκάζει τους ανθρώπους να φεύγουν από τις πατρίδες τους επειδή κινδυνεύει η ζωή τους».

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που τηρούν...

Ο αετός που έμαθε να ζει σαν κότα…

Ενας βοσκός ζούσε σε μια καλύβα κοντά σε κάποιο δάσος και λίγο πιο μακρυά από το βουνό είχε το κοτέτσι του και το κοπάδι με τις κατσίκες. 

Τη χρονιά εκείνη η ξηρασία ήταν μεγάλη και δεν υπήρχε χορτάρι. Έτσι, ο βοσκός αποφάσισε να πάει τις κατσίκες του στην κορυφή του βουνού, όπου η υγρασία πιθανόν να ήταν μεγαλύτερη και όπου ήλπιζε να βρει δροσερό χορτάρι για τα ζώα του.

Όταν έφτασε εκεί ψηλά, άφησε τα ζώα του να βοσκήσουν ώρες πολλές, ώσπου νύχτωσε και αποφάσισε να κατέβει στην καλύβα του. 

Κατηφορίζοντας με το κοπάδι του είδε μπροστά του μια μεγάλη αετοφωλιά. Πλησιάζοντας, αντίκρισε...

Χριστούγεννα στη Δράμα έτος 2040…. Ένας παππούς διηγείται στο εγγονάκι του…

Μια φορά και έναν καιρό ήτανε πολλά μικρά καταστήματα τα οποία ανήκαν σε μικρούς ανεξάρτητους εμπόρους. Τα καταστήματα αυτά προσέφεραν δουλειά σε πολλούς ανθρώπους και συνέβαλλαν με κάθε τρόπο στην τοπική κοινωνία την οποία δραστηριοποιούνταν. Έδιναν στα συσσίτια, σε κοινωνικές δομές και γενικά προσπαθούσαν ότι κέρδος τους έμενε να το αναδιανέμουν στην πόλη στην οποία δραστηριοποιούνταν...

Το Παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας Απο Την Πλευρά του Λύκου‏

Η ακόλουθη ιστορία, παρουσιάζει το γνωστό αυτό παραμύθι, από την πλευρά του δυσφημισμένου λύκου. Σε κάποια σχολεία, ή και σε διαλέξεις, παραθέτετε με σκοπό να καταπολεμήσει τον ρατσισμό και να αυξήσει την αλληλοκατανόηση μεταξύ των ανθρώπων αλλά και διαφορετικών λαών. 

Διαβάστε την και βγάλτε τα συμπεράσματα σας..

Με επίκεντρο τον Άνθρωπο!

Σκουρλέτης - Κωνσταντοπούλου!

Χθες βράδυ είχα μια μεταφυσική εμπειρία! Και ήταν πολύ ευχάριστη.

Με αποτέλεσμα σήμερα το πρωί που ξύπνησα να είμαι μια χαρά, και πολύ πιο αισιόδοξος για το μέλλον από οποιαδήποτε άλλη φορά.

Είχα ένα όραμα, που ήταν τόσο αληθοφανές, που ακόμη δεν ξέρω καλά καλά αν το φαντάστηκα ή αν εκείνο είναι η πραγματικότητα, κι αυτό εδώ σήμερα είναι το όνειρο.

Εν ολίγοις έμπλεξα.

Πήγα λοιπόν στο μέλλον fastforward, και τα είδα όλα, και θα σας τα περιγράψω εν τάχει, με τρεμάμενο χέρι και ταραγμένη (από τη χαρά) ψυχή…

Γιατί ο Αϊ-Βασίλης έχασε το δρόμο; - Ένα παραμύθι για μεγάλους

Γράφει ο Αντώνης Λιάκος.

Έχουν σχέση τα παραμύθια με τις κρίσεις;

Τον καιρό της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης του εικοστού αιώνα, το 1930 –μια χρονιά πραγματικά μεγάλης απελπισίας–, ο Τζον Μέυναρντ Κέυνς δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο «Οικονομικές δυνατότητες για τα εγγόνια μας». 

Στο κείμενο αυτό έλεγε πως η κρίση σχετιζόταν λιγότερο με τους γεροντικούς ρευματισμούς της παλιάς κοινωνίας και περισσότερο με τους σπασμούς γέννησης της καινούριας κοινωνίας.

Κάνοντας μια αναδρομή στην ιστορική εξέλιξη της οικονομίας, διαπίστωνε ότι ...

ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Η προσοχή μου ήτο πλήρως εστραμμένη εις όσα ο φίλος μου από την ασυνήθη οπτική του ορμώμενος ανέλυε. 
Έστω και εάν ησθανόμην, ότι συνειδητά παρεβίαζε η επιχειρηματολογία του κάποιες στοιχειώδεις αντιλήψεις μου, ήμουν βέβαιος, ότι θα συμφωνούσα με αυτόν, τουλάχιστον ως προς την αδιαφορίαν του για το καρπούζι. Ναι, δεν πα να το κλέβανε, βρε αδερφέ! Εδώ μάς έχουν υποκλέψει όλον τον βίο μας, τον παρελθόντα και τον παρόντα. Έναντι τής απωλείας τού εν τέλει βίου, ποια αξία μπορεί...

Παιδικό Παραμύθι

Υπό Αλεξάνδρου Παπαδιαμάγκλη
Το μύθευμα που ακουλουθεί διηγήθη μοι φίλος ιστολόγος κατά την διάρκειαν τυχαίας συνατήσεώς μας εις εξοχικόν καφενεδάκι προ ετών. 

Ο εν λόγω μεσήλιξ εθεωρείτο μάλλον ιδιόρρυθμος ως προς τας αντιλήψεις του, δι αυτό και το μόνον κέρδος το οποίον ενόμιζα ότι απεκόμιζα από τάς διηγήσεις του, ήτο η χαλαρωτική επίδρασις, ήτις εξασκείτο από τας ηρέμους αφηγήσεις και την άνεσιν με την οποίαν αυτός εκάθητο επί των παλαιών καθισμάτων τού καταστήματος...

Αν δεν καώ εγώ – αν δεν καείς εσύ - πως θα γενούνε τα σκοτάδια φως;

Τον πιο παλιό καιρό ζούσε εδώ μία κοινότητα Ανθρώπων. 

Γύρω απ’τις τρεις μεριές του οικισμού, ήταν το Μαύρο Δάσος. Και από την τέταρτη, η απέραντη στέπα. 

Για πολύ καιρό ο ήλιος έλαμπε και ο ουρανός ήταν γαλάζιος, και έτσι οι Άνθρωποι ήταν γενναίοι και ευτυχισμένοι.

Μα κάποια μέρα, ήρθανε απ’την στέπα άλλοι Άνθρωποι, πιο νέοι, πιο βάρβαροι, πιο δυνατοί και έδιωξαν τους πρώτους, βαθιά μέσα στο Μαύρο Δάσος. 

Έλη τους περικύκλωσαν και βάλτοι και το σκοτάδι ήτανε πυκνό. Άρχισαν να πεθαίνουν, ο ένας μετά τον άλλο, απ’τα κουνούπια και τον μολυσμένο αέρα. 
Τότε, γυναίκες και παιδιά, αρχίσανε τους θρήνους και όλοι μαζί καθίσαν να σκεφτούν σαν τι θα κάνουν.

- Δυό δρόμοι ανοίγονται για μας.

Χριστουγεννιάτικη ιστορία: Μια θέση στον παράδεισο

Στο βάθος, η ζωή είναι η τέχνη να βλέπεις πέρα από τα φαινόμενα. 

Το έργο τέχνης της ζωής μας καλύπτεται συχνά από φόβους, ενοχές, επιφυλάξεις.

«Χρόνια πριν ζούσε στη Βορειοανατολική Βραζιλία ένα πολύ φτωχό ζευγά­ρι, που είχε μονάχα μία κότα.  
Με πολλές στερήσεις, συντηρούνταν από τα αβγά της. Κάποτε λοιπόν, την παραμονή των Χριστουγέννων, το ζώο πέθα­νε. 
Ο άντρας, που είχε μονάχο μερικά σεντάβος, αλλά δεν αρκούσαν για να αγοράσει τρόφιμα για το δείπνο της βραδιάς, πήγε να ζητήσει τη βοήθεια του εφημέριου του χωριού...

Ένα Χριστουγεννιάτικο παραμύθι

Μια φορά και έναν καιρό, σε μία άχαρη σοφίτα ενός πλούσιου σπιτιού ήταν ένα κουτί, γεμάτο ξεχωριστά, ολόχρυσα, Χριστουγεννιάτικα στολίδια. 
Ήταν μεγάλα παχουλά και φανταχτερά με κόκκινες κορδέλες να αγκαλιάζουν την μέση τους. 
Η οικογένεια τα φρόντιζε και πάντα τα στόλιζε στην από την πλευρά του δέντρου που βλέπει στο παράθυρο, έτσι ώστε όλοι να τα καμαρώνουν και να τα αντιλαμβάνονται.
Ανάμεσα τους όμως βρισκόταν ένα άσχημο, παραμελημένο στολίδι, μια μικρή γκρι μπάλα. 
Κανείς δεν το πρόσεχε και δεν το αγαπούσε...

Ένα θλιμμένο άρθρο

Σήμερα σίγουρα θα βαρεθεί τε να διαβάζετε και να ακούτε αναλύσεις επί αναλύσεων της χθεσινής ημέρας για τη χώρα μας! 

Οι μεν θα προσπαθήσουν να αναδείξουν τα θετικά (;) και να δικαιολογήσουν τη ψήφιση των νέων μέτρων και οι δε, θα κατακεραυνώνουν το νέο νόμο και όσους επέλεξαν να τον ψηφίσουν! 

Σίγουρα, το έργο των τελευταίων είναι ασύγκριτα πιο εύκολο! 

Προσωπικά θα αποφύγω τέτοιου είδους ανάλυση και θα σας πω μια ιστορία! 

Στο τέλος αυτής, τα συμπεράσματα δικά σας…

Η ανικανότητα πίσω από την εξουσία

Η Τζέιν περπατούσε με τον παππού της σε μία πλατεία στο Παρίσι. 

Σε μία άκρη της πλατείας, είδε έναν τσαγκάρη που είχε άσχημη αντιμετώπιση από τον πελάτη του,  επειδή τα παπούτσια του είχαν κάποιο ελάττωμα και δεν είχαν γίνει όπως ακριβώς επιθυμούσε.

Ο τσαγκάρης άκουσε ήρεμα τις έντονες διαμαρτυρίες του πελάτη, ζήτησε  συγγνώμη, και υποσχέθηκε να διορθώσει το λάθος...

Το δώρο της παπλωματούς

Μία γυναίκα, που κανείς δε γνώριζε από πού και πότε εμφανίστηκε στην πολιτεία, ζούσε σ΄ ένα μικρό σπιτάκι στο βουνό και μέρα νύχτα δούλευε και έφτιαχνε τα πιο όμορφα παπλώματα που είχανε ποτέ υπάρξει. 
Πλήθος πλουσίων ανέβαιναν στο σπίτι της προσφέροντάς της τεράστια χρηματικά ποσά, για να τους φτιάξει ένα από τα μαγικά της παπλώματα. 
Η ίδια ευγενικά απαντούσε ότι δεν τα είχε για πούλημα. Και αργά το βράδυ τριγυρνούσε στα σκοτεινά στενά και τα χάριζε σε άστεγους και σε όποιον έκρινε ότι τα είχε ανάγκη.

Στην ίδια πολιτεία ζούσε και ένας βασιλιάς, που το μόνο που γέμιζε την άδεια του ζωή ήταν ένα: τα δώρα....

Ξεχνιόμαστε γλείφοντας σταγόνες μέλι

Υπήρχαν κάποια βιβλία που διαπερνούσαν το θόρυβο της ζωής και σ’ άρπαζαν από τον γιακά για να σου μιλήσουν μόνο για τις πιο μεγάλες αλήθειες. 

Η εξομολόγηση ήταν ένα τέτοιο βιβλίο. 

Σ’ αυτό ο Τολστόι αφηγείτο ένα ρώσικο παραμύθι για έναν άντρα, ο οποίος κυνηγημένος από ένα τέρας πέφτει σ’ ένα πηγάδι. 

Όμως, καθώς ο άντρας πέφτει μέσα στο πηγάδι, βλέπει στον πάτο ένα...

Ντιλρουκές*

*Ντιλρουκές είναι περσική λέξη και σημαίνει την ελκυστική για την καρδιά και την ψυχή. 

Το παραμύθι αυτό έρχεται από την Τουρκία. ...

O Άνεμος ( Iνδιάνικο Παραμύθι )

Πριν πάρα πολλά χρόνια, δε θυμάμαι πόσα ακριβώς, σε μια χώρα μακρινή ζούσε μια φυλή ινδιάνων. Ο ινδιάνος αρχηγός της φυλής είχε μια πανέμορφη και νέα κόρη που όλοι θαύμαζαν αλλά κανένας δεν είχε αγγίξει ακόμα. Μια μέρα όπως καθόταν έξω από τη σκηνή του ο μεγάλος αρχηγός, τον επισκέφτηκε ο Άνεμος και του είπε: