Η απώλεια και ο σεβασμός

Η απώλεια ενός στενού συγγενή και ιδίως ενός παιδιού, είναι ό,τι πιο αδιανόητο μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο, γιατί κάτι τέτοιο παραβιάζει τον Φυσικό Νόμο και αυτό που περιμένουμε από τη ζωή, ότι δηλαδή τα παιδιά θα θάψουν τους γονείς τους και θα συνεχίσουν τη ζωή τους.

Και επειδή όλοι μας καταλαβαίνουμε την τραγικότητα ενός τέτοιου γεγονότος, στεκόμαστε σιωπηλοί μπροστά στον πόνο μιας τέτοιας άδικης απώλειας και θυμώνουμε με αυτούς που θα τη λοιδορήσουν.

Έτσι σταθήκαμε μπροστά στους άδικους φόνους των 3 νέων ανθρώπων και του αγέννητου βρέφους, στα γεγονότα της Marfin, έτσι σταθήκαμε στις πλημμύρες της Μάνδρας, έτσι σταθήκαμε και στους 120 νεκρούς της πυρκαγιάς στο Μάτι, έτσι σταθήκαμε απέναντι στην τραγωδία των Τεμπών και έτσι στεκόμαστε σε κάθε περιστατικό που χάνεται ξαφνικά και άδικα μια ζωή, πριν αυτή ολοκληρώσει το προσδόκιμο του βίου της, αντιμετωπίζοντας την απώλεια χωρίς πολιτικό πρόσημο, όπως πράττουν κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας.

Βέβαια, υπήρξαν στιγμές που οργιστήκαμε, με τη στάση κάποιων, πολιτικών και πολιτικολογούντων, απέναντι σε αυτές τις τραγωδίες:...

Οι νεκροί απαιτούν σεβασμό

Οι νεκροί είναι ιεροί, αλλά στην Ελλάδα δεν αφήνονται στον ανείπωτο πόνο των δικών τους, την βουβή θλίψη της κοινωνίας και την απαίτησή της για απόδοση δικαιοσύνης. Οι νεκροί προσφέρονται ως εργαλεία πολιτικής στους επαγγελματίες αγκιτάτορες.  

Έχει δίκιο να λέει η μετριοπαθής Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Ράνια Σβίγκου «θα πρέπει πάνω από όλα να σεβαστούμε τις οικογένειες που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους.  Δεν μπορούμε να μπούμε σε μια τοξική αντιπαράθεση. Όμως απαιτούμε την αλήθεια γιατί σεβασμός τους νεκρούς σημαίνει σεβασμό στην αλήθεια».

Όλοι απαιτούμε την αλήθεια, αλλά ας τα πει στο κόμμα της από το οποίο πηγάζει και εκπορεύεται η τοξικότητα...

Η (αληθής) ευγένεια δεν διδάσκεται

Δεν υπάρχουν λόγια επαρκή για να περιγράψω την έκρηξη χαράς, που με τα χαρακτηριστικά ενός φωτεινού βλέμματος ή ενός ενθουσιώδους «ευχαριστώ», προκαλεί στον συνάνθρωπο που μας προσφέρει τις υπηρεσίες του, ο ευγενικός τρόπος μας και –κυρίως– ένα εκ μέρους μας γενναιόδωρο φιλοδώρημα. 

Σίγουρα πολλοί θα είναι σε θέση να ανακαλέσουν στη μνήμη τους μια τέτοια εικόνα χαράς, αφού θα την έχουν με τον τρόπο τους εμπνεύσει, σε κάποιες από τις «συναλλαγές» της...