Οι εχθροί της ελευθερίας και το νεοφιλελεύθερο σκιάχτρο

Πολλοί άνθρωποι υπόκεινται σε μία σύγχυση: 

Πιστεύουν ότι η οικονομία μπορεί να οργανωθεί και να λειτουργήσει σύμφωνα με κάποιο σύστημα (π.χ. φιλελεύθερο, σοσιαλιστικό) και η πολιτική μπορεί επίσης να λειτουργήσει σύμφωνα με κάποιο σύστημα (π.χ. δημοκρατικό, δικτατορικό) και ότι είναι δυνατόν οποιαδήποτε επιλογή συστήματος στον οικονομικό τομέα να συνυπάρξει με οποιαδήποτε επιλογή συστήματος στον πολιτικό τομέα. 

Όμως, τόσο η θεωρητική ανάλυση όσο και η ιστορική παρατήρηση αποδεικνύουν ότι η επιλογή της ελεύθερης οικονομίας, πέραν των καθαρά οικονομικών πλεονεκτημάτων της, αποτελεί προϋπόθεση για την ύπαρξη πολιτικής ελευθερίας σε μία χώρα...

Αγορά ή κάλπη; Μία σύγκριση των ατελειών των οικονομικών και πολιτικών διαδικασιών

Συχνά η αγορά κατηγορείται για μονοπωλιακές ή ολιγοπωλιακές καταστάσεις, ασύμμετρη πληροφόρηση, αδυναμία εκφράσεως προτιμήσεων, ανεπιθύμητες εξωτερικές επιδράσεις και άλλες ατέλειες. 

Το πρόβλημα εν τούτοις είναι ότι και η πολιτική σκηνή εμφανίζει ανάλογες ατέλειες με σημαντικές επιπτώσεις που μάλιστα είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπισθούν.
Κατ’ αρχάς ο πολιτικός ανταγωνισμός περιορίζεται ουσιωδώς από τη μεγάλη κλίμακα που απαιτείται για σημαντικές πολιτικές εκστρατείες και δραστηριότητες. Τα κόμματα και οι μεμονωμένοι υποψήφιοι πρέπει να...

Η αξία της ελευθερίας: Κινητοποιεί πολύ περισσότερες δυνάμεις για το καλό παρά για το κακό

Ο κρατισμός είναι το πολιτικό σύστημα που αποδέχεται τη συγκέντρωση εκτεταμένων πολιτικών αρμοδιοτήτων και τη διενέργεια πολλών οικονομικών παρεμβάσεων και ελέγχων από το κράτος, σε βάρος της ατομικής και οικονομικής ελευθερίας. 

Ακραίες μορφές κρατισμού κατά τον 20ο αιώνα υπήρξαν ο φασισμός, ο ναζισμός και ο κομμουνισμός.
Κοινό χαρακτηριστικό κάθε μορφής κρατισμού είναι το γεγονός ότι οι διάφορες μειοψηφίες (και η πλέον ακραία μορφή μειοψηφίας, το άτομο) δεν υπολογίζονται, ότι οσοδήποτε αποκρουστική μπορεί να είναι μία ιδέα ή οσοδήποτε επιβλαβής μία κρατική απόφαση για ένα άτομο, όσο και αν επηρεάζει τη ζωή του, την εργασία του, το μέλλον του, το άτομο πρέπει να αγνοηθεί ή να θυσιασθεί μπροστά στο συμφέρον της πλειοψηφίας που εκφράζει – ή υποτίθεται ότι εκφράζει – η παντοδύναμη κρατική εξουσία...

Τι μας έχει προσφέρει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη και τι πρέπει να μας προσφέρει

Με την αλλαγή της χρονιάς μπορούμε να επιχειρήσουμε, ως είθισται, έναν εντελώς συνοπτικό απολογισμό των πεπραγμένων της κυβέρνησης Μητσοτάκη (από τα μέσα του 2019 έως σήμερα) και να διατυπώσουμε ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές, χρήσιμες ελπίζουμε, για το μέλλον.
Απολογιστικά, οι θετικές παρατηρήσεις μας αφορούν σε τέσσερα βασικά θέματα ή κατηγορίες θεμάτων:
Πρώτον, η κυβέρνηση αυτή έχει προσφέρει ένα ανεκτίμητο αγαθό, την πολιτική σταθερότητα. 

Την αξία του αγαθού αυτού την αντιλαμβανόμαστε κυρίως όταν εκλείπει, όπως και τον...

Παντοδυναμία, Aυτοδυναμία και Aλαζονεία

Ενώ κατά την διάρκεια της πρώτης τετραετίας Μητσοτάκη (2019-2023) ο κ. Τσίπρας προέβλεπε ότι ‘’ο Μητσοτάκης θα προσπαθήσει να αποδράσει διά των εκλογών’’, ‘’δεν βγάζει τον χειμώνα’’ και τα τοιαύτα, τώρα, μετά την εξάντληση της τετραετίας κατά τα θεσμικώς προβλεπόμενα, και την πρόσφατη επιβεβαίωση της εμπιστοσύνης του εκλογικού σώματος προς την Νέα Δημοκρατία (με αύξηση του ποσοστού αλλά και την αύξηση σε απόλυτους αριθμούς κατά 150.000 ψήφους) και με ταυτόχρονη εκλογική καταβαράθρωση του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα άλλαξε το τροπάριο. 

Τώρα ζητούμενο από την αντιπολίτευση (με γραβάτες ή χωρίς) είναι η αποφυγή της ‘’παντοδυναμίας Μητσοτάκη’’, η οποία κατ’ αυτούς θα προκαλέσει απροσδιόριστους κινδύνους και θα εκθρέψει την υποτιθέμενη αλαζονεία του ανδρός...

«Σταθερά, τολμηρά, μπροστά»: Η έμφαση στο «τολμηρά»

Η επιβλητική νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις Εκλογές της 21ης Μαΐου 2023 δείχνει ότι ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας ωρίμασε πολιτικά. 

Απέρριψε τις αβάσιμες κατηγορίες ότι οι πολλαπλές, εξωγενείς κατά κανόνα, κρίσεις (υγειονομική, ενεργειακή, πληθωριστική) δήθεν ‘’φέρουν την υπογραφή Μητσοτάκη’’ και εκτίμησε, μεταξύ άλλων, την προσπάθεια στήριξης ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας, ιδίως σε περιόδους κρίσεων. 

Από την άλλη πλευρά, διατυπώθηκαν κατηγορίες ότι δόθηκαν πολυάριθμα επιδόματα, το κράτος μετατρέπεται σε ‘’κράτος-πατερούλη’’, το δημόσιο χρέος σε απόλυτο αριθμό αυξήθηκε και τα τοιαύτα.
Εν προκειμένω πρέπει να αναλογισθούμε την σχέση μεταξύ πολιτικής και οικονομίας...

Αυτοδυναμίας Εγκώμιον

Η πολιτική σταθερότητα είναι μία αναγκαία αλλ’ όχι ικανή συνθήκη για την πρόοδο και την ευημερία μιας χώρας. 

Χωρίς πολιτική σταθερότητα είναι ανέφικτη η διαμόρφωση και η εφαρμογή ενός σχεδιασμού που να ορίζει τους επιθυμητούς βραχυπρόθεσμους και μεσοπρόθεσμους στόχους και, πρωτίστως, τα μέσα και τους τρόπους με τους οποίους θα υλοποιηθούν οι στόχοι αυτοί. Ας μην ξεχνάμε ότι στην πολιτική το «πως» είναι πιο δύσκολο από το «τι».
Σε μία ευρεία κοινωνία είναι απίθανη αν όχι αδύνατη η ομοφωνία...

Φορολογικοί προβληματισμοί: Οι τρεις αρχές ενός δίκαιου συστήματος

Μία δεκαμελής φιλική συντροφιά αποφασίζει βραδινή έξοδο σε μία ταβέρνα προς διασκέδαση. 

Ένας εκ των φίλων, λίγο πριν έλθει η ώρα του λογαριασμού, προφασίζεται την ανάγκη ‘’να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα’’, εξέρχεται της αιθούσης και αποχωρεί οριστικά χωρίς να καταβάλει το μερίδιο του λογαριασμού που του αναλογεί.

Κατά το ποσόν αυτό, αναπόφευκτα, προσαυξάνεται η αναλογία των λοιπών συνδαιτημόνων. 

Πώς θα χαρακτηρισθεί ο άνθρωπος αυτός όταν εντοπισθεί από τους άλλους; Λωποδύτης, μασκαράς, απατεώνας...

Η θεία χάρη του κράτους

Του Κώστα Χριστίδη*

Μία από τις κατηγορίες που προσάπτονται στη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη προσωπικά από τους πολιτικούς αντιπάλους τους, είναι ότι ως «ακραία νεοφιλελεύθεροι» θα καταργήσουν το κοινωνικό κράτος. 

Οι κατήγοροι προσπαθούν να εκμεταλλευθούν τα έμφυτα στους ανθρώπους συναισθήματα φιλαλληλίας και συνδρομής προς συνανθρώπους που υποφέρουν, αγνοώντας ότι τα αποτελέσματα της κοινωνικής πολιτικής του κράτους...