Το τέλος του κόσμου όπως τον ξέραμε

«Είναι το τέλος του κόσμου, όπως τον ξέραμε και νοιώθω υπέροχα»

τραγουδούσαν οι REM το μακρινό 1987. 

Ήταν μια εποχή που η τέχνη ψυχανεμιζόταν τις αλλαγές που κυοφορούνταν. 

Μόλις δύο χρόνια αργότερα διαλυόταν η Σοβιετική Ένωση και έπεφτε το τείχος του Βερολίνου.

Στο σήμερα, η Γεωργία, γενέτειρα των REM, ήταν μια από τις πολιτείες «κλειδιά» που έδωσαν την ευρεία νίκη στον Ν. Τραμπ. Μικρή σημασία έχει πως η απελθούσα κυβέρνηση Μπάιντεν δαπάνησε δισεκατομμύρια για να ενισχύσει εργατικές πολιτείες σαν της Γεωργίας. 

Αυτό βέβαια είναι επικοινωνιακό πρόβλημα των Δημοκρατικών που απέτυχαν να προβάλλουν τις επιδόσεις τους. Ωστόσο, δεν είμαι σίγουρος, πως μπορούσαν να καταφέρουν πάρα πολλά. Γίνεται ολοένα και ακριβότερη η ικανοποίηση των συγκεκριμένων στρωμάτων, ενώ η επεξήγηση των αιτιών των προβλημάτων καθίσταται δυσχερέστερη. Κανείς δε διαθέτει χρόνο και διάθεση να ακούσει. Ο χρόνος αφιερώνεται αποκλειστικά σε podcast συνωμοσιολόγων. Διανύουμε...

Οι μικροί τυμπανιστές των άκρων προελαύνουν

Οι μικροί τυμπανιστές προελαύνουν. 

Θυμωμένοι και βλοσυροί απειλούν να κατεδαφίσουν τα σύμβολα της καταπίεσης των Ευρωπαϊκών λαών. Η αρχή θα γίνει με την άλωση του ημικυκλικού κτιρίου της Βαστίλης των Βρυξελλών. Πρώτα όμως θα γίνουν συνέστιοι και ομοτράπεζοι στα ευήλια διαμερίσματα του.

Κομίζουν μάλιστα και μηνύματα στις ελίτ και την πολιτική ηγεσία. Μηνύματα που ερμηνεύονται χαοτικά μέσα σε ωκεανό αντιφάσεων. 

Οι φιλελεύθεροι ζητούν περισσότερο κράτος, οι κρατιστές ζητούν τη μάνα τους και τον πατέρα τους, οι ακραίοι λιγότερο Ευρώπη. Υπάρχουν και κάτι φρούτα νέας εσοδείας που θα αποφασίσουν στην πορεία, αφού γευτούν μύδια στον ατμό με τηγανιτές πατάτες στην Grand Place...

Ευρωπαϊκή εκστρατεία κατά της πατρίδας τους

Ο κομπορρήμονας ευρωβουλευτής καυχήθηκε σε ζωντανή ροή, ότι συνέταξε το κείμενο του Ευρωκοινοβουλίου που κατηγορεί την κυβέρνηση για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα.

Οι Έλληνες ευρωβουλευτές που κατασκεύασαν το ψήφισμα - έκτρωμα, είναι υπόλογοι καθώς διακυβεύουν τις προοπτικές της χώρας, προς όφελος των ιδιοτελών σκοπών τους. 

Διατρέχονται από τυχοδιωκτισμό και υποκρισία και το μόνο που δεν τους ενδιαφέρει είναι να αποκατασταθεί το κράτος δικαίου και να εδραιωθεί η ελευθερία του Τύπου.  

Η Ελλάδα είναι πράγματι χώρα που δεν λειτουργεί το κράτος δικαίου. Όμως...

Αντισυστημικότητα, αυτοκαταστροφή και αυτοχειρία

Κάποτε πιστεύαμε ότι ψηφίζοντας μικρότερα κόμματα, ενισχύαμε τη δημοκρατία με την πολυφωνία και τον πλουραλισμό απόψεων. 

Αφού καταρρίφθηκε και αυτός ο μύθος, ας παραδεχτούμε επιτέλους ότι η αντισυστημική ψήφος, ουδόλως συμβάλει σε ενδυνάμωση της δημοκρατίας. Άλλωστε, τα κόμματα - αποδέκτες, νιώθουν μικρή αφοσίωση στις αρχές του κοινοβουλευτισμού. Τόσο οι ίδιοι όσο και οι ψηφοφόροι τους, θαυμάζουν αυταρχικούς ηγέτες, γοητευμένοι από το παραδοσιακό μοντέλο του καθοδηγητή, είτε λέγεται Μάο, Ιωσήφ, Αδόλφος ή Βλαδίμηρος.

Τα ακραία κόμματα αποτελούν το δούρειο ίππο στις αστικές δυτικές δημοκρατίες...