Όλους αυτούς που όχι μόνον απορρίπτουν κάθε συζήτηση με τους γείτονες - στη λογική ότι δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε - αλλά πιστεύουν ότι οι διαφορές μας θα λυθούν στα πεδία των μαχών.
Συνεπώς, απαιτούν ή ονειρεύονται μια ελληνική κοινωνία εν πολέμω. Να βρίσκεται σε διαρκή επαγρύπνηση για τη μεγάλη αναμέτρηση. Έτσι, μοιραία θέλουν η εξωτερική μας πολιτική να είναι τουρκοκεντρική.
Είναι πολλοί όλοι αυτοί που ανήκουν και στις δύο σχολές σκέψης;
Αν εξαιρέσουμε τους επαγγελματίες του είδους, καθώς και τους «διπλωμάτες» και τους «στρατηγούς» του… Διαδικτύου, ελάχιστοι ασχολούνται με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις για έναν απλό λόγο. Διότι με το πέρασμα των δεκαετιών έχει γίνει κοινή συνείδηση ότι θα συνυπάρχουμε με τις διαφορές μας.
Ο πόλεμος είναι μεγάλη και δύσκολη υπόθεση μεταξύ δύο καλά εξοπλισμένων στρατών που ανήκουν στο ΝΑΤΟ. Και οι τουρκικές ελίτ παίζουν πάντα εκ του ασφαλούς. Δε ρισκάρουν...
