Αγγ. Συρίγος: Από την κρίση στον Κόλπο στον «πόλεμο» των εμπορικών διαδρόμων

Γεωπολιτική ρευστότητα και ανταγωνισμός για τους εμπορικούς και ενεργειακούς διαδρόμους συνθέτουν την επόμενη ημέρα της σύγκρουσης στον Περσικό Κόλπο, και ζητούμενο για την Ελλάδα να εξέλθει ενισχυμένη. 

Ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος μιλά για τις κινήσεις της Τουρκίας, τον Διάδρομο IMEC και τις προκλήσεις που αναδύονται, συνοψίζοντας την έκβαση του πολέμου Ηνωμένων Πολιτειών-Ιράν στη φράση ότι μία στρατιωτική νίκη δεν συνεπάγεται και πολιτική επιτυχία.
Η Ελλάδα κατάφερε στην πρώτη φάση της κρίσης να αξιοποιήσει στο μέγιστο τη γεωπολιτική ρευστότητα της κατάστασης και τώρα έπεται η πιο δύσκολη περίοδος, καθώς ανοίγει το «κεφάλαιο» των νέων εμπορικών διαδρόμων, επισημαίνει ο κ. Συρίγος, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α’ Αθηνών.
Η κυβέρνηση Ερντογάν κινείται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση, επιδιώκοντας, μεταξύ άλλων κινήσεων, να περάσει την εικόνα προς Σαουδική Αραβία και Ιράν ότι πρέπει να «εγκαταλείψουν» τον Κόλπο και να κινηθούν προς αγωγούς μεταφοράς πετρελαίου προς τη Μεσόγειο μέσω Τουρκίας. 

Η Ελλάδα εμμένει στον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (ΙMEC), που θα απαιτήσει επαναχάραξη, και συνολικά το ζήτημα των εμπορικών διαδρόμων είναι εκείνο που θα βρεθεί στο επίκεντρο των περιφερειακών εξελίξεων τα επόμενα έτη.

Ως προς την κατάληξη του πολέμου στο Ιράν, ο Άγγελος Συρίγος επισημαίνει ότι παρά τη στρατιωτική συντριβή που υπέστη το Ιράν, εξέρχεται πιο ισχυρό στο πεδίο της διαπραγμάτευσης, λέγοντας ότι από τους τέσσερις στόχους της στρατιωτικής επιχείρησης δεν έχει επιτευχθεί κανένας. 

Στέκεται στις αβεβαιότητες που περιβάλλουν τις επικείμενες συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα, τη στάση και την απογοήτευση του Ισραήλ έναντι της συμφωνίας, καθώς και στο μέτωπο του Λιβάνου, ενώ παράλληλα σημειώνει ότι το καθεστώς διέλευσης στα Στενά του Ορμούζ που ορίζεται από το Δίκαιο της Θάλασσας δεν αφήνει κανένα περιθώριο ούτε για διόδια, ούτε για χρεώσεις, φόρους ή οτιδήποτε συγκαλυμμένο. 

Όσο για την επομένη της υπογραφής της ενδιάμεσης συμφωνίας, διακρίνει και τις δύο πλευρές να στέκονται με το «δάχτυλο στη σκανδάλη»...

Η αυτοψία των διατλαντικών σχέσεων και της νέας παγκόσμιας τάξης στο Μόναχο

Ένα χρόνο πριν, η μετωπική επίθεση του Τζέι Ντι Βανς στην Ευρώπη από το βήμα της Διάσκεψης για την Ασφάλεια του Μονάχου σήμανε την έναρξη της βίαιης προσαρμογής στην εποχή Τραμπ 2.0· φέτος το λεγόμενο «Νταβός της Άμυνας» λειτουργεί ως καθρέφτης της βαθιάς κρίσης που διαπερνά τη Δύση και ως διαγνωστικό εργαλείο για τα περιθώρια διάσωσης της διατλαντικής σχέσης που αιμορραγεί. 

Στο Μόναχο αποκρυσταλλώνεται το δόγμα της προεδρίας Τραμπ και διαγράφεται η κατεύθυνση στην οποία κινείται πλέον η Ευρώπη μέσα σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα - και καθώς η διεθνής τάξη με κανόνες δεν τελεί «υπό διάλυση» όπως είναι το σλόγκαν της διοργάνωσης, αλλά έχει ήδη διαλυθεί κατά τον Φρίντριχ Μερτς.

Στο βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου δεν θα βρίσκεται σήμερα το πρωί ο αντιπρόεδρος Βανς για να κατακεραυνώσει την Ευρώπη για τις πολιτικές της στο μεταναστευτικό και να απαιτήσει να πέσουν τα τείχη κατά της Ακροδεξιάς, αλλά ο μετριοπαθέστερος επικεφαλής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος έχει επιχειρήσει επανειλημμένως να καθησυχάσει εταίρους και συμμάχους των ΗΠΑ μπροστά στα πολλαπλά μέτωπα που άνοιξαν μέσα σε ένα χρόνο τεκτονικών μεταβολών στη διεθνή τάξη, με πλέον καθοριστική την παρέμβασή του ως προς το αρχικό σχέδιο για την Ουκρανία - χωρίς όμως να παρεκκλίνει από τον πυρήνα του δόγματος Τραμπ...

Το τέλος των μεταπολεμικών βεβαιοτήτων: Μαθήματα από τη Γροιλανδία

Η κρίση που προκάλεσαν οι δηλώσεις, οι πιέσεις και οι απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για την απόκτηση της Γροιλανδίας με τον «ένα ή τον άλλο τρόπο» δεν εξελίχθηκε στο χειρότερο δυνατό σενάριο, αλλά άφησε πίσω της ένα σαφές μήνυμα για την Ευρώπη: 

Η διατλαντική σχέση δεν μπορεί πλέον να θεωρείται αυτονόητο πλαίσιο ασφάλειας μεταξύ των συμμάχων.

Η υπαναχώρηση του Αμερικανού προέδρου με τη δημόσια δέσμευση ότι δεν θα χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία για την προσάρτηση της Γροιλανδίας στο «όνομα» της εθνικής ασφάλειας και η επίκληση ενός «πλαισίου συμφωνίας» με το ΝΑΤΟ εκτόνωσαν προσωρινά την κατάσταση. Όμως, όπως επισημαίνουν αναλυτές σε δεξαμενές σκέψης και διεθνή μέσα, το πραγματικό αποτύπωμα της κρίσης δεν βρίσκεται στο ότι δεν έφτασε στα άκρα, αλλά στο τι αποκάλυψε για τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σημερινό διεθνές σύστημα.

Στο Carnegie Endowment, αναλυτές σημειώνουν ότι η υπόθεση της Γροιλανδίας λειτούργησε ως καθρέφτης για την ευρωπαϊκή στρατηγική αντίληψη και τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιλαμβάνεται την ασφάλεια, την αποτροπή, τη διαχείριση κρίσεων και τις συμμαχίες της. Όχι επειδή αμφισβητήθηκε άμεσα η κυριαρχία ενός κράτους-μέλους και συμμάχου, αλλά επειδή η απειλή προήλθε από τον βασικό πυλώνα της μεταπολεμικής ασφάλειας της Ευρώπης. Η ίδια η συζήτηση...

Αθ. Μποζίνης: Ο αόρατος υβριδικός πόλεμος και η Ρωσία

Τη γκρίζα ζώνη ανάμεσα στον πόλεμο και την ειρήνη, εντός της οποίας εξελίσσεται ο σύγχρονος αόρατος πόλεμος υψηλής τεχνολογίας, καθώς και την αντίστοιχη αδυναμία που περιβάλλει την απόδοση ευθύνης για δολιοφθορές και κυβερνοεπιθέσεις, αναλύει ο διεθνολόγος Αθανάσιος Μποζίνης, μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου Ανάλυσης Υβριδικών Απειλών της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας. 

Μιλώντας στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη, τοποθετείται στον απόηχο του σαμποτάζ στον πολωνικό σιδηρόδρομο, το οποίο η Βαρσοβία αποδίδει σε ρωσικό «δάκτυλο».

Ο μη κηρυγμένος υβριδικός πόλεμος, με βάση τις κυβερνοεπιθέσεις, την παραπληροφόρηση και την ευρεία χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, έρχεται να αλλάξει τη μορφή των σύγχρονων συγκρούσεων, επισημαίνει...

Πώς η στρατηγική Τραμπ σε Αν. Μεσόγειο και Συρία «στριμώχνει» τον Ερντογάν

Τη νέα αμερικανική πολιτική που ξεδιπλώνεται σε Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους έρχεται να αντικρούσει τους σχεδιασμούς της Άγκυρας και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, 

καταγράφει ο αμυντικός αναλυτής Λάζαρος Καμπουρίδης σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη, στη σκιά της παράλληλης επίσκεψης των Χακάν Φιντάν και Αλ-Σαράα στην Ουάσινγκτον και ενώπιον της αναβάθμισης του τριγώνου Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ.

O κ. Καμπουρίδης, αντιστράτηγος ε. α. και συνεργάτης του αμερικανικού Ινστιτούτου Defense and Foreign Affairs, εξηγεί πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες επενδύουν στρατηγικά στη σταθεροποίηση της Συρίας, στο πλαίσιο μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας που ενισχύει τον ρόλο της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί «αστερίσκους» για την Άγκυρα, η οποία πέραν του παραγκωνισμού της από τους ενεργειακούς διαδρόμους της Ανατολικής Μεσογείου, βλέπει να θίγονται από τους αμερικανικούς σχεδιασμούς τα συμφέροντά της σε κρίσιμα ζητήματα ασφαλείας, με κυρίαρχο το Κουρδικό...

Τι συμβαίνει στο Σουδάν: Ωμότητες, χιλιάδες νεκροί και στο βάθος διχοτόμηση

Δυόμισι χρόνια αφότου το Σουδάν βυθίστηκε στην άβυσσο του εμφυλίου βιώνοντας μία από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές τραγωδίες στη σύγχρονη Ιστορία, η κομβική πόλη Ελ Φασέρ έχει πέσει στα χέρια των παραστρατιωτικών δυνάμεων του στρατηγού Χεμεντί και στο φως έρχονται στοιχεία για θηριωδίες κατά αμάχων. Είναι η τελευταία πράξη στις σφαγές και την εθνοτική βία που συνταράσσουν την επαρχία Νταρφούρ με θύματα μη αραβικές κοινότητες και θύτες τους «διαδόχους» της διαβόητης πολιτοφυλακής «τζαντζαουίντ» που εκτέλεσε την εκστρατεία εθνοκάθαρσης της δεκαετίας του 2000.

Η κατάληψη από τις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Αντίδρασης (RSF) της Ελ Φασέρ -της τελευταίας κύριας πόλης του Νταρφούρ που παρέμενε υπό τον έλεγχο του στρατού- σηματοδοτεί σημείο καμπής στον εμφύλιο του Σουδάν και πιθανώς προαναγγέλλει τη διαίρεση της χώρας σε ένα μοντέλο Λιβύης...

Ουκρανία: Το ρωσικό μπλόκο σε ευρωπαϊκά στρατεύματα και τα επόμενα βήματα Τραμπ

Η αισιοδοξία που πρόβαλλε ο Λευκός Οίκος μετά τη σύνοδο κορυφής στην Αλάσκα, εξ αρχής μάλλον υπερβολική, προσκρούει μία εβδομάδα μετά στη ρωσική πραγματικότητα. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να μείνει στην Ιστορία ως «πρόεδρος της ειρήνης», αλλά ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν τον αφήνει. 

Οι μεταπολεμικές εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία βρίσκονται στον «αέρα» μετά το ρωσικό «βέτο» στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων, η προοπτική μίας διμερούς Πούτιν-Ζελένσκι δεν φαίνεται υπαρκτή και το βλέμμα στρέφεται στις επόμενες κινήσεις του Αμερικανού προέδρου.

Αφότου η Μόσχα απέρριψε, όπως πολλοί ανέμεναν, την ανάπτυξη δυτικών -κυρίως ευρωπαϊκών και σίγουρα όχι αμερικανικών- στρατευμάτων στο πλαίσιο των εγγυήσεων ασφαλείας ώστε να αποτραπεί μελλοντικά μία τρίτη ρωσική εισβολή στο ουκρανικό έδαφος, ο Ντόναλντ Τραμπ προχώρησε σε μία ανάρτηση που παρότι κινήθηκε στο πάγιο μοτίβο της απόδοσης της ευθύνης για τον πόλεμο στον Τζο Μπάιντεν, για πρώτη φορά κατηγόρησε τον προκάτοχό του ότι δεν επέτρεψε στην Ουκρανία «να αντεπιτεθεί, μόνο να αμυνθεί»...

Τουρκία ΕΝΑΝΤΙΟΝ Ισραήλ: Γιατί ο Νετανιάχου επιβάλλεται στη μάχη της Συρίας

Το Ισραήλ δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας ως προς τις κόκκινες γραμμές του έναντι του rebranded τζιχαντιστικού καθεστώτος της Συρίας. 

Απέναντί του επιχειρεί να «βγει» μια Τουρκία που βλέπει τις επιλογές της στο πεδίο να ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια των δυνατοτήτων της.

Με κενά, κατά δική της ομολογία, σε σημαντικούς τομείς των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως τα αντιαεροπορικά συστήματα και την αεροπορία, και με μία εξωτερική πολιτική που προκαλεί σύγχυση και δεύτερες σκέψεις τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στη γειτονιά της, οι τελευταίες αεροπορικές επιδρομές του Ισραήλ στη Συρία -και δη το πλήγμα στο υπουργείο Άμυνας στη Δαμασκό- ήρθαν να καταδείξουν, συν τοις άλλοις, τους περιορισμούς της Άγκυρας.

Αυτό που ξεκίνησε ως εσωτερική κρίση μεταξύ των σουνιτών Βεδουίνων και της κοινότητας των Δρούζων στην νότια επαρχία της Σουέιντα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους πάνω από 300 άτομα σε μόλις τέσσερις ημέρες...

Η «αρένα» της Συρίας, ο τουρκικός αναθεωρητισμός και το ισραηλινό μήνυμα σε Ερντογάν

Η τουρκική στρατηγική εργαλειοποίησης του τζιχαντισμού για γεωπολιτική επιρροή και η επιδίωξη της κατοχής πυρηνικής ισχύος που πρέπει να ανασχεθεί. 

Το ισχυρό μήνυμα του Ισραήλ στο καθεστώς Ερντογάν, οι κίνδυνοι για τις μειονότητες και οι συσχετισμοί δυνάμεων στη Συρία. 

Ο κ. Σπύρος Λίτσας, Καθηγητής Θεωρίας Διεθνών Σχέσεων και διευθυντής του μεταπτυχιακού προγράμματος «Διεθνείς Σπουδές» στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, μιλά στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη αποτυπώνοντας τη μεγάλη εικόνα των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

«Δεν πρέπει να φτάσουμε στο σημείο μίας πυρηνικής Τουρκίας» και η Δύση δεν μπορεί να «υπνοβατεί» ούτε μπροστά στις στρατηγικές βλέψεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ούτε μπροστά στην εργαλειοποίηση του τζιχαντισμού ως ακριβώς συμβαίνει τη δεδομένη στιγμή στη Συρία, επισημαίνει ο κ. Λίτσας. Επιδίωξη της Τουρκίας, αναφέρει, είναι να στηρίξει τον αναθεωρητισμό της μέσω του πυρηνικού της προγράμματος και να δημιουργήσει τον δικό της πόλο στο διεθνές σύστημα - κάτι το οποίο «η Δύση δεν θα πρέπει να επιτρέψει, όπως ακριβώς και στην περίπτωση του Ιράν». Διότι εάν το επιτρέψει, τότε ο τουρκικός αναθεωρητισμός δεν θα μπορεί να αντιμετωπιστεί...

Λιβύη: Το μοντέλο Τουρκίας στο μεταναστευτικό και ο ρωσικός «δάκτυλος»

Για την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού ζητήματος εκ μέρους της Λιβύης στο δρόμο που χάραξε το 2020 ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν 

μιλά ο Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αφεντούλης Λαγγίδης σε συνέντευξή του στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη. 

Το διακύβευμα για την Ελλάδα και η στάση της Ευρώπης στο θολό και ρευστό τοπίο που περιβάλλει τις τρέχουσες εξελίξεις. 

Οι επιδιώξεις της Βεγγάζης του στρατάρχη Χαφτάρ καθώς και της Τρίπολης. 

Το βάθος της τουρκικής διείσδυσης, ο ρόλος της Ρωσίας και η «απούσα» Αίγυπτος...

Γιατί η ανατροπή του Χαμενεΐ φοβίζει τον Ερντογάν

Αποδυναμωμένο και με την πλάτη στον τοίχο το Ιράν, μετά και την αμερικανική εμπλοκή στο πόλεμο, και από τη μορφή της αντίδρασής του θα συναρτηθεί έως και η επιβίωση του καθεστώτος Χαμενεΐ, αναφέρει ο Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αφεντούλης Λαγγίδης σε συνέντευξή του στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη. Τι θα σήμαινε για τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο μία καθεστωτική αλλαγή στο Ιράν και ποιος ο αντίκτυπος για την Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ μπήκε στον πόλεμο και η απόφαση να πληγούν οι ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις ήταν προειλημμένη· έναντι της απειλής του Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ταυτίζεται και συμπορεύεται με το Ισραήλ και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος και καταγράφει, κατά τον κ. Λαγγίδη, μία αδιαμφισβήτητη επιτυχία όσον αφορά τον κεντρικό διακηρυγμένο στόχο του εδώ και σχεδόν μία 20ετία...

Ρωσία - Ιράν: Ο σύμμαχος που δεν ήρθε

Η Ρωσία, παρότι χάνει έναν ακόμη στρατηγικό εταίρο στη Μέση Ανατολή μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, 

περιορίζεται στη ρητορική καταδίκη της ισραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν και ενδεχόμενης αμερικανικής στρατιωτικής εμπλοκής και επιλέγει -ή αναγκάζεται να επιλέξει- να μείνει στο περιθώριο, ακολουθώντας μία ψυχρή γεωπολιτική λογική που υπαγορεύεται από τις δικές της προτεραιότητες: τον πόλεμο στην Ουκρανία, τις σχέσεις με τις μοναρχίες του Κόλπου που δε θέλουν μία πυρηνική και ισχυρή σιιτική Ισλαμική Δημοκρατία δίπλα στα σύνορά τους, αλλά και την επιδίωξη ανάληψης ενός διαμεσολαβητικού ρόλου που θα της δώσει «πόντους» τόσο έναντι του Ντόναλντ Τραμπ, όσο και στο νέο υπό διαμόρφωση τοπίο της Μέσης Ανατολής.

Το Ιράν έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμος εταίρος για τη Μόσχα, όχι μόνο επειδή συμμερίζεται το μένος της για τις δυτικές αξίες και τη δυτική επιρροή, αλλά και επειδή στην πρώτη φάση της εισβολής στην Ουκρανία το θεοκρατικό καθεστώς προμήθευσε τη ρωσική πολεμική μηχανή με σμήνη drones-καμικάζι τύπου Shahed, που αιματοκύλισαν πόλεις και αμάχους και τα οποία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον πόλεμο φθοράς που ακολούθησε. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν συνέβαλε ακόμη στη δημιουργία εργοστασίου κατασκευής drones επί ρωσικού εδάφους...

Αγγ. Συρίγος: Ο Τραμπ ζυγίζει εμπλοκή των ΗΠΑ κατά του Ιράν - Ο Ερντογάν και οι θαλάσσιοι χάρτες

Όλα είναι ανοιχτά στο μέτωπο Ισραήλ-Ιράν και το «κλειδί» των εξελίξεων κρατά ο Ντόναλντ Τραμπ. 

Ποιες είναι η ευρύτερες επιδιώξεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. 

Γιατί ο πόλεμος, που διεξάγεται εξ ολοκλήρου από αέρος, μπορεί να λειτουργήσει ως «μοχλός» για την ενίσχυση της τουρκικής αεράμυνας, στην οποία η Άγκυρα αναγνωρίζει κενά. Εξ ου και θα πιέσει περισσότερο για τα F-35 ενώ θα αντιδράσει πιο έντονα το Ισραήλ. 

Και τι σημαίνουν επί του πρακτέου τα βήματα προώθησης του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού της Άγκυρας, δεδομένου ότι δεν συνιστούν δράση επί του πεδίου. 

Ο Καθηγητής Άγγελος Συρίγος μιλά στο Liberal εν μέσω της δραματικής κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή.

Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, δείχνει να προσχωρεί στην άποψη της πιο άμεσης εμπλοκής των Ηνωμένων Πολιτειών, εντούτοις υπάρχει μεγάλη απόσταση από την ρητορική έως την πράξη...

H «ανίερη» συμμαχία Πούτιν - Σι απέναντι στη Δύση

Τον υψηλό προσκεκλημένο του, Σι Τζινπίνγκ, ήλθε να «επιδείξει» έναντι Ευρώπης και Αμερικής ο Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη στρατιωτική παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία, 

εργαλειοποιώντας ξανά την επέτειο της Νίκης έναντι της ναζιστικής Γερμανίας για να προβάλλει το ρωσικό αφήγημα για τον επιθετικό πόλεμο στην Ουκρανία και να εμφανίσει τη Μόσχα στην εμπροσθοφυλακή του αγώνα για τη νέα παγκόσμια τάξη μακριά από την ηγεμονία των ΗΠΑ.

Θερμές χειραψίες και εναγκαλισμούς με Βορειοκορεάτες στρατηγούς αντήλλαξε επίσης ο Πούτιν ευχαριστώντας τους για την εμπλοκή στην ανακατάληψη του Κουρσκ, ενόσω κατέκλυζαν την Κόκκινη Πλατεία βαλλιστικοί πύραυλοι Iskander, πολλαπλοί εκτοξευτές πυραύλων Tornado-S, βαρέα...

Πώς ο Τραμπ «στριμώχνει» τον Πούτιν

Εκατό ημέρες είναι η νέα «προθεσμία» για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία και ο Ντόναλντ Τραμπ καλεί τον Βλαντιμίρ Πούτιν σε συνάντηση το συντομότερο επισείοντας ταυτόχρονα απειλές κυρώσεων και δασμών για να τον οδηγήσει στο τραπέζι της μεγάλης διαπραγμάτευσης, ενώ θέτει στην «εξίσωση» και τις διεθνείς τιμές πετρελαίου. 

Η Ρωσία προβάλλει ότι δεν πτοείται, όμως πληθαίνουν τα ερωτήματα πόσο ακόμη μπορεί να «σηκώσει» η οικονομία της τον πόλεμο.

Κατά πόσο αυτές καθαυτές οι απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για πρόσθετες οικονομικές κυρώσεις θα μπορούσαν να έχουν καταλυτικό αντίκτυπο μένει να διαφανεί, δεδομένης της μεγάλης συρρίκνωσης του διμερούς εμπορίου και της δέσμης κυρώσεων που έχουν ήδη επιβληθεί στη Μόσχα για τον απρόκλητο επιθετικό πόλεμο που εξαπέλυσε το καθεστώς Πούτιν την 22α Φεβρουαρίου 2022. 

Το «κλειδί» βρίσκεται πρωτίστως στη βάση της συμφωνίας που θα τεθεί στο «τραπέζι» και υπό αυτό το πρίσμα το βλέμμα στρέφεται στην...

Επιστροφή Τραμπ με επίδειξη ισχύος

Πολιτικά ισχυρότερος παρά ποτέ και ελέγχοντας και τα δύο σώματα του Κογκρέσου τουλάχιστον έως τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026, ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται επίσημα πλέον στα ηνία μίας βαθιά πολωμένης Αμερικής στην οποία έρχεται να βάλει σε χρόνο-εξπρές τη «σφραγίδα» του με ένα μπαράζ εκτελεστικών διαταγμάτων. Η ορκωμοσία Τραμπ ως 47ου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών είναι το επιστέγασμα μίας από τις τις θεαματικότερες πολιτικές «νεκραναστάσεις» στα χρονικά που έρχεται να αναμορφώσει πιθανώς θεμελιωδώς την αμερικανική διακυβέρνηση και εθνικές πολιτικές.

Όλο το φάσμα της ατζέντας με την οποία «κατέβηκε» στην προεδρική αναμέτρηση-ορόσημο της 5ης Νοεμβρίου -στην οποία πέραν του ότι έβαψε «κόκκινες» τις αμφίρροπες πολιτείες εξασφάλισε και τη λαϊκή ψήφο, εξ ου και αισθάνεται δικαιωμένος- παρέθεσε ο Ντόναλντ Τραμπ αφότου έδωσε τον προεδρικό όρκο, εκφωνώντας στη Ροτόντα του Καπιτωλίου έναν λόγο-κράμα προεκλογικής εμφάνισης και ομιλίας για την Κατάσταση του Έθνους.

Ένα έθνος σε αποδρομή απεικόνισε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ για να διακηρύξει ότι ο ίδιος θα το οδηγήσει στη «χρυσή εποχή» του. Πλήρως αυτοαναφορικός και επαναλαμβάνοντας πως...

Η Ευρώπη στην εποχή Τραμπ, προκλήσεις και ψευδαισθήσεις

Για τη δυναμική που προσλαμβάνει ο εθνικισμός επί Ντόναλντ Τραμπ, τις συνήθεις παρανοήσεις σχετικά με το τι είναι και τι δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και μέχρι πού μπορεί να «φθάσει», καθώς και τη «ρίζα όλων κακών» που δεν είναι άλλη από την απουσία μεταρρυθμίσεων για να επανέλθει σε τροχιά η ασθμαίνουσα οικονομία της, μιλά στο Liberal ο Δρ. Εμμανουέλ Κομτ, ιστορικός της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και των μεταναστεύσεων στην Ευρώπη και λέκτορας στη Σχολή Διεθνών Σπουδών της Βιέννης.

Στην πρεμιέρα της νέας θητείας Τραμπ στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, η συζήτησή μας επικεντρώνεται στις προκλήσεις, διαχρονικές και νέες, με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η Ευρωπαϊκή Ένωση, τις επερχόμενες εκλογές στη Γερμανία και το στοίχημα μεταρρύθμισης και ανάκαμψης της οικονομίας της -«γιατί στο τέλος της ημέρας η Ευρώπη θα είναι ισχυρή όταν η Γερμανία θα είναι ισχυρή, και μόνο αν η γερμανική οικονομία είναι ισχυρή θα σταθεροποιηθεί το σύστημα»...

Η αναπόφευκτη σύγκρουση Νετανιάχου με Ερντογάν και τα μηνύματα ΗΠΑ στην Άγκυρα

Σε πεδίο ανοιχτής αναμέτρησης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ αναδεικνύεται η Συρία, όπου τα σχέδια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την εγκαθίδρυση ενός ελεγχόμενου από την Άγκυρα καθεστώτος στη Δαμασκό, με τη φιλοδοξία να του ανοίξει τις πύλες του Λεβάντε, ως κληρονόμου της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, προσκρούουν στους Κούρδους και το Τελ Αβίβ.

Η Τουρκία, και συγκεκριμένα ο ίδιος ο Ερντογάν, από τις πρώτες ακόμη ημέρες του πολέμου στη Γάζα δικαιολογούσε την πλήρη ταύτισή του με τη Χαμάς, ισχυριζόμενος ότι η «απελευθερωτική» ομάδα μάχεται και για την Τουρκία, επειδή όπως έλεγε -και ακόμη λέει- στόχος του Ισραήλ είναι η ίδια η Τουρκία...

Η αναπόφευκτη σύγκρουση Νετανιάχου με Ερντογάν και τα μηνύματα ΗΠΑ στην Άγκυρα

Σε πεδίο ανοιχτής αναμέτρησης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ αναδεικνύεται η Συρία, όπου τα σχέδια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την εγκαθίδρυση ενός ελεγχόμενου από την Άγκυρα καθεστώτος στη Δαμασκό, με τη φιλοδοξία να του ανοίξει τις πύλες του Λεβάντε, ως κληρονόμου της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, προσκρούουν στους Κούρδους και το Τελ Αβίβ.

Η Τουρκία, και συγκεκριμένα ο ίδιος ο Ερντογάν, από τις πρώτες ακόμη ημέρες του πολέμου στη Γάζα δικαιολογούσε την πλήρη ταύτισή του με τη Χαμάς, ισχυριζόμενος ότι η «απελευθερωτική» ομάδα μάχεται και για την Τουρκία, επειδή όπως έλεγε -και ακόμη λέει- στόχος του Ισραήλ είναι η ίδια η Τουρκία.

Διατύπωσε μάλιστα τον ισχυρισμό του αυτό ευθέως την 1η Οκτωβρίου από το βήμα της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, με αφορμή την ομιλία του για την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου...

Τα μηνύματα του αρχηγού της ΜΙΤ από τη Δαμασκό και ο «χρησμός» Τραμπ για το Ιράν

Η αιφνιδιαστική εμφάνιση του Ιμπραχίμ Καλίν, του αρχηγού της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ, στη Δαμασκό, τέσσερις μόλις ημέρες μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, δεν προκάλεσε μόνο έκπληξη, αλλά έβριθε σημειολογίας σε πολλαπλά επίπεδα.

Ο Καλίν ήταν ο άνθρωπος που όλο αυτό το διάστημα διεξήγαγε τη μυστική διπλωματία της Τουρκίας στη Συρία· ο αφανής βραχίονας της τουρκικής διπλωματίας, δίπλα στον υπουργό Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, ο οποίος βρισκόταν στο προσκήνιο των διεθνών ζυμώσεων. Παράλληλα, συντόνιζε τις μυστικές επιχειρήσεις των τουρκικών υπηρεσιών στη Συρία και διατηρούσε τους διαύλους επικοινωνίας με τις ισλαμιστικές ομάδες της αντιπολίτευσης...