Ο Βελουχιώτης με τους μαυροσκούφηδες κάλπαζε στη Wall Street

Ο νέος αρχηγός -που όπως είπε έχει τόσα λεφτά ώστε δε χρειάζεται να ξαναδουλέψει -εκδήλωσε προχθές τον θαυμασμό του προς τον Άρη Βελουχιώτη, λέγοντας πως είναι μια φυσιογνωμία που τον εμπνέει. 

Πώς το λέγαμε; «σαμπάνια, χαβιάρι και Βελουχιώτη Άρη». Το είχαμε ξεχάσει και ευτυχώς έχουμε τον Κασσέλ που μας το θύμισε.

Να ξεκαθαρίσω πως επιβάλλεται να εμπνέεσαι από τον Βελουχιώτη, αν θέλεις να καταθέσεις τα αγωνιστικά σου διαπιστευτήρια ή αν σου λείπουν αγωνιστικές εργατοώρες. Είναι ένα σύμβολο της Αριστεράς, ένας μύθος για αυτόν τον χώρο, ασχέτως αν υπήρξε ένας ειδεχθής εγκληματίας. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν θαυμάζεις -ή λες ότι θαυμάζεις - συγχρόνως και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, έναν απηνή διώκτη των κομμουνιστών. Εδώ ο πιτσιρικάς νομίζει πως θα μας πιάσει αμερικανάκια...

Τα συλλαλητήρια αίρουν την εν λευκώ εντολή διακυβέρνησης

«Η αθάνατη ελληνική φυλή. Κάποτε  η γωνιά αυτή της γης που πατάμε και λέγεται Ελλάδα ήτανε δοξασμένη κι ευτυχισμένη κι είχε ένα πολιτισμό, όπου επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να παραμένει και να θαυμάζεται από όλο τον κόσμο.  
Κανένας σοφός  ή  άσοφος  δεν μπορεί μέχρι σήμερα να γράψει ούτε μια λέξη, αν δεν αναφερθεί  στα έργα που άφησαν οι δημιουργοί αυτού του πολιτισμού, που λέγεται αρχαίος ελληνικός πολιτισμός».

Αν το ανωτέρω απόσπασμα το επιδείξεις σε όσους – πολλοί κατ’ εντολήν του ΣΥΡΙΖΑ – ολολύζουν καταιγιστικά και αφοριστικά περί απροκάλυπτου εθνικισμού για το αυριανό συλλαλητήριο, ίσως το εκλάβουν ως εθνικιστική διακήρυξη  κάποιου...