Το «σκληρό πόκερ» για το Κυπριακό, η Αθήνα και οι κινήσεις της Άγκυρας

Για σκληρό παιχνίδι στο Κυπριακό προετοιμάζονται όλα τα εμπλεκόμενα μέρη,

καθώς η επιδίωξη της Λευκωσίας για λύση είναι δεδομένη, ενώ αυξάνεται η πίεση στην Τουρκία, καθώς το κυπριακό αποτελεί εμπόδιο για την προώθηση των ευρωτουρκικών σχέσεων και συγχρόνως διαπιστώνει ότι διαρκώς αυξάνεται το αποτύπωμα ξένων μεγάλων δυνάμεων στην Κυπριακή Δημοκρατία, κάτι που ενισχύει τη γεωπολιτική της θέση και τον ρόλο της.
Ενδεικτικό της κινητικότητας είναι ότι ο ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, σχεδιάζει να επισκεφθεί την Κύπρο (27-29 Ιουλίου), προκειμένου να συναντηθεί με τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, Τουφάν Ερχουρμάν και παρά το γεγονός ότι η επίσκεψή του έχει αντικείμενο την UNFICYP, ο στόχος είναι να δώσει νέα ώθηση στις προσπάθειες για τη σύγκληση πολυμερούς Διάσκεψης για το Κυπριακό...

Μην φοβάστε την Τουρκία Νο 2

Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν δίστασε να θέσει για δεύτερη φορά, εντός της Τουρκίας αυτή τη φορά, στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, το θέμα του casus belli για την άσκηση του ελληνικού δικαιώματος ανακήρυξης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια.
Μία ημέρα πριν ξεκινήσει η σύνοδος, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ μίλησε σε αμερικανικό δίκτυο για μια Τουρκία «μολυσμένη» από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία κατέχει τη Βόρεια Κύπρο. Επέκρινε τον Ερντογάν, αλλά ο πραγματικός αποδέκτης ήταν ο Αμερικανός πρόεδρος, που χαριεντίζεται μαζί του περιφρονώντας τους Ευρωπαίους και τους θεσμούς της ίδιας της αμερικανικής δημοκρατίας.
Η στάση του Έλληνα πρωθυπουργού δεν είναι τυχαία.
Σπάνια στα 200 χρόνια της νεοελληνικής πραγματικότητας η Ελλάδα έχει συμπεριφερθεί με τόση αυτοπεποίθηση, αλλά και σύνεση, έναντι της Τουρκίας. Μετά την κρίση χρεοκοπίας που κράτησε μια δεκαετία, η χώρα εξοπλίζεται με επιλογές που της εξασφαλίζουν στρατηγικά και τακτικά πλεονεκτήματα και αναπτύσσει μια διπλωματική δραστηριότητα με συνοχή και αποτελεσματικότητα, οριοθετώντας ΑΟΖ με χώρες όπως η Ιταλία και η Αίγυπτος.
Τακτικά πλεονεκτήματα ήταν τα υποβρύχια που «γέρνουν», αρκετά χρόνια πριν αποκτήσει ανάλογα η Τουρκία· 

τα Rafale και οι πύραυλοι Meteor, πριν αποκτήσει η Τουρκία Eurofighter. 

Τακτικό πλεονέκτημα είναι, βεβαίως, και η εξασφάλιση των F-35, σε μια περίοδο που η γειτονική χώρα εκλιπαρεί να επανέλθει στο πρόγραμμα.
Στρατηγικά πλεονεκτήματα είναι οι αμυντικές συμφωνίες με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ, καθώς και η εξασφάλιση του κάθετου ενεργειακού διαδρόμου, που καθιστά τη χώρα μία από τις ενεργειακές πύλες της Ευρώπης.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι πως τις τελευταίες δεκαετίες η διαφορά δυναμικής με την Τουρκία έχει πολλαπλασιαστεί. Η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε μια χώρα με πληθυσμό άνω των 80 εκατομμυρίων και ΑΕΠ πενταπλάσιο του ελληνικού.
Ο πληθυσμός και η μέση ηλικία του είναι καθοριστικός παράγοντας για την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική ισχύ μιας χώρας. 

Ο μοναδικός τρόπος να αντιμετωπιστεί μια τέτοια διαφορά ισχύος είναι οι έξυπνες επιλογές αμυντικού εξοπλισμού και ένα ισχυρό πλέγμα στρατιωτικών και διπλωματικών συμμαχιών.
Δηλαδή, ακριβώς αυτό που κάνουμε...

Γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε την Τουρκία

Κάθε φορά που επανέρχεται στο προσκήνιο η πιθανότητα πώλησης F-35 στην Τουρκία ή ο Ντόναλντ Τραμπ κάνει μια ευνοϊκή δήλωση για τον Ταγίπ Ερντογάν, στην Ελλάδα επανέρχεται σχεδόν αντανακλαστικά ένα κύμα ανησυχίας. 

Τα πρωτοσέλιδα γεμίζουν με σενάρια, τα κοινωνικά δίκτυα με καταστροφικές προβλέψεις και η δημόσια συζήτηση καταλήγει να περιστρέφεται γύρω από το ίδιο ερώτημα: «Μήπως αλλάζουν οι ισορροπίες;».
Η απάντηση είναι πως οι ισορροπίες δεν αλλάζουν τόσο εύκολα. Και σίγουρα δεν αλλάζουν από μία συνάντηση, μία δήλωση ή ένα δημοσίευμα.
Χαρακτηριστικό είναι τι συνέβη στις 25 Σεπτεμβρίου 2025, όταν ο Τραμπ υποδέχθηκε τον Ερντογάν στον Λευκό Οίκο. 

Στην Τουρκία καλλιεργήθηκαν υψηλές προσδοκίες ότι θα άνοιγε ο δρόμος για την επιστροφή της χώρας στο πρόγραμμα των F-35.
Λίγο μετά το τέλος της συνάντησης, όμως, ο ανταποκριτής του φιλοκυβερνητικού καναλιού NTV, Hüseyin Günay, καταγράφηκε από ανοιχτό μικρόφωνο κάμερας του Associated Press να συνομιλεί με συνάδελφό του. Το συμπέρασμά του ήταν απολύτως σαφές: η Τουρκία δεν είχε αποσπάσει καμία ουσιαστική παραχώρηση. Χρησιμοποιώντας μάλιστα μια ιδιαίτερα λαϊκή έκφραση, είπε ουσιαστικά πως «πήραμε τον πάπαρο».
Το περιστατικό έγινε viral στην Τουρκία και, σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, ο δημοσιογράφος απομακρύνθηκε από το κανάλι λίγες ημέρες αργότερα.
Αν είχε συμβεί κάτι ανάλογο σε συνάντηση με Έλληνα πρωθυπουργό όλοι θα ζητούσαν την παραίτηση της κυβέρνησης...

Γιατί η προσδοκία Ερντογάν για τα F-35 θα μείνει ανεκπλήρωτη

Ήταν και παραμένει μακρύς ο δρόμος της Τουρκίας για τα F-35. 

Στο φόντο της συνάντησης Τραμπ-Ερντογάν στο περιθώριο μίας από τις πλέον κρίσιμες Συνόδους Κορυφής στα χρονικά της Ατλαντικής Συμμαχίας, ο διεθνολόγος Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος αναλύει, μιλώντας στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη, την εξίσωση γύρω από το ενδεχόμενο επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς, «δείχνοντας» προς το Κογκρέσο και το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο, που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως προβληματικό σύμμαχο.

Ουδεμία ουσιώδη διαφοροποίηση διακρίνει ο κ. Δεσποτόπουλος σε σχέση με τα όσα διημείφθησαν κατά τη συνάντηση των Ντόναλντ Τραμπ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο τον Σεπτέμβριο του 2025. Έστω και εάν υφίσταται πρόθεση Τραμπ, η πώληση των F-35 προσκρούει τόσο στις κυρώσεις CAATSA όσο και στις πολιτικές ισορροπίες στην Ουάσινγκτον, με τον Αμερικανό πρόεδρο να μην έχει ούτε τη θεσμική ούτε την πολιτική ευχέρεια να συγκρουστεί με το Κογκρέσο, ιδίως ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. 

Ως εκ τούτου, δεν διακρίνει κάποια ουσιαστική ένδειξη συνολικής επαναπροσέγγισης ή σύσφιξης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων πίσω από τη θετική ρητορική της συνάντησης. 

Κατά την ανάγνωσή του, οι φιλοφρονήσεις δεν αλλάζουν την ουσία: τα F-35 παραμένουν εργαλείο διαπραγμάτευσης και μοχλός πίεσης της Ουάσινγκτον προς την Άγκυρα. 

Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνει ότι απόκτηση των κινητήρων F110 δεν μεταβάλλει τις ισορροπίες, αλλά και ενδεχόμενη μελλοντική απόκτηση F-35 από την Τουρκία δεν θα επηρεάσει την ελληνική αεροπορική υπεροχή, καθώς όταν και εφόσον αυτό συμβεί, η τεχνολογία θα έχει ήδη προχωρήσει σε επόμενο επίπεδο.

Ο Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος σκιαγραφεί τις προκλήσεις για την Ελλάδα από την τουρκική επιδίωξη ένταξης στα προγράμματα επανεξοπλισμού της Ευρώπης, ενώ στο ευρύτερο πλαίσιο της συζήτησης για την ευρωπαϊκή άμυνα και το μέλλον του ΝΑΤΟ -ενός ΝΑΤΟ σε «υπαρξιακή κρίση», όπως επισημαίνει, ο ίδιος σημειώνει ότι η παράμετρος της Ρωσίας θα αποδειχθεί καθοριστική: εάν η Μόσχα πάψει να αποτελεί μείζονα απειλή κυρίως για τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, τότε η Ευρώπη θα μπορούσε  να εξελιχθεί σε έναν ισχυρό τρίτο πόλο μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου. Διαφορετικά, θα συνεχίσει να πορεύεται με εσωτερικές διαιρέσεις...

«Γαλάζια Πατρίδα»: Ο… αναπάντεχος φίλος της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας

Θεσμική συνέχεια στην εξωτερική πολιτική με μόνιμο αποτύπωμα - Η πιο μυστική επιχείρηση του κόσμου (μέχρι να την ποστάρει ο Τραμπ)
Plot twist, επί το ελληνικότερον σεναριακή ανατροπή, σημειώνεται όσον αφορά το διαβόητο τουρκικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», καθώς πέραν του Παρισιού η Αθήνα φαίνεται πως βρήκε έναν απρόσμενο, έναν αναπάντεχο φίλο (το «σύμμαχος» είναι μεγάλη κουβέντα).
Ο λόγος για το Βερολίνο, το οποίο παρότι διατηρεί με την Άγκυρα στενά οικονομικά και στρατιωτικά συμφέροντα (βλέπε Eurofighter), δεν βλέπει με «καλό μάτι» τις μονομερείς τουρκικές ενέργειες στη Μεσόγειο.
Το ζήτημα συζητήθηκε εκτενώς και τέθηκε από την ελληνική ηγεσία κατά την προ μηνός επίσκεψη του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ στην Αθήνα. 

Ακολούθησε η επίσκεψη του Χακάν Φιντάν στο Βερολίνο και η τουρκική απόφαση να αναβάλει για το φθινόπωρο το νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες.
Πάντως, η επιμονή της κυβέρνησης Ερντογάν στον μονομερή καθορισμό θαλάσσιων ζωνών κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και της κοινής λογικής, όπως προκύπτει στη συνάντηση Γεραπετρίτη - Φιντάν στη Σόφια την Τετάρτη, θα έχει συνέπειες. Οδηγεί στο πολύ πιθανό σενάριο των κυρώσεων από το Συμβούλιο της ΕΕ, με γερμανική συγκατάθεση...

Η «χαμένη» ψυχή της ΝΔ βρέθηκε στο Χιούστον του Τέξας

Η φωτογραφία είναι πλέον γνωστή και έχει πονέσει πολύ κόσμο, κυρίως τους υπερ- πατριώτες και τον… Ερντογάν. 

Τέσσερις υπουργοί της ομάδας συνεργασίας Ελλάδα-ΗΠΑ-Κύπρος-Ισραήλ υπέγραψαν στο πανεπιστήμιο Rice του Χιούστον τη Διακήρυξη για την Ενεργειακή Συνεργασία και την ίδρυση του Κέντρου Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου. 

Ο δε Σταύρος Παπασταύρου συναντήθηκε και με τις διοικήσεις της ExxonMobil και της Chevron για να επιταχυνθούν οι έρευνες για την εξόρυξη υδρογονανθράκων. Σαν καλό μου ακούγεται!
Διαβάζω πως την ίδια ημέρα εγκαινιάστηκε το εργοστάσιο παραγωγής drones στη Μαλακάσα και με την ισραηλινή τεχνογνωσία, σε δύο χρόνια, θα παράγει σε ετήσια βάση 100.000 τεμάχια. Και να μην ξεχάσω τη διεθνή χρηματοδότηση του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ). Μετά από πολλές δεκαετίες σπατάλης και διαφθοράς γίνονται θεαματικά βήματα στην πολεμική μας βιομηχανία. Όλο αυτό μου ακούγεται ακόμα καλύτερο!
Κι έρχομαι στο Λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, τη νέα Σούδα, όπως την αποκαλεί η τουρκική πλευρά. Εκεί γίνονται πρόσθετα έργα...

Γιατί απειλεί ο Ερντογάν: Ο φόβος του Ισραήλ και των «τετελεσμένων» σε Μεσόγειο, Κύπρο

Με ανοικτά μέτωπα και με εξαιρετικά εύθραυστες ισορροπίες προχωρούν το επόμενο διάστημα τα ελληνοτουρκικά, καθώς η Άγκυρα προειδοποιεί και απειλεί με λήψη μέτρων σε κάθε κίνηση που θεωρεί ότι οδηγεί στη «στρατηγική περικύκλωσή» της και συγχρόνως είναι αποφασισμένη για την αναβάθμιση της αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων με την εισαγωγή του νόμου για τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Στην τελευταία συνάντηση που είχαν οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Γ. Γεραπετρίτης και Χ. Φιντάν στην Σόφια, η τουρκική πλευρά δεν έδειξε να πείθεται από τις ενημερώσεις ότι δεν επίκειται κάποια άλλη πιο προωθημένη κίνηση της Ελλάδας όσον αφορά την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, ώστε να δείξει και η ίδια αυτοσυγκράτηση. Έτσι, μετρά πλέον αντίστροφα ο χρόνος για τη δημοσιοποίηση του νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Από το περιεχόμενο του νομοσχεδίου θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο η αντίδραση, σε πρώτο χρόνο, της Αθήνας, αλλά και το μελλοντικό πλαίσιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, πολύ περισσότερο εάν οι προβλέψεις του αφορούν περιοχές οι οποίες ανήκουν στη μη οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα και στα δυνητικά χωρικά ύδατα της Ελλάδας, καθώς και στις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες»...

Πού το πάει η Τουρκία;

Ενώ η επίσημη Άγκυρα σιωπά επιδεικτικά, συνεχίζεται στην Τουρκία η δημόσια συζήτηση για το νομοσχέδιο που θα περιγράφει, θα οριοθετεί και θα δίνει «νομική υπόσταση» στη «Γαλάζια Πατρίδα», 

μια εξέλιξη η οποία εκ των πραγμάτων συνιστά κλιμάκωση και αναβαθμίζει τις τουρκικές διεκδικήσεις εναντίον της χώρας μας.
Η ελληνική κυβέρνηση στέλνει καθαρό μήνυμα στην Τουρκία ότι μια τέτοια εξέλιξη θα έχει συνέπειες, πολύ περισσότερο εάν επιχειρηθεί να εφαρμοστεί επί του πεδίου ένα τέτοιο πλαίσιο, ενώ ορθά αποφεύγει τοποθετήσεις επί του περιεχομένου του νομοσχεδίου πριν αυτό δει το φως της δημοσιότητας και κατατεθεί στην τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Τις τελευταίες ημέρες υπήρξαν προσπάθειες από ορισμένους Τούρκους αναλυτές και καθηγητές (με δηλώσεις και σε ελληνικά ΜΜΕ) να εξωραΐσουν το τουρκικό νομοσχέδιο, λέγοντας ότι δεν θα υπάρχει… ρητή αναφορά στη «Γαλάζια Πατρίδα» και δεν θα υπάρχει… συγκεκριμένος χάρτης που να περιλαμβάνει τα όρια της υποτιθέμενης τουρκικής ΑΟΖ αλλά και τις «γκρίζες ζώνες».

Είναι σαφές ότι τέτοιες δηλώσεις δεν είναι αρκετές για να αλλάξουν το προφίλ αλλά και τη στόχευση της νομοθετικής πρωτοβουλίας της τουρκικής κυβέρνησης. Η περιγραφή της «Γαλάζιας Πατρίδας» και των ορίων της μπορεί να γίνει φυσικά χωρίς αναφορά στον τίτλο του συγκεκριμένου ιδεολογήματος, καθώς και η έγερση μέσω του νομοσχεδίου ζητήματος «γκρίζων ζωνών» μπορεί να επιτευχθεί χωρίς ονομαστική αναφορά σε συγκεκριμένα νησιά ή με χάρτη που να εμφανίζει τις αμφισβητούμενες ελληνικές νησίδες και βραχονησίδες ως τουρκικές...

Από το «Μητσοτάκης γιοκ» στο «Ερντογάν μόκο»

Δύο ημέρες μετά τη συνάντηση Ερντογάν–Μητσοτάκη στην Άγκυρα, στην Αθήνα υπεγράφη η συμφωνία ανάθεσης στην αμερικανική Chevron των γεωτρήσεων στα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, όπου περιλαμβάνονται περιοχές που εμπίπτουν στο περίφημο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο.

Στη γείτονα το γεγονός «καταπιώθηκε» σχετικά ήσυχα, ενώ ορισμένες εφημερίδες αντέδρασαν σε χαμηλούς τόνους. Η SÖZCÜ έκανε λόγο για «ύπουλη κίνηση της Ελλάδας στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο» και σημείωσε ότι «η Ελλάδα υπογράφει συμφωνία που προκαλεί ανησυχία στην Τουρκία». Μέχρι εκεί.

Δεν έχουν περάσει παρά μόλις τρία-τέσσερα χρόνια από την εποχή που ο Ερντογάν κραύγαζε «θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά», χάραζε σύνορα με τους συμμάχους του στη Λιβύη εις βάρος της Ελλάδας και μεθόδευε υβριδική εισβολή στον Έβρο.

Τι άλλαξε και από το «Μητσοτάκης γιοκ» φτάσαμε στο «Ερντογάν μόκο»; 

Δηλαδή στο σημείο όπου η Ελλάδα ανατρέπει στην πράξη τουρκικούς σχεδιασμούς και η Άγκυρα δεν αντιδρά - ούτε με στόλο ούτε με drones;

Η Ελλάδα εξοπλίζεται, αλλά κυρίως διαθέτει μια οικονομία ικανή να στηρίξει αυτούς τους εξοπλισμούς χωρίς εκτροχιασμό, ελλείμματα και κοινωνική αποσταθεροποίηση.

Αντίθετα, στην Τουρκία η προσπάθεια στρατιωτικής ισχύος συνοδεύτηκε από βαριά οικονομική φθορά.

Ο μέσος μισθός εδώ είναι πια τριπλάσιος από τον τουρκικό – οι Τούρκοι...

Το νέο περιβάλλον στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι επόμενες δοκιμασίες και το ευρωπαϊκό χαρτί

Η συνάντηση κορυφής Ελλάδας - Τουρκίας την Τετάρτη, χωρίς να σηματοδοτήσει κάποια σοβαρή εξέλιξη στο μείζον θέμα της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ενταγμένες στο ευρύτερο πλαίσιο των τεκτονικών αλλαγών που συνοδεύουν τη δεύτερη θητεία Τραμπ.
Το σαφές μήνυμα που θέλησαν να στείλουν με κάθε τρόπο οι Κυρ. Μητσοτάκης και Τ. Ερντογάν ήταν ότι οι δύο χώρες προσπαθούν και μπορούν, να επιτύχουν μια λειτουργική και αποδοτική σχέση, κυρίως σε θέματα λεγόμενης «χαμηλής πολιτικής», χωρίς ωστόσο να έχουν καταφέρει να οδηγήσουν σε εξομάλυνση των σχέσεων, καθώς οι διαφορές στον πυρήνα των προβλημάτων παραμένουν αγεφύρωτες. Θέλουν, έτσι, να εκπέμψουν ένα θετικό μήνυμα από μια περιοχή η οποία διαχρονικά αποτελεί παραγωγό προβλημάτων και συγκρούσεων, σε μια στιγμή κατά την οποία ο Ν. Τραμπ παρεμβαίνει δυναμικά για να επιλύει προβλήματα που προκύπτουν, με τον δικό του τρόπο και βάσει των δικών του συμφερόντων.

Είναι προφανές ότι όχι μόνο η Ελλάδα, η οποία στηρίζει τις θέσεις της για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στο Δίκαιο της Θάλασσας και στις διεθνείς συνθήκες και τη νομιμότητα, δεν θα επιθυμούσε την εμπλοκή της «προσωπικής διπλωματίας» του Αμερικανού προέδρου στα ζητήματα του Αιγαίου, αλλά ούτε και ο Τ. Ερντογάν, παρά τα θερμά λόγια που ακούει συχνά από τον Αμερικανό πρόεδρο, έχει εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του ώστε, ως Τουρκία, να του αναθέσει εν λευκώ τη διαχείριση, μέσω μεσολάβησης, κρίσιμων για τη χώρα ζητημάτων...

Όταν αισθάνεσαι ισχυρός αλλιώς μιλάς

Στην Άγκυρα ο Μητσοτάκης μίλησε και για το casus belli και για τον αφοπλισμό και τον εξοστρακισμό της Χαμάς, προστατευόμενης της Τουρκίας, μπροστά στον Ερντογάν. 

Από την άλλη μεριά ας θυμηθούμε έναν Παυλόπουλο, ζαρωμένο στην άκρη του καναπέ και τον Ερντογάν δίπλα του, απόλυτο δερβένεγα της εικόνας. Αυτές οι συγκρίσεις κάνουν πάντα καλό. Να θυμούμαστε πού βρισκόμασταν και πού φτάσαμε.
Τι συνέβη μέσα σε τόσο σχετικά λίγο χρονικό διάστημα και άλλαξε αυτή η κατάσταση; 

Συνέβησαν δύο σημαντικά γεγονότα, έργο αποκλειστικά της παρούσας κυβέρνησης. 

Πρώτον, η πατρίδα μας προχώρησε σε ένα πρόγραμμα εξοπλισμών που δεν είχε ξαναγίνει και συνεχίζεται και 

δεύτερον, έχει συνάψει μια συμφωνία με το Ισραήλ, με πολλές προεκτάσεις, φανερές και κρυφές.

Η Τουρκία γνωρίζει τι σημαίνει η ελληνική κυριαρχία στους αιθέρες και τι δυνατότητες έχουν τα ελληνικά Ραφάλ. 

Από την άλλη, επειδή η στρατιωτική ηγεσία της έχει αρκετούς σοβαρούς ανθρώπους με άριστη πληροφόρηση, γνωρίζει πόσο σημαντική είναι για την ευρύτερη περιοχή μας, αλλά και για το Αιγαίο, αυτή η σύμπραξη της Ελλάδας με το Ισραήλ. Και το κυριότερο, γνωρίζουν πως με τους Ισραηλινούς κανείς δεν παίζει...

ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΟΣ...

Ούτε νησιά έδωσε ούτε υποχώρησε από τις εθνικές γραμμές ούτε παραχώρησε εθνική κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα όπως κραύγαζαν κάποιοι ή μουρμούραγαν κάποιοι άλλοι από δω κι από κει. 

Ο Μητσοτάκης υπερασπίστηκε τα εθνικά συμφέροντα αταλάντευτα, όπως όφειλε να κάνει ως πρωθυπουργός της Ελλάδος. 

Μάλιστα τα συμφέροντα αυτά της πατρίδας μας τα επανέλαβε και δημόσια, χωρίς περιστροφές και μάλιστα μπροστά στον Ερντογάν και στους Τούρκους αξιωματούχους. 

Έθεσε θέμα casus belli, αναφέρθηκε στο κυπριακό, μίλησε για τη μια διαφορά που χωρίζει την Ελλάδα και την Τουρκία και όλα αυτά μέσα στην καρδιά του παλατιού του Ερντογάν!
Είναι όμως και πολύ σημαντικό ότι ο Τούρκος Πρόεδρος απέφυγε να επαναλάβει τις αναθεωρητικές και επεκτατικές του θέσεις. 

Απέφυγε να προκαλέσει τον "πολύτιμο φίλο του Κυριάκο"...

Συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν: Πού βάζει τον πήχη η Αθήνα

Μετά από 14 μήνες αναζήτησης της κατάλληλης ημερομηνίας και συγκυρίας, το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας και Τουρκίας συγκαλείται στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου. 

Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο τετ α τετ του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οι οποίοι κάθισαν για τελευταία φορά στο ίδιο τραπέζι, τον Σεπτέμβριο του 2024 στη Νέα Υόρκη.
Ακολούθησε η ακύρωση της συνάντησής τους έναν χρόνο αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2025 και πάλι στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όταν ο Τούρκος πρόεδρος επικαλέστηκε τη συμμετοχή του σε σύσκεψη μουσουλμάνων ηγετών, που είχε συγκαλέσει ο Ντόναλντ Τραμπ και έκτοτε ακολούθησε ένας πολύμηνος γύρος διπλωματικών διεργασιών, ώστε να εξευρεθεί η κατάλληλη στιγμή.

Οι προσδοκίες του Μεγάρου Μαξίμου από την επικείμενη συνάντηση είναι χαμηλές. Ο συμβολισμός, ωστόσο, των δύο ηγετών, οι οποίοι κάθονται ενώπιος ενωπίω και συζητούν για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι από μόνος του αρκετά ισχυρός, ώστε να αποτελεί «παράθυρο» διασφάλισης των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο.

Ο προσανατολισμός της ελληνικής κυβέρνησης, άλλωστε, είναι οι δίαυλοι επικοινωνίας να παραμένουν πάντοτε ανοιχτοί, ο διάλογος να διατηρείται σε τροχιά, ακόμη κι αν δε γίνονται μεγάλα βήματα και οι δύο χώρες να απομακρύνονται όσο το δυνατόν από το κλίμα έντασης και το ενδεχόμενο μιας κρίσης, που θα γύριζε τον χρόνο πίσω.

Η δημιουργία ενός κλίματος διαλόγου δεν αναιρεί σε τίποτα τα ακανθώδη ζητήματα, που υπάρχουν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, όπως λένε χαρακτηριστικά. Το ζητούμενο είναι στη βάση αυτών των υπαρκτών διαφορών να μπορεί να συντηρείται ένα κλίμα ισορροπίας και να συνεχίζεται ο διάλογος πάνω στις κοινές συνισταμένες, που μπορούν να υπάρξουν, έστω και σε θέματα χαμηλής πολιτικής...

Τα φανερά και τα κρυφά μηνύματα των προθέσεων της Άγκυρας λίγο πριν τη συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν

Ρωγμές στο τείχος που υψώνει τις τελευταίες δεκαετίες η Τουρκία σε κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και διευθέτησης της διαφοράς της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ επιχειρεί να εντοπίσει η Αθήνα, στέλνοντας μηνύματα στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου λίγες ημέρες πριν από τη σύγκληση του ΑΣΣ και τη συνάντηση Κορυφής Μητσοτάκη - Ερντογάν στην Άγκυρα.

Κανείς στην Αθήνα δεν καλλιεργεί υψηλές προσδοκίες από τη συνάντηση αυτή και τη σύγκληση του ΑΣΣ, έπειτα από καθυστέρηση και συνεχείς αναβολές ενός χρόνου, ένα διάστημα που σημαδεύτηκε από πολλά γεγονότα τα οποία έχουν επιβαρύνει το κλίμα.

Οι έντονες αντιδράσεις της Τουρκίας στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό και στα Θαλάσσια Πάρκα που θέσπισε η Ελλάδα, ο τουρκικός ΘΧΣ που στηρίζεται στις πάγιες τουρκικές διεκδικήσεις και αμφισβητήσεις στο Αιγαίο, η επαναβεβαίωση της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών», η απαίτηση για αφοπλισμό των νησιών, το ελληνικό βέτο στη συμμετοχή της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE, καθώς και η στενή και διευρυνόμενη στρατηγική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ, είναι ζητήματα που έχουν βαρύνει την ατζέντα...

Η Ελλάδα, η διεθνής νομιμότητα και οι λεπτές ισορροπίες στη νέα εποχή

Ο ραγδαίος ρυθμός με τον οποίο εξελίσσεται η αλλαγή παραδείγματος στο διεθνές σύστημα, με την πλήρη αμφισβήτηση της δυτικής διατλαντικής συμμαχίας και την υιοθέτηση εκ μέρους των ΗΠΑ ενός «συναλλακτικού ιμπεριαλισμού», όπως ήδη χαρακτηρίζεται, επιβάλλει στις μικρές και μεσαίες χώρες που στήριξαν την ασφάλεια και την ευημερία τους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στη συμμαχία με τις ΗΠΑ να αφυπνιστούν.

Πλέον, όχι μόνο υποχωρεί η έννοια του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς νομιμότητας, αλλά οι χώρες που αποτέλεσαν τον πυρήνα της δυτικής συμμαχίας δεν έχουν πλέον ασπίδα ασφαλείας όχι απέναντι μόνο σε επίδοξους αντιπάλους, αλλά ακόμη και από τα ίδια τα μέλη της Συμμαχίας. Αυτό το διαπίστωσε πρώτη η Δανία και όλες οι ευρωπαϊκές χώρες με την ωμή απαίτηση του Ν. Τραμπ για παράδοση της Γροιλανδίας.

Η αποφυγή μιας μεγάλης κρίσης μετά την αλλαγή στάσης του Αμερικανού προέδρου στο Νταβός κάθε άλλο παρά σημαίνει ότι οι λόγοι που υποχρεώνουν εταίρους και συμμάχους των ΗΠΑ να αναπροσαρμόσουν τη στρατηγική τους έχουν εκλείψει.

Και για την Ελλάδα τα διλήμματα είναι πολλά...

Οι αναταράξεις στα «ήρεμα νερά» και οι επόμενες δοκιμασίες στα ελληνοτουρκικά

Στη σκιά του περιφερειακού ανταγωνισμού Ισραήλ-Τουρκίας και των παρεμβάσεων του Αμερικανού προέδρου στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, αναμένεται να κινηθούν τους επόμενους μήνες οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, σε μια πορεία που κάθε άλλο παρά είναι εύκολη και ευθύγραμμη.

Οι πρώτες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από οπλισμένα μαχητικά, και μάλιστα με εμπλοκή μετά από αρκετούς μήνες, ήταν ένα μήνυμα αντίδρασης της Άγκυρας στην Τριμερή, με την Αθήνα να αξιολογεί διαρκώς τα δεδομένα αυτά προκειμένου να διαπιστωθεί εάν οδηγούμαστε σε μια συνειδητή εγκατάλειψη της πολιτικής των «ήρεμων νερών» ή αν απλώς η Τουρκία επιχειρεί να στείλει προειδοποιητικά μηνύματα και να επικαιροποιήσει τις αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Η δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας την...

Η Τουρκία κατάφερε το ακατόρθωτο

«Οι Έλληνες είναι τρελοί, αλλά έχουν Θεόν φρόνιμον».
Θ. Κολοκοτρώνης

Αν σε κάποιον θα έπρεπε να στήσει έναν ανδριάντα ο ελληνισμός, για την αύξηση των πιθανοτήτων επιβίωσης της ανεξάρτητης ελληνικής κρατικής οντότητας, αυτός είναι πρώτα απ’ όλα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο αναμορφωτής της σύγχρονης Τουρκίας.

Έχει γραφτεί ξανά πως πριν από έναν αιώνα η Τουρκία δεν είχε καν το διπλάσιο πληθυσμό σε σχέση με την Ελλάδα. Σήμερα έχει τον οκταπλάσιο πληθυσμό.

Η αύξηση του πληθυσμού, εκτός από τη διεύρυνση της διαφοράς εργατικού και επιστημονικού δυναμικού ανάμεσα στις δύο χώρες, δημιουργεί και οικονομίες κλίμακας. Μια χώρα με εσωτερική αγορά άνω των 40–50 εκατ. καταναλωτών μπορεί να στηρίξει εγχώριες αυτοκινητοβιομηχανίες και άλλες υψηλής ειδίκευσης παραγωγικές μονάδες.

Επιπλέον, μια χώρα με ΑΕΠ άνω του 1 τρισ. ευρώ μπορεί, χωρίς σοβαρές συνέπειες, να δαπανά 30–40 δισ. ευρώ για την άμυνα, κάτι που είναι απαγορευτικό για μια χώρα με ΑΕΠ 200–300 δισ. ευρώ...

Τι φοβάται ο Ερντογάν στην Ανατ. Μεσόγειο - Οι τακτικισμοί της Άγκυρας

Τις κινήσεις της Τουρκίας στην Ανατ. Μεσόγειο, με φόντο τις πρόσφατες τοποθετήσεις του Χακάν Φιντάν περί «δίκαιης μοιρασιάς» 

αναλύει ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Δημήτρης Τριανταφύλλου, σε συνέντευξή του.
Ο κ. Τριανταφύλλου εξηγεί τι επιδιώκει η Άγκυρα, με φόντο μια ενδεχόμενη νέα συνάντηση ανάμεσα στον Κυρ. Μητσοτάκη και τον Τ. Ερντογάν και πώς το τρίγωνο Τελ Αβίβ-Λευκωσίας-Αθήνας επηρεάζει την Τουρκία στο να κάνει κινήσεις προσέγγισης με τη Δύση.
Παράλληλα, αναφέρεται στο σύνολο του φάσματος που «καλύπτει» τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τις ισορροπίες μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας, ενώ τοποθετείται και για τους λόγους που η Τουρκία προσπαθεί να διατηρήσει χαμηλούς τόνους απέναντι στην Ελλάδα το τελευταίο χρονικό διάστημα.
Ενόψει, μάλιστα, του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας των δύο χωρών, ο κ. Τριανταφύλλου στέκεται στους πρακτικούς τρόπους μέσω των οποίων μπορεί να ενισχυθεί η ελληνοτουρκική συνεργασία και υπογραμμίζει πως αυτή είναι σημαντική για τη διευθέτησή των προβλημάτων που υπάρχουν στις δύο πλευρές του Αιγαίου...

Ευρωπαϊκή άμυνα: Το μπρα ντε φερ Αθήνας - Άγκυρας και το ξεκάθαρο μήνυμα Μητσοτάκη

Να εγκλωβίσει την Αθήνα και τη Λευκωσία σε μια συζήτηση, η οποία θα οδηγεί σε εξωραϊσμό της επιθετικής και αναθεωρητικής πολιτικής της επιδιώκει η Άγκυρα, τη στιγμή που, όπως φάνηκε και στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ την Πέμπτη, παραμένει σταθερή η θέση για τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα SAFE, ενώ οι όροι για το casus belli, τις «γκρίζες ζώνες» και την πρόοδο στην επίλυση του Κυπριακού συνεχίζουν να βαραίνουν τα ευρωτουρκικά.

Η επιδίωξη για διατήρηση των «ήρεμων νερών», των ανοικτών διαύλων επικοινωνίας και η αναζήτηση λύσεων στα προβλήματα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να είναι εις βάρος της άσκησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, και συγχρόνως ούτε η Κύπρος μπορεί να αποδεχθεί ευρωπαϊκά ανοίγματα προς την Τουρκία, όσο διατηρείται υπό κατοχή το βόρειο τμήμα του νησιού και οι προσπάθειες επανέναρξης των συνομιλιών προσκρούουν, από το 2021, στην τουρκική θέση περί λύσης δύο κρατών...

Υπερπατριώτες σε ψυχολογική κατάρρευση

Θυμάστε εκείνο το σύμφωνο για την τουρκολιβυκή ΑΟΖ; 

Αυτό που το κονιορτοποίησε ολόκληρη Chevron; 

Προχθές, ενώ ο Ερντογάν βρισκόταν ακόμα στον Λευκό Οίκο, το κατήγγειλε και η Αίγυπτος με ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ, θρυμματίζοντας τη «γαλάζια πατρίδα». 

Φυσικά η είδηση πέρασε στα ψιλά των περισσότερων ΜΜΕ καθώς δεν ταιριάζει με την εικόνα που θέλουν να παρουσιάσουν μιας Ελλάδας έρμαιο στις ορέξεις της Τουρκίας. Διότι αυτή η ψευδής εικόνα αποτελεί τη βάση της αντιπολιτευτικής πολεμικής προς την κυβέρνηση από τον αυτοαποκαλούμενο «πατριωτικό χώρο».

Πριν κοπάσουν οι πανηγυρισμοί των εγχώριων Ερντογολάγνων για τα όσα πήρε το ίνδαλμά τους από τον Τραμπ, ήρθε ο ανεπρόκοπος ο Φιντάν και τους χάλασε το πανηγύρι. 

Τι είπε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών; Πως το Κογκρέσο μπλόκαρε την εξαγωγή κινητήρων για την κατασκευή του μαχητικού αεροπλάνου 5ης γενιάς ΚΑΑΝ...