Γιατί αγαπάμε τα ζώα; Τρεις ψυχολόγοι απαντούν

Ρωτήσαμε τρεις ψυχολόγους γιατί ένα σημαντικό μέρος των ανθρώπων αγαπάει τα ζώα, και να τι μας απάντησαν.

Ελεάνα Ελευθερίου, Ψυχολόγος, ΜΑ, Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια

«Φροντίζοντας ή υιοθετώντας ένα ζώο είναι σαν να μαθαίνουμε ανάγνωση από την αρχή».

Η Ε. Ελευθερίου μάς λέει ότι αναζητώντας σκέψεις και απαντήσεις για τη σχέση των ανθρώπων με τα ζώα στην ψυχαναλυτική θεωρία, δεν θα βρούμε ιδιαίτερα στοιχεία και ίσως να ανακαλύψουμε μια τάση υποβιβασμού της σημασίας και της ποιότητας αυτής της σχέσης. Όμως η σύνδεση του Σίγκμουντ και της Άννας Φρόυντ με τους σκύλους τους, είναι αυτή που έπαιξε δομικό ρόλο στο να αναγνωρίσει ο Φρόυντ, αυτό που ονόμασε «αγνή αγάπη» (pure love)...

Γιωσαφάτ: «Αγάπη είναι να μην περιμένεις να πάρεις αλλά να θες να δώσεις, χωρίς αντάλλαγμα..»

Αυτό που με ενοχλεί στα χαρακτηριστικά του Νεοέλληνα είναι η έλλειψη πολιτισμού, ο φθόνος, η επιθετικότητα και η αγένεια. Οι μισοί βρίζουν τους άλλους μισούς ως «γερμανοτσολιάδες», «προδότες» ή «ξεπουλημένους». 

Πάντα είχαμε διχόνοια. Είμαστε λίγο παρανοϊκός λαός, όχι με την έννοια της τρέλας, αλλά με εκείνη της καχυποψίας. Παραδείγματος χάριν, η οδηγική συμπεριφορά μας είναι ενδεικτική των διαθέσεών μας. Ένα νταηλίκι ακατανόητο. Πιστεύω ότι υπάρχουν θαυμάσιοι Έλληνες, αλλά και πολλά κ.θίκια...

Πώς οι διαδικτυακοί ερωτύλοι ξεγέλασαν μοναχικούς ανθρώπους και κατάφεραν να κλέψουν πάνω από 300 εκατομμύρια δολάρια

Η μοναξιά είναι ένα από τα πιο αβάσταχτα συναισθήματα. Και για αυτό θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και φροντιστικοί όταν συναντούμε έναν μοναχικό άνθρωπο. Το συναίσθημα ότι είναι απολύτως μόνος στη ζωή, χωρίς τη βασική αίσθηση της ανθρώπινης επικοινωνίας (ίσως και σε ένα βαθύτερο επίπεδο), έστω για μία βασική χαλαρή κουβέντα, μπορεί να αποβεί μη διαχειρίσιμο...

Ο ηγέτης και το σύνδρομο του χιμπατζή

Οι χώρες και οι κοινωνίες χρειάζονται ηγέτες. 

Με όλες τις δημοκρατίες, τις συμμετοχές, τις συλλογικότητες, τις διαφάνειες και τις θεσμικές κατοχυρώσεις που έχουμε επιτύχει στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο μας, ουδέποτε ξεπεράσαμε την ανάγκη του ενός ανδρός που θα κάθεται στο τιμόνι μας. 

Μπορεί να καταναλώσαμε πολλή ενέργεια για να πλαισιώσουμε τους ηγέτες με περιοριστικούς θεσμούς και ασφαλιστικές δικλείδες, ουδέποτε όμως η ιστορία λειτούργησε ερήμην τους.
Οι κοινωνίες, οι επιχειρήσεις, τα συνδικάτα, οι ομάδες, τα κόμματα, θέλουν ηγέτη, ψάχνουν ηγέτη. Χωρίς αυτόν δεν...

Αφιερωμένο σε αυτούς που έχουν ως μοναδικό σκοπό στην ζωή τους να κρίνουν. (Εξαιρετικό)

Υπάρχει ένα είδος ανθρώπου, που ενδημεί εν αφθονία και στην Ελλάδα, που έχει μοναδικό σκοπό της ζωής του να κρίνει - και συνήθως να κατακρίνει - τα όσα κάνουν οι άλλοι.

Δεν έχει σημασία το αντικείμενο, η αιτία, ο σκοπός της εκάστοτε πράξης: 

ο άοκνος αυτός κριτής θα σου θυμίσει, συχνά με εμπάθεια και επιχειρήματα έωλα, και με περισσή μνησικακία, πόσο υποκριτής είσαι, πόσο κούφια είναι τα όσα κάνεις, και με συγκρίσεις και αναγωγές θα επιχειρήσει να υποβιβάσει το ό,τι λιγοστό πασχίζεις να προσφέρεις σε απόπειρα προσέλκυσης ενδιαφέροντος - κι ας ψοφάει ο ίδιος περισσότερο απ' όλους για...

Το πιο συγκινητικό βίντεο της χρονιάς !!!

Πανικός γίνεται στο facebook με το βίντεο με τίτλο 

"Ο Θεός δεν κάνει ποτέ λάθος"

Δείτε την τρυφερότητα, την επιμονή, την αγάπη που δείχνει το σκυλάκι της φωτογραφίας σε ένα παιδί με σύνδρομο down που ούτε στον ύπνο του δεν θα συναντήσει από άλλους ανθρώπους..!

Δείτε το video:

Το σύννεφο και ο αμμόλοφος (του Paulo Coehlio)

Ένα νεαρό σύννεφο γεννήθηκε στο μέσο μιας μεγάλης καταιγίδας στη Μεσόγειο. 

Αλλά δεν πρόλαβε να μεγαλώσει εκεί, ένας δυνατός άνεμος έσπρωξε όλα τα σύννεφα προς την Ανατολή.

Μόλις έφτασαν στην ήπειρο, το κλίμα άλλαξε στον ουρανό έλαμπε ένας γενναιόδωρος ήλιος και από κάτω τους εκτεινόταν η χρυσαφένια άμμος της ερήμου Σαχάρα. 

Ο άνεμος συνέχισε να τα σπρώχνει προς τα δάση του Νότου, καθώς στη έρημο δεν βρέχει σχεδόν ποτέ...

Το κόστος της αγάπης της μητέρας

Ένα μικρό αγόρι πήγε στην κουζίνα όπου η μητέρα του ετοίμαζε φαγητό, και της έδωσε ένα κομμάτι χαρτί στο οποίο είχε γράψει κάποια πράγματα. 

Η μητέρα του, αφού  στέγνωσε τα χέρια της, ξεκίνησε να διαβάζει το χαρτί:

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, Παγκόσμια ημέρα Αγάπης...

Πως λέμε παγκόσμια ημέρα για το τάδε θέμα...
Εχουμε και μια μέρα για τη αγάπη.
Μια μέρα για να θυμόμαστε ότι υπάρχει κι η αγάπη
Λες κι αυτοί που ξέρουν να αγαπούν χρειάζονται επαιτείους για να το αποδείξουν
Λες κι αυτοί που δεν αγαπάνε ούτε τ΄άντερά τους λόγω επετείοιυ θα μπορέσουν να αγαπήσουν
Χριστούγεννα ένα ακόμα "μεμο" καρφωμένο στη γήινη σφαίρα καθώς γυρίζει. Συνοδευόμενο από λαμπάκια, κορδέλες χρωματιστές πακέτα δώρων και ...

Σας το προτείνουμε, αξίζει πολύ και πρέπει να το διαβάσετε...

Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια.
Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα.
Δε σταματούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του.
Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα.

Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του:
«Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;»
Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της:
«Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.»
Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε
βιαστικά. Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα.
Τελικά, κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα.
«Αυτή την κούκλα την ήθελε η αδερφή μου περισσότερο από καθετί για τα Χριστούγεννα. Ήταν σίγουρη ότι θα της την έφερνε ο Άι-Βασίλης.»
Του είπα τότε ότι μπορεί και να της την έφερνε, κι εκείνο μου είπε θλιμμένο:
«Όχι, ο Άι-Βασίλης δεν μπορεί να πάει εκεί που είναι τώρα η αδερφή μου... Πρέπει να δώσω την κούκλα στη μαμά μου να της την πάει.»
Τα μάτια του ήταν πολύ θλιμμένα ενώ έλεγε αυτά τα λόγια...