Το ΠΑΣΟΚ, οι «μπάτσοι» και η κατηφόρα σε κόμμα διαμαρτυρίας

Ας ξεκινήσουμε εισαγωγικώς από μία διαπίστωση. 

Η λέξη «μπάτσοι» δεν ανήκει στο λεξιλόγιο ενός ανθρώπου που διεξάγει διάλογο, αρθρώνει δημόσιο λόγο πολλώ δε μάλλον όταν ανήκει σε ένα κόμμα -που θέλει να είναι- εξουσίας. 

Βασικά δεν πρέπει να ανήκει σε κανένα λεξιλόγιο.
Παραπέμπει στη γλώσσα της άκρας και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, των καταλήψεων, των επεισοδίων και της συλλογικής απαξίωσης των Σωμάτων Ασφαλείας. 

Δεν περιγράφει απλώς έναν αστυνομικό που παραβιάζει τον νόμο ή υπερβαίνει τα καθήκοντά του. Κουβαλά ένα συγκεκριμένο πολιτικό και ιδεολογικό φορτίο.
Ο Θεόδωρος Μαργαρίτης, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποίησε τον όρο σε τηλεοπτική αντιπαράθεση με τον Κώστα Καραγκούνη. Επιχείρησε να διαχωρίσει τους αστυνομικούς που υπηρετούν σωστά από όσους επιδεικνύουν αυταρχισμό, όμως επέμεινε στη διατύπωσή του, λέγοντας ότι «υπάρχουν και οι μπάτσοι». Κατηγόρησε μάλιστα τον συνομιλητή του ότι αντιδρά για «τα ψηφαλάκια των αστυνομικών».
Ο χαρακτηρισμός όμως δεν ήταν εκ παραδρομής. Αποτυπώνει κάτι άλλο που βρίσκεται πέρα από τις προσωπικές απόψεις ενός στελέχους...

Στα άκρα η κόντρα ΠΑΣΟΚ – ΕΛΑΣ «Ποιος σας χρηματοδοτεί;»

Επαναπαυμένο το ΠΑΣΟΚ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και απασχολημένο να διεκπεραιώνει συλλογικά ως κόμμα τον προσωπικό θυμό του Νίκου Ανδρουλάκη για την παρακολούθηση του από την ΕΥΠ, δεν είχε διαγνώσει τον μέγα κίνδυνο, που εποφθαλμιούσε την ύπαρξή του. 

Και το όνομα του κινδύνου ακούει στο όνομα Αλέξης Τσίπρας.
Το ΠΑΣΟΚ ανενόχλητο τότε από τον καθημαγμένο ΣΥΡΙΖΑ, υπάκουε αταβιστικά στο κληρονομημένο αντιδεξιό σύνδρομο, παρότι δεν ήταν η ΝΔ και ο Μητσοτάκης που απειλούσαν την ύπαρξή του. Και δεν κατανοούσε ότι για να χρισθεί αντίπαλος πόλος στην πολιτική σκηνή, δεν αρκούσαν οι οιμωγές και οι καταγγελίες για την κακιά δεξιά που τον παρακολουθούσε (νομίμως θυμίζουμε, με υπογραφή εντεταλμένου εισαγγελέα).
Θα έπρεπε να έχει αποδομήσει τον κυβερνητικό βίο και την πολιτεία του κατεξοχήν ανταγωνιστή του Αλέξη Τσίπρα. 

Αλλά είτε η έλλειψη οξυδέρκειας του αρχηγού, είτε ο φόβος του ότι θα τον κατηγορήσουν ο λαβωμένος Τσίπρας και τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ ως δεκανίκι της Δεξιάς, επικέντρωσε την επίθεσή του μόνο εναντίον της ΝΔ. 

Επαίρετο κιόλας ότι δεν έκανε διμέτωπο αγώνα, αφήνοντας τον Αλέξη ήσυχο να συνέλθει από το εκλογικό στραπάτσο του 2023, και να επανέλθει δριμύτερος και τοξικότερος.
Και έτσι την ημέρα που καιγόταν στην κυριολεξία η Ελλάδα, ο Τσίπρας θυμήθηκε τα χρέη των δύο κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στις τράπεζες, εμπνεόμενος τον αήθη ισχυρισμό ότι τα δύο κόμματα «ανήκουν στις τράπεζες»...

Μεγάλο λάθος του Τσίπρα η επίθεση στο ΠΑΣΟΚ

Ο Α.Τσίπρας άνοιξε μέτωπο με το ΠΑΣΟΚ επάνω στο δανειακό χρέος που έχει προς τις τράπεζες. 

Το ΠΑΣΟΚ αντεπετέθηκε ζητώντας από την ΕΛΑΣ να δικαιολογήσει τα κεφάλαια που καταβάλλει για την μέχρι σήμερα πολυδάπανη εκστρατεία του κόμματος. 

Ποιος βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση σε αυτόν τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει μεταξύ Κεντροαριστεράς και Ριζοσπαστικής Αριστεράς;
Αναντίρρητα, το ΠΑΣΟΚ. Γιατί;
Διότι μπορεί όντως να χρωστά ένα δυσθεώρητο ποσό στις τράπεζες - όπως και η Νέα Δημοκρατία - όμως τα πάντα είναι γνωστά. 

Πώς και πότε δημιουργήθηκε, πώς εξυπηρετείται, ποιοι ευθύνονται για τη δημιουργία του. Με άλλα λόγια είναι μια διαφανής υπόθεση. Προβληματική, αλλά διαφανής. Δεν υπάρχουν σκιές, το νούμερο είναι γνωστό μέχρι και το τελευταίο ευρώ. Συνεπώς ο Ν. Ανδρουλάκης δεν έχει να απολογείται για τίποτα απέναντι στον κατήγορό του Τσίπρα.

Από την άλλη μεριά τα πάντα γύρω από τα οικονομικά της ΕΛΑΣ καλύπτονται από πλήρες σκοτάδι. 

Η δικαιολογία του Α. Τσίπρα πως όλες αυτές οι, ανά το πανελλήνιο κομματικές εκδηλώσεις, αυτοχρηματοδοτούνται μόνον γέλια προκαλεί. Μοιραία, όταν δεν υπάρχει διαφάνεια, οι πολίτες μπορεί να σκέφτονται ό,τι θέλουν για το ποιοι και κυρίως γιατί χρηματοδοτούν την ΕΛΑΣ του Τσίπρα.
Μήπως ολιγάρχες και καναλάρχες στηρίζουν το εγχείρημά του; 

Ή μήπως οι καβάντζες από την τροποποίηση του Ποινικού νόμου; ...

Η πλημμυρίδα Μαροκινών στη Θέουτα, ο Σάντσεθ και τα ιδεολογήματα στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού

Η πολιτική των ανοικτών θυρών από τις χώρες υποδοχής και η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού από τις χώρες προέλευσης αποδεικνύονται, για μία ακόμη φορά, ένας εκρηκτικός συνδυασμός. 

Ένας συνδυασμός που θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, παραδίδει απελπισμένους ανθρώπους στα πλοκάμια των δουλεμπόρων και, συγχρόνως, δίνει ώθηση στα ξενοφοβικά και ακροδεξιά ένστικτα κοινωνιών που βιώνουν οικονομική κρίση, συντηρητικοποιούνται και αισθάνονται ως απειλή κάθε μετανάστη.
Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, τα τελευταία χρόνια δεν θέλησε να διδαχθεί από τις μεταναστευτικές κρίσεις που έζησαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες αποτελούν πύλες εισόδου, και έμεινε εγκλωβισμένος σε ιδεολογήματα. Τα οποία, εσχάτως, επικάλυψε με το επιχείρημα ότι, λίγο-πολύ, η επιβίωση της ισπανικής οικονομίας εξαρτάται από την προσέλκυση ολοένα και περισσότερων μεταναστών. Χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς επιλογή για το ποιοι τομείς χρειάζονται ποιους εργαζόμενους.
Σφοδρός επικριτής, αφ' υψηλού, των χωρών της Ευρώπης που αναζητούν κοινές ευρωπαϊκές λύσεις στο μεγάλο και πλέον παγκόσμιο πρόβλημα των παράτυπων και ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών ροών, ο κ. Σάντσεθ, θέλοντας να αναδείξει τον δικό του διαφορετικό «προοδευτικό» δρόμο για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, προώθησε την απόφαση για τη νομιμοποίηση σχεδόν ενός εκατομμυρίου μεταναστών που βρίσκονταν παράνομα σε ισπανικό έδαφος.

Η πολιτική αυτή, που θυμίζει φυσικά την αντίστοιχη ιδεοληπτική προσέγγιση της ελληνικής κυβέρνησης το 2015, ότι «οι μετανάστες λιάζονται στα πάρκα και μετά εξαφανίζονται» και ότι όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, αποτέλεσε το μεγαλύτερο δημόσιο κάλεσμα στα κυκλώματα δουλεμπόρων, αλλά και σε...

Ο Ανδρουλάκης επιτίθεται στον Τσίπρα, ο Δούκας χτίζει γέφυρες

Ο Νίκος Ανδρουλάκης θέλει να πείσει ότι ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί έναν επικίνδυνο πολιτικό αντίπαλο για το ΠΑΣΟΚ. 

Ο Χάρης Δούκας κινείται σαν να βλέπει απέναντί του έναν πιθανό συνομιλητή για την επόμενη ημέρα της Κεντροαριστεράς.
Αυτές οι δύο γραμμές δεν συμβαδίζουν.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν γίνεται να καταγγέλλει τον Τσίπρα ως «μπροστινό συμφερόντων», να αμφισβητεί ευθέως τη χρηματοδότηση του κόμματός του και να τον κατηγορεί ότι λειτουργεί ως πολιτικός χορηγός του Κυριάκου Μητσοτάκη και μία μέρα νωρίτερα ένα από τα κορυφαία στελέχη της παράταξης να εμφανίζεται δίπλα του και να μιλά για προοδευτικές συνεργασίες.
Η αντίφαση έχει πλέον βγει από τις κλειστές κομματικές αίθουσες και είναι δημόσια, πολιτική και αφορά τον πυρήνα της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ.
Ο Ανδρουλάκης επιλέγει την ανοιχτή σύγκρουση με τον Τσίπρα και ο Δούκας επιλέγει την προσέγγιση. 

Ο ένας επιχειρεί να αποδομήσει τον πρώην πρωθυπουργό και ο άλλος διατηρεί ανοικτό τον δίαυλο προς μια πιθανή μετεκλογική συνεννόηση.
Το ΠΑΣΟΚ δεν γίνεται να υπηρετεί και τις δύο κατευθύνσεις χωρίς να ακυρώνει τον ίδιο του τον λόγο...

Μια αντιπολίτευση βουτηγμένη στο ψέμα

Αν θέλεις να αξιολογήσεις έναν υπουργό της παρούσας κυβέρνησης, ένα καλό κριτήριο είναι να δεις ποιοι και πώς τον πολεμούν.
Η Λίνα Μενδώνη είναι ο μόνιμος στόχος ενός συνδυασμού δυνάμεων που τις αποτελούν οι γνωστές αριστερές ψυχούλες, τα τρωκτικά του Δημοσίου και όχι μόνο, οι σεσημασμένοι «υπερπατριώτες» και τα βαμπίρ του 666 και των μικροτσίπς. 

Άρα, κάνει άριστα τη δουλειά της και είναι μακράν η καλύτερη υπουργός Πολιτισμού που είχαμε ποτέ. 

Και μόνο που ξεμπλόκαρε το Μετρό της Θεσσαλονίκης από τους απίθανους τύπους που έσκουζαν για το «έγκλημα στη Βενιζέλου», αρκεί. Να μην αναφερθώ στους «αρχαιολογικούς» χώρους στο Ελληνικό που υπήρχαν στα μυαλά όσων δεν ήθελαν να ξεκινήσει το έργο.
Δε θα πρέπει να ξεχάσουμε τα όσα είχαν προσάψει στη Λ. Μενδώνη για τις διαδρομές πρόσβασης στην Ακρόπολη. Και τι δεν είπαν! 

Μίλησαν για «τσιμέντωμα», μια προσφιλής λέξη που συνηθίζεται στον καταγγελτικό λόγο της Αριστεράς, ένας λόγος που πάντα καταλήγει με την επαπειλούμενη «αλλοίωση της πολιτιστικής κληρονομιάς». Ως γνωστόν τη διαφύλαξη αυτής την κληρονομιάς την έχει αναλάβει εργολαβικά η Αριστερά, αφού αποτελεί μια πτυχή του ηθικού της πλεονεκτήματος. Το τι έγινε στην πραγματικότητα σε αυτούς τους διαδρόμους πρόσβασης, ουδεμία σχέση έχει με τις παραπάνω ανοησίες. Όλα έγιναν...

Γ. Καραμπελιάς: Το ρωσικό κόμμα σε… αναταραχή

Το αφήγημα των ρωσόφιλων και των πολυάριθμων πρακτόρων τους στην Ελλάδα, όταν ξεκίνησε η εισβολή του 2022, ήταν πως επρόκειτο για μια σύντομης διάρκειας «εκκαθαριστική επιχείρηση» που πολύ σύντομα θα ολοκληρωνόταν με την εξόντωση του Ζελένσκι και την «απο ναζιστικοποίηση» της Ουκρανίας, μια και στην πραγματικότητα οι Ουκρανοί δεν ήταν τίποτε άλλο παρά Ρώσοι των συνόρων. 

Μάλιστα, γνωστός καθηγητής υποστήριζε πως οι Ρώσοι φαντάροι θα έμπαιναν στο Κίεβο σε τρεις μέρες και οι Ουκρανοί «αδερφοί» τους θα τους υποδεχόντουσαν με τριαντάφυλλα. 

Όσοι αντιστρατεύονταν μία τέτοια κατάφωρη εισβολή σε μια ανεξάρτητη χώρα, ανάλογη με εκείνη των Τούρκων στην Κύπρο, εισπράτταμε από τους οπαδούς της εισβολής την ταμπέλα του «αφελούς» διότι δεν λαμβάνουμε υπόψη μας «τη μεγάλη γεωπολιτική εικόνα». Άλλωστε, όπως είπε και ο Μερσχάιμερ, η εισβολή στην Ουκρανία ήταν μία πράξη αντίστασης ενάντια στο ΝΑΤΟ.

Όταν μάλιστα, σε όλη την προηγούμενη χρονική περίοδο, είχε πραγματοποιηθεί μια έντονη ιδεολογική προπαγάνδα που πρόβαλλε την αξία της γεωπολιτικής του Mackinder και της Ευρασίας, στα αχνάρια των ναζί θεωρητικών. 

Τους στόχους αυτών των ιδεολογημάτων τους κατανοήσαμε πλήρως μετά την εισβολή: Η πολιτική πραγματικότητα της Ευρασίας επιτάσσει την κυριαρχία της Ρωσίας στην Ευρώπη, τουλάχιστον την ανατολική και νοτιοανατολική – η δε εισβολή στην Ουκρανία δεν ήταν παρά η πρώτη πράξη υλοποίησης αυτού του σχεδίου...

Ο Μητσοτάκης φταίει…

Και αίφνης χάθηκαν οι αμύντορες των Θεσμών! 

Στη διάρκεια του χειμώνα, διαπίστωναν την κατρακύλα της Ελλάδας με Μητσοτάκη πρωθυπουργό. 

Δεν ξεχνιούνται οι προειδοποιήσεις τους για την απώλεια κυβερνησιμότητας. 

Όμως, εν μέσω θέρους και επελαύνοντος καύσωνα, ανθρώπινο είναι να αδρανοποιούνται οι αντιστάσεις. Συμπίπτει σε μια κρίσιμη στιγμή, καθώς συζητείται η Αναθεώρηση προτεινόμενων από την κυβέρνηση άρθρων του Συντάγματος ξεμείναμε από τους προστάτες των θεσμών. Δράμα!
Και συνδυαστικά με την πλήρη ανικανότητα και ατολμία της ΠΑΣΟΚικής Αντιπολίτευσης, αφέθηκε μόνος ο Κ. Μητσοτάκης να κάνει παιχνίδι! Η Κυβέρνηση χωρίς αντίλογο και καθόλου πίεση από τους αντιπάλους, κερδίζει κατά κράτος και στην Αναθεώρηση του Συντάγματος! Απλώς, κάνοντας περίπατο, σαν σε καλοκαιρινό φιλικό ματς προετοιμασίας. Και τους τρελαίνει… 

Φταίει;

«Βεβαίως», αποφαίνονται οι ισαποστάκηδες! Και με το γνωστό… συνοδευτικό της ανάλυσης τους «διότι του οποίου», προσθέτουν ότι δεν αρμόζει σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία να κυριαρχεί μία άποψη. Μοιράζουν ευθύνη και στον Πρωθυπουργό! 

Η λογική ότι, τουλάχιστον, τα κόμματα της αστικής αντίληψης ή εν πάσει περιπτώσει όσα κυβέρνησαν και επιδιώκουν μελλοντικά, ο Ν. Ανδρουλάκης κι ο Α. Τσίπρας ως ηγέτες πρέπον θα ήταν να συμφωνήσουν στις αναγκαίες Συνταγματικές αλλαγές αναφορικά με χρονίζοντα ζητήματα όπως της ιδιωτικής Ανώτατης Εκπαίδευσης, του δασικού περιβάλλοντος, της μονιμότητας στο Δημόσιο, της Τεχνητής Νοημοσύνης κι όπου αλλού μπορεί να υπάρξει κάποια συνεννόηση. 

Τα παραπάνω πιθανόν να ήταν εφικτά με κάποια άλλη Αντιπολίτευση, δυστυχώς, δεν υπάρχει. 

Ο Ανδρουλάκης με την ΠΑΣΟΚική δημογεροντία κι ο επερχόμενος Τσίπρας με την ΕΛΑΣίτικη νεοπαρέα δεν έχουν κότσια για κάτι παραπάνω!...

ΗΠΑ vs Κίνα: Γιατί η προσπάθεια εκθρονισμού του δολαρίου θα πέσει στο κενό

H βούληση του Πεκίνου να αποδολαριοποιήσει την παγκόσμια οικονομία και να καταστήσει το κινεζικό γουάν το νέο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα στη θέση του δολαρίου είναι δεδομένη. Βασιζόμενη στην αρχή, ότι όποιος κατέχει το πιο «ισχυρό» νόμισμα, στην πραγματικότητα ελέγχει και την παγκόσμια οικονομία.
Πόσο κοντά όμως βρίσκεται η Κίνα στην εκπλήρωση αυτού του στόχου; 

Μπορεί πράγματι το κινεζικό γουάν να γίνει κυρίαρχο αποθεματικό παγκόσμιο νόμισμα στη θέση του δολαρίου;
Στη διεθνή νομισματική οικονομική πρακτική, ένα νόμισμα αποκτά «καθεστώς αποθεματικού» όταν εκπληρώνει ταυτόχρονα τρεις λειτουργικότητες σε διεθνές επίπεδο.
Η πρώτη είναι να αποτελεί ένα μέσο συναλλαγής, δηλαδή να χρησιμοποιείται στο εμπόριο, στις πληρωμές και στις εκκαθαρίσεις των εμπορικών και επενδυτικών συναλλαγών.
Η δεύτερη είναι να αποτελεί μονάδα μέτρησης αξίας, στη διαδικασία της τιμολόγησης εμπορευμάτων και συμβολαίων, όπως για παράδειγμα του χρυσού, του πετρελαίου και άλλων βασικών εμπορευμάτων που διαπραγματεύονται ελεύθερα στις αγορές.
Και η τρίτη είναι να αποτελεί ένα μέσο διαφύλαξης αξίας, ή όπως είναι ο διεθνής όρος «store of value», στα χαρτοφυλάκια κεντρικών τραπεζών και θεσμικών επενδυτών.

Οι αριθμοί δίνουν τις αντίστοιχες απαντήσεις από μόνες τους...

Πόσοι θα αντέξουν μέχρι την άνοιξη;

Ο προγραμματισμός όλων των κομμάτων υποθέτω πως γίνεται πλέον με δεδομένο ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν την άνοιξη. Η δέσμευση του πρωθυπουργού είναι δημόσια, άλλωστε η εξάντληση της τετραετίας - όπως έγινε και στις προηγούμενες εκλογές -ταιριάζει και στο ευρύτερο προφίλ του. 

Φυσικά, αυτή η απόφαση έχει σημαντικά ρίσκα, καθώς με την πάροδο του χρόνου είναι λογικό και η φθορά να αυξάνεται και το ενδεχόμενο παλιές αμαρτίες να εμφανιστούν σε αυτό το κρίσιμο διάστημα. 

Η κυβερνητική φθορά όμως μπορεί να ισοσκελιστεί από την απόδοση συγκεκριμένων κυβερνητικών μέτρων και τις παλιές αμαρτίες, αν εμφανιστούν, τις διαχειρίζεται, θεωρητικά, με μικρότερο κόστος ένα κόμμα όταν κυβερνά.

Αν για την κυβέρνηση οι εκλογές την άνοιξη έχουν τα ρίσκα τους, για την αντιπολίτευση και κυρίως για την ΕΛΑΣ του Α. Τσίπρα τα προβλήματα που δημιουργούνται ίσως είναι σημαντικότερα. Πλέον, ευθύς μετά την...

Μπορείς να συνεχίσεις να αγαπάς ένα πρόσωπο που έχει αλλάξει;

Ένα πρόσωπο που αλλάζει, ρυτίδες εξαφανίζονται, φουσκώνουν χείλια, σμιλεύονται ζυγωματικά ή μεταμορφώνεται με νυστέρι, παραμένει το ίδιο; 

Ποιες είναι οι συνέπειες αυτών των μεταμορφώσεων στις οικογένειες και στις ερωτικές σχέσεις; 

Την ίδια ώρα, ο εκδημοκρατισμός των πλαστικών επεμβάσεων συμπλέει με τον καθορισμό των προτύπων της ομορφιάς από αλγόριθμους και έναν ανελέητο βομβαρδισμό από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 

Ρυτίδες, ασυμμετρίες και φυσικές εκφράσεις αντιμετωπίζονται πλέον σαν ελαττώματα που μπορούν και πρέπει να εξαφανιστούν. 

Το Ίνσταγκραμ έχει πλημμυρίσει από δεκάδες ταξίδια-λίφτινγκ, με εικόνες δείχνουν όλη την επώδυνη, δύσκολη διαδρομή, που κάνουν κυρίες από όλο τον κόσμο και κατακλύζεται από συμβουλές για τις σωστές θεραπείες επεμβατικές και μη. 

Οι νεότερες ηλικίες κάνουν πολλά και δείχνουν μεγαλύτερες και οι μεγαλύτεροι κάνουν τα ίδια και φαίνονται αλλόκοτοι...

Φαινόμενα που προκαλούν γέλιο αλλά και θλίψη

Αυτή την περίοδο μια με τις δημοσκοπήσεις, μια με τις αναλύσεις που ακολουθούν και κάποιοι αναλυτές λένε έτσι κι αλλιώς τα ίδια για χρόνια ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, μια με συνεχείς εξελίξεις, έχει βαρύνει το κλίμα. 

Ας καταγράψουμε λοιπόν μια σειρά από περίεργα αλλά αληθινά φαινόμενα που προκαλούν γέλιο και θλίψη. Ας δούμε ορισμένα από αυτά.
ΠΡΩΤΟ: Έχουν μαζευτεί καμία πενηνταριά Βουλευτές που στην πλειοψηφία τους έχουν ανεξαρτητοποιηθεί, αλλά μόνο ελάχιστοι έχουν την θεσμική ευθύνη και σοβαρότητα να παραιτηθούν. Πρόκειται για μοναδική, μαζική παραχάραξη της λαϊκής ετυμηγορίας. Οι υπόλοιποι – με όλο τον σεβασμό - μοιάζουν σαν να περιμένουν ποιος θα τους πάρει. 

Οι περισσότεροι βέβαια προτιμούν απ' ότι φαίνεται τον Α. Τσίπρα, με τον αστερίσκο ότι δεν είναι και σίγουρο αν αυτός τους θέλει. Επιπλέον, δεν τηρούν τον κανόνα που έχει θέσει ο ηγέτης για να δει ποιους θα πάρει. Να παραιτηθούν δηλαδή από Βουλευτές. 

Ποιος αφήνει όμως την έδρα οκτώ μήνες πριν τις εκλογές, αφού έχει...

Έλληνες δημοσιογράφοι καλούν τον Πούτιν να επέμβει ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Όσο κι αν φαίνεται εξωφρενικό, τον τελευταίο καιρό υπάρχουν Έλληνες δημοσιογράφοι, ανάμεσά τους και κάποιοι με προϋπηρεσία σε συστημικά έντυπα, οι οποίοι καλούν λιγότερο ή περισσότερο ανοιχτά τον Πούτιν να εγκαταλείψει την «μεσοβέζικη» και συμβιβαστική πολιτική του και να προχωρήσει σε πλέον αποφασιστικά μέτρα για να κερδίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, τόσο εναντίον της Ουκρανίας όσο και εναντίον ευρωπαϊκών χωρών, κραδαίνοντας και την απειλή των πυρηνικών.
Διαβάζουμε σε άρθρο του Σταύρου Λυγερού στην ιστοσελίδα slpress με τον τίτλο: «Παίζει με τη φωτιά η Δύση πληγώνοντας την “Αρκούδα”…» , την Κυριακή 26 Ιουλίου, το οποίο αποτελεί το τελευταίο από μια σειρά ανάλογων άρθρων, πως η Ρωσία είναι… θύμα(!) ενός ασύμμετρου πολέμου. 

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο στη διάρκεια του πολέμου, «η Ρωσία υφίσταται συνεχή πλήγματα στην επικράτειά της, ενώ οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ παραμένουν στο απυρόβλητο». Και συνεχίζει: «είναι προφανές πως η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχισθεί». «Είναι μη βιώσιμο για τη Ρωσία να υφίσταται αυτά τα πλήγματα, περιοριζόμενη στο να τα ανταποδίδει στην Ουκρανία».
Ο Λυγερός παρότι επικρίνει τον Πούτιν για «αυταπάτες» και υπερβολική «αυτοσυγκράτηση» διαπιστώνει εντούτοις πως «είναι τα ίδια τα πράγματα που τον εξωθούν σε κλιμάκωση». Και δεν περνάει από το μυαλό του η αποκλιμάκωση! «Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η Μόσχα δεν έχει να περιμένει τίποτα από τον Τραμπ. Όσο για τους Ευρωπαίους, είναι εξόφθαλμο ότι, όσο βρίσκονται στο απυρόβλητο, δεν έχουν λόγο να αλλάξουν στάση».

«Μόνο εάν οι Ρώσοι λάμβαναν ριζοσπαστικά στρατιωτικά μέτρα εντός της Ουκρανίας και ταυτοχρόνως μετέφεραν επιλεκτικά τον πόλεμο και στις χώρες που έχουν ευθέως εμπλακεί στο πλευρό του Κιέβου, θα υποχρέωναν και τον Τραμπ και τους Ευρωπαίους να αλλάξουν γραμμή πλεύσης». 

 Διότι, ως μη όφειλαν(sic) «είναι οι Ουκρανοί που κλιμακώνουν, με τους Ρώσους να ακολουθούν. 

Είναι οι Ουκρανοί που άρχισαν να πλήττουν εμπορικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα, [ ] άρχισαν να βομβαρδίζουν μεγάλες εμπορικές αποθήκες (logistics) με σκοπό τη φθορά της ρωσικής οικονομίας». Πράξεις που σύμφωνα με τον υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαίου, ιδιοκτήτη του SLpress «συνιστούν έγκλημα πολέμου.» ...

Tα ελληνικά assets που έχουν στο επενδυτικό τους ραντάρ οι Σαουδάραβες

Τη στιγμή που η αντιπολίτευση αντιδρά στην αποστολή Patriot στη Σαουδική Αραβία, το Ριάντ εντάσσει τη χώρα μας στο Saudi Vision 2030. 

Δεν αποτελούμε πλέον απλώς τουριστικός προορισμός, αλλά πύλη εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Το Public Investment Fund που διαχειρίζεται κεφάλαια άνω των 700 δις. δολαρίων, η Saudi Telecom Company, η Dar Global και η Olyan Group είναι μερικές από τις εταιρείες που σκανάρουν για επενδύσεις την Ελλάδα…

Ο πρώτος τομέας που καταγράφεται κινητικότητα είναι οι ψηφιακές υποδομές. Αφορά κοινοπραξία της STC με ελληνικές εταιρείες για την πόντιση υποβρύχιου καλωδίου που συνδέει τον Αραβικό Κόλπο με την Ευρώπη μέσω της Ελλάδας. Στόχος είναι η μετατροπή της χώρας σε τηλεπικοινωνιακό κόμβο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους Σαουδάραβες έχει και ο τομέας της ενέργειας. Ο σχεδιασμός για την ηλεκτρική διασύνδεση 3 GW που θα μεταφέρει ρεύμα από τη Σαουδική Αραβία στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας βρίσκεται σε νηπιακό στάδιο, ωστόσο προχωρά.

Από τη λίστα των κλάδων που έχουν στα ραντάρ τους δεν θα μπορούσε να λείπει το real estate. Ήδη η Dar Global επεκτείνεται, ενώ κεφάλαια από το Ριάντ εξετάζουν συμμετοχή σε logistics hubs και λιμενικές υποδομές, βλέποντας τη χώρα μας ως διαμετακομιστικό σταθμό...

Ο φίλος μου με τον φραπέ…

Ένας φίλος ελεύθερος επαγγελματίας μου έλεγε τις προάλλες, ανακατεύοντας τον φραπέ του, ότι θα ξαναψηφίσει Μητσοτάκη. 

Τον ρωτάω αν είναι ευχαριστημένος. 

Με κοιτάζει σαν να του ζήτησα να μου χαρίσει την πανάκριβη Πόρσε του. 

«Ευχαριστημένος; Χάλια είναι. Μας φορολογεί με τεκμαρτό εισόδημα, μας έχει επιβάλει ηλεκτρονική κάρτα εργασίας, πληρωμές με πιστωτικές κάρτες που καταγράφονται αμέσως στην εφορία».
«Καλά», του λέω, «σε ενοχλεί η τεκμαρτή φορολόγηση; Έχεις κάτω από 10.000 εισόδημα;»
Δεν μου απάντησε. Άλλαξε κουβέντα…
Αυτός υποστηρίζει πως θα ψηφίσει. Πολλοί από τους υπόλοιπους φωνάζουν πως έχουν κόψει το χέρι που ψήφισε στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις.

Το παραπάνω σκηνικό αποτυπώνεται στην τελευταία δημοσκόπηση της Marc, που είναι και η τελευταία πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές.
Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται πρώτη με 30,8%, δεύτερη η ΕΛΑΣ του Τσίπρα με 16,8%, διαφορά δεκατεσσάρων μονάδων. Ακούγεται θρίαμβος. Ώσπου διαβάζεις την επόμενη γραμμή: το 63,7% αξιολογεί την κυβέρνηση αρνητικά και το 63,3% κρίνει αρνητικά τον ίδιο τον πρωθυπουργό. 100 μείον 63,3% ίσον 36,7%. Ακόμη και με το καλύτερο σενάριο προκύπτει οριακή αυτοδυναμία.
Δύο στους τρεις Έλληνες λένε ότι η κυβέρνηση τα κάνει θάλασσα. Και ο ίδιος αυτός λαός ετοιμάζεται να την ξαναβγάλει πρώτη με σχεδόν διπλάσιο ποσοστό από τον δεύτερο. Αυτό δεν είναι στήριξη. Είναι ελλείψει καλύτερης προσφοράς...

Στοιχειώδες, κ. Τσίπρα

Προς μεγάλη απογοήτευση του Αλέξη Τσίπρα, του Αντώνη Σαμαρά και της λοιπής λειψής αντιπολίτευσης, η Τουρκία δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να λάβει τα F-35.
Για την ακρίβεια: η Τουρκία δεν έχει ακόμη εκπληρώσει τις προϋποθέσεις που θέτει η αμερικανική νομοθεσία για την επανένταξή της στο πρόγραμμα των F-35, ξεκαθάρισε πριν λίγες μέρες το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε επιστολή προς τον Δημοκρατικό βουλευτή Γουέσλεϊ Μπελ.
Στην ίδια επιστολή διευκρινίζεται ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απαντά εκ μέρους του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, κατόπιν παραπομπής του σχετικού αιτήματος από τον Λευκό Οίκο. Παράλληλα, επαναλαμβάνεται ότι η πολιτική της Ουάσιγκτον παραμένει αμετάβλητη και πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις προβλέψεις του νόμου CAATSA και του άρθρου 1245 του Νόμου περί Εξουσιοδότησης Εθνικής Άμυνας για το οικονομικό έτος 2020 (FY2020 NDAA).
Μέχρι πριν από λίγες μέρες, μέχρι δηλαδή τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, τα καθεστωτικά μέσα της γειτονικής χώρας πανηγύριζαν για την επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35.
Άνθρακες ο θησαυρός, λοιπόν. 

Άνθρακες και ο αντιπολιτευτικός λόγος του κ. Τσίπρα, ο οποίος είχε δηλώσει πως «δικαιώθηκε» η κριτική που ασκούσε στην κυβέρνηση, κάνοντας λόγο για «εθνική ήττα» που χρεώνεται ο Έλληνας πρωθυπουργός όσον αφορά την εξέλιξη με τα F-35.
«Οι τελευταίες εξελίξεις γεννούν πολύ μεγάλες ανησυχίες. Ανησυχία και σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή ασφάλεια, αλλά και σε ό,τι αφορά την εθνική ασφάλεια», είπε χαρακτηριστικά.
Τουτέστιν, άλλα αντ' άλλων…

Γιατί πυροβολούν τη Δημοκρατία μας;

Με αφορμή την καθιερωμένη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο, χύθηκε πολύ δηλητήριο τόσο για την εκδήλωση, αλλά κυρίως για τη Δημοκρατία μας. 

Ποιοι ήταν οι δράστες; 

Τα γνωστά κόμματα και αποκόμματα της Αριστεράς μαζί με τον γνωστό «υπερπατριωτικό» χώρο. Ούτως ή άλλως, εδώ και καιρό συμπλέουν. Έχει γούστο που «πατριώτες» κοινοποιούν σχόλια αριστερών και αντιστρόφως. Και ακόμη μεγαλύτερο γούστο έχουν τα κοινά πρωτοσέλιδα εφημερίδων των δύο αυτών χώρων, κάτι για το οποίο έχω γράψει πολλές φορές.
Καταλαβαίνω να μην τους αρέσει η δεξίωση. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω—τρόπος του λέγειν-- είναι η απέχθειά τους για τη μεταπολιτευτική δημοκρατία μας. Είναι η πιο μακροχρόνια περίοδος στη Νεότερη Ελληνική Ιστορία που δε βιώσαμε πραξικοπήματα και κάθε είδους εκτροπές. Όλες τις κρίσεις τις ξεπεράσαμε εντός του συγκεκριμένου συνταγματικού πλαισίου, ακόμα και τη φάση της αντιμνημονιακής παράκρουσης, όταν ο Στρατός θα διαφύλασσε την εσωτερική τάξη, σύμφωνα με τον τότε υπουργό Εθνικής Αμύνης. Τελικά δε χρειάστηκε, καθώς ο εξωτερικός προσανατολισμός της πατρίδας μας, με ό,τι αυτό σήμαινε, καθιστούσε απαγορευτική την αναζήτηση νέων λιμανιών.

Τελικά για ποιο λόγο αυτό το αριστερο-δεξιό συνονθύλευμα βάλει κατά της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας μας; 

Για ένα μέρος της Αριστεράς, το καταλαβαίνω. Εδώ αυτοί οι απίθανοι τύποι έφτασαν στο σημείο να εγκαλούν τον Δ. Κουτσούμπα διότι παρέστη στη δεξίωση του Προεδρικού Μεγάρου και δεν ακολούθησε τα βήματα του ριμπράντη-Τζοκόντα και των ρετρό πολιτικών της Δεξιάς. Ακόμα επιτέθηκαν και στον Ν. Ανδρουλάκη διότι υπέπεσε στο τραγικό ολίσθημα να… συνομιλήσει με τον πρωθυπουργό...

Κυρ. Μητσοτάκης: Έξτρα μείωση στο πετρέλαιο κίνησης για τον Αύγουστο με ακόμη 10 λεπτά ανά λίτρο - Συνολική έκπτωση στα 15 λεπτά

«Αποφασίσαμε το κράτος να καλύψει μια επιπλέον μείωση στο πετρέλαιο κίνησης για ολόκληρο τον Αύγουστο με ακόμη 10 λεπτά ανά λίτρο, ώστε η συνολική έκπτωση να φτάσει τα 15 λεπτά», 

ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτηση για την ανασκόπηση της εβδομάδας.
«Πρόκειται για μια στοχευμένη παρέμβαση ύψους 30 εκατ. ευρώ που αποσκοπεί όχι μόνο στη στήριξη των επαγγελματιών και των μεταφορών, αλλά και στον περιορισμό των ανατιμήσεων που μεταφέρονται σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα. 

Να είστε σίγουροι και σίγουρες ότι, στο μέτρο των δυνατοτήτων της οικονομίας μας, στηρίζουμε και θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε την κοινωνία απέναντι σε κάθε εξωτερική δοκιμασία, χωρίς υπερφίαλες υποσχέσεις, αλλά με πράξεις», σχολίασε ο πρωθυπουργός...

Οι ασκήσεις ισορροπίας ενός ριμπράντη

Το φκιασίδωμα θέλει τέχνη για να είναι πετυχημένο. 

Πρέπει να δείχνει κάτι το καινούργιο, όμως να έχει κρατήσει και μερικά στοιχεία που να θυμίζουν τι υπάρχει κάτω από το μακιγιάζ. 

Το νέο πρόσωπο καλόν είναι να αρέσει σε όσο γίνεται περισσότερους, διότι τελικά σε αυτό αποβλέπει. Το παλιό έδωσε ό,τι ήταν να δώσει, όμως συγκινεί ακόμη κάποιους. Η ανακαίνιση απευθύνεται στους πολλούς. 

Συνεπώς το να βρεθεί μια ισορροπία μεταξύ του παλιού και του νέου είναι η συνταγή της επιτυχίας. Ένα καλό χαρμάνι πάντα ευχαριστεί τον πελάτη.
Σε αυτή τη φάση βρίσκεται ο Α. Τσίπρας. Αναζητεί τις ισορροπίες του. Ευφυώς σκεπτόμενος δεν επεδίωξε να συγκροτήσει κοινοβουλευτική ομάδα, αν και θα μπορούσε, για να μην είναι υποχρεωμένος να δίνει συγκεκριμένο πολιτικό στίγμα ψηφίζοντας και καταψηφίζοντας νομοσχέδια. 

Έτσι, μπορεί από τη μια πλευρά η Θεώνη Κουφονικολάκου να συλλαμβάνει τον
Νετανιάχου, αλλά ο επί της εξωτερικής πολιτικής της ΕΛ.Α.Σ., Π. Παπαγεωργίου να φρενάρει…τη σύλληψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού. 

Μπορεί ο Τσίπρας να κατηγορεί τους παλιούς του συντρόφους πως δεν καταλαβαίνουν από κυβερνώσα Αριστερά, όμως τους ακολούθησε, καθώς δεν...

Τι αλλάζει στην ασφάλεια της χώρας με την Ασπίδα του Αχιλλέα

Ο τέως Α/ΓΕΣ Γεώργιος Καμπάς, εξηγεί πώς οι πρόσφατες αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ αλλάζουν πλήρως τις αποτρεπτικές δυνατότητες της χώρας και την θωρακίζουν έναντι κάθε είδους απειλής.
Ο κ. Καμπάς, εκφράζει την άποψη ότι η Ελλάδα αγόρασε - όχι απλά το πιο σύγχρονο - αλλά, το πιο δοκιμασμένο αντιπυραυλικό σύστημα το οποίο προστάτευσε με επιτυχία το Ισραήλ από τις επιθέσεις του Ιράν.

Συνέντευξη στον Γιώργο Κακούση

Στρατηγέ, το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε 10 εξοπλιστικά προγράμματα για τα επόμενα έτη, μεταξύ των οποίων και η «Ασπίδα του Αχχιλέα». Πόσο αλλάζει αυτό την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας;

Καταρχάς πρέπει να πούμε ότι με το ΚΥΣΕΑ αυτό, γίνεται άλλο ένα βήμα για την πολυαναμενόμενη Ατζέντα 2030, ώστε έως τότε να μπορέσουν ο στρατός, οι Ένοπλες Δυνάμεις, να έχουν μετεξελιχθεί σε κάτι πιο σύγχρονο. Σε κάτι το οποίο μπορεί να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες απειλές, έτσι όπως αυτές προσδιορίζονται, από τους τελευταίους πολέμους που βλέπουμε να γίνονται στη γειτονιά μας. Τώρα, όσον αφορά στο περίφημο πρόγραμμα  της Ασπίδας του Αχιλλέα, ήταν  ένα όραμα, ένα όνειρο δεκαετιών για όλα τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και ιδιαίτερα για αυτούς οι οποίοι ανακατευόταν με την αντιεροπορική άμυνα της χώρας...

Τσίπρας και Βενεζουέλα: Όλα τα δάκρυα για Τσάβες-Μαδούρο, ούτε ένα για τον λαό!

Ένα μήνα μετά τον φονικό διπλό σεισμό στη Βενεζουέλα, με τους νεκρούς να αγγίζουν ήδη τους 6.000, με 50.000 αγνοούμενους, θαμμένους κάτω από τις χάρτινες πόλεις του Τσάβες, με πάνω από 17.000 αστέγους να ζουν στους δρόμους, με πάνω από 23.000 να ζουν σε προσωρινούς καταυλισμούς - κάποιοι χωρίς πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό ή στο δίκτυο αποχέτευσης - με τον Ερυθρό Σταυρό να μιλά για ανθρωπιστική κρίση διαρκείας, ο κ. Τσίπρας δεν έχει ακόμη βρει να πει μια λέξη για τα θύματα του καθεστώτος που με τόσο πάθος υποστήριξε.
Η τελευταία αναφορά του στη Βενεζουέλα, ήταν στις 4 Ιανουαρίου 2026, μόνο και μόνο για να υποστηρίξει τον φίλο του Μαδούρο, διάδοχο του φίλου του Ούγκο Τσάβες – στην κηδεία του οποίου είχε σπεύσει – ο οποίος μόλις είχε συλληφθεί κατά την επιχείρηση των ΗΠΑ στο κρησφύγετό του.
Ο τρομερός σεισμός σημειώθηκε στις 24 του περασμένου Ιουνίου. Ο λαός της Βενεζουέλας έψαχνε αβοήθητος στα συντρίμμια να βρει ζωντανούς και νεκρούς. Με τα γυμνά τους χέρια, με τον πόνο και την απόγνωση να ζωγραφίζονται στο πρόσωπό τους, οι άνθρωποι σήκωναν πέτρες και χώνονταν στα λαγούμια που είχε δημιουργήσει ο Εγκέλαδος. Την ίδια ώρα, διασώστες από όλον τον κόσμο κατέφθαναν για να διαπιστώσουν ότι στη χώρα των… ονείρων Τσίπρα ΔΕΝ υπάρχει πολιτική προστασία!

Από τη στιγμή που κρίθηκε πως δεν υπήρχε πλέον καμιά ελπίδα να βρεθούν ζωντανοί, οι νεκροί εγκαταλείφθηκαν κάτω από τα τσιμέντα. Το επίσημο κράτος δεν ασχολείται μ’ αυτούς. Αν μάλιστα δεν υπάρχουν συγγενείς να τους...