Στα άκρα η κόντρα ΠΑΣΟΚ – ΕΛΑΣ «Ποιος σας χρηματοδοτεί;»

Επαναπαυμένο το ΠΑΣΟΚ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και απασχολημένο να διεκπεραιώνει συλλογικά ως κόμμα τον προσωπικό θυμό του Νίκου Ανδρουλάκη για την παρακολούθηση του από την ΕΥΠ, δεν είχε διαγνώσει τον μέγα κίνδυνο, που εποφθαλμιούσε την ύπαρξή του. 

Και το όνομα του κινδύνου ακούει στο όνομα Αλέξης Τσίπρας.
Το ΠΑΣΟΚ ανενόχλητο τότε από τον καθημαγμένο ΣΥΡΙΖΑ, υπάκουε αταβιστικά στο κληρονομημένο αντιδεξιό σύνδρομο, παρότι δεν ήταν η ΝΔ και ο Μητσοτάκης που απειλούσαν την ύπαρξή του. Και δεν κατανοούσε ότι για να χρισθεί αντίπαλος πόλος στην πολιτική σκηνή, δεν αρκούσαν οι οιμωγές και οι καταγγελίες για την κακιά δεξιά που τον παρακολουθούσε (νομίμως θυμίζουμε, με υπογραφή εντεταλμένου εισαγγελέα).
Θα έπρεπε να έχει αποδομήσει τον κυβερνητικό βίο και την πολιτεία του κατεξοχήν ανταγωνιστή του Αλέξη Τσίπρα. 

Αλλά είτε η έλλειψη οξυδέρκειας του αρχηγού, είτε ο φόβος του ότι θα τον κατηγορήσουν ο λαβωμένος Τσίπρας και τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ ως δεκανίκι της Δεξιάς, επικέντρωσε την επίθεσή του μόνο εναντίον της ΝΔ. 

Επαίρετο κιόλας ότι δεν έκανε διμέτωπο αγώνα, αφήνοντας τον Αλέξη ήσυχο να συνέλθει από το εκλογικό στραπάτσο του 2023, και να επανέλθει δριμύτερος και τοξικότερος.
Και έτσι την ημέρα που καιγόταν στην κυριολεξία η Ελλάδα, ο Τσίπρας θυμήθηκε τα χρέη των δύο κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στις τράπεζες, εμπνεόμενος τον αήθη ισχυρισμό ότι τα δύο κόμματα «ανήκουν στις τράπεζες»...

Οι… κηλίδες του «εντιμότερου»

Στο κάποτε λαμπερό πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα, αρχίζουν να γίνονται ορατές οι κηλίδες που υπήρχαν αλλά για κάποιο λόγο, ούτε η κυβερνητική παράταξη ούτε η ειδησεογραφία, ενδιαφέρθηκαν να εστιάσουν.
Ίσως, τον προστάτευε ως ασπίδα η αχλή του «ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς», που - ναι - ήταν πραγματικό στα ανώνυμα μέλη και στελέχη μιας άλλης εποχής. Και αυτή την ηθική αξία που οι παλιοί δημιούργησαν με στάση ζωής, ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη το εκμεταλλεύτηκε, το οικειοποιήθηκε και το προσωποποίησε μέσω οπαδών και troll στο διαδίκτυο, προκειμένου να μείνει αδιάβροχος σε υποψίες.
Έως πρόσφατα που ο Άδωνις, προγραμματισμένα ή αυθόρμητα (καθότι το στόμα του είναι απύλωτο αλλά όχι χυδαίο σαν του Πολάκη), έθεσε το δάκτυλο επί του τύπου των ήλων.
Σε τηλεοπτικές του δηλώσεις αλλά και σε ανάρτησή του, παρέθεσε σειρά υποθέσεων της περιόδου διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, για να υποστηρίξει ότι δεν εναρμονίζονται με την εικόνα του «πιο έντιμου» που φιλοτεχνεί στον Τσίπρα το επικοινωνιακό επιτελείο που τον καθοδηγεί στο rebranding.
Φυσικά, δικαιούται κάποιος να διερωτηθεί - και το διατυπώνουμε εκ των προτέρων - γιατί όλα αυτά που επικαλείται τώρα ο Άδωνις, και τα οποία ήταν απορία πολλών στρωμάτων του λαού και όχι μόνο ΝΔτων, δεν θα έψαξε η κυβέρνησή του επί εφταετία; Και γιατί τώρα; Επειδή διακρίνεται κάποια δημοσκοπική κόπωση; ...

Η τρομοκρατία επιστρέφει

Ένας ακόμη αθώος νεκρός, θυσίασμα στο φρικώδες θυσιαστήριο που έχουν στήσει κάποια καλοζωισμένα καλόπαιδα, 

που εμφορούνται από τη φασιστική νοοτροπία του «ουδείς είναι αθώος». Και που έχουν χρίσει εαυτούς επαναστάτες σε καθεστώς πλήρους δημοκρατίας (με τα όποια στραβά της).
Η Βάγια Νέστορα υπέκυψε στα βαριά και πολλαπλά εγκαύματα που της προκάλεσε η επίθεση με γκαζάκια στο σπίτι της. Έκανε το έγκλημα να έχει κόρη που πολιτεύεται με τη ΝΔ.
Οι αμόρφωτοι Νεάντερταλ, κήρυκες της αντικοινωνικής και απάνθρωπης αυθαιρεσίας, θεωρούν ότι οι «κοινωνικοί αγώνες» είναι βίντεο γκέημ και τα θύματα ψηφιακά πίξελ.
Δεν έχουν επίγνωση ότι αυτά που μαϊμουδίζουν αυτάρεσκα σε περιβάλλον ανοχής της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, κάποιοι άλλοι ψυχωμένοι τα δοκίμασαν σε συνθήκες πραγματικού αντιδημοκρατικού ζόφου, και παίζοντας κορώνα γράμματα τη ζωή τους.
Και άφησαν διδαχές, τις οποίες τα επηρμένα παιδάκια που παίζουν «κλέφτες κι αστυνόμους» με τίμημα τη ζωή ανύποπτων και αθώων πολιτών, δεν γνωρίζουν και δεν έχουν την ευθύνη να γνωρίσουν.

Ο Τσε Γεβάρα στο βιβλίο του για τον ανταρτοπόλεμο (Guerilla Warfare) είχε...

Ο «γονυκλινής» Φάμελλος, ο αντιρρησίας Πολάκης, και οι αεροβάτες της ΕΛΑΣ

Το σαιξπηρικό ερώτημα «να ζει κανείς ή να μη ζει», ταλανίζει σε πολιτική επανέκδοση, οπαδούς και αξιωματούχους του ΣΥΡΙΖΑ: 

Να υπάρχει το κόμμα ή να μην υπάρχει;
Περίπου τρεις στους δέκα ψηφοφόρους, απαντούν «ναι», αφού προφανώς διατηρούν την αριστερή τους συνείδησης αλώβητη από την φιλοδοξία της εξουσίας (από την οποία ούτως ή άλλως δεν έχουν λαμβάνειν. Η εξουσία πάντα είναι πλουσιοπάροχη μόνο για τους αξιωματούχους και τους ανθρώπους των αρχηγών).
Μαζί τους συμφωνούν, για άλλους λόγους και στελέχη που ούτως ή άλλως θα βρεθούν εκτός νυμφώνος της ΕΛΑΣ.

Ο Παύλος Πολάκης, εις εξ αυτών, προτίθεται να θέσει θέμα αρχηγού στην επόμενη συνεδρίασης της Κ.Ε. αφού θα έχει εκπνεύσει (έχει ήδη εκπνεύσει) η δεκαήμερη διορία που έδωσε στον Σωκράτη Φάμελλο, να φέρει συμφωνία με τον Τσίπρα, αφού είναι προσηλωμένος στη λογική της «συμπόρευσης».
Όπως έχει δηλώσει ο «αψύς» (επίθετο που του φιλοτέχνησε ο Τσίπρας που τώρα δεν τον καταδέχεται): «Ή υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στο κόμμα του κυρίου Τσίπρα και στην ηγετική ομάδα γύρω από τον κύριο Φάμελλο, ή είναι μια τρομερή επίδειξη πολιτικής υποταγής σε μια προσπάθεια να σε ελεήσουν και να σε δεχτούν αύριο μεθαύριο στα ψηφοδέλτια» (εμφατικά τους αποκαλεί «κυρίους» όχι «συντρόφους»).
Και συνεχίζει λογικά (ναι ο Πολάκης μπορεί να είναι ορθολογικός όταν τον συμφέρει):...

Πούτιν, ο… Θεοσεβούμενος υβριστής ορθόδοξων μοναστηριών

Τη μέγιστη πολιτισμική και θρησκευτική ύβριν διέπραξε το καθεστώς Πούτιν.
Τα ξημερώματα της Δευτέρας τυλίχτηκε στις φλόγες ο κεντρικός καθεδρικός ναός στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, καθώς έγινε στόχος των βαλλιστικών πυραύλων της Ρωσίας.
Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Ορθοδοξίας και της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, με ζωή χιλίων χρόνων. Το 2007 ανακηρύχθηκε ένα από τα Επτά Θαύματα της Ουκρανίας μέσω ψηφοφορίας ειδικών και του κοινού.
Το μοναστήρι βρέθηκε στο στόχαστρο των ρωσικών δυνάμεων για δεύτερη φορά από την έναρξη του πολέμου το 2022, και για τρίτη φορά συνολικά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι χαρακτήρισε την επίθεση ως έγκλημα κατά του χριστιανικού πολιτισμού, ενώ Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν Μπαρό - για να κάνει κατανοητό το μέγεθος της πολιτισμικής και θρησκευτικής ύβρεως - το παρομοίωσε ως ίδιας σημασίας με έναν ενδεχόμενο βομβαρδισμό του καθεδρικού ναού της Παναγίας των Παρισίων ή της βασιλικής του Σεν Ντενί.

Το χτύπημα ήταν στρατηγικό και εσκεμμένο. Οι βαλλιστικοί πύραυλοι διακρίνονται από ακρίβεια στόχων, ή έστω δεν ξεστρατίζουν πολύ μακριά από τους στόχους τους.
Γι’ αυτό και πέραν της αγανάκτησης αποτελεί ειρωνεία το ότι το χτύπημα έγινε από έναν ηγέτη που παρουσιάζεται ως ο υπερασπιστής της Χριστιανοσύνης και των παραδοσιακών αξιών της. Στην ουσία εκμεταλλεύεται το θρησκευτικό συναίσθημα ως εργαλείο προσωπικής επιβολής, εθνικιστικής συσπείρωσης στο εσωτερικό της χώρας του, και γεωπολιτικής επιρροής.

Αυτά δεν αγγίζουν τον ελληνορθόδοξο λαό μας, που τον αναδεικνύει ως τον δημοφιλέστερο ξένο ηγέτη (31, 8%, MRB Δεκέμβριος του 2024)...

Ο Αλέξης Τσίπρας βρήκε το κέρας της Αμάλθειας

Ο προγραμματισμός του rebranding είναι άψογα επαγγελματικός, αλλά το περιεχόμενο παλιακό και δεν τον στηρίζει. 

Ο Αλέξης επανηύρε τον εαυτό του, αφού μπορείς να βγάλεις τον Αλέξη από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν μπορείς να βγάλεις τον λαϊκισμό από τον Αλέξη.
Έτσι ανακάλυψε το κέρας της Αμάλθειας (από το οποίο πήγαζαν χίλα δυο καλούδια) και επανασυνδέθηκε με τον ομφάλιο λώρο της αμτιμνημονιακής εποχής: 

Την άκρατη υποσχεσιολογία. Ηταν το άθλημα στο οποίο διέπρεψε καθ’ όλη την πρώιμη αντιπολιτευτική του περίοδο, με αποκορύφωμα το περίφημο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» τον Σεπτέμβρη του 2014.

Τώρα, μετά το σοκ της πρωτοφανούς λαϊκής αποδοκιμασίας από το 32% στο 18%, ξαναπατά στα ίδια χνάρια. 

Είναι το μόνο που γνωρίζει άλλωστε να κάνει...

Το ΠΑΣΟΚ και ο κίνδυνος εκλείψεως

Στα πρόθυρα του πανικού είναι η φράση που χαρακτηρίζει το συναίσθημα που κυριαρχεί στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, μετά τον νέο κύκλο δημοσκοπήσεων, που φέρνουν το ΙΧ κόμμα Τσίπρα εγκατεστημένο στη δεύτερη θέση, ενώ το κόμμα τους να ανταγωνίζεται για την τρίτη θέση το απολίτικο κομματικό υβρίδιο της Μαρίας Καρυστιανού.
Η γνωστή χιουμοριστική φράση που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ότι «η βελόνα τελικά κουνήθηκε αλλά προς τα κάτω», λέγεται και μεταξύ των στελεχών και των οπαδών του ΠΑΣΟΚ αλλά με αίσθημα αμηχανίας, απογοήτευσης και πικρίας.
Και βέβαια ο πανικός είναι και το κύριο συναίσθημα του αρχηγού. Έχει συνειδητοποιήσει ότι η αρχηγική του θητεία νομοτελειακά τελειώνει τη βραδιά των εκλογών, εφόσον οι δημοσκοπικές προβλέψεις επαληθευτούν στην κάλπη.
Ο Ανδρουλάκης έχει τα χαρακτηριστικά των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ξαφνιάστηκαν όταν είδαν ότι άλλα φαντάζονταν και τους τσαλάκωσε η σκληρή πραγματικότητα.
Κοινό τους χαρακτηριστικό η έλλειψη επαφής με την κοινωνία. Μεγαλωμένοι στον μικρόκοσμο των κομματικών γραφείων, χωρίς ώσμωση με την ευρύτερη κοινωνία, εκπαιδεύτηκαν στην ίντριγκα και τον μικροκομματισμό...

Αφού παρέδωσε τις τράπεζες στα ξένα funds, τώρα θα τους επιβάλει… πατριωτική εισφορά!

Μα φυσικά ο Αλέξης έχει πιθανότητες να ξεπεράσει τον Ανδρουλάκη και να φέρει το κόμμα του στη θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

Είναι πολύ πιο αδίστακτος από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και με θράσος επιδίδεται σε ενοχοποίηση άλλων για τα δικά του σφάλματα.
Χθες ανήρτησε ένα βίντεο με το οποίο επανήλθε στις εργοστασιακές ρυθμίσεις της προμνημονιακής εποχής. Την ρητορική της οποίας ανέτρεψε εμπράκτως ως κυβέρνηση, και από «κυβέρνηση του λαού» μετατράπηκε σε κυβέρνηση των τραπεζών, των funds και του μεγάλου χρηματιστηριακού κεφαλαίου.
Εξηγούμε: Για την Αριστερά παντός καιρού και απόχρωσης οι τράπεζες είναι μηχανισμοί συγκέντρωσης οικονομικής δύναμης, εξυπηρέτησης συμφερόντων των ελίτ και όχι της κοινωνίας, επιβάρυνσης των αδυνάτων, και φτηνής χρηματοδότησης των ισχυρών.
Αντίθετα για την φιλελεύθερη ιδεολογία, οι τράπεζες είναι αναγκαίος θεσμός για την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξη, αιμοδοσία των επενδύσεων και μοχλός στήριξης της επιχειρηματικότητας...

Μανιφέστο Αλέξη για… τα μάτια του ΠΑΣΟΚ

Μετά την ταλάντευσή του από την «ριζοσπαστική Αριστερά» στην πάλη «για ένα δημοκρατικό καπιταλισμό» όπως είπε στους New Yor Times, και αφού οι «μάζες» του «δημοκρατικού καπιταλισμού» δεν κατένευσαν, ο Αλέξης Τσίπρας χθες Πρωτομαγιά, έδωσε στη δημοσιότητα το πολυαναμενόμενο μανιφέστο του υπό ίδρυση κόμματός του.

Πρόκειται για ένα υφολογικά καλογραμμένο αλλά φλύαρο κείμενο, έργο 13 επιστημόνων οι οποίοι έθεσαν την επιστημοσύνη τους στην επιθυμία του Αλέξη να επιστρέψει!

 Βεβαίως ένα μανιφέστο, δεν είναι κυβερνητικό πρόγραμμα το οποίο θα περιείχε προτάσεις κυβερνητικών μέτρων, ώστε να κριθεί επί του πραγματισμού του.

 Σηματοδοτεί την ιδεολογική βάση και την πολιτική διακριτότητα του κόμματος έναντι των υπολοίπων. Προϋποθέτει προσβασιμότητα (στην εποχή των social media σημαίνει ότι απαιτεί συντομία), και εκφράζει το «όραμα» της ιδεατής κοινωνίας που το κόμμα θα εγκαθιδρύσει άμα τη αναρρίχησή του στην εξουσία.

 Στην προκειμένη περίπτωση επειδή οι συγγραφείς έχουν ώσμωση με τη δημοσκοπική πραγματικότητα και τις αλλεπάλληλες πολιτικές, ιδεολογικές, κυβερνητικές, όσο και εκλογικές ήττες που υπέστη ο Αλέξης, διευρύνουν το πολιτικό πλαίσιο στο οποίο θα απευθυνθεί ο αρχηγός του νέου κόμματος. 
Απευθύνονται στον κόσμο της «Σοσιαλδημοκρατίας», της «Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς»  και της «Πολιτικής Οικολογίας». Ωραίο θεωρητικό σχήμα στολισμένο με καλολογικά στοιχεία, αλλά στην ελληνική πραγματικότητα έχει τη δική του σήμανση...

Η… μακάρια αυτοχειρία

Το χρονικό μιας καθυστερημένης καρατόμησης έλαβε χώραν χθες. 

Επί πίνακι τέθηκε το κεφάλι του Μακάριου Λαζαρίδη, που ως… Σαλώμη απαιτούσε η αντιπολίτευση.
Έχουμε επίγνωση ότι η κυνική παρατήρηση των πραγμάτων συχνά εκλαμβάνεται ως φιλοκυβερνητική στάση. Αυτό δεν μας εμπόδισε ευθαρσώς να ισχυριστούμε ότι η απουσία πτυχίου από τον Μακάριο Λαζαρίδη, τυπικώς ήταν παρανομία, αλλά για τα διαχρονικά πολιτικά ήθη της χώρας ήταν μια παρατυπία. Και σίγουρα δεν ήταν το αιχμιακό σκάνδαλο πρώτης γραμμής, όπως το ανέδειξε η αντιπολίτευση.
Η οποία αντιπολίτευση με τον θόρυβο που δημιούργησε, σαφώς πέτυχε μια νίκη. Το μέλλον θα δείξει εάν αυτή θα της προσδώσει πολιτική υπεραξία με διάρκεια στο μέλλον, ή τα αποτελέσματα θα έχουν τη φαντασμαγορική χρονική διάρκεια των νικητήριων πυροτεχνημάτων.

Φυσικά ως ρουσφέτι είναι κολάσιμο. Αλλά διατηρούμε αμφιβολίες, εάν στη χώρα που το ρουσφέτι αποτέλεσε διαχρονικό έθος, θα ανατριχιάσουν οι πολίτες από την έλλειψη τυπικότητας σε ένα κομματικό βόλεμα.

Άλλωστε έγινε σε δύο φάσεις και επί άλλων πρωθυπουργών...

Τι δείχνει η δημοσκόπηση - σοκ της Opinion Poll

Πόλεμος πατήρ πάντων έλεγε ο Εφέσιος Ηράκλειτος. 

Και η τύρβη του πολέμου αποβάλει τα ψιμύθια που προσθέτει η ειρηνική καθημερινότητα, ανεξάρτητα αν είναι δύσκολη ή όχι. Ο πόλεμος γίνεται η απόλυτη αλήθεια, αναδεικνύοντας τις ουσιώδεις ανάγκες του πολίτη. Και αυτά είναι η σταθερότητα και η ασφάλεια.
Αυτό αναδύεται από τη δημοσκόπηση της Opinion Poll για το Action 24, όσο και από εκεί της Alco για τον Alpha, καθώς και στις δύο αναδεικνύεται η περιγραφή ενός νέου πολιτικού σκηνικού.
Στην άνοδο της ΝΔ που καταγράφεται, ενσωματώνεται το φαινόμενο της «συσπείρωσης περί την σημαία», ένα κοινωνικό φαινόμενο που εκδηλώνεται όταν αποσταθεροποιούνται οι «σταθερές» της καθημερινότητας. Ωστόσο, πέραν αυτού, η ΝΔ πιστώνεται και την ταχεία αντίδραση της αποστολής των αεροσκαφών F-16 και των φρεγατών στην Κύπρο...

Ρώτησαν τους Κύπριους πώς νιώθουν για τις φρεγάτες και τα F-16 ;

«Σε άλλες εποχές ο τρόμος μας θα ήταν πολλαπλάσιος. Από τη μια είχαμε την Ελλάδα του δόγματος «η Κύπρος κείται μακράν», και από την άλλη δεν είχαμε θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Μόνοι στη Μεσόγειο, ένα νησί έρμαιο στις ορέξεις της Τουρκίας και όλων των ισλαμοφασιστών της περιοχής.
Δεν είναι για πανηγυρισμούς και εφησυχασμούς, όμως δόξα σοι ο Θεός, αλλάζουν κάπως τα πράματα. Υπάρχει ελπίδα, όταν χρειαστεί, η Αθήνα να πει το «η Κύπρος κείται πλησίον», και όταν αντιμετωπίζει τον μόνιμο κίνδυνο της Τουρκίας».

Αυτά γράφει μεταξύ άλλων στον κυπριακό Φιλελεύθερο ο Άριστος Μιχαηλίδης, και είναι η πιο έγκυρη απάντηση σε όσους κατηγορούν την αποστολή των δύο φρεγατών και των τεσσάρων πολεμικών αεροσκαφών στην Κύπρο.

Απόλυτα θετικά στην πλειοψηφία τους και τα σχόλια των αναγνωστών στα κυπριακά sites, με έμφαση στην ασφάλεια που νιώθουν.

Και για όσους στο όνομα του διεθνούς δικαίου απαιτούν να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Ισπανίας και να δηλώσουμε αφελείς τίμιοι, μια ματιά στον χάρτη δείχνει ότι η Ισπανία έχει την ευτυχία να συνορεύει με Γαλλία και Πορτογαλία. Δεν αντιμετωπίζει casus belli στην οριοθέτηση των...

Τα «νέα Τέμπη» δεν είναι φράση επικοινωνιακού εντυπωσιασμού

«Κάποιοι ήθελαν νέα Τέμπη» είπε ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης, για τα κομμένα καλώδια σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης, καθώς και ένα καλώδιο οπτικής ίνας, στο Πλατύ Ημαθίας, τα οποία είχαν εγκατασταθεί μετά τα Τέμπη.
Δεδομένου ότι οι δράστες δεν έκλεψαν χαλκό, είναι λογικό το συμπέρασμα της ενδεχόμενης δολιοφθοράς για να θρηνήσουμε και άλλα θύματα σιδηροδρομικού δυστυχήματος, την παραμονή της επετείου του δραματικού γεγονότος.
Προκαταρκτική έρευνα για το γεγονός παρήγγειλε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης και την έρευνα έχει αναλάβει η υποδιεύθυνση αντιμετώπισης οργανωμένου εγκλήματος από τη Θεσσαλονίκη.
Τότε, στο βαρύ θρηνητικό κλίμα των ημερών του δυστυχήματος με τους 57 νεκρούς, όποιος πρότεινε να εμπλακεί και η ΕΥΠ στη διερεύνηση του συμβάντος, θα φάνταζε εκτός τόπου και χρόνου. Όμως στην παρούσα στιγμή ίσως επιβάλλεται!

Γιατί δεν είναι μόνο η Ελλάδα πεδίο δράσης σιδηροδρομικών σαμποτέρ ανεξιχνίαστων προθέσεων.
Στην Ιταλία πρόσφατα κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, και συγκεκριμένα στις 7 Φεβρουαρίου, συντονισμένες ενέργειες όπως φωτιά σε καμπίνα, κομμένα καλώδια και εκρηκτικός μηχανισμός που ανακαλύφθηκαν...

Ο νεκροί των Τεμπών, όργανα ασύδοτου πολιτικού αριβισμού

Καταπέλτης ήταν η Ένωση Δικαστών. Σε μια πρωτοφανούς οξύτητας ανακοίνωση, την οποία τιτλοφορεί «Πολιτική τυμβωρυχία και άκρατος καιροσκοπισμός πάνω στη δίκη των Τεμπών», κάνει λόγο για γελοίες κατηγορίες γνωστών πολιτικών σπεκουλαδόρων και μιμητών τους», που μιλούν «για στημένες συνθέσεις και δικαστές διορισμένους από το υπουργείο, με στόχο να υπονομεύσουν τη δίκη».

Χαρακτηρίζει τους δικαστές που θα διεξαγάγουν τη δίκη των Τεμπών «εξαιρετικούς συναδέλφους» που καλούνται να αναλάβουν βαρύ και δύσκολο καθήκον, έχοντας την αμέριστη στήριξη της Ένωσης που θέτει την προστασία του πολιτεύματος και της δημοκρατίας πάνω από τον καιροσκοπισμό των επαγγελματιών δημαγωγών.

Το θετικό -και καθησυχαστικό - είναι πως Ένωση υπόσχεται: «Θα παρακολουθούμε καθημερινά τις εξελίξεις και θα τοποθετούμαστε για να εξηγούμε στον λαό τις διαδικασίες και να ξεσκεπάζουμε έγκαιρα κάθε απόπειρα υπονόμευσης της δίκης ...

Η ρωσική «αρκούδα» ξεδοντιάστηκε

Σε ευαίσθητο χρονικό σημείο διοχετεύτηκε βίντεο που προκάλεσε πολιτικό σεισμό στην Κύπρο, καθώς συνεργάτες του Κύπριου προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη φέρονται να συζητούν τη δυνατότητα αθέμιτης χρηματοδότησης της προεκλογικής εκστρατείας του Προέδρου.
Ήδη παραιτήθηκε ο διευθυντής του γραφείου του ενώ η σύζυγός του αποσύρθηκε από τη διαχείριση φορέα που ιδρυτικός του σκοπός ήταν η βοήθεια σε άπορους φοιτητές.
Κατά την κυβέρνηση το βίντεο είναι προϊόν κακόβουλου μοντάζ και εμπεριέχει ψευδείς ή παραπλανητικούς ισχυρισμούς. Θεωρεί εαυτόν θύμα υβριδικού πολέμου, καθώς δημοσιεύτηκε στα κοινωνικά δίκτυα από λογαριασμό ο οποίος παραπέμπει σε σύνδεση με τις ρωσικές υπηρεσίες.
«Από τα ψηφιακά αποτυπώματά του συμπεραίνεται ότι είναι ρομπότ (bot) το οποίο αναπαράγει συγκαλυμμένη ρωσική προπαγάνδα στο Χ»...

Σιγή ασφαλείας για τους εξεγερμένους του Ιράν, από όσους είναι «με τον άνθρωπο»

Όταν τον περασμένο Σεπτέμβρη άρχισαν οι διαδηλώσεις στο Νεπάλ που ως κατάληξη είχαν την παραίτηση του πρωθυπουργού Σάρμα Όλι, πήρε επαναστατική φωτιά η αριστερή πτέρυγα των ελληνικών σόσιαλ μίντια. Κατελήφθησαν από επαναστατικό οργασμό αφού η ιδέα του ξεσηκωμένου λαού είναι το απόλυτο ηδονικό φετίχ για κάθε αριστερό, αντιεξουσιαστή και δικαιωματιστή.
Φευ, οι ενθουσιώδεις ιαχές κόπηκαν περίλυπες όταν έμαθαν ότι η κυβέρνηση του Νεπάλ εναντίον της οποίας ξεσηκώθηκε ο «Άγιος λαός» (για να θυμηθούμε τον Ελύτη) ήταν φτιαγμένη από τα πιο γλυκά όνειρα της Αριστεράς:
Ήταν μια μείξη ορθόδοξων κομμουνιστών και μαοϊκών, η οποία παρότι δεν ακολούθησε ακραία κομμουνιστική ιδεολογία, αλλά μάλλον φοβική μεταρρυθμιστική, βούλιαξε μέσα στη διαφθορά και την ιδιοποίηση των κρατικών πόρων προς όφελος της κόκκινης ελίτ.

Έκτοτε το Νεπάλ ξεχάστηκε, όπως για άλλους λόγους έχει ξεχαστεί επί χρόνια, μέσα σε ντροπιαστική σιωπή, ο απελπισμένος αγώνας του ιρανικού λαού να αποτινάξει την μεσαιωνική θρησκόληπτη φεουδαρχία των Μουλάδων...

Ο καζαμίας για το 2026

Όπως κάθε χρόνο τέτοια μέρα δημοσιεύουμε τις προβλέψεις μας για τη νέα χρονιά, βασισμένοι μεν στην πραγματικότητα της πολιτικής ζωής, αλλά με σουρεαλιστική διάθεση.

Ιανουάριος 

Οι αγρότες παραμένουν στα μπλόκα, η κυβέρνηση αδυνατεί να τους εξευμενίσει με παροχές. Για να τους πιέσει περισσότερο επιστράτευσε τον Φραπέ, τον Αυγενάκη, και την Σεμερτζίδου που καταφθάνει με τη Ferrari, αλλά μάταια.

Αίφνης σοβαρό διπλωματικό επεισόδιο με τη φίλη Ιταλία, στον απόηχο της εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. «Ως εδώ! Μέχρι πότε θα ενοχοποιούνται στη χώρα σας οι Ferrari» διαμηνύει η Τζόρτζια Μελόνι. 

Τα τρακτέρ στην εθνική οδό ξεμένουν από μπαταρίες. Η κυβέρνηση για να τους δελεάσει να προσέλθουν σε διάλογο, τους στέλνει νέες αχρησιμοποίητες...

Ο κοινωνικός αυτοματισμός δεν διατάσσεται. Δημιουργείται στον δρόμο

Η Ελλάδα στις εθνικές οδούς αναστενάζει. 

Μίζερες γιορτές καθώς η εξουσία των τρακτέρ έκανε κατοχή στους δρόμους που ανήκουν σε όλους μας, μετατρέποντάς τους σε πορεία Γολγοθά.
Το ντεκόρ συνθέτει το αργόσυρτο κομβόι των ταλαιπωρημένων οδηγών από παράδρομους αλλά και χωματόδρομους. 

Οι φωνές αγωνίας των ξενοδόχων που μιλούν για αλγεινή κατάσταση, καθώς σε κάποιους χειμερινούς προορισμούς οι κρατήσεις έπεσαν στο 50%. Αντίστοιχη θα είναι και η αναμενόμενη πτώση στις τοπικές επιχειρήσεις εστίασης, παραδοσιακών προϊόντων κ.λπ. αλλά και στους εργαζόμενους.
Και δεν είναι η ταλαιπωρία, το άγχος, η αγανάκτηση. Είναι όπως γράψαμε, και τα περίπου 8 εκατομμύρια που χάνει το κράτος την ημέρα, και τα πολύ περισσότερα που θα χάσει από ΦΠΑ τις γιορτινές ημέρες. Χρήματα που θα επιδράσουν αρνητικά στη δυνατότητα των μελλοντικών παροχών.
Και βέβαια σε αυτό το σκηνικό ίσως περάσουν απαρατήρητες οι όποιες αυξήσεις που θα λάβει ο ιδιωτικός τομέας τον Ιανουάριο από τη μείωση της φορολογίας, και ήδη έλαβε ο δημόσιος που προπληρώνεται, όπως και οι συνταξιούχοι.
Ίσως βέβαια και αυτό να επιδιώκουν οι δυνάμεις που τους καθοδηγούν, με στόχο την δυσχέρεια και απώτερο στόχο την πτώση της κυβέρνησης. Νόμιμος φυσικά στόχος, αρκεί να μη γίνεται με...

Πολιτικό σκηνικό: Χειρότερα… δεν γίνεται!

Οι κήρυκες του ξυλολίου, αυτοκληθέντες «εμπειρογνώμονες», έκαναν προσωρινή αλλά λαμπρή καριέρα στις φιλόξενες τηλεοπτικές οθόνες. 

Συνέβαλαν στην παραπληροφόρηση και την τροφοδότηση της οργής του κόσμου, χάρις στην τηλεδημοσιογραφία του εντυπωσιασμού.
Τώρα αυτοί οι περίφημοι «εμπειρογνώμονες» είναι άφαντοι, και όπως αποκάλυψε ο Νίκος Πλακιάς, στη λίστα μαρτύρων δεν υπάρχει κανένας τους. Και κυρίως, το ενδιαφέρον τους για τους αδικοχαμένους νέους δεν ήταν ανθρωπιστικό.
Δεν καίγονταν για την αποκάλυψη της αλήθειας, αλλά για την ενθυλάκωση της προμήθειας από τις αποζημιώσεις των συγγενών. Και αυτές θα ήταν υπερμεγέθεις αν αντί για τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, κατόρθωναν να πείσουν ότι συνετελέσθη έγκλημα που αποκρύφθηκε.
Κοράκια που όρμησαν στον ανθρώπινο πόνο. 

Όπως αποκάλυψε ο Ν. Πλακιάς (με τις δύο κόρες και την ανιψιά νεκρές) «ζήτησαν 15% εργολαβία για χρήση της κάθε πραγματογνωμοσύνης τους. Όσα λεφτά θα πάρουμε εμείς από τις αποζημιώσεις, ένα ποσοστό θα πάρουν αυτοί… Αρχικά έλεγαν ότι δεν θέλουμε τίποτα. Όσο πλησιάζουμε στη δίκη ζητάνε συμβάσεις με ποσοστά».
Οι «Πραγματογνώμονες» να σημειώσουμε ότι δεν εμφανίζονται οι ίδιοι, αλλά διαπραγματεύονται μέσω των δικηγόρων τους… Και ο ίδιος ξέσπασε λέγοντας: «Δεν ντρεπόμαστε λίγο; Να πληρώσω τι; Να πάρω πραγματογνωμοσύνη για να κλείσω κόσμο στη φυλακή χωρίς να είναι αλήθεια;»...

Γεωργία που αργοπεθαίνει

Χρόνια τους κανάκεψαν. 

Η αγροτιά πριν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις δεν είχε στον ήλιο μοίρα. 

Στήριζε τα έσοδά της στις πωλήσεις των παραγόμενων προϊόντων στην εσωτερική αγορά και στην οικογενειακή εργασία. 

Ήταν η αγροτιά που ύμνησαν οι τραγουδοποιοί και η λογοτεχνία.
Μετά την ένταξη της Ελλάδας στον ΕΟΚ και την εφαρμογή της ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική), ανακαλύφθηκε το νέο «Ελ Ντοράντο». 

Οι αθρόες επιδοτήσεις έγιναν πηγή σταθερού εισοδήματος. Άνοιξαν δίαυλοι για πρόσβαση σε σύγχρονη τεχνογνωσία, την οποία όμως ελάχιστοι γεωργοί και ελάχιστοι συνεταιρισμοί, αξιοποίησαν.
Οι επιδοτήσεις δημιούργησαν μια νέα συνείδηση. Ένα νέο πρότυπο αγρότη που αντιμετώπιζε τη γεωργία ως σταθερό επάγγελμα και πηγή προβλέψιμου εισοδήματος.
Βέβαια, δεν είναι αθώες της αποτυχίας οι εκάστοτε κυβερνήσεις, ούτε ελέγχθηκαν εάν τα χρήματα που αφειδώς δίνονταν, επενδύθηκαν στο επάγγελμα ή έγιναν διαμερίσματα και θηριώδη τρακτέρ, δυσανάλογα με την έκταση παραγωγής (στην καλύτερη περίπτωση).
Η επιδότηση δεν αντιμετωπίστηκε ως εργαλείο αγροτικού μετασχηματισμού, ως πόρος για παραγωγική επένδυση. Έγινε δικαίωμα...