Ταιριάζει προφανώς στην ιδιοσυστασία μας ως λαού. Και περισσότερο ταιριάζει σε ένα είδος της Αριστεράς, και δη αυτής που χειροκροτούσε τους μουσαμάδες που εγκαινίασε ο Τσίπρας.
Δεν ξέρουμε, αν υπάρχει χώρα στη γη, όπου ένα τέτοιο εμβληματικό έργο γίνεται δεκτό με τόση κακορίζικη δυσθυμία. Και η δυσθυμία που έγινε χολή οφείλεται αφενός από το γεγονός ότι το έργο αποπεράτωσε ο μισητός αντίπαλος, αφετέρου η διαπίστωση της ήττας τους.
Δεν θα αναφερθούμε σε αυτό καθεαυτό το έργο. Υπάρχει σωρεία δημοσιευμάτων στο ιντερνέτ για τον Γολγοθά των προσφυγών και των εξ αυτών καθυστερήσεων, που επιμήκυναν τον χρόνο και εκτόξευσαν το κόστος το έργου.
Και δεν είναι μόνο τα ανώνυμα τρολ που αντιδρούν...
