Οι δύο χώρες τις τελευταίες εβδομάδες έχουν, μέσω δημόσιων δηλώσεων και με την ανταλλαγή ρηματικών διακοινώσεων, ξεδιπλώσει πλήρως τις διαφορετικές θέσεις σε μείζονα ζητήματα, αναδεικνύοντας το χάσμα που τις χωρίζει αλλά και την επικινδυνότητα η οποία πλέον χαρακτηρίζει τη διαχείριση ακόμη και πρακτικών ζητημάτων.
Στην Τουρκία, όπου και η εσωτερική πολιτική κατάσταση είναι ρευστή και δεν αποκλείονται ανατρεπτικές εξελίξεις με πρόωρες εκλογές που θα ανοίξουν τον δρόμο στον Τ. Ερντογάν να διεκδικήσει μια ακόμη προεδρική θητεία, έχοντας ήδη εξαντλήσει το συνταγματικό όριο, καλλιεργείται παροξυσμός στα ΜΜΕ με στόχο την Ελλάδα. Και κυρίως για τη συνεργασία με το Ισραήλ, την ειλημμένη απόφαση για ενίσχυση της άμυνας των νησιών και, φυσικά, τις κινήσεις της χώρας μας για την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.
Με την Τριμερή συνάντηση του Ελ Αλαμέιν, ο πρωθυπουργός αλλά και ο πρόεδρος της Κύπρου κατόρθωσαν να ξεκαθαρίσουν την εικόνα για το πώς θα πορευθεί στο εξής η Αίγυπτος και εάν, πράγματι, όπως υποστήριζαν τα τουρκικά ΜΜΕ, ήταν έτοιμη να εγκαταλείψει παλιούς συμμάχους και φίλους και να οδηγήσει τη διαδικασία αποκατάστασης των σχέσεων με τον Ερντογάν σε μια νέα ισχυρή συμμαχία που θα επιβάλει το δικό της status στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μετά το Ελ Αλαμέιν είναι σαφές ότι, τουλάχιστον όσο παραμένει στην εξουσία ο Αιγύπτιος Αλ Σίσι, θα επιδιώξει αυτή την πολιτική της «στρατηγικής ισορροπίας», που δεν αφορά μόνο την Ανατολική Μεσόγειο αλλά και την πολιτική της Αιγύπτου σε ολόκληρη τη Μ.Ανατολή και την Αφρική.
Στο Παρίσι, κατά τη συνάντηση του Κυρ. Μητσοτάκη με τον Εμ. Μακρόν, επαναβεβαιώθηκε η στρατηγική σχέση και η κοινή προσέγγιση στα...


















