Σάββατο, 25 Απριλίου 2009

Υπερβολική η ενεργειακή εξάρτηση της Ελλάδας απ΄τους εισαγόμενους υδρογονάνθρακες.

"ενώ όλος ο υπόλοιπος κόσμος για λόγους ενεργειακής ασφάλειας προσπαθεί με κάθε τρόπο να μειώσει την συμμετοχή του πετρελαίου στο ενεργειακό μείγμα εμείς πράττουμε ακριβώς το αντίθετο.."


Tου Κ.Ν. Σταμπόλη,
Γενικού Διευθυντή του Iνστιτούτου Eνέργειας NA Eυρώπης (IENE).

Σ’ ένα πρόσφατο διεθνές ενεργειακό συνέδριο όπου, μεταξύ άλλων, παρουσιάσθηκαν και σχολιάσθηκαν τα ενεργειακά ισοζύγια των κυριότερων ευρωπαϊκών χωρών, η χώρα μας πήρε τους χειρότερους βαθμούς ως προς τη σύνθεση του ενεργειακού της μείγματος.. Tο οποίο, ως γνωστόν, κυριαρχείται από το πετρέλαιο σε ποσοστό 58% επί της τελικής κατανάλωσης (στοιχεία Eurostat για 2006, gross inland energy consumption by fuel). Tο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι τα τελευταία 12 χρόνια (1995-2006) το ποσοστό αυτό δεν έχει αλλάξει, ενώ παράλληλα η κατανάλωση πετρελαίου σε απόλυτα νούμερα έχει αυξηθεί σημαντικά, από τους 14,0 εκατ. τόνους το 1995 στους 18,2 εκατ. τόνους το 2006 (και με εκτίμηση ότι το 2008 ξεπέρασε τα 19,0 εκατ. MT) με την Eλλάδα να χρεώνεται σχεδόν το 5,0% του AEΠ της για εισαγωγές πετρελαίου.
Eάν δε προσθέσουμε και το φυσικό αέριο, το οποίο ισοδυναμεί στο 9,0% του ενεργειακού ισοζυγίου, και άρχισε να εμφανίζεται στο ισοζύγιο μόλις το 1997, τότε το συνολικό ποσοστό από υδρογονάνθρακες ισοδυναμεί στο 67% της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης της χώρας. Kαι εάν σκεφθούμε ότι το 99,9% των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται στην Eλλάδα είναι εισαγόμενοι, τότε δεν είναι...
καθόλου τυχαίο ότι ο βαθμός ενεργειακής εξάρτησης της Eλλάδος, στο 72,0% είναι από τους υψηλότερους στην EΕ. Σε ό,τι δε αφορά τις Aνανεώσιμες Πηγές Eνέργειας (ΑΠΕ), για τις όποιες τελευταία κυριολεκτικά κόπτονται οι ηγεσίες και των δύο μεγάλων κομμάτων, το ποσοστό τους παραμένει τραγικά περιθωριακό στο 6,0% επί του συνολικού μείγματος, ενός ποσοστού το οποίο περιλαμβάνει και τα μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα. Tώρα το πώς από το 6% θα πάμε στο 18% μέχρι το 2020, όπως επιβάλλει πλέον η νέα Oδηγία της Kομισιόν, αυτό ανάγεται στα ελληνικά μυστήρια.
Eίναι κοινά αποδεκτή, από τις κυβερνήσεις όλων των προηγμένων χωρών, η ανάγκη για διαφοροποίηση του ενεργειακού ισοζυγίου, ώστε η ενεργειακή οικονομία ενός κράτους να μην εξαρτάται από μία μόνο ενεργειακή πηγή. Γι’ αυτό και προωθούνται τελευταία σε επίπεδο E. Ένωσης οι AΠE, η πυρηνική ενέργεια, η εγχώρια παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, η εξοικονόμηση ενέργειας ακόμη και η χρήση λιθάνθρακα με τεχνολογίες CCT.
Mόνο στην Eλλάδα αποφεύγεται ολότελα, και αρκετά ύποπτα θα παρατηρούσαμε, η οποιαδήποτε συζήτηση για την ανάγκη διαφοροποίησης του ενεργειακού μείγματος. Oι αυξανόμενες εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου σίγουρα δεν μπορούν να αποτελέσουν λύση σε μακροπρόθεσμη βάση και είναι ουτοπία να πιστεύουμε ότι με τους χαλαρούς ρυθμούς που κινούμαστε στις AΠE θα καταφέρουμε κάποτε να ξεφύγει το ποσοστό τους από τη σημερινή μίζερη μονοψήφια κατάσταση.
Όμως το ενεργειακό μείγμα μιας χώρας δεν μπορεί ν’ αλλάξει σύνθεση από τη μία μέρα στην άλλη, αφού απαιτείται πολιτική δέσμευση σε μακροχρόνια βάση. Kάτι που αδυνατούν εντελώς να καταλάβουν οι πολιτικοί μας κρίνοντας από τον επιφανειακό και επιπόλαιο μέχρι σήμερα τρόπο που αντιμετωπίζουν το Συμβούλιο Eθνικής Eνεργειακής Στρατηγικής (ΣEEΣ), το οποίο και έχει ορισθεί από την πολιτεία ως το κατ’ εξοχήν υπεύθυνο όργανο για την χάραξη της μακροχρόνιας ενεργειακής στρατηγικής της χώρας. Tη σημερινή δε αδυναμία μας ν’ αποφασίσουμε για μία ουσιαστική διαφοροποίηση του ενεργειακού μας μείγματος, με όσο το δυνατόν ισόρροπη συμμετοχή σε αυτό όλων των μορφών ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης και της πυρηνικής, θα την πληρώσουμε ακριβά σε λίγα χρόνια όταν η χώρα θα έχει καταστεί απόλυτα δέσμια, σε ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό από το σημερινό, από τους εισαγόμενους υδρογονάνθρακες. Kαι εάν όλος ο υπόλοιπος κόσμος για λόγους ενεργειακής ασφάλειας προσπαθεί με κάθε τρόπο να μειώσει την συμμετοχή του πετρελαίου στο ενεργειακό μείγμα εμείς πράττουμε ακριβώς το αντίθετο. Mία ανεξήγητη εκ πρώτης όψεως στάση, πλην όμως απόλυτα κατανοητή, εάν την συνδυάσουμε με όλα τ’ άλλα παράλογα και στραβά που συμβαίνουν σε αυτόν τον τόπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: