Και οι δύο πλευρές διαπιστώνουν ότι αυτή η διαρκής παράταση του πολέμου, η οποία αποφέρει μικρά εδαφικά κέρδη πότε στη μία και πότε στην άλλη πλευρά, δεν είναι σε θέση να οδηγήσει σε οριστική λήξη της σύγκρουσης με έναν καθαρό νικητή.
Έτσι, ο πόλεμος φθοράς συνεχίζεται σε όλο το μέτωπο, με μια σημαντική ποιοτική διαφορά: τη δυνατότητα και των δύο πλευρών, αλλά κυρίως των Ουκρανών, να εκτελούν πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς με drones ακόμη και στην ενδοχώρα της Ρωσίας.
Σε αυτή την τακτική η Ρωσία απαντά με το ίδιο «νόμισμα», πραγματοποιώντας πλήγματα ακόμη και μέσα στο Κίεβο. Ωστόσο, οι Ουκρανοί φαίνεται να διαθέτουν μεγαλύτερη ευελιξία στην ανάπτυξη των δυνατοτήτων τους, στην επιλογή των στόχων και στην εκτέλεση των επιχειρήσεων.
Τις τελευταίες ημέρες, η εντυπωσιακή εικόνα με τους καπνούς που καταγράφονταν από όλους τους προσκεκλημένους του Πούτιν στο Οικονομικό Φόρουμ, το «Νταβός» της Αγίας Πετρούπολης, αλλά και τα εντυπωσιακά πλήγματα σε ρωσικά διυλιστήρια και άλλες στρατηγικές εγκαταστάσεις, ενδέχεται να ωθήσουν τη Ρωσία να επανεξετάσει τη στρατηγική της.
Ανεπίσημες πηγές, αλλά και οργανισμοί που παρακολουθούν συστηματικά τις επιδόσεις των δύο εμπολέμων, αναφέρουν ότι... αυτό που εμφανιζόταν ως ρωσικό πλεονέκτημα στις χερσαίες επιχειρήσεις έχει υποχωρήσει σημαντικά. Τον Μάιο μόλις 2.400 τετραγωνικά χιλιόμετρα πέρασαν υπό τον έλεγχο των ρωσικών δυνάμεων, ενώ σε άλλα σημεία του μετώπου καταγράφηκαν εδαφικά κέρδη για τους Ουκρανούς.
Παρ’ όλα αυτά, παραμένει σοκαριστικός ο αριθμός των απωλειών ανά μήνα, οι οποίες για τη Ρωσία έφθασαν τους 25.000 άνδρες. Πρόκειται βεβαίως για αποτέλεσμα της ελλιπούς προετοιμασίας και εκπαίδευσης, αλλά και της έκθεσης των ρωσικών δυνάμεων στα ολοένα και πιο αποτελεσματικά «μικρά» όπλα των Ουκρανών και στη μεγάλη ποικιλία drones που διαθέτουν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Η αδυναμία ανατροπής της κατάστασης στο πεδίο των μαχών, οι μεγάλες απώλειες, η ενίσχυση των δυνατοτήτων της Ουκρανίας να πλήττει στόχους βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος και να διαπερνά ακόμη και την πλέον ενισχυμένη ρωσική αεράμυνα, αλλά και οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου, φαίνεται ότι υποχρέωσαν τον πρόεδρο Πούτιν να δηλώσει έτοιμος για συμφωνία. Και συγχρόνως να διατηρήσει το καλό κλίμα στις σχέσεις του με τον Ν.Τράμπ
Επέμεινε, βεβαίως, ότι μια τέτοια συμφωνία θα γίνει με τους δικούς του όρους και με δεδομένες τις εδαφικές κτήσεις της Ρωσίας στο Ντονμπάς, το οποίο πάντως, με τα σημερινά δεδομένα, η Μόσχα δύσκολα θα μπορέσει να ελέγξει στο σύνολό του ακόμη και έως το τέλος του 2026.
Έτοιμος για διαπραγματεύσεις εμφανίσθηκε και ο πρόεδρος Ζελένσκι, με δημόσια ανοικτή επιστολή προς τον πρόεδρο Πούτιν. Το κείμενό του ήταν διανθισμένο τόσο με προειδοποιήσεις όσο και με αυτοπεποίθηση, η οποία πηγάζει από την ενίσχυση της ουκρανικής τεχνογνωσίας στην παραγωγή σύγχρονων οπλικών συστημάτων, από τη συνεχιζόμενη οικονομική στήριξη της Ευρώπης και από τη φανερή στασιμότητα των ρωσικών επιθετικών επιχειρήσεων.
Η παράλληλη συζήτηση περί «συνομιλιών» και πιθανής συμφωνίας μαρτυρεί, ωστόσο, και την αγωνία των δύο πλευρών για τη συνέχιση ενός πολέμου που έχει καταστροφικές συνέπειες για όλους.
Η Ουκρανία πιθανότατα, μετά από μια νέα θερινή επίθεση της Ρωσίας, θα αντιμετωπίσει σημαντικές ελλείψεις σε πυρομαχικά και βαριά αντιαεροπορικά συστήματα, ενώ και οι δεξαμενές στρατολόγησης νέων ανδρών φαίνεται να έχουν περιοριστεί αισθητά. Στο Κίεβο παρακολουθούν με ανησυχία και τις κινήσεις των ΗΠΑ για πιθανή χαλάρωση των περιορισμών στις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου, προκειμένου να αντισταθμιστούν οι απώλειες στην παγκόσμια ενεργειακή εφοδιαστική αλυσίδα που προκαλεί ο πόλεμος με το Ιράν.
Από την άλλη πλευρά, και η Ρωσία αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό πρόβλημα εξεύρεσης νέων στρατευσίμων. Παράλληλα, αναζητεί τρόπους να αντιμετωπίσει τη δυνατότητα του Κιέβου να πλήττει με drones πολιτικούς και στρατηγικούς στόχους ακόμη και ανατολικά της Μόσχας, καθώς και κρίσιμες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις.
Οι επιθέσεις αυτές προκαλούν όχι μόνο δυσλειτουργίες στην εσωτερική αγορά καυσίμων, αλλά επηρεάζουν και τις εξαγωγές, οι οποίες αποτελούν μία από τις σημαντικότερες πηγές εσόδων για τη ρωσική οικονομία και βασικό στήριγμα της ρωσικής πολεμικής μηχανής.
Ο Ζελένσκι επιδιώκει επίσης να αποτινάξει τις επικρίσεις ότι δεν επιθυμεί την ειρήνη και ότι παρασύρει τους συμμάχους του σε έναν ατέρμονο πόλεμο. Ταυτόχρονα, διαπιστώνει όχι μόνο την αποστασιοποίηση του προέδρου Τραμπ, αλλά και την αυξημένη κινητικότητα των Ευρωπαίων, καθώς οι χώρες της ομάδας καθώς οι χώρες της ομάδας των τριών (Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία) δηλώνουν ότι εξετάζουν το ενδεχόμενο ενεργότερης εμπλοκής της Ευρώπης σε οποιεσδήποτε συνομιλίες πραγματοποιηθούν με τον πρόεδρο Πούτιν και δεν αποκλείουν να επιδιώξουν μια πρώτη απευθείας επαφή.
Και αυτό είναι απολύτως θεμιτό, καθώς μέχρι σήμερα ο πρόεδρος Τραμπ και οι προσωπικοί απεσταλμένοι του ήταν εκείνοι που είχαν αναλάβει σχεδόν αποκλειστικά τις διαπραγματεύσεις και τις επαφές με τον Ρώσο πρόεδρο, χωρίς να υπάρχουν πάντοτε οι απαραίτητες εγγυήσεις για την προάσπιση και των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με τα δεδομένα που διαμορφώνονται τόσο στο διπλωματικό πεδίο όσο και στο πεδίο των επιχειρήσεων, δεν θα πρέπει να θεωρείται απίθανη μια νέα προσπάθεια για εκεχειρία στο ουκρανικό μέτωπο.
Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη θα απείχε πολύ από μια ουσιαστική συμφωνία ειρήνης και, πιθανότατα, αντί να προσφέρει την ευκαιρία για πραγματικές διαπραγματεύσεις και οριστική διευθέτηση της σύγκρουσης, θα άφηνε ανοικτό το παράθυρο για ανασύνταξη δυνάμεων και από τις δύο πλευρές, πριν από μια ακόμη αναμέτρηση στο πεδίο της μάχης.
Νίκος Μελέτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου