Τρίτη 2 Ιουνίου 2026

Τα μυστικά της Ελευσίνας


Στη χώρα μας τα μέσα ενημέρωσης συχνά αναδεικνύουν και ασχολούνται με τα ασήμαντα της επικαιρότητας, υποβαθμίζοντας τα σημαντικά
Αυτό συμβαίνει όχι επειδή εξυπηρετούν κάποια συνωμοσία χειραγώγησης, αλλά κυρίως επειδή αυτά ζητά η αγορά της ενημέρωσης.
Μια τέτοια είδηση είναι η στρατηγική συμφωνία της ONEX με τη νοτιοκορεατική Hanwha και την υποστήριξη των ΗΠΑ, με στόχο τη μετατροπή των Ναυπηγείων Ελευσίνας σε περιφερειακό κέντρο ναυπηγικής, αμυντικής βιομηχανίας και συντήρησης.
Από όσα έχουν παρουσιαστεί μέχρι στιγμής, η συμφωνία δεν αφορά απλώς μια επένδυση στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, αλλά τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου βιομηχανικού, αμυντικού και ναυπηγικού οικοσυστήματος μεταξύ Ελλάδας, ΗΠΑ και Νότιας Κορέας, με βασικούς παίκτες την ONEX και τη Hanwha Ocean.
Τι περιλαμβάνει πρακτικά;
Τον εκσυγχρονισμό και την επέκταση των Ναυπηγείων Ελευσίνας. Η επένδυση των περίπου 1,35 δισ. ευρώ χωρίζεται σε τρεις βασικές φάσεις:... 150 εκατ. ευρώ για νέες δεξαμενές, επισκευαστικές εγκαταστάσεις και δυνατότητες συντήρησης πλοίων, 
200 εκατ. ευρώ για λιμενικές υποδομές, logistics και εφοδιαστική αλυσίδα και 
1 δισ. ευρώ για βιομηχανικές εγκαταστάσεις υψηλής τεχνολογίας, αυτοματοποιημένες γραμμές παραγωγής και υποδομές που μπορούν να υποστηρίξουν ακόμη και προγράμματα υποβρυχίων.
Σκοπός της επένδυσης αυτής είναι η κατασκευή πολεμικών πλοίων στην Ελλάδα. 
Μιλάμε για ναυπήγηση φρεγατών, κορβετών, βοηθητικών πολεμικών πλοίων και, μελλοντικά, υποβρυχίων.
Η Hanwha Ocean είναι ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων παγκοσμίως και μεταφέρει τεχνογνωσία στα ελληνικά ναυπηγεία.
Επίσης, προβλέπεται η δημιουργία κέντρου συντήρησης και επισκευών (MRO) για το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά και για ναυτικές δυνάμεις συμμάχων χωρών και του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία είναι ότι επιδιώκεται ελληνική συμμετοχή με πάνω από 70% εγχώρια προστιθέμενη αξία, ανάπτυξη δικτύου εκατοντάδων υπεργολάβων και παραγωγή εξαρτημάτων και ηλεκτρονικών συστημάτων στην Ελλάδα.
Η επένδυση δεν σχεδιάζεται μόνο για τις ανάγκες της Ελλάδας, όπως συνέβαινε με παλαιότερες επενδύσεις, αλλά η Ελευσίνα φιλοδοξεί να γίνει κέντρο για την Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια, τη Μαύρη Θάλασσα και τη Μέση Ανατολή, προσφέροντας ναυπηγήσεις, αναβαθμίσεις και υποστήριξη πολεμικών πλοίων τρίτων χωρών.

Η γεωπολιτική διάσταση


Οι ΗΠΑ φαίνεται να βλέπουν την Ελευσίνα ως μέρος μιας ευρύτερης αλυσίδας δυτικών ναυπηγικών υποδομών απέναντι στην κινεζική κυριαρχία στη ναυπηγική βιομηχανία.
Γι’ αυτό οι υπογραφές έγιναν παρουσία κορυφαίων Αμερικανών αξιωματούχων και υπάρχει διαρκής αμερικανική στήριξη μέσω της DFC και άλλων μηχανισμών.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι τα ναυπηγεία καθαυτά, αλλά ότι δημιουργείται ένας πιθανός νατοϊκός βιομηχανικός κόμβος στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αν η συνεργασία προχωρήσει πλήρως, η Ελευσίνα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι αντίστοιχο με τα μεγάλα κορεατικά ναυπηγικά συγκροτήματα, σε μικρότερη βέβαια κλίμακα: παραγωγή πολεμικών πλοίων, υποστήριξη αμερικανικών και νατοϊκών στόλων, ενεργειακές υποδομές, βιομηχανία drones και μη επανδρωμένων ναυτικών συστημάτων, καθώς και συντήρηση υποβρυχίων και ειδικών ναυτικών πλατφορμών.
Αυτός είναι και ο λόγος που η συμφωνία αντιμετωπίζεται περισσότερο ως γεωστρατηγικό project δυτικής βιομηχανικής αναδιάταξης παρά ως μια απλή επένδυση ναυπηγείων.

Η συμφωνία αυτή έχει σημαντική οικονομική, πολιτική και γεωπολιτική σημασία για την Ελλάδα και την ευρύτερη περιοχή.
Η οικονομική σημασία αφορά την αναβίωση της ελληνικής ναυπηγικής βιομηχανίας. Στη χώρα αυτή άπαντες αρέσκονται να μιλούν για τον μετασχηματισμό του τουριστικοκεντρικού οικονομικού μοντέλου, αλλά ελάχιστα γίνονται στην πράξη.

Για πρώτη φορά, λοιπόν, μετά από δεκαετίες, δημιουργούνται προϋποθέσεις ώστε η Ελλάδα να περάσει από τις επισκευές πλοίων στην κατασκευή σύνθετων ναυτικών και αμυντικών συστημάτων.
Οι προβλέψεις μιλούν για έως και 10.000 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης σε τομείς όπως η μηχανική, η μεταλλουργία, τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό και τα αμυντικά συστήματα.
Μιλάμε, λοιπόν, για μια κατάσταση ανάλογη με εκείνη που δημιούργησαν πριν από πολλές δεκαετίες επενδύσεις όπως της Πεσινέ και της Έσσο Πάππας, οι οποίες συνέβαλαν στη δημιουργία σημαντικού μέρους της βαριάς βιομηχανικής υποδομής που διαθέτει η χώρα μέχρι σήμερα.

Για άλλη μια φορά, οι ΗΠΑ επιλέγουν την Ελλάδα ως στενότερο στρατηγικό εταίρο στη ΝΑ Μεσόγειο αλλά και στην Ευρώπη. Θα μπορούσαν κάλλιστα να προωθήσουν ένα αντίστοιχο κέντρο στην Τουρκία ή την Ιταλία.
Η επιλογή της Ελλάδας έχει ιδιαίτερη σημασία για τη γεωπολιτική αναβάθμιση και την ασφάλεια της χώρας.


Κώστας Στούπας
kstoupas@liberal.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: