Ψυχραιμία, μη χάσουμε τα μυαλά μας!

Παρατηρώ πως η συμφωνία αμυντικής συνδρομής που συνήφθη μεταξύ Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας προκάλεσε μια αναταραχή σε σχολιαστές του Διαδικτύου που μπορούν να αναλύουν τα διεθνή θέματα. 

Είναι πολύ νωρίς για να εκτιμήσουμε την κατάσταση, καθώς οι όροι αυτής της συνεργασίας δεν έχουν διευκρινιστεί ακόμη. 

Σε αυτή τη φάση το κομβικό ερώτημα είναι αν αυτή η τριμερής συμφωνία έγινε με την έγκριση ή και την παρότρυνση των ΗΠΑ ή τουναντίον έγινε λόγω της αδυναμίας της υπερδύναμης να διαχειριστεί με επιτυχία τον πόλεμο με το Ιράν και όχι μόνο. Η εγκατάλειψη του Αφγανιστάν, επί προεδρίας Μπάιντεν, δεν έχει ξεχαστεί.

Αν τα τρία κράτη έκριναν πως η ανεπάρκεια των ΗΠΑ δημιουργεί ένα στρατηγικής σημασίας κενό στην περιοχή, αυτά τα κράτη με την πρόσφατη συμφωνία έσπευσαν να το καλύψουν. Εκ πρώτης όψεως και με βάση τα σημερινά δεδομένα η συγκεκριμένη εξέλιξη φαίνεται να αφορά την ευρύτερη περιοχή του Κόλπου. Αν όμως επεκταθεί, τότε θα δημιουργηθούν άλλης τάξεως ζητήματα. Και αναφέρομαι στο ενδεχόμενο να ενταχθεί στην τριμερή και η Συρία, κάτι το οποίο θα επιδιώξει η Τουρκία. Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης πως σε αυτήν την περίπτωση άμεσα εμπλέκεται το Ισραήλ και ο κακός χαμός θα είναι προ των πυλών...

Η πατρίδα μας καλά κάνει και παρακολουθεί τις εξελίξεις, όμως αν απαλλαγούμε από τον τουρκοκεντρισμό της εξωτερικής μας πολιτικής, θα διαπιστώσουμε ότι προσώρας δε μας ακουμπά η συγκεκριμένη συμφωνία. Η Ελλάδα δεν έχει στρατηγικές βλέψεις στην Αφρική και στον Κόλπο και δεν μπορεί να έχει. Με ΑΕΠ μετά βίας 250 δισεκατομμύρια θα ήταν αφελές και τυχοδιωκτικό να οραματιζόμασταν μια νέα «μεγάλη ιδέα». Διότι στην εποχή μας σχεδόν τα πάντα αναφέρονται στο ΑΕΠ.

Επειδή υπάρχουν οι αιθεροβάμονες που ζητούν να γίνουμε Ισραήλ, να τους υπενθυμίσω πως έχει ένα ΑΕΠ περί τα 720 δισεκατομμύρια και μια σταθερή, σε ετήσια βάση, στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτά, χωρίς να υπεισέλθω σε άλλα στοιχεία.


Είναι αυτονόητο πως η Ελλάδα έχει έναν πολύ συγκεκριμένο γεωστρατηγικό προσανατολισμό. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το αποκλειστικό καθήκον των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η προστασία των συνόρων της, πρωτίστως στο ανατολικό τμήμα τους, ηπειρωτικό και νησιωτικό. Αυτά τα δεδομένα καθορίζουν και τις αμυντικές μας ανάγκες.

Υπάρχει περίπτωση, στην πορεία, η συμφωνία αμυντικής συνδρομής Τουρκίας—Πακιστάν—Σαουδικής Αραβίας να δημιουργήσει προβλήματα στην πατρίδα μας; 

Αυτό ουδείς μπορεί να το αποκλείσει. Σε αυτήν την περίπτωση υπάρχει μια ασφαλιστική δικλίδα στρατηγικής σημασίας. Να μετατραπεί η συνεργασία μας με το Ισραήλ σε συμμαχία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ένα κράτος που έχει την αίσθηση του μεγέθους και των δυνατοτήτων του, φροντίζει πρωτίστως να καλύψει τα όποια κενά έχει και συγχρόνως να συνάψει συμμαχίες με άλλα πανίσχυρα κράτη, αλλάζοντας τον συσχετισμό δυνάμεων στην περιοχή. Συνεπώς στην παρούσα φάση, με καθαρό μυαλό παρακολουθούμε τις εξελίξεις και αναλόγως πράττουμε. Χωρίς πανικό, κραυγές, αλλά και μικρομεγαλισμούς.

Σάκης Μουμτζής
09/08/2026