που διατύπωσε στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του στο in.gr.
Όμως, με την αυτοπεποίθηση κάποιου που θεωρεί ότι κατέκτησε την πολιτική του ωρίμανση, ο πρώην πρωθυπουργός άθελά του περιέγραψε τους λόγους για τους οποίους οι Έλληνες δεν θα του εμπιστευτούν ξανά τη διακυβέρνηση της χώρας.
Ο πρώτος λόγος είναι πως με την παραδοχή ότι τότε δεν ήξερε πώς, αλλά σήμερα ξέρει, αξιώνει επιπλέον επιβράβευση επειδή το 2015 μια ολόκληρη χώρα πλήρωσε πολύ ακριβά το προσωπικό του σεμινάριο επιμόρφωσης!
Ο δεύτερος είναι η επανάληψη της υποκρισίας.
Διότι προφανώς τότε γνώριζε -διότι πλειστάκις είχε ενημερωθεί και προειδοποιηθεί- ότι τα μνημόνια δεν σκίζονται, το χρέος δεν διαγράφεται και οι αγορές δεν θα χορεύουν όταν εμείς θα βαράμε τα νταούλια. Προτίμησε όμως να παραπλανήσει τους ψηφοφόρους και ακόμα χειρότερα να λοιδορήσει ως «μνημονιακό», «γερμανοτσολιά», «προσκυνημένο» όποιον τολμούσε να επισημάνει ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Ο τρίτος είναι πως σήμερα ζητά τα δίδακτρα της πολιτικής του εκμάθησης, που πλήρωσε η χώρα, να εγγραφούν ως πολύτιμη κυβερνητική εμπειρία στο βιογραφικό του, ώστε, έστω κι έτσι, να πλασαριστεί ως ο ικανός διαχειριστής που ζητά να συγκριθεί με τον νυν CEO του «συστήματος» για να τον αντικαταστήσει.
Αλήθεια πιστεύει ότι σε αυτό το επίπεδο και με αυτά τα κριτήρια η σύγκριση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον ευνοεί; ...
Ό,τι και αν πιστεύει πάντως για τον εαυτό του, η μέθοδός του παραμένει ίδια και απαράλλακτη.
Για παράδειγμα, στην ίδια συνέντευξη λέει ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί στον «καλύτερο πελάτη της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας». Και ας υπάρχουν τα ίδια τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να τον διαψεύδουν, καθώς στο τέλος του 2025, την ώρα που η Ελλάδα είχε 175 ενεργές υποθέσεις, η Ιταλία είχε 991, η Ρουμανία 535 και η Γερμανία 361.
Για τον Αλέξη Τσίπρα η πραγματικότητα μπροστά στις εντυπώσεις έχει πολύ μικρή σημασία. Παίρνεις την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα Τέμπη, τη διαφθορά, τα τοποθετείς όλα στο ίδιο κάδρο και παράγεις ένα εύπεπτο συμπέρασμα. «Καθεστώς». Ίδια μέθοδος και με τα «δίδυμα αδελφάκια» της διαφθοράς και της ακρίβειας. Τι και αν η διαφθορά μπορεί να αναγορευθεί σε βασική αιτία του πληθωρισμού μόνο με ένα άλμα λαϊκισμού και δημαγωγίας...
Για κάθε δημαγωγό θα υπάρχει ένα καθεστώς που θα θέλει να ανατρέψει. Αλλά δεν υπάρχει καθεστώς αμνησίας για εκείνους που ανεπιτυχώς το επιχείρησαν.
«Ρ»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου