Αυτονόητα βέβαια στα πολιτικά ανομήματά του θα μπορούσε να προστεθεί και ένα ηθικής τάξεως ή μάλλον ηθικής απαξίας ανάλογο:
Έξι πλήρεις δεκαετίες υπό διάφορες ιδιότητες στα θρανία δεν εντόπισα εκπαιδευτικό λειτουργό, οιασδήποτε βαθμίδας, εντός ή εκτός Ελλάδας, ικανό να κατηγορήσει ψευδώς εξεταζόμενο για αντιγραφή.
Λέτε η μόνη παγκόσμια εξαίρεση να στόχευσε τον γιο του οιονεί εργοδότη της εμπλακείσας (ή, εν πάση περιπτώσει, γιο προσώπου στενότατα συνδεόμενου με τον οργανισμό στον οποίο αυτή υπηρετούσε);
Και αφήνω την εκ των υστέρων διαχείριση του θέματος, όταν αίφνης μετά από υπερεικοσαετή ευδόκιμο υπηρεσία διαπιστώθηκε η «ανεπάρκεια» της εκπαιδευτικού, για την οποία γράφεται πως πέθανε χωρίς να λάβει ούτε αποζημίωση ούτε σύνταξη!
Ωστόσο…
Ως πολιτικοποιημένος άνθρωπος δικαιούμαι να έχω τις κοσμοθεωρητικές αξιακά φορτισμένες απόψεις μου, όπως και το ιδεολογικό μου στίγμα. Ως έμπειρος πολιτικός επιστήμονας και αναλυτής οφείλω να μην τους επιτρέπω να συσκοτίζουν την ευθυκρισία μου.
Συνακόλουθα…
Είμαι υποχρεωμένος στα ήδη αναφερθέντα πλεονεκτήματά του, «τρόπον τινά», Μεσσήνιου πολιτικού να προσθέσω και άλλα.
Πρώτον. Ζούμε σε καιρούς παγκόσμια δεξιόστροφους. Πάντως τέτοιους σε όλο τον δυτικό κόσμο. Δεξιόστροφοι καιροί τουλάχιστον όσο αριστερόστροφη ήταν η δεκαετία του 1970. Μεταναστευτικές ροές και υπερβολές του πολιτισμικού φιλελευθερισμού είναι από τις βασικές αιτίες…
Δεύτερον. Πάμπολλοι παροικούντες την Ιερουσαλήμ και βαθείς γνώστες της πολιτικής ανθρωπογεωγραφίας της σκληρής δεξιάς υποστηρίζουν πως η Λατινοπούλου δεν θα κατέβει, διαφυλάσσοντας το πολιτικό της κεφάλαιο ως εφεδρεία για το μέλλον. Άλλωστε και στην ευρωβουλή βρίσκεται και κρατική χρηματοδότηση έχει για χρόνια διασφαλίσει. Διαπιστώνουμε όμως πως η εκλογική βάση της ρομά-διώκτριας και ρομά-διωκόμενης ευρωβουλευτού κυριαρχείται από άντρες, μέσης ηλικίας και μεσοκατώτερης παιδείας, κοινό δηλαδή απόλυτα συμβατό με τον Σαμαρά. Άλλωστε αυτός -φαίνεται πως- διευκόλυνε την παρουσία της στο ευρωκοινοβούλιο (ενώ για τον «ετερόχθονα» Λοβέρδο κάτι τέτοιο απεδείχθη δυσχερέστερο…)
Τρίτον. Στους ανηλεείς εκλογικούς πολέμους που θα ακολουθήσουν, εκ των οποίων οι εμφύλιοι θα είναι οι αγριότεροι, όλα τα χτυπήματα θα είναι «επιτρεπτά». Θεωρώ δεδομένο, δε, τον -όχι άνευ αποτελέσματος- υπερτονισμό του πλούτου της Κας Μαρέβας Γκραμπόφσκι. Λες και προέρχεται από άκληρη οικογένεια η -επίσης πραγματική Κυρία- Γεωργία Σαμαρά… Μάλιστα ως προς αυτό ίσως τον αντιμητσοτακισμό διευκολύνει και η άπρεπη επίδειξη ευμάρειας εκ μέρους επιτυχημένων πάντως υπουργών, όπως π.χ. του Άδωνι Γεωργιάδη. (Γυαλιά με κάμερες, υπερτονισμός των προσφυγών σε πανάκριβες πλαστικές επεμβάσεις κ.ο.κ…)
Τέταρτον. Δεν νομίζω πως ο θυμός του συντηρητικού ακροατηρίου για τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ομοφύλων -επιβληθείσα, πιθανότατα, από αξιακές εκτιμήσεις ή προτεραιότητες- έχει εξαντλήσει τη βλαπτική εκλογική επίδραση για τη ΝΔ…
Τέλος, πέμπτον. Τον Σαμαρά θεωρώ πως τον ευνοεί και αυτό που αποτελεί την ουσία, ίσως και το καμάρι της Δημοκρατίας: Όπως θα έλεγε ο Μπέρτολ Μπρεχτ, τον οποίο παραφράζω, «δεν γίνεται να διαλύσουμε τον λαό και να εκλέξουμε έναν άλλο λαό περισσότερο ανταποκρινόμενο στις προτιμήσεις των ελίτ, των διανοούμενων, των μετριοπαθών, των ‘ακροκεντρώων’ ή όσων συμμερίζονται τη άποψη του Μπέρναρ Σω πως ο πατριωτισμός -διάβαζε: η πατριδοκαπηλία- είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων»…
Άλλωστε τα τελευταία χρόνια η ψήφος του λαού μας οδήγησε στην κοινοβουλευτική παρουσία πολλώ κομματόμορφων τεράτων…
Ωστόσο…
Ως πολιτικοποιημένος άνθρωπος δικαιούμαι να έχω τις κοσμοθεωρητικές αξιακά φορτισμένες απόψεις μου, όπως και το ιδεολογικό μου στίγμα. Ως έμπειρος πολιτικός επιστήμονας και αναλυτής οφείλω να μην τους επιτρέπω να συσκοτίζουν την ευθυκρισία μου.
Συνακόλουθα…
Είμαι υποχρεωμένος στα ήδη αναφερθέντα πλεονεκτήματά του, «τρόπον τινά», Μεσσήνιου πολιτικού να προσθέσω και άλλα.
Πρώτον. Ζούμε σε καιρούς παγκόσμια δεξιόστροφους. Πάντως τέτοιους σε όλο τον δυτικό κόσμο. Δεξιόστροφοι καιροί τουλάχιστον όσο αριστερόστροφη ήταν η δεκαετία του 1970. Μεταναστευτικές ροές και υπερβολές του πολιτισμικού φιλελευθερισμού είναι από τις βασικές αιτίες…
Δεύτερον. Πάμπολλοι παροικούντες την Ιερουσαλήμ και βαθείς γνώστες της πολιτικής ανθρωπογεωγραφίας της σκληρής δεξιάς υποστηρίζουν πως η Λατινοπούλου δεν θα κατέβει, διαφυλάσσοντας το πολιτικό της κεφάλαιο ως εφεδρεία για το μέλλον. Άλλωστε και στην ευρωβουλή βρίσκεται και κρατική χρηματοδότηση έχει για χρόνια διασφαλίσει. Διαπιστώνουμε όμως πως η εκλογική βάση της ρομά-διώκτριας και ρομά-διωκόμενης ευρωβουλευτού κυριαρχείται από άντρες, μέσης ηλικίας και μεσοκατώτερης παιδείας, κοινό δηλαδή απόλυτα συμβατό με τον Σαμαρά. Άλλωστε αυτός -φαίνεται πως- διευκόλυνε την παρουσία της στο ευρωκοινοβούλιο (ενώ για τον «ετερόχθονα» Λοβέρδο κάτι τέτοιο απεδείχθη δυσχερέστερο…)
Τρίτον. Στους ανηλεείς εκλογικούς πολέμους που θα ακολουθήσουν, εκ των οποίων οι εμφύλιοι θα είναι οι αγριότεροι, όλα τα χτυπήματα θα είναι «επιτρεπτά». Θεωρώ δεδομένο, δε, τον -όχι άνευ αποτελέσματος- υπερτονισμό του πλούτου της Κας Μαρέβας Γκραμπόφσκι. Λες και προέρχεται από άκληρη οικογένεια η -επίσης πραγματική Κυρία- Γεωργία Σαμαρά… Μάλιστα ως προς αυτό ίσως τον αντιμητσοτακισμό διευκολύνει και η άπρεπη επίδειξη ευμάρειας εκ μέρους επιτυχημένων πάντως υπουργών, όπως π.χ. του Άδωνι Γεωργιάδη. (Γυαλιά με κάμερες, υπερτονισμός των προσφυγών σε πανάκριβες πλαστικές επεμβάσεις κ.ο.κ…)
Τέταρτον. Δεν νομίζω πως ο θυμός του συντηρητικού ακροατηρίου για τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ομοφύλων -επιβληθείσα, πιθανότατα, από αξιακές εκτιμήσεις ή προτεραιότητες- έχει εξαντλήσει τη βλαπτική εκλογική επίδραση για τη ΝΔ…
Τέλος, πέμπτον. Τον Σαμαρά θεωρώ πως τον ευνοεί και αυτό που αποτελεί την ουσία, ίσως και το καμάρι της Δημοκρατίας: Όπως θα έλεγε ο Μπέρτολ Μπρεχτ, τον οποίο παραφράζω, «δεν γίνεται να διαλύσουμε τον λαό και να εκλέξουμε έναν άλλο λαό περισσότερο ανταποκρινόμενο στις προτιμήσεις των ελίτ, των διανοούμενων, των μετριοπαθών, των ‘ακροκεντρώων’ ή όσων συμμερίζονται τη άποψη του Μπέρναρ Σω πως ο πατριωτισμός -διάβαζε: η πατριδοκαπηλία- είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων»…
Άλλωστε τα τελευταία χρόνια η ψήφος του λαού μας οδήγησε στην κοινοβουλευτική παρουσία πολλώ κομματόμορφων τεράτων…
Θανάσης Διαμαντόπουλος
14/08/2026
*Ο καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος είναι συγγραφέας του ιστορικού μυθιστορήματος «Υπουργός καρδιάς – Η κατρακύλα». Μέσα από τις σελίδες του περνάνε φοβερές στιγμές τη Κατοχής, αλλά και των μετακατοχικών χρόνων (από τη εκτέλεση Μπελογιάννη ή τη προσαγωγή γυμνών μοιχαλίδων με τα σεντόνια ενώπιον του εισαγγελέα έως πολιτικές ίντριγκες και παθιασμένα ερωτικά πάθη). Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο στις εκδόσεις Παπαδόπουλος.
14/08/2026
*Ο καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος είναι συγγραφέας του ιστορικού μυθιστορήματος «Υπουργός καρδιάς – Η κατρακύλα». Μέσα από τις σελίδες του περνάνε φοβερές στιγμές τη Κατοχής, αλλά και των μετακατοχικών χρόνων (από τη εκτέλεση Μπελογιάννη ή τη προσαγωγή γυμνών μοιχαλίδων με τα σεντόνια ενώπιον του εισαγγελέα έως πολιτικές ίντριγκες και παθιασμένα ερωτικά πάθη). Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο στις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου