Την επομένη του ιδρυτικού συνεδρίου που προανήγγειλε θα ανακαλύψουν ότι βρίσκονται στριμωγμένοι ανάμεσα σε πρώην βουλευτές, στελέχη, αλλά και ψηφοφόρους που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Θα κοιμηθούν δηλαδή ΕΛ.Α.Σ και θα ξυπνήσουν ΣΥΡΙΖΑ.
Θα συνειδητοποιήσουν δηλαδή πως όλα τους τα όνειρα ενταφιάστηκαν στο πολιτικό νεκροταφείο του Τσίπρα!
Ας πρόσεχαν, μεγάλα παιδιά είναι! Όφειλαν να καταλάβουν εγκαίρως πως ο Τσίπρας είναι ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί τους πάντες και τα πάντα – ανθρώπους, ιδέες, μέντορες. Ορμάει, λεηλατεί, ποδοπατά, δεν ορρωδεί προ ουδενός. Μέχρι και τους ξένους «σοφούς» του Γιώργου Παπανδρέου έκλεψε και χρησιμοποίησε. Θα δίσταζε μπροστά στα γατάκια που νόμισαν ότι κοντά του θα μεταμορφώνονταν σε τίγρεις;
Έτσι, εκεί που περίμεναν ένα οργανωτικό συνέδριο, όπου ο καθένας θα είχε τον ρόλο του, το αφεντικό αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα με ένα ιδρυτικό συνέδριο. Το οποίο ανακοίνωσε συμβουλευόμενος φυσικά μόνο την στενή του παρέα, που προς το παρόν κηδεμονεύει τους καινούργιους – μπας και ξεφύγουν από την… γραμμή.
Μετά, θα εμφανιστούν – ήδη έχουν σκάσει μύτη – οι νέοι κηδεμόνες. Οι παλιοί, οι δοκιμασμένοι, οι «ήρωες» που σήκωσαν το βάρος του τρίτου μνημονίου και όλα τα οδυνηρά μεσοπρόθεσμα, οι «ήρωες» που για χάρη του Αλέξη εγκατέλειψαν τις έδρες τους. Θα μπουν στο συνέδριο και θα τα πάρουν όλα!
Όλα αριστοτεχνικά σχεδιασμένα, όλα στην υπηρεσία του «μεγάλου τιμονιέρη», που κάποτε ήταν ένας απλός πρόεδρος δεκαπενταμελούς. Δεν είναι και λίγο!...
Έτσι, παραμονή της επετείου του Πολυτεχνείου, λίγο πριν ξαναφορέσει την επαναστατική του στολή και ξεκινήσει για την πορεία, ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε προς τα κατάπληκτα μέλη της (δήθεν) Συμπαράταξής του ότι στα τέλη Φεβρουαρίου θα οδηγηθούν στην γκιλοτίνα ενός ιδρυτικού συνεδρίου.
Χρυσώνοντας το χάπι από κύκλο σε κύκλο
Τους χρύσωσε, βέβαια, το χάπι, ευχαριστώντας τους επειδή μαζί τάχα πέτυχαν ένα μικρό θαύμα. Μετά, μπήκε στο ψητό. Ολοκληρώνεται λέει ο πρώτος κύκλος (είναι κύκλοι που μόνο ο ίδιος με τον δικό του στενό κύκλο ορίζει). Μετά τον κύκλο της δημιουργίας, έρχεται, λέει, ο… επόμενος, αυτός της οργανωτικής συγκρότησης.
Στο μεταξύ, όλοι νόμιζαν πως όταν μοίραζε αξιώματα και τίτλους είχαν τελειώσει με τα οργανωτικά. Δεν σκέφθηκαν πως αν ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε τι θα τους έκανε τους «ήρωες» που συρρέουν!
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αλέξης Τσίπρας επιδίδεται σε τέτοια κόλπα εξαπάτησης. Μόλις πριν από 13 χρόνια οργάνωσε το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά μας είπε πως αυτό δεν είχε πάει καλά. Τώρα μας διαβεβαιώνει για το αντίθετο. Ποιος ξέρει, ίσως μετά από δέκα χρόνια – και αφού δεν θα έχει πάει καλά και αυτή η προσπάθεια – να εμφανιστεί με ένα τρίτο κόμμα και να τα ξαναϊδρύσει με Συνέδριο. Υγεία να έχουμε να παρακολουθούμε τις αποτυχίες του Τσίπρα…
Τον Μάιο του 2012, υπέβαλε στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου ιδρυτική δήλωση του ΣΥΡΙΖΑ ως ενιαίου κόμματος. Όχι γιατί επιζητούσε την ενότητα, αλλά για να ξεπεράσει το κώλυμα του εκλογικού νόμου που δίνει το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, και όχι σε συνασπισμούς κομμάτων.
Η αποτυχημένη προσπάθεια του 2013
Τον Ιούλιο του 2013 οργάνωσε το ιδρυτικό συνέδριο, καλώντας τις συνιστώσες του (από 12 ως 16 ανάλογα με το ποια εντασσόταν κάθε φορά) να αυτοδιαλυθούν. Κάποιες δέχθηκαν, αλλά δεν το έπραξαν ποτέ. Κάποιες άλλες δέχθηκαν, αλλά στην ουσία τα μέλη τους παρέμειναν προσκολλημένα στις ιδεοληπτικές απόψεις τους. Και κάποιες άλλες (μεταξύ των οποίων η Αριστερή Πλατφόρμα του Λαφαζάνη) αρνήθηκαν κατηγορηματικά.
Αυτό δεν τον εμπόδισε, μετά την εκλογική του νίκη, να αποφασίσει ότι μπορούσε να κυβερνήσει με Βαρουφάκηδες και Λαφαζάνηδες.
Μετά καθόταν και έκλαιγε πάνω από το χυμένο γάλα. Σε συνέντευξή του «Στο Κόκκινο», στις 29 Ιουλίου 2015, ο Τσίπρας ομολόγησε ότι η προσπάθεια που έγινε με το ιδρυτικό συνέδριο του 2013 να μετατραπεί ο ΣΥΡΙΖΑ από ένα κόμμα συνιστωσών σε ένα ενιαίο κόμμα, απέτυχε.
Είχε επίσης ομολογήσει ότι «ένα κόμμα μπορεί να λειτουργεί πολυσυλλεκτικά όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Όταν όμως ένα κόμμα ασκεί κυβερνητική εξουσία, και αυτό το μοντέλο δεν περιορίζεται μόνο στα εσωκομματικά αλλά μεταφέρεται στο κοινοβούλιο, αυτό το πράγμα δεν μπορεί να λειτουργήσει».
Επομένως, ο κ. Τσίπρας θεωρούσε φυσιολογικό να προεδρεύει (ως αντιπολίτευση) ενός κόμματος που περιλάμβανε συγχρόνως την Αριστερή Πλατφόρμα και την Πλατφόρμα 2010, την ΑΚΟΑ (Ανανεωτική Κομμουνιστική και Οικολογική Αριστερά) και τη ΔΕΑ (Διεθνιστική Εργατική Αριστερά), την ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας) και τη «Ρόζα», το «Κόκκινο» και την ΑΠΟ (Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα), τους προερχόμενους από το ΔΗΚΚΙ και τη Ριζοσπαστική Οικολογική Αριστερά (που είχαν επίσης αρνηθεί να αυτοδιαλυθούν, οι «Ανένταχτοι Αριστεροί» και οι «Ενεργοί Πολίτες» του Μανώλη Γλέζου (ο οποίος επίσης αρνήθηκε να… αυτοδιαλυθεί), την ΚΕΔΑ (Κίνηση για την Ενότητα της Δράσης της Αριστεράς) και τους πασοκογενείς της Σοσιαλιστικής Τάσης, την Κομμουνιστική Τάση (που επέμενε για grexit και την ομάδα των «53» και το «Αριστερό Ρεύμα».
Έχει πια ξεχαστεί το πανηγύρι που έγινε στις ευρωεκλογές του 2009, όταν όλες οι συνιστώσες απαιτούσαν να μπουν στελέχη τους σε εκλόγιμη θέση στην ευρωλίστα.
Και ότι στις εθνικές εκλογές του 2009, όταν ο Συνασπισμός είχε υποκύψει στις υπόλοιπες συνιστώσες και αποφασίστηκε να είναι όλοι οι αρχηγοί των συνιστωσών επικεφαλής στα ψηφοδέλτια ανά περιφέρεια. Κάτι που επαναλήφθηκε και στις εκλογές του 2012.
Όταν στην πράξη επικράτησαν οι συνιστώσες
Αλλά και στις Πολιτικές Αποφάσεις του ίδιου του ιδρυτικού Συνεδρίου του Ιουλίου 2013, ο κ. Τσίπρας είχε υποταχθεί στις απόψεις των συνιστωσών οι οποίες υποτίθεται ότι θα αυτοδιαλύονταν:
«Όσον αφορά το κρίσιμο ερώτημα τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αν στην εφαρμογή όλων των παραπάνω, υποστεί πιέσεις και εκβιασμούς από την τρόικα και ευρωζώνη, η συνεδριακή απόφαση τονίζει με αφετηρία το σύνθημα (σ.σ ή «όπως συμπυκνώνει το σύνθημα) «καμιά θυσία για το ευρώ», ότι «δεσμευόμαστε ότι θα αντιμετωπίσουμε τις ενδεχόμενες απειλές και τους εκβιασμούς των δανειστών με όλα τα δυνατά όπλα που μπορούμε να επιστρατεύσουμε, ενώ είμαστε ήδη έτοιμοι να αναμετρηθούμε με οποιαδήποτε εξέλιξη, βέβαιοι ότι, σε κάθε περίπτωση, ο ελληνικός λαός θα μας στηρίξει» / «Η Ελλάδα δε χρειάζεται νέα μνημονιακά δάνεια. Η Ελλάδα χρειάζεται διέξοδο από τη κρίση. Και διέξοδος από τη κρίση σημαίνει πρώτα από όλα διέξοδος από τη καταστροφική πολιτική των μνημονίων της λιτότητας. Δεν πρόκειται τα χρέη των τραπεζών να τα φορτώσουμε στην κοινωνία. Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε η χώρα να καταρρεύσει πληρώνοντας 24 δις ευρώ τόκους και τοκοχρεολύσια την επόμενη τριετία, εκμηδενίζοντας ταυτόχρονα τους μισθούς και τις συντάξεις των πολιτών. Δεν πρόκειται να συναινέσουμε στην συνταγματοποίηση της λιτότητας και των πιο βάρβαρων πολιτικών». Και:
Πολιτική Απόφαση 22/7/2013 (Ιδρυτικού Συνεδρίου): «Το ευρώ αντιμετωπίζεται κυρίως ως όχημα της γερμανικής πολιτικής, εντείνοντας τις ανισότητες μεταξύ χωρών και τις ταξικές ανισότητες, ενώ εφαρμόζονται στις ευρωπαϊκές κοινωνίες ασιατικά πρότυπα προς όφελος του κεφαλαίου. Το μέλλον της Ευρωζώνης αλλά και της ίδιας της Ενωμένης Ευρώπης καθίσταται διαρκώς περισσότερο επισφαλές. /Προβάλλουμε την ανάγκη και διεκδικούμε με όλα τα πρόσφορα μέσα την ανατροπή της σημερινής μορφής ολοκλήρωσης της Ευρώπης, της σημερινής αρχιτεκτονικής του ευρώ και της νεοφιλελεύθερης λογικής που διέπει το κοινό νόμισμα, ώστε να επαναθεμελιωθεί συνολικά η Ευρώπη στην κατεύθυνση της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σοσιαλισμού». Και:
«Ακυρώνουμε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους. Εφαρμόζουμε ένα πρόγραμμα οικονομικής, κοινωνικής ανόρθωσης, παραγωγικής και οικολογικής ανασυγκρότησης, το οποίο θα επουλώνει τα πλήγματα που έχουν δεχθεί οι εργαζόμενοι και θα αποκαθιστά σταδιακά τους όρους ασφαλούς εργασίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης, με τους ανάλογους μισθούς και συντάξεις, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Πρώτο βήμα αποτελεί η αποκατάσταση στα προ του μνημονίου επίπεδα των εργασιακών σχέσεων, των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του κατώτερου μισθού, της κατώτερης σύνταξης, του επιδόματος ανεργίας και των οικογενειακών επιδομάτων. Δεν θα αναγνωρίσουμε τις συνταγματικές και παράνομες ενέργειες της κυβέρνησης που οδήγησαν το τελευταίο διάστημα σε διαθεσιμότητα χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων και σε κατάργηση σημαντικών υπηρεσιών του δημόσιου τομέα». Και:
«Θέτουμε το τραπεζικό σύστημα υπό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του δημοσίου, με ριζική τροποποίηση του τρόπου λειτουργίας του και των στόχων που σήμερα υπηρετεί, με αναβάθμιση του ρόλου των εργαζομένων και των καταθετών. Ιδρύουμε δημόσιες τράπεζες ειδικού σκοπού με αντικείμενο την αγροτική πίστη, τη μικρή και μεσαία επιχείρηση και τη λαϊκή στέγη». Και:
«Αποκαθιστούμε στη θεωρία και την πράξη τις έννοιες «εθνικό» και «πατριωτικό», συνδέοντάς τες με το γνήσια λαϊκό. Ο εθνικισμός και η πατριδοκαπηλία βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση με τον δημοκρατικό-διεθνιστικό πατριωτισμό των λαϊκών τάξεων και της Αριστεράς. Θα προχωρήσουμε, με γνώμονα τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών, στην επίλυση των ανοιχτών θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και ασφάλειας της χώρας και των κατοίκων της». Και:
«Ακυρώνουμε τις προβλεπόμενες ιδιωτικοποιήσεις και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, επαναφέρουμε υπό δημόσιο έλεγχο και ταυτόχρονα ανασυγκροτούμε πλήρως τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης, ώστε να διαμορφώσουμε έναν ισχυρό, παραγωγικό, αποτελεσματικό και ανοιχτό σε συνεργασίες, δημόσιο τομέα νέου τύπου». Και:
«Ο σημερινός κόσμος είναι πολυπολικός αλλά όχι ειρηνικός και δίκαιος. Δίπλα στην ιμπεριαλιστική παρουσία των ΗΠΑ, που σήμερα υφίστανται περιορισμό της ισχύος τους, αναδύεται και επηρεάζει τις παγκόσμιες αντιθέσεις η Κίνα, μεταφέροντας μεγάλο μέρος των διεθνών εντάσεων στην Άπω Ανατολή. Οι χώρες που αποκαλούνται BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική) μεταβάλλουν τις διεθνείς ισορροπίες και τους συσχετισμούς στους παγκόσμιους οργανισμούς, με τη Ρωσία να διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο.
Σ’ αυτό το ασταθές γεωπολιτικό πλαίσιο κινείται, καθοδηγούμενη από τη Γερμανία, η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που υποτάσσει ολοένα και περισσότερο τις κατακτήσεις των ευρωπαϊκών λαών στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των κεφαλαίων. Η γερασμένη Ευρώπη, η οποία παράγει ολοένα και λιγότερο πλούτο και κινείται ανάμεσα σε δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Τουρκία, η Κίνα, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, δεν έχει καμία προοπτική αν δεν ανατρέψει την αυτοκαταστροφική νεοφιλελεύθερη στρατηγική της». Και:
Η απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων, η αποτροπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ και η εφαρμογή της αρχής «κανείς Έλληνας στρατιώτης σε πολεμικά μέτωπα έξω από τα σύνορα της χώρας» συνιστούν άξονες της εξωτερικής μας πολιτικής. Ο αγώνας για την ειρήνη και τον πυρηνικό αφοπλισμό διατηρεί για τον ΣΥΡΙΖΑ την προτεραιότητά του και συνδέεται στενά με τους αγώνες για τη δημοκρατία».
Μετά ο Τσίπρας έτρεχε στις ΗΠΑ, μιλούσε μέρα παρά μέρα με την Μέρκελ και έφερε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο…
Αυτός είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Ζητάει το Α, γίνεται το Β και συνεχίζει για το Γ. Σα να μην συμβαίνει τίποτε!
Από δεκαετία σε δεκαετία ο «προλετάριος της πολιτικής»
Θυμίζω ότι τον Μάιο του 2013, σε συνέντευξή του «Στο Κόκκινο» (Κώστας Αρβανίτης) είχε πει πως θα πήγαινε σε ένα «ιστορικό Συνέδριο, το ιδρυτικό μας Συνέδριο που θα καθορίσει την επόμενη 10ετία, 20ετία».
Δεν καθόρισε τίποτε και τώρα, με άλλο κόμμα, πάει σε άλλο ένα ιδρυτικό συνέδριο.
Μάλιστα, δυο χρόνια μετά, τον Ιούλιο του 2015 και μετά την άτακτη υποχώρηση (με την οποία καταργήθηκαν όλες οι δεσμεύσεις του Ιδρυτικού Συνεδρίου), πάλι «Στο Κόκκινο» και πάλι στον Κώστα Αρβανίτη, ο Τσίπρας είχε πει:
«Πρέπει να παραδεχτούμε κύριε Αρβανίτη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε ενιαίο κόμμα. Η προσπάθεια να μετατραπεί από το κόμμα των συνιστωσών σε ένα ενιαίο κόμμα ήταν μια προσπάθεια έντιμη, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιδιωκόμενο».
Τώρα, με το νέο ιδρυτικό συνέδριο του νέου κόμματος, επιδίωξή του είναι να ξεφορτωθεί τους φερέλπιδες της πρώτης περιόδου και να ξαναϊδρύσει τον ΣΥΡΙΖΑ!
Άλλωστε, είναι ο άνθρωπος που (σε συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 28 Ιουνίου 2009) είχε δηλώσει… «προλετάριος της πολιτικής»!
Και οι προλετάριοι σκοτώνουν με συνέδρια…
Σοφία Βούλτεψη
22/11/2026
*Η Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών ΝΔ, δημοσιογράφος.
Θα συνειδητοποιήσουν δηλαδή πως όλα τους τα όνειρα ενταφιάστηκαν στο πολιτικό νεκροταφείο του Τσίπρα!
Ας πρόσεχαν, μεγάλα παιδιά είναι! Όφειλαν να καταλάβουν εγκαίρως πως ο Τσίπρας είναι ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί τους πάντες και τα πάντα – ανθρώπους, ιδέες, μέντορες. Ορμάει, λεηλατεί, ποδοπατά, δεν ορρωδεί προ ουδενός. Μέχρι και τους ξένους «σοφούς» του Γιώργου Παπανδρέου έκλεψε και χρησιμοποίησε. Θα δίσταζε μπροστά στα γατάκια που νόμισαν ότι κοντά του θα μεταμορφώνονταν σε τίγρεις;
Έτσι, εκεί που περίμεναν ένα οργανωτικό συνέδριο, όπου ο καθένας θα είχε τον ρόλο του, το αφεντικό αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα με ένα ιδρυτικό συνέδριο. Το οποίο ανακοίνωσε συμβουλευόμενος φυσικά μόνο την στενή του παρέα, που προς το παρόν κηδεμονεύει τους καινούργιους – μπας και ξεφύγουν από την… γραμμή.
Μετά, θα εμφανιστούν – ήδη έχουν σκάσει μύτη – οι νέοι κηδεμόνες. Οι παλιοί, οι δοκιμασμένοι, οι «ήρωες» που σήκωσαν το βάρος του τρίτου μνημονίου και όλα τα οδυνηρά μεσοπρόθεσμα, οι «ήρωες» που για χάρη του Αλέξη εγκατέλειψαν τις έδρες τους. Θα μπουν στο συνέδριο και θα τα πάρουν όλα!
Όλα αριστοτεχνικά σχεδιασμένα, όλα στην υπηρεσία του «μεγάλου τιμονιέρη», που κάποτε ήταν ένας απλός πρόεδρος δεκαπενταμελούς. Δεν είναι και λίγο!...
Έτσι, παραμονή της επετείου του Πολυτεχνείου, λίγο πριν ξαναφορέσει την επαναστατική του στολή και ξεκινήσει για την πορεία, ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε προς τα κατάπληκτα μέλη της (δήθεν) Συμπαράταξής του ότι στα τέλη Φεβρουαρίου θα οδηγηθούν στην γκιλοτίνα ενός ιδρυτικού συνεδρίου.
Χρυσώνοντας το χάπι από κύκλο σε κύκλο
Τους χρύσωσε, βέβαια, το χάπι, ευχαριστώντας τους επειδή μαζί τάχα πέτυχαν ένα μικρό θαύμα. Μετά, μπήκε στο ψητό. Ολοκληρώνεται λέει ο πρώτος κύκλος (είναι κύκλοι που μόνο ο ίδιος με τον δικό του στενό κύκλο ορίζει). Μετά τον κύκλο της δημιουργίας, έρχεται, λέει, ο… επόμενος, αυτός της οργανωτικής συγκρότησης.
Στο μεταξύ, όλοι νόμιζαν πως όταν μοίραζε αξιώματα και τίτλους είχαν τελειώσει με τα οργανωτικά. Δεν σκέφθηκαν πως αν ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε τι θα τους έκανε τους «ήρωες» που συρρέουν!
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αλέξης Τσίπρας επιδίδεται σε τέτοια κόλπα εξαπάτησης. Μόλις πριν από 13 χρόνια οργάνωσε το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά μας είπε πως αυτό δεν είχε πάει καλά. Τώρα μας διαβεβαιώνει για το αντίθετο. Ποιος ξέρει, ίσως μετά από δέκα χρόνια – και αφού δεν θα έχει πάει καλά και αυτή η προσπάθεια – να εμφανιστεί με ένα τρίτο κόμμα και να τα ξαναϊδρύσει με Συνέδριο. Υγεία να έχουμε να παρακολουθούμε τις αποτυχίες του Τσίπρα…
Τον Μάιο του 2012, υπέβαλε στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου ιδρυτική δήλωση του ΣΥΡΙΖΑ ως ενιαίου κόμματος. Όχι γιατί επιζητούσε την ενότητα, αλλά για να ξεπεράσει το κώλυμα του εκλογικού νόμου που δίνει το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, και όχι σε συνασπισμούς κομμάτων.
Η αποτυχημένη προσπάθεια του 2013
Τον Ιούλιο του 2013 οργάνωσε το ιδρυτικό συνέδριο, καλώντας τις συνιστώσες του (από 12 ως 16 ανάλογα με το ποια εντασσόταν κάθε φορά) να αυτοδιαλυθούν. Κάποιες δέχθηκαν, αλλά δεν το έπραξαν ποτέ. Κάποιες άλλες δέχθηκαν, αλλά στην ουσία τα μέλη τους παρέμειναν προσκολλημένα στις ιδεοληπτικές απόψεις τους. Και κάποιες άλλες (μεταξύ των οποίων η Αριστερή Πλατφόρμα του Λαφαζάνη) αρνήθηκαν κατηγορηματικά.
Αυτό δεν τον εμπόδισε, μετά την εκλογική του νίκη, να αποφασίσει ότι μπορούσε να κυβερνήσει με Βαρουφάκηδες και Λαφαζάνηδες.
Μετά καθόταν και έκλαιγε πάνω από το χυμένο γάλα. Σε συνέντευξή του «Στο Κόκκινο», στις 29 Ιουλίου 2015, ο Τσίπρας ομολόγησε ότι η προσπάθεια που έγινε με το ιδρυτικό συνέδριο του 2013 να μετατραπεί ο ΣΥΡΙΖΑ από ένα κόμμα συνιστωσών σε ένα ενιαίο κόμμα, απέτυχε.
Είχε επίσης ομολογήσει ότι «ένα κόμμα μπορεί να λειτουργεί πολυσυλλεκτικά όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Όταν όμως ένα κόμμα ασκεί κυβερνητική εξουσία, και αυτό το μοντέλο δεν περιορίζεται μόνο στα εσωκομματικά αλλά μεταφέρεται στο κοινοβούλιο, αυτό το πράγμα δεν μπορεί να λειτουργήσει».
Επομένως, ο κ. Τσίπρας θεωρούσε φυσιολογικό να προεδρεύει (ως αντιπολίτευση) ενός κόμματος που περιλάμβανε συγχρόνως την Αριστερή Πλατφόρμα και την Πλατφόρμα 2010, την ΑΚΟΑ (Ανανεωτική Κομμουνιστική και Οικολογική Αριστερά) και τη ΔΕΑ (Διεθνιστική Εργατική Αριστερά), την ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας) και τη «Ρόζα», το «Κόκκινο» και την ΑΠΟ (Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα), τους προερχόμενους από το ΔΗΚΚΙ και τη Ριζοσπαστική Οικολογική Αριστερά (που είχαν επίσης αρνηθεί να αυτοδιαλυθούν, οι «Ανένταχτοι Αριστεροί» και οι «Ενεργοί Πολίτες» του Μανώλη Γλέζου (ο οποίος επίσης αρνήθηκε να… αυτοδιαλυθεί), την ΚΕΔΑ (Κίνηση για την Ενότητα της Δράσης της Αριστεράς) και τους πασοκογενείς της Σοσιαλιστικής Τάσης, την Κομμουνιστική Τάση (που επέμενε για grexit και την ομάδα των «53» και το «Αριστερό Ρεύμα».
Έχει πια ξεχαστεί το πανηγύρι που έγινε στις ευρωεκλογές του 2009, όταν όλες οι συνιστώσες απαιτούσαν να μπουν στελέχη τους σε εκλόγιμη θέση στην ευρωλίστα.
Και ότι στις εθνικές εκλογές του 2009, όταν ο Συνασπισμός είχε υποκύψει στις υπόλοιπες συνιστώσες και αποφασίστηκε να είναι όλοι οι αρχηγοί των συνιστωσών επικεφαλής στα ψηφοδέλτια ανά περιφέρεια. Κάτι που επαναλήφθηκε και στις εκλογές του 2012.
Όταν στην πράξη επικράτησαν οι συνιστώσες
Αλλά και στις Πολιτικές Αποφάσεις του ίδιου του ιδρυτικού Συνεδρίου του Ιουλίου 2013, ο κ. Τσίπρας είχε υποταχθεί στις απόψεις των συνιστωσών οι οποίες υποτίθεται ότι θα αυτοδιαλύονταν:
«Όσον αφορά το κρίσιμο ερώτημα τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αν στην εφαρμογή όλων των παραπάνω, υποστεί πιέσεις και εκβιασμούς από την τρόικα και ευρωζώνη, η συνεδριακή απόφαση τονίζει με αφετηρία το σύνθημα (σ.σ ή «όπως συμπυκνώνει το σύνθημα) «καμιά θυσία για το ευρώ», ότι «δεσμευόμαστε ότι θα αντιμετωπίσουμε τις ενδεχόμενες απειλές και τους εκβιασμούς των δανειστών με όλα τα δυνατά όπλα που μπορούμε να επιστρατεύσουμε, ενώ είμαστε ήδη έτοιμοι να αναμετρηθούμε με οποιαδήποτε εξέλιξη, βέβαιοι ότι, σε κάθε περίπτωση, ο ελληνικός λαός θα μας στηρίξει» / «Η Ελλάδα δε χρειάζεται νέα μνημονιακά δάνεια. Η Ελλάδα χρειάζεται διέξοδο από τη κρίση. Και διέξοδος από τη κρίση σημαίνει πρώτα από όλα διέξοδος από τη καταστροφική πολιτική των μνημονίων της λιτότητας. Δεν πρόκειται τα χρέη των τραπεζών να τα φορτώσουμε στην κοινωνία. Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε η χώρα να καταρρεύσει πληρώνοντας 24 δις ευρώ τόκους και τοκοχρεολύσια την επόμενη τριετία, εκμηδενίζοντας ταυτόχρονα τους μισθούς και τις συντάξεις των πολιτών. Δεν πρόκειται να συναινέσουμε στην συνταγματοποίηση της λιτότητας και των πιο βάρβαρων πολιτικών». Και:
Πολιτική Απόφαση 22/7/2013 (Ιδρυτικού Συνεδρίου): «Το ευρώ αντιμετωπίζεται κυρίως ως όχημα της γερμανικής πολιτικής, εντείνοντας τις ανισότητες μεταξύ χωρών και τις ταξικές ανισότητες, ενώ εφαρμόζονται στις ευρωπαϊκές κοινωνίες ασιατικά πρότυπα προς όφελος του κεφαλαίου. Το μέλλον της Ευρωζώνης αλλά και της ίδιας της Ενωμένης Ευρώπης καθίσταται διαρκώς περισσότερο επισφαλές. /Προβάλλουμε την ανάγκη και διεκδικούμε με όλα τα πρόσφορα μέσα την ανατροπή της σημερινής μορφής ολοκλήρωσης της Ευρώπης, της σημερινής αρχιτεκτονικής του ευρώ και της νεοφιλελεύθερης λογικής που διέπει το κοινό νόμισμα, ώστε να επαναθεμελιωθεί συνολικά η Ευρώπη στην κατεύθυνση της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σοσιαλισμού». Και:
«Ακυρώνουμε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους. Εφαρμόζουμε ένα πρόγραμμα οικονομικής, κοινωνικής ανόρθωσης, παραγωγικής και οικολογικής ανασυγκρότησης, το οποίο θα επουλώνει τα πλήγματα που έχουν δεχθεί οι εργαζόμενοι και θα αποκαθιστά σταδιακά τους όρους ασφαλούς εργασίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης, με τους ανάλογους μισθούς και συντάξεις, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Πρώτο βήμα αποτελεί η αποκατάσταση στα προ του μνημονίου επίπεδα των εργασιακών σχέσεων, των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του κατώτερου μισθού, της κατώτερης σύνταξης, του επιδόματος ανεργίας και των οικογενειακών επιδομάτων. Δεν θα αναγνωρίσουμε τις συνταγματικές και παράνομες ενέργειες της κυβέρνησης που οδήγησαν το τελευταίο διάστημα σε διαθεσιμότητα χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων και σε κατάργηση σημαντικών υπηρεσιών του δημόσιου τομέα». Και:
«Θέτουμε το τραπεζικό σύστημα υπό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του δημοσίου, με ριζική τροποποίηση του τρόπου λειτουργίας του και των στόχων που σήμερα υπηρετεί, με αναβάθμιση του ρόλου των εργαζομένων και των καταθετών. Ιδρύουμε δημόσιες τράπεζες ειδικού σκοπού με αντικείμενο την αγροτική πίστη, τη μικρή και μεσαία επιχείρηση και τη λαϊκή στέγη». Και:
«Αποκαθιστούμε στη θεωρία και την πράξη τις έννοιες «εθνικό» και «πατριωτικό», συνδέοντάς τες με το γνήσια λαϊκό. Ο εθνικισμός και η πατριδοκαπηλία βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση με τον δημοκρατικό-διεθνιστικό πατριωτισμό των λαϊκών τάξεων και της Αριστεράς. Θα προχωρήσουμε, με γνώμονα τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών, στην επίλυση των ανοιχτών θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και ασφάλειας της χώρας και των κατοίκων της». Και:
«Ακυρώνουμε τις προβλεπόμενες ιδιωτικοποιήσεις και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, επαναφέρουμε υπό δημόσιο έλεγχο και ταυτόχρονα ανασυγκροτούμε πλήρως τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης, ώστε να διαμορφώσουμε έναν ισχυρό, παραγωγικό, αποτελεσματικό και ανοιχτό σε συνεργασίες, δημόσιο τομέα νέου τύπου». Και:
«Ο σημερινός κόσμος είναι πολυπολικός αλλά όχι ειρηνικός και δίκαιος. Δίπλα στην ιμπεριαλιστική παρουσία των ΗΠΑ, που σήμερα υφίστανται περιορισμό της ισχύος τους, αναδύεται και επηρεάζει τις παγκόσμιες αντιθέσεις η Κίνα, μεταφέροντας μεγάλο μέρος των διεθνών εντάσεων στην Άπω Ανατολή. Οι χώρες που αποκαλούνται BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική) μεταβάλλουν τις διεθνείς ισορροπίες και τους συσχετισμούς στους παγκόσμιους οργανισμούς, με τη Ρωσία να διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο.
Σ’ αυτό το ασταθές γεωπολιτικό πλαίσιο κινείται, καθοδηγούμενη από τη Γερμανία, η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που υποτάσσει ολοένα και περισσότερο τις κατακτήσεις των ευρωπαϊκών λαών στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των κεφαλαίων. Η γερασμένη Ευρώπη, η οποία παράγει ολοένα και λιγότερο πλούτο και κινείται ανάμεσα σε δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Τουρκία, η Κίνα, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, δεν έχει καμία προοπτική αν δεν ανατρέψει την αυτοκαταστροφική νεοφιλελεύθερη στρατηγική της». Και:
Η απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων, η αποτροπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ και η εφαρμογή της αρχής «κανείς Έλληνας στρατιώτης σε πολεμικά μέτωπα έξω από τα σύνορα της χώρας» συνιστούν άξονες της εξωτερικής μας πολιτικής. Ο αγώνας για την ειρήνη και τον πυρηνικό αφοπλισμό διατηρεί για τον ΣΥΡΙΖΑ την προτεραιότητά του και συνδέεται στενά με τους αγώνες για τη δημοκρατία».
Μετά ο Τσίπρας έτρεχε στις ΗΠΑ, μιλούσε μέρα παρά μέρα με την Μέρκελ και έφερε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο…
Αυτός είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Ζητάει το Α, γίνεται το Β και συνεχίζει για το Γ. Σα να μην συμβαίνει τίποτε!
Από δεκαετία σε δεκαετία ο «προλετάριος της πολιτικής»
Θυμίζω ότι τον Μάιο του 2013, σε συνέντευξή του «Στο Κόκκινο» (Κώστας Αρβανίτης) είχε πει πως θα πήγαινε σε ένα «ιστορικό Συνέδριο, το ιδρυτικό μας Συνέδριο που θα καθορίσει την επόμενη 10ετία, 20ετία».
Δεν καθόρισε τίποτε και τώρα, με άλλο κόμμα, πάει σε άλλο ένα ιδρυτικό συνέδριο.
Μάλιστα, δυο χρόνια μετά, τον Ιούλιο του 2015 και μετά την άτακτη υποχώρηση (με την οποία καταργήθηκαν όλες οι δεσμεύσεις του Ιδρυτικού Συνεδρίου), πάλι «Στο Κόκκινο» και πάλι στον Κώστα Αρβανίτη, ο Τσίπρας είχε πει:
«Πρέπει να παραδεχτούμε κύριε Αρβανίτη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε ενιαίο κόμμα. Η προσπάθεια να μετατραπεί από το κόμμα των συνιστωσών σε ένα ενιαίο κόμμα ήταν μια προσπάθεια έντιμη, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιδιωκόμενο».
Τώρα, με το νέο ιδρυτικό συνέδριο του νέου κόμματος, επιδίωξή του είναι να ξεφορτωθεί τους φερέλπιδες της πρώτης περιόδου και να ξαναϊδρύσει τον ΣΥΡΙΖΑ!
Άλλωστε, είναι ο άνθρωπος που (σε συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 28 Ιουνίου 2009) είχε δηλώσει… «προλετάριος της πολιτικής»!
Και οι προλετάριοι σκοτώνουν με συνέδρια…
Σοφία Βούλτεψη
22/11/2026
*Η Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών ΝΔ, δημοσιογράφος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου