ΝΔ: Eίναι κόμμα μόνο του Κέντρου;

Προχθές ο πρωθυπουργός αναφερόμενος στην κυβέρνησή του τη χαρακτήρισε κεντρώα, κάτι που προβλημάτισε. 

Ίσως να χρησιμοποίησε τη λέξη «κεντρώα» για να δείξει τη μετριοπαθή πολιτική της, αλλά αυτή είναι μια απολογητική ερμηνεία. Ο ίδιος αναμφίβολα έχει κεντρώες καταβολές, όμως το κόμμα του οποίου ηγείται έχει ως σταθερό κορμό τη Δεξιά. Αυτό που αποκαλούμε συντηρητικό ακροατήριο. 

Φυσικά ουδέποτε μόνον η Δεξιά μπόρεσε να κερδίσει εκλογές, πάντα τις κέρδιζε όταν ηγεμόνευε και σε ένα σημαντικό μέρος του Κέντρου. 

Η θεωρία του μεσαίου χώρου επί Κώστα Καραμανλή είναι ενδεικτική αυτής της διαπίστωσης.
Είναι ευνόητο πως ο κάθε αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας δίνει τον δικό του τόνο στην παράταξη, πάντα όμως εντός του συγκεκριμένου ιδεολογικού πλαισίου που την ορίζει. Και αυτό το πλαίσιο, ιστορικά, είναι ευρύτατο και καθορίζεται και από τις απαιτήσεις της εκάστοτε πολιτικής συγκυρίας. 

Άλλες απαιτήσεις υπήρχαν το 1981, την επομένη του θριάμβου του ΠΑΣΟΚ, που ανέδειξαν στην ηγεσία της τον Ε. Αβέρωφ. 

Η αποστολή του ήταν διπλή : να αποτρέψει πρωτίστως την κατάρρευσή της Νέας Δημοκρατίας και ακολούθως να την ανασυγκροτήσει. 

Ο Ε. Αβέρωφ πέτυχε και τους δύο αυτούς στόχους και παρέδωσε μια κραταιά Νέα Δημοκρατία στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.
Γιατί στον Μητσοτάκη και όχι στον Κωστή Στεφανόπουλο, σαρξ εκ της σαρκός της παράταξης; 

Διότι μόνον ο Μητσοτάκης μπορούσε να νικήσει τον Ανδρέα. Έτσι λειτουργούν οι ηγέτες, όπως ο Αβέρωφ, που έχουν την αίσθηση των γεγονότων και ερμηνεύουν με ευρύ πνεύμα το συμφέρον του κόμματός τους. Και φυσικά δικαιώνονται...

Σήμερα η Νέα Δημοκρατία για να ηγεμονεύσει και πάλι, θα πρέπει να ξαναβρεί τις ιστορικές της ισορροπίες. 

Η ηγεσία της ελπίζω να λαμβάνει τα μηνύματα και να τα αποκωδικοποιήσει έγκαιρα, μακριά από προκαταλήψεις και ετεροκαθορισμούς. Το τι θα κάνουν τα κόμματα που κινούνται στα δεξιά της ελάχιστα θα πρέπει να την ενδιαφέρει, αν βεβαίως οι πολιτικές της αρχίζουν να εκφράζουν έναν κόσμο που απομακρύνθηκε από τις τάξεις της.
Όταν ένα καράβι γέρνει προς τη μια πλευρά ο καλός ο καπετάνιος στρίβει το τιμόνι προς την άλλη. 

Αυτό το γνωρίζει άριστα ο πρωθυπουργός, καθώς στον θρίαμβο του 2023 συμμετείχε η όλη Νέα Δημοκρατία. 

Ανοίγω στο σημείο αυτό μια παρένθεση. Στρατηγικό το λάθος του Α. Σαμαρά να προκαλέσει τη διαγραφή του. Όφειλε να παραμείνει εντός της παράταξης και να εκφράζει τη δεξιά—συντηρητική της πτέρυγα, όπως γίνεται σε όλα τα μεγάλα κόμματα της ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς.

Βέβαια, είναι άλλο πράγμα να είσαι εκφραστής μιας τάσης και άλλο να θέλεις να την επιβάλεις. Η διαφωνία μέσα στη Νέα Δημοκρατία ήταν πολιτικά κατοχυρωμένη, οι διαφοροποιήσεις που παρατηρήθηκαν στο παρελθόν δεν ήταν λίγες, όμως αυτό που προείχε ήταν η ενότητα του χώρου.

Σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης νομίζω πως βλέπει ότι το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας δε βρίσκεται στον χώρο του Κέντρου, όπου και λόγω της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, ηγεμονεύει. 

Το πρόβλημά της βρίσκεται στα δεξιά της και δεν αφορά πρόσωπα, αλλά πολιτικές. 

Τον Χρυσοχοϊδη δεν μπορεί να τον πεις δεξιό, μπορείς όμως άφοβα να τον πεις αποτελεσματικό.

Σάκης Μουμτζής
19/07/2026