Οι αναφορές στην ουσία των άρθρων που προτείνονται προς αναθεώρηση, λιγοστές, σε αντίθεση με τις πολιτικές αντιπαραθέσεις για ό,τι άλλο.
Από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τη Νοβάρτις και τις αναφορές στο γιατί κάποιος πήγε ή όχι στη δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, έως τα σπιτάκια της ανακύκλωσης, κρίθηκαν όλα περισσότερο άξια σχολιασμού στη συγκεκριμένη συζήτηση -γιατί προφανώς όλα είναι μέρος της δημόσιας σφαίρας- παρά η λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης ή οι προβλέψεις για την ευθύνη των υπουργών ή η επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης και ο τρόπος ψηφοφορίας στις εθνικές εκλογές.
Το Σύνταγμα πέρασε σε δεύτερη μοίρα για μια ακόμη φορά. Και το ερώτημα πλέον είναι αν αυτό γίνεται γιατί οι πολιτικοί δε θέλουν ή τελικά δε μπορούν να «οριοθετήσουν» τις δημόσιες παρεμβάσεις τους, να διαχωρίσουν τον τόπο και τον τρόπο που πρέπει να τοποθετηθούν και να αξιολογήσουν την ατζέντα, που κάθε φορά θα αναδείξουν...
Η συζήτηση διεξήχθη, ούτως ή άλλως, στον απόηχο της εκπεφρασμένης θέσης του ΠΑΣΟΚ ότι παρά τη συμφωνία του να αναθεωρηθούν 15 άρθρα από τα 33, που προτείνει η κυβέρνηση, δεν θα συναινέσει σε αυτό, ώστε να μη δώσει «ελευθέρας» στη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καθορίσει με απλή πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή, το περιεχόμενό τους. «Όχι σε όλα» ειπώθηκε εξαρχής και από τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η συζήτηση, που το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει, δεν έγινε επί της ουσίας ποτέ και πουθενά, αντιθέτως μπήκε στον ίδιο «κουβά» με όλα τα υπόλοιπα που κατακλύζουν την πολιτική αντιπαράθεση.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης τοποθετήθηκε τρεις φορές, στο καθιερωμένο «πινγκ πονγκ» με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στη διάρκεια της συζήτησης. Του καταλόγισε παραμονή στην εξουσία με εκτροπή, παιχνίδια παρασκηνίου και παιχνίδια με τη διαπλοκή, κομματικές σκοπιμότητες και ασέβεια προς τους θεσμούς, σειρά σκανδάλων και απόπειρες συγκάλυψής τους. Και επιφυλάχθηκε να στηρίξει τα αναθεωρητέα άρθρα στην επόμενη Βουλή, τηρώντας μια στάση σήμερα που θα καθιστά αναγκαία την αυξημένη πλειοψηφία των 180 για την αλλαγή τους στην επόμενη τετραετία. Τα κόμματα της ήσσονος αντιπολίτευσης δήλωσαν ευθέως ότι απλώς δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση ούτε σε αυτή τη διαδικασία.
Η στάση του Νίκου Ανδρουλάκη μπήκε στο στόχαστρο του πρωθυπουργού, που του καταλόγισε «δήθεν υπευθυνότητα», ένα «αμήχανο παρών που ισοδυναμεί με ''απών''»,και τελικά του απέδωσε περιφρόνηση της λαϊκής επιλογής, ένδεια επιχειρημάτων και υπονόμευση της διαδικασίας, μια στάση που χαρακτήρισε αντιθεσμική και πολιτικά ανεπαρκή. Η φράση του κ. Μητσοτάκη προς τον Νίκο Ανδρουλάκη, «είστε κατώτερος των περιστάσεων, σε μια τόσο σημαντική συζήτηση, αναμασήσατε τα περί Κράτους Δικαίου» περιγράφει τελικά το σημείο στο οποίο πλέον βρίσκονται οι σχέσεις κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Σε επίπεδο πολιτικής τακτικής, ενδεχομένως κάποιοι δουν μια «λογική» στη στάση του ΠΑΣΟΚ. Μόνο που αυτή η «λογική» υποκρύπτει δύο παραδοχές.
Από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τη Νοβάρτις και τις αναφορές στο γιατί κάποιος πήγε ή όχι στη δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, έως τα σπιτάκια της ανακύκλωσης, κρίθηκαν όλα περισσότερο άξια σχολιασμού στη συγκεκριμένη συζήτηση -γιατί προφανώς όλα είναι μέρος της δημόσιας σφαίρας- παρά η λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης ή οι προβλέψεις για την ευθύνη των υπουργών ή η επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης και ο τρόπος ψηφοφορίας στις εθνικές εκλογές.
Το Σύνταγμα πέρασε σε δεύτερη μοίρα για μια ακόμη φορά. Και το ερώτημα πλέον είναι αν αυτό γίνεται γιατί οι πολιτικοί δε θέλουν ή τελικά δε μπορούν να «οριοθετήσουν» τις δημόσιες παρεμβάσεις τους, να διαχωρίσουν τον τόπο και τον τρόπο που πρέπει να τοποθετηθούν και να αξιολογήσουν την ατζέντα, που κάθε φορά θα αναδείξουν...
Η συζήτηση διεξήχθη, ούτως ή άλλως, στον απόηχο της εκπεφρασμένης θέσης του ΠΑΣΟΚ ότι παρά τη συμφωνία του να αναθεωρηθούν 15 άρθρα από τα 33, που προτείνει η κυβέρνηση, δεν θα συναινέσει σε αυτό, ώστε να μη δώσει «ελευθέρας» στη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καθορίσει με απλή πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή, το περιεχόμενό τους. «Όχι σε όλα» ειπώθηκε εξαρχής και από τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η συζήτηση, που το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει, δεν έγινε επί της ουσίας ποτέ και πουθενά, αντιθέτως μπήκε στον ίδιο «κουβά» με όλα τα υπόλοιπα που κατακλύζουν την πολιτική αντιπαράθεση.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης τοποθετήθηκε τρεις φορές, στο καθιερωμένο «πινγκ πονγκ» με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στη διάρκεια της συζήτησης. Του καταλόγισε παραμονή στην εξουσία με εκτροπή, παιχνίδια παρασκηνίου και παιχνίδια με τη διαπλοκή, κομματικές σκοπιμότητες και ασέβεια προς τους θεσμούς, σειρά σκανδάλων και απόπειρες συγκάλυψής τους. Και επιφυλάχθηκε να στηρίξει τα αναθεωρητέα άρθρα στην επόμενη Βουλή, τηρώντας μια στάση σήμερα που θα καθιστά αναγκαία την αυξημένη πλειοψηφία των 180 για την αλλαγή τους στην επόμενη τετραετία. Τα κόμματα της ήσσονος αντιπολίτευσης δήλωσαν ευθέως ότι απλώς δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση ούτε σε αυτή τη διαδικασία.
Η στάση του Νίκου Ανδρουλάκη μπήκε στο στόχαστρο του πρωθυπουργού, που του καταλόγισε «δήθεν υπευθυνότητα», ένα «αμήχανο παρών που ισοδυναμεί με ''απών''»,και τελικά του απέδωσε περιφρόνηση της λαϊκής επιλογής, ένδεια επιχειρημάτων και υπονόμευση της διαδικασίας, μια στάση που χαρακτήρισε αντιθεσμική και πολιτικά ανεπαρκή. Η φράση του κ. Μητσοτάκη προς τον Νίκο Ανδρουλάκη, «είστε κατώτερος των περιστάσεων, σε μια τόσο σημαντική συζήτηση, αναμασήσατε τα περί Κράτους Δικαίου» περιγράφει τελικά το σημείο στο οποίο πλέον βρίσκονται οι σχέσεις κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Σε επίπεδο πολιτικής τακτικής, ενδεχομένως κάποιοι δουν μια «λογική» στη στάση του ΠΑΣΟΚ. Μόνο που αυτή η «λογική» υποκρύπτει δύο παραδοχές.
Η πρώτη, ότι η ΝΔ θα είναι και πάλι στην εξουσία,
η δεύτερη ότι δεν έχει καμία σημασία τελικά, τι προβλέπει για την αναθεώρησή του, το ίδιο το Σύνταγμα.
Και το πιο σημαντικό, ότι ακόμη και η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος μπορεί να εργαλειοποιηθεί ώστε να γίνει «χαρτί» διαπραγματευτικό, προεκλογικό ή αντιπολιτευτικό.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι θα ζητήσει νομιμοποίηση και για τις προτάσεις που έχει καταθέσει για το Σύνταγμα, στις επόμενες εκλογές από το «αφεντικό», όπως χαρακτήρισε, τον λαό και επέμεινε να θέτει τη Συνταγματική Αναθεώρηση ως το βασικό μέσο για τη μετεξέλιξη του ελληνικού κράτους, όπως ουσιαστικά το είχε προδιαγράψει από την έναρξη αυτής της διαδικασίας.
Το ερώτημα παραμένει αν οι πολίτες «βλέπουν» στις πολιτικές δυνάμεις εκείνους που μπορούν να συντάξουν τις πρόνοιες, που θα ήθελαν να διέπουν τις αξίες και τη λειτουργία του κράτους τους κι αν τελικά θα βάλουν στη «λίστα» των κριτηρίων τους για την ψήφο στις εθνικές εκλογές, τις προτάσεις και τη στάση των κομμάτων για το Σύνταγμα της χώρας.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι θα ζητήσει νομιμοποίηση και για τις προτάσεις που έχει καταθέσει για το Σύνταγμα, στις επόμενες εκλογές από το «αφεντικό», όπως χαρακτήρισε, τον λαό και επέμεινε να θέτει τη Συνταγματική Αναθεώρηση ως το βασικό μέσο για τη μετεξέλιξη του ελληνικού κράτους, όπως ουσιαστικά το είχε προδιαγράψει από την έναρξη αυτής της διαδικασίας.
Το ερώτημα παραμένει αν οι πολίτες «βλέπουν» στις πολιτικές δυνάμεις εκείνους που μπορούν να συντάξουν τις πρόνοιες, που θα ήθελαν να διέπουν τις αξίες και τη λειτουργία του κράτους τους κι αν τελικά θα βάλουν στη «λίστα» των κριτηρίων τους για την ψήφο στις εθνικές εκλογές, τις προτάσεις και τη στάση των κομμάτων για το Σύνταγμα της χώρας.
Λίδα Μπόλα
25/07/2026
25/07/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου