Ο υφυπουργός Ανάπτυξης (Α) έκανε λόγο για αθέμιτες πρακτικές
Ανοιχτός πόλεμος μεταξύ κυβέρνησης και επιχειρηματιών που απείλησαν ευθέως με μείωση των θέσεων εργασίας σε περίπτωση που κατονομαστούν ή τους επιβληθεί πρόστιμο για ανατιμήσεις σε προϊόντα τους.
Ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης κάλεσε για άλλη μια φορά τους καταναλωτές σε μποϋκοτάζ σε επιχειρήσεις που τους εκμεταλλεύονται με αυξήσεις τιμών αυτή την εποχή, ενώ ο υφυπουργός κ. Γιώργος Βλάχος απάντησε ότι "δε μας ενδιαφέρει το συμφέρον των λίγων" και τόνισε ότι "το υπουργείο δε θα κλείσει τα μάτια στις αθέμιτες πρακτικές και τις στρεβλώσεις της αγοράς και θα συνεχίσει να κατονομάζει επιχειρήσεις που αυξάνουν τα ποσοστά κέρδους αυτή τη δύσκολη περίοδο".
Ο πρόεδρος των Βιομηχανιών Επωνύμων Προϊόντων κ. Καραγεωργίου αποδοκίμασε τη στάση του υφυπουργού, χαρακτηρίζοντάς τη "απαράδεκτη" και τονίζοντας: "Ο κόσμος ψηφίζει καθημερινά τα προϊόντα και τις βιομηχανίες στο ταμείο".
Ο Γ. Βλάχος στο ΣΚΑΪ
"Δεν πρέπει να μας κατηγορούν για τις ανατιμήσεις", ανέφερε ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνος Μίχαλος καθώς οι τιμές, όπως υποστήριξε, "κινούνται πτωτικά λόγω της κρίσης σε πολλά προϊόντα και υπηρεσίες".
Εκπρόσωποι των καταναλωτικών οργανώσεων δηλώνουν ότι το μποϊκοτάζ είναι όπλο, αλλά πρέπει να λάβει μέτρα και η κυβέρνηση.
ΠΑΣΟΚ: Αόριστες καταγγελίες. Σχολιάζοντας τις δηλώσεις του υφυπουργού Ανάπτυξης ο τομεάρχης Ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Χρυσοχοΐδης δήλωσε ότι ουσιαστικά ο κ. Βλάχος "μας κάλεσε να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο πράγματα. Ή τις απολύσεις ή την ακρίβεια".
Σύμφωνα με τον κ. Χρυσοχοϊδη, "η κυβέρνηση θέτει ψευτοδιλήμματα προς τους πολίτες που μοναδικό στόχο έχουν την ευκαιριακή πολιτική κατανάλωσης".
"Αν η κυβέρνηση είναι όμηρος επιχειρηματιών που την εκβιάζουν, αυτό είναι δικό της πρόβλημα και δεν είναι πρόβλημα των πολιτών", είπε ο κ. Χρυσοχοΐδης και κάλεσε το υπουργείο Ανάπτυξης να αφήσει τιςυπεκφυγές, να εφαρμόσει το νόμο περί ανταγωνισμού και να προβεί σε όλους τους απαραίτητους ελέγχους, ώστε οι τιμές στη χώρα να πέσουν σε ένα επίπεδο 8 με 10% όπως έχει προτείνει το ΠΑΣΟΚ άμεσα.
emprosdrama.blogspot.com από ΣΚΑΪ
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009
Οι εκλογές που έρχονται, τα "αριστερά ρετάλια", η διάσπαση του ΣΥΝ και τα εναλλακτικά σενάρια της Νέας Δημοκρατίας...!
Βρίσκω εντελώς «στατικές», χωρίς βάθος, τις αναλύσεις που γίνονται για το ενδεχόμενο μιας προεκλογικής συνεργασίας Ν.Δ.-ΛΑΟΣ.
Και τούτο διότι οι περισσότεροι κάνουν ένα λάθος:
Περιορίζουν τη ματιά τους μόνο σε όσα μπορεί να συμβούν στο δεξιό άκρο του πολιτικού μας συστήματος.
Οποιος όμως εγκαταλείψει για λίγο τη μονοφθαλμία του, ανοίξει τα μάτια του και κοιτάξει για λίγο το σύνολο της εικόνας θα διαπιστώσει ότι οι διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πολιτικού μας χάρτη καθιστούν περίπου υποχρεωτική μια τέτοια συζήτηση για τη Ν.Δ.
Εξηγούμαι: Εδώ και καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη παρασκηνιακές επαφές μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και της ανανεωτικής πτέρυγας του Συνασπισμού, η οποία δείχνει να ασφυκτιά στο υπάρχον σχήμα της Αριστεράς.
Ολες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει να κάνει χρήση της δυνατότητας του εκλογικού νόμου Σκανδαλίδη περί εκλογικής καθόδου συνασπισμού κομμάτων και να αθροίσει στο ποσοστό του «αριστερά ρετάλια» προκειμένου να διασφαλίσει την τωρινή πρωτιά του.
Γι’ αυτό άλλωστε απέρριψε την πρόταση της Ν.Δ. για άμεση εφαρμογή του νόμου Παυλόπουλου, ο οποίος απαγορεύει τις προεκλογικές συμπράξεις.
Ο εμφύλιος που ξέσπασε λοιπόν στο Συνασπισμό όχι μόνο δεν είναι άσχετος με αυτούς τους σχεδιασμούς, είναι ίσως και «προπαρασκευαστικός».
Νομίζω ότι ο ΣΥΝ δεν θα αποφύγει την προεκλογική διάσπαση που θα οδηγήσει τους ανανεωτικούς σε μια προεκλογική σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ.
Γι’ αυτό και ο Αλέκος Αλαβάνος επιλέγει την ακατανόητη στο ευρύ κοινό λογική της ιδεολογικής καθαρότητας (ξεκαθάρισμα ψηφοδελτίων εθνικών και ευρωπαϊκών εκλογών).
Οι διεργασίες στην Κεντροαριστερά οδηγούν (κατά τη γνώμη μου) τη Ν.Δ. να επανεξετάσει την ανύπαρκτη για την ώρα πολιτική συμμαχιών της και να διαθέτει εναλλακτικά σενάρια. Αν δεν θέλει να πάει άκλαυτη στις εκλογές βεβαίως.......
emprosdrama.blogspot.com από wolf
Και τούτο διότι οι περισσότεροι κάνουν ένα λάθος:
Περιορίζουν τη ματιά τους μόνο σε όσα μπορεί να συμβούν στο δεξιό άκρο του πολιτικού μας συστήματος.
Οποιος όμως εγκαταλείψει για λίγο τη μονοφθαλμία του, ανοίξει τα μάτια του και κοιτάξει για λίγο το σύνολο της εικόνας θα διαπιστώσει ότι οι διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πολιτικού μας χάρτη καθιστούν περίπου υποχρεωτική μια τέτοια συζήτηση για τη Ν.Δ.
Εξηγούμαι: Εδώ και καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη παρασκηνιακές επαφές μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και της ανανεωτικής πτέρυγας του Συνασπισμού, η οποία δείχνει να ασφυκτιά στο υπάρχον σχήμα της Αριστεράς.
Ολες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει να κάνει χρήση της δυνατότητας του εκλογικού νόμου Σκανδαλίδη περί εκλογικής καθόδου συνασπισμού κομμάτων και να αθροίσει στο ποσοστό του «αριστερά ρετάλια» προκειμένου να διασφαλίσει την τωρινή πρωτιά του.
Γι’ αυτό άλλωστε απέρριψε την πρόταση της Ν.Δ. για άμεση εφαρμογή του νόμου Παυλόπουλου, ο οποίος απαγορεύει τις προεκλογικές συμπράξεις.
Ο εμφύλιος που ξέσπασε λοιπόν στο Συνασπισμό όχι μόνο δεν είναι άσχετος με αυτούς τους σχεδιασμούς, είναι ίσως και «προπαρασκευαστικός».
Νομίζω ότι ο ΣΥΝ δεν θα αποφύγει την προεκλογική διάσπαση που θα οδηγήσει τους ανανεωτικούς σε μια προεκλογική σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ.
Γι’ αυτό και ο Αλέκος Αλαβάνος επιλέγει την ακατανόητη στο ευρύ κοινό λογική της ιδεολογικής καθαρότητας (ξεκαθάρισμα ψηφοδελτίων εθνικών και ευρωπαϊκών εκλογών).
Οι διεργασίες στην Κεντροαριστερά οδηγούν (κατά τη γνώμη μου) τη Ν.Δ. να επανεξετάσει την ανύπαρκτη για την ώρα πολιτική συμμαχιών της και να διαθέτει εναλλακτικά σενάρια. Αν δεν θέλει να πάει άκλαυτη στις εκλογές βεβαίως.......
emprosdrama.blogspot.com από wolf
Απίστευτο!!! Το Πασόκ δανειζόνταν το 1998 με 13,90%.
βιώνουμε το μπαμ της φούσκας του Πασόκ και το Πασόκ βγάζει γλώσσα!
Αναδημοσίευση από το δεξί εξτρέμ
Έχουμε δει ότι το Πασόκ το 2000, στα χρόνια του Σημίτη, της «ισχυρής» Ελλάδας και της «φαιδράς πορτοκαλέας» δανείζονταν από τοκογλύφους με ποσοστό 8,5%...
Διαψευστήκαμε!
Εκεί που λέγαμε ότι δε γίνεται χειρότερα, στη σελίδα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και στις ημερομηνίες 26.01.1998 και 3.02.1998, όταν έμπαιναν οι βάσεις για την «ισχυρή» Ελλάδα και το Χρηματιστήριο τρελαίνονταν στις απάτες των συγχωνεύσεων, δανειζόμασταν μέσω Εντόκων Γραμματίων του Δημοσίου, με επιτόκιο... ΚΡΑΤΗΘΕΙΤΕ: 13,90%!!!
Τι θυμάσαι θα μου πείτε! Και όμως πριν ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ Η «ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΗ» ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΕ ΜΕΣΩ ΕΝΤΟΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ ΜΕ ΤΟ «ΑΠΕΧΘΕΣ» ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΟΥ 2,6%!!!
Και τα γιουσουφάκια της διαπλοκής ξεσκίστηκαν στην προβοκάτσια και στην προπαγάνδα των spread!!!!!
Ακριβώς τα ίδια όργανα παραπληροφόρησης που το 1998 πανηγύριζαν για την επερχόμενη ανάπτυξη που έφερνε η εποχή Σημίτη σε συνεργασία με τα πανίσχυρα συμφέροντα. Όταν μόνο το 1998 η κυβέρνηση εξέδωσε 26 έντοκα γραμμάτια.
ΚΑΘΕ ΔΥΟ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑ!!!
Αυτά τα αίσχη κληρονόμησε ο Καραμανλής και το Πασόκ καλείται υποτίθεται να μας απαλλάξει από τα αίσχη που προκάλεσε.
Και τι σύμπτωση! Καλεί σε βοήθεια την παρέα του Σημίτη!!!
Συμπέρασμα:με το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν μπορείς να πεις: "χειρότερα δεν γίνεται".....
θα βγεις ψεύτης…...:
emprosdrama.blogspot.com από exastal
Αναδημοσίευση από το δεξί εξτρέμ
Έχουμε δει ότι το Πασόκ το 2000, στα χρόνια του Σημίτη, της «ισχυρής» Ελλάδας και της «φαιδράς πορτοκαλέας» δανείζονταν από τοκογλύφους με ποσοστό 8,5%...
Διαψευστήκαμε!
Εκεί που λέγαμε ότι δε γίνεται χειρότερα, στη σελίδα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και στις ημερομηνίες 26.01.1998 και 3.02.1998, όταν έμπαιναν οι βάσεις για την «ισχυρή» Ελλάδα και το Χρηματιστήριο τρελαίνονταν στις απάτες των συγχωνεύσεων, δανειζόμασταν μέσω Εντόκων Γραμματίων του Δημοσίου, με επιτόκιο... ΚΡΑΤΗΘΕΙΤΕ: 13,90%!!!
Τι θυμάσαι θα μου πείτε! Και όμως πριν ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ Η «ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΗ» ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΕ ΜΕΣΩ ΕΝΤΟΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ ΜΕ ΤΟ «ΑΠΕΧΘΕΣ» ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΟΥ 2,6%!!!
Και τα γιουσουφάκια της διαπλοκής ξεσκίστηκαν στην προβοκάτσια και στην προπαγάνδα των spread!!!!!
Ακριβώς τα ίδια όργανα παραπληροφόρησης που το 1998 πανηγύριζαν για την επερχόμενη ανάπτυξη που έφερνε η εποχή Σημίτη σε συνεργασία με τα πανίσχυρα συμφέροντα. Όταν μόνο το 1998 η κυβέρνηση εξέδωσε 26 έντοκα γραμμάτια.
ΚΑΘΕ ΔΥΟ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑ!!!
Αυτά τα αίσχη κληρονόμησε ο Καραμανλής και το Πασόκ καλείται υποτίθεται να μας απαλλάξει από τα αίσχη που προκάλεσε.
Και τι σύμπτωση! Καλεί σε βοήθεια την παρέα του Σημίτη!!!
Συμπέρασμα:με το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν μπορείς να πεις: "χειρότερα δεν γίνεται".....
θα βγεις ψεύτης…...:
emprosdrama.blogspot.com από exastal
Η "Figaro" προτείνει Ντόρα Μπακογιάννη στην Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης !
Η εφημερίδα «Figaro» με τίτλο «Ντόρα Μπακογιάννη -Μία Ευρωπαία στην Coupole» (Γαλλική Ακαδημία) αναφέρεται στην προχθεσινή αναγόρευση της Ελληνίδας ΥΠ.ΕΞ. ως συνδεδεμένου ξένου μέλους του γαλλικού πνευματικού ιδρύματος, χαρακτηρίζοντας την κ. Μπακογιάννη ως μία από τις Ευρωπαίες «με τη μεγαλύτερη επιρροή, γι’ αυτό που υπήρξε, σαν δήμαρχος της Αθήνας, γι’ αυτό που είναι (σήμερα) σαν υπουργός Εξωτερικών και γι’ αυτό που πρόκειται να γίνει!».
Επεξηγώντας τη σκέψη του ο Γάλλος αρθρογράφος Πιερ Ρουσλέν υπενθυμίζει την πρόταση του πρώην υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της χώρας του, Ζαν Πιερ Ζιγιέ, ο οποίος στο πρόσφατο βιβλίο του «Μια προεδρία σε περίοδο κρίσης» έχει προτείνει την Ελληνίδα πολιτικό για την προεδρία της Ε.Ε., γράφοντας ότι «είναι η μόνη γυναίκα που έχει πραγματικές ελπίδες, απολαμβάνει του σεβασμού όλων των Ευρωπαίων ηγετών, έχει καλές σχέσεις με την Αγκελα Μέρκελ» και μετά την εκλογή του Ομπάμα και την τοποθέτηση της Χίλαρι Κλίντον στη διπλωματία «ήλθε ίσως η ώρα να εμπιστευθούμε σε μία γυναίκα την προεδρία της Ε.Ε. ή την ευρωπαϊκή διπλωματία». Ο αρθρογράφος παραθέτει ακόμα την «καθησυχαστική» απάντηση της κ. Μπακογιάννη για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, τονίζοντας ότι μπορεί να είναι «εκτεθειμένη», όμως δεν επηρεάζεται από τα τοξικά ομόλογα.
emprosdrama.blogspot.com από exastal
Επεξηγώντας τη σκέψη του ο Γάλλος αρθρογράφος Πιερ Ρουσλέν υπενθυμίζει την πρόταση του πρώην υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της χώρας του, Ζαν Πιερ Ζιγιέ, ο οποίος στο πρόσφατο βιβλίο του «Μια προεδρία σε περίοδο κρίσης» έχει προτείνει την Ελληνίδα πολιτικό για την προεδρία της Ε.Ε., γράφοντας ότι «είναι η μόνη γυναίκα που έχει πραγματικές ελπίδες, απολαμβάνει του σεβασμού όλων των Ευρωπαίων ηγετών, έχει καλές σχέσεις με την Αγκελα Μέρκελ» και μετά την εκλογή του Ομπάμα και την τοποθέτηση της Χίλαρι Κλίντον στη διπλωματία «ήλθε ίσως η ώρα να εμπιστευθούμε σε μία γυναίκα την προεδρία της Ε.Ε. ή την ευρωπαϊκή διπλωματία». Ο αρθρογράφος παραθέτει ακόμα την «καθησυχαστική» απάντηση της κ. Μπακογιάννη για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, τονίζοντας ότι μπορεί να είναι «εκτεθειμένη», όμως δεν επηρεάζεται από τα τοξικά ομόλογα.
emprosdrama.blogspot.com από exastal
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009
Πώς η Ελλάδα μπορεί να διαχειριστεί την ύφεση
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ Ή ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ;
Του Βασίλη Μαρκεζίνη
Αν και σαράντα ένα από τα εξήντα πέντε μου χρόνια τα έχω ζήσει εκτός Ελλάδος, η πατρίδα μου δεν φεύγει ποτέ από τον νου μου. Η τελευταία όμως επίσκεψη στην Αθήνα στάθηκε απογοητευτική, καθώς μου φανέρωσε μια παράξενη πτυχή της τρέχουσας οικονομικής, ηθικής και πολιτικής κρίσης.
Οι πολυάριθμοι συνομιλητές μου, κατά τη διάρκεια των κοινωνικών και επαγγελματικών μου συναντήσεων, ήταν όλοι βυθισμένοι στην ομφαλοσκόπηση, μιλώντας για λύσεις που περιστρέφονταν γύρω από έντονες προσωπικές αντιπαλότητες και όχι γύρω από τη λογική.Οφείλουμε να ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας παραδεχόμενοι ότι, αρχικά, η οικονομική κρίση ήταν εισαγόμενη.
Πράγματι ξεκίνησε στο εξωτερικό, όπου και έγινε...αντικείμενο σοβαρότατης κακοδιαχείρισης, ιδίως στην Αγγλία και στη Γαλλία. Στη δική μας χώρα, η «διαχείριση της κρίσης»- αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον όρο- ποτέ δεν επικεντρώθηκε σε μία συγκεκριμένη θέση. Η κυβέρνηση επέδειξε αρχικά πλήρη άρνηση της πραγματικότητας, έπειτα ενθάρρυνε και τον λαό της να επιδείξει άρνηση, ακολούθως προειδοποίησε για αυστηρά μέτρα λιτότητας, τα οποία ύστερα έδωσαν τη θέση τους σε εκφράσεις κοινωνικής ευαισθησίας, οι οποίες, με τη σειρά τους, μπορεί τώρα να αναθεωρηθούν.
Πρόκειται για κλασικό παράδειγμα διαχείρισης κρίσης a la grecque. Οι χρονικές στιγμές αυτών των μεταλλάξεων επιβεβαιώνουν τoν ισχυρισμό ότι προήλθαν από εσωτερικούς ανταγωνισμούς και προεκλογικούς υπολογισμούς. Δεν αντιμετωπίζονται όμως έτσι οι κρίσεις.
Οφείλει άραγε να ξεσκεπάσει κανείς αυτόν τον καιροσκοπισμό;
Οσοι νοιάζονται μόνο για το προσωπικό τους όφελος θα απαντούσαν: «Οχι».
Ο Σοφοκλής, ωστόσο, τον οποίο θεωρώ πιο ελκυστικό καθοδηγητή, γράφει ότι «όστις [...] εκ φόβου του γλώσσαν εγκλήσας έχει, κάκιστος είναι νυν τε και πάλαι δοκεί».
▅ Η παγκόσμια οικονομική κρίση
Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας δεν βρίσκονται τα αίτια της κρίσης, αλλά ο τρόπος που μπορεί αυτή να εξελιχθεί στην Ελλάδα.Ο Μουσολίνι είπε κάποτε ότι μόνο δύο πράγματα αδυνατούσε να καταλάβει: την Αγία Τριάδα και τα οικονομικά της Ιταλίας. Η οικονομία της Ελλάδας δεν αποτελεί διαφορετική περίπτωση, αν αναλογιστούμε ότι ένα από τα κύρια «θαύματά» της είναι η παραοικονομία της.Θα ήταν ίσως πιο εύστοχη η επιλογή της λέξης «αίνιγμα», λαμβάνοντας υπόψη ότι
(α) η ικανότητα της παραοικονομίας να διοχετεύει χρήματα στην πραγματική οικονομία είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο (και επωφελές)·
(β) η στιβαρότητά της δεν μπορεί εν τούτοις να υπολογιστεί (πρόβλημα)·
(γ) ο λαθραίος χαρακτήρας της αποστερεί το κράτος από φορολογικές προσόδους (γεγονός ατυχέστατο, ιδίως σήμερα)·
(δ) και μόνον η ύπαρξή της αποτελεί εν δυνάμει έναν τρόπο μερικής σωτηρίας (γεγονός ευτυχές).
Τα χαρακτηριστικά αυτά θα μπορούσαν ίσως να προσφέρουν στην Ελλάδα μιαν ορισμένη ανακούφιση από την επερχόμενη θύελλα.
Προστατευτικό μέσο για την Ελλάδα αποτελεί επίσης η μακροχρόνια θητεία της οποίας απολαύει το σημαντικότατο μέρος του εργατικού δυναμικού της που απασχολείται στον δημόσιο τομέα.
Για μια οικονομία αγοράς, το στοιχείο αυτό αποτελεί διαρθρωτική αδυναμία· στην προκειμένη περίπτωση όμως μπορεί να απορροφήσει τους κραδασμούς της ανεργίας- για πόσον καιρό, βεβαίως, μόνον η διάρκεια της κρίσης μπορεί να το δείξει.
Τα διεθνή προβλήματα- νομικά ή χρηματοοικονομικά- πρέπει πάντοτε να αναλύονται με τη δέουσα προσοχή στις τοπικές παραμέτρους. Ετσι, δικαιολογημένα θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για περιορισμό των ζοφερών εξελίξεων.
Υπάρχουν όμως τέσσερα τουλάχιστον σημεία κινδύνου.
Το πρώτο αφορά τις επιπτώσεις της κρίσης στο ενεργητικό των συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών οργανισμών.
Το δεύτερο αφορά τις άγνωστες επιπτώσεις μιας τραπεζιτικής καταρρεύσεως στα Βαλκάνια που μισο-κρύβεται στη χώρα μας.
Το τρίτο είναι η επιδείνωση που θα προκαλέσουν ενδεχομένως οι επικείμενες παραγγελίες οπλισμού στο ραγδαία αυξανόμενο έλλειμμά μας.
Το τελευταίο, και αμεσότερο, αφορά τον αντίκτυπο της κρίσης στην ελληνική τουριστική βιομηχανία, η οποία, αντίθετα με την τουρκική, δεν έχει προληπτικά κινητοποιήσει τη βοήθεια του κράτους.
▅ Οι ξένοι φίλοι μας
Μόνο η χώρα μας πιστεύει ακράδαντα ότι ο υπόλοιπος κόσμος είναι γεμάτος φιλέλληνες που διαγκωνίζονται για το ποιος θα ανταποδώσει πρώτος τα πνευματικά του χρέη για όσα προσέφερε η Ελλάδα πριν από 2.000 χρόνια.
Στην πραγματικότητα, καθώς αυτοί οι φίλοι ετοιμάζονται να μας υποδείξουν πώς ακριβώς πρέπει να διαχειριστούμε τα χρηματοοικονομικά μας, το πιθανότερο είναι ότι θα μας κάνουν πραγματικά να γογγύσουμε.
Υπάρχουν δύο τρόποι (πέραν των προαναφερθέντων) που μπορεί να αμβλύνουν κάπως τις επιπτώσεις του πλήγματος.
Ο πρώτος βασίζεται περισσότερο στην ελπίδα παρά σε αξιόπιστα δεδομένα.
Με απλά λόγια: θα επιβληθούν και σε άλλες χώρες ανάλογοι περιορισμοί, οι οποίοι, εντέλει, μπορεί να αποδειχθούν ατελέσφοροι, οπότε και θα αποδυναμωθούν ή θα ατροφήσουν.
Ο δεύτερος συνίσταται στο ότι μπορεί να επιλέξουμε (ή να υποχρεωθούμε) να αμβλύνουμε το πλήγμα τροφοδοτώντας την απληστία κάποιων μεγάλων ξένων φίλων μας, με την αγορά οπλισμού δευτέρας διαλογής σε υπέρογκες τιμές.
Αυτό, ο μέσος πολίτης θα το ονόμαζε εκβιασμό· ο σύγχρονος ευφημισμός το παρουσιάζει ως δυναμική διπλωματία.
Μολονότι αυτή η πρακτική δεν είναι ασυνήθης, προσωπικά τη θεωρώ ασύνετη, διότι
(α) δεν εξασφαλίζει στις ένοπλες δυνάμεις μας ό,τι πραγματικά χρειάζονται, και
(β) στην προκειμένη περίπτωση, όπως προείπα, θα αποδειχθεί ιδιαίτερα δαπανηρή.
▅ Η αντίδραση του πολιτικού μας κόσμου
Η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία: ως προς αυτό ακριβώς το σημείο, το υπουργείο Εξωτερικών μας μπορεί να διαδραματίσει για την άμυνα της χώρας ρόλο εξίσου σημαντικό με το υπουργείο Εθνικής Αμυνας.
Διερωτώμαι, λοιπόν, ακόμη μία φορά, για τη στιβαρότητα της «προληπτικής διπλωματίας» μας.
Πόσο δραστήρια είναι;
Ή μήπως αυτό που μας συμβαίνει είναι ότι
(α) έχουμε παραλύσει λόγω αδρανείας,
(β) έχουμε τυφλωθεί από τη συνεχιζόμενη αδυναμία μας να δούμε ότι η αμερικανική κυριαρχία έχει αρχίσει να φθίνει, και
(γ) έχουμε μάθει να μην αναθεωρούμε μοτίβα της εξωτερικής πολιτικής μας ακόμη και όταν είναι παρωχημένα;
Η έλλειψη έγκαιρου σχεδιασμού επανέρχεται συνεχώς στην ανάλυσή μου.
Το γεγονός ότι η έλλειψη αυτή χαρακτηρίζει και τον τρόπο που «μπαλώνουμε» και διάφορα άλλα προβλήματα- φέρ΄ ειπείν, την παιδεία, την έννομη τάξη και τα συνδεόμενα ζητήματα, όπως το πανεπιστημιακό άσυλο- διόλου δεν την καθιστά ορθή ως στάση.
Γιατί μένουν αθεράπευτες όλες αυτές οι κακοφορμισμένες πληγές;
Μήπως επειδή οι εμπλεκόμενοι- πρυτάνεις, υπουργοί και λοιποί- μεταθέτουν την ευθύνη ο ένας στον άλλον;
Ή, για να το θέσω διαφορετικά, μήπως τα πολιτικά αφεντικά μας έχουν αποφασίσει ότι μπορούν να αντισταθμίσουν το πολιτικό κόστος μιας ορθής απόφασης αν αντικαταστήσουν τη δράση με ατέρμονες συζητήσεις και διαβουλεύσεις;
Οι σκέψεις αυτές μάς φέρνουν εγγύτερα στο πραγματικό πρόβλημα.
▅ Κομματικές πολιτικές και έριδες
Οι μεγάλες κρίσεις χρειάζονται ισχυρές κυβερνήσεις. Το δικομματικό σύστημα που καθιέρωσε η μεταπολίτευση στάθηκε ένα από τα σημαντικότερα κληροδοτήματά της.
Ενδέχεται όμως να βρίσκεται τώρα στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Εν πάση περιπτώσει, σήμερα λέξεις όπως «σχέδιο», «αποφασιστικότητα» και «δράση», λέξεις δηλαδή που συνδέονται κατά κανόνα με ισχυρές κυβερνήσεις, είναι τόσο σπάνιες ώστε κοντεύουμε σχεδόν να ξεχάσουμε τι σημαίνουν!
Η πρόσφατη απάντηση του Πρωθυπουργού για το αδιέξοδο ήταν μια προτροπή για ομοψυχία. Κανείς δεν αρνήθηκε ποτέ ότι ο κ. Καραμανλής είναι έξυπνος. Ωστόσο οι αντίπαλοί του δεν είναι τόσο αφελείς ώστε να μην καταλαβαίνουν ότι ο Πρωθυπουργός, παίζοντας το χαρτί της ομόνοιας κατά τρόπον τόσο εμφανώς μελετημένο ώστε να αποκομίσει πολιτικά οφέλη ο ίδιος και να τα στερήσει από εκείνους των οποίων τη συναίνεση επιδιώκει, χρησιμοποιεί απλώς ένα στρατήγημα.
Θα ήταν ίσως πειστικότερο να καθαρίσει η ατμόσφαιρα μέσω εκλογών και ακολούθως να δοθεί στην προβλεπόμενη κυβέρνηση μειοψηφίας ευρεία και διαρκής στήριξη ώστε να αντιμετωπίσει τη θύελλα επί έναν,ας πούμε,χρόνο.
Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε πράξη ομόνοιας με όλους, από όλους και για όλους.
Εν προκειμένω όμως μιλάμε για ανώτερη πολιτική, και όχι για μικροπολιτική.
▅ Θα άντεχε το πολιτικό κατεστημένο;
Θα έχετε προσέξει ότι δεν μιλώ πια για κόμματα, αλλά για το κατεστημένο: τα μέλη της ολιγαρχίας που υποστηρίζουν έναν συγκεκριμένο ή (για να είναι πάντα κερδισμένα) όλους τους πολιτικούς· τον Τύπο, τα οικονομικά του οποίου περιστέλλονται καθώς μειώνονται τα διαφημιστικά έσοδα· τους κρατούντες πολιτικούς, που κινδυνεύουν να γίνουν «τέως»· τους προαλειφόμενους για την εξουσία πολιτικούς, που αδημονούν να κατακτήσουν την όαση της εξουσίας έπειτα από μακροχρόνια παραμονή στην έρημο· τέλος, τους «εναπομείναντες» περασμένων εποχών, οι οποίοι αγωνίζονται για τα ψιχία που μπορεί να πέσουν προς το μέρος τους κατά τις ευρωεκλογές.
Βάζει άραγε κάποιος από όλους αυτούς πρώτα και πάνω απ΄ όλα τη χώρα του;
Τα προηγούμενα χρόνια- και σκοπίμως ΔΕΝ δίνω συγκεκριμένο αριθμό- μου υποδεικνύουν να απαντήσω: Οχι.
Διότι τα χρόνια αυτά ελάχιστα άλλα έχουν αναδείξει πέρα από μομφές για σκάνδαλα, αμφιταλαντευόμενους βουλευτές, κατασπατάληση χρημάτων (αντί για τις απολύτως αναγκαίες αλλά προφανώς δυσάρεστες οικονομίες), ατέρμονες δικαστικές έρευνες, (δικαιολογημένη) δυσαρέσκεια των νέων για το ανεπαρκές εκπαιδευτικό σύστημα, υπουργικές λογομαχίες για το πώς θα αντιμετωπιστεί η αναζωπύρωση της τρομοκρατίας.
▅ Και τώρα,τι;
Η αναστολή της κομματικής πολιτικής θα ήταν η επιθυμητή απάντηση: μια προσωρινή carte blanche σε όποιον πάρει το προβάδισμα στις επόμενες εκλογές, έστω και κατά μία ποσοστιαία μονάδα.
Ας του επιτραπεί να κυβερνήσει, μόνος, με τους έμπιστους φίλους του και το δημοσιοποιημένο του πρόγραμμα, χωρίς προσκόμματα, κομματικούς ελιγμούς, παραπληροφόρηση ή άλλου είδους περισπασμούς από κάθε πλευρά.
Δεν θα πρόκειται για μια κυβέρνηση αταίριαστων πολιτικών συντρόφων, όπου καθένας θα συμβιβαστεί κάπως ως προς τα πιστεύω του, αλλά για μια ξεκάθαρη εφαρμογή των ιδεών του κ. Παπανδρέου ή του κ. Καραμανλή (αν υποθέσουμε ότι θα ριψοκινδυνεύσουν να τις συγκεκριμενοποιήσουν!).
Αν στον πρώτο δινόταν η κυβερνητική ευκαιρία και ωστόσο αποτύγχανε, θα έβγαινε αμέσως «εκτός» και δεν θα μπορούσε πλέον να κατηγορεί τις κομματικές σκευωρίες για τη συνεχή του αποσταθεροποίηση.
Αν ο αντίπαλός του κυβερνούσε ξανά και αποτύγχανε ξανά (ας μην ξεχνάμε ότι, την τελευταία φορά που κήρυξε πρόωρες εκλογές, ήταν λόγω της ανάγκης του να διασφαλίσει έναν βιώσιμο προϋπολογισμό), θα μπορούσε να αποσυρθεί, ικανοποιημένος τουλάχιστον με τη σκέψη ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του ανέδειξε αρκετούς διαδόχους.
Βεβαίως τα προλεχθέντα θα δυσαρεστήσουν και τους δύο ηγέτες μας, ανθρώπους αναμφίβολα ευφυείς, οι οποίοι επιθυμούν να κρατήσουν τη θέση τους... ισοβίως.
Η φύση ωστόσο μας διδάσκει ότι σε κάθε εξελικτική διαδικασία έρχονται στιγμές που προέχει η επιβίωση του είδους και όχι ενός μεμονωμένου μέλους.
Ο κ. Βασίλης Μαρκεζίνης φέρει τον τίτλο τού σερ και είναι τακτικό μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, αντεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών Αθηνών, Γαλλίας, Ρώμης, Βελγίου, Ολλανδίας και νομικός σύμβουλος (επί τιμή) της βασίλισσας της Αγγλίας.
ΒΗΜΑ
Του Βασίλη Μαρκεζίνη
Αν και σαράντα ένα από τα εξήντα πέντε μου χρόνια τα έχω ζήσει εκτός Ελλάδος, η πατρίδα μου δεν φεύγει ποτέ από τον νου μου. Η τελευταία όμως επίσκεψη στην Αθήνα στάθηκε απογοητευτική, καθώς μου φανέρωσε μια παράξενη πτυχή της τρέχουσας οικονομικής, ηθικής και πολιτικής κρίσης.
Οι πολυάριθμοι συνομιλητές μου, κατά τη διάρκεια των κοινωνικών και επαγγελματικών μου συναντήσεων, ήταν όλοι βυθισμένοι στην ομφαλοσκόπηση, μιλώντας για λύσεις που περιστρέφονταν γύρω από έντονες προσωπικές αντιπαλότητες και όχι γύρω από τη λογική.Οφείλουμε να ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας παραδεχόμενοι ότι, αρχικά, η οικονομική κρίση ήταν εισαγόμενη.
Πράγματι ξεκίνησε στο εξωτερικό, όπου και έγινε...αντικείμενο σοβαρότατης κακοδιαχείρισης, ιδίως στην Αγγλία και στη Γαλλία. Στη δική μας χώρα, η «διαχείριση της κρίσης»- αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον όρο- ποτέ δεν επικεντρώθηκε σε μία συγκεκριμένη θέση. Η κυβέρνηση επέδειξε αρχικά πλήρη άρνηση της πραγματικότητας, έπειτα ενθάρρυνε και τον λαό της να επιδείξει άρνηση, ακολούθως προειδοποίησε για αυστηρά μέτρα λιτότητας, τα οποία ύστερα έδωσαν τη θέση τους σε εκφράσεις κοινωνικής ευαισθησίας, οι οποίες, με τη σειρά τους, μπορεί τώρα να αναθεωρηθούν.
Πρόκειται για κλασικό παράδειγμα διαχείρισης κρίσης a la grecque. Οι χρονικές στιγμές αυτών των μεταλλάξεων επιβεβαιώνουν τoν ισχυρισμό ότι προήλθαν από εσωτερικούς ανταγωνισμούς και προεκλογικούς υπολογισμούς. Δεν αντιμετωπίζονται όμως έτσι οι κρίσεις.
Οφείλει άραγε να ξεσκεπάσει κανείς αυτόν τον καιροσκοπισμό;
Οσοι νοιάζονται μόνο για το προσωπικό τους όφελος θα απαντούσαν: «Οχι».
Ο Σοφοκλής, ωστόσο, τον οποίο θεωρώ πιο ελκυστικό καθοδηγητή, γράφει ότι «όστις [...] εκ φόβου του γλώσσαν εγκλήσας έχει, κάκιστος είναι νυν τε και πάλαι δοκεί».
▅ Η παγκόσμια οικονομική κρίση
Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας δεν βρίσκονται τα αίτια της κρίσης, αλλά ο τρόπος που μπορεί αυτή να εξελιχθεί στην Ελλάδα.Ο Μουσολίνι είπε κάποτε ότι μόνο δύο πράγματα αδυνατούσε να καταλάβει: την Αγία Τριάδα και τα οικονομικά της Ιταλίας. Η οικονομία της Ελλάδας δεν αποτελεί διαφορετική περίπτωση, αν αναλογιστούμε ότι ένα από τα κύρια «θαύματά» της είναι η παραοικονομία της.Θα ήταν ίσως πιο εύστοχη η επιλογή της λέξης «αίνιγμα», λαμβάνοντας υπόψη ότι
(α) η ικανότητα της παραοικονομίας να διοχετεύει χρήματα στην πραγματική οικονομία είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο (και επωφελές)·
(β) η στιβαρότητά της δεν μπορεί εν τούτοις να υπολογιστεί (πρόβλημα)·
(γ) ο λαθραίος χαρακτήρας της αποστερεί το κράτος από φορολογικές προσόδους (γεγονός ατυχέστατο, ιδίως σήμερα)·
(δ) και μόνον η ύπαρξή της αποτελεί εν δυνάμει έναν τρόπο μερικής σωτηρίας (γεγονός ευτυχές).
Τα χαρακτηριστικά αυτά θα μπορούσαν ίσως να προσφέρουν στην Ελλάδα μιαν ορισμένη ανακούφιση από την επερχόμενη θύελλα.
Προστατευτικό μέσο για την Ελλάδα αποτελεί επίσης η μακροχρόνια θητεία της οποίας απολαύει το σημαντικότατο μέρος του εργατικού δυναμικού της που απασχολείται στον δημόσιο τομέα.
Για μια οικονομία αγοράς, το στοιχείο αυτό αποτελεί διαρθρωτική αδυναμία· στην προκειμένη περίπτωση όμως μπορεί να απορροφήσει τους κραδασμούς της ανεργίας- για πόσον καιρό, βεβαίως, μόνον η διάρκεια της κρίσης μπορεί να το δείξει.
Τα διεθνή προβλήματα- νομικά ή χρηματοοικονομικά- πρέπει πάντοτε να αναλύονται με τη δέουσα προσοχή στις τοπικές παραμέτρους. Ετσι, δικαιολογημένα θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για περιορισμό των ζοφερών εξελίξεων.
Υπάρχουν όμως τέσσερα τουλάχιστον σημεία κινδύνου.
Το πρώτο αφορά τις επιπτώσεις της κρίσης στο ενεργητικό των συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών οργανισμών.
Το δεύτερο αφορά τις άγνωστες επιπτώσεις μιας τραπεζιτικής καταρρεύσεως στα Βαλκάνια που μισο-κρύβεται στη χώρα μας.
Το τρίτο είναι η επιδείνωση που θα προκαλέσουν ενδεχομένως οι επικείμενες παραγγελίες οπλισμού στο ραγδαία αυξανόμενο έλλειμμά μας.
Το τελευταίο, και αμεσότερο, αφορά τον αντίκτυπο της κρίσης στην ελληνική τουριστική βιομηχανία, η οποία, αντίθετα με την τουρκική, δεν έχει προληπτικά κινητοποιήσει τη βοήθεια του κράτους.
▅ Οι ξένοι φίλοι μας
Μόνο η χώρα μας πιστεύει ακράδαντα ότι ο υπόλοιπος κόσμος είναι γεμάτος φιλέλληνες που διαγκωνίζονται για το ποιος θα ανταποδώσει πρώτος τα πνευματικά του χρέη για όσα προσέφερε η Ελλάδα πριν από 2.000 χρόνια.
Στην πραγματικότητα, καθώς αυτοί οι φίλοι ετοιμάζονται να μας υποδείξουν πώς ακριβώς πρέπει να διαχειριστούμε τα χρηματοοικονομικά μας, το πιθανότερο είναι ότι θα μας κάνουν πραγματικά να γογγύσουμε.
Υπάρχουν δύο τρόποι (πέραν των προαναφερθέντων) που μπορεί να αμβλύνουν κάπως τις επιπτώσεις του πλήγματος.
Ο πρώτος βασίζεται περισσότερο στην ελπίδα παρά σε αξιόπιστα δεδομένα.
Με απλά λόγια: θα επιβληθούν και σε άλλες χώρες ανάλογοι περιορισμοί, οι οποίοι, εντέλει, μπορεί να αποδειχθούν ατελέσφοροι, οπότε και θα αποδυναμωθούν ή θα ατροφήσουν.
Ο δεύτερος συνίσταται στο ότι μπορεί να επιλέξουμε (ή να υποχρεωθούμε) να αμβλύνουμε το πλήγμα τροφοδοτώντας την απληστία κάποιων μεγάλων ξένων φίλων μας, με την αγορά οπλισμού δευτέρας διαλογής σε υπέρογκες τιμές.
Αυτό, ο μέσος πολίτης θα το ονόμαζε εκβιασμό· ο σύγχρονος ευφημισμός το παρουσιάζει ως δυναμική διπλωματία.
Μολονότι αυτή η πρακτική δεν είναι ασυνήθης, προσωπικά τη θεωρώ ασύνετη, διότι
(α) δεν εξασφαλίζει στις ένοπλες δυνάμεις μας ό,τι πραγματικά χρειάζονται, και
(β) στην προκειμένη περίπτωση, όπως προείπα, θα αποδειχθεί ιδιαίτερα δαπανηρή.
▅ Η αντίδραση του πολιτικού μας κόσμου
Η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία: ως προς αυτό ακριβώς το σημείο, το υπουργείο Εξωτερικών μας μπορεί να διαδραματίσει για την άμυνα της χώρας ρόλο εξίσου σημαντικό με το υπουργείο Εθνικής Αμυνας.
Διερωτώμαι, λοιπόν, ακόμη μία φορά, για τη στιβαρότητα της «προληπτικής διπλωματίας» μας.
Πόσο δραστήρια είναι;
Ή μήπως αυτό που μας συμβαίνει είναι ότι
(α) έχουμε παραλύσει λόγω αδρανείας,
(β) έχουμε τυφλωθεί από τη συνεχιζόμενη αδυναμία μας να δούμε ότι η αμερικανική κυριαρχία έχει αρχίσει να φθίνει, και
(γ) έχουμε μάθει να μην αναθεωρούμε μοτίβα της εξωτερικής πολιτικής μας ακόμη και όταν είναι παρωχημένα;
Η έλλειψη έγκαιρου σχεδιασμού επανέρχεται συνεχώς στην ανάλυσή μου.
Το γεγονός ότι η έλλειψη αυτή χαρακτηρίζει και τον τρόπο που «μπαλώνουμε» και διάφορα άλλα προβλήματα- φέρ΄ ειπείν, την παιδεία, την έννομη τάξη και τα συνδεόμενα ζητήματα, όπως το πανεπιστημιακό άσυλο- διόλου δεν την καθιστά ορθή ως στάση.
Γιατί μένουν αθεράπευτες όλες αυτές οι κακοφορμισμένες πληγές;
Μήπως επειδή οι εμπλεκόμενοι- πρυτάνεις, υπουργοί και λοιποί- μεταθέτουν την ευθύνη ο ένας στον άλλον;
Ή, για να το θέσω διαφορετικά, μήπως τα πολιτικά αφεντικά μας έχουν αποφασίσει ότι μπορούν να αντισταθμίσουν το πολιτικό κόστος μιας ορθής απόφασης αν αντικαταστήσουν τη δράση με ατέρμονες συζητήσεις και διαβουλεύσεις;
Οι σκέψεις αυτές μάς φέρνουν εγγύτερα στο πραγματικό πρόβλημα.
▅ Κομματικές πολιτικές και έριδες
Οι μεγάλες κρίσεις χρειάζονται ισχυρές κυβερνήσεις. Το δικομματικό σύστημα που καθιέρωσε η μεταπολίτευση στάθηκε ένα από τα σημαντικότερα κληροδοτήματά της.
Ενδέχεται όμως να βρίσκεται τώρα στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Εν πάση περιπτώσει, σήμερα λέξεις όπως «σχέδιο», «αποφασιστικότητα» και «δράση», λέξεις δηλαδή που συνδέονται κατά κανόνα με ισχυρές κυβερνήσεις, είναι τόσο σπάνιες ώστε κοντεύουμε σχεδόν να ξεχάσουμε τι σημαίνουν!
Η πρόσφατη απάντηση του Πρωθυπουργού για το αδιέξοδο ήταν μια προτροπή για ομοψυχία. Κανείς δεν αρνήθηκε ποτέ ότι ο κ. Καραμανλής είναι έξυπνος. Ωστόσο οι αντίπαλοί του δεν είναι τόσο αφελείς ώστε να μην καταλαβαίνουν ότι ο Πρωθυπουργός, παίζοντας το χαρτί της ομόνοιας κατά τρόπον τόσο εμφανώς μελετημένο ώστε να αποκομίσει πολιτικά οφέλη ο ίδιος και να τα στερήσει από εκείνους των οποίων τη συναίνεση επιδιώκει, χρησιμοποιεί απλώς ένα στρατήγημα.
Θα ήταν ίσως πειστικότερο να καθαρίσει η ατμόσφαιρα μέσω εκλογών και ακολούθως να δοθεί στην προβλεπόμενη κυβέρνηση μειοψηφίας ευρεία και διαρκής στήριξη ώστε να αντιμετωπίσει τη θύελλα επί έναν,ας πούμε,χρόνο.
Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε πράξη ομόνοιας με όλους, από όλους και για όλους.
Εν προκειμένω όμως μιλάμε για ανώτερη πολιτική, και όχι για μικροπολιτική.
▅ Θα άντεχε το πολιτικό κατεστημένο;
Θα έχετε προσέξει ότι δεν μιλώ πια για κόμματα, αλλά για το κατεστημένο: τα μέλη της ολιγαρχίας που υποστηρίζουν έναν συγκεκριμένο ή (για να είναι πάντα κερδισμένα) όλους τους πολιτικούς· τον Τύπο, τα οικονομικά του οποίου περιστέλλονται καθώς μειώνονται τα διαφημιστικά έσοδα· τους κρατούντες πολιτικούς, που κινδυνεύουν να γίνουν «τέως»· τους προαλειφόμενους για την εξουσία πολιτικούς, που αδημονούν να κατακτήσουν την όαση της εξουσίας έπειτα από μακροχρόνια παραμονή στην έρημο· τέλος, τους «εναπομείναντες» περασμένων εποχών, οι οποίοι αγωνίζονται για τα ψιχία που μπορεί να πέσουν προς το μέρος τους κατά τις ευρωεκλογές.
Βάζει άραγε κάποιος από όλους αυτούς πρώτα και πάνω απ΄ όλα τη χώρα του;
Τα προηγούμενα χρόνια- και σκοπίμως ΔΕΝ δίνω συγκεκριμένο αριθμό- μου υποδεικνύουν να απαντήσω: Οχι.
Διότι τα χρόνια αυτά ελάχιστα άλλα έχουν αναδείξει πέρα από μομφές για σκάνδαλα, αμφιταλαντευόμενους βουλευτές, κατασπατάληση χρημάτων (αντί για τις απολύτως αναγκαίες αλλά προφανώς δυσάρεστες οικονομίες), ατέρμονες δικαστικές έρευνες, (δικαιολογημένη) δυσαρέσκεια των νέων για το ανεπαρκές εκπαιδευτικό σύστημα, υπουργικές λογομαχίες για το πώς θα αντιμετωπιστεί η αναζωπύρωση της τρομοκρατίας.
▅ Και τώρα,τι;
Η αναστολή της κομματικής πολιτικής θα ήταν η επιθυμητή απάντηση: μια προσωρινή carte blanche σε όποιον πάρει το προβάδισμα στις επόμενες εκλογές, έστω και κατά μία ποσοστιαία μονάδα.
Ας του επιτραπεί να κυβερνήσει, μόνος, με τους έμπιστους φίλους του και το δημοσιοποιημένο του πρόγραμμα, χωρίς προσκόμματα, κομματικούς ελιγμούς, παραπληροφόρηση ή άλλου είδους περισπασμούς από κάθε πλευρά.
Δεν θα πρόκειται για μια κυβέρνηση αταίριαστων πολιτικών συντρόφων, όπου καθένας θα συμβιβαστεί κάπως ως προς τα πιστεύω του, αλλά για μια ξεκάθαρη εφαρμογή των ιδεών του κ. Παπανδρέου ή του κ. Καραμανλή (αν υποθέσουμε ότι θα ριψοκινδυνεύσουν να τις συγκεκριμενοποιήσουν!).
Αν στον πρώτο δινόταν η κυβερνητική ευκαιρία και ωστόσο αποτύγχανε, θα έβγαινε αμέσως «εκτός» και δεν θα μπορούσε πλέον να κατηγορεί τις κομματικές σκευωρίες για τη συνεχή του αποσταθεροποίηση.
Αν ο αντίπαλός του κυβερνούσε ξανά και αποτύγχανε ξανά (ας μην ξεχνάμε ότι, την τελευταία φορά που κήρυξε πρόωρες εκλογές, ήταν λόγω της ανάγκης του να διασφαλίσει έναν βιώσιμο προϋπολογισμό), θα μπορούσε να αποσυρθεί, ικανοποιημένος τουλάχιστον με τη σκέψη ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του ανέδειξε αρκετούς διαδόχους.
Βεβαίως τα προλεχθέντα θα δυσαρεστήσουν και τους δύο ηγέτες μας, ανθρώπους αναμφίβολα ευφυείς, οι οποίοι επιθυμούν να κρατήσουν τη θέση τους... ισοβίως.
Η φύση ωστόσο μας διδάσκει ότι σε κάθε εξελικτική διαδικασία έρχονται στιγμές που προέχει η επιβίωση του είδους και όχι ενός μεμονωμένου μέλους.
Ο κ. Βασίλης Μαρκεζίνης φέρει τον τίτλο τού σερ και είναι τακτικό μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, αντεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών Αθηνών, Γαλλίας, Ρώμης, Βελγίου, Ολλανδίας και νομικός σύμβουλος (επί τιμή) της βασίλισσας της Αγγλίας.
ΒΗΜΑ
Το κρασί και η Μπύρα κάνουν καλό στα οστά !
Ένα ποτήρι κρασί ή ένα μπουκάλι μπίρα τη μέρα μπορούν να δυναμώσουν τα οστά των ανδρών και των γυναικών άνω των 60 ετών, όμως η κατανάλωση μεγαλύτερων ποσοτήτων μπορεί να φέρει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, αδυνατίζοντας τα κόκαλα, σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό "American Journal of Clinical Nutrition" (Aμερικανικό Περιοδικό Κλινικής Διατροφής) έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου Ταφτς των ΗΠΑ, υπό τη διευθύντρια του προγράμματος επιδημιολογίας Κάθριν Τάκερ, σύμφωνα με την ηλεκτρονική υπηρεσία Live Science.
Όπως διαπιστώθηκε, η τακτική, αλλά με μέτρο, κατανάλωση αλκοόλ σχετίζεται με αύξηση της πυκνότητας των οστών του σώματος.
Η θετική επίδραση αφορά κυρίως τη μπίρα για τους άνδρες και το κρασί για τις γυναίκες.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το πυρίτιο που υπάρχει στη μπίρα, συνεισφέρει στην αύξηση της οστικής πυκνότητας στους άνδρες, οι οποίοι είναι οι κατ' εξοχήν καταναλωτές μπίρας.
Είναι λιγότερο σαφές πού οφείλεται η θετική επίδραση του κρασιού (το οποίο πίνουν κυρίως οι γυναίκες) στα κόκαλα.
Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ βλάπτει τα οστά, ενώ παράλληλα επισημαίνει ότι ασφαλώς δεν θα πρέπει κάποιος/α να εξαρτάται μόνο από τη μπίρα ή το κρασί για να διατηρήσει ή να αυξήσει την πυκνότητα και αντοχή των οστών του/της.
Το 2006, η ίδια επιστημονική ομάδα, υπό την Τάκερ, σε άλλη έρευνα, είχε διαπιστώσει ότι τα ανθρακούχα ποτά τύπου "κόλα" προκαλούν μείωση της οστικής πυκνότητας στις ηλικιωμένες γυναίκες, αλλά όχι στους άνδρες.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό "American Journal of Clinical Nutrition" (Aμερικανικό Περιοδικό Κλινικής Διατροφής) έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου Ταφτς των ΗΠΑ, υπό τη διευθύντρια του προγράμματος επιδημιολογίας Κάθριν Τάκερ, σύμφωνα με την ηλεκτρονική υπηρεσία Live Science.
Όπως διαπιστώθηκε, η τακτική, αλλά με μέτρο, κατανάλωση αλκοόλ σχετίζεται με αύξηση της πυκνότητας των οστών του σώματος.
Η θετική επίδραση αφορά κυρίως τη μπίρα για τους άνδρες και το κρασί για τις γυναίκες.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το πυρίτιο που υπάρχει στη μπίρα, συνεισφέρει στην αύξηση της οστικής πυκνότητας στους άνδρες, οι οποίοι είναι οι κατ' εξοχήν καταναλωτές μπίρας.
Είναι λιγότερο σαφές πού οφείλεται η θετική επίδραση του κρασιού (το οποίο πίνουν κυρίως οι γυναίκες) στα κόκαλα.
Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ βλάπτει τα οστά, ενώ παράλληλα επισημαίνει ότι ασφαλώς δεν θα πρέπει κάποιος/α να εξαρτάται μόνο από τη μπίρα ή το κρασί για να διατηρήσει ή να αυξήσει την πυκνότητα και αντοχή των οστών του/της.
Το 2006, η ίδια επιστημονική ομάδα, υπό την Τάκερ, σε άλλη έρευνα, είχε διαπιστώσει ότι τα ανθρακούχα ποτά τύπου "κόλα" προκαλούν μείωση της οστικής πυκνότητας στις ηλικιωμένες γυναίκες, αλλά όχι στους άνδρες.
Η Αγκυρα "κλειδί¨" για τα σχέδια των ΗΠΑ
Στ. Ευσταθιάδης Τρίτη 10 Μαρτίου 2009
Αναμενόμενη ήταν η επίσκεψη του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στην Τουρκία και αμερικανοί αξιωματούχοι με τους οποίους είχε συναντηθεί πριν από δύο εβδομάδες στην Ουάσιγκτον η υπουργός κυρία Ντόρα Μπακογιάννη τής είχαν κάνει σχετικό υπαινιγμό.
Κατά τις εκτιμήσεις αμερικανών στρατιωτικών και πολιτικών, η Τουρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή και, ως ένα σημείο, «κλειδί» στα σχέδια του Λευκού Οίκου για την ευρύτερη περιοχή της Μέσης και της Κεντρικής Ανατολής.
Με «δεσμό στενής συνεργασίας» με το Ισραήλ και με «τακτική επικοινωνία» με τη Χαμάς η τουρκική πολιτική ηγεσία έχει αναπτύξει διπλωματική και οικονομική κινητικότητα στον απέραντο μουσουλμανικό κόσμο της Κεντρικής Ασίας.
Πολύ πρόσφατα πρόσωπα τα οποία επηρεάζουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, όπως ο Ρίτσαρντ Χάας, πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, αναγόρευσαν την Τουρκία «κεντρικό παράγοντα» στη διεθνή προσπάθεια να βελτιωθεί η κατάσταση στην περιοχή και κάλεσαν τη νέα πολιτική ηγεσία «να διορθώσει τη λαθεμένη πολιτική της κυβέρνησης Μπους (...) έναντι της Τουρκίας».
Από στρατηγικής πλευράς, το Πεντάγωνο χρειάζεται τα τουρκικά αεροδρόμια για να μεταφέρει δυνάμεις και πολεμικό υλικό στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, χρειάζεται τα λιμάνια της στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και στον Εύξεινο για να ναυλοχούν πολεμικά σκάφη- έστω και απλώς για «να δείξουν τη σημαία»-, χρειάζεται το οδικό δίκτυό της για να μεταφέρεται με σχετικώς ανέξοδο τρόπο πάσης φύσεως υλικό για τις αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.
Από διπλωματικής πλευράς, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ βλέπει την Τουρκία σε ρόλο μεσολαβητή στις εσωτερικές διενέξεις μετριοπαθών και ισλαμιστών Αράβων, σε συνομιλητή- για λογαριασμό της Ουάσιγκτον- με τη Συρία του Ασαντ αλλά και με το Ιράν των αγιατολάχ. Τέλος, ας σημειωθεί το γεγονός ότι δύο αγωγοί πετρελαίου από την Κεντρική Ασία καταλήγουν στις νότιες παραλίες της Τουρκίας και ο αγωγός φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν, την κατασκευή του οποίου προωθούν οι ΗΠΑ σε ανταγωνιστή των ρωσικών αγωγών προς την Ευρώπη, σχεδιάζεται να καταλήγει στα τουρκικά παράλια απέναντι από την Κύπρο.
Η κυβέρνηση Ερντογάνκαι, πολύ περισσότερο, η τουρκική κοινωνία- θεώρησε και θεωρεί ότι η κυβέρνηση Μπους την απαξίωσε και δεν έλαβε καθόλου υπόψη τις εθνικές ευαισθησίες της χώρας. Γι΄ αυτό και αρνήθηκε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν την κεντρική αεροπορική βάση της Τουρκίας για τη μεταφορά στρατού και πολεμικού υλικού στο Ιράκ, γι΄ αυτό και ο αντιαμερικανισμός είχε εντυπωσιακή έξαρση.
Η Αγκυρα γνωρίζει πολύ καλά τη στρατιωτική και πολιτική αξία της χώρας, και ασφαλώς θα διεκδικήσει ένα σοβαρό τίμημα προκειμένου να αποδεχθεί σχέδια, προτάσεις και πολιτικές του νέου Λευκού Οίκου.
Ο πρόεδρος Ομπάμα, όπως και η κυρία Χίλαρι Κλίντον , η οποία έκανε τις πρώτες κρούσεις, θα συναντήσει στην Αγκυρα σκληρούς συνομιλητές, προβλέπουν κυβερνητικές πηγές στην Ουάσιγκτονμάλιστα διατυπώθηκε και η ιδέα «να μη σπεύσει» ο πρόεδρος.
Ο Μπαράκ Ομπάμα θα βρίσκεται στην Ευρώπη την πρώτη εβδομάδα του Απριλίου και «υπάρχουν σκέψεις» να επισκεφθεί κατόπιν τη Βαγδάτη και την Καμπούλ- οπότε καθ΄ οδόν θα σταματήσει στην Τουρκία.
Περίπτωση να επισκεφθεί την Ελλάδα ο πρόεδρος Ομπάμα- είτε άλλος ανώτερος αξιωματούχος- δεν διαφαίνεται επί του παρόντος. Η Ελλάδα, κατά τις επίσημες αμερικανικές εκτιμήσεις, δεν πληροί τις προϋποθέσεις ασφαλείας (τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου εντυπωσίασαν).
Πέραν τούτου, παραμένει ζωντανή στη μνήμη της πολιτικής ηγεσίας και της γραφειοκρατίας η «υποδοχή» που επεφύλαξε η Αθήνα στον τότε πρόεδρο Μπιλ Κλίντον - στελέχη της προεδρίας του υπηρετούν σήμερα στον Λευκό Οίκο.
Ούτε ξέχασε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν όταν επεχείρησε να έλθει στην Αθήνα για τους Ολυμπιακούς ο υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ.
Δεν θα διακινδύνευαν κάτι παρόμοιο και οπωσδήποτε δεν θα άφηναν τον πρόεδρό τους να επισκεφθεί την Ελλάδα. Προτιμούν να προσκαλέσουν τον πρωθυπουργό κ. Καραμανλή στην Ουάσιγκτον.
emprosdrama.blogspot.com από ΤΟ ΒΗΜΑ eust@dolnet.gr
Αναμενόμενη ήταν η επίσκεψη του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στην Τουρκία και αμερικανοί αξιωματούχοι με τους οποίους είχε συναντηθεί πριν από δύο εβδομάδες στην Ουάσιγκτον η υπουργός κυρία Ντόρα Μπακογιάννη τής είχαν κάνει σχετικό υπαινιγμό.
Κατά τις εκτιμήσεις αμερικανών στρατιωτικών και πολιτικών, η Τουρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή και, ως ένα σημείο, «κλειδί» στα σχέδια του Λευκού Οίκου για την ευρύτερη περιοχή της Μέσης και της Κεντρικής Ανατολής.
Με «δεσμό στενής συνεργασίας» με το Ισραήλ και με «τακτική επικοινωνία» με τη Χαμάς η τουρκική πολιτική ηγεσία έχει αναπτύξει διπλωματική και οικονομική κινητικότητα στον απέραντο μουσουλμανικό κόσμο της Κεντρικής Ασίας.
Πολύ πρόσφατα πρόσωπα τα οποία επηρεάζουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, όπως ο Ρίτσαρντ Χάας, πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, αναγόρευσαν την Τουρκία «κεντρικό παράγοντα» στη διεθνή προσπάθεια να βελτιωθεί η κατάσταση στην περιοχή και κάλεσαν τη νέα πολιτική ηγεσία «να διορθώσει τη λαθεμένη πολιτική της κυβέρνησης Μπους (...) έναντι της Τουρκίας».
Από στρατηγικής πλευράς, το Πεντάγωνο χρειάζεται τα τουρκικά αεροδρόμια για να μεταφέρει δυνάμεις και πολεμικό υλικό στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, χρειάζεται τα λιμάνια της στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και στον Εύξεινο για να ναυλοχούν πολεμικά σκάφη- έστω και απλώς για «να δείξουν τη σημαία»-, χρειάζεται το οδικό δίκτυό της για να μεταφέρεται με σχετικώς ανέξοδο τρόπο πάσης φύσεως υλικό για τις αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.
Από διπλωματικής πλευράς, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ βλέπει την Τουρκία σε ρόλο μεσολαβητή στις εσωτερικές διενέξεις μετριοπαθών και ισλαμιστών Αράβων, σε συνομιλητή- για λογαριασμό της Ουάσιγκτον- με τη Συρία του Ασαντ αλλά και με το Ιράν των αγιατολάχ. Τέλος, ας σημειωθεί το γεγονός ότι δύο αγωγοί πετρελαίου από την Κεντρική Ασία καταλήγουν στις νότιες παραλίες της Τουρκίας και ο αγωγός φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν, την κατασκευή του οποίου προωθούν οι ΗΠΑ σε ανταγωνιστή των ρωσικών αγωγών προς την Ευρώπη, σχεδιάζεται να καταλήγει στα τουρκικά παράλια απέναντι από την Κύπρο.
Η κυβέρνηση Ερντογάνκαι, πολύ περισσότερο, η τουρκική κοινωνία- θεώρησε και θεωρεί ότι η κυβέρνηση Μπους την απαξίωσε και δεν έλαβε καθόλου υπόψη τις εθνικές ευαισθησίες της χώρας. Γι΄ αυτό και αρνήθηκε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν την κεντρική αεροπορική βάση της Τουρκίας για τη μεταφορά στρατού και πολεμικού υλικού στο Ιράκ, γι΄ αυτό και ο αντιαμερικανισμός είχε εντυπωσιακή έξαρση.
Η Αγκυρα γνωρίζει πολύ καλά τη στρατιωτική και πολιτική αξία της χώρας, και ασφαλώς θα διεκδικήσει ένα σοβαρό τίμημα προκειμένου να αποδεχθεί σχέδια, προτάσεις και πολιτικές του νέου Λευκού Οίκου.
Ο πρόεδρος Ομπάμα, όπως και η κυρία Χίλαρι Κλίντον , η οποία έκανε τις πρώτες κρούσεις, θα συναντήσει στην Αγκυρα σκληρούς συνομιλητές, προβλέπουν κυβερνητικές πηγές στην Ουάσιγκτονμάλιστα διατυπώθηκε και η ιδέα «να μη σπεύσει» ο πρόεδρος.
Ο Μπαράκ Ομπάμα θα βρίσκεται στην Ευρώπη την πρώτη εβδομάδα του Απριλίου και «υπάρχουν σκέψεις» να επισκεφθεί κατόπιν τη Βαγδάτη και την Καμπούλ- οπότε καθ΄ οδόν θα σταματήσει στην Τουρκία.
Περίπτωση να επισκεφθεί την Ελλάδα ο πρόεδρος Ομπάμα- είτε άλλος ανώτερος αξιωματούχος- δεν διαφαίνεται επί του παρόντος. Η Ελλάδα, κατά τις επίσημες αμερικανικές εκτιμήσεις, δεν πληροί τις προϋποθέσεις ασφαλείας (τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου εντυπωσίασαν).
Πέραν τούτου, παραμένει ζωντανή στη μνήμη της πολιτικής ηγεσίας και της γραφειοκρατίας η «υποδοχή» που επεφύλαξε η Αθήνα στον τότε πρόεδρο Μπιλ Κλίντον - στελέχη της προεδρίας του υπηρετούν σήμερα στον Λευκό Οίκο.
Ούτε ξέχασε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν όταν επεχείρησε να έλθει στην Αθήνα για τους Ολυμπιακούς ο υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ.
Δεν θα διακινδύνευαν κάτι παρόμοιο και οπωσδήποτε δεν θα άφηναν τον πρόεδρό τους να επισκεφθεί την Ελλάδα. Προτιμούν να προσκαλέσουν τον πρωθυπουργό κ. Καραμανλή στην Ουάσιγκτον.
emprosdrama.blogspot.com από ΤΟ ΒΗΜΑ eust@dolnet.gr
Η αριστερά και η δημοκρατία του Μεντερές
Η αριστερά και η δημοκρατία του Μεντερές Image via Wikipedia
Πριν από 50 περίπου χρόνια ένας άλλος πολύ δημοφιλής πρωθυπουργός ο Μεντερές με ποσοστά εκλογής κοντά στο 50% καταδικάστηκε από τον τουρκικό στρατό σε θάνατο και στάλθηκε στα Πριγκιποννήσια κοντά στην Κωνσταντινούπολη για να εκτελεστεί μαζί με όλο του το υπουργικό συμβούλιο.
Πολλοί αφελείς νομίζουν ότι πολλά άλλαξαν από τότε.Τα μαντρόσκυλα ωστόσο μετέτρεψαν το έδαφος της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια σε ένα τεράστιο νεκροταφείο με ομαδικούς τάφους.
Πρώτα έριξαν μέσα μερικά εκατομμύρια Αρμένιους, Έλληνες και στη συνέχεια Κούρδους. Χωρίς αμφιβολία τα περισσότερα δεινά τα πέρασαν οι Κούρδοι.
Οι ομαδικοί τους τάφοι είναι ακόμη νωποί σε όλα τα μήκη και πλάτη της Τουρκίας.
Στην Τουρκία οι άνθρωποι δεν έχουν ανθρώπινα δικαιώματα.
Μπορεί κάποιος να περπατάει στον δρόμο και την επόμενη στιγμή να βρεθεί σε μια σκοτεινή υπόγεια φυλακή, χωρίς δίκη για καμιά πενταετία.
Το ότι οι άνθρωποι, οι ίδιοι οι Τούρκοι, δεν έχουν ανθρώπινα δικαιώματα σημαίνει ότι ούτε και οι αιχμάλωτοι πολέμου έχουν ανθρώπινα δικαιώματα.
Γι' αυτό και η Τουρκία η ίδια θεωρείται ένας μεγάλος ομαδικός τάφος.
Όλα τα παραπάνω δεν είναι βέβαια φαντασίες.
Ακόμη και τώρα οι ταγματασφαλίτες στην Νοτιοανατολική Τουρκία μπουκάρουν σπάζοντας πόρτες και απαγάγουν όποιους θέλουν. Πριν από λίγα χρόνια σταματούσαν λεωφορεία και εκτελούσαν όλους τους επιβάτες επειδή έψαχναν κάποιους ή έτσι για αντίποινα....Τα παραπάνω έχουν ως πηγή τον απερίγραπτο εθνικιστικό φανατισμό που στηρίζεται σε ένα Μογγολικό φαντασιακό.
Οι Τούρκοι στρατηγοί θεωρούν τους εαυτούς τους απόγονους Μογγόλων και όταν ονειρεύονται το βράδυ βλέπουν ότι καβαλάνε μαύρα άλογα στις στέπες τις Σιβηρίας και της κεντρικής Ασίας γύρω από πολεμικά λάβαρα....
Όλοι οι αρχιστράτηγοι έχουν σχιστά μάτια και μεγάλα σκούρα γυαλιά. Σχιστά μάτια γιατί το φαντασιακό (η ομαδική εθνικιστική παράκρουση) δεν κρύβεται, προωθούν αυτούς με τα πιο ασιατικά ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά στις ανώτερες στρατιωτικές θέσεις, και σκούρα μεγάλα γυαλιά γιατί δεν θέλουν να τους περνάνε οι άλλοι για κορόιδα...
Οι λάτρεις αυτών των στρατοκρατόρων με έμβλημα τον Κεμάλ και την Τουρκική σημαία είναι τα παιδιά που οι μπαμπάδες τους έχουν εργοστάσια στην Τουρκία, αυτοί που είναι πολύ πλούσιοι (καθώς και οι γκρίζοι λύκοι από τους φτωχούς)...
Αυτοί οι πλούσιοι απολαμβάνουν τρομακτικές ελευθερίες στην Τουρκία, καπνίζουν και πίνουν ό,τι θέλουν, κάνουν φοβερές αταξίες και έχουν όλη την αστυνομία να τους προστατεύει. Αν ποτέ γίνει κάποιο λάθος το βαθύ κράτος και η βαθιά φεουδαρχία επικοινωνούν για να μην γίνει κανένα ατόπημα με τα δικά τους παιδιά. Τα συμφέροντα είναι ταυτόσημα, πρόκειται για την ίδια ελίτ που περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχει την πρόσβαση στα όπλα και το χρήμα.
Ο μόνος λόγος που ο νέος Mr 50%, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν έχει ακόμη εκτελεστεί στα Πριγκιποννήσια είναι επειδή οι ΗΠΑ χρειάζονται έναν πρέσβη στη Μέση Ανατολή.
Γι' αυτό και μόνο κρατάνε όσο μπορούνε τα λουριά από τα μαντρόσκυλα που λυσσάνε περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Και ενώ ο Ερτογάν έχει το Οκ από τις ΗΠΑ για να πετάει στη φυλακή διάφορα μέλη του στρατιωτικού παρακράτους, δεν μπορεί ακόμη να πειράξει τον βασικό πυρήνα των Τούρκων στρατηγών οι οποίοι κινούν καμιά εκατοστή λόμπι στις ΗΠΑ μέσω των χρηματικών ποσών που σπαταλούν για εξοπλισμούς.
Σε αυτό το πλαίσιο τα τελευταία χρόνια αποκτούν περίεργες βαλλιστικές δυνατότητες που θα ταίριαζαν περισσότερο σε χώρες όπως το Ιράν που θέλει να χτυπήσει τυφλά το Ισραήλ από απόσταση.
Οι νέες αυτές δυνατότητες μπορούν να έχουν νόημα μόνο αν σκεφτεί κάποιος τι κεφαλές θα βάλουν οι στρατηγοί στους πυραύλους που θα θελήσουν να κατευθύνουν προς τις μεγάλες Ελληνικές πόλεις, Αθήνα, Θεσ/νικη κτλ. Από χημικά μέχρι πυρηνικά και από μακρυά από το έδαφός τους.
Αυτές είναι οι δύο δικλίδες ασφαλείας της στρατιωτικής ελίτ:
Τα έσοδα από τις πωλήσεις όπλων και ένας ανεξέλεγκτος παράγοντας αστάθειας που δημιουργούν τώρα με την ανάπτυξη περίεργων βαλλιστικών δυνατοτήτων.
Από την άλλη πλευρά οι Αμερικάνοι, δηλαδή τα αμερικανικά λόμπι, βλέπουν δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο να κατασπαταλιούνται στην Ελλάδα σε κοινωνικές παροχές, σε νοσοκομεία, σε δημόσια (δηλαδή κομμουνιστική) υγεία, παιδεία κτλ.
Τα λόμπι δεν μας συγχωρούν για τα χρήματα που μοιραζόμαστε μεταξύ μας ενώ θα έπρεπε να τα δίνουμε σε αυτούς.
Φέτος στα μάτια των Αμερικάνων οι Έλληνες έδειξαν ότι είναι μια μη ασφαλής χώρα με κρυφοκομμουνιστική κουλτούρα και διάσπαρτες τρομοκρατικές ομάδες η οποία πρέπει να συντριβεί.
Η κίνηση που θα ομαλοποιούσε την κατάσταση (κατά τους Αμερικάνους) θα ήταν μια επιθετική Τουρκική κίνηση που θα προκαλούσε νεκρούς, μια εμπόλεμη κατάσταση με νέα εξοπλιστικά προγράμματα και νέες συνθήκες εσωτερικής "ασφάλειας" στο εσωτερικό της χώρας μας.Στις κακές περιόδους και εφόσον η οικονομική κρίση συνεχίσει με δύναμη τότε οι περιφερειακές συγκρούσεις θα είναι αναπόφευκτες, και όλοι ξέρουν ότι στις συγκρούσεις αυτές από τις οποίες τρέφεται ο καπιταλισμός δεν πολεμάνε τα μέλη των ελίτ αλλά κυρίως αυτοί τους οποίους θέλουν να καθυποτάξουν οι ελίτ και των οποίων η ζωή αξίζει κάτι λιγότερο από το τίποτα.
Σε πρώτη προτεραιότητα αν χρειαστεί έχουν το κεφάλι μας στο πιάτο τους.Και μπορεί να διερωτηθεί κανείς, είναι δυνατόν να υπάρξουν αριστερές πολιτικές ή αριστερή ανατροπή στην Ελλάδα όταν δίπλα μας έχουμε τον τουρκικό μπαμπούλα και από πάνω μας τους Αμερικάνους νταβατζήδες;
Μπορούν οι Έλληνες να αποκτήσουν ανεξαρτησία πριν οι Τούρκοι αποκτήσουν στοιχειώδη δημοκρατία; Και τελικά μπορεί ακόμη και υπο ιδανικές συνθήκες να υπάρξει κάτι ανθρωπινότερο από το σημερινό πολίτευμα ή σύστημα αν οι λαοί δεν συντρίψουν πρώτα τα οικονομικά συμφέροντα και δεν συνεργαστούν στενά προς αυτή την κατεύθυνση;
Πολλοί μπορεί να μην έχουν πρόβλημα με τις δήθεν ειρηνικές επιχειρήσεις και τον δήθεν ειρηνικό καπιταλισμό, ο καπιταλισμός όμως έχει πολλά κεφάλια. Δεν είναι μόνο το δήθεν ειρηνικό μοντέλο ανάπτυξης που προωθούν οι επιχειρήσεις αλλά παράλληλα το άλλο μοντέλο, το στρατιωτικό, το εχθρικό, αυτό που τρέφεται με το αίμα των αθώων, μετρήσεις που δεν προσμετρώνται στις στατιστικές του ΟΟΣΑ για την οικονομική ανάπτυξη...
Υπο τους παραπάνω όρους δεν είναι καθόλου δύσκολο να εξηγήσει κάποιος πώς είχε τόσο μεγάλη απήχηση στη χώρα μας η πολιτική του εκσυγχρονισμού και κυρίως της ισχυρής Ελλάδoς.
Δυστυχώς όμως οι όροι της ισχυρής Ελλάδος είναι οι όροι αυτών που μας έβαλαν κάτω από την γκιλοτίνα από την πρώτη στιγμή.
emprosdrama.blogspot.com από Greek Rider
Πριν από 50 περίπου χρόνια ένας άλλος πολύ δημοφιλής πρωθυπουργός ο Μεντερές με ποσοστά εκλογής κοντά στο 50% καταδικάστηκε από τον τουρκικό στρατό σε θάνατο και στάλθηκε στα Πριγκιποννήσια κοντά στην Κωνσταντινούπολη για να εκτελεστεί μαζί με όλο του το υπουργικό συμβούλιο.
Πολλοί αφελείς νομίζουν ότι πολλά άλλαξαν από τότε.Τα μαντρόσκυλα ωστόσο μετέτρεψαν το έδαφος της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια σε ένα τεράστιο νεκροταφείο με ομαδικούς τάφους.
Πρώτα έριξαν μέσα μερικά εκατομμύρια Αρμένιους, Έλληνες και στη συνέχεια Κούρδους. Χωρίς αμφιβολία τα περισσότερα δεινά τα πέρασαν οι Κούρδοι.
Οι ομαδικοί τους τάφοι είναι ακόμη νωποί σε όλα τα μήκη και πλάτη της Τουρκίας.
Στην Τουρκία οι άνθρωποι δεν έχουν ανθρώπινα δικαιώματα.
Μπορεί κάποιος να περπατάει στον δρόμο και την επόμενη στιγμή να βρεθεί σε μια σκοτεινή υπόγεια φυλακή, χωρίς δίκη για καμιά πενταετία.
Το ότι οι άνθρωποι, οι ίδιοι οι Τούρκοι, δεν έχουν ανθρώπινα δικαιώματα σημαίνει ότι ούτε και οι αιχμάλωτοι πολέμου έχουν ανθρώπινα δικαιώματα.
Γι' αυτό και η Τουρκία η ίδια θεωρείται ένας μεγάλος ομαδικός τάφος.
Όλα τα παραπάνω δεν είναι βέβαια φαντασίες.
Ακόμη και τώρα οι ταγματασφαλίτες στην Νοτιοανατολική Τουρκία μπουκάρουν σπάζοντας πόρτες και απαγάγουν όποιους θέλουν. Πριν από λίγα χρόνια σταματούσαν λεωφορεία και εκτελούσαν όλους τους επιβάτες επειδή έψαχναν κάποιους ή έτσι για αντίποινα....Τα παραπάνω έχουν ως πηγή τον απερίγραπτο εθνικιστικό φανατισμό που στηρίζεται σε ένα Μογγολικό φαντασιακό.
Οι Τούρκοι στρατηγοί θεωρούν τους εαυτούς τους απόγονους Μογγόλων και όταν ονειρεύονται το βράδυ βλέπουν ότι καβαλάνε μαύρα άλογα στις στέπες τις Σιβηρίας και της κεντρικής Ασίας γύρω από πολεμικά λάβαρα....
Όλοι οι αρχιστράτηγοι έχουν σχιστά μάτια και μεγάλα σκούρα γυαλιά. Σχιστά μάτια γιατί το φαντασιακό (η ομαδική εθνικιστική παράκρουση) δεν κρύβεται, προωθούν αυτούς με τα πιο ασιατικά ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά στις ανώτερες στρατιωτικές θέσεις, και σκούρα μεγάλα γυαλιά γιατί δεν θέλουν να τους περνάνε οι άλλοι για κορόιδα...
Οι λάτρεις αυτών των στρατοκρατόρων με έμβλημα τον Κεμάλ και την Τουρκική σημαία είναι τα παιδιά που οι μπαμπάδες τους έχουν εργοστάσια στην Τουρκία, αυτοί που είναι πολύ πλούσιοι (καθώς και οι γκρίζοι λύκοι από τους φτωχούς)...
Αυτοί οι πλούσιοι απολαμβάνουν τρομακτικές ελευθερίες στην Τουρκία, καπνίζουν και πίνουν ό,τι θέλουν, κάνουν φοβερές αταξίες και έχουν όλη την αστυνομία να τους προστατεύει. Αν ποτέ γίνει κάποιο λάθος το βαθύ κράτος και η βαθιά φεουδαρχία επικοινωνούν για να μην γίνει κανένα ατόπημα με τα δικά τους παιδιά. Τα συμφέροντα είναι ταυτόσημα, πρόκειται για την ίδια ελίτ που περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχει την πρόσβαση στα όπλα και το χρήμα.
Ο μόνος λόγος που ο νέος Mr 50%, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν έχει ακόμη εκτελεστεί στα Πριγκιποννήσια είναι επειδή οι ΗΠΑ χρειάζονται έναν πρέσβη στη Μέση Ανατολή.
Γι' αυτό και μόνο κρατάνε όσο μπορούνε τα λουριά από τα μαντρόσκυλα που λυσσάνε περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Και ενώ ο Ερτογάν έχει το Οκ από τις ΗΠΑ για να πετάει στη φυλακή διάφορα μέλη του στρατιωτικού παρακράτους, δεν μπορεί ακόμη να πειράξει τον βασικό πυρήνα των Τούρκων στρατηγών οι οποίοι κινούν καμιά εκατοστή λόμπι στις ΗΠΑ μέσω των χρηματικών ποσών που σπαταλούν για εξοπλισμούς.
Σε αυτό το πλαίσιο τα τελευταία χρόνια αποκτούν περίεργες βαλλιστικές δυνατότητες που θα ταίριαζαν περισσότερο σε χώρες όπως το Ιράν που θέλει να χτυπήσει τυφλά το Ισραήλ από απόσταση.
Οι νέες αυτές δυνατότητες μπορούν να έχουν νόημα μόνο αν σκεφτεί κάποιος τι κεφαλές θα βάλουν οι στρατηγοί στους πυραύλους που θα θελήσουν να κατευθύνουν προς τις μεγάλες Ελληνικές πόλεις, Αθήνα, Θεσ/νικη κτλ. Από χημικά μέχρι πυρηνικά και από μακρυά από το έδαφός τους.
Αυτές είναι οι δύο δικλίδες ασφαλείας της στρατιωτικής ελίτ:
Τα έσοδα από τις πωλήσεις όπλων και ένας ανεξέλεγκτος παράγοντας αστάθειας που δημιουργούν τώρα με την ανάπτυξη περίεργων βαλλιστικών δυνατοτήτων.
Από την άλλη πλευρά οι Αμερικάνοι, δηλαδή τα αμερικανικά λόμπι, βλέπουν δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο να κατασπαταλιούνται στην Ελλάδα σε κοινωνικές παροχές, σε νοσοκομεία, σε δημόσια (δηλαδή κομμουνιστική) υγεία, παιδεία κτλ.
Τα λόμπι δεν μας συγχωρούν για τα χρήματα που μοιραζόμαστε μεταξύ μας ενώ θα έπρεπε να τα δίνουμε σε αυτούς.
Φέτος στα μάτια των Αμερικάνων οι Έλληνες έδειξαν ότι είναι μια μη ασφαλής χώρα με κρυφοκομμουνιστική κουλτούρα και διάσπαρτες τρομοκρατικές ομάδες η οποία πρέπει να συντριβεί.
Η κίνηση που θα ομαλοποιούσε την κατάσταση (κατά τους Αμερικάνους) θα ήταν μια επιθετική Τουρκική κίνηση που θα προκαλούσε νεκρούς, μια εμπόλεμη κατάσταση με νέα εξοπλιστικά προγράμματα και νέες συνθήκες εσωτερικής "ασφάλειας" στο εσωτερικό της χώρας μας.Στις κακές περιόδους και εφόσον η οικονομική κρίση συνεχίσει με δύναμη τότε οι περιφερειακές συγκρούσεις θα είναι αναπόφευκτες, και όλοι ξέρουν ότι στις συγκρούσεις αυτές από τις οποίες τρέφεται ο καπιταλισμός δεν πολεμάνε τα μέλη των ελίτ αλλά κυρίως αυτοί τους οποίους θέλουν να καθυποτάξουν οι ελίτ και των οποίων η ζωή αξίζει κάτι λιγότερο από το τίποτα.
Σε πρώτη προτεραιότητα αν χρειαστεί έχουν το κεφάλι μας στο πιάτο τους.Και μπορεί να διερωτηθεί κανείς, είναι δυνατόν να υπάρξουν αριστερές πολιτικές ή αριστερή ανατροπή στην Ελλάδα όταν δίπλα μας έχουμε τον τουρκικό μπαμπούλα και από πάνω μας τους Αμερικάνους νταβατζήδες;
Μπορούν οι Έλληνες να αποκτήσουν ανεξαρτησία πριν οι Τούρκοι αποκτήσουν στοιχειώδη δημοκρατία; Και τελικά μπορεί ακόμη και υπο ιδανικές συνθήκες να υπάρξει κάτι ανθρωπινότερο από το σημερινό πολίτευμα ή σύστημα αν οι λαοί δεν συντρίψουν πρώτα τα οικονομικά συμφέροντα και δεν συνεργαστούν στενά προς αυτή την κατεύθυνση;
Πολλοί μπορεί να μην έχουν πρόβλημα με τις δήθεν ειρηνικές επιχειρήσεις και τον δήθεν ειρηνικό καπιταλισμό, ο καπιταλισμός όμως έχει πολλά κεφάλια. Δεν είναι μόνο το δήθεν ειρηνικό μοντέλο ανάπτυξης που προωθούν οι επιχειρήσεις αλλά παράλληλα το άλλο μοντέλο, το στρατιωτικό, το εχθρικό, αυτό που τρέφεται με το αίμα των αθώων, μετρήσεις που δεν προσμετρώνται στις στατιστικές του ΟΟΣΑ για την οικονομική ανάπτυξη...
Υπο τους παραπάνω όρους δεν είναι καθόλου δύσκολο να εξηγήσει κάποιος πώς είχε τόσο μεγάλη απήχηση στη χώρα μας η πολιτική του εκσυγχρονισμού και κυρίως της ισχυρής Ελλάδoς.
Δυστυχώς όμως οι όροι της ισχυρής Ελλάδος είναι οι όροι αυτών που μας έβαλαν κάτω από την γκιλοτίνα από την πρώτη στιγμή.
emprosdrama.blogspot.com από Greek Rider
"Χαλινάρι" στις εισπρακτικές εταιρείες
Τις αμέσως επόμενες μέρες κατατίθενται στη Βουλή τα σχέδια νόμου για τις εισπρακτικές εταιρίες και για την Επιτροπή Ανταγωνισμού Τα δύο νομοσχέδια του υπουργείου Ανάπτυξης συζητήθηκαν στη σημερινή συνεδρίαση της Κυβερνητικής Επιτροπής υπό την προεδρία του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.
Όπως είπε μετά το τέλος της συνεδρίασης ο υπουργός Ανάπτυξης, Κωστής Χατζηδάκης, οι λεγόμενες εισπρακτικές εταιρίες θα ονομάζονται πλέον εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών, δεν θα εισπράττουν, αλλά θα ενημερώνουν απλά τους καταναλωτές για ληξιπρόθεσμες οφειλές τους, σεβόμενες -όπως σημείωσε- συγκεκριμένους κανόνες δεοντολογίας.
Στον τομέα αυτό μπαίνει τάξη, τόνισε ο υπουργός, καθώς η κυβέρνηση άκουσε τη φωνή της κοινωνίας και των Μέσων Ενημέρωσης και ανταποκρίθηκε γρήγορα, προχωρώντας και σε νομοθετική ρύθμιση. Από εδώ και πέρα -σημείωσε- οι εταιρίες αυτές θα σέβονται την αξιοπρέπεια του καταναλωτή και του πολίτη.
Όπως διευκρίνισε, το νομοσχέδιο θα κατατεθεί το αργότερο μεθαύριο στη Βουλή.
Οι αρχές του ν/σ
Ειδικότερα, οι κύριες αρχές που διέπουν το νομοσχέδιο προβλέπουν τη διαμόρφωση συνθηκών συναλλακτικής συμπεριφοράς, κανόνων λειτουργίας και κρατικής εποπτείας των εταιρειών που θα ενημερώνουν τους οφειλέτες για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις, προβλέπουν τα ακόλουθα:
* Η ανάθεση της ενημέρωσης από το δανειστή προς την εταιρεία ενημέρωσης οφειλετών περιβάλλεται το γραπτό τύπο, ή σταθερό μέσο αποθήκευσης πληροφοριών.
* Δεν επιτρέπεται στο δανειστή η ανάθεση εντολής για ενημέρωση οφειλετών που δεν είναι επιβεβαιωμένες, έχουν υποβληθεί σε ρύθμιση ή διακανονισμό ή έχουν υποπέσει σε παραγραφή.
Απαγορεύεται ρητά στις εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών:
* να συστήνονται στον οφειλέτη με ανυπόστατες ιδιότητες
* να ασκούν κάθε είδους βία και ψυχολογική πίεση (διακινδύνευση του επαγγέλματος, περιουσιακών στοιχείων της ζωής του οφειλέτη ή των οικείων του).
* να παραπληροφορούν τον οφειλέτη με ψευδή στοιχεία ή παραλείψεις
* να επισκέπτονται τον οφειλέτη στο σπίτι του ή στην εργασία του χωρίς συνεννόηση.
* να αναθέτουν τη δικαστική διεκδίκηση των οφειλών σε δικηγόρους και δικαστικούς επιμελητές της δικής τους επιλογής (το έργο ανήκει αποκλειστικά στο δανειστή)
Τέλος, οι εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών, υποχρεούνται:
* να παρέχουν στον οφειλέτη εγγράφως πλήρη και διαφανή αναλυτικά στοιχεία για το ύψος και την προέλευση της διεκδικούμενης οφειλής
* να εγγράφονται υποχρεωτικά στο Μητρώο Εταιρειών Ενημέρωσης Οφειλετών για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις (Μητρώο), το οποίο συνιστάται στη Γ.Γ. Καταναλωτή
* να μεριμνούν για την προστασία του επιχειρηματικού και προσωπικού απορρήτου
* να καταγράφουν τις συνομιλίες με τον οφειλέτη τηρουμένων των διατάξεων της νομοθεσίας περί προστασίας προσωπικών δεδομένων
Τέλος, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι παράβαση των διατάξεων του νόμου θεμελιώνει αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη του δανειστή και της εταιρείας έναντι του οφειλέτη, ενώ η εφαρμογή για την επιβολή των διοικητικών κυρώσεων για κάθε παράβαση των διατάξεων του προτεινόμενου νόμου, έχουν οι διατάξεις του ν. 2251/1994 (ΦΕΚ 191 Α') «Προστασία των καταναλωτών», όπως εκάστοτε ισχύουν.
«Όχι άλλες καθυστερήσεις στο έργο της ΕπΑντ.»
Επίσης, κατά τη συνεδρίαση της Κυβερνητικής έγινε μία πρώτη ανταλλαγή απόψεων για το νέο νομοσχέδιο για την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Ο κ. Χατζηδάκης, αφού υπενθύμισε ότι λήγει η θητεία της παρούσας Επιτροπής, επεσήμανε πως η κυβέρνηση δεν θέλει απλά και μόνο να διορίσει μια νέα Επιτροπή με πρόσωπα υψηλού κύρους, αλλά να εφαρμόσει και εδώ συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς κανόνες, που θα επιτρέψουν στην Επιτροπή Ανταγωνισμού να λειτουργεί γρήγορα και αποτελεσματικά.
«Δεν θέλουμε να ανεχθούμε άλλο καθυστερήσεις στο έργο της Επιτροπής, δηλαδή να υπάρχουν καταγγελίες φέτος και εκδίκασή τους μετά από 4, 5 ή 6 χρόνια», τόνισε ο υπουργός Ανάπτυξης και εκτίμησε ότι όσοι εμπλέκονται με καρτέλ, μετά από το νέο νομοσχέδιο θα έχουν να φοβούνται πολύ περισσότερο.
Στο σημείο αυτό, ο κ. Χατζηδάκης σημείωσε πως τα τελευταία τέσσερα χρόνια η Επιτροπή Ανταγωνισμού, έχει επιβάλει πρόστιμα που είναι 30 με 40 φορές υψηλότερα σε σχέση με την προηγούμενη τετραετία του ΠΑΣΟΚ Είμαστε αποφασισμένοι -υπογράμμισε- να ενθαρρύνουμε ακόμη περισσότερο την Επιτροπή Ανταγωνισμού να επιτελέσει το καθήκον της.
Σε ερώτηση εάν εισπράττονται τα πρόστιμα, ο κ.Χατζηδάκης υποστήριξε ότι εισπράττονται σε πολύ μεγάλο βαθμό, διευκρινίζοντας ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού λειτουργεί ως πρωτοβάθμιο όργανο, στο οποίο καταβάλλεται αμέσως ένα τμήμα των προστίμων και στη συνέχεια κάποιος μπορεί να προσφύγει στα διοικητικά δικαστήρια.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, συμπλήρωσε ο υπουργός, ολοένα και περισσότερο οι αποφάσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού δικαιώνονται τελικά και στα διοικητικά δικαστήρια.
Προειδοποίηση και για επιτόκια των τραπεζών
Ερωτηθείς εξάλλου, για τα υψηλά επιτόκια των τραπεζών, ο κ. Χατζηδάκης ανέφερε ότι η κυβέρνηση έχει στείλει ξεκάθαρα μηνύματα, προειδοποιώντας πως «εάν χρειαστεί θα είμαστε ακόμη περισσότεροι αποφασιστικοί, γιατί πάνω απ' όλα είναι το συμφέρον των Ελλήνων πολιτών».
emprosdrama.blogspot.com από parapolitika.gr
Όπως είπε μετά το τέλος της συνεδρίασης ο υπουργός Ανάπτυξης, Κωστής Χατζηδάκης, οι λεγόμενες εισπρακτικές εταιρίες θα ονομάζονται πλέον εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών, δεν θα εισπράττουν, αλλά θα ενημερώνουν απλά τους καταναλωτές για ληξιπρόθεσμες οφειλές τους, σεβόμενες -όπως σημείωσε- συγκεκριμένους κανόνες δεοντολογίας.
Στον τομέα αυτό μπαίνει τάξη, τόνισε ο υπουργός, καθώς η κυβέρνηση άκουσε τη φωνή της κοινωνίας και των Μέσων Ενημέρωσης και ανταποκρίθηκε γρήγορα, προχωρώντας και σε νομοθετική ρύθμιση. Από εδώ και πέρα -σημείωσε- οι εταιρίες αυτές θα σέβονται την αξιοπρέπεια του καταναλωτή και του πολίτη.
Όπως διευκρίνισε, το νομοσχέδιο θα κατατεθεί το αργότερο μεθαύριο στη Βουλή.
Οι αρχές του ν/σ
Ειδικότερα, οι κύριες αρχές που διέπουν το νομοσχέδιο προβλέπουν τη διαμόρφωση συνθηκών συναλλακτικής συμπεριφοράς, κανόνων λειτουργίας και κρατικής εποπτείας των εταιρειών που θα ενημερώνουν τους οφειλέτες για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις, προβλέπουν τα ακόλουθα:
* Η ανάθεση της ενημέρωσης από το δανειστή προς την εταιρεία ενημέρωσης οφειλετών περιβάλλεται το γραπτό τύπο, ή σταθερό μέσο αποθήκευσης πληροφοριών.
* Δεν επιτρέπεται στο δανειστή η ανάθεση εντολής για ενημέρωση οφειλετών που δεν είναι επιβεβαιωμένες, έχουν υποβληθεί σε ρύθμιση ή διακανονισμό ή έχουν υποπέσει σε παραγραφή.
Απαγορεύεται ρητά στις εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών:
* να συστήνονται στον οφειλέτη με ανυπόστατες ιδιότητες
* να ασκούν κάθε είδους βία και ψυχολογική πίεση (διακινδύνευση του επαγγέλματος, περιουσιακών στοιχείων της ζωής του οφειλέτη ή των οικείων του).
* να παραπληροφορούν τον οφειλέτη με ψευδή στοιχεία ή παραλείψεις
* να επισκέπτονται τον οφειλέτη στο σπίτι του ή στην εργασία του χωρίς συνεννόηση.
* να αναθέτουν τη δικαστική διεκδίκηση των οφειλών σε δικηγόρους και δικαστικούς επιμελητές της δικής τους επιλογής (το έργο ανήκει αποκλειστικά στο δανειστή)
Τέλος, οι εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών, υποχρεούνται:
* να παρέχουν στον οφειλέτη εγγράφως πλήρη και διαφανή αναλυτικά στοιχεία για το ύψος και την προέλευση της διεκδικούμενης οφειλής
* να εγγράφονται υποχρεωτικά στο Μητρώο Εταιρειών Ενημέρωσης Οφειλετών για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις (Μητρώο), το οποίο συνιστάται στη Γ.Γ. Καταναλωτή
* να μεριμνούν για την προστασία του επιχειρηματικού και προσωπικού απορρήτου
* να καταγράφουν τις συνομιλίες με τον οφειλέτη τηρουμένων των διατάξεων της νομοθεσίας περί προστασίας προσωπικών δεδομένων
Τέλος, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι παράβαση των διατάξεων του νόμου θεμελιώνει αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη του δανειστή και της εταιρείας έναντι του οφειλέτη, ενώ η εφαρμογή για την επιβολή των διοικητικών κυρώσεων για κάθε παράβαση των διατάξεων του προτεινόμενου νόμου, έχουν οι διατάξεις του ν. 2251/1994 (ΦΕΚ 191 Α') «Προστασία των καταναλωτών», όπως εκάστοτε ισχύουν.
«Όχι άλλες καθυστερήσεις στο έργο της ΕπΑντ.»
Επίσης, κατά τη συνεδρίαση της Κυβερνητικής έγινε μία πρώτη ανταλλαγή απόψεων για το νέο νομοσχέδιο για την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Ο κ. Χατζηδάκης, αφού υπενθύμισε ότι λήγει η θητεία της παρούσας Επιτροπής, επεσήμανε πως η κυβέρνηση δεν θέλει απλά και μόνο να διορίσει μια νέα Επιτροπή με πρόσωπα υψηλού κύρους, αλλά να εφαρμόσει και εδώ συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς κανόνες, που θα επιτρέψουν στην Επιτροπή Ανταγωνισμού να λειτουργεί γρήγορα και αποτελεσματικά.
«Δεν θέλουμε να ανεχθούμε άλλο καθυστερήσεις στο έργο της Επιτροπής, δηλαδή να υπάρχουν καταγγελίες φέτος και εκδίκασή τους μετά από 4, 5 ή 6 χρόνια», τόνισε ο υπουργός Ανάπτυξης και εκτίμησε ότι όσοι εμπλέκονται με καρτέλ, μετά από το νέο νομοσχέδιο θα έχουν να φοβούνται πολύ περισσότερο.
Στο σημείο αυτό, ο κ. Χατζηδάκης σημείωσε πως τα τελευταία τέσσερα χρόνια η Επιτροπή Ανταγωνισμού, έχει επιβάλει πρόστιμα που είναι 30 με 40 φορές υψηλότερα σε σχέση με την προηγούμενη τετραετία του ΠΑΣΟΚ Είμαστε αποφασισμένοι -υπογράμμισε- να ενθαρρύνουμε ακόμη περισσότερο την Επιτροπή Ανταγωνισμού να επιτελέσει το καθήκον της.
Σε ερώτηση εάν εισπράττονται τα πρόστιμα, ο κ.Χατζηδάκης υποστήριξε ότι εισπράττονται σε πολύ μεγάλο βαθμό, διευκρινίζοντας ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού λειτουργεί ως πρωτοβάθμιο όργανο, στο οποίο καταβάλλεται αμέσως ένα τμήμα των προστίμων και στη συνέχεια κάποιος μπορεί να προσφύγει στα διοικητικά δικαστήρια.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, συμπλήρωσε ο υπουργός, ολοένα και περισσότερο οι αποφάσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού δικαιώνονται τελικά και στα διοικητικά δικαστήρια.
Προειδοποίηση και για επιτόκια των τραπεζών
Ερωτηθείς εξάλλου, για τα υψηλά επιτόκια των τραπεζών, ο κ. Χατζηδάκης ανέφερε ότι η κυβέρνηση έχει στείλει ξεκάθαρα μηνύματα, προειδοποιώντας πως «εάν χρειαστεί θα είμαστε ακόμη περισσότεροι αποφασιστικοί, γιατί πάνω απ' όλα είναι το συμφέρον των Ελλήνων πολιτών».
emprosdrama.blogspot.com από parapolitika.gr
Όχι πιά Mizens...
Μια νέα αρχή επιχειρεί να κάνει η καινούρια διοίκηση της «Siemens» στην Ελλάδα. Προκειμένου να αποτινάξει από πάνω της τη ρετσινιά της εταιρείας που έκανε πλούσιους τους υπουργούς των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, ανακοίνωσε επισήμως ότι διακόπτει τις χορηγίες προς τα πολιτικά κόμματα της Ελλάδας.
Σωστό αλλά άργησαν οι Γερμανοί.
Τόσα χρόνια, τόσα δωράκια, φτάνουν και περισσεύουν για πολλές γενιές Ελλήνων, οι οποίοι ευεργετήθηκαν από τα μαύρα ταμεία της «Siemens».
emprosdrama.blogspot.com από parapolitika.gr
.
Σωστό αλλά άργησαν οι Γερμανοί.
Τόσα χρόνια, τόσα δωράκια, φτάνουν και περισσεύουν για πολλές γενιές Ελλήνων, οι οποίοι ευεργετήθηκαν από τα μαύρα ταμεία της «Siemens».
emprosdrama.blogspot.com από parapolitika.gr
.
Ο Μπόμπολας έκανε το προξενιό Γιώργου - Σημίτη !
Στον μεγαλοεργολάβο και ιδιοκτήτη της «Πήγασος Εκδοτική» Γιώργο Μπόμπολα, πιστώνεται η ιδέα της αυριανής συνάντησης του Γιώργου Παπανδρέου με τον Κώστα Σημίτη, προκειμένου να πέσουν οι τόνοι της μεταξύ τους αντιπαράθεσης.
Ο εκδότης του «Έθνους» είχε πρόσφατα συζήτηση εφ' όλης της ύλης με έμπιστο συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου, στον οποίο μετέφερε την εκτίμησή του ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κερδίσει τις εκλογές χωρίς τον Σημίτη».
Ο συνεργάτης μετέφερε τη συζήτηση στον Γιώργο Παπανδρέου, και έκτοτε αναζητείτο φόρμουλα για να κλειστεί το ραντεβού. Η αφορμή δόθηκε από τη δημόσια πρόταση του Θεόδωρου Πάγκαλου για συμμετοχή του Κώστα Σημίτη στο ευρωψηφοδέλτιο, μέσω συνέντευξης στα «Νέα», εφημερίδα του Συγκροτήματος Λαμπράκη δηλαδή, ώστε να μην γίνουν συνειρμοί με το «Έθνος».
Και σύμφωνα με τους γνωρίζοντες το εσωκομματικό παρασκήνιο του ΠΑΣΟΚ, οι δηλώσεις Πάγκαλου δεν ήταν τυχαίες.
emprosdrama.blogspot.com από parapolitika.gr
Ο εκδότης του «Έθνους» είχε πρόσφατα συζήτηση εφ' όλης της ύλης με έμπιστο συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου, στον οποίο μετέφερε την εκτίμησή του ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κερδίσει τις εκλογές χωρίς τον Σημίτη».
Ο συνεργάτης μετέφερε τη συζήτηση στον Γιώργο Παπανδρέου, και έκτοτε αναζητείτο φόρμουλα για να κλειστεί το ραντεβού. Η αφορμή δόθηκε από τη δημόσια πρόταση του Θεόδωρου Πάγκαλου για συμμετοχή του Κώστα Σημίτη στο ευρωψηφοδέλτιο, μέσω συνέντευξης στα «Νέα», εφημερίδα του Συγκροτήματος Λαμπράκη δηλαδή, ώστε να μην γίνουν συνειρμοί με το «Έθνος».
Και σύμφωνα με τους γνωρίζοντες το εσωκομματικό παρασκήνιο του ΠΑΣΟΚ, οι δηλώσεις Πάγκαλου δεν ήταν τυχαίες.
emprosdrama.blogspot.com από parapolitika.gr
Χωρίς σχέδια διαδοχής οι οικογενειακές επιχειρήσεις
Της Μαρίας Μαθιοπούλου
Παρά τη μεγάλη θνησιμότητα που τις χαρακτηρίζει, οι οικογενειακές επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν το 90% των ενεργών επιχειρήσεων και παράγουν σχεδόν το 50% του ΑΕΠ, απασχολώντας πάνω από το 50% του εργατικού δυναμικού “Η πρώτη γενιά κάνει τα χρήματα, η δεύτερη γενιά τα ξοδεύει και η τρίτη γενιά τα χάνει”.
Πρόκειται για κινεζική παροιμία που περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τα προβλήματα διαδοχής που αντιμετωπίζουν οι οικογενειακές επιχειρήσεις, εκ των οποίων ελάχιστες καταφέρνουν να ζήσουν περισσότερα από σαράντα χρόνια
Το μεγαλύτερο παράδοξο είναι ότι, ενώ η διαδοχή αποτελεί το κρισιμότερο στοιχείο για μια οικογενειακή επιχείρηση, τα σοβαρά σχέδια διαδοχής είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα, καθώς οι περισσότεροι γονείς θεωρούν αυτονόητο ότι ένα από τα παιδιά θα μπει στη δουλειά του πατέρα.
Παρά τη μεγάλη θνησιμότητα που τις χαρακτηρίζει, οι οικογενειακές επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν το 90% των ενεργών επιχειρήσεων και παράγουν σχεδόν το 50% του ΑΕΠ, απασχολώντας πάνω από το 50% του εργατικού δυναμικού, όπως σημείωσε χθες, σε σχετική εκδήλωση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ), ο καθηγητής Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια, Αστέριος Κεφαλάς, συγγραφέας του βιβλίου “Οικογενειακές επιχειρήσεις στη νέα οικονομία”.
Σύμφωνα με τον κ. Κεφαλά, κάθε χώρα έχει τη δική της λίστα των δυναστειών και των “πεσόντων στον επιχειρησιακό βωμό”. Στην Ελλάδα για κάθε επιτυχημένο νησιώτη εφοπλιστή που κατάφερε να περάσει τον κολοσσό του στον εγγονό (τρίτη γενιά) υπάρχουν οι αντίστοιχοι Ωνάσηδες, Μποδοσάκηδες και εκατοντάδες άλλοι κάποτε επιτυχημένοι επιχειρηματίες που δεν κατάφεραν να παραδώσουν καν στα παιδιά τους (πρώτη γενιά) τους καρπούς των μόχθων τους.
Στις ΗΠΑ το όνομα Ford κατόρθωσε να επιβιώσει μέχρι την τρίτη γενιά, ενώ τα ονόματα Carnegie, Morgan και Rockefeller έχουν εξαφανιστεί από τον κατάλογο των δυναστειών.
ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ
Οι ιδιοκτήτες των οικογενειακών επιχειρήσεων δεν είναι υποχρεωμένοι να δίνουν λογαριασμό σε τρίτους ή ξένους. Τα μέλη της οικογένειας είναι διατεθειμένα να θυσιάσουν βραχυχρόνια κέρδη για μακροχρόνια οφέλη και είναι συνήθως παραγωγικότερα από εκείνους που απασχολούνται στην επιχείρηση αλλά δεν είναι μέλη της οικογένειας. Παράλληλα, οι οικογενειακές επιχειρήσεις χαρακτηρίζονται από ευελιξία και υψηλή ικανότητα προσαρμογής στις αλλαγές της αγοράς, λόγω της σύντομης διαδικασίας λήψης αποφάσεων.
Την ίδια στιγμή οι οικογενειακές επιχειρήσεις είναι προσωποπαγείς και εξαρτώνται υπερβολικά από τα πρόσωπα αυτά, συχνά υπάρχει ανταγωνισμός και σημειώνονται συγκρούσεις μεταξύ οικογένειας και εργασίας, ενώ απουσιάζει η τυπική στρατηγική και οργάνωση, όπως και τα σχέδια διαδοχής.
Σύμφωνα με τον κ. Κεφαλά, στις οικογενειακές επιχειρήσεις το ύψιστο καθήκον του ιδρυτή είναι να προσπαθεί πάντα να προβλέψει την άφιξη των κρίσεων.
emprosdrama.blogspot.com από Εφ."ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ''
Παρά τη μεγάλη θνησιμότητα που τις χαρακτηρίζει, οι οικογενειακές επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν το 90% των ενεργών επιχειρήσεων και παράγουν σχεδόν το 50% του ΑΕΠ, απασχολώντας πάνω από το 50% του εργατικού δυναμικού “Η πρώτη γενιά κάνει τα χρήματα, η δεύτερη γενιά τα ξοδεύει και η τρίτη γενιά τα χάνει”.
Πρόκειται για κινεζική παροιμία που περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τα προβλήματα διαδοχής που αντιμετωπίζουν οι οικογενειακές επιχειρήσεις, εκ των οποίων ελάχιστες καταφέρνουν να ζήσουν περισσότερα από σαράντα χρόνια
Το μεγαλύτερο παράδοξο είναι ότι, ενώ η διαδοχή αποτελεί το κρισιμότερο στοιχείο για μια οικογενειακή επιχείρηση, τα σοβαρά σχέδια διαδοχής είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα, καθώς οι περισσότεροι γονείς θεωρούν αυτονόητο ότι ένα από τα παιδιά θα μπει στη δουλειά του πατέρα.
Παρά τη μεγάλη θνησιμότητα που τις χαρακτηρίζει, οι οικογενειακές επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν το 90% των ενεργών επιχειρήσεων και παράγουν σχεδόν το 50% του ΑΕΠ, απασχολώντας πάνω από το 50% του εργατικού δυναμικού, όπως σημείωσε χθες, σε σχετική εκδήλωση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ), ο καθηγητής Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια, Αστέριος Κεφαλάς, συγγραφέας του βιβλίου “Οικογενειακές επιχειρήσεις στη νέα οικονομία”.
Σύμφωνα με τον κ. Κεφαλά, κάθε χώρα έχει τη δική της λίστα των δυναστειών και των “πεσόντων στον επιχειρησιακό βωμό”. Στην Ελλάδα για κάθε επιτυχημένο νησιώτη εφοπλιστή που κατάφερε να περάσει τον κολοσσό του στον εγγονό (τρίτη γενιά) υπάρχουν οι αντίστοιχοι Ωνάσηδες, Μποδοσάκηδες και εκατοντάδες άλλοι κάποτε επιτυχημένοι επιχειρηματίες που δεν κατάφεραν να παραδώσουν καν στα παιδιά τους (πρώτη γενιά) τους καρπούς των μόχθων τους.
Στις ΗΠΑ το όνομα Ford κατόρθωσε να επιβιώσει μέχρι την τρίτη γενιά, ενώ τα ονόματα Carnegie, Morgan και Rockefeller έχουν εξαφανιστεί από τον κατάλογο των δυναστειών.
ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ
Οι ιδιοκτήτες των οικογενειακών επιχειρήσεων δεν είναι υποχρεωμένοι να δίνουν λογαριασμό σε τρίτους ή ξένους. Τα μέλη της οικογένειας είναι διατεθειμένα να θυσιάσουν βραχυχρόνια κέρδη για μακροχρόνια οφέλη και είναι συνήθως παραγωγικότερα από εκείνους που απασχολούνται στην επιχείρηση αλλά δεν είναι μέλη της οικογένειας. Παράλληλα, οι οικογενειακές επιχειρήσεις χαρακτηρίζονται από ευελιξία και υψηλή ικανότητα προσαρμογής στις αλλαγές της αγοράς, λόγω της σύντομης διαδικασίας λήψης αποφάσεων.
Την ίδια στιγμή οι οικογενειακές επιχειρήσεις είναι προσωποπαγείς και εξαρτώνται υπερβολικά από τα πρόσωπα αυτά, συχνά υπάρχει ανταγωνισμός και σημειώνονται συγκρούσεις μεταξύ οικογένειας και εργασίας, ενώ απουσιάζει η τυπική στρατηγική και οργάνωση, όπως και τα σχέδια διαδοχής.
Σύμφωνα με τον κ. Κεφαλά, στις οικογενειακές επιχειρήσεις το ύψιστο καθήκον του ιδρυτή είναι να προσπαθεί πάντα να προβλέψει την άφιξη των κρίσεων.
emprosdrama.blogspot.com από Εφ."ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ''
Να λειτουργήσει κρίση και αυτοάμυνα !
Του Χρ.Γιανναρά
Αν ο τεχνίτης, ηλεκτρολόγος, υδραυλικός ή όποιος άλλος, που τον καλέσαμε να επισκευάσει βλάβη, καταστρέψει ό,τι απλώς δυσλειτουργούσε, είναι αδιανόητο να τον εμπιστευθούμε δεύτερη φορά. Αποκλείεται να ξαναπάμε σε γιατρό που τη λανθασμένη διάγνωση ή θεραπευτική του την πληρώσαμε με ταλαιπωρία ή με ανήκεστη βλάβη. Στην κοινωνία της χρείας την ανικανότητα, την αμάθεια, τον καμποτινισμό δεν τα συγχωρούμε. Ομως, τα κοινωνικά εγκλήματα των επαγγελματιών της πολιτικής τα αμνηστεύουμε. Με απίστευτη ευκολία.
Τους ξαναψηφίζουμε. Για δεύτερη, για τρίτη, για πολλοστή φορά. Και δεν πρόκειται για πολιτικά λάθη τους αναπόφευκτα ακόμα και στις σπάνιες περιπτώσεις ανιδιοτέλειας. Αμνηστεύουμε με την ψήφο μας εξόφθαλμα ποινικά εγκλήματα: Την ιδιοποίηση κοινωνικού χρήματος, την άφρονη κατασπατάλησή του για κομματικές σκοπιμότητες, δηλαδή αμνηστεύουμε κατάφωρες κλοπές, μεροληπτικές αδικοπραγίες, κακουργηματικές ιδιοτέλειες και απάτες κατά συρροήν.
Κυρίως, όμως, παραβλέπουμε και δικαιώνουμε τα καταστροφικά κοινωνικά εγκλήματα των διαχειριστών της εξουσίας:
Τη θεσμική κατάργηση κάθε πειθαρχικού και ποιοτικού ελέγχου και κάθε αξιοκρατίας στη λειτουργία του κράτους, κατάργηση που γίνεται για λόγους χυδαίου λαϊκισμού, δηλαδή ασύστολης ψηφοθηρίας. Την επίμονη επί δεκαετίες απαξίωση, υποβάθμιση, επιπόλαιη μεταχείριση της παιδείας και τελικά την εξαθλιωτική της διάλυση. Το ασύγγνωστο έγκλημα της καταλήστευσης των ασφαλιστικών ταμείων. Την αποδιοργάνωση, για λόγους κομματικής ευνοιοκρακτίας, των αστυνομικών υπηρεσιών. Τη δουλεπρεπέστατη υποταγή της κρατικής εξουσίας στους βαρώνους των ΜΜΕ. Και πάμπολλα ακόμα πασίγνωστα εγκλήματα.
Ετσι, συντηρούμε στο Κοινοβούλιο, με την ψήφο μας, κόμματα που το άμεσο παρελθόν τους είναι ντροπή για την πολιτική μας ιστορία. Κόμματα με κεντρική ευθύνη για την κοινωνική μας παρακμή, τη διαφθορά, τη ζούγκλα της βίας. Κόμματα που το ποινικό τους μητρώο είναι ασύγκριτα πιο βεβαρημένο από αυτό οποιουδήποτε Παλαιοκώστα. Ξαναψηφίζουμε κόμματα που τα κοινωνικά τους εγκλήματα αφορούν κατάσαρκα την προσωπική μας ζωή, κάνουν βασανιστική την καθημερινότητά μας, ανάπηρο τον ψυχισμό μας.
Γιατί άραγε τόση μεγαθυμία, τέτοια μαζοχιστική εγκαρτέρηση, τόση επιείκεια του ελλαδίτη ψηφοφόρου απέναντι σε ειδεχθή εγκλήματα; ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία υπερχρέωσαν το κράτος σε σημείο που να ζούμε μόνιμα με την απειλή στάσης πληρωμών. Κατασπατάλησαν στη «διαπλοκή» τους με αδίστακτους «νταβατζήδες» τη μεγαλύτερη χρηματική ενίσχυση που δέχθηκε στην ιστορία του το ελλαδικό κράτος. Διέλυσαν τη λειτουργία του κράτους, τη στοιχειώδη άρθρωση και δομή του, για να το υποτάξουν στη δική του το κάθε κόμμα άθλια καμαρίλα.
Το ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε και η Νέα Δημοκρατία διατήρησε και εκμεταλλεύτηκε ιδιοτελέστατα την κατάργηση κάθε ιεράρχησης των λειτουργών του κράτους. Οι λειτουργοί προάγονται με βάση μόνο τα χρόνια υπηρεσίας. Δεν υπάρχει διάκριση του ικανού από τον ανίκανο, του εργατικού από τον φυγόπονο, δεν αμείβεται η πρωτοβουλία, η φαντασία, η δημιουργικότητα, δεν ελέγχεται ούτε κολάζεται η αναίδεια, η τυραννική για τους πολίτες σκαιότητα.
Δεν υπάρχει φορολογούμενος Ελληνας που να μην έχει «λαδώσει» εφοριακό, αλλά δεν υπάρχει και εφοριακός που να μπήκε στη φυλακή επειδή «λαδώθηκε». Βοά ολόκληρη η χώρα για την καταλήστευση του πολίτη στα γραφεία Πολεοδομίας των Νομαρχιών, αλλά ποτέ υπάλληλος Πολεοδομίας δεν οδηγήθηκε σε παραδειγματικό κολασμό. Τόσο με το ΠΑΣΟΚ όσο και με τη Νέα Δημοκρατία, όλα επιτρέπονται: ο αμοραλισμός και ο μηδενισμός είναι οι κώδικες συμπεριφοράς που τους επιβάλλει καθολικά το παράδειγμα των διαχειριστών της εξουσίας.
Το ειδεχθέστερο κοινωνικό έγκλημα τόσο των «κομμάτων εξουσίας» όσο και των μειοψηφικών παραφυάδων τους είναι ότι εκμαυλίζουν ασύστολα τη νεολαία, ασελγούν κατ’ εξακολούθησιν στον ψυχισμό της για να τη μαντρώσουν εγκαίρως στα ποιμνιοστάσιά τους. Στα εννέα χρόνια της υποχρεωτικής εκπαίδευσης όλοι οι μαθητές είναι αυτονόητο να προάγονται, κανένας δεν επαναλαμβάνει μια τάξη. Ο θεσμός των μετεξεταστέων, αλλά και κάθε γραπτής δοκιμασίας, όπως και η βαθμολογική συγκριτική αξιολόγηση, είναι α-νόητες τυπικότητες, τα παιδιά εθίζονται να τις περιφρονούν. Φτάνουν στο γυμνάσιο ή το τελειώνουν και πολλοί μαθητές δεν ξέρουν τις στοιχειώδεις αριθμητικές πράξεις ή και να ορθογραφήσουν το όνομά τους.
Στην εντελώς αχρηστευμένη βαθμίδα του λυκείου (κωμική προσομοίωση θεσμού εγκύκλιας σπουδής) οι μαθητές προάγονται αν ο μέσος όρος της βαθμολογίας τους στα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα (περίπου έντεκα) είναι 9½. Αυτό σημαίνει ότι με τους συνήθως ενισχυμένους βαθμούς στα θρησκευτικά και στα αγγλικά, περνάνε στην επόμενη τάξη, έστω κι αν στη γλώσσα, στα μαθηματικά, στη φυσική είναι κυριολεκτικά και ανατριχιαστικά αστοιχείωτοι.
Μέσα από τη λοταρία των «πανελλήνιων» ή «πανελλαδικών» εξετάσεων κάποιοι κερδίζουν μια θέση στα πανεπιστήμια. Και αν τους δώσεις τέσσερις λέξεις να τις συντάξουν σε λογική πρόταση, είναι για τους περισσότερους αδύνατο. Κοινωνικό έγκλημα αποτροπιαστικό, που και μόνο αυτό θα έπρεπε να έχει αφανίσει από την πολιτική σκηνή ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, αλλά και τους παλαιοημερολογίτες του Περισσού και τους καριερίστες της Κουμουνδούρου, είναι η ντροπιαστική απαξίωση και διάλυση των πανεπιστημίων.
Οι σπουδές παγιδευμένες στο αναχρονιστικό δίπολο «παραδόσεις - εξετάσεις» και οι εξετάσεις ταυτισμένες με αυτονόητο όργιο αντιγραφής εκβάλλουν σε ένα πτυχίο άχρηστο, τυπικό «προσόν» δίχως περιεχόμενο. Το κάποτε σύνθημα «Μαζικές αντιγραφές, Απειρες μεταφορές, Αιώνιοι φοιτητές» (σύνθημα που συγκεκριμενοποιούσε το «Οχι στην εντατικοποίηση των σπουδών») τα κόμματα όλα, το κατέστησαν φοιτητικό «κεκτημένο». Οι εξεταστές του ΑΣΕΠ μπορούν να βεβαιώσουν ποια ποσοστά εμφανίζει ο λειτουργικός αναλφαβητισμός των πτυχιούχων που διεκδικούν θέσεις εργασίας στην Ελλάδα σήμερα.
Και πώς να περιγράψει κανείς τα κοινωνικά εγκλήματα των σημερινών κομμάτων στον συνδικαλισμό, στην εθνική άμυνα, στη διπλωματία, στον αγροτικό τομέα, στην ανάπτυξη, στη λειτουργία της αγοράς, στα δημόσια έργα, στις συγκοινωνίες, στη δημόσια τάξη. Ενδεικτικά να θυμηθεί ο αναγνώστης ότι εργατικός συνδικαλισμός στην Ελλάδα δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνο οι γκανγκστερικές μαφίες των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα, πρότυπο εκβιαστών του κοινωνικού σώματος. Να θυμηθεί την υπαλληλοποίηση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, τη χυδαία καταλήστευση των κονδυλίων για τον εξοπλισμό τους. Την ντροπή που νιώθει ο Ελληνες για τον ραγιαδισμό της εξωτερικής μας πολιτικής. Την απόγνωση των μικροπαραγωγών από μια αγροτική πολιτική που επιδοτεί μεραρχίες τεθωρακισμένης βίας των τρακτέρ. Τη διαλυμένη αστυνομία, τα εκφαυλισμένα τελωνεία, το τριτοκοσμικού επιπέδου συγκοινωνιακό - κυκλοφοριακό πρόβλημα.
Σε αυτό το τέλειο αδιέξοδο, όπου μας έχουν οδηγήσει τα κόμματα, δεν έχει πια σημασία ποιοι θα μας εκπροσωπήσουν στο Ευρωκοινοβούλιο. Ενώ, τα λευκά ψηφοδέλτια σε ποσοστό 60 ή 70 ή 80% θα μπορούσαν να ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό, να εξοστρακίσουν την εγκληματική ιδιοτέλειαemprosdrama.blogspot.com από ΧΡ.ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ
Αν ο τεχνίτης, ηλεκτρολόγος, υδραυλικός ή όποιος άλλος, που τον καλέσαμε να επισκευάσει βλάβη, καταστρέψει ό,τι απλώς δυσλειτουργούσε, είναι αδιανόητο να τον εμπιστευθούμε δεύτερη φορά. Αποκλείεται να ξαναπάμε σε γιατρό που τη λανθασμένη διάγνωση ή θεραπευτική του την πληρώσαμε με ταλαιπωρία ή με ανήκεστη βλάβη. Στην κοινωνία της χρείας την ανικανότητα, την αμάθεια, τον καμποτινισμό δεν τα συγχωρούμε. Ομως, τα κοινωνικά εγκλήματα των επαγγελματιών της πολιτικής τα αμνηστεύουμε. Με απίστευτη ευκολία.
Τους ξαναψηφίζουμε. Για δεύτερη, για τρίτη, για πολλοστή φορά. Και δεν πρόκειται για πολιτικά λάθη τους αναπόφευκτα ακόμα και στις σπάνιες περιπτώσεις ανιδιοτέλειας. Αμνηστεύουμε με την ψήφο μας εξόφθαλμα ποινικά εγκλήματα: Την ιδιοποίηση κοινωνικού χρήματος, την άφρονη κατασπατάλησή του για κομματικές σκοπιμότητες, δηλαδή αμνηστεύουμε κατάφωρες κλοπές, μεροληπτικές αδικοπραγίες, κακουργηματικές ιδιοτέλειες και απάτες κατά συρροήν.
Κυρίως, όμως, παραβλέπουμε και δικαιώνουμε τα καταστροφικά κοινωνικά εγκλήματα των διαχειριστών της εξουσίας:
Τη θεσμική κατάργηση κάθε πειθαρχικού και ποιοτικού ελέγχου και κάθε αξιοκρατίας στη λειτουργία του κράτους, κατάργηση που γίνεται για λόγους χυδαίου λαϊκισμού, δηλαδή ασύστολης ψηφοθηρίας. Την επίμονη επί δεκαετίες απαξίωση, υποβάθμιση, επιπόλαιη μεταχείριση της παιδείας και τελικά την εξαθλιωτική της διάλυση. Το ασύγγνωστο έγκλημα της καταλήστευσης των ασφαλιστικών ταμείων. Την αποδιοργάνωση, για λόγους κομματικής ευνοιοκρακτίας, των αστυνομικών υπηρεσιών. Τη δουλεπρεπέστατη υποταγή της κρατικής εξουσίας στους βαρώνους των ΜΜΕ. Και πάμπολλα ακόμα πασίγνωστα εγκλήματα.
Ετσι, συντηρούμε στο Κοινοβούλιο, με την ψήφο μας, κόμματα που το άμεσο παρελθόν τους είναι ντροπή για την πολιτική μας ιστορία. Κόμματα με κεντρική ευθύνη για την κοινωνική μας παρακμή, τη διαφθορά, τη ζούγκλα της βίας. Κόμματα που το ποινικό τους μητρώο είναι ασύγκριτα πιο βεβαρημένο από αυτό οποιουδήποτε Παλαιοκώστα. Ξαναψηφίζουμε κόμματα που τα κοινωνικά τους εγκλήματα αφορούν κατάσαρκα την προσωπική μας ζωή, κάνουν βασανιστική την καθημερινότητά μας, ανάπηρο τον ψυχισμό μας.
Γιατί άραγε τόση μεγαθυμία, τέτοια μαζοχιστική εγκαρτέρηση, τόση επιείκεια του ελλαδίτη ψηφοφόρου απέναντι σε ειδεχθή εγκλήματα; ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία υπερχρέωσαν το κράτος σε σημείο που να ζούμε μόνιμα με την απειλή στάσης πληρωμών. Κατασπατάλησαν στη «διαπλοκή» τους με αδίστακτους «νταβατζήδες» τη μεγαλύτερη χρηματική ενίσχυση που δέχθηκε στην ιστορία του το ελλαδικό κράτος. Διέλυσαν τη λειτουργία του κράτους, τη στοιχειώδη άρθρωση και δομή του, για να το υποτάξουν στη δική του το κάθε κόμμα άθλια καμαρίλα.
Το ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε και η Νέα Δημοκρατία διατήρησε και εκμεταλλεύτηκε ιδιοτελέστατα την κατάργηση κάθε ιεράρχησης των λειτουργών του κράτους. Οι λειτουργοί προάγονται με βάση μόνο τα χρόνια υπηρεσίας. Δεν υπάρχει διάκριση του ικανού από τον ανίκανο, του εργατικού από τον φυγόπονο, δεν αμείβεται η πρωτοβουλία, η φαντασία, η δημιουργικότητα, δεν ελέγχεται ούτε κολάζεται η αναίδεια, η τυραννική για τους πολίτες σκαιότητα.
Δεν υπάρχει φορολογούμενος Ελληνας που να μην έχει «λαδώσει» εφοριακό, αλλά δεν υπάρχει και εφοριακός που να μπήκε στη φυλακή επειδή «λαδώθηκε». Βοά ολόκληρη η χώρα για την καταλήστευση του πολίτη στα γραφεία Πολεοδομίας των Νομαρχιών, αλλά ποτέ υπάλληλος Πολεοδομίας δεν οδηγήθηκε σε παραδειγματικό κολασμό. Τόσο με το ΠΑΣΟΚ όσο και με τη Νέα Δημοκρατία, όλα επιτρέπονται: ο αμοραλισμός και ο μηδενισμός είναι οι κώδικες συμπεριφοράς που τους επιβάλλει καθολικά το παράδειγμα των διαχειριστών της εξουσίας.
Το ειδεχθέστερο κοινωνικό έγκλημα τόσο των «κομμάτων εξουσίας» όσο και των μειοψηφικών παραφυάδων τους είναι ότι εκμαυλίζουν ασύστολα τη νεολαία, ασελγούν κατ’ εξακολούθησιν στον ψυχισμό της για να τη μαντρώσουν εγκαίρως στα ποιμνιοστάσιά τους. Στα εννέα χρόνια της υποχρεωτικής εκπαίδευσης όλοι οι μαθητές είναι αυτονόητο να προάγονται, κανένας δεν επαναλαμβάνει μια τάξη. Ο θεσμός των μετεξεταστέων, αλλά και κάθε γραπτής δοκιμασίας, όπως και η βαθμολογική συγκριτική αξιολόγηση, είναι α-νόητες τυπικότητες, τα παιδιά εθίζονται να τις περιφρονούν. Φτάνουν στο γυμνάσιο ή το τελειώνουν και πολλοί μαθητές δεν ξέρουν τις στοιχειώδεις αριθμητικές πράξεις ή και να ορθογραφήσουν το όνομά τους.
Στην εντελώς αχρηστευμένη βαθμίδα του λυκείου (κωμική προσομοίωση θεσμού εγκύκλιας σπουδής) οι μαθητές προάγονται αν ο μέσος όρος της βαθμολογίας τους στα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα (περίπου έντεκα) είναι 9½. Αυτό σημαίνει ότι με τους συνήθως ενισχυμένους βαθμούς στα θρησκευτικά και στα αγγλικά, περνάνε στην επόμενη τάξη, έστω κι αν στη γλώσσα, στα μαθηματικά, στη φυσική είναι κυριολεκτικά και ανατριχιαστικά αστοιχείωτοι.
Μέσα από τη λοταρία των «πανελλήνιων» ή «πανελλαδικών» εξετάσεων κάποιοι κερδίζουν μια θέση στα πανεπιστήμια. Και αν τους δώσεις τέσσερις λέξεις να τις συντάξουν σε λογική πρόταση, είναι για τους περισσότερους αδύνατο. Κοινωνικό έγκλημα αποτροπιαστικό, που και μόνο αυτό θα έπρεπε να έχει αφανίσει από την πολιτική σκηνή ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, αλλά και τους παλαιοημερολογίτες του Περισσού και τους καριερίστες της Κουμουνδούρου, είναι η ντροπιαστική απαξίωση και διάλυση των πανεπιστημίων.
Οι σπουδές παγιδευμένες στο αναχρονιστικό δίπολο «παραδόσεις - εξετάσεις» και οι εξετάσεις ταυτισμένες με αυτονόητο όργιο αντιγραφής εκβάλλουν σε ένα πτυχίο άχρηστο, τυπικό «προσόν» δίχως περιεχόμενο. Το κάποτε σύνθημα «Μαζικές αντιγραφές, Απειρες μεταφορές, Αιώνιοι φοιτητές» (σύνθημα που συγκεκριμενοποιούσε το «Οχι στην εντατικοποίηση των σπουδών») τα κόμματα όλα, το κατέστησαν φοιτητικό «κεκτημένο». Οι εξεταστές του ΑΣΕΠ μπορούν να βεβαιώσουν ποια ποσοστά εμφανίζει ο λειτουργικός αναλφαβητισμός των πτυχιούχων που διεκδικούν θέσεις εργασίας στην Ελλάδα σήμερα.
Και πώς να περιγράψει κανείς τα κοινωνικά εγκλήματα των σημερινών κομμάτων στον συνδικαλισμό, στην εθνική άμυνα, στη διπλωματία, στον αγροτικό τομέα, στην ανάπτυξη, στη λειτουργία της αγοράς, στα δημόσια έργα, στις συγκοινωνίες, στη δημόσια τάξη. Ενδεικτικά να θυμηθεί ο αναγνώστης ότι εργατικός συνδικαλισμός στην Ελλάδα δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνο οι γκανγκστερικές μαφίες των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα, πρότυπο εκβιαστών του κοινωνικού σώματος. Να θυμηθεί την υπαλληλοποίηση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, τη χυδαία καταλήστευση των κονδυλίων για τον εξοπλισμό τους. Την ντροπή που νιώθει ο Ελληνες για τον ραγιαδισμό της εξωτερικής μας πολιτικής. Την απόγνωση των μικροπαραγωγών από μια αγροτική πολιτική που επιδοτεί μεραρχίες τεθωρακισμένης βίας των τρακτέρ. Τη διαλυμένη αστυνομία, τα εκφαυλισμένα τελωνεία, το τριτοκοσμικού επιπέδου συγκοινωνιακό - κυκλοφοριακό πρόβλημα.
Σε αυτό το τέλειο αδιέξοδο, όπου μας έχουν οδηγήσει τα κόμματα, δεν έχει πια σημασία ποιοι θα μας εκπροσωπήσουν στο Ευρωκοινοβούλιο. Ενώ, τα λευκά ψηφοδέλτια σε ποσοστό 60 ή 70 ή 80% θα μπορούσαν να ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό, να εξοστρακίσουν την εγκληματική ιδιοτέλειαemprosdrama.blogspot.com από ΧΡ.ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ
Οι Αμερικανοί, ο Καραμανλής, οι απόψεις Παπανδρέου σε κρίσιμα Εθνικά θέματα και η μεγάλη σύγκρουση που θα καθορίσει την πορεία της χώρας...!
Από την πρώτη στιγμή που εξελέγη ο Καραμανλής μαίνεται ο ΨΥΧΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ της Ελλάδας με την υπερδύναμη.
ΕΝΝΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ:
1.Μία ΜΟΝΟ μέρα μετά την ορκωμοσία της ΝΔ το 2004, οι Αμερικάνοι αναγνώρισαν τα σκόπια με το όνομα Μακεδονία. Γιατί δεν το είχαν κάνει 8 χρόνια επί Σημίτη;
Αυτά τα πράγματα θέλουν προετοιμασία, ΕΤΥΧΕ την ίδια μέρα που έχασε τις εκλογές ο Σημίτης να καταθέσουν την αναγνώριση; Προφανώς ο Σημίτης ήταν o άνθρωπός τους και δεν ήθελαν να τον πλήξουν πολιτικά. Δεν θέλει πολύ φαντασία να καταλάβει κανείς γιατί ο Σημίτης παρέδωσε στο Γιωργάκη το δαχτυλίδι, χωρίς να γίνει κανονικό συνέδριο εκλογής αρχηγού, όπως το 1995. Είχε εντολή.
2.Το 2005 ήλθε το σχέδιο Ανάν. Ο Καραμανλής (μαζί με το μακαρίτη τον Παπαδόπουλο) είπε όχι στο σχέδιο Ανάν. Τότε άρχισαν τα όργανα από τους καναλο-εκβιαστές (κάνε ότι σου λέμε αλλιώς σε ρίχνουμε).
3. Το 2006 άρχισαν οι συνεννοήσεις με τους Ρώσους για τους αγωγούς. Κεντρικό πρόσωπο στις εξελίξεις ο Βουλγαράκης, που αποκάλυψε ότι οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν τα τηλέφωνα του Καραμανλή και κάποιων υπουργών, μέσω της Vodafone του Κορωνιά και της Ιντρακόμ του Κόκκαλη στην Παιανία.
4. Ο Καραμανλής βάζει το Βουλγαράκη στο Ναυτιλίας και προωθεί τη συμφωνία για ιδιωτικοποίηση των λιμανιών ΟΛΠ και ΟΛΘ.
5.Παραμονές των εκλογών του 2007 καίγεται η Πελοπόννησος. Μετά τη νίκη του Καραμανλή το Σεπτέμβριο υπογράφεται η τελική συμφωνία για τους αγωγούς με τον Πούτιν και κερδίζουν οι κινέζοι της Cosco (μετά από διεθνή διαγωνισμό) τα λιμάνια. Ο Βουλγαράκης είναι στο στόχαστρο της ΝSA.
6.Μάρτιος 2008. Ο Καραμανλής ταπεινώνει τον προκλητικά φιλοσκοπιανό πλανητάρχη Μπούς στο Βουκουρέστι, με τη βοήθεια του Σαρκοζί. Πριν το Βουκουρέστι οι Αμερικανοί απειλούν, μετά σιωπούν. Οι σκοπιανοί συνεχίζουν το βιολί τους.
7.Σεπτέμβριος 2008. Δύο υπόδικοι για κακουργήματα καναλάρχες (Κοντομηνάς, Κυριακού) και τρείς που τρέφονται μόνο από δημόσια έργα (Μπόμπολας, Λαμπράκης, Βρυώνης) αρχίζουν συντονισμένη επίθεση στον Καραμανλή για μία αντιπαράθεση μεταξύ δημοσίου-μονής Βατοπεδίου που σερνόταν από το 2000, επί Σημίτη. Χρηματικές δοσοληψίες που να εμπλέκουν υπουργούς δεν φαίνονται πουθενά.
8.Το Δεκέμβρη αρχίζουν ταραχές στην Αθήνα, που μεταδίδονται ακαριαία σε όλο τον κόσμο (πώς γίνεται να είναι στημένα τα ξένα τηλεοπτικά συνεργεία στο Σύνταγμα πριν αρχίσουν τα επεισόδια κανείς δεν μπορεί να το εξηγήσει) με αφορμή το θάνατο ενός νεαρού από αστυνομικό στα εξάρχεια.
9.Ιανουάριος 2009. Οι καναλάρχες έχουν καθημερινά πρώτο θέμα τις κραυγές του Γιωργάκη να γίνουν εκλογές (μόλις ενάμισυ χρόνο από τις προηγούμενες, πού ξανακούστηκε;). Αφορμή είναι αμφισβητούμενης φερεγγυότητας γκάλοπ που βγάζουν οι ίδιοι κάθε σαββατοκύριακο.
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ;
Οι Αμερικάνοι θέλουν οπωσδήποτε να ελέγξουν την Ελλάδα. Τα αμερικανικά συμφέροντα είναι πολλά, πάρα πολλά.
1. Η αμερικανική βάση Bondsteel στα σύνορα Σκοπίων-Κοσόβου είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο (εκτός ΗΠΑ) και στοχεύει τα νότια της Ρωσίας. Χωρίς σταθερή κυβέρνηση στα Σκόπια διακυβεύεται η λειτουργία της.
2. Η Κύπρος καθορίζει τις εξελίξεις στο Μεσανατολικό εδώ και πενήντα χρόνια. Οι Αγγλοαμερικανικές βάσεις εκεί είναι καθοριστικές για την πίεση στους Παλαιστινίους. Η Κύπρος πρέπει να δεχθεί το σχέδιο Ανάν πάσει θυσία.
3. Οι ρωσικοί αγωγοί, όχι μόνο δίνουν οικονομική ανάσα στη Ρωσία αλλά βοηθούν στην απεξαρτητοποίηση της Ευρώπης από τον αμερικάνικο αγωγό Nabuskο που έρχεται από την Τουρκία.
4. Μέσω των Ελληνικών λιμανιών οι Κινέζοι βάζουν πόδι σε όλες τις Ευρωπαικές αγορές και συσφίγγουν τις σχέσεις Ε.Ε. και Κίνας.
ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;
Ο Ελληνικός λαός αντιστέκεται γιατί ξέρει ότι σήμερα τα Ελληνικά συμφέροντα είναι αντίθετα από τα αμερικανικά.
Τα κτυπήματά τους όμως είναι συνεχή και κάτω από τη μέση.
Οι αμερικανο-ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες δουλεύουν χέρι-χέρι με τους ντόπιους ιδιοκτήτες καναλιών και εφημερίδων.
Αφού δεν ακούει ο Καραμανλής χρειάζονται ένα πρωθυπουργό που λέει ναι.
Και ποιος καλύτερος από ένα δικό μας άνθρωπο, που είναι μάλιστα μισός αμερικανός εξ αίματος.
ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ;
Αν ο κ. Καραμανλής έχει πολιτικό ένστικτο θα ζητήσει άμεσα ταυτόχρονο δημοψήφισμα για τα τέσσερα αυτά θέματα, που προφανώς θα δεσμεύουν και τις μελλοντικές Ελληνικές κυβερνήσεις.
ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ Κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΑΥΤΟ.
Αναγνώστης.
emprosdrama.blogspot.com / Αναρτήθηκε από wolf
ΕΝΝΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ:
1.Μία ΜΟΝΟ μέρα μετά την ορκωμοσία της ΝΔ το 2004, οι Αμερικάνοι αναγνώρισαν τα σκόπια με το όνομα Μακεδονία. Γιατί δεν το είχαν κάνει 8 χρόνια επί Σημίτη;
Αυτά τα πράγματα θέλουν προετοιμασία, ΕΤΥΧΕ την ίδια μέρα που έχασε τις εκλογές ο Σημίτης να καταθέσουν την αναγνώριση; Προφανώς ο Σημίτης ήταν o άνθρωπός τους και δεν ήθελαν να τον πλήξουν πολιτικά. Δεν θέλει πολύ φαντασία να καταλάβει κανείς γιατί ο Σημίτης παρέδωσε στο Γιωργάκη το δαχτυλίδι, χωρίς να γίνει κανονικό συνέδριο εκλογής αρχηγού, όπως το 1995. Είχε εντολή.
2.Το 2005 ήλθε το σχέδιο Ανάν. Ο Καραμανλής (μαζί με το μακαρίτη τον Παπαδόπουλο) είπε όχι στο σχέδιο Ανάν. Τότε άρχισαν τα όργανα από τους καναλο-εκβιαστές (κάνε ότι σου λέμε αλλιώς σε ρίχνουμε).
3. Το 2006 άρχισαν οι συνεννοήσεις με τους Ρώσους για τους αγωγούς. Κεντρικό πρόσωπο στις εξελίξεις ο Βουλγαράκης, που αποκάλυψε ότι οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν τα τηλέφωνα του Καραμανλή και κάποιων υπουργών, μέσω της Vodafone του Κορωνιά και της Ιντρακόμ του Κόκκαλη στην Παιανία.
4. Ο Καραμανλής βάζει το Βουλγαράκη στο Ναυτιλίας και προωθεί τη συμφωνία για ιδιωτικοποίηση των λιμανιών ΟΛΠ και ΟΛΘ.
5.Παραμονές των εκλογών του 2007 καίγεται η Πελοπόννησος. Μετά τη νίκη του Καραμανλή το Σεπτέμβριο υπογράφεται η τελική συμφωνία για τους αγωγούς με τον Πούτιν και κερδίζουν οι κινέζοι της Cosco (μετά από διεθνή διαγωνισμό) τα λιμάνια. Ο Βουλγαράκης είναι στο στόχαστρο της ΝSA.
6.Μάρτιος 2008. Ο Καραμανλής ταπεινώνει τον προκλητικά φιλοσκοπιανό πλανητάρχη Μπούς στο Βουκουρέστι, με τη βοήθεια του Σαρκοζί. Πριν το Βουκουρέστι οι Αμερικανοί απειλούν, μετά σιωπούν. Οι σκοπιανοί συνεχίζουν το βιολί τους.
7.Σεπτέμβριος 2008. Δύο υπόδικοι για κακουργήματα καναλάρχες (Κοντομηνάς, Κυριακού) και τρείς που τρέφονται μόνο από δημόσια έργα (Μπόμπολας, Λαμπράκης, Βρυώνης) αρχίζουν συντονισμένη επίθεση στον Καραμανλή για μία αντιπαράθεση μεταξύ δημοσίου-μονής Βατοπεδίου που σερνόταν από το 2000, επί Σημίτη. Χρηματικές δοσοληψίες που να εμπλέκουν υπουργούς δεν φαίνονται πουθενά.
8.Το Δεκέμβρη αρχίζουν ταραχές στην Αθήνα, που μεταδίδονται ακαριαία σε όλο τον κόσμο (πώς γίνεται να είναι στημένα τα ξένα τηλεοπτικά συνεργεία στο Σύνταγμα πριν αρχίσουν τα επεισόδια κανείς δεν μπορεί να το εξηγήσει) με αφορμή το θάνατο ενός νεαρού από αστυνομικό στα εξάρχεια.
9.Ιανουάριος 2009. Οι καναλάρχες έχουν καθημερινά πρώτο θέμα τις κραυγές του Γιωργάκη να γίνουν εκλογές (μόλις ενάμισυ χρόνο από τις προηγούμενες, πού ξανακούστηκε;). Αφορμή είναι αμφισβητούμενης φερεγγυότητας γκάλοπ που βγάζουν οι ίδιοι κάθε σαββατοκύριακο.
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ;
Οι Αμερικάνοι θέλουν οπωσδήποτε να ελέγξουν την Ελλάδα. Τα αμερικανικά συμφέροντα είναι πολλά, πάρα πολλά.
1. Η αμερικανική βάση Bondsteel στα σύνορα Σκοπίων-Κοσόβου είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο (εκτός ΗΠΑ) και στοχεύει τα νότια της Ρωσίας. Χωρίς σταθερή κυβέρνηση στα Σκόπια διακυβεύεται η λειτουργία της.
2. Η Κύπρος καθορίζει τις εξελίξεις στο Μεσανατολικό εδώ και πενήντα χρόνια. Οι Αγγλοαμερικανικές βάσεις εκεί είναι καθοριστικές για την πίεση στους Παλαιστινίους. Η Κύπρος πρέπει να δεχθεί το σχέδιο Ανάν πάσει θυσία.
3. Οι ρωσικοί αγωγοί, όχι μόνο δίνουν οικονομική ανάσα στη Ρωσία αλλά βοηθούν στην απεξαρτητοποίηση της Ευρώπης από τον αμερικάνικο αγωγό Nabuskο που έρχεται από την Τουρκία.
4. Μέσω των Ελληνικών λιμανιών οι Κινέζοι βάζουν πόδι σε όλες τις Ευρωπαικές αγορές και συσφίγγουν τις σχέσεις Ε.Ε. και Κίνας.
ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;
Ο Ελληνικός λαός αντιστέκεται γιατί ξέρει ότι σήμερα τα Ελληνικά συμφέροντα είναι αντίθετα από τα αμερικανικά.
Τα κτυπήματά τους όμως είναι συνεχή και κάτω από τη μέση.
Οι αμερικανο-ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες δουλεύουν χέρι-χέρι με τους ντόπιους ιδιοκτήτες καναλιών και εφημερίδων.
Αφού δεν ακούει ο Καραμανλής χρειάζονται ένα πρωθυπουργό που λέει ναι.
Και ποιος καλύτερος από ένα δικό μας άνθρωπο, που είναι μάλιστα μισός αμερικανός εξ αίματος.
ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ;
Αν ο κ. Καραμανλής έχει πολιτικό ένστικτο θα ζητήσει άμεσα ταυτόχρονο δημοψήφισμα για τα τέσσερα αυτά θέματα, που προφανώς θα δεσμεύουν και τις μελλοντικές Ελληνικές κυβερνήσεις.
ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ Κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΑΥΤΟ.
Αναγνώστης.
emprosdrama.blogspot.com / Αναρτήθηκε από wolf
Περίεργος Αγγλικός δάκτυλος στην Κύπρο !
Τετάρτη, 11 Μάρτιος 2009
Σφοδρές αντιδράσεις και έκπληξη προκάλεσε η δήλωση του Βρετανού βουλευτή κ.Andrew Dismore, σχετικά με την προσπάθεια δημιουργίας μιας περιεκτικής κυπριακής εθνικής ταυτότητας.
Ο υποτιθέμενος «φίλος της Κύπρου» κ.Andrew Dismore, δήλωσε, προσφάτως,από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων μεταξύ πολλών άλλων ότι:
«Η εκπαίδευση είναι, επίσης, σημαντική στο νησί. Είμαι ευχαριστημένος που είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με την κ. Ολυμπία Στυλιανού, τη μόνιμη υφυπουργό στο Υπ. Παιδείας και Πολιτισμού της Δημοκρατίας. Η έμφαση τώρα είναι στη δημιουργία κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης και προσπάθειας να δημιουργηθεί μια περιεκτική κυπριακή εθνική ταυτότητα. Τα ιστορικά βιβλία στο βορρά έχουν αναθεωρηθεί και οι Ελληνοκύπριοι αναθεωρούν επίσης τα δικά τους τώρα, με μια επιτροπή ειδικών, που πρόκειται να παραδώσει το πρώτο δείγμα (draft) του νέου εκπαιδευτικού προγράμματος το καλοκαίρι. Υπάρχει πρόοδος στην εκμάθηση της Τουρκικής στο νότο, παρ' όλον ότι ακόμα χρειάζεται να γίνει περισσότερη παρόμοια δουλειά στο βορρά...»
Η σχετική αναφορά έγινε, στις 26 Φεβρουαρίου 2009, στην αγγλόφωνη εφημερίδα «Τοπλούμ Ποστασί» του Λονδίνου. Ο Βρετανός βουλευτής λοιπόν , ξεκάθαρα, υποστηρίζει ότι εκείνο που προωθούν η κυπριακή Κυβέρνηση και ο Υπουργός Παιδείας είναι η καθιέρωση μιας κυπριακής ταυτότητας.
Από την πλευρά της η κα. Στυλιανού ισχυρίζεται ότι:
«Είναι είτε λανθασμένη διατύπωση του δημοσιογράφου είτε παρερμηνεία από πλευράς του βουλευτή, εάν όντως είπε αυτά τα πράγματα.
Στις 28 Νοεμβρίου του 2008 είχα συνάντηση με ομάδα Άγγλων βουλευτών που ανήκουν στην ομάδα Friends of Cyprus·
Οι συνηθισμένες ομάδες που έχουν επαφές με διάφορα πρόσωπα στην Κύπρο. Είχαν ζητήσει να δουν τον υπουργό, ο οποίος έλειπε στο εξωτερικό·
Εν πάση περιπτώσει τούς είδα εγώ. Η συζήτηση αφορούσε στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, τους ενημέρωσα για την προώθησή της και μάλιστα οι ίδιοι ήταν ενήμεροι και είχαν ακούσει κάποια πράγματα για το στόχο της χρονιάς .
Ο στόχος της τρέχουσας σχολικής χρονιάς είναι η δημιουργία κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης με τους Τουρκοκυπρίους».
Ο κ.Andrew Dismore επισκέφθηκε την Κύπρο μεταξύ 26 Νοεμβρίου και 2 Δεκεμβρίου 2008. Τα πορίσματα της επίσκεψής του λήφθηκαν υπόψη και από την Επιτροπή Εξωτερικών του βρετανικού Κοινοβουλίου, η οποία ετοίμασε την περιβόητη έκθεση, όπου διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι ο τουρκικός κατοχικός στρατός στην Κύπρο ......μειώθηκε στις 21.000!.
Φαίνεται ότι στο παρασκήνιο καλλιεργείται μια προσπάθεια την οποία επιχείρησαν τόσο οι Βρετανοί αποικιοκράτες όσο και οι Τούρκοι από τη δεκαετία του 1950, αλλά μέχρι το 2008 δεν το είχαν κατορθώσει.
Η προσπάθεια αυτή θα αποτύχει διότι δεν στηρίζεται ούτε στην πραγματικότητα ούτε στην Ιστορία, αλλά ούτε και στη συνείδηση των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου.
Πέραν τούτου όμως και επειδή στην Κύπρο έχουν «βγει τα μαχαίρια» σχετικά με τα βιβλία της Ιστορίας (και πως να μη γίνει αυτό όταν η κ. Ρεπούση εκλήθη να τους ...δώσει τα φώτα της), ας καταλάβουν όλοι καλά ότι καθώς οι νέοι σήμερα δεν έχουν μνήμες ειρηνικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων, η οποία αποτελούσε γεγονός μέχρι πριν μερικές δεκαετίες, είναι καθήκον όλων να προετοιμαστούν για την ειρηνική συμβίωση προσβλέποντας στο μέλλον.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί γνωρίζοντας η μια κοινότητα καλύτερα τον πολιτισμό της άλλης, προβάλλοντας τα κοινά στοιχεία, χωρίς όμως να παραγράψουν ή να παραποιήσουν τα όσα κατά καιρούς προκάλεσαν εντάσεις και αιματοχυσία ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Αντίθετα λοιπόν με το ... «πνεύμα Ρεπούση» , οι μνήμες πρέπει να διατηρούνται για να αποφευχθούν τα λάθη του παρελθόντος. Στην αντίθετη περίπτωση μελλοντικά θα γίνουν ξανά τα ίδια λάθη.
emprosdrama.blogspot.com / Αναρτήθηκε από politis-gr
Σφοδρές αντιδράσεις και έκπληξη προκάλεσε η δήλωση του Βρετανού βουλευτή κ.Andrew Dismore, σχετικά με την προσπάθεια δημιουργίας μιας περιεκτικής κυπριακής εθνικής ταυτότητας.
Ο υποτιθέμενος «φίλος της Κύπρου» κ.Andrew Dismore, δήλωσε, προσφάτως,από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων μεταξύ πολλών άλλων ότι:
«Η εκπαίδευση είναι, επίσης, σημαντική στο νησί. Είμαι ευχαριστημένος που είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με την κ. Ολυμπία Στυλιανού, τη μόνιμη υφυπουργό στο Υπ. Παιδείας και Πολιτισμού της Δημοκρατίας. Η έμφαση τώρα είναι στη δημιουργία κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης και προσπάθειας να δημιουργηθεί μια περιεκτική κυπριακή εθνική ταυτότητα. Τα ιστορικά βιβλία στο βορρά έχουν αναθεωρηθεί και οι Ελληνοκύπριοι αναθεωρούν επίσης τα δικά τους τώρα, με μια επιτροπή ειδικών, που πρόκειται να παραδώσει το πρώτο δείγμα (draft) του νέου εκπαιδευτικού προγράμματος το καλοκαίρι. Υπάρχει πρόοδος στην εκμάθηση της Τουρκικής στο νότο, παρ' όλον ότι ακόμα χρειάζεται να γίνει περισσότερη παρόμοια δουλειά στο βορρά...»
Η σχετική αναφορά έγινε, στις 26 Φεβρουαρίου 2009, στην αγγλόφωνη εφημερίδα «Τοπλούμ Ποστασί» του Λονδίνου. Ο Βρετανός βουλευτής λοιπόν , ξεκάθαρα, υποστηρίζει ότι εκείνο που προωθούν η κυπριακή Κυβέρνηση και ο Υπουργός Παιδείας είναι η καθιέρωση μιας κυπριακής ταυτότητας.
Από την πλευρά της η κα. Στυλιανού ισχυρίζεται ότι:
«Είναι είτε λανθασμένη διατύπωση του δημοσιογράφου είτε παρερμηνεία από πλευράς του βουλευτή, εάν όντως είπε αυτά τα πράγματα.
Στις 28 Νοεμβρίου του 2008 είχα συνάντηση με ομάδα Άγγλων βουλευτών που ανήκουν στην ομάδα Friends of Cyprus·
Οι συνηθισμένες ομάδες που έχουν επαφές με διάφορα πρόσωπα στην Κύπρο. Είχαν ζητήσει να δουν τον υπουργό, ο οποίος έλειπε στο εξωτερικό·
Εν πάση περιπτώσει τούς είδα εγώ. Η συζήτηση αφορούσε στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, τους ενημέρωσα για την προώθησή της και μάλιστα οι ίδιοι ήταν ενήμεροι και είχαν ακούσει κάποια πράγματα για το στόχο της χρονιάς .
Ο στόχος της τρέχουσας σχολικής χρονιάς είναι η δημιουργία κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης με τους Τουρκοκυπρίους».
Ο κ.Andrew Dismore επισκέφθηκε την Κύπρο μεταξύ 26 Νοεμβρίου και 2 Δεκεμβρίου 2008. Τα πορίσματα της επίσκεψής του λήφθηκαν υπόψη και από την Επιτροπή Εξωτερικών του βρετανικού Κοινοβουλίου, η οποία ετοίμασε την περιβόητη έκθεση, όπου διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι ο τουρκικός κατοχικός στρατός στην Κύπρο ......μειώθηκε στις 21.000!.
Φαίνεται ότι στο παρασκήνιο καλλιεργείται μια προσπάθεια την οποία επιχείρησαν τόσο οι Βρετανοί αποικιοκράτες όσο και οι Τούρκοι από τη δεκαετία του 1950, αλλά μέχρι το 2008 δεν το είχαν κατορθώσει.
Η προσπάθεια αυτή θα αποτύχει διότι δεν στηρίζεται ούτε στην πραγματικότητα ούτε στην Ιστορία, αλλά ούτε και στη συνείδηση των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου.
Πέραν τούτου όμως και επειδή στην Κύπρο έχουν «βγει τα μαχαίρια» σχετικά με τα βιβλία της Ιστορίας (και πως να μη γίνει αυτό όταν η κ. Ρεπούση εκλήθη να τους ...δώσει τα φώτα της), ας καταλάβουν όλοι καλά ότι καθώς οι νέοι σήμερα δεν έχουν μνήμες ειρηνικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων, η οποία αποτελούσε γεγονός μέχρι πριν μερικές δεκαετίες, είναι καθήκον όλων να προετοιμαστούν για την ειρηνική συμβίωση προσβλέποντας στο μέλλον.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί γνωρίζοντας η μια κοινότητα καλύτερα τον πολιτισμό της άλλης, προβάλλοντας τα κοινά στοιχεία, χωρίς όμως να παραγράψουν ή να παραποιήσουν τα όσα κατά καιρούς προκάλεσαν εντάσεις και αιματοχυσία ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Αντίθετα λοιπόν με το ... «πνεύμα Ρεπούση» , οι μνήμες πρέπει να διατηρούνται για να αποφευχθούν τα λάθη του παρελθόντος. Στην αντίθετη περίπτωση μελλοντικά θα γίνουν ξανά τα ίδια λάθη.
emprosdrama.blogspot.com / Αναρτήθηκε από politis-gr
Δυσοίωνα μηνύματα για την οικονομική κρίση από τη Βόρεια Ελλάδα !
Δυσοίωνα είναι τα μηνύματα για την οικονομική κρίση που εκπέμπονται από τη Β.Ελλάδα, ακόμα και από εταιρείες που θεωρούνται κορυφαίες στον χώρο τους.
Δύο από αυτές, πάρα πολύ γνωστές τόσο εντός όσο και εκτός των συνόρων, έχουν προχωρήσει ήδη στη λήψη μέτρων για την αρχική απορρόφηση των “κραδασμών” που δέχονται τα οικονομικά τους.
Η πρώτη έχει περικόψει τη βάρδια εργασίας στις 6,5 ώρες αντί για τις 8 με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών του προσωπικού, ενώ η δεύτερη μείωσε την εργάσιμη εβδομάδα κατά μία ημέρα και τις ώρες εργασίας από 8 σε 7.
Με αυτόν τον τρόπο, θέλουν τόσο οι ιδιοκτήτες των μεγάλων αυτών βιομηχανικών μονάδων, όσο και οι εργαζόμενοι να καταφέρουν να “κρατηθούν” στην αγορά για να “αντέξουν’, καθώς και οι δύο εταιρείες, διαφορετικών κλάδων - αντικειμένων, είδαν τόσο τις παραγγελίες τους να μειώνονται δραματιά, όσο και τα κέρδη τους να υποχωρούν με γρήγορους ρυθμούς.
emprosdrama.blogspot.com από εφ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Δύο από αυτές, πάρα πολύ γνωστές τόσο εντός όσο και εκτός των συνόρων, έχουν προχωρήσει ήδη στη λήψη μέτρων για την αρχική απορρόφηση των “κραδασμών” που δέχονται τα οικονομικά τους.
Η πρώτη έχει περικόψει τη βάρδια εργασίας στις 6,5 ώρες αντί για τις 8 με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών του προσωπικού, ενώ η δεύτερη μείωσε την εργάσιμη εβδομάδα κατά μία ημέρα και τις ώρες εργασίας από 8 σε 7.
Με αυτόν τον τρόπο, θέλουν τόσο οι ιδιοκτήτες των μεγάλων αυτών βιομηχανικών μονάδων, όσο και οι εργαζόμενοι να καταφέρουν να “κρατηθούν” στην αγορά για να “αντέξουν’, καθώς και οι δύο εταιρείες, διαφορετικών κλάδων - αντικειμένων, είδαν τόσο τις παραγγελίες τους να μειώνονται δραματιά, όσο και τα κέρδη τους να υποχωρούν με γρήγορους ρυθμούς.
emprosdrama.blogspot.com από εφ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Τι σημαίνει για την Αθήνα η επίσκεψη Ομπάμα !
Αλκης Κούρκουλας Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Η ανακοίνωση της επίσκεψης Ομπάμα στην Τουρκία μάς ξεβόλεψε. Μας ανάγκασε- και τους πιο βαθιά νυχτωμένους- να σκεφτούμε την Τουρκία στον πραγματικό κόσμο, πέρα από τον κόσμο των νοητών δικαιοδοσιών, των εικονικών αερομαχιών και των παραβιάσεων.
Αν η κυρία Χίλαρι Κλίντον δεν είχε ανακοινώσει με στεντόρεια φωνή την επίσκεψη, δεν θα είχαμε ακόμη καταλάβει ότι η Τουρκία που θα επισκεφθεί ο αμερικανός πρόεδρος σύντομα, είναι μια διαφορετική χώρα από την Τουρκία του Ψυχρού Πολέμου (και ασφαλώς διαφορετική από την Τουρκία των Βαλκανικών Πολέμων!).
Δεν θα είχαμε καν προσέξει ότι η Τουρκία- υπό την ηγεσία του κ. Ταγίπ Ερντογάν - έχει ξεπεράσει σημαντικές καθηλώσεις που προσδιόριζαν τη στάση της. Ξεπέρασε την «κουρδική» καθήλωση στο Βόρειο Ιράκ και συμβάλλει/εγγυάται τη σταθερότητα του Ιράκ.
Ξεπέρασε την καθήλωση της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων και μπορεί έτσι να αναπτύσσει σχέσεις με την Αρμενία, να συμβάλλει ουσιαστικά στην ισορροπία του Καυκάσου και να επωφελείται από τις ενεργειακές οδούς.
Αν δεν ακουγόταν ως τα πέρατα της οικουμένης η ανακοίνωση της επίσκεψης Ομπάμα, θα συνεχίζαμε να αναλύουμε ως «γκάφα» του τούρκου πρωθυπουργού την αποδοκιμασία της ισραηλινής εισβολής στη Γάζα. Δεν θα μαθαίναμε ότι η μεγάλη αυτή κίνηση αλλάζει την ιστορική εικόνα της Τουρκίας στην αραβική κοινή γνώμη.
Ανοίγει τον δρόμο στην τουρκική παρουσία στη Μέση Ανατολή. Ηδη τουρκικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί στον Λίβανο και συζητείται το ενδεχόμενο ανάπτυξής τους στη Γάζα και ενδεχομένως και σε άλλα σημεία της Παλαιστίνης.
Αν δεν μας ξυπνούσε η κυρία Χίλαρι Κλίντον, δεν θα είχαμε ίσως προσέξει ότι στο Ισραήλ το ίδιο δεν έδωσαν στο επεισόδιο του Νταβός τη διάσταση που του έδωσαν τα ισραηλινά λόμπι στην Ουάσιγκτον.
Ο πρόεδρος Σιμόν Πέρες ζήτησε δύο φορές «συγγνώμη» από τον τούρκο πρωθυπουργό, η κυβέρνηση του Ισραήλ αποδοκίμασε τον (πανίσχυρο) αρχηγό του στρατού που σχολίασε ότι η Τουρκία δεν δικαιούται διά να ομιλεί!
Στον δύσκολο εξισορροπητικό ρόλο ανάμεσα στο Ισραήλ και στους Αραβες η Τουρκία του κ. Ερντογάν έχει υποκαταστήσει την Ελλάδα στον ιστορικό ρόλο που είχε στη Μέση Ανατολή. Μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, φίλη και σύμμαχος του Ισραήλ, αλλά και φίλη των Αράβων. Η στροφή αυτή της τουρκικής πολιτικής είναι φυσικά δημοφιλής. Δεν είναι ωστόσο εμπνευσμένη από τις ανάγκες της «επικοινωνίας».
Είναι αποτέλεσμα υπομονετικής και προσεκτικής δουλειάς του κ. Αχμέτ Νταβούτογλου και της τουρκικής διπλωματίας που επί μακρά σειρά ετών προετοιμάζουν τη νέα θέση της Τουρκίας στην περιοχή και στον κόσμο. Η αδυναμία μας να αντιληφθούμε τις αλλαγές που γίνονται στην Τουρκία δεν συνιστά μια απλή διανοητική ολιγωρία. Συνοδεύεται δυστυχώς με μεγάλες συνέπειες.
Η αδυναμία αυτή έχει ήδη κοστίσει πολύ ακριβά. Οταν (τον Δεκέμβριο του 2003) δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε ότι ο κ. Ερντογάν ξεπέρασε την «κυπριακή» καθήλωση της Τουρκίας και άλλαζε την τουρκική πολιτική στο Κυπριακό, οδηγηθήκαμε σε μια σειρά λανθασμένων χειρισμών που ανέτρεψαν όλα τα πλεονεκτήματα που η ελληνική πολιτική είχε εξασφαλίσει στην Κύπρο. Τώρα χάνουμε τη δυνατότητα - μέσα από πραγματική συνεργασία με την Τουρκία- να συμβάλουμε αποφασιστικά στη νέα ισορροπία που δημιουργείται στη Μέση Ανατολή, στην καθ΄ ημάς Ανατολή, αν αυτή η ορολογία μπορεί να συγκινήσει ακόμη κανέναν.
emprosdrama.blogspot.com από ΤΟ ΒΗΜΑ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Η ανακοίνωση της επίσκεψης Ομπάμα στην Τουρκία μάς ξεβόλεψε. Μας ανάγκασε- και τους πιο βαθιά νυχτωμένους- να σκεφτούμε την Τουρκία στον πραγματικό κόσμο, πέρα από τον κόσμο των νοητών δικαιοδοσιών, των εικονικών αερομαχιών και των παραβιάσεων.
Αν η κυρία Χίλαρι Κλίντον δεν είχε ανακοινώσει με στεντόρεια φωνή την επίσκεψη, δεν θα είχαμε ακόμη καταλάβει ότι η Τουρκία που θα επισκεφθεί ο αμερικανός πρόεδρος σύντομα, είναι μια διαφορετική χώρα από την Τουρκία του Ψυχρού Πολέμου (και ασφαλώς διαφορετική από την Τουρκία των Βαλκανικών Πολέμων!).
Δεν θα είχαμε καν προσέξει ότι η Τουρκία- υπό την ηγεσία του κ. Ταγίπ Ερντογάν - έχει ξεπεράσει σημαντικές καθηλώσεις που προσδιόριζαν τη στάση της. Ξεπέρασε την «κουρδική» καθήλωση στο Βόρειο Ιράκ και συμβάλλει/εγγυάται τη σταθερότητα του Ιράκ.
Ξεπέρασε την καθήλωση της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων και μπορεί έτσι να αναπτύσσει σχέσεις με την Αρμενία, να συμβάλλει ουσιαστικά στην ισορροπία του Καυκάσου και να επωφελείται από τις ενεργειακές οδούς.
Αν δεν ακουγόταν ως τα πέρατα της οικουμένης η ανακοίνωση της επίσκεψης Ομπάμα, θα συνεχίζαμε να αναλύουμε ως «γκάφα» του τούρκου πρωθυπουργού την αποδοκιμασία της ισραηλινής εισβολής στη Γάζα. Δεν θα μαθαίναμε ότι η μεγάλη αυτή κίνηση αλλάζει την ιστορική εικόνα της Τουρκίας στην αραβική κοινή γνώμη.
Ανοίγει τον δρόμο στην τουρκική παρουσία στη Μέση Ανατολή. Ηδη τουρκικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί στον Λίβανο και συζητείται το ενδεχόμενο ανάπτυξής τους στη Γάζα και ενδεχομένως και σε άλλα σημεία της Παλαιστίνης.
Αν δεν μας ξυπνούσε η κυρία Χίλαρι Κλίντον, δεν θα είχαμε ίσως προσέξει ότι στο Ισραήλ το ίδιο δεν έδωσαν στο επεισόδιο του Νταβός τη διάσταση που του έδωσαν τα ισραηλινά λόμπι στην Ουάσιγκτον.
Ο πρόεδρος Σιμόν Πέρες ζήτησε δύο φορές «συγγνώμη» από τον τούρκο πρωθυπουργό, η κυβέρνηση του Ισραήλ αποδοκίμασε τον (πανίσχυρο) αρχηγό του στρατού που σχολίασε ότι η Τουρκία δεν δικαιούται διά να ομιλεί!
Στον δύσκολο εξισορροπητικό ρόλο ανάμεσα στο Ισραήλ και στους Αραβες η Τουρκία του κ. Ερντογάν έχει υποκαταστήσει την Ελλάδα στον ιστορικό ρόλο που είχε στη Μέση Ανατολή. Μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, φίλη και σύμμαχος του Ισραήλ, αλλά και φίλη των Αράβων. Η στροφή αυτή της τουρκικής πολιτικής είναι φυσικά δημοφιλής. Δεν είναι ωστόσο εμπνευσμένη από τις ανάγκες της «επικοινωνίας».
Είναι αποτέλεσμα υπομονετικής και προσεκτικής δουλειάς του κ. Αχμέτ Νταβούτογλου και της τουρκικής διπλωματίας που επί μακρά σειρά ετών προετοιμάζουν τη νέα θέση της Τουρκίας στην περιοχή και στον κόσμο. Η αδυναμία μας να αντιληφθούμε τις αλλαγές που γίνονται στην Τουρκία δεν συνιστά μια απλή διανοητική ολιγωρία. Συνοδεύεται δυστυχώς με μεγάλες συνέπειες.
Η αδυναμία αυτή έχει ήδη κοστίσει πολύ ακριβά. Οταν (τον Δεκέμβριο του 2003) δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε ότι ο κ. Ερντογάν ξεπέρασε την «κυπριακή» καθήλωση της Τουρκίας και άλλαζε την τουρκική πολιτική στο Κυπριακό, οδηγηθήκαμε σε μια σειρά λανθασμένων χειρισμών που ανέτρεψαν όλα τα πλεονεκτήματα που η ελληνική πολιτική είχε εξασφαλίσει στην Κύπρο. Τώρα χάνουμε τη δυνατότητα - μέσα από πραγματική συνεργασία με την Τουρκία- να συμβάλουμε αποφασιστικά στη νέα ισορροπία που δημιουργείται στη Μέση Ανατολή, στην καθ΄ ημάς Ανατολή, αν αυτή η ορολογία μπορεί να συγκινήσει ακόμη κανέναν.
emprosdrama.blogspot.com από ΤΟ ΒΗΜΑ
Η "χαλαρή" ψήφος !
Στις δημοσκοπήσεις αυτού του Σαββατοκύριακου επιβεβαιώθηκε ένα στοιχείο που είναι ασυνήθιστο αλλά και εντυπωσιακό. Ενώ όλοι συμφωνούν ότι η ψήφος στις ευρωεκλογές είναι παραδοσιακά «χαλαρή» και ενισχύει σχεδόν πάντοτε τα μικρότερα κόμματα, οι έλληνες πολίτες εμφανίζονται να εμπιστεύονται περισσότερο τη ΝΔ όταν δηλώνουν την προτίμησή τους για τις ευρωεκλογές και λιγότερο όταν τοποθετούνται για τις εθνικές εκλογές.
Οπως εξηγούν οι ειδικοί, αυτό συμβαίνει επειδή οι ευρωεκλογές είναι μια εκλογική μάχη
υπαρκτή που πλησιάζει, ενώ οι εθνικές εκλογές βρίσκονται ακόμη στη θεωρία και οι πολίτες τη θεωρούν κάτι αόριστο και μακρινό. Φαίνεται λοιπόν ότι ιδίως οι δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι της ΝΔ που αρνούνται να ομολογήσουν πως θα ξαναψηφίσουν την κυβέρνηση, το ομολογούν ευκολότερα όταν ερωτώνται για τις ευρωεκλογές και αποκαλύπτουν τις πραγματικές προθέσεις τους.
Γι΄ αυτό και παρατηρείται το φαινόμενο να εμφανίζουν οι δημοσκοπήσεις διαφορά περίπου τεσσάρων μονάδων μεταξύ ΠαΣοΚ και ΝΔ στην πρόθεση ψήφου των εθνικών εκλογών, ενώ στις ίδιες δημοσκοπήσεις η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων για τις ευρωεκλογές εμφανίζεται περίπου μία μονάδα μικρότερη.
Ας δούμε τώρα πώς αναλύουν το φαινόμενο αυτό στο Μέγαρο Μαξίμου:
Πρώτον, ενισχύεται η πεποίθησή τους ότι κατά πάσα πιθανότητα η διαφορά θα είναι μικρότερη εφόσον προκηρυχθούν σύντομα εθνικές εκλογές, καθώς θα υπάρξει μια απότομη επανασυσπείρωση των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος.
Και, δεύτερον, πιστεύουν ότι ο Πρωθυπουργός αρχίζει να κερδίζει και πάλι την εμπιστοσύνη όσων τον ψήφισαν το φθινόπωρο του 2007, αρκεί να μην επαναληφθούν γκάφες, όπως η πρόσφατη απόδραση των Παλαιοκώστα - Ριζάι από τον Κορυδαλλό, ή άλλα «ατυχήματα» ή σκάνδαλα, στα οποία η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι έχει μοναδικό ταλέντο.
Φαίνεται μάλιστα ότι και ο ίδιος ο κ. Καραμανλής χαμογελάει κρυφά με αυτού του είδους τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων που εμφανίζουν την παράταξή του να μην είναι εντελώς καταδικασμένη σε εκλογική ήττα.
Γι΄ αυτό και δεν έχει ακόμη αποκλείσει το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, παρ΄ ότι φροντίζει να ξορκίζει την εκλογολογία, τουλάχιστον δις εβδομαδιαίως. Γιατί εφόσον θεωρεί και ο ίδιος ρεαλιστική την πρόβλεψη ότι στις ευρωεκλογές η διαφορά του από το ΠαΣοΚ δεν θα υπερβεί τις τρεις ποσοστιαίες μονάδες, τότε γιατί να μην καταφύγει σε πρόωρες εθνικές εκλογές; Μήπως περιμένει να βελτιωθούν ακόμη περισσότερο οι πολιτικές συνθήκες για τη ΝΔ από το φθινόπωρο που οι καταλήψεις στα πανεπιστήμια θα επανέλθουν, το απεργιακό κύμα θα ξαναφουντώσει και η σύνταξη του νέου προϋπολογισμού θα μοιάζει με πραγματικό εφιάλτη; Ή μήπως πιστεύει κανείς ότι εφέτος θα διαχειριστεί καλύτερα τις πυρκαϊές του καλοκαιριού ή τη θεαματική πτώση του τουρισμού; Οσο λοιπόν θα δημοσιοποιούνται δημοσκοπήσεις που θα εμφανίζουν τη ΝΔ να περιορίζει τη διαφορά της από το ΠαΣοΚ (έστω και μόνο για τις ευρωεκλογές) τα σενάρια των πρόωρων εκλογών θα εξακολουθούν να μελετώνται από τον κ. Καραμανλή, ο οποίος αναζητεί πάντοτε ένα παράθυρο διεξόδου για να αποφύγει την εκλογική πανωλεθρία.
emprosdrama.blogspot.com από ΤΟ ΒΗΜΑ vchiotis@dolnet.gr
Οπως εξηγούν οι ειδικοί, αυτό συμβαίνει επειδή οι ευρωεκλογές είναι μια εκλογική μάχη
υπαρκτή που πλησιάζει, ενώ οι εθνικές εκλογές βρίσκονται ακόμη στη θεωρία και οι πολίτες τη θεωρούν κάτι αόριστο και μακρινό. Φαίνεται λοιπόν ότι ιδίως οι δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι της ΝΔ που αρνούνται να ομολογήσουν πως θα ξαναψηφίσουν την κυβέρνηση, το ομολογούν ευκολότερα όταν ερωτώνται για τις ευρωεκλογές και αποκαλύπτουν τις πραγματικές προθέσεις τους.
Γι΄ αυτό και παρατηρείται το φαινόμενο να εμφανίζουν οι δημοσκοπήσεις διαφορά περίπου τεσσάρων μονάδων μεταξύ ΠαΣοΚ και ΝΔ στην πρόθεση ψήφου των εθνικών εκλογών, ενώ στις ίδιες δημοσκοπήσεις η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων για τις ευρωεκλογές εμφανίζεται περίπου μία μονάδα μικρότερη.
Ας δούμε τώρα πώς αναλύουν το φαινόμενο αυτό στο Μέγαρο Μαξίμου:
Πρώτον, ενισχύεται η πεποίθησή τους ότι κατά πάσα πιθανότητα η διαφορά θα είναι μικρότερη εφόσον προκηρυχθούν σύντομα εθνικές εκλογές, καθώς θα υπάρξει μια απότομη επανασυσπείρωση των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος.
Και, δεύτερον, πιστεύουν ότι ο Πρωθυπουργός αρχίζει να κερδίζει και πάλι την εμπιστοσύνη όσων τον ψήφισαν το φθινόπωρο του 2007, αρκεί να μην επαναληφθούν γκάφες, όπως η πρόσφατη απόδραση των Παλαιοκώστα - Ριζάι από τον Κορυδαλλό, ή άλλα «ατυχήματα» ή σκάνδαλα, στα οποία η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι έχει μοναδικό ταλέντο.
Φαίνεται μάλιστα ότι και ο ίδιος ο κ. Καραμανλής χαμογελάει κρυφά με αυτού του είδους τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων που εμφανίζουν την παράταξή του να μην είναι εντελώς καταδικασμένη σε εκλογική ήττα.
Γι΄ αυτό και δεν έχει ακόμη αποκλείσει το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, παρ΄ ότι φροντίζει να ξορκίζει την εκλογολογία, τουλάχιστον δις εβδομαδιαίως. Γιατί εφόσον θεωρεί και ο ίδιος ρεαλιστική την πρόβλεψη ότι στις ευρωεκλογές η διαφορά του από το ΠαΣοΚ δεν θα υπερβεί τις τρεις ποσοστιαίες μονάδες, τότε γιατί να μην καταφύγει σε πρόωρες εθνικές εκλογές; Μήπως περιμένει να βελτιωθούν ακόμη περισσότερο οι πολιτικές συνθήκες για τη ΝΔ από το φθινόπωρο που οι καταλήψεις στα πανεπιστήμια θα επανέλθουν, το απεργιακό κύμα θα ξαναφουντώσει και η σύνταξη του νέου προϋπολογισμού θα μοιάζει με πραγματικό εφιάλτη; Ή μήπως πιστεύει κανείς ότι εφέτος θα διαχειριστεί καλύτερα τις πυρκαϊές του καλοκαιριού ή τη θεαματική πτώση του τουρισμού; Οσο λοιπόν θα δημοσιοποιούνται δημοσκοπήσεις που θα εμφανίζουν τη ΝΔ να περιορίζει τη διαφορά της από το ΠαΣοΚ (έστω και μόνο για τις ευρωεκλογές) τα σενάρια των πρόωρων εκλογών θα εξακολουθούν να μελετώνται από τον κ. Καραμανλή, ο οποίος αναζητεί πάντοτε ένα παράθυρο διεξόδου για να αποφύγει την εκλογική πανωλεθρία.
emprosdrama.blogspot.com από ΤΟ ΒΗΜΑ vchiotis@dolnet.gr
Η αλλαγή !
Την περασμένη Κυριακή η Ομοσπονδία των πανεπιστημιακών, η γνωστή ΠΟΣΔΕΠ, γύρισε σελίδα.
Στο συνέδριό της- αφού προηγήθηκε κινητοποίηση και μαζική προσέλευση στις εκλογές- επικράτησαν οι μετριοπαθείς δυνάμεις του διαλόγου και των ανοιχτών πανεπιστημίων. Ξεπεράστηκαν έτσι ύστερα από πολλά χρόνια οι προηγούμενες, της ζημιογόνου αντιπαράθεσης και της διαρκούς σύγκρουσης.
Αυτή η μεταβολή συνιστά σημαντική ευκαιρία για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα να εξέλθουν από τις συνθήκες παρατεταμένης κρίσης. Αρκεί η νέα ηγεσία των καθηγητών να βρει τη στήριξη της πολιτείας και της ευρύτερης ακαδημαϊκής κοινότητας.
emprosdrama.blogspot.com από ΤΟ ΒΗΜΑ
Στο συνέδριό της- αφού προηγήθηκε κινητοποίηση και μαζική προσέλευση στις εκλογές- επικράτησαν οι μετριοπαθείς δυνάμεις του διαλόγου και των ανοιχτών πανεπιστημίων. Ξεπεράστηκαν έτσι ύστερα από πολλά χρόνια οι προηγούμενες, της ζημιογόνου αντιπαράθεσης και της διαρκούς σύγκρουσης.
Αυτή η μεταβολή συνιστά σημαντική ευκαιρία για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα να εξέλθουν από τις συνθήκες παρατεταμένης κρίσης. Αρκεί η νέα ηγεσία των καθηγητών να βρει τη στήριξη της πολιτείας και της ευρύτερης ακαδημαϊκής κοινότητας.
emprosdrama.blogspot.com από ΤΟ ΒΗΜΑ
Δήλωση Παν. Λαφαζάνη : Το ΠΑΣΟΚ ανοίγει το δράμο για "τζάμπα" νεανικό εργατικό δυναμικό στο κεφάλαιο !
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ειδικός εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ «Αύξηση της απασχόλησης και αντιμετώπιση της ανεργίας» τόνισε κατά την εισήγησή στην αρμόδια Επιτροπή, μεταξύ άλλων τα εξής:
«Η πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ, σε μία φάση καλπάζουσας αύξησης της ανεργίας και διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, είναι απολύτως ψευδεπίγραφη, δεν πρόκειται να συμβάλλει στο ελάχιστο στην αντιμετώπιση της ανεργίας, συνιστά ένα μεγάλο δώρο στο κεφάλαιο και αναδεικνύει ότι η αξιωματική αντιπολίτευση συνεχίζει και κλιμακώνει ένα αντεργατικό πρόσωπο, που φιλοτέχνησε ως κυβέρνηση ιδιαίτερα την περίοδο 1996 – 2004.
Η αξιωματική αντιπολίτευση, αντί να κινηθεί αυτοκριτικά, και να προτείνει την κατάργηση σειράς αντεργατικών νόμων τους οποίους ψήφισε ως κυβέρνηση, όπως τους ν. 2956/01, 2874/2000, 2639/98, 3227/04 και οι οποίοι άνοιξαν το δρόμο στην υπενοικίαση εργαζομένων και την απορρύθμιση – διάλυση των εργασιακών σχέσεων, κατέθεσε μία πρόταση με την οποία χαρίζονται οι ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών, τις οποίες αναλαμβάνει το κράτος – δηλαδή οι φορολογούμενοι – για τετραετή στην ουσία απασχόληση των νέων και διαιωνίζονται τα «δουλεμπορικά» προγράμματα “stage”, με περιορισμό του χρόνου εργασίας μέχρι 9 μήνες στον ιδιωτικό τομέα, στη βάση εξευτελιστικών αμοιβών, περίπου 400 ευρώ και ακόμα χειρότερα, χωρίς ασφάλιση!
Ο κ. Γ. Παπανδρέου ξεκίνησε αυτό τον γύρο των πρωτοφανών αντεργατικών μέτρων από το Λαύριο με την αρχική πρότασή του για τετραετή ανασφάλιστη εργασία των νέων. Επειδή η καινοφανής αυτής πρόταση ανέτρεπε και τις πιο στοιχειώδεις εργατικές κατακτήσεις και για τούτο συνάντησε καθολικές αντιδράσεις, απεσύρθη, για να επανέλθει τώρα με νέα μορφή, διατηρώντας όμως τον πρωτότυπο αντεργατικό της χαρακτήρα. Η καινούργια πρόταση του ΠΑΣΟΚ, που περιέχεται στην πρόταση νόμου που κατέθεσε, αντί της τετραετούς ανασφάλιστης εργασίας των νέων, προβλέπει τις αντίστοιχες ασφαλιστικές εισφορές να τις πληρώνει για τέσσερα χρόνια το κράτος. Οι εργοδότες, που απασχολούν μέχρι 50 εργαζομένους, ούτε στα πιο ευχάριστα όνειρα τους δεν θα διανοούντο να προτείνουν τέτοιου είδους μέτρα, τα οποία επεκτείνουν και γενικεύουν υπαρκτά ήδη προγράμματα του ΟΑΕΔ, τα οποία δαπανούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ το χρόνο για να επιδοτούν μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές, ιδιαίτερα σε νέους εργαζόμενους.
Η πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει ή και βελτιώνει την απασχόληση αλλά και κλιμακώνει ένα άκρως επικίνδυνο δρόμο να προσφέρεται στο κεφάλαιο και στο όνομα της κρίσης και της ανεργίας, πάμφθηνο και τελικά «τζάμπα» εργατικό δυνομικό.
Ακόμα χειρότερα με τέτοιου είδους προτάσεις διαγράφεται μείζον κίνδυνος διαχωρισμού και αντιπαράθεσης νεότερων και ηλικιωμένων εργαζόμενων ή και ο κίνδυνος απολύσεων με επίκληση «σπουδαίου» λόγου παλιότερων εργαζομένων, προκειμένου να προσλαμβάνεται νεανικό πάμφθηνο εργατικό δυναμικό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ απορρίπτει αυτές τις αντεργατικές προτάσεις του ΠΑΣΟΚ και αντιτείνει μια εναλλακτική προοδευτική και σοσιαλιστική πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης, στο πλαίσιο της οποίας έχει προτείνει σειρά εναλλακτικών προτάσεων για την δραστική μείωση της ανεργίας και στόχο την πλήρη απασχόληση.
Ειδικότερα αντί να δαπανώνται εκατοντάδες εκ. ευρώ ετησίως, που μπορεί να ξεπεράσουν τα 2 δις ευρώ, για ατελέσφορα μέτρα επιδότησης μισθών και κάλυψης ασφαλιστικών εισφορών, θα έπρεπε αυτά τα ποσά να στηρίξουν πρώτα απ’ όλα δημόσιες παραγωγικές επενδύσεις και επενδύσεις κοινωνικού και περιβαλλοντικού χαρακτήρα, πράγμα που θα αύξανε πραγματικές θέσεις απασχόλησης και και θα είχε πολλαπλασιαστικέ και μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές επιδράσεις στην πορεία της χώρας».
emprosdrama.blogspot.com από salonikapress
«Η πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ, σε μία φάση καλπάζουσας αύξησης της ανεργίας και διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, είναι απολύτως ψευδεπίγραφη, δεν πρόκειται να συμβάλλει στο ελάχιστο στην αντιμετώπιση της ανεργίας, συνιστά ένα μεγάλο δώρο στο κεφάλαιο και αναδεικνύει ότι η αξιωματική αντιπολίτευση συνεχίζει και κλιμακώνει ένα αντεργατικό πρόσωπο, που φιλοτέχνησε ως κυβέρνηση ιδιαίτερα την περίοδο 1996 – 2004.
Η αξιωματική αντιπολίτευση, αντί να κινηθεί αυτοκριτικά, και να προτείνει την κατάργηση σειράς αντεργατικών νόμων τους οποίους ψήφισε ως κυβέρνηση, όπως τους ν. 2956/01, 2874/2000, 2639/98, 3227/04 και οι οποίοι άνοιξαν το δρόμο στην υπενοικίαση εργαζομένων και την απορρύθμιση – διάλυση των εργασιακών σχέσεων, κατέθεσε μία πρόταση με την οποία χαρίζονται οι ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών, τις οποίες αναλαμβάνει το κράτος – δηλαδή οι φορολογούμενοι – για τετραετή στην ουσία απασχόληση των νέων και διαιωνίζονται τα «δουλεμπορικά» προγράμματα “stage”, με περιορισμό του χρόνου εργασίας μέχρι 9 μήνες στον ιδιωτικό τομέα, στη βάση εξευτελιστικών αμοιβών, περίπου 400 ευρώ και ακόμα χειρότερα, χωρίς ασφάλιση!
Ο κ. Γ. Παπανδρέου ξεκίνησε αυτό τον γύρο των πρωτοφανών αντεργατικών μέτρων από το Λαύριο με την αρχική πρότασή του για τετραετή ανασφάλιστη εργασία των νέων. Επειδή η καινοφανής αυτής πρόταση ανέτρεπε και τις πιο στοιχειώδεις εργατικές κατακτήσεις και για τούτο συνάντησε καθολικές αντιδράσεις, απεσύρθη, για να επανέλθει τώρα με νέα μορφή, διατηρώντας όμως τον πρωτότυπο αντεργατικό της χαρακτήρα. Η καινούργια πρόταση του ΠΑΣΟΚ, που περιέχεται στην πρόταση νόμου που κατέθεσε, αντί της τετραετούς ανασφάλιστης εργασίας των νέων, προβλέπει τις αντίστοιχες ασφαλιστικές εισφορές να τις πληρώνει για τέσσερα χρόνια το κράτος. Οι εργοδότες, που απασχολούν μέχρι 50 εργαζομένους, ούτε στα πιο ευχάριστα όνειρα τους δεν θα διανοούντο να προτείνουν τέτοιου είδους μέτρα, τα οποία επεκτείνουν και γενικεύουν υπαρκτά ήδη προγράμματα του ΟΑΕΔ, τα οποία δαπανούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ το χρόνο για να επιδοτούν μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές, ιδιαίτερα σε νέους εργαζόμενους.
Η πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει ή και βελτιώνει την απασχόληση αλλά και κλιμακώνει ένα άκρως επικίνδυνο δρόμο να προσφέρεται στο κεφάλαιο και στο όνομα της κρίσης και της ανεργίας, πάμφθηνο και τελικά «τζάμπα» εργατικό δυνομικό.
Ακόμα χειρότερα με τέτοιου είδους προτάσεις διαγράφεται μείζον κίνδυνος διαχωρισμού και αντιπαράθεσης νεότερων και ηλικιωμένων εργαζόμενων ή και ο κίνδυνος απολύσεων με επίκληση «σπουδαίου» λόγου παλιότερων εργαζομένων, προκειμένου να προσλαμβάνεται νεανικό πάμφθηνο εργατικό δυναμικό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ απορρίπτει αυτές τις αντεργατικές προτάσεις του ΠΑΣΟΚ και αντιτείνει μια εναλλακτική προοδευτική και σοσιαλιστική πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης, στο πλαίσιο της οποίας έχει προτείνει σειρά εναλλακτικών προτάσεων για την δραστική μείωση της ανεργίας και στόχο την πλήρη απασχόληση.
Ειδικότερα αντί να δαπανώνται εκατοντάδες εκ. ευρώ ετησίως, που μπορεί να ξεπεράσουν τα 2 δις ευρώ, για ατελέσφορα μέτρα επιδότησης μισθών και κάλυψης ασφαλιστικών εισφορών, θα έπρεπε αυτά τα ποσά να στηρίξουν πρώτα απ’ όλα δημόσιες παραγωγικές επενδύσεις και επενδύσεις κοινωνικού και περιβαλλοντικού χαρακτήρα, πράγμα που θα αύξανε πραγματικές θέσεις απασχόλησης και και θα είχε πολλαπλασιαστικέ και μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές επιδράσεις στην πορεία της χώρας».
emprosdrama.blogspot.com από salonikapress
Πρετεντέρης : Το δημασκοπικό προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ (3-4 μονάδες) στην κάλπη είναι 1 με 2 μονάδες.
Η κίνηση του Παπανδρέου να προσεγγίσει τον Σημίτη και να εξομαλύνει μια αντίθεση που (αναιτίως και ανοήτως) είχε δημιουργηθεί, επιδέχεται τρεις αναγνώσεις.
Πρώτον, την προσωπική.
Ηταν τουλάχιστον αστείο να συντηρείται αυτή η «ιδιότυπη σχέση» που ξεκινούσε από την ψυχρότητα και οδηγούσε στην αμηχανία μεταξύ του σημερινού προέδρου του ΠαΣοΚ και του προκατόχου του. Ακόμη περισσότερο όταν ο ένας διετέλεσε στενός συνεργάτης του άλλου προτού ο άλλος τον επιλέξει για να τον διαδεχτεί.
Δεύτερον,την πολιτική.
Είναι προφανές ότι ο Σημίτης για τον Παπανδρέου δεν είναι ένα «εσωκομματικό ζήτημα». Ο πρώην πρωθυπουργός εκφράζει μεγάλο μέρος της κοινωνίας και μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ΠαΣοΚ και του τόπου- τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία απ΄ όλες τις πλευρές δικαιώνεται η πολιτική του. Ακόμη και με την πιο κυνική αντίληψη των πραγμάτων, καλύτερα να τον έχεις μαζί σου παρά απέναντι.
Τρίτον,τη στρατηγική.
Τώρα που έγινε σαφές ότι οι ευρωεκλογές θα προηγηθούν τον εθνικών εκλογών, καθίσταται προφανές ότι οι εθνικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν (όταν πραγματοποιηθούν...) σε εντελώς διαφορετικό πολιτικό σκηνικό. Και ο Παπανδρέου έχει κάθε συμφέρον να προετοιμαστεί για όλα τα ενδεχόμενα, τα οποία είναι πολλά.
Τι θα προσδιορίσει αυτό το νέο πολιτικό σκηνικό;
Κατ΄ αρχάς, η εξέλιξη της οικονομικής κρίσης.
Υστερα, οι συσχετισμοί που θα προκύψουν από τις ευρωεκλογές.
Και τέλος τα σχήματα τα οποία θα διεκδικήσουν την ψήφο στις βουλευτικές εκλογές- και τα οποία δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα είναι τα ίδια που πολιτεύονται σήμερα.
Μπροστά σε αυτό το εξαιρετικά αβέβαιο μέλλον το δημοσκοπικό προβάδισμα των 3-4 μονάδων που έχει πάρει το ΠαΣοΚ δεν διασφαλίζει απολύτως τίποτε.
Επί της ουσίας μιλάμε για ένα προβάδισμα 1-2 μονάδων στην κάλπη, ψιλά γράμματα.
Ακόμη περισσότερο επειδή σε συνθήκες κρίσης, που θα γίνονται όλο και πιο δραματικές, ο κόσμος ψάχνει για σιγουριά και εμπιστοσύνη, αναζητεί πρόσωπα για να ακουμπήσει τον φόβο και την ανασφάλειά του.
Σε αυτό το παιχνίδι των προσώπων η ΝΔ ποντάρει στον Καραμανλή, ο οποίος παραμένει ισχυρό χαρτί.
Το ΠαΣοΚ, συνεπώς, δεν έχει την πολυτέλεια να στερηθεί κανέναν και ακόμη λιγότερο τα «βαριά χαρτιά» της παράταξης. Για όλους αυτούς τους λόγους, πέρα από την προσωπική και την πολιτική σημασία της υπόθεσης, το ενδιαφέρον της είναι πρωτίστως στρατηγικό.
Και τώρα που οι εκλογές μετατίθενται για αργότερα η στρατηγική αποκτά τεράστια σημασία.
jpretenteris@dolnet.gr
Σ.Σ. Κάνουμε τήν περίληψη. Ο Σημίτης (δηλαδή εμείς) επέλεξε τόν Γιώργο να τού δώσει τό κόμμα (Θά μπορούσε να το δώσει και αλλού). Ο Γιώργος τα έκανε σκ@τ@. Μόνος του δέν πρόκειται να δει πρωθυπουργία στόν αιώνα τον άπαντα. Να αφήσει τις μαγκιές και να μάς δώσει πίσω το κόμμα. Στά δύσκολα ο κόσμος θέλει σιγουριά δέν εμπιστεύεται ποδηλάτες. Αυτός θα είναι η βιτρίνα εμείς θα κυβερνάμε. Στίς βουλευτικές θα πάμε με συνασπισμούς κομμάτων....
Αναρτήθηκε από wolf
Πρώτον, την προσωπική.
Ηταν τουλάχιστον αστείο να συντηρείται αυτή η «ιδιότυπη σχέση» που ξεκινούσε από την ψυχρότητα και οδηγούσε στην αμηχανία μεταξύ του σημερινού προέδρου του ΠαΣοΚ και του προκατόχου του. Ακόμη περισσότερο όταν ο ένας διετέλεσε στενός συνεργάτης του άλλου προτού ο άλλος τον επιλέξει για να τον διαδεχτεί.
Δεύτερον,την πολιτική.
Είναι προφανές ότι ο Σημίτης για τον Παπανδρέου δεν είναι ένα «εσωκομματικό ζήτημα». Ο πρώην πρωθυπουργός εκφράζει μεγάλο μέρος της κοινωνίας και μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ΠαΣοΚ και του τόπου- τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία απ΄ όλες τις πλευρές δικαιώνεται η πολιτική του. Ακόμη και με την πιο κυνική αντίληψη των πραγμάτων, καλύτερα να τον έχεις μαζί σου παρά απέναντι.
Τρίτον,τη στρατηγική.
Τώρα που έγινε σαφές ότι οι ευρωεκλογές θα προηγηθούν τον εθνικών εκλογών, καθίσταται προφανές ότι οι εθνικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν (όταν πραγματοποιηθούν...) σε εντελώς διαφορετικό πολιτικό σκηνικό. Και ο Παπανδρέου έχει κάθε συμφέρον να προετοιμαστεί για όλα τα ενδεχόμενα, τα οποία είναι πολλά.
Τι θα προσδιορίσει αυτό το νέο πολιτικό σκηνικό;
Κατ΄ αρχάς, η εξέλιξη της οικονομικής κρίσης.
Υστερα, οι συσχετισμοί που θα προκύψουν από τις ευρωεκλογές.
Και τέλος τα σχήματα τα οποία θα διεκδικήσουν την ψήφο στις βουλευτικές εκλογές- και τα οποία δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα είναι τα ίδια που πολιτεύονται σήμερα.
Μπροστά σε αυτό το εξαιρετικά αβέβαιο μέλλον το δημοσκοπικό προβάδισμα των 3-4 μονάδων που έχει πάρει το ΠαΣοΚ δεν διασφαλίζει απολύτως τίποτε.
Επί της ουσίας μιλάμε για ένα προβάδισμα 1-2 μονάδων στην κάλπη, ψιλά γράμματα.
Ακόμη περισσότερο επειδή σε συνθήκες κρίσης, που θα γίνονται όλο και πιο δραματικές, ο κόσμος ψάχνει για σιγουριά και εμπιστοσύνη, αναζητεί πρόσωπα για να ακουμπήσει τον φόβο και την ανασφάλειά του.
Σε αυτό το παιχνίδι των προσώπων η ΝΔ ποντάρει στον Καραμανλή, ο οποίος παραμένει ισχυρό χαρτί.
Το ΠαΣοΚ, συνεπώς, δεν έχει την πολυτέλεια να στερηθεί κανέναν και ακόμη λιγότερο τα «βαριά χαρτιά» της παράταξης. Για όλους αυτούς τους λόγους, πέρα από την προσωπική και την πολιτική σημασία της υπόθεσης, το ενδιαφέρον της είναι πρωτίστως στρατηγικό.
Και τώρα που οι εκλογές μετατίθενται για αργότερα η στρατηγική αποκτά τεράστια σημασία.
jpretenteris@dolnet.gr
Σ.Σ. Κάνουμε τήν περίληψη. Ο Σημίτης (δηλαδή εμείς) επέλεξε τόν Γιώργο να τού δώσει τό κόμμα (Θά μπορούσε να το δώσει και αλλού). Ο Γιώργος τα έκανε σκ@τ@. Μόνος του δέν πρόκειται να δει πρωθυπουργία στόν αιώνα τον άπαντα. Να αφήσει τις μαγκιές και να μάς δώσει πίσω το κόμμα. Στά δύσκολα ο κόσμος θέλει σιγουριά δέν εμπιστεύεται ποδηλάτες. Αυτός θα είναι η βιτρίνα εμείς θα κυβερνάμε. Στίς βουλευτικές θα πάμε με συνασπισμούς κομμάτων....
Αναρτήθηκε από wolf
Τρίτη 10 Μαρτίου 2009
Το τέλος του Τρίτου κόσμου φέρνει την αρχή του...Τέταρτου
Τρίτη, 10.03.09
Ζοφερές είναι οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας, σύμφωνα με τη νέα έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, που προβλέπει ότι το 2009, για πρώτη φορά από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι διεθνείς οικονομικοί δείκτες και το διεθνές εμπόριο θα συρρικνωθούν.
Η Παγκόσμια Τράπεζα χτυπά, ωστόσο, το καμπανάκι του κινδύνου κυρίως για τις φτωχότερες χώρες του Τρίτου Κόσμου που κινδυνεύουν να πληρώσουν το τίμημα της κρίσης. Η έκθεση αναφέρει πως οι χώρες αυτές θα αντιμετωπίσουν ελλείμματα ύψους 270 δισ. δολαρίων που ενδέχεται να φτάσουν και τα 700 δισ. δολάρια μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, καθώς η πιστοληπτική ικανότητά τους είναι μειωμένη και τα πλούσια κράτη αναζητούν με τη σειρά τους πόρους για να αντιμετωπίσουν την κρίση στις οικονομίες τους.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο η Λατινική Αμερική, η Αφρική και η Ασία οι περιοχές που θα δοκιμαστούν πολύ έντονα.
Η έκθεση αναφέρει πως η κρίση θα χτυπήσει δριμύτατα και ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, όπως η Πολωνία, η Τσεχία και η Ουγγαρία, λόγω της μειωμένης ζήτησης των προϊόντων τους από τη Δυτική Ευρώπη.
Σε αντίθετο μήκος κύματος, ο Ζαν Κλοντ Τρισέ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δήλωσε ότι βλέπει να έρχεται το τέλος της κρίσης και «η στιγμή της ανάκαμψης» το 2010 και διέψευσε τις απαισιόδοξες προβλέψεις «επειδή δεν λαμβάνουν υπόψη» τα μέτρα που έχουν λάβει οι διάφορες κυβερνήσεις για την αντιμετώπιση της ύφεσης.
Πάντως, η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης προέβη στην πρώτη, πρόχειρη αποτίμηση της κρίσης: έχουν χαθεί χρηματοοικονομικά πάγια παντός είδους (ομόλογα, χρυσός, μετοχές κ.ά.) ύψους 50 τρισ. δολαρίων, εκ των οποίων τα 9,6 τρισ. δολάρια έχουν χαθεί στις αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας.
emprosdrama.blogspot.com πηγή:Ελεύθερος Τύπος
Ζοφερές είναι οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας, σύμφωνα με τη νέα έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, που προβλέπει ότι το 2009, για πρώτη φορά από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι διεθνείς οικονομικοί δείκτες και το διεθνές εμπόριο θα συρρικνωθούν.
Η Παγκόσμια Τράπεζα χτυπά, ωστόσο, το καμπανάκι του κινδύνου κυρίως για τις φτωχότερες χώρες του Τρίτου Κόσμου που κινδυνεύουν να πληρώσουν το τίμημα της κρίσης. Η έκθεση αναφέρει πως οι χώρες αυτές θα αντιμετωπίσουν ελλείμματα ύψους 270 δισ. δολαρίων που ενδέχεται να φτάσουν και τα 700 δισ. δολάρια μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, καθώς η πιστοληπτική ικανότητά τους είναι μειωμένη και τα πλούσια κράτη αναζητούν με τη σειρά τους πόρους για να αντιμετωπίσουν την κρίση στις οικονομίες τους.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο η Λατινική Αμερική, η Αφρική και η Ασία οι περιοχές που θα δοκιμαστούν πολύ έντονα.
Η έκθεση αναφέρει πως η κρίση θα χτυπήσει δριμύτατα και ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, όπως η Πολωνία, η Τσεχία και η Ουγγαρία, λόγω της μειωμένης ζήτησης των προϊόντων τους από τη Δυτική Ευρώπη.
Σε αντίθετο μήκος κύματος, ο Ζαν Κλοντ Τρισέ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δήλωσε ότι βλέπει να έρχεται το τέλος της κρίσης και «η στιγμή της ανάκαμψης» το 2010 και διέψευσε τις απαισιόδοξες προβλέψεις «επειδή δεν λαμβάνουν υπόψη» τα μέτρα που έχουν λάβει οι διάφορες κυβερνήσεις για την αντιμετώπιση της ύφεσης.
Πάντως, η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης προέβη στην πρώτη, πρόχειρη αποτίμηση της κρίσης: έχουν χαθεί χρηματοοικονομικά πάγια παντός είδους (ομόλογα, χρυσός, μετοχές κ.ά.) ύψους 50 τρισ. δολαρίων, εκ των οποίων τα 9,6 τρισ. δολάρια έχουν χαθεί στις αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας.
emprosdrama.blogspot.com πηγή:Ελεύθερος Τύπος
"Όχι" σε φορολογικά μέτρα, δήλωσε από τις Βρυξέλλες ο Υπ. Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου !
Για να σημειωθεί ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος από ό,τι είχε προβλεφθεί, κάτι που θα επιβεβαιώσει κατά πάσα πιθανότητα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις οικονομικές της εκτιμήσεις που θα δημοσιοποιήσει το Μάιο.
Αυτό δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ.Γ. Παπαθανασίου συνοψίζοντας τα συμπεράσματα των εργασιών της σημερινής συνόδου του Ecofin στις Βρυξέλλες.
Οι προοπτικές εξόδου από την οικονομική κρίση μετατίθενται για το 2010, τόνισε ο Έλληνας υπουργός και πρόσθεσε ότι αποτέλεσμα της επιδείνωσης των εκτιμήσεων για την οικονομία θα είναι η αύξηση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων σε όλες της χώρες της ΕΕ, σημειώνοντας ότι κατά μέσο όρο η αύξηση των ελλειμμάτων στην ευρωζώνη είναι 2,5%.
Αναφερόμενος ειδικά στην ελληνική οικονομία ο κ. Γ. Παπαθανασίου επισήμανε ότι ο ρυθμός με τον οποίο θα μεταβληθεί το ΑΕΠ το 2009 είναι αβέβαιος, όπως αβέβαιη είναι η κατάσταση για όλες τις οικονομίες της ζώνης του ευρώ.
Επισήμανε, ωστόσο, με έμφαση ότι για την κυβέρνηση δεν υφίσταται θέμα αύξησης του ΦΠΑ, τονίζοντας ότι στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία δεν ενδείκνυται η υιοθέτηση ενός τέτοιου μέτρου, καθώς θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στις αγορές, στους χαμηλόμισθους και στους συνταξιούχους.
Ο υπουργός Οικονομίας τόνισε ότι λόγω της χαμηλής ροής των πιστώσεων και των δυσμενών όρων δανεισμού κρίνεται ευρύτερα απαραίτητη η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις χρηματοοικονομικές αγορές καθώς και η χάραξη από όλα τα κράτη μέλη μιας στρατηγικής που θα επαναφέρει τα δημοσιονομικά ελλείμματα σε χαμηλά επίπεδα.
Η γενικότερη τάση που διαμορφώνεται, συμπλήρωσε ο Γ. Παπαθανασίου, είναι ότι ακόμα και για τις χώρες με υψηλά ελλείμματα θα πρέπει να επανέλθουν σε δημοσιονομική σταθεροποίηση σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.
Ο υπουργός Οικονομίας υπογράμμισε ακόμη, ότι η κάθε χώρα θα καταβάλει τις δικές της προσπάθειες, αλλά και σε συντονισμό με τις άλλες χώρες για την έξοδο από την κρίση.
Σε γενικές γραμμές ανέφερε ότι χώρες όπως η Φινλανδία και το Λουξεμβούργο που εμφανίζουν ακόμα δημοσιονομικά πλεονάσματα έχουν μεγαλύτερα περιθώρια παρέμβασης για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης, όπως άλλωστε και χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, παρά την επιδείνωση που εμφανίζουν στα δημόσια οικονομικά τους.
Από την άλλη μεριά, σημείωσε ότι η επιδείνωση στα δημόσια οικονομικά υπάρχει το 2009 σε χώρες όπως η Ιταλία και η Πορτογαλία και ότι όπως είναι γνωστό χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Γαλλία εμφανίζουν ήδη υπερβολικά ελλείμματα.
Ως θετικό σημάδι ανέφερε ο Γ. Παπαθανασίου τη μείωση του πληθωρισμού.
Ο υπουργός Οικονομίας ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια του σημερινού Ecofin προετοιμάστηκε η επόμενη σύνοδος κορυφής καθώς και η κοινή ευρωπαϊκή θέση ενόψει της ομάδας των 20 σημαντικότερων οικονομιών της Γης που θα πραγματοποιηθεί όπως είναι γνωστό στις 2 Απριλίου στο Λονδίνο.
Ειδικότερα, συζητήθηκε το θέμα της αύξησης των πόρων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου καθώς και της εποπτείας των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων και οργανισμών.
Σε ό,τι αφορά τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που έχουν πληγεί πιο έντονα από την οικονομική κρίση, ο Γ. Παπαθανασίου ανέφερε ότι το Συμβούλιο Ecofin συμφώνησε ότι η κάθε χώρα θα κρίνεται ξεχωριστά για το αν θα της δοθεί οικονομική υποστήριξη, χωρίς να αλλάζουν ή να παραβιάζονται οι υφιστάμενοι κανόνες.
Αναφερόμενος, ειδικά στην ελληνική οικονομία ο Γ. Παπαθανασίου επισήμανε ότι ο ρυθμός με τον οποίο θα μεταβληθεί το ΑΕΠ το 2009 είναι αβέβαιος, όπως αβέβαιη είναι η κατάσταση για όλες τις οικονομίες της ζώνης του ευρώ.
Επισήμανε με έμφαση ότι για την κυβέρνηση δεν υφίσταται θέμα αύξησης του ΦΠΑ, τονίζοντας ότι στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία δεν ενδείκνυται η υιοθέτηση ενός τέτοιου μέτρου, καθώς θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στις αγορές, στους χαμηλόμισθους και στους συνταξιούχους.
Σε ό,τι αφορά τη μισθολογική πολιτική της κυβέρνησης, ο υπουργός Οικονομίας υπογράμμισε ότι το θέμα αυτό θα συζητηθεί στο πλαίσιο των συνολικότερων συζητήσεων για την εισοδηματική πολιτική που αναμένεται να πραγματοποιηθούν εντός του μηνός.
Ερωτηθείς αν επίκειται υιοθέτηση φορολογικών μέτρων, ο υπουργός εθνικής οικονομίας ανέφερε ότι κακώς έχει δημιουργηθεί η εικόνα ότι κάθε μέτρο που λαμβάνεται σχετίζεται με τη φορολογία. Σημείωσε ότι μέτρα λαμβάνονται στην Ελλάδα κάθε μέρα και σε πολλές περιπτώσεις είναι διαρθρωτικού χαρακτήρα, που θα πρέπει να έχουν στόχο την περικοπή των δαπανών και τη βελτίωση του μηχανισμού είσπραξης, όπως άλλωστε έχει αφήσει να εννοηθεί ότι επιθυμεί και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Επίσης, ο Γ. Παπαθανασίου σημείωσε ότι στις 25 Μαρτίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένεται να ανακοινώσει τις προτάσεις της για επαναφορά του δημοσιονομικού ελλείμματος της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Γαλλίας και της Ιρλανδίας κάτω από το 3% του ΑΕΠ.
Οι προτάσεις αυτές θα συζητηθούν στο άτυπο Ecofin στην Πράγα στις 4 Απριλίου.
Τέλος, σε ό,τι αφορά την Ολυμπιακή, ο Γ. Παπαθανασίου δήλωσε τα εξής: «Μετά από πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες 20 ετών, η ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής είναι μια εξαιρετικά θετική εξέλιξη. Από εκεί που μας στοίχιζε 300 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, περιμένουμε να έχουμε έσοδα 150 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο».
Τέσσερις βασικές συστάσεις
Το Συμβoύλιο υπουργών οικονομίας της ΕΕ , στο πλαίσιο της σημερινής εξέτασης των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης 21 κρατών μελών της ΕΕ, απηύθυνε προς την Ελλάδα, τέσσερις βασικές συστάσεις οικονομικής πολιτικής με βάση τη σχετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αξιολόγηση του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας της χώρας μας για την περίοδο 2008-2011.
Η πρώτη σύσταση αφορά την ενίσχυση της δημοσιονομικής σταθεροποίησης της Ελλάδας το 2009,
η δεύτερη αφορά τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας,
η τρίτη τη βελτίωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και του ελέγχου των κρατικών δαπανών και
η τέταρτη τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών, μέσω της συνέχισης των μεταρρυθμίσεων στον τομέα της υγείας και στο συνταξιοδοτικό.
Ταυτόχρονα, το Συμβούλιο υπουργών οικονομίας της ΕΕ ανακοίνωσε σήμερα ότι τέσσερις χώρες της ΕΕ (Ελλάδα, Γαλλία, Ισπανία, Ιρλανδία) εμφάνισαν το 2008, έλλειμμα μεγαλύτερο του 3% του ΑΕΠ.
Για τη Μάλτα που εμφάνισε επίσης έλλειμμα πάνω από το 3% κρίθηκε ότι η υπέρβαση του ορίου έχει προσωρινό χαρακτήρα.
Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την Ελλάδα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε γενικές γραμμές αναγνωρίζει ότι οι δημοσιονομικές ανισορροπίες οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στη διεθνή κρίση.
Επισημαίνει, ωστόσο, ότι λαμβανομένου υπόψη πως η Ελλάδα αφενός μεν δεν βρίσκεται σε οικονομική ύφεση, αφετέρου δε έχει μεγάλο χρέος, έχει περιορισμένα περιθώρια για τη δημοσιονομική ώθηση στην οικονομία.
Με βάση τη γνωμοδότηση του Συμβουλίου υπουργών οικονομίας της ΕΕ, η Ελλάδα καλείται:
- Να ενισχύσει ουσιαστικά την πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης ήδη το 2009 με τη λήψη σαφώς καθορισμένων μόνιμων μέτρων για την περιστολή των τρεχουσών δαπανών, στα οποία συμπεριλαμβάνεται η άσκηση συνετής μισθολογικής πολιτικής στο δημόσιο τομέα, συμβάλλοντας έτσι στην αναγκαία μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους/ΑΕΠ.
- Να εξασφαλίσει ότι τα μέτρα δημοσιονομικής σταθεροποίησης συνδέονται επίσης με τη βελτίωση της ποιότητας των δημόσιων οικονομικών, στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου προγράμματος μεταρρυθμίσεων, λαμβάνοντας υπόψη την απαιτούμενη αναπροσαρμογή της οικονομίας, με σκοπό την ανάκτηση των απωλειών ανταγωνιστικότητας και την αντιμετώπιση των υφιστάμενων εξωτερικών ανισορροπιών.
- Να εφαρμόσει με ταχύ ρυθμό τις πολιτικές μεταρρύθμισης των φορολογικών υπηρεσιών και να βελτιώσει περαιτέρω τον τρόπο λειτουργίας των δημοσιονομικών διαδικασιών με την αύξηση της διαφάνειάς τους, τη χάραξη δημοσιονομικής στρατηγικής με γνώμονα τις πιο μακροπρόθεσμες προοπτικές και τη σύσταση μηχανισμών για την παρακολούθηση, τον έλεγχο και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των πρωτογενών τρεχουσών δαπανών.
-Να βελτιώσει, εν όψει του αυξανόμενου επιπέδου του χρέους και της προδιαγραφόμενης αύξησης των δαπανών λόγω γήρανσης του πληθυσμού, τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών με τη συνέχιση των τρεχουσών μεταρρυθμίσεων στα συστήματα υγείας και συνταξιοδότησης.
Στο κείμενο της γνωμοδότησης του Συμβουλίου επισημαίνεται ακόμη ότι η Ελλάδα είχε σημαντική οικονομική ανάπτυξη στο 4% σε ετήσια βάση στη διάρκεια της δεκαετίας. Παράλληλα, όμως όπως τονίζεται, οι εγχώριες και εξωτερικές μακροοικονομικές ανισορροπίες διευρύνθηκαν σημαντικά, γεγονός που οδήγησε σε υψηλό δημόσιο και εξωτερικό χρέος.
Η σημερινή οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, έχει αντίκτυπο στην οικονομία και ασκεί πιέσεις στο χρέος, αναφέρει το κείμενο της γνωμοδότησης του Συμβουλίου.
Στη γνωμοδότηση του Συμβουλίου επισημαίνεται επίσης ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρμόδιων υπηρεσιών της Επιτροπής, το 2008 το ΑΕΠ της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 2,9% και αναμένεται το 2009 να παραμείνει θετικό.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν πάνω από το 3% το 2007 και το δημόσιο χρέος ήταν από τα υψηλότερα στην ΕΕ, η Ελλάδα δεν έχει περιθώρια για δημοσιονομική τόνωση της οικονομίας ώστε να μην διακυβεύσει περαιτέρω τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και την ανταγωνιστική θέση της χώρας, υποστηρίζει το Συμβούλιο το οποίο διαπιστώνει ακόμη πως η Ελλάδα δεν έχει υιοθετήσει πακέτο για την τόνωση της οικονομίας.
Επισημαίνεται επίσης ότι οι ελληνικές αρχές περιέλαβαν στον προϋπολογισμό του 2009 ορισμένα μέτρα που στοχεύουν στη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, μέτρα στα οποία περιλαμβάνονται οφέλη για τα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα.
Σύμφωνα με το Συμβούλιο, η Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει την πρόκληση για την επίτευξη δημοσιονομικής σταθεροποίησης βελτιώνοντας παράλληλα την ποιότητα των δημοσίων οικονομικών και να προχωρήσει σε διόρθωση των παραγόντων που οδηγούν σε υψηλές εγχώριες και εξωτερικές ανισορροπίες της οικονομίας.
emprosdrama.blogspot.com πηγή: Α.Π.Ε.
Αυτό δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ.Γ. Παπαθανασίου συνοψίζοντας τα συμπεράσματα των εργασιών της σημερινής συνόδου του Ecofin στις Βρυξέλλες.
Οι προοπτικές εξόδου από την οικονομική κρίση μετατίθενται για το 2010, τόνισε ο Έλληνας υπουργός και πρόσθεσε ότι αποτέλεσμα της επιδείνωσης των εκτιμήσεων για την οικονομία θα είναι η αύξηση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων σε όλες της χώρες της ΕΕ, σημειώνοντας ότι κατά μέσο όρο η αύξηση των ελλειμμάτων στην ευρωζώνη είναι 2,5%.
Αναφερόμενος ειδικά στην ελληνική οικονομία ο κ. Γ. Παπαθανασίου επισήμανε ότι ο ρυθμός με τον οποίο θα μεταβληθεί το ΑΕΠ το 2009 είναι αβέβαιος, όπως αβέβαιη είναι η κατάσταση για όλες τις οικονομίες της ζώνης του ευρώ.
Επισήμανε, ωστόσο, με έμφαση ότι για την κυβέρνηση δεν υφίσταται θέμα αύξησης του ΦΠΑ, τονίζοντας ότι στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία δεν ενδείκνυται η υιοθέτηση ενός τέτοιου μέτρου, καθώς θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στις αγορές, στους χαμηλόμισθους και στους συνταξιούχους.
Ο υπουργός Οικονομίας τόνισε ότι λόγω της χαμηλής ροής των πιστώσεων και των δυσμενών όρων δανεισμού κρίνεται ευρύτερα απαραίτητη η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις χρηματοοικονομικές αγορές καθώς και η χάραξη από όλα τα κράτη μέλη μιας στρατηγικής που θα επαναφέρει τα δημοσιονομικά ελλείμματα σε χαμηλά επίπεδα.
Η γενικότερη τάση που διαμορφώνεται, συμπλήρωσε ο Γ. Παπαθανασίου, είναι ότι ακόμα και για τις χώρες με υψηλά ελλείμματα θα πρέπει να επανέλθουν σε δημοσιονομική σταθεροποίηση σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.
Ο υπουργός Οικονομίας υπογράμμισε ακόμη, ότι η κάθε χώρα θα καταβάλει τις δικές της προσπάθειες, αλλά και σε συντονισμό με τις άλλες χώρες για την έξοδο από την κρίση.
Σε γενικές γραμμές ανέφερε ότι χώρες όπως η Φινλανδία και το Λουξεμβούργο που εμφανίζουν ακόμα δημοσιονομικά πλεονάσματα έχουν μεγαλύτερα περιθώρια παρέμβασης για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης, όπως άλλωστε και χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, παρά την επιδείνωση που εμφανίζουν στα δημόσια οικονομικά τους.
Από την άλλη μεριά, σημείωσε ότι η επιδείνωση στα δημόσια οικονομικά υπάρχει το 2009 σε χώρες όπως η Ιταλία και η Πορτογαλία και ότι όπως είναι γνωστό χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Γαλλία εμφανίζουν ήδη υπερβολικά ελλείμματα.
Ως θετικό σημάδι ανέφερε ο Γ. Παπαθανασίου τη μείωση του πληθωρισμού.
Ο υπουργός Οικονομίας ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια του σημερινού Ecofin προετοιμάστηκε η επόμενη σύνοδος κορυφής καθώς και η κοινή ευρωπαϊκή θέση ενόψει της ομάδας των 20 σημαντικότερων οικονομιών της Γης που θα πραγματοποιηθεί όπως είναι γνωστό στις 2 Απριλίου στο Λονδίνο.
Ειδικότερα, συζητήθηκε το θέμα της αύξησης των πόρων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου καθώς και της εποπτείας των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων και οργανισμών.
Σε ό,τι αφορά τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που έχουν πληγεί πιο έντονα από την οικονομική κρίση, ο Γ. Παπαθανασίου ανέφερε ότι το Συμβούλιο Ecofin συμφώνησε ότι η κάθε χώρα θα κρίνεται ξεχωριστά για το αν θα της δοθεί οικονομική υποστήριξη, χωρίς να αλλάζουν ή να παραβιάζονται οι υφιστάμενοι κανόνες.
Αναφερόμενος, ειδικά στην ελληνική οικονομία ο Γ. Παπαθανασίου επισήμανε ότι ο ρυθμός με τον οποίο θα μεταβληθεί το ΑΕΠ το 2009 είναι αβέβαιος, όπως αβέβαιη είναι η κατάσταση για όλες τις οικονομίες της ζώνης του ευρώ.
Επισήμανε με έμφαση ότι για την κυβέρνηση δεν υφίσταται θέμα αύξησης του ΦΠΑ, τονίζοντας ότι στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία δεν ενδείκνυται η υιοθέτηση ενός τέτοιου μέτρου, καθώς θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στις αγορές, στους χαμηλόμισθους και στους συνταξιούχους.
Σε ό,τι αφορά τη μισθολογική πολιτική της κυβέρνησης, ο υπουργός Οικονομίας υπογράμμισε ότι το θέμα αυτό θα συζητηθεί στο πλαίσιο των συνολικότερων συζητήσεων για την εισοδηματική πολιτική που αναμένεται να πραγματοποιηθούν εντός του μηνός.
Ερωτηθείς αν επίκειται υιοθέτηση φορολογικών μέτρων, ο υπουργός εθνικής οικονομίας ανέφερε ότι κακώς έχει δημιουργηθεί η εικόνα ότι κάθε μέτρο που λαμβάνεται σχετίζεται με τη φορολογία. Σημείωσε ότι μέτρα λαμβάνονται στην Ελλάδα κάθε μέρα και σε πολλές περιπτώσεις είναι διαρθρωτικού χαρακτήρα, που θα πρέπει να έχουν στόχο την περικοπή των δαπανών και τη βελτίωση του μηχανισμού είσπραξης, όπως άλλωστε έχει αφήσει να εννοηθεί ότι επιθυμεί και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Επίσης, ο Γ. Παπαθανασίου σημείωσε ότι στις 25 Μαρτίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένεται να ανακοινώσει τις προτάσεις της για επαναφορά του δημοσιονομικού ελλείμματος της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Γαλλίας και της Ιρλανδίας κάτω από το 3% του ΑΕΠ.
Οι προτάσεις αυτές θα συζητηθούν στο άτυπο Ecofin στην Πράγα στις 4 Απριλίου.
Τέλος, σε ό,τι αφορά την Ολυμπιακή, ο Γ. Παπαθανασίου δήλωσε τα εξής: «Μετά από πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες 20 ετών, η ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής είναι μια εξαιρετικά θετική εξέλιξη. Από εκεί που μας στοίχιζε 300 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, περιμένουμε να έχουμε έσοδα 150 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο».
Τέσσερις βασικές συστάσεις
Το Συμβoύλιο υπουργών οικονομίας της ΕΕ , στο πλαίσιο της σημερινής εξέτασης των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης 21 κρατών μελών της ΕΕ, απηύθυνε προς την Ελλάδα, τέσσερις βασικές συστάσεις οικονομικής πολιτικής με βάση τη σχετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αξιολόγηση του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας της χώρας μας για την περίοδο 2008-2011.
Η πρώτη σύσταση αφορά την ενίσχυση της δημοσιονομικής σταθεροποίησης της Ελλάδας το 2009,
η δεύτερη αφορά τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας,
η τρίτη τη βελτίωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και του ελέγχου των κρατικών δαπανών και
η τέταρτη τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών, μέσω της συνέχισης των μεταρρυθμίσεων στον τομέα της υγείας και στο συνταξιοδοτικό.
Ταυτόχρονα, το Συμβούλιο υπουργών οικονομίας της ΕΕ ανακοίνωσε σήμερα ότι τέσσερις χώρες της ΕΕ (Ελλάδα, Γαλλία, Ισπανία, Ιρλανδία) εμφάνισαν το 2008, έλλειμμα μεγαλύτερο του 3% του ΑΕΠ.
Για τη Μάλτα που εμφάνισε επίσης έλλειμμα πάνω από το 3% κρίθηκε ότι η υπέρβαση του ορίου έχει προσωρινό χαρακτήρα.
Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την Ελλάδα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε γενικές γραμμές αναγνωρίζει ότι οι δημοσιονομικές ανισορροπίες οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στη διεθνή κρίση.
Επισημαίνει, ωστόσο, ότι λαμβανομένου υπόψη πως η Ελλάδα αφενός μεν δεν βρίσκεται σε οικονομική ύφεση, αφετέρου δε έχει μεγάλο χρέος, έχει περιορισμένα περιθώρια για τη δημοσιονομική ώθηση στην οικονομία.
Με βάση τη γνωμοδότηση του Συμβουλίου υπουργών οικονομίας της ΕΕ, η Ελλάδα καλείται:
- Να ενισχύσει ουσιαστικά την πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης ήδη το 2009 με τη λήψη σαφώς καθορισμένων μόνιμων μέτρων για την περιστολή των τρεχουσών δαπανών, στα οποία συμπεριλαμβάνεται η άσκηση συνετής μισθολογικής πολιτικής στο δημόσιο τομέα, συμβάλλοντας έτσι στην αναγκαία μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους/ΑΕΠ.
- Να εξασφαλίσει ότι τα μέτρα δημοσιονομικής σταθεροποίησης συνδέονται επίσης με τη βελτίωση της ποιότητας των δημόσιων οικονομικών, στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου προγράμματος μεταρρυθμίσεων, λαμβάνοντας υπόψη την απαιτούμενη αναπροσαρμογή της οικονομίας, με σκοπό την ανάκτηση των απωλειών ανταγωνιστικότητας και την αντιμετώπιση των υφιστάμενων εξωτερικών ανισορροπιών.
- Να εφαρμόσει με ταχύ ρυθμό τις πολιτικές μεταρρύθμισης των φορολογικών υπηρεσιών και να βελτιώσει περαιτέρω τον τρόπο λειτουργίας των δημοσιονομικών διαδικασιών με την αύξηση της διαφάνειάς τους, τη χάραξη δημοσιονομικής στρατηγικής με γνώμονα τις πιο μακροπρόθεσμες προοπτικές και τη σύσταση μηχανισμών για την παρακολούθηση, τον έλεγχο και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των πρωτογενών τρεχουσών δαπανών.
-Να βελτιώσει, εν όψει του αυξανόμενου επιπέδου του χρέους και της προδιαγραφόμενης αύξησης των δαπανών λόγω γήρανσης του πληθυσμού, τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών με τη συνέχιση των τρεχουσών μεταρρυθμίσεων στα συστήματα υγείας και συνταξιοδότησης.
Στο κείμενο της γνωμοδότησης του Συμβουλίου επισημαίνεται ακόμη ότι η Ελλάδα είχε σημαντική οικονομική ανάπτυξη στο 4% σε ετήσια βάση στη διάρκεια της δεκαετίας. Παράλληλα, όμως όπως τονίζεται, οι εγχώριες και εξωτερικές μακροοικονομικές ανισορροπίες διευρύνθηκαν σημαντικά, γεγονός που οδήγησε σε υψηλό δημόσιο και εξωτερικό χρέος.
Η σημερινή οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, έχει αντίκτυπο στην οικονομία και ασκεί πιέσεις στο χρέος, αναφέρει το κείμενο της γνωμοδότησης του Συμβουλίου.
Στη γνωμοδότηση του Συμβουλίου επισημαίνεται επίσης ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρμόδιων υπηρεσιών της Επιτροπής, το 2008 το ΑΕΠ της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 2,9% και αναμένεται το 2009 να παραμείνει θετικό.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν πάνω από το 3% το 2007 και το δημόσιο χρέος ήταν από τα υψηλότερα στην ΕΕ, η Ελλάδα δεν έχει περιθώρια για δημοσιονομική τόνωση της οικονομίας ώστε να μην διακυβεύσει περαιτέρω τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και την ανταγωνιστική θέση της χώρας, υποστηρίζει το Συμβούλιο το οποίο διαπιστώνει ακόμη πως η Ελλάδα δεν έχει υιοθετήσει πακέτο για την τόνωση της οικονομίας.
Επισημαίνεται επίσης ότι οι ελληνικές αρχές περιέλαβαν στον προϋπολογισμό του 2009 ορισμένα μέτρα που στοχεύουν στη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, μέτρα στα οποία περιλαμβάνονται οφέλη για τα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα.
Σύμφωνα με το Συμβούλιο, η Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει την πρόκληση για την επίτευξη δημοσιονομικής σταθεροποίησης βελτιώνοντας παράλληλα την ποιότητα των δημοσίων οικονομικών και να προχωρήσει σε διόρθωση των παραγόντων που οδηγούν σε υψηλές εγχώριες και εξωτερικές ανισορροπίες της οικονομίας.
emprosdrama.blogspot.com πηγή: Α.Π.Ε.
Πάντως η συνεργασία ΠΑΣΟΚ - ΛΑΟΣ στις δημοτικές εκλογές 2006 έχει ήδη αποφέρει πολλά ωφέλη για το (ακραίο;) ΠΑΣΟΚ !
Τρίτη, 10 Μάρτιος 2009
Πολλή κουβέντα γίνεται τελευταία γιά τήν (υποτιθέμενη) συννενόηση μεταξύ ΝΔ-ΛΑΟΣ.
Λένε οι επικριτές αυτής τής προσπάθειας ότι η ΝΔ άν το κάνει θα χάσει το κεντρώο προφίλ της...
Θά φανεί ακραία....
Δέν γνωρίζουμε άν η φρασεολογία κάποιων "μικρών" κομμάτων (πχ ΣΥΝ , ΛΑΟΣ κλπ) είναι ακραία....
Υπάρχουν δηλώσεις τού Αλαβάνου ή τού Τσίπρα πού ενδεχομένως ηχούν έξω απο τη συνηθισμένη ρητορική τών δύο μεγάλων κομμάτων....
Τούς κάνει αυτό ακραίους και μιάσματα?
Οχι βέβαια....
Κάθε άλλο...
Ολα αυτά βέβαια είναι πολιτική φιλολογία....
Εμείς απλά θυμίζουμε ότι στις δημοτικές -Νομαρχιακές τού 2006 το ΠΑΣΟΚ συνεργάστηκε μιά χαρά με τον ΛΑΟΣ και μάλιστα αρκετοί μεγάλοι δήμαρχοι και Νομάρχες εκλέχθηκαν απο αυτή την συνεργασία....
Μάλιστα τότε είχε βγεί στην επιφάνεια (Κέρκυρα) ένα μυστικό πρωτόκολο μεταξύ τών δύο κομμάτων (ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ).
Τά ωφέλη για το ΠΑΣΟΚ απο αυτην την συνεργασία ήταν πολλά και το ΠΑΣΟΚ τα εκμεταλεύεται ακόμα και τώρα (οι Δήμαρχοι και Νομάρχες συνεχίζουν το έργο τους).
Κάνει αυτή η συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ το ΠΑΣΟΚ ακραίο κόμμα....
Η γνώμη μας είναι πώς όχι....
emprosdrama.blogspot.com / Αναρτήθηκε από wolf
Πολλή κουβέντα γίνεται τελευταία γιά τήν (υποτιθέμενη) συννενόηση μεταξύ ΝΔ-ΛΑΟΣ.
Λένε οι επικριτές αυτής τής προσπάθειας ότι η ΝΔ άν το κάνει θα χάσει το κεντρώο προφίλ της...
Θά φανεί ακραία....
Δέν γνωρίζουμε άν η φρασεολογία κάποιων "μικρών" κομμάτων (πχ ΣΥΝ , ΛΑΟΣ κλπ) είναι ακραία....
Υπάρχουν δηλώσεις τού Αλαβάνου ή τού Τσίπρα πού ενδεχομένως ηχούν έξω απο τη συνηθισμένη ρητορική τών δύο μεγάλων κομμάτων....
Τούς κάνει αυτό ακραίους και μιάσματα?
Οχι βέβαια....
Κάθε άλλο...
Ολα αυτά βέβαια είναι πολιτική φιλολογία....
Εμείς απλά θυμίζουμε ότι στις δημοτικές -Νομαρχιακές τού 2006 το ΠΑΣΟΚ συνεργάστηκε μιά χαρά με τον ΛΑΟΣ και μάλιστα αρκετοί μεγάλοι δήμαρχοι και Νομάρχες εκλέχθηκαν απο αυτή την συνεργασία....
Μάλιστα τότε είχε βγεί στην επιφάνεια (Κέρκυρα) ένα μυστικό πρωτόκολο μεταξύ τών δύο κομμάτων (ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ).
Τά ωφέλη για το ΠΑΣΟΚ απο αυτην την συνεργασία ήταν πολλά και το ΠΑΣΟΚ τα εκμεταλεύεται ακόμα και τώρα (οι Δήμαρχοι και Νομάρχες συνεχίζουν το έργο τους).
Κάνει αυτή η συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ το ΠΑΣΟΚ ακραίο κόμμα....
Η γνώμη μας είναι πώς όχι....
emprosdrama.blogspot.com / Αναρτήθηκε από wolf
Όχι αδιαφορία στην διαφθορά !
Η διαφθορά είναι μια «ασθένεια» και ένα παγκόσμιο φαινόμενο, με επιπτώσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και κατ’ επέκταση την αντίστοιχη οικονομική ζημία όλων των πολιτών.
Το πρόβλημα με την καταπολέμηση της διαφθοράς είναι ότι αποκαλύπτεται πάρα πολύ δύσκολα, γιατί κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη δεν είναι διατεθειμένο να προβεί σε αποκαλύψεις, προς αποφυγή βεβαίως και των ιδίων ευθυνών.
Είναι απίστευτο αλλά μέχρι το 2005 δεν υπήρχαν στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό των δημόσιων υπαλλήλων που έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα για αδικήματα περί την υπηρεσία, για τον απλούστατο λόγο της ανυπαρξίας μιας κεντρικής τράπεζας πληροφοριών.
Η ατιμωρησία των δημόσιων υπαλλήλων τόσο ποινικά όσο και πειθαρχικά έχει απογοητεύσει τους πολίτες και τους έχει αποθαρρύνει να προβαίνουν σε καταγγελίες, γιατί πιστεύουν, ότι τελικά κανένας δε θα τιμωρηθεί.
Είναι δε κοινή πεποίθηση των πολιτών ότι το «πόθεν έσχες» των δημοσίων υπαλλήλων που ξεκίνησε το 2002 είναι άλλο ένα μέτρο που ως μεταμοντέρνο «καθρεφτάκι» απευθύνεται σε ... «ιθαγενείς».
Εν μέρει έχουν δίκιο καθότι ο έλεγχος που ξεκίνησε ήταν υποτυπώδης.
Ποτέ δεν κατηγορήθηκε κάποιος δημόσιος υπάλληλος εξαιτίας του «πόθεν έσχες» που υπέβαλε ή δεν υπέβαλε στη Δικαιοσύνη. Βέβαια, το ότι δεν κατηγορήθηκε κανείς ευθύνεται κυρίως στο γεγονός ότι ο ελεγκτικός μηχανισμός δεν ήταν έτοιμος να δεχθεί 300.000 και πλέον δηλώσεις «πόθεν έσχες».
Σιγά -σιγά ,( αλλά δυστυχώς μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας που έχει σαν αποτέλεσμα ο πολίτης να μην ενθαρρύνεται στο να προχωρά σε καταγγελίες φαινομένων διαφθοράς), έγιναν κάποια σημαντικά βήματα.
Η νομοθεσία έγινε πιο αυστηρή το 2006.
Το υπουργείο Εσωτερικών προχώρησε στην ποινικοποίηση της πράξης της μη υποβολής «πόθεν έσχες».
Ένα χρόνο μετά, το 2007, ζήτησε οι έλεγχοι των υπαλλήλων των εφοριών και πολεοδομιών (οι υπηρεσίες αυτές βρίσκονται πάντα στις πρώτες θέσεις της διαφθοράς του κράτους) να γίνονται από το γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, τον οποίο «θωράκισε» θεσμικά, ώστε να μπορεί να ασκεί σωστά τα καθήκοντά του.
Φέτος λοιπόν είναι η δεύτερη χρονιά επιβολής του μέτρου και ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ.Λέανδρος Ρακιντζής (Αρεοπαγίτης ε.τ.) είχε την δυνατότητα να συγκρίνει και να διασταυρώσει τις δηλώσεις του 2007 ώστε να βγάλει χρήσιμα… συμπεράσματα .
Τα πρώτα ....συμπεράσματα λοιπόν είναι γεγονός.
Ο κ.Ρακιντζής στέλνει στον εισαγγελέα 354 εφοριακούς και υπαλλήλους πολεοδομιών επειδή δεν υπέβαλαν δηλώσεις «πόθεν έσχες».
Βλέπετε παρ` ότι η προθεσμία αποστολής των δηλώσεων των υπαλλήλων έληξε τέλος Ιουνίου 2008 και μέχρι την περασμένη εβδομάδα εδίδετο μια άτυπη προθεσμία στους εναπομείναντες για να συμμορφωθούν με το νόμο, αυτό που διαπίστωνε ήταν ότι υπήρχαν ...ύποπτες αντιδράσεις με σκοπό να αδρανοποιηθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Έτσι αποφάσισε να ενεργοποιήσει τη Δικαιοσύνη, στέλνοντας τις υποθέσεις στον εισαγγελέα.
Παράλληλα με τον έλεγχο των «πόθεν έσχες» των 6.500 εργαζομένων σε εφορίες και πολεοδομίες ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης ζητεί την άρση του τραπεζικού απορρήτου για 30 υπαλλήλους, καθώς διαπίστωσε στην κατοχή τους αφύσικα μεγάλα εισοδήματα και ακίνητη περιουσία που δεν δικαιολογούνται από τους μισθούς τους.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πολλοί από τους ανωτέρω υπαλλήλους έχουν τεράστια ακίνητη περιουσία, πολυτελή αυτοκίνητα και μεγάλα ποσά μετρητών στην τράπεζα.
Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα κάνουν την εμφάνισή τους και κάποια .....πολυτελή σκάφη αναψυχής.
Ο έλεγχος όμως δεν σταματά στα παραπάνω. Η εντολή που έχει δοθεί είναι να ελεγχθούν εξονυχιστικά τα «πόθεν έσχες» των περίπου 200 υπαλλήλων που έχουν καταγραφεί παραπτώματα στο ενεργητικό τους ή υπάρχουν καταγγελίες για ατασθαλίες, καθώς και των περίπου 800 διευθυντών και προϊσταμένων στις εφορίες και πολεοδομίες της χώρας.
Τα πρώτα λοιπόν αποτελέσματα για την σταδιακή πάταξη της διαφθοράς είναι ορατά. Ο πόλεμος για μία καλή δημόσια διοίκηση είναι μακρύς, δύσκολος και προπαντός απαιτεί συνεχή πολιτική βούληση και προσπάθεια των αρμόδιων οργάνων.
Θα πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι τα όποια μέτρα λαμβάνονται από την πολιτεία δεν πρόκειται να αποδώσουν στο μέγιστο βαθμό για την καταπολέμηση αυτής της μάστιγας, χωρίς την κοινωνική συναίνεση που μπορεί να επιτευχθεί ΜΟΝΟ με την κινητοποίηση και την ευαισθητοποίηση των πολιτών.
emprosdrama.blogspot.com Αναρτήθηκε από politis-gr
.
Το πρόβλημα με την καταπολέμηση της διαφθοράς είναι ότι αποκαλύπτεται πάρα πολύ δύσκολα, γιατί κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη δεν είναι διατεθειμένο να προβεί σε αποκαλύψεις, προς αποφυγή βεβαίως και των ιδίων ευθυνών.
Είναι απίστευτο αλλά μέχρι το 2005 δεν υπήρχαν στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό των δημόσιων υπαλλήλων που έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα για αδικήματα περί την υπηρεσία, για τον απλούστατο λόγο της ανυπαρξίας μιας κεντρικής τράπεζας πληροφοριών.
Η ατιμωρησία των δημόσιων υπαλλήλων τόσο ποινικά όσο και πειθαρχικά έχει απογοητεύσει τους πολίτες και τους έχει αποθαρρύνει να προβαίνουν σε καταγγελίες, γιατί πιστεύουν, ότι τελικά κανένας δε θα τιμωρηθεί.
Είναι δε κοινή πεποίθηση των πολιτών ότι το «πόθεν έσχες» των δημοσίων υπαλλήλων που ξεκίνησε το 2002 είναι άλλο ένα μέτρο που ως μεταμοντέρνο «καθρεφτάκι» απευθύνεται σε ... «ιθαγενείς».
Εν μέρει έχουν δίκιο καθότι ο έλεγχος που ξεκίνησε ήταν υποτυπώδης.
Ποτέ δεν κατηγορήθηκε κάποιος δημόσιος υπάλληλος εξαιτίας του «πόθεν έσχες» που υπέβαλε ή δεν υπέβαλε στη Δικαιοσύνη. Βέβαια, το ότι δεν κατηγορήθηκε κανείς ευθύνεται κυρίως στο γεγονός ότι ο ελεγκτικός μηχανισμός δεν ήταν έτοιμος να δεχθεί 300.000 και πλέον δηλώσεις «πόθεν έσχες».
Σιγά -σιγά ,( αλλά δυστυχώς μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας που έχει σαν αποτέλεσμα ο πολίτης να μην ενθαρρύνεται στο να προχωρά σε καταγγελίες φαινομένων διαφθοράς), έγιναν κάποια σημαντικά βήματα.
Η νομοθεσία έγινε πιο αυστηρή το 2006.
Το υπουργείο Εσωτερικών προχώρησε στην ποινικοποίηση της πράξης της μη υποβολής «πόθεν έσχες».
Ένα χρόνο μετά, το 2007, ζήτησε οι έλεγχοι των υπαλλήλων των εφοριών και πολεοδομιών (οι υπηρεσίες αυτές βρίσκονται πάντα στις πρώτες θέσεις της διαφθοράς του κράτους) να γίνονται από το γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, τον οποίο «θωράκισε» θεσμικά, ώστε να μπορεί να ασκεί σωστά τα καθήκοντά του.
Φέτος λοιπόν είναι η δεύτερη χρονιά επιβολής του μέτρου και ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ.Λέανδρος Ρακιντζής (Αρεοπαγίτης ε.τ.) είχε την δυνατότητα να συγκρίνει και να διασταυρώσει τις δηλώσεις του 2007 ώστε να βγάλει χρήσιμα… συμπεράσματα .
Τα πρώτα ....συμπεράσματα λοιπόν είναι γεγονός.
Ο κ.Ρακιντζής στέλνει στον εισαγγελέα 354 εφοριακούς και υπαλλήλους πολεοδομιών επειδή δεν υπέβαλαν δηλώσεις «πόθεν έσχες».
Βλέπετε παρ` ότι η προθεσμία αποστολής των δηλώσεων των υπαλλήλων έληξε τέλος Ιουνίου 2008 και μέχρι την περασμένη εβδομάδα εδίδετο μια άτυπη προθεσμία στους εναπομείναντες για να συμμορφωθούν με το νόμο, αυτό που διαπίστωνε ήταν ότι υπήρχαν ...ύποπτες αντιδράσεις με σκοπό να αδρανοποιηθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Έτσι αποφάσισε να ενεργοποιήσει τη Δικαιοσύνη, στέλνοντας τις υποθέσεις στον εισαγγελέα.
Παράλληλα με τον έλεγχο των «πόθεν έσχες» των 6.500 εργαζομένων σε εφορίες και πολεοδομίες ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης ζητεί την άρση του τραπεζικού απορρήτου για 30 υπαλλήλους, καθώς διαπίστωσε στην κατοχή τους αφύσικα μεγάλα εισοδήματα και ακίνητη περιουσία που δεν δικαιολογούνται από τους μισθούς τους.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πολλοί από τους ανωτέρω υπαλλήλους έχουν τεράστια ακίνητη περιουσία, πολυτελή αυτοκίνητα και μεγάλα ποσά μετρητών στην τράπεζα.
Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα κάνουν την εμφάνισή τους και κάποια .....πολυτελή σκάφη αναψυχής.
Ο έλεγχος όμως δεν σταματά στα παραπάνω. Η εντολή που έχει δοθεί είναι να ελεγχθούν εξονυχιστικά τα «πόθεν έσχες» των περίπου 200 υπαλλήλων που έχουν καταγραφεί παραπτώματα στο ενεργητικό τους ή υπάρχουν καταγγελίες για ατασθαλίες, καθώς και των περίπου 800 διευθυντών και προϊσταμένων στις εφορίες και πολεοδομίες της χώρας.
Τα πρώτα λοιπόν αποτελέσματα για την σταδιακή πάταξη της διαφθοράς είναι ορατά. Ο πόλεμος για μία καλή δημόσια διοίκηση είναι μακρύς, δύσκολος και προπαντός απαιτεί συνεχή πολιτική βούληση και προσπάθεια των αρμόδιων οργάνων.
Θα πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι τα όποια μέτρα λαμβάνονται από την πολιτεία δεν πρόκειται να αποδώσουν στο μέγιστο βαθμό για την καταπολέμηση αυτής της μάστιγας, χωρίς την κοινωνική συναίνεση που μπορεί να επιτευχθεί ΜΟΝΟ με την κινητοποίηση και την ευαισθητοποίηση των πολιτών.
emprosdrama.blogspot.com Αναρτήθηκε από politis-gr
.
Λαμόγια. Η μεγάλη επιστροφή !
Τρίτη, 10 Μάρτιος 2009
Τα Μυστικά Δείπνα απέδωσαν.
Η εγχώρια αστική τάξη επέβαλε εκβιαστικά στο ΠΑΣΟΚ τον άνυδρο μπιστικό της Κώστα Σημίτη ώστε να ελέγξει τυχόν «παρεκτροπή» του προς την στήριξη των λαϊκών μαζών. Επέβαλαν δηλαδή αυτόν που με τις πολιτικές του επιλογές συρρίκνωσε την δημοκρατική παράταξη και άνοιξε τον δρόμο της κατάπτυστης δεξιάς επιστροφής όχι στην εξουσία, αλλά στην κυβέρνηση.
Επειδή όπως αποδεικνύεται πανηγυρικά η εξουσία ήταν είναι και θα παραμείνει σε δύο τρία οικονομικά κέντρα στις κουζίνες των οποίων μαγειρεύονται οι πολιτικές αποφάσεις.
Ιλαροτραγικό πρόσχημα της μεγάλης επιστροφής αποτέλεσε ο ισχυρισμός της γοητείας που ασκεί ο εν λόγω «κύριος» στον μεσαίο χώρο.
Όμως μια στιγμή. Αν δεν με απατά η μνήμη μου ένα από τα πρόσφατα συνθήματα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πως εξ’ αιτίας των κυβερνητικών επιλογών, αυτός οικονομικά έχει εξαερωθεί.
Επομένως ή οι προπαγανδιστές του ΠΑΣΟΚ παραπλανούσαν τον λαό κι αυτή η μεταφερόμενη μάζα των ευνοημένων ψηφοφόρων υφίσταται, ή οι ίδιοι σε μια στιγμή πολιτικής παράκρουσης απευθύνονται σε φαντάσματα του παρελθόντος!
Τρίτον τι αποκλείεται δηλώνεται στα μαθηματικά.
Στην πραγματικότητα ο μεσαίος χώρος είναι μια πολιτική εφεύρεση. Κάτι σαν κινηματογραφικό σενάριο. Δεν υπάρχει. Και αν υπήρξε ως ασήμαντο ποσοστό η άγρια λεηλασία του λαϊκού πλούτου τον έχει ισοπεδώσει ως του σημείου της πλήρους εξίσωσής του με την φτώχεια.
Μα οι φορείς της φτώχειας και κυρίως οι απόγονοί τους, η νεολαία, ήδη κλείνουν το μάτι στην παραδοσιακή αριστερά.
Από ποια δεξαμενή θα αντλήσει λοιπόν το ΠΑΣΟΚ τους ψήφους που του υπολείπονται για να επανέλθει στην κυβέρνηση όταν δια μιας του κίνησης στέλνει άναυλα χιλιάδες ψηφοφόρους στ’ αριστερά της πολιτικής γεωγραφίας;
Ή μήπως δεν απασχολεί και τόσο το polite-bureau του η επάνοδός τους επειδή και από τις θέσεις αυτές εξακολουθούν να νέμονται και μάλιστα εκ του ασφαλούς τα κλοπιμαία του λαού;
Στην περίπτωση έτσι που επικυρωθεί από τον Γιώργο Παπανδρέου η προτροπή του λαγού Πάγκαλου και ο άνθρωπος του ΔΟΛ της Siemens, της χρηματιστηριακής ληστείας, των Ολυμπιακών της αρπαχτής, της με το αζημίωτο Ολυμπιακής απαξίωσης του εθνικού αερομεταφορέα, του Γιαννίτσειου ασφαλ(η)στρικού, και άλλων ουκ έστιν αριθμός, τότε στο ΠΑΣΟΚ ας μην εκπλαγούν όταν, τα των ευρωεκλογών αρχής γενομένης ποσοστά του, μειωθούν δραματικά.
Ο καθείς εφ’ ω ετάχθη έγραφε σοφά ο Καβάφης..
ΥΣ:
1)Δυο τρεις αναρτήσεις πίσω και σε σχέση με την «τρομοκρατία» έγραφα πως τα όπλα στην περίπτωση του Ιρλανδικού ΙΡΑ και του Βασκικού ΕΤΑ σίγησαν προσωρινά. Ειλικρινά ούτε και εγώ ανέμενα την τόσο ταχύτατη δικαίωσή μου. Χθες και μετά από οκτώ χρόνια η κλαγγή των όπλων ακούστηκε ξανά στην Βρετανία. Συνέπεια ήταν τέσσερις άγγλοι στρατιώτες νεκροί.
2) Κατά την προεκλογική περίοδο του Ομπάμα όταν όλοι και κυρίως το ελληνικό λόμπυ έτρεχε αφιονισμένο ξοπίσω του, προέτρεπα δημόσια τους Ελληνοαμερικανούς ψηφοφόρους του να κρατούν μικρό καλάθι κυρίως ως προς τις ακάλυπτες επιταγές που αφειδώς μοίραζε σε σχέση με τις Ελληνικές διεκδικήσεις. Και να που μόλις δύο μήνες μετά την πολυτελή ενθρόνισή του αποδεικνύεται πως δεν θα έπρεπε να κρατούν καν καλάθι.. Γιατί θα το γεμίζουν με χαστούκια.. Το πρώτο ήρθε..
Ευγένιος Ανδρικόπουλος
eandrik@otenet.gr
Τα Μυστικά Δείπνα απέδωσαν.
Η εγχώρια αστική τάξη επέβαλε εκβιαστικά στο ΠΑΣΟΚ τον άνυδρο μπιστικό της Κώστα Σημίτη ώστε να ελέγξει τυχόν «παρεκτροπή» του προς την στήριξη των λαϊκών μαζών. Επέβαλαν δηλαδή αυτόν που με τις πολιτικές του επιλογές συρρίκνωσε την δημοκρατική παράταξη και άνοιξε τον δρόμο της κατάπτυστης δεξιάς επιστροφής όχι στην εξουσία, αλλά στην κυβέρνηση.
Επειδή όπως αποδεικνύεται πανηγυρικά η εξουσία ήταν είναι και θα παραμείνει σε δύο τρία οικονομικά κέντρα στις κουζίνες των οποίων μαγειρεύονται οι πολιτικές αποφάσεις.
Ιλαροτραγικό πρόσχημα της μεγάλης επιστροφής αποτέλεσε ο ισχυρισμός της γοητείας που ασκεί ο εν λόγω «κύριος» στον μεσαίο χώρο.
Όμως μια στιγμή. Αν δεν με απατά η μνήμη μου ένα από τα πρόσφατα συνθήματα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πως εξ’ αιτίας των κυβερνητικών επιλογών, αυτός οικονομικά έχει εξαερωθεί.
Επομένως ή οι προπαγανδιστές του ΠΑΣΟΚ παραπλανούσαν τον λαό κι αυτή η μεταφερόμενη μάζα των ευνοημένων ψηφοφόρων υφίσταται, ή οι ίδιοι σε μια στιγμή πολιτικής παράκρουσης απευθύνονται σε φαντάσματα του παρελθόντος!
Τρίτον τι αποκλείεται δηλώνεται στα μαθηματικά.
Στην πραγματικότητα ο μεσαίος χώρος είναι μια πολιτική εφεύρεση. Κάτι σαν κινηματογραφικό σενάριο. Δεν υπάρχει. Και αν υπήρξε ως ασήμαντο ποσοστό η άγρια λεηλασία του λαϊκού πλούτου τον έχει ισοπεδώσει ως του σημείου της πλήρους εξίσωσής του με την φτώχεια.
Μα οι φορείς της φτώχειας και κυρίως οι απόγονοί τους, η νεολαία, ήδη κλείνουν το μάτι στην παραδοσιακή αριστερά.
Από ποια δεξαμενή θα αντλήσει λοιπόν το ΠΑΣΟΚ τους ψήφους που του υπολείπονται για να επανέλθει στην κυβέρνηση όταν δια μιας του κίνησης στέλνει άναυλα χιλιάδες ψηφοφόρους στ’ αριστερά της πολιτικής γεωγραφίας;
Ή μήπως δεν απασχολεί και τόσο το polite-bureau του η επάνοδός τους επειδή και από τις θέσεις αυτές εξακολουθούν να νέμονται και μάλιστα εκ του ασφαλούς τα κλοπιμαία του λαού;
Στην περίπτωση έτσι που επικυρωθεί από τον Γιώργο Παπανδρέου η προτροπή του λαγού Πάγκαλου και ο άνθρωπος του ΔΟΛ της Siemens, της χρηματιστηριακής ληστείας, των Ολυμπιακών της αρπαχτής, της με το αζημίωτο Ολυμπιακής απαξίωσης του εθνικού αερομεταφορέα, του Γιαννίτσειου ασφαλ(η)στρικού, και άλλων ουκ έστιν αριθμός, τότε στο ΠΑΣΟΚ ας μην εκπλαγούν όταν, τα των ευρωεκλογών αρχής γενομένης ποσοστά του, μειωθούν δραματικά.
Ο καθείς εφ’ ω ετάχθη έγραφε σοφά ο Καβάφης..
ΥΣ:
1)Δυο τρεις αναρτήσεις πίσω και σε σχέση με την «τρομοκρατία» έγραφα πως τα όπλα στην περίπτωση του Ιρλανδικού ΙΡΑ και του Βασκικού ΕΤΑ σίγησαν προσωρινά. Ειλικρινά ούτε και εγώ ανέμενα την τόσο ταχύτατη δικαίωσή μου. Χθες και μετά από οκτώ χρόνια η κλαγγή των όπλων ακούστηκε ξανά στην Βρετανία. Συνέπεια ήταν τέσσερις άγγλοι στρατιώτες νεκροί.
2) Κατά την προεκλογική περίοδο του Ομπάμα όταν όλοι και κυρίως το ελληνικό λόμπυ έτρεχε αφιονισμένο ξοπίσω του, προέτρεπα δημόσια τους Ελληνοαμερικανούς ψηφοφόρους του να κρατούν μικρό καλάθι κυρίως ως προς τις ακάλυπτες επιταγές που αφειδώς μοίραζε σε σχέση με τις Ελληνικές διεκδικήσεις. Και να που μόλις δύο μήνες μετά την πολυτελή ενθρόνισή του αποδεικνύεται πως δεν θα έπρεπε να κρατούν καν καλάθι.. Γιατί θα το γεμίζουν με χαστούκια.. Το πρώτο ήρθε..
Ευγένιος Ανδρικόπουλος
eandrik@otenet.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)