Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026

Η παράσταση νίκης στην ΔΕΘ

Δεν ξέρω πόσοι νεοέλληνες κάθονται μπροστά στην τηλεόραση για ν’ ακούσουν τις ομιλίες και τις συνεντεύξεις των πολιτικών αρχηγών στην ΔΕΘ, πιστεύω λίγοι. 
Όσοι όμως το κάνουν, όταν μιλά ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης λένε «κάτσε να δούμε τι θα πουν», ενώ όταν μιλά ο Μητσοτάκης λένε «κάτσε να δούμε τι θα δώσει»
Καταλαβαίνετε την διαφορά. Στους μεν μετράνε τα λόγια, στον δε μετράνε το χρήμα. 
Στον Τσίπρα και στον Ανδρουλάκη ζυγίζουν την σχέση εξαγγελιών και πραγματικότητας, στον Μητσοτάκη αθροίζουν τι θα μπει στην τσέπη τους. Στους μεν μετρούν αξιοπιστία, στον δε μετρούν κέρδος.

Ας μην γελιόμαστε.
Η «παράσταση νίκης» των δημοσκοπήσεων επικαλύπτει πλήρως αυτά που εκστομίζονται από τα μικρόφωνα της ΔΕΘ. Παράσταση νίκης για τους μη γνωρίζοντες, είναι η απάντηση στο ερώτημα «ανεξαρτήτως του κόμματος που θα ψηφίσετε εσείς, ποιο κόμμα πιστεύετε ότι θα κερδίσει τις εκλογές;». Είναι ο λεγόμενος «αέρας νίκης», που παρασέρνει όλους τους αναποφάσιστους της τελευταίας στιγμής στην κάλπη του θεωρούμενου νικητή, όπως έγινε και το 2023.

Σπάνια βλέπουμε πλέον «παράσταση νίκης» σε δημοσκοπήσεις, καθώς τα νούμερα που βγαίνουν υπέρ της ΝΔ είναι τόσο θηριώδη που έχει καταστήσει αστεία την ίδια την υποβολή της ερώτησης. 
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Ίσα-ίσα, που αποτελεί την ομπρέλα κάτω από την οποία διεξάγεται το πολιτικό παιχνίδι, γενικώς αλλά και στην ΔΕΘ... Αυτή είναι που καθορίζει τον τρόπο που οι πολίτες βλέπουν και κρίνουν τους πρωταγωνιστές του παιγνίου.

Τον Μητσοτάκη τον χειροκροτούν ή τον βρίζουν ως πρωθυπουργό, τους άλλους τους χαζεύουν ως ομιλητές (ή φαφλατάδες) που τα λόγια τους έχουν μόνο θεωρητική αξία, καθότι σ’ αυτή την φάση δεν υπάρχει πιθανότητα να αποδείξουν στην πράξη την αξιοπιστία τους. Γι αυτό, στον Μητσοτάκη βγάζουν κομπιουτεράκι και ανάλογα με το νούμερο που βλέπουν στο καντράν θυμώνουν ή ικανοποιούνται. Στους άλλους δυο κάνουν ίσως ψυχογράφημα ή ανάλυση συμπεριφοράς ή ιστορική αναδρομή με το δικό τους παρελθόν, πάντως αριθμητική δεν μπαίνουν στο κόπο να κάνουν. Αυτή παραμένει χωράφι του Μητσοτάκη, καθώς αυτός μόνο μπορεί να δώσει ή να μην δώσει. Οι άλλοι απλώς λένε.


Κάποιοι θα πουν ότι αυτό είναι στρέβλωση της Δημοκρατίας στην πράξη. Ενδεχομένως και να ναι, καθώς η Δημοκρατία δεν είναι μόνο το δικαίωμα να λέει ο καθένας ό,τι του κατέβει, αλλά και η δυνατότητα εναλλαγής δυνάμεων και προσώπων στην εξουσία. Μόνο που ειδικά γι' αυτή την «στρέβλωση», ο τελευταίος που φταίει είναι ο Μητσοτάκης. Η παροιμιώδης ανικανότητα της σημερινής μας αντιπολίτευσης, είναι κατάδικο της κατασκεύασμα…







Δεν υπάρχουν σχόλια: