Οι ανακοινώσεις της αντιπολίτευσης – με διακριτή διαφορά του ΠΑΣΟΚ – εκτός από καταγγελτική ομοιομορφία, διέπονται από μια κοινότυπη μπουρδολογική καταγραφή, δημοσιογραφικής υφής.
Η Τουρκία δεν αναμένει από την κυβέρνηση, τη Δούρου, τον Τσίπρα, τον Κουτσούμπα ή τον Νατσιό και τον Σαμαρά να της δώσουν την άδεια να λειτουργεί ως αναθεωρητική δύναμη στην περιοχή. Κάνει όσα θεωρεί ότι της υπαγορεύουν το συμφέρον της, η δύναμή της, η δυνατότητα εναλλαγής πολλών και διαφορετικών συμμάχων, η διαχρονική απαγκίστρωσή της από τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Ειδικά σε ένα διεθνές περιβάλλον που ευνοεί περισσότερο από ποτέ την ισχύ των όπλων έναντι του δικαίου.
Η στρατηγική επιλογή και επιδίωξη των «ήρεμων νερών» από την κυβέρνηση Μητσοτάκη πρόσφερε χρόνο και περιθώρια στην Ελλάδα να αυξήσει μεθοδικά την αποτρεπτική ισχύ της, αναβαθμίζοντας την ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων με νέα συστήματα και εξοπλισμούς. Αναζητήθηκαν και βρέθηκαν εθνικές διέξοδοι μέσα από συμμαχίες ισχυρού οικονομικού αποτυπώματος.
Χλευάζοντας τα ήρεμα νερά, οι ταγοί του αριστεροδεξιού (μ)πατριωτισμού ας υποδείξουν τα μέλη των οικογενειών τους που είναι διατεθειμένοι να «θυσιάσουν», αν η αναθεωρητική Τουρκία δεν ζαρώσει στη γωνία από τους... λεονταρισμούς της και θελήσει να δοκιμάσει πόσο την παίρνει να επιβάλει τον ηγεμονισμό της στην περιοχή. Ας ρωτήσουν τι προτιμούν οι οικογένειες των πιλότων που έπεσαν υπέρ καθήκοντος στα νερά του Αιγαίου και όλες αυτές που τα παιδιά τους βρίσκονται στη διάθεση της πατρίδας αυτή τη στιγμή.
Τα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο επίσης δεν προέκυψαν από το ραβδί του Μωυσή, αλλά μέσα από συμμαχίες τις οποίες κατήγγειλαν και καταγγέλλουν οι ίδιοι που σήμερα διεκδικούν τον ρόλο του απηνούς τουρκοφάγου και μεγάλου υπερασπιστή των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Τα «ήρεμα νερά» και η απομείωση της διαρκούς πολεμικής έντασης με την Τουρκία συνέβαλαν στο κλίμα ασφάλειας και στην οικονομία, ώστε να αποπληρώνονται δάνεια ύψους 15 δισ. εντός του 2026, με όφελος 2 δισ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυρία Δούρου, που μέμφεται το ΥΠΕΞ και την ελληνική κυβέρνηση για «απεμπόληση κυριαρχικού δικαιώματος» σχετικά με την ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, δεν αντελήφθη μάλλον επαρκώς όσα συνέβησαν στις αρχές Αυγούστου. Όταν υπεγράφη η συμφωνία για την είσοδο του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Meridiam ως πλειοψηφικού μετόχου στην εταιρεία που υλοποιεί την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου. Ούτε έφτασαν μέχρι την Κουμουνδούρου τα νέα για την υπογραφή της τριμερούς συμφωνίας μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI και της γαλλικής Nexans για τις θαλάσσιες έρευνες βυθού. Ενέργειες και συμφωνίες που καθιστούν το έργο πανευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και, ως εκ τούτου, λιγότερο ευάλωτο στις διαθέσεις της Τουρκίας.
Εφόσον δεν τους κάνει η «εθνική στρατηγική» Μητσοτάκη, ας υποδείξει η συλλογική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ποια θεωρεί εθνικά σωστή. Π.χ. να τερματιστεί η στρατηγική σχέση με το Ισραήλ και να αρχίσουμε εντατικές συνομιλίες με τον Χαλίλ αλ-Χάγια ή τον Μασούντ Πεζεσκιάν. Ίσως να αποσταλεί μια αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ στο Κρεμλίνο να ζητήσει τη μεσιτεία του Πούτιν στον Ερντογάν, για να αποσύρει το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας. Αφού πρώτα στείλουμε πίσω στη Γαλλία τις ακριβές φρεγάτες και τα Ραφάλ.
Για λόγους κοινοβουλευτικής τάξης, αναφέρω τα σχόλια της ΕΛ.ΑΣ. του κ. Τσίπρα μετά τα αντίστοιχα του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι μπορεί δημοσκοπικά να είναι στον προθάλαμο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως αρέσκονται να σημειώνουν, ωστόσο υπολείπεται το θεσμικό στάδιο των εκλογών. Ο Αλέξης Τσίπρας, πάντως, ως πρωθυπουργός, έχει σημαντική εμπειρία από τον «έντιμο τύπο» που «μαζί του ξέρεις πού βρίσκεσαι», όπως είχε περιγράψει, σε εμπιστευτικό κύκλο, τον Ταγίπ Ερντογάν κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Τουρκία.
Ο αρχηγός της ΕΛ.Α.Σ. ζήτησε από την κυβέρνηση να κινηθεί προς δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Να ζητήσει επιπλέον ευρωπαϊκές κυρώσεις προς την Τουρκία και να προχωρήσει στην επανεκκίνηση των διερευνητικών επαφών. Η αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων κυρώσεων είναι αντιστρόφως ανάλογη με το by pass που κάνουν σε αυτές διάφοροι Ευρωπαίοι ηγέτες με ισχυρές και επωφελείς σχέσεις με την Άγκυρα. Καλή ώρα, όπως ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Ισπανίας Σάντσεθ, φίλτατος φίλος του Ταγίπ Ερντογάν.
Όσον αφορά τις διερευνητικές επαφές, που ο κ. Τσίπρας θεωρεί ως πανάκεια στα ελληνοτουρκικά, καλό είναι να θυμηθούμε τα πιο απλά δεδομένα τους. Υπήρξαν 64 κύκλοι διερευνητικών επαφών από το 2002 έως και τον Μάρτιο του 2023. Ελλάδα και Τουρκία κάθισαν στο ίδιο τραπέζι επί περίπου δύο δεκαετίες, χωρίς να καταλήξουν σε σύγκλιση για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Οι 64 γύροι συνομιλιών πρόοδο προς την κατεύθυνση της επίλυσης ουδέν απέφεραν.
Η κυβέρνηση επέλεξε να μετασχηματίσει τον τρόπο του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Σε μια άλλη αρχιτεκτονική. Χωρίς να συγχέεται η πολιτική διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων με τη μοναδική διαφορά που η Αθήνα αναγνωρίζει. Άρα, όταν ο κ. Τσίπρας ζητά «επανεκκίνηση των διερευνητικών», θα είχε ενδιαφέρον να εξηγήσει τι ακριβώς εννοεί. Ζητά να επιστρέψουμε στο μοντέλο των 64 γύρων κουβέντας για την κουβέντα; Ή προτείνει έναν νέο τρόπο διαλόγου; Και, αν προτείνει νέο τρόπο, ποιος είναι; Ποια είναι η εναλλακτική στρατηγική και ποια η τελική επιδίωξη, με δεδομένη τη στρατηγική της Γαλάζιας Πατρίδας;
Η απάντηση σε αυτά θα κρίνει και το βάθος της προετοιμασίας του κυρίου Τσίπρα να συναντηθεί ξανά αργά ή γρήγορα, ως πρωθυπουργός, με τον έντιμο και ξεκάθαρο Ερντογάν για να λύσουν άπαξ δια παντός τις εκκρεμότητες.
Η Τουρκία δεν αναμένει από την κυβέρνηση, τη Δούρου, τον Τσίπρα, τον Κουτσούμπα ή τον Νατσιό και τον Σαμαρά να της δώσουν την άδεια να λειτουργεί ως αναθεωρητική δύναμη στην περιοχή. Κάνει όσα θεωρεί ότι της υπαγορεύουν το συμφέρον της, η δύναμή της, η δυνατότητα εναλλαγής πολλών και διαφορετικών συμμάχων, η διαχρονική απαγκίστρωσή της από τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Ειδικά σε ένα διεθνές περιβάλλον που ευνοεί περισσότερο από ποτέ την ισχύ των όπλων έναντι του δικαίου.
Η στρατηγική επιλογή και επιδίωξη των «ήρεμων νερών» από την κυβέρνηση Μητσοτάκη πρόσφερε χρόνο και περιθώρια στην Ελλάδα να αυξήσει μεθοδικά την αποτρεπτική ισχύ της, αναβαθμίζοντας την ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων με νέα συστήματα και εξοπλισμούς. Αναζητήθηκαν και βρέθηκαν εθνικές διέξοδοι μέσα από συμμαχίες ισχυρού οικονομικού αποτυπώματος.
Χλευάζοντας τα ήρεμα νερά, οι ταγοί του αριστεροδεξιού (μ)πατριωτισμού ας υποδείξουν τα μέλη των οικογενειών τους που είναι διατεθειμένοι να «θυσιάσουν», αν η αναθεωρητική Τουρκία δεν ζαρώσει στη γωνία από τους... λεονταρισμούς της και θελήσει να δοκιμάσει πόσο την παίρνει να επιβάλει τον ηγεμονισμό της στην περιοχή. Ας ρωτήσουν τι προτιμούν οι οικογένειες των πιλότων που έπεσαν υπέρ καθήκοντος στα νερά του Αιγαίου και όλες αυτές που τα παιδιά τους βρίσκονται στη διάθεση της πατρίδας αυτή τη στιγμή.
Τα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο επίσης δεν προέκυψαν από το ραβδί του Μωυσή, αλλά μέσα από συμμαχίες τις οποίες κατήγγειλαν και καταγγέλλουν οι ίδιοι που σήμερα διεκδικούν τον ρόλο του απηνούς τουρκοφάγου και μεγάλου υπερασπιστή των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Τα «ήρεμα νερά» και η απομείωση της διαρκούς πολεμικής έντασης με την Τουρκία συνέβαλαν στο κλίμα ασφάλειας και στην οικονομία, ώστε να αποπληρώνονται δάνεια ύψους 15 δισ. εντός του 2026, με όφελος 2 δισ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυρία Δούρου, που μέμφεται το ΥΠΕΞ και την ελληνική κυβέρνηση για «απεμπόληση κυριαρχικού δικαιώματος» σχετικά με την ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, δεν αντελήφθη μάλλον επαρκώς όσα συνέβησαν στις αρχές Αυγούστου. Όταν υπεγράφη η συμφωνία για την είσοδο του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Meridiam ως πλειοψηφικού μετόχου στην εταιρεία που υλοποιεί την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου. Ούτε έφτασαν μέχρι την Κουμουνδούρου τα νέα για την υπογραφή της τριμερούς συμφωνίας μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI και της γαλλικής Nexans για τις θαλάσσιες έρευνες βυθού. Ενέργειες και συμφωνίες που καθιστούν το έργο πανευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και, ως εκ τούτου, λιγότερο ευάλωτο στις διαθέσεις της Τουρκίας.
Εφόσον δεν τους κάνει η «εθνική στρατηγική» Μητσοτάκη, ας υποδείξει η συλλογική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ποια θεωρεί εθνικά σωστή. Π.χ. να τερματιστεί η στρατηγική σχέση με το Ισραήλ και να αρχίσουμε εντατικές συνομιλίες με τον Χαλίλ αλ-Χάγια ή τον Μασούντ Πεζεσκιάν. Ίσως να αποσταλεί μια αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ στο Κρεμλίνο να ζητήσει τη μεσιτεία του Πούτιν στον Ερντογάν, για να αποσύρει το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας. Αφού πρώτα στείλουμε πίσω στη Γαλλία τις ακριβές φρεγάτες και τα Ραφάλ.
Για λόγους κοινοβουλευτικής τάξης, αναφέρω τα σχόλια της ΕΛ.ΑΣ. του κ. Τσίπρα μετά τα αντίστοιχα του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι μπορεί δημοσκοπικά να είναι στον προθάλαμο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως αρέσκονται να σημειώνουν, ωστόσο υπολείπεται το θεσμικό στάδιο των εκλογών. Ο Αλέξης Τσίπρας, πάντως, ως πρωθυπουργός, έχει σημαντική εμπειρία από τον «έντιμο τύπο» που «μαζί του ξέρεις πού βρίσκεσαι», όπως είχε περιγράψει, σε εμπιστευτικό κύκλο, τον Ταγίπ Ερντογάν κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Τουρκία.
Ο αρχηγός της ΕΛ.Α.Σ. ζήτησε από την κυβέρνηση να κινηθεί προς δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Να ζητήσει επιπλέον ευρωπαϊκές κυρώσεις προς την Τουρκία και να προχωρήσει στην επανεκκίνηση των διερευνητικών επαφών. Η αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων κυρώσεων είναι αντιστρόφως ανάλογη με το by pass που κάνουν σε αυτές διάφοροι Ευρωπαίοι ηγέτες με ισχυρές και επωφελείς σχέσεις με την Άγκυρα. Καλή ώρα, όπως ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Ισπανίας Σάντσεθ, φίλτατος φίλος του Ταγίπ Ερντογάν.
Όσον αφορά τις διερευνητικές επαφές, που ο κ. Τσίπρας θεωρεί ως πανάκεια στα ελληνοτουρκικά, καλό είναι να θυμηθούμε τα πιο απλά δεδομένα τους. Υπήρξαν 64 κύκλοι διερευνητικών επαφών από το 2002 έως και τον Μάρτιο του 2023. Ελλάδα και Τουρκία κάθισαν στο ίδιο τραπέζι επί περίπου δύο δεκαετίες, χωρίς να καταλήξουν σε σύγκλιση για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Οι 64 γύροι συνομιλιών πρόοδο προς την κατεύθυνση της επίλυσης ουδέν απέφεραν.
Η κυβέρνηση επέλεξε να μετασχηματίσει τον τρόπο του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Σε μια άλλη αρχιτεκτονική. Χωρίς να συγχέεται η πολιτική διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων με τη μοναδική διαφορά που η Αθήνα αναγνωρίζει. Άρα, όταν ο κ. Τσίπρας ζητά «επανεκκίνηση των διερευνητικών», θα είχε ενδιαφέρον να εξηγήσει τι ακριβώς εννοεί. Ζητά να επιστρέψουμε στο μοντέλο των 64 γύρων κουβέντας για την κουβέντα; Ή προτείνει έναν νέο τρόπο διαλόγου; Και, αν προτείνει νέο τρόπο, ποιος είναι; Ποια είναι η εναλλακτική στρατηγική και ποια η τελική επιδίωξη, με δεδομένη τη στρατηγική της Γαλάζιας Πατρίδας;
Η απάντηση σε αυτά θα κρίνει και το βάθος της προετοιμασίας του κυρίου Τσίπρα να συναντηθεί ξανά αργά ή γρήγορα, ως πρωθυπουργός, με τον έντιμο και ξεκάθαρο Ερντογάν για να λύσουν άπαξ δια παντός τις εκκρεμότητες.
Κατερίνα Γαλανού
18/08/2026
18/08/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου