Κόμματα στο περίπου, μόνον με έναν αρχηγό

Η μία με το που έκανε κόμμα, καταποντίστηκε και ο άλλος έκανε κόμμα, χωρίς να… κάνει κόμμα. 

Υπάρχει μια μάζωξη περίπου 70 στελεχών και τίποτα άλλο. Και χθες ανακοινώθηκε πως ο Α. Τσίπρας δε θα προχωρήσει σε διεξαγωγή συνεδρίου πριν από τις εκλογές.
Γιατί να μπλέξει ο άνθρωπος με παλαιοκομμουνιστικές τελετουργίες; 

Γιατί να γίνεται συνεδριακός διάλογος; 

Εκεί μπορεί κάποιοι να καταθέσουν δική τους πλατφόρμα και ο ηγέτης να βρει ξανά μπροστά του όλα όσα τον ταλαιπώρησαν επί ΣΥΡΙΖΑ. Τέρμα όλα αυτά. Αρχηγού παρόντος πάσα αρχή παυσάτω. Άλλωστε οι πόρτες εξόδου της ΕΛ.Α.Σ. είναι ανοικτές ώστε όποιος θέλει μπορεί να φύγει. Οι πόρτες εισόδου είναι κλειστές. Εισέρχονται μόνον οι υψηλοί προσκεκλημένοι με την επίδειξη της πρόσκλησης.
Αυτή ακριβώς είναι η ουσία του rebranding. 

Ο αρχηγός δε ζητά λευκή επιταγή. Αυτός έχει το μπλοκάκι της επιταγής και δεν δίνει λογαριασμό σε κανένα. Δε θέλησε να σχηματίσει κοινοβουλευτική ομάδα, δεν τη σχημάτισε. Δε θέλει να συγκροτήσει κομματικά όργανα, δεν κάνει συνέδριο που θα τα εκλέξει. Ο απόλυτος άρχων του παιχνιδιού. Τώρα αν λένε και μερικές ανοησίες τα μπουμπούκια που μάζεψε δίπλα του, δεν πειράζει. Καλύτερα αυτές οι ανοησίες, παρά οι διαφωνίες του Τσακαλώτου και της Δούρου. Ούτως ή άλλως ο αρχηγός πιστεύει πως η δεύτερη θέση είναι καπαρωμένη, συλλάβει, δεν συλλάβει τον Νετανιάχου η Θεώνη. Και τα κοσμήματα του σ. Παππά ήδη ξεχάστηκαν. Οι δε μεγάλοι χορηγοί δεν έχουν πού αλλού να στραφούν... προς το παρόν.

Στο κάτω κάτω, αν το πράγμα στραβώσει πολύ και το ΠΑΣΟΚ πλησιάσει, έχει τον Χάρη Δούκα. Θα κάνει μια δήλωση και πάρ΄τον κάτω τον Ανδρουλάκη. Είναι γνωστό πως ο Μαμντάνι της Αθήνας είναι το φανερό πλέον χαρτί του Α. Τσίπρα το οποίο θα ενεργοποιηθεί όταν πρέπει.

Νομίζω πως και η «Ελπίδα» βαδίζει στον οργανωτικό τομέα στα χνάρια της ΕΛΑΣ. 

Μόνο που σε αυτήν την περίπτωση υπάρχει διαρχία. Δύο γυναίκες κρατούν τα ηνία ενός σχήματος που κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Και εδώ οι πόρτες... εξόδου είναι ανοικτές και παρατηρείται ένας συνωστισμός. Τόσο μεγάλος, ώστε ενδέχεται στο τέλος να μείνουν μόνες οι δύο κυρίες μαζί με έναν κλειστό κύκλο συγγενών και φίλων. Κάτι σα λέσχη. Το πώς τα εκατομμύρια πολιτών, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, εξαφανίστηκαν και ο χώρος συρρικνώθηκε σε ένα κλειστό κλαμπ, αυτό το αξιοπερίεργο γεγονός έχει αναλυθεί επαρκώς και θα διδάσκεται υποθέτω στα σεμινάρια της επιστήμης της πολιτικής.

Αν κοιτάξουμε τη μεγάλη εικόνα θα διαπιστώσουμε ότι, πλην της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΚΕ, όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί σχηματισμοί είναι ο αρχηγός και το απολύτως τίποτα άλλο. 

Γιατί να έχει γραφεία σε όλη την Ελλάδα; 

Αγοράζει τηλεοπτικό χρόνο σε όλα τα περιφερειακά κανάλια και σχεδόν κάθε εβδομάδα βρίσκεται μέσα σε κάθε ελληνικό σπίτι και είναι και ο πρώτος μάγκας. 

Το ίδιο και η άλλη. 

Ο καβγάς είναι το απόλυτο πολιτικό της όπλο, ισοδύναμο με εκατοντάδες τοπικές οργανώσεις, που έχουν και τα έξοδά τους.

Κάπως έτσι έχουμε διολισθήσει ανεπαισθήτως στην περιοχή των «περίπου» κομμάτων.

Σάκης Μουμτζής
13/09/2026