Τα περιστέρια του Βγενόπουλου, ο Τσίπρας και οι κουρασμένοι…

Ο Ανδρέας Βγενόπουλος συνήθιζε να λέει την ιστορία με τα περιστέρια, θέλοντας να δείξει ότι οι επενδυτές διαθέτουν ασθενή μνήμη. 

Ένα περιστέρι, λοιπόν, κατεβαίνει να πιει νερό στο συντριβάνι και την ώρα εκείνη ερχότανε κάποιος και το κτυπούσε. Το περιστέρι έφευγε τρομαγμένο. Έπειτα από λίγα λεπτά ξεχνούσε τι είχε συμβεί και… επέστρεφε στο συντριβάνι. 

Θυμήθηκα τον συγχωρεμένο και την ιστορία του ακούγοντας τον Αλέξη Τσίπρα. Και δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι το εκλογικό σώμα μπορεί να ξανακατέβει στο… συντριβάνι!

Ο κ. Τσίπρας μας λέει ότι δεν ήξερε την προηγούμενη φορά πώς θα καταφέρει να πετύχει τους στόχους του. Αλλά τώρα ξέρει. 

Το πρόβλημα είναι ότι δεν μας λέει ακριβώς ποιοι είναι αυτοί οι στόχοι του. Θυμόμαστε, για παράδειγμα, την προηγούμενη φορά που μας έλεγε ότι ήθελε να μετατρέψει την Ελλάδα στην Βενεζουέλα της Ευρώπης. Σήμερα διαμαρτύρεται επειδή κάποιοι τον αποκαλούν Μαδούρο της Μεσογείου.
Προσωπικά θέλω να πιστέψω ότι ο Αλέξης Τσίπρας του 2026 δεν είναι ίδιος με τον Αλέξη Τσίπρα του 2015. Αν αυτό είναι τελικά αλήθεια, θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας που ένας πολιτικός άλλαξε τόσο πολύ! Από την άλλη θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι μόνο και μόνο το γεγονός ότι μας βάζει στη διαδικασία να αναρωτηθούμε δείχνει έναν ιδιαίτερα ταλαντούχο άνθρωπο. Δεν μπορεί αυτό να το πετύχει ο καθένας…

Επενδυτικά προϊόντα vs χρηματιστηριακά εργαλεία: Πώς να γυρνάς μια βίδα με ένα πριόνι

Βρέθηκα προ ημερών σε μια παρέα με αρκετούς νέους ανθρώπους με ενδιαφέρουσες επαγγελματικές καριέρες, κυρίως στον χώρο μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών. Παρά τη θερινή χαλαρότητα, η συζήτηση άγγιξε και το θέμα των αποταμιεύσεων, των επενδύσεων και της ανάγκης δημιουργίας παράλληλων εισοδημάτων. Ένα θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα, όσους αντιλαμβάνονται την σκληρή γλώσσα των αριθμών, που αποδεικνύει ότι το συνταξιοδοτικό δεν σώζεται με τίποτα.
Εκείνο που με εξέπληξε αρνητικά είναι το γεγονός, ότι ανάμεσα σε αυτούς τους ορθολογιστές κατά τα άλλα, νέους ανθρώπους, η έννοια της επένδυσης, έχει λάβει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά από τα κλασσικά.
Έτσι διαπίστωσα ότι οι νέοι αυτοί δεν εστιάζουν τόσο στο προϊόν στο οποίο επενδύουν, όσο στα χρηματιστηριακά εργαλεία που χρησιμοποιούν για τις επενδύσεις τους. Και δεν αναφερόμαστε στα κριτήρια της επιλογής των επενδυτικών τους προϊόντων. Ούτε αναφερόμαστε στον μακροπρόθεσμο ή βραχυπρόθεσμο ορίζοντα των κινήσεων τους. Αλλά καθαρά στα εργαλεία.
Διότι όπως φαίνεται η κλασσική αγορά των μετοχών, ομολόγων, αμοιβαίων κεφαλαίων ή ακόμα και των ETFs, δηλαδή των μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων που διαπραγματεύονται σαν μετοχές, στα μάτια των νέων είναι ήδη ξεπερασμένη. Εκείνο που τους ενδιαφέρει περισσότερο είναι το χρηματιστηριακό εργαλείο για να κερδοσκοπήσει κανείς πάνω στην άνοδο ή την πτώση της τιμής ενός περιουσιακού στοιχείου. Και όχι το ίδιο το περιουσιακό στοιχείο, το επενδυτικό προϊόν και η αξία που το συνοδεύει...

Α. Τσίπρας: Νόμιζε πως το έκανε καλύτερο!

«Το 2015 ήξερα τι θέλω να κάνω και τι θέλω να γίνει, αλλά δεν ήξερα πώς ακριβώς μπορεί αυτό να γίνει». 

Δήλωσε στη γνωστή συνέντευξή του ο πρώην πρωθυπουργός. «Σήμερα, όχι μόνο ξέρω τι θέλω, αλλά και πώς να το κάνω.» 

Έτσι, πίστεψε πως μας καθησύχασε, προβάλλοντας την κτηθείσα εν τω μεταξύ γνώση.
Όμως το πρόβλημα του 2015, το οποίο λίγο έλειψε να καταστρέψει την Ελλάδα, βρισκόταν σε αυτό που δηλώνει σήμερα πως «ήξερα τι θέλω να κάνω». Ήθελε να σκίσει τα μνημόνια με έναν νόμο και ένα άρθρο. Και σήμερα αισθάνεται ικανοποιημένος για τον στόχο του και κάνει την αυτοκριτική του για τα μέσα που χρησιμοποίησε. Όμως το σκίσιμο των μνημονίων, η ρήξη με τους δανειστές, δηλαδή το μείζον, δεν επιδεχόταν πολλές τακτικές κινήσεις οι οποίες, σε τελική ανάλυση, αποτελούν το έλασσον. Όταν ο Α. Τσίπρας, μετά από τόσα χρόνια, δεν επανεκτιμά αυτό που ήθελε να κάνει, το στρατηγικό του στόχο, αυτό σημαίνει πως δεν κατάλαβε τίποτα από τα όσα συνέβησαν.

Αν όντως θα ήθελε να καθησυχάσει για τις σημερινές του προθέσεις ένα κοινό που τον βλέπει με δικαιολογημένη καχυποψία, θα έπρεπε να παραδεχθεί πως ο αντιμνημονιακός λόγος και η επιμονή σε αυτόν ολόκληρο το πρώτο εξάμηνο του 2015 ήταν η βασική αιτία του 3ου, βαρύτερου και αχρείαστου μνημονίου. 

Αντί αυτής της παραδοχής, δίνοντας εξετάσεις στο αριστερό ακροατήριο...

Κάνε κι εσύ ένα κόμμα… προλαβαίνεις!

Υπήρχε κάποτε μια εποχή που για να φτιάξεις κόμμα χρειαζόσουν κάτι περισσότερο από ένα πρόσωπο, μια ιστορία, μερικές χιλιάδες ακολούθους και την πεποίθηση ότι «ο κόσμος είναι μαζί σου». 

Χρειαζόσουν ιδέες. Οργάνωση. Πρόγραμμα. Στελέχη. Πολιτικές επεξεργασίες. Συμμαχίες. Κυρίως, όμως, χρειαζόσουν κόμμα. 

Σήμερα, φαίνεται πως η συνταγή έχει απλοποιηθεί εντυπωσιακά: Βρες ένα πρόσωπο με υψηλή αναγνωρισιμότητα, πρόσθεσε κοινωνική αγανάκτηση, λίγο αντισυστημισμό, αρκετή δυσπιστία απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα και… κάνε κι εσύ ένα κόμμα. Μπορείς! 

Το σουρεαλιστικό σκηνικό που εκτυλίσσεται γύρω από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού δεν είναι, επομένως, απλώς μία ακόμη ιστορία εσωκομματικών αναταράξεων. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι ένα ακόμη επεισόδιο σε ένα πολιτικό φαινόμενο που εξαπλώνεται: την προσωποκεντρική ίδρυση κομμάτων. 

Κόμματα που δεν προκύπτουν από μια μακρά ιδεολογική ή κοινωνική ζύμωση, αλλά από τη δυναμική ενός προσώπου. Κόμματα που μοιάζουν περισσότερο με πολιτικές πλατφόρμες γύρω από έναν κεντρικό πρωταγωνιστή παρά με οργανώσεις στις οποίες το πρόσωπο είναι μέρος μιας συλλογικής πολιτικής προσπάθειας. Και εδώ υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση. 

Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος έχει ισχυρό κοινωνικό αποτύπωμα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι διαθέτει πολιτικό κόμμα. 

Το γεγονός ότι κάποιος εξέφρασε με αυθεντικότητα μια κοινωνική οργή δεν σημαίνει ότι έχει απαντήσεις για τη φορολογία, την οικονομία, την άμυνα, την εξωτερική πολιτική, την παιδεία, την υγεία, την αγορά εργασίας ή την Ευρώπη. 

Και κυρίως: το γεγονός ότι ένα πρόσωπο απέκτησε τεράστια δημόσια απήχηση δεν σημαίνει ότι γύρω του μπορεί αυτομάτως να οικοδομηθεί μια δημοκρατική πολιτική οργάνωση. 

Άλλο κοινωνικό κεφάλαιο. Άλλο πολιτικό κεφάλαιο. Και άλλο κομματικός οργανισμός. Η διαφορά είναι τεράστια. ...

Καθεστώς αμνησίας

Το επικοινωνιακό ταλέντο του Αλέξη Τσίπρα να παρουσιάζει ακόμη και την πολιτική του αποτυχία ως προσόν για να διεκδικήσει εκ νέου την πρωθυπουργία συμπυκνώνεται στη φράση «το ’15 ήξερα τι ήθελα, αλλά δεν ήξερα πώς. Σήμερα ξέρω και τι γίνεται και τι δεν γίνεται» 

που διατύπωσε στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του στο in.gr. 

Όμως, με την αυτοπεποίθηση κάποιου που θεωρεί ότι κατέκτησε την πολιτική του ωρίμανση, ο πρώην πρωθυπουργός άθελά του περιέγραψε τους λόγους για τους οποίους οι Έλληνες δεν θα του εμπιστευτούν ξανά τη διακυβέρνηση της χώρας. 

Ο πρώτος λόγος είναι πως με την παραδοχή ότι τότε δεν ήξερε πώς, αλλά σήμερα ξέρει, αξιώνει επιπλέον επιβράβευση επειδή το 2015 μια ολόκληρη χώρα πλήρωσε πολύ ακριβά το προσωπικό του σεμινάριο επιμόρφωσης! 

Ο δεύτερος είναι η επανάληψη της υποκρισίας. 

Διότι προφανώς τότε γνώριζε -διότι πλειστάκις είχε ενημερωθεί και προειδοποιηθεί- ότι τα μνημόνια δεν σκίζονται, το χρέος δεν διαγράφεται και οι αγορές δεν θα χορεύουν όταν εμείς θα βαράμε τα νταούλια. Προτίμησε όμως να παραπλανήσει τους ψηφοφόρους και ακόμα χειρότερα να λοιδορήσει ως «μνημονιακό», «γερμανοτσολιά», «προσκυνημένο» όποιον τολμούσε να επισημάνει ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. 

Ο τρίτος είναι πως σήμερα ζητά τα δίδακτρα της πολιτικής του εκμάθησης, που πλήρωσε η χώρα, να εγγραφούν ως πολύτιμη κυβερνητική εμπειρία στο βιογραφικό του, ώστε, έστω κι έτσι, να πλασαριστεί ως ο ικανός διαχειριστής που ζητά να συγκριθεί με τον νυν CEO του «συστήματος» για να τον αντικαταστήσει. 

Αλήθεια πιστεύει ότι σε αυτό το επίπεδο και με αυτά τα κριτήρια η σύγκριση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον ευνοεί; ...

Η προεδρία της ΕΕ, ο Μητσοτάκης και η αντιπολίτευση που σφυρίζει αδιάφορα

Υπάρχει κάποιος-κάποια από τα αντιπολιτευτικά κόμματα, τα οποία προσπαθούν να καλύψουν κάτω από το χαλί τα… υπαρξιακά τους θέματα, που να προεδρεύσει της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027; 

Κάποιος-κάποια που θα προέδρευε ύστερα από εισβολή μεταναστών τύπου Θέουτα σε χώρα της ΝΑ Ευρώπης; 

Όλα όσα εξελίσσονται στο διεθνές πεδίο -κάποια από αυτά όχι πολύ μακριά μας, άλλα απειλητικά κοντά- έχουν χαρακτήρα κοσμογονίας, η οποία, ενώ συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, δεν γίνεται κατανοητή όπως και όσο θα έπρεπε. 

Δεν είναι μόνο οι γεωπολιτικές ανατροπές και η ματαίωση των βεβαιοτήτων, δεν είναι απλώς οι βραχυπρόθεσμες οικονομικές και όποιες άλλες επιπτώσεις, ούτε καν οι πληθωριστικές πιέσεις και η ενεργειακή ανασφάλεια. 

Αυτά που συμβαίνουν και όσα θα προκύψουν ως αλυσιδωτές αντιδράσεις στη διαδικασία διαμόρφωσης του «θαυμαστού νέου κόσμου» απαιτούν και προϋποθέτουν γενναίες αναθεωρήσεις, προσαρμογές πολιτικής σκέψης και στρατηγικής, αναπροσανατολισμούς εθνικών προτεραιοτήτων, πιθανώς και ανατροπές δογμάτων και παγιωμένων θέσεων...

Επιτέλους, παραγωγικό άλμα

Μέσα στον Αύγουστο, την ώρα που οι τελευταίοι εγκαταλείπουν τις πόλεις ενόψει Δεκαπενταύγουστου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκάλεσε την Κυβερνητική Επιτροπή Βιομηχανίας. 

Πιθανότατα αποτελούσε μέρος της προετοιμασίας του ενόψει ΔΕΘ, η οποία φέτος αποκτά χαρακτήρα τετραετίας μέτρων για όλους και κυρίως πολιτικού διακυβεύματος ενόψει μιας σκληρής προεκλογικής περιόδου. 

Τι οικονομία, ποιο παραγωγικό μοντέλο θα έχει η Ελλάδα το 2030, μπαίνοντας στον τρίτο αιώνα της ανεξάρτητης κρατικής της υπόστασης; 

Προφανώς, ο Αύγουστος μάς θυμίζει πόσο σημαντικός είναι ο τουρισμός. 

Οι ταξιδιωτικές εισπράξεις που έφτασαν το ιστορικό ρεκόρ των €23,63 δισ. και οι σχεδόν 38 εκατομμύρια επισκέπτες το επιβεβαιώνουν. 

Όμως, ένα παραγωγικό μοντέλο δεν θεωρείται ολοκληρωμένο, όταν ο βασικός πυλώνας του παραμένει ευάλωτος στις διεθνείς κρίσεις. 

Μια πραγματικά ανθεκτική οικονομία χρειάζεται παραγωγή και προϊόντα προς εξαγωγή, που δημιουργούν μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία. Και επειδή παραγωγή χωρίς φθηνή ενέργεια δεν υφίσταται, από το 2019 που η Ελλάδα είχε την ακριβότερη χονδρική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη και εισήγαγε περίπου το 18% των αναγκών της, το 2026 είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος καθαρός εξαγωγέας στην Ευρώπη. 

Από την ακριβότερη αγορά του 2019 βρίσκεται φέτος στην έβδομη φθηνότερη. 

Το ερώτημα λοιπόν είναι αν τα θετικά αποτελέσματα μιας καλοσχεδιασμένης ενεργειακής πολιτικής μπορούν να αλλάξουν την παραγωγική βάση της χώρας...

Τα fake news περί του κατά κεφαλήν εισοδήματος και το ΠΑΣΟΚ

Δεν μπορεί. Κάποιος μας κοροϊδεύει. 

Το διαζύγιο του ΠΑΣΟΚ με τους πραγματικούς αριθμούς και την οικονομική πραγματικότητα, είναι γεγονός. 

Και δυστυχώς όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, το διαζύγιο παύει να είναι συναινετικό και μετατρέπεται σε μια λυσσαλέα διαμάχη άνευ προηγουμένου 

όχι μόνο με την απλή λογική, αλλά και με την απλή αριθμητική του Δημοτικού σχολείου.

Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πάρει τα μαθήματα του, από την τουλάχιστον άστοχη ταύτιση του με τους «ξυλόλιους». 

Δεν έχει πάρει τα μαθήματα του από τη λαϊκίστικη στάση του απέναντι στη δήθεν ιδιωτικοποίηση του νερού. 

Με αποτέλεσμα το ηγετικό δίδυμο Ανδρουλάκη – Τσουκαλά, να οδηγεί το ΠΑΣΟΚ μακριά από τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους. 

Στο άρθρο: «Τo τέλος του διδύμου Ανδρουλάκη - Τσουκαλά, στο ΠΑΣΟΚ», εδώ, εκτιμούσαμε ότι στο τελευταίο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ υπήρχε μια ευκαιρία το κόμμα να απομακρυνθεί από την εριστική γλώσσα, τη ρηχή επιχειρηματολογία, τα ξυλόλια, τα μπαζώματα, τα ιπτάμενα εξαφανισμένα βαγόνια, τη «δυσωδία», την «Ουγκάντα της Ευρώπης», τη «χειραγώγηση της ενημέρωσης», τον «ακροδεξιό τραμπουκισμό», τον «εκφασισμό», που συνοδεύεται από την κλασσική επωδό: «είστε επικίνδυνοι τυχοδιώκτες και πρέπει να φύγετε». 

Ωστόσο, διαψευστήκαμε. Και όπως φαίνεται το αρχηγικό δίδυμο Ανδρουλάκη – Τσουκαλά συνεχίζει ακάθεκτο το έργο της περαιτέρω συρρίκνωσης του κόμματος...

Βενζίνη και diesel πιέζουν τα νοικοκυριά – Στα ύψη το κόστος μετακίνησης για τους αδειούχους

Με το κόστος των καλοκαιρινών μετακινήσεων να παραμένει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, οι αδειούχοι του Αυγούστου καλούνται και φέτος να διαθέσουν σημαντικά μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού τους μόνο για το γέμισμα του ρεζερβουάρ. 

Παρά τη σχετική αποκλιμάκωση που καταγράφει το τελευταίο διάστημα η διεθνής αγορά πετρελαίου, οι τιμές στα ελληνικά πρατήρια εξακολουθούν να κινούνται πάνω από το όριο των 2 ευρώ ανά λίτρο, ενώ στους δημοφιλείς νησιωτικούς προορισμούς παραμένουν αισθητά υψηλότερες.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται πλέον και στα στοιχεία του πληθωρισμού, τα οποία καταγράφουν ότι η ενέργεια εξακολουθεί να αποτελεί βασική πηγή ανατιμήσεων. Σε ετήσια βάση, το πετρέλαιο κίνησης εμφανίζει αύξηση 22%, η βενζίνη 13,3%, το φυσικό αέριο 16,7%, το πετρέλαιο θέρμανσης 53,2% και τα στερεά καύσιμα 4,1%, ενώ ως συνέπεια αυτής της ανόδου το κόστος των αεροπορικών μεταφορών αυξήθηκε κατά 17,5%. 

Την ίδια στιγμή, μοναδική εξαίρεση στον ενεργειακό τομέα αποτελεί ο ηλεκτρισμός, όπου οι τιμές καταγράφουν ετήσια υποχώρηση 2,8%...

Πάνω από τα 2 ευρώ η μέση τιμή ...

Η Ισπανία, η Θέουτα και η FIFA: Ακροδεξιοί και ακροαριστεροί τυχοδιώκτες μπαίνουν μαζί στο γήπεδο!

Τα γεγονότα στον βορειοαφρικανικό ισπανικό θύλακα της Θέουτα δεν συνηγορούν απλά υπέρ των αυτοδύναμων κυβερνήσεων με ενιαία εξωτερική και μεταναστευτική πολιτική, που δεν χρειάζεται να διαπραγματεύονται με ετερόκλητα πλήθη «συμμάχων». 

Αποδεικνύουν ότι ακροαριστερά και ακροδεξιά είναι τόσο τυχοδιώκτες που συνενώνουν δυνάμεις αρκεί να υπηρετήσουν τις ιδεοληψίες τους. Ακόμη και μέσω… ποδοσφαίρου!
Είναι γνωστό ότι στην Ισπανία το ακροδεξιό κόμμα VOX διακρίνεται για την ακραία αντιμεταναστευτική πολιτική του.
Είναι επίσης γνωστό ότι η Ενωμένη Αριστερά (Sumar) και οι Podemos τάσσονται υπέρ των μεταναστών και συχνά υποχρεώνουν τον Σοσιαλιστή πρωθυπουργό, Πέδρο Σαντσεθ να υποκύπτει σε πιέσεις όσον αφορά στη μεταναστευτική πολιτική.
Για να τελειώνουμε και με διάφορες «ελληνικές ερμηνείες», σημειώνω εδώ ότι αυτό δεν έχει σχέση με την τελευταία νομιμοποίηση, διότι αυτή αφορά Λατινοαμερικανούς που ζουν και εργάζονται στην Ισπανία και – το κυριότερο – μιλούν ισπανικά και είναι περιζήτητοι μεταξύ των εργοδοτών που ματαίως αναζητούν εργαζομένους, μεταξύ άλλων, για τον αγροτικό τομέα, στον οποίο στηρίζεται η ισπανική οικονομία...

Ψυχραιμία, μη χάσουμε τα μυαλά μας!

Παρατηρώ πως η συμφωνία αμυντικής συνδρομής που συνήφθη μεταξύ Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας προκάλεσε μια αναταραχή σε σχολιαστές του Διαδικτύου που μπορούν να αναλύουν τα διεθνή θέματα. 

Είναι πολύ νωρίς για να εκτιμήσουμε την κατάσταση, καθώς οι όροι αυτής της συνεργασίας δεν έχουν διευκρινιστεί ακόμη. 

Σε αυτή τη φάση το κομβικό ερώτημα είναι αν αυτή η τριμερής συμφωνία έγινε με την έγκριση ή και την παρότρυνση των ΗΠΑ ή τουναντίον έγινε λόγω της αδυναμίας της υπερδύναμης να διαχειριστεί με επιτυχία τον πόλεμο με το Ιράν και όχι μόνο. Η εγκατάλειψη του Αφγανιστάν, επί προεδρίας Μπάιντεν, δεν έχει ξεχαστεί.

Αν τα τρία κράτη έκριναν πως η ανεπάρκεια των ΗΠΑ δημιουργεί ένα στρατηγικής σημασίας κενό στην περιοχή, αυτά τα κράτη με την πρόσφατη συμφωνία έσπευσαν να το καλύψουν. Εκ πρώτης όψεως και με βάση τα σημερινά δεδομένα η συγκεκριμένη εξέλιξη φαίνεται να αφορά την ευρύτερη περιοχή του Κόλπου. Αν όμως επεκταθεί, τότε θα δημιουργηθούν άλλης τάξεως ζητήματα. Και αναφέρομαι στο ενδεχόμενο να ενταχθεί στην τριμερή και η Συρία, κάτι το οποίο θα επιδιώξει η Τουρκία. Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης πως σε αυτήν την περίπτωση άμεσα εμπλέκεται το Ισραήλ και ο κακός χαμός θα είναι προ των πυλών...

Agroinflation: O κρυφός πληθωρισμός που τινάζει την μπάνκα στον αέρα

Οι αγορές εμπορευμάτων όσον αφορά τα αγροτικά προϊόντα βρίσκονται το τελευταίο διάστημα σε αναβρασμό. 

Οι αγορές πλέον τιμολογούν και ενσωματώνουν στις τιμές τους έναν πολύπλοκο συνδυασμό πολέμου, καύσωνα, στενότερων περιθωρίων παραγωγής και αυξανόμενων ενεργειακών δαπανών. 

Σε αντίθεση με παλαιότερες εποχές που τιμολογούσαν κάποιες μεμονωμένες και συγκυριακές ελλείψεις σε συγκεκριμένα αγροτικά προϊόντα.
Οι αγορές αγροτικών προϊόντων αρχίζουν να κινούνται σαν ο κόσμος να ανακάλυψε ξαφνικά μια ακόμη ευάλωτη και εύθραυστη εφοδιαστική αλυσίδα, που ήταν κρυμμένη στην κοινή θέα.

Ο δείκτης Bloomberg Agriculture Spot Index έχει σκαρφαλώσει στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 36 μηνών, επεκτείνοντας μια ανοδική πορεία επτά εβδομάδων, καθώς η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, ο καύσωνας και η αβεβαιότητα των καιρικών συνθηκών συγκλίνουν αρνητικά στους σημαντικότερους διαδρόμους παραγωγής και μεταφορών του πλανήτη. Το σιτάρι έχει εκτιναχθεί πάνω από τα επίπεδα που είχαμε να δούμε από...

Ένωση Εισαγγελέων για τις επιθέσεις στον Άρειο Πάγο: Καταπέλτης για ΜΜΕ, ΠΑΣΟΚ & ΕΛΑΣ

Ηχηρή παρέμβαση της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος για τις επιθέσεις κατά του Αρείου Πάγου από συγκεκριμένα ΜΜΕ (βλ. αυτά που διαθέτει και ελέγχει ο Β. Μαρινάκης), κόμματα της τοξικής αντιπολίτευσης, και της εξωκοινοβουλευτικής ΕΛΑΣ του Τσίπρα.
Με ανακοίνωσή της η Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος εκφράζει τον «έντονο προβληματισμό της για τη χρήση χαρακτηρισμών που υπερβαίνουν τα όρια της αυστηρής κριτικής μιας εισαγγελικής κρίσης», όσον αφορά πρόσφατα δημοσιεύματα και δημόσιες τοποθετήσεις που ακολούθησαν τις εισαγγελικές κρίσεις στην υπόθεση των παρακολουθήσεων.
Χωρίς να τα κατονομάζει η Ενωση Εισαγγελέων φωτογραφίζει τα κόμματα ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕΑΡ, το... κόμμα του αμετανόητου Τσίπρα, καθώς και εκείνα τα ΜΜΕ (κυρίως του εκδότη Μαρινάκη) που επιτέθηκαν με βαρείς χαρακτηρισμούς κατά του Αρείου Πάγου γιατί απλώς... δεν τους άρεσε η απόφαση του ανώτατου δικαστικού λειτουργού και ουχί ενός μονομελούς δικαστηρίου.

Η ανακοίνωση της Ένωσης:...

Άρειος Πάγος: Δεν ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας, με ξεχωριστές πράξεις του, 

απέρριψε τα αιτήματα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, του πρώην υπουργού Χρίστου Σπίρτζη και του δικηγόρου Ζαχαρία Κεσσέ, που εκπροσωπεί θύματα των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων, για να ανασυρθεί από το αρχείο η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών.
Αναλυτικά, ο κ. Μπακέλας απέρριψε τα αιτήματα κρίνοντας ότι δεν συντρέχει προς το παρόν -για νομικούς λόγους- περίπτωση ανάσυρσης από το αρχείο της υπόθεσης των τηλεφωνικών υποκλοπών. 

Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν κατατέθηκαν νέα στοιχεία που να δικαιολογούν την εκ νέου έρευνα, κάτι που ουσιαστικά θέτουν στο αρχείο τις υποκλοπές για τρίτη φορά.
Αναφορικά, με το αίτημα του κ. Σαμαρά, με το οποίο ζητούσε «την πλήρη διαλεύκανση της παγίδευσής του», ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έκρινε ότι δεν προσφέρθηκαν νέα στοιχεία από εκείνα που είχαν ερευνηθεί, τόσο από τον επίτιμο πλέον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση όσο και τον τέως εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Τζαβέλλα.

Σχετικά με το αίτημα του κ. Σπίρτζη για εκ νέου έρευνα των υποκλοπών, με την προσκόμιση μηνυμάτων (emails) από το κινητό του εκ των οποίων ένα έφερε τον χαρακτήρα «απόρρητο», στην ειδική πράξη μη ανάσυρσης της υπόθεσης ο κ. Μπακέλας αναφέρει πως δεν προσκομίστηκε κάτι καινούργιο από αυτά που εξετάστηκαν στην πολύμηνη δίκη για τους τέσσερις ιδιώτες, που κατέληξε σε βαριές καταδίκες με 126 χρόνια κάθειρξη.

Για τα αιτήματα που κατατέθηκαν από τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ με βάση...

Canadair, Beriev και Rafale: Ο μύθος των εύκολων λύσεων στη μάχη της Ελλάδας με τις πυρκαγιές

Κάθε, μα κάθε καλοκαίρι, η ίδια πολιτική συζήτηση επιστρέφει στην Ελλάδα. Διαθέτει η χώρα επαρκή μέσα πυρόσβεσης; 

Θα μπορούσε να είχε κάνει καλύτερες επιλογές στον σχεδιασμό του στόλου της; 

Είναι σωστή η προτεραιότητα που δίνεται σε εξοπλιστικά προγράμματα ή θα έπρεπε περισσότεροι πόροι να κατευθύνονται στην Πολιτική Προστασία. 

Και ενώ θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένας πραγματικά υγιής, τεχνοκρατικός και αποτελεσματικός προβληματισμός, η λαϊκιστική επιχειρηματολογία και ο καταγγελτικός λόγος της αντιπολίτευσης καταλήγουν σε δύο εξαιρετικά απλουστευτικά διλήμματα, ευνουχίζοντας συστηματικά κάθε μορφή σοβαρού διαλόγου.
Το ακροδεξιό και ακροαριστερό φιλοπουτινικό μέτωπο επιλέγει το δίλημμα:

γιατί η Ελλάδα δεν αγόρασε τα μεγάλα ρωσικά πυροσβεστικά αεροσκάφη Beriev Be-200, τα οποία μεταφέρουν περισσότερο νερό από τα Canadair;
Και το κίνημα «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του» και «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» επιλέγει το δίλημμα: γιατί η χώρα δαπανά δισεκατομμύρια ευρώ για μαχητικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία, αντί να γεμίσει τον τόπο με πυροσβεστικά;

Η απάντηση όμως δεν βρίσκεται σε ένα δίλημμα μεταξύ Canadair και Rafale, ή μεταξύ Beriev και Belharra. Βρίσκεται στην ψυχρή κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οφείλει να λειτουργεί ένα σύγχρονο, κυρίαρχο κράτος απέναντι σε πολλαπλές και ταυτόχρονες απειλές. 

Η προστασία της ανθρώπινης ζωής, των περιουσιών και του φυσικού...

Καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου: Το παρασκήνιο του μεγάλου deal, ο ρόλος Μανουσάκη και η σφραγίδα Μητσοτάκη – Μακρόν

Η είσοδος της γαλλικής Meridiam στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου δεν προέκυψε από τη μία μέρα στην άλλη. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δούλεψε αθόρυβα για να ξεμπλοκάρει το μεγάλο έργο και να θωρακίσει τα ελληνικά συμφέροντα έναντι των τουρκικών. 

Για το project ο Εμανουέλ Μακρόν εξέφρασε το ενδιαφέρον των Γάλλων κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα. 

Σημαντικός ο ρόλος του CEO του ΑΔΜΗΕ, Μάνου Μανουσάκη, ο οποίος έπιασε το νήμα των συζητήσεων με την Meridiam που είχαν «παγώσει» το 2024 για το έργο της Αριάδνης.

Η είσοδος της γαλλικής Meridiam στον Great Sea Interconnector (GSI) δεν αλλάζει μόνο τη μετοχική σύνθεση του φορέα υλοποίησης της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου. Σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας φάσης για ένα έργο που πέρασε πάνω από έναν χρόνο μεταξύ αβεβαιότητας, γεωπολιτικών πιέσεων και διαδοχικών καθυστερήσεων. Η συμμετοχή ενός από τους μεγαλύτερους ευρωπαϊκούς επενδυτές υποδομών ενισχύει τη χρηματοδοτική και θεσμική θωράκιση του GSI, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για να επιστρέψει σε τροχιά υλοποίησης.

Το deal με το κορυφαίο γαλλικό fund αποτελεί την κατάληξη μιας διαδρομής που ξεκίνησε το 2024 και επιταχύνθηκε τους τελευταίους μήνες...

Καλώδιο Ελλάδας - Κύπρου: Η είσοδος της Meridiam, τα εμπόδια και η επόμενη μέρα

Νέα δεδομένα δημιουργεί για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου η είσοδος της γαλλικής Meridiam στον Great Sea Interconnector (GSI), 

σε μια προσπάθεια να περάσει το έργο από τη μακρά περίοδο αβεβαιότητας και καθυστερήσεων σε μια νέα φάση υλοποίησης.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο γαλλικός επενδυτικός όμιλος αποκτά το 66% της GSI, έναντι τιμήματος που δεν έγινε γνωστό, αναλαμβάνοντας την πλειοψηφία του εταιρικού οχήματος που έχει συσταθεί για την ανάπτυξη της διασύνδεσης. Ο ΑΔΜΗΕ παραμένει στρατηγικός μέτοχος και βασικός εταίρος, με δικαιώματα καταστατικής μειοψηφίας, ενώ διατηρεί την τεχνική ηγεσία του project και την ευθύνη λειτουργίας της διασύνδεσης μετά την ολοκλήρωσή της.
Το γαλλικό «παρών» εκτιμάται ότι μπορεί να αποτελέσει καταλύτη για την επίλυση των ρυθμιστικών εκκρεμοτήτων του έργου και να συμβάλει στην μακροπρόθεσμη χρηματοδότησή του από τον τραπεζικό τομέα, ενισχύοντας την ασφάλεια και τη σταθερότητα του χρηματοδοτικού του σχήματος.
Η είσοδος της Meridiam στο επενδυτικό σχήμα λειτουργεί ως εγγύηση...

Κυβέρνηση: Εξοπλίζει την Ελλάδα, αφοπλίζει τους υπερ-πατριώτες

Μέχρι τέλους του έτους έρχονται στην Ελλάδα δύο φρεγάτες Μπελαρά και ενισχύεται σημαντικό το Ναυτικό 

που όντως πέρασε δύσκολα χρόνια. 

Αυτή είναι μια αναμενόμενη εξέλιξη, την οποία όμως οι «πατριώτες» ξεχνούσαν να την αναφέρουν διότι χαλνούσε το αφήγημά τους.

Όμως χθες είχαμε μια άλλη σημαντική εξέλιξη η οποία προφανώς «δουλευόταν» αθόρυβα πίσω από τις κλειστές πόρτες. Την είσοδο της γαλλικής Meridiam, ως πλειοψηφικού μετόχου, στο επενδυτικό σχήμα που θα συνδέσει την Ελλάδα με την Κύπρο, ενώ θα συμμετάσχει και «στις εργασίες των θαλασσίων ερευνών βυθού που απαιτούνται για την υλοποίηση της διασύνδεσης»...

Οι πυρκαγιές, οι συνωμοσιολογίες και ο λαϊκισμός για τις ανεμογεννήτριες

Τη σαφή γραμμή που χωρίζει τα πραγματικά δεδομένα από την παραπληροφόρηση γύρω από τις ανεμογεννήτριες και τις δασικές πυρκαγιές 

περιγράφει  ο καθηγητής Ενεργειακής Οικονομίας και Επιχειρησιακής Έρευνας του ΕΜΠ, Παντελής Κάπρος.
Ο ίδιος εξηγεί γιατί δεν υφίσταται κίνητρο καταστροφής μιας δασικής έκτασης για την ανάπτυξη ενός αιολικού έργου, καθώς η εγκατάστασή του μπορεί να επιτραπεί υπό συγκεκριμένους όρους και σε δασικές περιοχές.
Παράλληλα, στρέφει την προσοχή στο διαφορετικό ζήτημα των ηλεκτρικών δικτύων, όπου εντοπίζει ανάγκη για περισσότερες επενδύσεις και σύγχρονες τεχνολογίες προστασίας απέναντι στον κίνδυνο πυρκαγιάς...

Γερμανία: Ο μεγάλος ασθενής απειλεί την ευρωπαϊκή οικονομία

Από την αρχή της δεκαετίας του 1990, μετά την επανένωσή της, η Γερμανία είναι με διαφορά η μεγαλύτερη σε μέγεθος οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το 2002 και της Ευρωζώνης. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 2025 το γερμανικό ΑΕΠ αντιστοιχούσε στο 25,99% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης και το 21,27% αυτού της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ήταν 42,65% μεγαλύτερο από αυτό της Γαλλίας, 70,15% μεγαλύτερο από της Ιταλίας και 130,24% μεγαλύτερο από αυτό της Ισπανίας. 

Είναι προφανές πως πρόκειται για την κυρίαρχη ευρωπαϊκή οικονομία και είναι λογικό να επηρεάζει υπέρμετρα τις οικονομικές επιδόσεις όλης της Ε.Ε. και, ακόμα περισσότερο, της Ευρωζώνης.

Όταν η γερμανική οικονομική μηχανή δουλεύει αποδοτικά ωφελείται και η υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση και όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, την πληρώνουν και οι υπόλοιποι. 

Για πολλά χρόνια μετά την γερμανική επανένωση, το μεγάλο βάρος της απορρόφησης της πρώην Ανατολικής Γερμανίας κράτησε πολύ χαμηλά την γερμανική ανάπτυξη και για χρόνια η Γερμανία αποκαλείτο από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους «ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης». Τα πράγματα άλλαξαν σταδιακά και από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 η γερμανική μηχανή άρχισε να δουλεύει πολύ καλά και να τραβά προς τα πάνω και την υπόλοιπη Ευρώπη...

Ποιος πληρώνει το κόμμα Τσίπρα

Εγώ δεν το πιστεύω. Το δημοσίευσε καλός συνάδελφος, που συνήθως έχει καλό ρεπορτάζ, αλλά εμένα μου φαίνεται τραβηγμένο από τα μαλλιά. 

Ότι συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα προσεγγίζουν λέει πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και τους υπόσχονται όχι απλώς ικανοποιητικές απολαβές, αλλά και εξτρά, τύπου αυτοκίνητο με leasing , αν θελήσουν να γίνουν επαγγελματικά στελέχη της ΕΛΑΣ. 

Mου φαίνεται υπερβολή. Ναι, φαίνεται ότι υπάρχει χρήμα στο νέο κόμμα, πέφτει σίγουρα χρήμα, αλλά ως ένα σημείο.
Δηλαδή, ότι υπάρχει θέμα με την χρηματοδότηση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα- ανεξαρτήτως των υπερβολών που ενδεχομένως θα ακουστούν- ότι πρέπει να δοθεί μια απάντηση στο ερώτημα ποιος χρηματοδοτεί αυτό το κόμμα, σίγουρα υπάρχει. Η για να δανειστούμε την επιχειρηματολογία του κ. Τσίπρα, να μάθουμε σε "ποιόν ανήκει το κόμμα." Αλλά ψυχραιμία. Όχι υπερβολές. Άλλωστε η χρηματοδότηση των κομμάτων είναι μια παλιά και αμαρτωλή ιστορία που αφορά όλους...

Δασικές πυρκαγιές: Γιατί τα ΜΜΕ δεν συνδέουν πάντοτε την κάλυψή τους με την κλιματική αλλαγή

Το πρωτοσέλιδο των «Times» στις 25 Ιουλίου φιλοξενούσε μια φωτογραφία με τρεις ανθρώπους να κάθονται κάτω από μια ριγέ ομπρέλα στην αμμουδιά κοντά στο Λακανό, στη νοτιοδυτική Γαλλία, κοιτάζοντας προς τη θάλασσα. 

Πίσω τους, ο ουρανός είχε πάρει μια πορτοκαλοκόκκινη απόχρωση, καθώς ένα τείχος καπνού από τη δασική πυρκαγιά υψωνόταν πάνω από τις κορυφές των δέντρων. Η λεζάντα περιέγραφε την εικόνα ως ένα «δραματικό θέαμα».
Πάνω από τη φωτογραφία, το κεντρικό θέμα της εφημερίδας αφορούσε τον κίνδυνο διακοπών ηλεκτροδότησης που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, προκαλεί η βρετανική πολιτική για μηδενικές καθαρές εκπομπές. Το άρθρο μετέφερε τον ισχυρισμό ενός πληροφοριοδότη ότι η επέκταση της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας είχε καταστήσει δυσκολότερο για τους αρμόδιους αξιωματούχους να υπολογίσουν την προσφορά και τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας.
Το υπόλοιπο πρωτοσέλιδο περιλάμβανε συμβουλές για μπάρμπεκιου και μια λίστα με τα 25 καλύτερα κρασιά του καλοκαιριού. Το πλήρες ρεπορτάζ για την πυρκαγιά, η οποία είχε αναγκάσει περισσότερους από 110.000 ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους στη νοτιοδυτική Γαλλία, δεν εμφανιζόταν παρά μόνο στην πέμπτη σελίδα...

Η μεταρρύθμιση του νερού: Γιατί η αναβάθμιση ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ είναι μια αναγκαία τομή

Το παραμύθι της «ιδιωτικοποίησης» του νερού, μαζί με το «ξεπούλημα» των αρχαίων μνημείων και τα «τσιπάκια» των νέων ψηφιακών ταυτοτήτων, 

αποτελούν τις τελευταίες μάχες οπισθοφυλακής που δίνει η ψεκασμένη και ξεπερασμένη Ελλάδα απέναντι στην ίδια την πραγματικότητα.
Η ιδεοληπτική εμμονή, η λατρεία του κρατισμού και η αντίδραση στην αποκαθήλωση των κεκτημένων και παγιωμένων στρεβλώσεων, όρθωσαν τις τελευταίες ημέρες την αντίσταση τους και εντός της Βουλής, απέναντι σε μια κορυφαία μεταρρύθμιση, η οποία ομολογουμένως άργησε πολύ να έρθει στην χώρα μας.
Η αλήθεια είναι ότι έχουμε μια θεσμική αναβάθμιση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, οι οποίες αναλαμβάνουν πλέον τη διαχείριση της ύδρευσης, της αποχέτευσης και της άρδευσης σε δεκάδες περιοχές που μέχρι σήμερα εξυπηρετούνταν από μικρούς, κατακερματισμένους και αναποτελεσματικούς τοπικούς φορείς. 

Πρόκειται για μια μεταρρύθμιση με σαφή τεχνοκρατική λογική. Αφού αντικαθιστά έναν αναποτελεσματικό χάρτη 700 και πλέον οργανισμών με δύο ισχυρές, εξειδικευμένες εταιρείες, θέτοντας επιτέλους τη διαχείριση ενός στρατηγικού εθνικού πόρου, όπως είναι το νερό, σε επιστημονική – τεχνοκρατική και όχι σε αποσπασματική βάση.

Ποια είναι η πραγματικότητα που καλείται να λύσει η μεταρρύθμιση στο χώρο του νερού; ...

Κυρ. Μητσοτάκης στο Politico: Η ΕΕ χρειάζεται νέα μέτρα απέναντι στην εργαλειοποίηση της μετανάστευσης

Την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκτήσει νέα εργαλεία για την αντιμετώπιση περιπτώσεων εργαλειοποίησης της μετανάστευσης

επισημαίνει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με άρθρο του στο Politico, λίγες ώρες πριν από την έκτακτη τηλεδιάσκεψη των υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ για τις πρόσφατες εξελίξεις στο μεταναστευτικό.
Ο πρωθυπουργός υπογραμμίζει ότι το ευρωπαϊκό περιβάλλον ασφάλειας έχει μεταβληθεί σημαντικά, καθώς η Ένωση βρίσκεται ολοένα και συχνότερα αντιμέτωπη με υβριδικές απειλές, στις οποίες η μετανάστευση χρησιμοποιείται ως εργαλείο άσκησης γεωπολιτικής πίεσης από κρατικούς και μη κρατικούς παράγοντες, με στόχο τη δοκιμασία της συνοχής και της ανθεκτικότητας της Ευρώπης.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρει ως χαρακτηριστικά παραδείγματα την κρίση στον Έβρο το 2020, αλλά και τα πρόσφατα γεγονότα στη Θέουτα της Ισπανίας, επισημαίνοντας ότι τέτοιου είδους μαζικές και συντονισμένες μεταναστευτικές ροές υπερβαίνουν τις δυνατότητες διαχείρισης των κρατών πρώτης γραμμής.

Παρότι αναγνωρίζει ότι το Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο αποτελεί σημαντικό βήμα προόδου, σημειώνει πως οι προβλεπόμενοι μηχανισμοί έχουν σχεδιαστεί για διαχειρίσιμες καταστάσεις και δεν επαρκούν όταν οι μεταναστευτικές ροές οργανώνονται ή διευκολύνονται με τρόπο που δημιουργεί μια de facto υβριδική απειλή...

Ετερόκλητες συμπλεύσεις με στόχο την επόμενη μέρα

Με μεγάλη ευκολία και χαρά οι «πατριώτες» υιοθέτησαν τη συνωμοσιολογική εκδοχή της Αριστεράς πως τα γεγονότα της Θέουτα ήταν αποτέλεσμα μιας ισραηλινοαμερικανικής παρέμβασης για να τιμωρηθεί ο Ισπανός πρωθυπουργός λόγω της στάσης του στο Μεσανατολικό. 

Έγιναν αυτοί οι υπερ-πατριώτες ξαφνικά σοσιαλιστές; 

Ασπάστηκαν το πρόταγμα των ανοικτών συνόρων; Μήπως εγκρίνουν τις θέσεις του Σάντσεθ για το Ιράν και το Ισραήλ; 

Πώς όμως γίνεται να κλείνουν τα «πατριωτικά» μάτια τους στην προνομιακή σχέση της σοσιαλιστικής Ισπανίας με την Τουρκία; 

Όλοι αυτοί είναι φανατικοί τουρκοφάγοι και κατηγορούν τον Μητσοτάκη για ενδοτισμό.
Οι αριστεροί είναι λογικό να υποστηρίζουν τον Σάντσεθ. 

Δε γουστάρουν τα σύνορα, είναι υπέρ της παγκόσμιας αγάπης και αλληλεγγύης των λαών και όλα τα σχετικά που λένε εδώ και δεκαετίες. 

Οι δεξιοί όμως;
«Κούλης» είναι η αιτία. 

Για διάφορους λόγους τον μισούν και όποια θέση παίρνει σε οποιοδήποτε ζήτημα, αυτοί παίρνουν την αντίθετη, με αντανακλαστικά παβλοφικά. 

Τινές εξ αυτών ετοιμάζονται - όπως πληροφορούμαι - και για τα ψηφοδέλτια του νέου «πατριωτικού» κόμματος, αλλά νομίζω πως θα περιμένουν πολύ. Με τις εκλογές κατά την άνοιξη, να δούμε ποιος θα αντέξει μέχρι τότε...

Πέθανε ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης σε ηλικία 93 ετών

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 93 ετών άφησε ο πρώην υπουργός Γιάννης Βαρβιτσιώτης, ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας της οποίας διετέλεσε και αντιπρόεδρος.
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης έφυγε στις 15:30 ήσυχα στο σπίτι του στην Αθήνα. 

Ο εκλιπών είχε τέσσερα παιδιά, τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, την δημοσιογράφο Ελένη, τον Θωμά και τον Κωνσταντίνο.
Η εξόδιος ακολουθία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη θα τελεστεί την Τρίτη 4 Αυγούστου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933. Ήταν νομικός και πολιτικός που διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1993 - 1997).
Υπήρξε μία από τις μακροβιότερες και πιο έμπειρες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας, με κοινοβουλευτική παρουσία που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Ήταν ο ένας από τους δύο τελευταίους εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961....

Συγκρούστηκαν πυροσβεστικά ελικόπτερα στη Ψάθα - Δύο ελαφρά τραυματίες, πληροφορίες για δύο νεκρούς (vid)

Δύο ελικόπτερα συγκρούστηκαν κατά τη διάρκεια επιχείρησης δασοπυρόσβεσης στην περιοχή της Ψάθας, σύμφωνα με ανακοίνωση της Πυροσβεστικής. 

Όι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πως εκτός από τους δυο τραυματίες, υπάρχουν και δυο νεκροί, ένας Έλληνας και ένας Ρουμάνος.
Από πηγές της εταιρείας που μισθώθηκαν τα δύο ελικόπτερα, αναφέρθηκε πως σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις πίσω από την σύγκρουση υπάρχει ανθρώπινο λάθος και δεν υπάρχουν αναφορές για τεχνική βλάβη.
Ειδικότερα σύμφωνα με νεότερη ανακοίνωση της Πυροσβεστικής, κατά την επιχείρηση αεροπυρόσβεσης, δύο ελικόπτερα τύπου BELL, μισθωμένα από το Πυροσβεστικό Σώμα, με πλήρωμα δύο ατόμων έκαστο, κατέπεσαν στην ευρύτερη περιοχή της Ψάθας Αττικής.
Τα ελικόπτερα είχαν απογειωθεί από το στρατιωτικό αεροδρόμιο Ελευσίνας.
Σε εξέλιξη είναι η επιχείρηση έρευνας και διάσωσης.

Δείτε το βίντεο της σύγκρουσης...

Κυρ. Μητσοτάκης: Η μάχη που δίνουν οι πυροσβέστες ξεπερνά τα όρια του ανθρώπινου - Προτεραιότητα να προστατέψουμε την ανθρώπινη ζωή

Στις μεγάλες πυρκαγιές που πλήττουν τη χώρα, με απολογισμό τρεις νεκρούς πυροσβέστες και χιλιάδες εκτάσεις καμμένες, 

αναφέρθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτηση για την ανασκόπηση της εβδομάδας στο Facebook.
Ο πρωθυπουργός στάθηκε στη κλιματική κρίση και την πρόληψη στις πυρκαγιές, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστών τα τελευταία 24ωρα κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.
«Και ας θυμόμαστε ότι στις πυρκαγιές η πρόληψη σώζει ζωές. Και αυτή παραμένει η απόλυτη προτεραιότητά μας: να προστατεύουμε πρώτα την ανθρώπινη ζωή, έπειτα την περιουσία των πολιτών και τα πολύτιμα δασικά μας οικοσυστήματα. Αυτόν τον στόχο θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε με όλες μας τις δυνάμεις» ανέφερε.
Ακόμη, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην κατάσταση που επικρατεί στη Θέουτα της Ισπανίας με το μεταναστευτικό, τονίζοντας την ανάγκη για πιο αποτελεσματική φύλαξη των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων...

ΑΑΔΕ: Μαζικοί έλεγχοι σε κτηνοτρόφους στην Κρήτη – Οι πρώτες παραβάσεις

Τον πρώτο μαζικό επιτόπιο έλεγχο για την καταβολή αγροτικών επιδοτήσεων πραγματοποίησε η ΑΑΔΕ, 

σε 195 κτηνοτρόφους στην περιοχή του δήμου Μυλοποτάμου Κρήτης (ευρύτερη περιοχή Ζωνιανών), όπως ανακοινώθηκε.
Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, είναι η πρώτη φορά, που διενεργείται έλεγχος τέτοιας κλίμακας για τον εντοπισμό περιπτώσεων δικαιούχων, οι οποίοι δημιουργούν τεχνητά τις προϋποθέσεις για να πάρουν επιδότηση.
Οι έλεγχοι εντάσσονται στους στόχους του Σχεδίου Δράσης της Ελληνικής Δημοκρατίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Στην επιχείρηση συμμετείχαν συνολικά 58 ελεγκτές της ΑΑΔΕ από όλη την Επικράτεια, οι οποίοι διενήργησαν ταυτόχρονους ελέγχους στις σταβλικές εγκαταστάσεις των δικαιούχων.
Τόσο κατά τον σχεδιασμό όσο και κατά τη διενέργεια των ελέγχων υπήρξε υποστήριξη από δυνάμεις της ΕΛΑΣ στην Κρήτη, οι οποίες τέθηκαν σε επιφυλακή με σκοπό την απρόσκοπτη διεξαγωγή των ελέγχων...

Ουδείς οίκτος για τον Σάντσεθ

Προφανώς και ήταν υβριδική επίθεση στην Ισπανία τα όσα διαδραματίστηκαν στο έδαφος της Θέουτα. 

50.000 νέοι άνδρες, χωρίς αποσκευές, δεν είναι πρόσφυγες ή μετανάστες, είναι εισβολείς. Σε αυτό σήμερα συμφωνούν και οι αριστερές ψυχούλες. 

Ξέρετε γιατί; 

Για να υποστηρίξουν τον αγαπημένο τους Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ.
Είναι οι ίδιες ψυχούλες που τον Μάρτιο του 2020, στον Έβρο, ήταν στο πλευρό των εισβολέων οι οποίοι επιχειρούσαν, κατά χιλιάδες, να παραβιάσουν τα ελληνικά σύνορα. 

Τότε, να σας θυμίσω, αυτές οι αριστερές ψυχούλες αποκαλούσαν τους Εθνοφύλακες «στρατόκαυλους», ενώ στη συνέχεια πολέμησαν με κάθε τρόπο τον φράκτη που ύψωσε η ελληνική κυβέρνηση στα σύνορα με την Τουρκία. 

Τις τελευταίες ώρες ανακάλυψαν πως και η θάλασσα έχει σύνορα αρκεί αυτά να ανήκουν στην Ισπανία του Σάντσεθ. Συντροφική αλληλεγγύη.

Επί της ουσίας: Είναι δυνατόν οι ισπανικές υπηρεσίες να μην είχαν πληροφορίες για αυτήν την υβριδική εισβολή; 

Αν είχαν, προφανώς υποβάθμισαν το γεγονός, υπακούοντας στην πολιτική των ανοικτών συνόρων. 

Αν δεν είχαν, αυτό θα οφειλόταν στο ότι το μεταναστευτικό δεν αντιμετωπιζόταν από την κυβέρνηση Σάντσεθ ως εθνική απειλή. 

Η μια εκδοχή είναι πιο επιβαρυντική από την άλλη. 

Έτσι ακριβώς τα σύνορα της Ισπανίας έγιναν σουρωτήρι. Έτσι ακριβώς ο στρατός αναπτύχθηκε στη Θέουτα κατασταλτικά και όχι προληπτικά, όπως θα έπρεπε...

ΕΕ και Μεταναστευτικό σε δύο λέξεις: Όλα λάθος!

Η εισβολή 60.000 περίπου Μαροκινών από ξηρά και θάλασσα μέσα σε 24 μόνο ώρες στη Θέουτα, ισπανικό θύλακα στο Μαρόκο, αποδεικνύει πως το μεταναστευτικό – όταν δεν υπάρχουν τα γενικά προσκλητήρια τύπου ΣΥΡΙΖΑ και λοιπών «αλληλέγγυων» - είναι καθαρά γεωπολιτικό ζήτημα, που όταν δεν αντιμετωπίζεται στη ρίζα του εξελίσσεται σε εφιάλτη. 

Αυτή τη φορά το πρόβλημα εντοπίζεται στις προβληματικές σχέσεις Ισπανίας και Μαρόκου.
Χρόνια τώρα η Ευρώπη έχει εγκαταλείψει διπλωματικά και στρατιωτικά την Αφρική στη μοίρα της και στο μαχαίρι των τζιχαντιστών. Μεγάλες χώρες – αλλά και οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ – απέσυραν τους στρατιώτες τους από τις πρώην αποικίες τους, την ώρα που έπρεπε να τις ενισχύσουν για να αντιμετωπίσουν τους τρομοκράτες που κυκλοφορούν από χώρα σε χώρα σε μια πρακτικά χωρίς σύνορα ήπειρο.
Τα πραξικοπήματα (πέντε από το 2020 ως το 2023) διαδέχονται το ένα το άλλο, οι Δυτικοί έχουν κριθεί ανεπιθύμητοι, οι τζιχαντιστές μπαινοβγαίνουν σε όποια χώρα θέλουν, σφάζουν, βιάζουν, εξανδραποδίζουν, η κλιματική κατάρρευση προκαλεί πότε ξηρασία και πότε πλημμύρες, κανένας δεν μπορεί να καλλιεργήσει ούτε ένα χωραφάκι για να ζήσει την οικογένειά του.
Το τελευταίο πραξικόπημα σημειώθηκε στη Γουινέα Μπισάου, τον Νοέμβριο του 2025, ενώ στη Σομαλία και στο Καμερούν κυριαρχούν οι τζιχαντιστές της τρομοκρατικής οργάνωσης Μπόκο Χαράμ...

Το βρώμικο παιχνίδι παροχών του κόμματος Τσίπρα

Μισθός, γραφείο και αυτοκίνητο!

Ο Γιώργος Παπαχρήστος & τα TA NEA αποκαλύπτουν το βρώμικο παρασκήνιο των παροχών που δίδονται στο κόμμα ΕΛ.Α.Σ., του δήθεν τίμιου Αλέξη Τσίπρα.
Αν όλα αυτά αληθεύουν, σε δύσκολες εποχές που διανύουμε, να υπάρχουν τέτοιου τύπου απολαβές και κίνητρα σε ένα νέο κόμμα χωρίς κρατική χρηματοδότηση, τότε χρειάζεται παρέμβαση του εισαγγελέα.
Δεν υπάρχουν πλέον ούτε επιχειρήματα για τιμιότητα, ούτε για ηθική.
Η διαπλοκή σε όλο της το μεγαλείο.
Η ιστορία που θα διηγηθώ κυκλοφορεί επ’ εσχάτοις στα πολιτικοδημοσιογραφικά γραφεία – εγώ την άκουσα προχθές το μεσημέρι στο Κολωνάκι, στον απόηχο της σκληρής, σκληρότατης, επίθεσης του ΠΑΣΟΚ προσωπικά στον «εντιμότερο» στο χιλιοστό πρόεδρο Τσίπρα. Ως αποτέλεσμα της ανακοίνωσης του κόμματος ΕΛΑΣ στο πρόβλημα της υπερχρέωσης του ΠΑΣΟΚ έναντι των τραπεζών.
Τη μεταφέρω όπως την άκουσα λοιπόν, παραλείποντας φυσικά διευθύνσεις και ονόματα – όσοι εμπλέκονται όμως σίγουρα θα καταλάβουν ότι αυτούς εννοώ…
Νεότευκτο κόμμα με ελάχιστες ή και καθόλου αναφορές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση προσπαθεί να μαζέψει κόσμο. Απευθύνεται σε πολλούς και διάφορους, απευθύνεται και σε αρχηγό της αντιπολίτευσης δήμου της Αττικής, προσκείμενο στο ΠΑΣΟΚ. 

Τον καλούν σε συνάντηση, του προτείνουν να ενταχθεί στον κεντρικό κομματικό μηχανισμό, και μάλιστα ως επαγγελματικό στέλεχος...

Το ΠΑΣΟΚ, οι «μπάτσοι» και η κατηφόρα σε κόμμα διαμαρτυρίας

Ας ξεκινήσουμε εισαγωγικώς από μία διαπίστωση. 

Η λέξη «μπάτσοι» δεν ανήκει στο λεξιλόγιο ενός ανθρώπου που διεξάγει διάλογο, αρθρώνει δημόσιο λόγο πολλώ δε μάλλον όταν ανήκει σε ένα κόμμα -που θέλει να είναι- εξουσίας. 

Βασικά δεν πρέπει να ανήκει σε κανένα λεξιλόγιο.
Παραπέμπει στη γλώσσα της άκρας και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, των καταλήψεων, των επεισοδίων και της συλλογικής απαξίωσης των Σωμάτων Ασφαλείας. 

Δεν περιγράφει απλώς έναν αστυνομικό που παραβιάζει τον νόμο ή υπερβαίνει τα καθήκοντά του. Κουβαλά ένα συγκεκριμένο πολιτικό και ιδεολογικό φορτίο.
Ο Θεόδωρος Μαργαρίτης, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποίησε τον όρο σε τηλεοπτική αντιπαράθεση με τον Κώστα Καραγκούνη. Επιχείρησε να διαχωρίσει τους αστυνομικούς που υπηρετούν σωστά από όσους επιδεικνύουν αυταρχισμό, όμως επέμεινε στη διατύπωσή του, λέγοντας ότι «υπάρχουν και οι μπάτσοι». Κατηγόρησε μάλιστα τον συνομιλητή του ότι αντιδρά για «τα ψηφαλάκια των αστυνομικών».
Ο χαρακτηρισμός όμως δεν ήταν εκ παραδρομής. Αποτυπώνει κάτι άλλο που βρίσκεται πέρα από τις προσωπικές απόψεις ενός στελέχους...

Στα άκρα η κόντρα ΠΑΣΟΚ – ΕΛΑΣ «Ποιος σας χρηματοδοτεί;»

Επαναπαυμένο το ΠΑΣΟΚ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και απασχολημένο να διεκπεραιώνει συλλογικά ως κόμμα τον προσωπικό θυμό του Νίκου Ανδρουλάκη για την παρακολούθηση του από την ΕΥΠ, δεν είχε διαγνώσει τον μέγα κίνδυνο, που εποφθαλμιούσε την ύπαρξή του. 

Και το όνομα του κινδύνου ακούει στο όνομα Αλέξης Τσίπρας.
Το ΠΑΣΟΚ ανενόχλητο τότε από τον καθημαγμένο ΣΥΡΙΖΑ, υπάκουε αταβιστικά στο κληρονομημένο αντιδεξιό σύνδρομο, παρότι δεν ήταν η ΝΔ και ο Μητσοτάκης που απειλούσαν την ύπαρξή του. Και δεν κατανοούσε ότι για να χρισθεί αντίπαλος πόλος στην πολιτική σκηνή, δεν αρκούσαν οι οιμωγές και οι καταγγελίες για την κακιά δεξιά που τον παρακολουθούσε (νομίμως θυμίζουμε, με υπογραφή εντεταλμένου εισαγγελέα).
Θα έπρεπε να έχει αποδομήσει τον κυβερνητικό βίο και την πολιτεία του κατεξοχήν ανταγωνιστή του Αλέξη Τσίπρα. 

Αλλά είτε η έλλειψη οξυδέρκειας του αρχηγού, είτε ο φόβος του ότι θα τον κατηγορήσουν ο λαβωμένος Τσίπρας και τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ ως δεκανίκι της Δεξιάς, επικέντρωσε την επίθεσή του μόνο εναντίον της ΝΔ. 

Επαίρετο κιόλας ότι δεν έκανε διμέτωπο αγώνα, αφήνοντας τον Αλέξη ήσυχο να συνέλθει από το εκλογικό στραπάτσο του 2023, και να επανέλθει δριμύτερος και τοξικότερος.
Και έτσι την ημέρα που καιγόταν στην κυριολεξία η Ελλάδα, ο Τσίπρας θυμήθηκε τα χρέη των δύο κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στις τράπεζες, εμπνεόμενος τον αήθη ισχυρισμό ότι τα δύο κόμματα «ανήκουν στις τράπεζες»...

Μεγάλο λάθος του Τσίπρα η επίθεση στο ΠΑΣΟΚ

Ο Α.Τσίπρας άνοιξε μέτωπο με το ΠΑΣΟΚ επάνω στο δανειακό χρέος που έχει προς τις τράπεζες. 

Το ΠΑΣΟΚ αντεπετέθηκε ζητώντας από την ΕΛΑΣ να δικαιολογήσει τα κεφάλαια που καταβάλλει για την μέχρι σήμερα πολυδάπανη εκστρατεία του κόμματος. 

Ποιος βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση σε αυτόν τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει μεταξύ Κεντροαριστεράς και Ριζοσπαστικής Αριστεράς;
Αναντίρρητα, το ΠΑΣΟΚ. Γιατί;
Διότι μπορεί όντως να χρωστά ένα δυσθεώρητο ποσό στις τράπεζες - όπως και η Νέα Δημοκρατία - όμως τα πάντα είναι γνωστά. 

Πώς και πότε δημιουργήθηκε, πώς εξυπηρετείται, ποιοι ευθύνονται για τη δημιουργία του. Με άλλα λόγια είναι μια διαφανής υπόθεση. Προβληματική, αλλά διαφανής. Δεν υπάρχουν σκιές, το νούμερο είναι γνωστό μέχρι και το τελευταίο ευρώ. Συνεπώς ο Ν. Ανδρουλάκης δεν έχει να απολογείται για τίποτα απέναντι στον κατήγορό του Τσίπρα.

Από την άλλη μεριά τα πάντα γύρω από τα οικονομικά της ΕΛΑΣ καλύπτονται από πλήρες σκοτάδι. 

Η δικαιολογία του Α. Τσίπρα πως όλες αυτές οι, ανά το πανελλήνιο κομματικές εκδηλώσεις, αυτοχρηματοδοτούνται μόνον γέλια προκαλεί. Μοιραία, όταν δεν υπάρχει διαφάνεια, οι πολίτες μπορεί να σκέφτονται ό,τι θέλουν για το ποιοι και κυρίως γιατί χρηματοδοτούν την ΕΛΑΣ του Τσίπρα.
Μήπως ολιγάρχες και καναλάρχες στηρίζουν το εγχείρημά του; 

Ή μήπως οι καβάντζες από την τροποποίηση του Ποινικού νόμου; ...

Η πλημμυρίδα Μαροκινών στη Θέουτα, ο Σάντσεθ και τα ιδεολογήματα στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού

Η πολιτική των ανοικτών θυρών από τις χώρες υποδοχής και η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού από τις χώρες προέλευσης αποδεικνύονται, για μία ακόμη φορά, ένας εκρηκτικός συνδυασμός. 

Ένας συνδυασμός που θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, παραδίδει απελπισμένους ανθρώπους στα πλοκάμια των δουλεμπόρων και, συγχρόνως, δίνει ώθηση στα ξενοφοβικά και ακροδεξιά ένστικτα κοινωνιών που βιώνουν οικονομική κρίση, συντηρητικοποιούνται και αισθάνονται ως απειλή κάθε μετανάστη.
Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, τα τελευταία χρόνια δεν θέλησε να διδαχθεί από τις μεταναστευτικές κρίσεις που έζησαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες αποτελούν πύλες εισόδου, και έμεινε εγκλωβισμένος σε ιδεολογήματα. Τα οποία, εσχάτως, επικάλυψε με το επιχείρημα ότι, λίγο-πολύ, η επιβίωση της ισπανικής οικονομίας εξαρτάται από την προσέλκυση ολοένα και περισσότερων μεταναστών. Χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς επιλογή για το ποιοι τομείς χρειάζονται ποιους εργαζόμενους.
Σφοδρός επικριτής, αφ' υψηλού, των χωρών της Ευρώπης που αναζητούν κοινές ευρωπαϊκές λύσεις στο μεγάλο και πλέον παγκόσμιο πρόβλημα των παράτυπων και ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών ροών, ο κ. Σάντσεθ, θέλοντας να αναδείξει τον δικό του διαφορετικό «προοδευτικό» δρόμο για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, προώθησε την απόφαση για τη νομιμοποίηση σχεδόν ενός εκατομμυρίου μεταναστών που βρίσκονταν παράνομα σε ισπανικό έδαφος.

Η πολιτική αυτή, που θυμίζει φυσικά την αντίστοιχη ιδεοληπτική προσέγγιση της ελληνικής κυβέρνησης το 2015, ότι «οι μετανάστες λιάζονται στα πάρκα και μετά εξαφανίζονται» και ότι όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, αποτέλεσε το μεγαλύτερο δημόσιο κάλεσμα στα κυκλώματα δουλεμπόρων, αλλά και σε...

Ο Ανδρουλάκης επιτίθεται στον Τσίπρα, ο Δούκας χτίζει γέφυρες

Ο Νίκος Ανδρουλάκης θέλει να πείσει ότι ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί έναν επικίνδυνο πολιτικό αντίπαλο για το ΠΑΣΟΚ. 

Ο Χάρης Δούκας κινείται σαν να βλέπει απέναντί του έναν πιθανό συνομιλητή για την επόμενη ημέρα της Κεντροαριστεράς.
Αυτές οι δύο γραμμές δεν συμβαδίζουν.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν γίνεται να καταγγέλλει τον Τσίπρα ως «μπροστινό συμφερόντων», να αμφισβητεί ευθέως τη χρηματοδότηση του κόμματός του και να τον κατηγορεί ότι λειτουργεί ως πολιτικός χορηγός του Κυριάκου Μητσοτάκη και μία μέρα νωρίτερα ένα από τα κορυφαία στελέχη της παράταξης να εμφανίζεται δίπλα του και να μιλά για προοδευτικές συνεργασίες.
Η αντίφαση έχει πλέον βγει από τις κλειστές κομματικές αίθουσες και είναι δημόσια, πολιτική και αφορά τον πυρήνα της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ.
Ο Ανδρουλάκης επιλέγει την ανοιχτή σύγκρουση με τον Τσίπρα και ο Δούκας επιλέγει την προσέγγιση. 

Ο ένας επιχειρεί να αποδομήσει τον πρώην πρωθυπουργό και ο άλλος διατηρεί ανοικτό τον δίαυλο προς μια πιθανή μετεκλογική συνεννόηση.
Το ΠΑΣΟΚ δεν γίνεται να υπηρετεί και τις δύο κατευθύνσεις χωρίς να ακυρώνει τον ίδιο του τον λόγο...

Μια αντιπολίτευση βουτηγμένη στο ψέμα

Αν θέλεις να αξιολογήσεις έναν υπουργό της παρούσας κυβέρνησης, ένα καλό κριτήριο είναι να δεις ποιοι και πώς τον πολεμούν.
Η Λίνα Μενδώνη είναι ο μόνιμος στόχος ενός συνδυασμού δυνάμεων που τις αποτελούν οι γνωστές αριστερές ψυχούλες, τα τρωκτικά του Δημοσίου και όχι μόνο, οι σεσημασμένοι «υπερπατριώτες» και τα βαμπίρ του 666 και των μικροτσίπς. 

Άρα, κάνει άριστα τη δουλειά της και είναι μακράν η καλύτερη υπουργός Πολιτισμού που είχαμε ποτέ. 

Και μόνο που ξεμπλόκαρε το Μετρό της Θεσσαλονίκης από τους απίθανους τύπους που έσκουζαν για το «έγκλημα στη Βενιζέλου», αρκεί. Να μην αναφερθώ στους «αρχαιολογικούς» χώρους στο Ελληνικό που υπήρχαν στα μυαλά όσων δεν ήθελαν να ξεκινήσει το έργο.
Δε θα πρέπει να ξεχάσουμε τα όσα είχαν προσάψει στη Λ. Μενδώνη για τις διαδρομές πρόσβασης στην Ακρόπολη. Και τι δεν είπαν! 

Μίλησαν για «τσιμέντωμα», μια προσφιλής λέξη που συνηθίζεται στον καταγγελτικό λόγο της Αριστεράς, ένας λόγος που πάντα καταλήγει με την επαπειλούμενη «αλλοίωση της πολιτιστικής κληρονομιάς». Ως γνωστόν τη διαφύλαξη αυτής την κληρονομιάς την έχει αναλάβει εργολαβικά η Αριστερά, αφού αποτελεί μια πτυχή του ηθικού της πλεονεκτήματος. Το τι έγινε στην πραγματικότητα σε αυτούς τους διαδρόμους πρόσβασης, ουδεμία σχέση έχει με τις παραπάνω ανοησίες. Όλα έγιναν...