Αφού επί τρία έτη το καθύβριζαν ως γενοκτονικό κράτος και κράτος απαρτχάιντ, τώρα τα έχουν ξεχάσει όλα αυτά και έχουν προτάσεις για τον σχηματισμό «προοδευτικής» κυβέρνησης σε αυτό το γενοκτονικό κράτος.
Ξεδιάντροπη σιωπή για το γεγονός πως τα αραβικά κόμματα όχι μόνον συμμετείχαν κανονικά στις εκλογές, αλλά είδαν και τη δύναμή τους να αυξάνεται εντυπωσιακά, σε αυτό το «κράτος απαρτχάιντ».
Ξεδιάντροπη σιωπή για το γεγονός πως τα αραβικά κόμματα όχι μόνον συμμετείχαν κανονικά στις εκλογές, αλλά είδαν και τη δύναμή τους να αυξάνεται εντυπωσιακά, σε αυτό το «κράτος απαρτχάιντ».
Έχει ανατραπεί όλο το αφήγημά τους. Αλλά μην ανησυχείτε! Οι αριστεροί, πάσης αποχρώσεως, μπορούν και επινοούν με μεγάλη ευκολία νέα αφηγήματα ευθύς ως διαψεύδονται τα παλιά.
Τώρα τι υποστηρίζουν;
Υποστηρίζουν πως αν δε συμπεριληφθούν στον νέο κυβερνητικό σχηματισμό τα αραβικά κόμματα θα πρόκειται για μια ρατσιστική πολιτική η οποία επιβεβαιώνει τη θεωρία περί κράτους απαρτχάιντ.
Υποστηρίζουν πως αν δε συμπεριληφθούν στον νέο κυβερνητικό σχηματισμό τα αραβικά κόμματα θα πρόκειται για μια ρατσιστική πολιτική η οποία επιβεβαιώνει τη θεωρία περί κράτους απαρτχάιντ.
Είπαμε, οι σύντροφοι δεν πιάνονται από πουθενά...
Προφανώς, δε μου πέφτει λόγος για το πώς θα κυβερνηθεί το Ισραήλ. Το πολιτικό σύστημά του έχει μάθει να λειτουργεί υπό τον συγκεκριμένο εκλογικό νόμο εδώ και πολλές δεκαετίες. Θα βρουν και πάλι την άκρη μέσα από τις διαδικασίες που χαρακτηρίζουν όλα τα δημοκρατικά πολιτεύματα. Αν θα συμπεριληφθούν ή δε θα συμπεριληφθούν τα αραβικά κόμματα στον νέο κυβερνητικό συνασπισμό θα είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής απόφασης και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν ιδεοληψίες.
Προφανώς, οι κάθε λογής ημέτεροι αριστερούληδες κάνουν πως αγνοούν ότι στο Ισραήλ υπάρχει Κομμουνιστικό Κόμμα (ΜΑΚΙ), με ιστορικές ρίζες, συμμετέχει στις εκλογές μέσα σε έναν συνασπισμό κομμάτων και κινήσεων και το αν θα συγκυβερνήσει ή όχι ουδεμία σχέση έχει με ρατσιστικές προκαταλήψεις.
Προφανώς, δε μου πέφτει λόγος για το πώς θα κυβερνηθεί το Ισραήλ. Το πολιτικό σύστημά του έχει μάθει να λειτουργεί υπό τον συγκεκριμένο εκλογικό νόμο εδώ και πολλές δεκαετίες. Θα βρουν και πάλι την άκρη μέσα από τις διαδικασίες που χαρακτηρίζουν όλα τα δημοκρατικά πολιτεύματα. Αν θα συμπεριληφθούν ή δε θα συμπεριληφθούν τα αραβικά κόμματα στον νέο κυβερνητικό συνασπισμό θα είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής απόφασης και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν ιδεοληψίες.
Προφανώς, οι κάθε λογής ημέτεροι αριστερούληδες κάνουν πως αγνοούν ότι στο Ισραήλ υπάρχει Κομμουνιστικό Κόμμα (ΜΑΚΙ), με ιστορικές ρίζες, συμμετέχει στις εκλογές μέσα σε έναν συνασπισμό κομμάτων και κινήσεων και το αν θα συγκυβερνήσει ή όχι ουδεμία σχέση έχει με ρατσιστικές προκαταλήψεις.
Αλλά ας το πάρουμε κι αλλιώς το ζήτημα.
Στην Ελλάδα θεωρούμε απολύτως φυσιολογικό - και είναι - κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης να θέλει να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία.
Στην Ελλάδα θεωρούμε απολύτως φυσιολογικό - και είναι - κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης να θέλει να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία.
Είναι μια θεμιτή πολιτική στάση.
Στο Ισραήλ όμως το να μη θέλουν να συνεργαστούν με τα αραβικά κόμματα τα οποία συμπεριλαμβάνουν στις τάξεις τους και Εβραίους είναι δείγμα ρατσισμού. Όταν τα γεγονότα δεν τους επιτρέπουν να μπάσουν τις ιδεοληψίες τους από την πόρτα, επιχειρούν να τις περάσουν από το παράθυρο.
Όποιος πιστεύει ότι αυτή τη στιγμή το μείζον που απασχολεί την πολιτική ζωή του Ισραήλ είναι η δημιουργία παλαιστινιακού κράτους, είναι βαθιά νυχτωμένος. Αυτή η προοπτική, αν ποτέ υπήρχε, έφυγε από το τραπέζι την επομένη της 7ης Οκτωβρίου 2023, για να μην πάω μακρύτερα στο Καμπ Ντέιβιντ του 2000. Η μαρτυρία του Μπιλ Κλίντον για τότε είναι χαρακτηριστική: «Ο Αραφάτ πήρε το 95% των όσων ζήτησε, δεν υπέγραψε και σηκώθηκε κι έφυγε.»
Σήμερα το κυρίαρχο πρόβλημα για τους Ισραηλινούς είναι το Ιράν. Και επ΄αυτού οι δύο μεγάλοι συνασπισμοί συμφωνούν. Είτε με τον Νετανιάχου είτε με τον Αϊζενκότ η επόμενη κυβέρνηση θα συγκροτηθεί με αποκλειστικό γνώμονα την ασφάλεια του Κράτους του Ισραήλ. Αυτό ας το έχουν υπ' όψη τους όλοι όσοι προσφάτως απέκτησαν ευαισθησίες και άποψη για το πώς πρέπει να λειτουργήσει η δημοκρατία στο Ισραήλ, την οποία μέχρι προχθές καθύβριζαν.
Όποιος πιστεύει ότι αυτή τη στιγμή το μείζον που απασχολεί την πολιτική ζωή του Ισραήλ είναι η δημιουργία παλαιστινιακού κράτους, είναι βαθιά νυχτωμένος. Αυτή η προοπτική, αν ποτέ υπήρχε, έφυγε από το τραπέζι την επομένη της 7ης Οκτωβρίου 2023, για να μην πάω μακρύτερα στο Καμπ Ντέιβιντ του 2000. Η μαρτυρία του Μπιλ Κλίντον για τότε είναι χαρακτηριστική: «Ο Αραφάτ πήρε το 95% των όσων ζήτησε, δεν υπέγραψε και σηκώθηκε κι έφυγε.»
Σήμερα το κυρίαρχο πρόβλημα για τους Ισραηλινούς είναι το Ιράν. Και επ΄αυτού οι δύο μεγάλοι συνασπισμοί συμφωνούν. Είτε με τον Νετανιάχου είτε με τον Αϊζενκότ η επόμενη κυβέρνηση θα συγκροτηθεί με αποκλειστικό γνώμονα την ασφάλεια του Κράτους του Ισραήλ. Αυτό ας το έχουν υπ' όψη τους όλοι όσοι προσφάτως απέκτησαν ευαισθησίες και άποψη για το πώς πρέπει να λειτουργήσει η δημοκρατία στο Ισραήλ, την οποία μέχρι προχθές καθύβριζαν.
Σάκης Μουμτζής
01/11/2026
01/11/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου