Η Γεωπολιτική Συνείδηση της Ορθοδοξίας

Χριστίνα Π. Μέλλιου
Διδάκτωρ Οικονομικής Γεωγραφίας-Γεωπολιτικής

Η Ν/Α Μεσόγειος και τα Βαλκάνια αποτελούν περιοχές που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη Ιστορία και οι οποίες στις παρούσες συνθήκες συνδέονται με τον παράγοντα «ενέργεια» και τον παράγοντα «ενεργειακοί πόροι». Στην Ν/Α Μεσόγειο και τα Βαλκάνια επίσης, η Ορθοδοξία αποτελεί βασικό συνδετικό κρίκο που ενώνει από τα χρόνια του Βυζαντίου έως σήμερα τους πληθυσμούς των περιοχών αυτών με ένα ενιαίο θρησκευτικό παρελθόν. Η διασύνδεση επομένως «Ορθοδοξίας» και «Γεωπολιτικής» είναι πέρα ως πέρα αληθινή και υπαρκτή. Ο «δεσμός» αυτός είναι σε θέση να καταδείξει τον τρόπο με τον οποίο η Ορθοδοξία μπορεί να αναγνωρισθεί ως ενεργός παράγοντας του σύγχρονου παγκόσμιου γίγνεσθαι.

Η ιστορία της Ευρώπης έχει εξελιχθεί με βάση διάφορους γεωγραφικούς «πυρήνες»:

Β/Δ Ευρώπη, Ν/Δ Ευρώπη, Κεντρική Ευρώπη, Ν/Α Ευρώπη, Ανατολική Ευρώπη-Ρωσία. Από αυτούς τους «πυρήνες» θεωρούμε ότι, σχετικά με την παρούσα μελέτη, αυτός της Ανατολικής Ευρώπης-Ρωσίας χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης από κοινού με αυτόν της Ν/Α Ευρώπης- Ν/Α Μεσογείου.

Η ανατολική πλευρά της Ευρώπης αποτελείται από τέσσερις, ιδιαιτέρων πολιτισμικών χαρακτηριστικών, «κόσμους»: τον ρώσο-ουκρανικό, τον βαλτικό, τον κέντρο-ευρωπαϊκό, και τον βαλκανικό. Η ανατολική πλευρά της Μεσογειακής λεκάνης αποτελείται, από άποψη θρησκειών, από τρεις «κόσμους»: τον χριστιανικό, τον μουσουλμανικό και τον ιουδαϊκό. Η πολιτική σταθερότητα αυτών των «κόσμων», αποτελεί ζήτημα υψίστης σημασίας για την οικονομική ευημερία της Δύσης, μιας και αυτές οι περιοχές αποτελούν τον «ομφάλιο λώρο» μεταξύ της αναπτυγμένης οικονομικά Ευρώπης και των περιοχών που «στηρίζουν» την ανάπτυξη αυτή. Ταυτοχρόνως, οι τελευταίες αυτές περιοχές αποτελούν τον ξεχασμένο «μη υλιστικό πυρήνα» από τον οποίο άντλησε η Δυτική Ευρώπη όλες τις πνευματικές, ηθικές, θρησκευτικές αντιλήψεις που την βοήθησαν στην οικοδόμηση εκείνων των πτυχών του πολιτισμού της, οι οποίες στάθηκαν επωφελείς για τον άνθρωπο.

Στη Ν/Α Μεσόγειο και τα Βαλκάνια η Ορθοδοξία αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της πολιτισμικής ταυτότητας των πληθυσμών. Αποτελεί συνδετικό κρίκο που ενώνει, από τα χρόνια του Βυζαντίου έως σήμερα, τους πληθυσμούς αυτούς με ένα ενιαίο θρησκευτικό παρελθόν. Είναι σημείο αναφοράς στις παραδόσεις και τις τέχνες των λαών αυτών και αποτελεί, εν μέρει, την πηγή της εθνικής τους αφύπνισης αλλά και διαθέτει σημαντική επιρροή των πολιτικών τους σχεδιασμών. Η Ορθοδοξία στον χώρο της Ν/Α Μεσογείου και των Βαλκανίων, με τον εδώ και αιώνες διμερή ανταγωνισμό της με τον μουσουλμανικό κόσμο αλλά και τον δυτικό χριστιανισμό, που αντιπροσωπεύεται κυρίως από τον Ρωμαιοκαθολικισμό, αποτέλεσε και αποτελεί οργανικό στοιχείο ποικίλων εθνικών αναγεννήσεων και εθνικών ανεξαρτησιών. Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, η έννοια της εθνικής ταυτότητας στον παραπάνω γεωγραφικό χώρο, αλλά και του εθνικού γεωγραφικού προσδιορισμού, δεν μπορεί να έχει νόημα δίχως την μόνιμη αναφορά στην πολιτισμική και θρησκευτική επιρροή. Και ειδικότερα, τόσο τα εδαφικά στοιχεία όσο και τα εθνικά ιδεολογήματα που έχουν εν μέρει διαμορφωθεί από τις θρησκευτικές πραγματικότητες, τις οφειλόμενες στην Ορθοδοξία.

Η Ν/Α Μεσόγειος και τα Βαλκάνια αποτελούν περιοχές που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη Ιστορία και οι οποίες στις παρούσες συνθήκες συνδέονται με έναν από τους σπουδαιότερους παράγοντες που σχετίζονται με την διατήρηση του υψηλού βιοτικού επιπέδου, το οποίο η ανθρωπότητα με πολλούς κόπους έχει κατορθώσει να διασφαλίσει: τον παράγοντα «ενέργεια» και «ενεργειακοί πόροι». Σύμφωνα με τα παραπάνω, η εξασφάλιση του «υλικού» παράγοντα –δηλ. της «ενέργειας»- συνδέεται με την εξασφάλιση «ηρεμίας» στις προαναφερθείσες «πολιτισμικές» περιοχές, στις οποίες τα πάθη –δηλ. η μη λογική- μπορούν να αποτελέσουν το φυτίλι διαφόρων κοινωνικών, πολιτικών και θρησκευτικών εκρήξεων. Ένα σκίρτημα και μόνο στην παραπάνω περιοχή, περιοχή όπου η Ορθοδοξία διαδραματίζει έναν από τους πιο σημαντικούς πολιτιστικούς ρόλους στον κόσμο, αρκεί για να μεταβληθεί η γεωπολιτική ισορροπία σε παγκόσμιο γεωπολιτικό κυκλώνα. Και ακριβώς επειδή η Ορθοδοξία αποτελεί τον αιώνιο καταλύτη υποφωσκουσών συμπεριφορών, γίνεται αντιληπτό ότι η Ορθοδοξία μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για την ομαλή επίλυση των σοβαρών προβλημάτων της ανθρωπότητας, επειδή έχει την δυνατότητα να προσφέρει την πνευματική διάσταση που τόσο λείπει σήμερα.

Σε αυτό το σημείο, προκειμένου να γίνουν κατανοητά τα προαναφερόμενα, πραγματοποιούμε μια περιγραφή του γεωπολιτικού χάρτη της λεκάνης της Μεσογείου, όπως αυτός εμφανίζεται με τα σημερινά δεδομένα.
Η Μεσόγειος ορίζει έναν οριζόντιο άξονα αγγλοσαξονικής επιρροής με 4 «σημεία στήριξης»:

α) Γιβραλτάρ

β) Μάλτα
γ) Κρήτη
δ) Κύπρος
Σημαντικοί οδοί εμπορίου, επικοινωνιών αλλά και στρατηγικής σημασίας,
είναι οι 2 κάθετοι ως προς τον οριζόντιο άξονα:
α) Αδριατική
β) Αιγαίο
Στην περίπτωσή μας θα επικεντρωθούμε στον άξονα του Αιγαίου και στο ανατολικό άκρο του οριζόντιου άξονα.

i) Αιγαίο: Είναι αδιαμφισβήτητο και ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η περιοχή του Αιγαίου αλλά και της «θύρας» του Βοσπόρου καθόρισαν σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις ήδη από την εποχή του Χαλκού. Πολλώ δε μάλλον, τον 20ο αιώνα, όταν και διαμορφώθηκε η σημερινή πολιτικό-οικονομική ισχύς της Δύσης, η οποία στηρίχτηκε στην εκμετάλλευση του ανθρώπινου δυναμικού και των φυσικών πρώτων υλών της Εγγύς και Μέσης Ανατολής.

Ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με την σχέση Ελλάδος/Τουρκίας -σχέση που υπαγορεύεται πρωτίστως από γεωγραφικούς λόγους- μπορεί κάποιος εύκολα να παρατηρήσει ότι η περιοχή του Αιγαίου δεν αξιοποιήθηκε από ελληνικής πλευράς όσο έπρεπε, χρησιμοποιούμενη ως γεωπολιτικό διακύβευμα, σε αντίθεση με την Τουρκική πλευρά, η οποία διεκδικούσε μερίδιο της κυριαρχίας της επί του Αιγαίου, χρησιμοποιώντας ως «μοχλό» την σπουδαιότητα του διαύλου Βοσπόρου-Δαρδανελίων. Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία συνέχισε και συνεχίζει την επιτυχημένη πολιτική η οποία εδράζεται στο ότι αυτή αποτελεί την μοναδική «γέφυρα»1 μεταξύ δυο ηπείρων: Ευρώπης και Ασίας. Εμφανίζεται δε η Τουρκία ιδιαιτέρως ενισχυμένη στην άσκηση της πολιτικής αυτής όχι μόνο επειδή προβάλει επιτυχώς τα τελευταία 80 χρόνια την κοινή αντίληψη πολιτικών, στρατιωτικών και οικονομικών ιθυνόντων, περί κοινού οφέλους και κινδύνων, αλλά και διότι εκμεταλλεύτηκε όσο το δυνατόν καλύτερα την νέα διαμόρφωση ισορροπιών που προέκυψαν μετά το 1991 και το 2003 τόσο στην Μέση Ανατολή όσο και στην πρώην Ανατολική Ευρώπη.

Στο πλαίσιο του παγκοσμίου «παιγνίου» ισορροπιών ισχύος, μια από τις σημαντικές παραμέτρους της άσκησης εξωτερικής πολιτικής ήταν και είναι αυτή του πολιτισμού. Στην έννοια του πολιτισμού βεβαίως εμπεριέχεται και η θρησκεία. Η σημασία της θρησκείας για το σύμπλοκο της Ν/Α Μεσογείου, και ειδικότερα για την Ελλάδα, γίνεται εύκολα κατανοητή, αν σκεφτούμε ότι στις περιοχές αυτές διαβιούν κοινωνίες οι οποίες έχουν δομηθεί βάσει αριστοτελικών και ιουδαϊκών προτύπων. Άρα οι κοινωνίες αυτές προσδίδουν ιδιαίτερη σημασία στο «συναίσθημα» ως παράγοντα δημιουργίας κοινωνικών σχέσεων και κατ΄ επέκταση, πολιτικής.

ii) Ανατολικό άκρο αγγλοσαξονικού άξονα επιρροής (Ν/Α Μεσόγειος)

Η σημασία της περιοχής αυτής είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις εξελίξεις στον προαναφερθέντα γεωγραφικό χώρο, δηλαδή αυτόν του Αιγαίου. Ως Ν/Α Μεσόγειο θα ορίσουμε την περιοχή που περιλαμβάνει την Κύπρο, την Αίγυπτο και την Εγγύς Ανατολή. Η Κύπρος προβάλει ως «παρατηρητήριο» απ’ όπου εποπτεύονται τα τεκταινόμενα σε έναν τεράστιο γεωγραφικό χώρο που περιλαμβάνει τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία, την λεγόμενη Ν/Δ Ασία (Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ιράν, Περσικό Κόλπο) και βεβαίως τα κράτη που ανήκουν στα απέναντι από την Κύπρο παράλια (Συρία, Λίβανο, Ισραήλ). Βεβαίως, στην περιοχή της Ν/Α Μεσογείου καταλήγουν (αλλά και σχεδιάζονται) σημαντικότατοι ενεργειακοί αγωγοί οι οποίοι από κοινού με την διώρυγα του Σουέζ κρατούν την ευημερία και την οικονομική επιβίωση της Δύσης στα σημερινά επίπεδα. Επίσης, ιδίας και ίσως σπουδαιότερης σημασίας είναι το γεγονός ότι στην Ν/Α Μεσόγειο εντοπίζεται ο νέος «εχθρός» της Δύσης, δηλαδή το Ισλάμ, όπως αυτό ερμηνεύεται και παρερμηνεύεται για την επιδίωξη στρατηγικών και άλλων σκοπών.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η Τουρκία είναι σχεδόν υποχρεωμένη να ασκεί επιθετική εξωτερική πολιτική, ακολουθώντας τις «γραμμές» της νέας παγκόσμιας τάσης που υπαγορεύει ότι τον σημαντικότερο ρόλο σήμερα διαδραματίζουν οι ιδέες/ιδεοληψίες και οι «πολιτισμικές/πολιτιστικές επιθέσεις».

Μεσούσης της παγκόσμιας ανακατανομής ισορροπιών ισχύος το 1991, εκλέγεται στον Οικουμενικό Θρόνο ο κ. Βαρθολομαίος. Από εκείνη τη στιγμή παρατηρείται ένα εντυπωσιακό «άνοιγμα» του Οικουμενικού Πατριαρχείου, επικεντρωμένο κυρίως στις σημαντικές οικολογικές -και όχι μόνο- δραστηριότητες του Πατριάρχη.

Οι δραστηριότητες αυτές είχαν ως πυρήνα τα λεγόμενα «Εν Πλω» οικολογικά Συνέδρια -που διεξήχθησαν τα έτη 1995, 1997, 1999, 2002 και 2003 στις περιοχές του Αιγαίου, Μαύρης Θάλασσας, Δούναβη, Αδριατικής και Βαλτικής αντιστοίχως υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου- και αξίζει να τονιστεί ότι ο στόχος τους ήταν υψηλός, όπως επίσης και η επιρροή τους αν δει κάποιος το status των συμμετεχόντων. Το σημαντικότερο αποτέλεσμα όλων - των μέχρι τώρα- πραγματοποιηθέντων Συνεδρίων είναι ότι εκτός από την ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας για τα ζητήματα περιβάλλοντος, έγινε πραγματικότητα και η εμπλοκή διεθνών θεσμικών δρώντων που διαθέτουν ιδιαίτερο κύρος στις περιοχές που πραγματοποιήθηκαν τα «Εν Πλω» Συνέδρια.

Με τον τρόπο αυτό όχι μόνο αναβαθμίστηκε το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά του δόθηκε η δυνατότητα να έρθει σε επαφή με εγνωσμένης ικανότητας και επιρροής άτομα, τα οποία θα μπορέσουν να αντιληφθούν τον ρόλο που επιθυμεί να διαδραματίσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι πέρα από το πρόδηλο ενδιαφέρον που παρουσιάζει η ουσία των Συνεδρίων, με όλες τις προεκτάσεις που κάτι τέτοιο μπορεί να λάβει, το Οικουμενικό Πατριαρχείο πραγματοποίησε μια προσπάθεια «ανοίγματος», μια αναζήτηση νέων οριζόντων και νέας λογικής επικοινωνίας στον σύγχρονο Ευρωπαϊκό, και όχι μόνο, κόσμο. Με βάση λοιπόν τα θέματα που ενώνουν τους ανθρώπους, όπως η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, το Οικουμενικό Πατριαρχείο αναζητεί δρόμους που θα το οδηγήσουν στην επέκταση της επιρροής του, πέρα από τα όρια της πνευματικής του δικαιοδοσίας. 2 Στόχος λοιπόν του Οικουμενικού Πατριαρχείου ήταν πάνω από όλα η εύρεση θεμάτων προβληματισμού με πανανθρώπινη εμβέλεια, έτσι ώστε να μπορέσει να είναι βέβαιη η επέκταση της πνευματικής του επιρροής ακόμα σε χώρες ή σε Εκκλησίες με τις οποίες οι σχέσεις του περνούσαν κρίση.

Το άνοιγμα που επιχειρεί ο Οικουμενικός Θρόνος αποδεικνύει ότι η κεφαλή της Ορθοδοξίας έχοντας γεωπολιτική συνείδηση και παρακολουθώντας τις παγκόσμιες εξελίξεις, διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο στον τομέα της πολιτισμικής, και όχι μόνο, γεωγραφίας τόσο στην Ν/Α Μεσόγειο και τα Βαλκάνια όσο και σε εκείνα τα σημεία του πλανήτη όπου υπάρχουν Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Σε ό,τι έχει να κάνει με την Ν/Α Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, άξια προσοχής είναι η αντιπαράθεση του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την Εκκλησία της Ελλάδος. Μια αντιπαράθεση που επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στο ζήτημα των λεγομένων «Νέων Χωρών», κάτι που έχει παρουσιαστεί ξανά στο πρόσφατο παρελθόν.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε πως αν κάποιος συμβουλευτεί έναν εκκλησιαστικό χάρτη που παρουσιάζει τα εκκλησιαστικά σύνορα –τα σύνορα, δηλαδή, που διαχωρίζουν τις εκκλησιαστικές έδρες του Οικουμενικού Πατριαρχείου από αυτές της Εκκλησίας της Ελλάδος- τότε παρατηρεί ότι η πραγματική δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Ελλάδος σταματά στον άξονα Ολύμπου -Άρτας, ενώ οι περιοχές των λεγομένων «Νέων Χωρών» (Μακεδονία, Ήπειρος, Θράκη και νησιά Β. Αιγαίου) και των Δωδεκανήσων μαζί με την ημιαυτόνομη Εκκλησία της Κρήτης ανήκουν στην δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η δε ελληνική Πολιτεία επωμίζεται απλώς τα έξοδα διαχείρισης. Με αυτόν τον τρόπο διαγράφεται ο σημαντικός ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο στη γεωγραφική περιοχή των λεγομένων «Νέων Χωρών» όταν -και αν- περιέλθει αυτή εξ’ ολοκλήρου στην διοικητική δικαιοδοσία του, χρησιμεύουσα ως δίαυλος επικοινωνίας του Οικουμενικού Θρόνου με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τότε, θα έχουμε μια εκκλησιαστική οντότητα της οποίας η έδρα θα βρίσκεται εκτός ΕΕ, το νομικό της καθεστώς θα ορίζεται, επίσης, από μια χώρα που δεν αποτελεί μέλος της ΕΕ, αλλά οι ζωτικές της εκκλησιαστικές έδρες θα βρίσκονται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βεβαίως, η όλη αυτή κατάσταση ομαλοποιείται στην περίπτωση που η Τουρκία ενταχθεί στους κόλπους της ευρωπαϊκής «οικογένειας». Πέρα όμως από το τί συνεπάγεται πολιτικά η εξ’ ολοκλήρου διοικητική υπαγωγή των εκκλησιαστικών εδρών των «Νέων Χωρών» στον Οικουμενικό Θρόνο, σπουδαίο σημείο αναφοράς αποτελεί επίσης και ο περιορισμός της επέκτασης της πνευματικής επιρροής του Πατριαρχείου Μόσχας αποκλειστικά και μόνο στα Σλαβικά κράτη της Βαλκανικής. Στην περίπτωση αυτή θα οριοθετηθεί ένας εκκλησιαστικός χάρτης, στον οποίο η πνευματική επιρροή του Πατριαρχείου Μόσχας θα σταματά στην συνοριακή γραμμή που χωρίζει την Ελλάδα από τα λοιπά βαλκανικά κράτη, ενώ το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα εξασκεί διοίκηση και θα προβάλλει την πνευματική επιρροή του στις περιοχές της Μακεδονίας, Ηπείρου, Θράκης, ανατολικού και βορείου Αιγαίου και Κρήτης.

Σε ό,τι αφορά στις σχέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου με το Πατριαρχείο Μόσχας, η κατάσταση φαίνεται πιο ξεκάθαρη από την στιγμή που οι δυο μεγάλοι πόλοι της Ορθοδοξίας θεωρούν ως μελλοντική τους προοπτική την εξάπλωση της πνευματικής τους επιρροής στον κεντροευρωπαϊκό χώρο και στον χώρο της Βαλτικής. Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, σε αντίθεση με την Εκκλησία της Ελλάδος, συνειδητοποίησε από νωρίς ότι θα πρέπει να διαθέτει μια βάση, πέρα από αυτή στην Κων/πολη, στην Δυτική Ευρώπη με πιθανό στόχο την διεκδίκηση εκτεταμένης κανονικής (δηλ. εκκλησιαστικής) δικαιοδοσίας του Οικουμενικού Θρόνου στο μεγαλύτερο μέρος των εδαφών της ΕΕ, γεγονός που δυσχεραίνει η ύπαρξη πολλών εκκλησιαστικών δικαιοδοσιών στον συγκεκριμένο χώρο. Η πιθανότητα αυτή, μπορεί κάποιος να ισχυρισθεί ότι ενισχύεται από δύο γεγονότα:

1) την ίδρυση από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο της Αυτόνομης Εκκλησίας της Εσθονίας που αποτελείται από μια ομάδα που έχει αποσχισθεί από το Πατριαρχείο Μόσχας και

2) της ανακήρυξης της Αυτοκέφαλης Εκκλησία της Ουκρανίας, η οποία στηρίζεται από τον νέο Πρόεδρο της Ουκρανίας, Βίκτωρ Γιουτσένκο. Μάλιστα, μετά από αίτημα του τελευταίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης προσβλέπει στην επανάληψη του «σεναρίου της Εσθονίας» αναγνωρίζοντας την Εκκλησία αυτή ως πραγματική τοπική Εκκλησίας της Ουκρανίας, η οποία όμως θα βρίσκεται υπό την ανώτατη διοίκησή του. Έτσι τίθεται στο περιθώριο η κύρια τοπική Εκκλησία της Ουκρανίας, η Αυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, που βρίσκεται σε πνευματική κοινωνία με το Πατριαρχείο Μόσχας.

Τα ήδη προαναφερθέντα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ενδείξεις σχετικά με τον μελλοντικό στόχο του Οικουμενικού Πατριαρχείου ο οποίος θα είναι η διεύρυνση της κανονικής του δικαιοδοσίας και η εξάπλωση της πνευματικής του επιρροής στον χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έναντι του Πατριαρχείου Μόσχας. Όμως, η πραγματοποίηση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ενός παρόμοιου «σχεδίου» προϋποθέτει ως πρώτο βήμα την επιβεβαίωση της δικαιοδοσίας του στις μητροπόλεις της Ορθόδοξης διασποράς στην Ευρώπη και ως δεύτερο βήμα, εξίσου σημαντικό, το να καταστεί η Τουρκία μέλος της ΕΕ, μιας και είναι η χώρα που ορίζει το νομικό του καθεστώς.

Η Ορθοδοξία, πέρα από το σύμπλοκο της Ν/Α Μεσογείου και των Βαλκανίων, υπήρξε καθοριστικός παράγοντας στη διαμόρφωση της διπλωματικής και ευρύτερης πολιτικής σκηνής των τελευταίων αιώνων και σε όλη την Ευρώπη. Η ιστορική αυτή αλήθεια στηρίζεται στο γεγονός ότι η Ορθοδοξία ήταν ταυτισμένη με την Ρωσία, που με την σειρά της ασκούσε μεγάλη επιρροή στα ορθόδοξα Βαλκάνια3 . Βεβαίως, η Ρωσία διέθετε «εξ’ αντανακλάσεως» επιρροή και στις ευρωπαϊκές υποθέσεις, μέσω της χρησιμοποίησης της ισχύος της στα Βαλκάνια. Η επιρροή αυτή δεν ήταν δυνατόν να αγνοηθεί από τις τότε Μεγάλες Δυνάμεις, είτε επρόκειτο για χώρες της Δυτικής Ευρώπης είτε για την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Στην σύγχρονη εποχή δύο γεγονότα έχουν επιταχύνει τις «εκκλησιαστικές»

εξελίξεις:

1) η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και η επανεμφάνιση του Πατριαρχείου Μόσχας (της μεγαλύτερης σε πληθυσμό ορθόδοξης εκκλησίας) στο παγκόσμιο προσκήνιο και

2) η ύπαρξη σε ένα από τα πιο νευραλγικά σημεία του πλανήτη (Βαλκάνια και Ν/Α Μεσόγειο) ορθόδοξων κρατών ή κρατών που έχουν ενάριθμη ορθόδοξη μειονότητα στο εσωτερικό τους. Αυτές οι πραγματικότητες δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες από τον σύγχρονο ερευνητή, πόσο μάλιστα από τα παγκόσμια κέντρα στρατηγικής.

Η Ελλάδα, παρά την σπουδαιότητα του θέματος, ουδέποτε κατέβαλε προσπάθεια να αναλύσει τον ρόλο και τις δυναμικές της Ορθοδοξίας μέσα στον σύγχρονο Ευρωπαϊκό χώρο, όπως αυτός διαμορφώθηκε μετά τους Βαλκανικούς και Παγκόσμιους Πολέμους. Ειδικότερα δε από το 1980 και έπειτα, η Ελλάδα αποτελούσε την μοναδική ορθόδοξη χώρα στους κόλπους αρχικά της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και αργότερα Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρ’ όλα αυτά δεν κατεβλήθη καμία προσπάθεια προκειμένου να υπάρξει προσέγγιση μεταξύ Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος και Ευρώπης. Η Εκκλησία της Ελλάδος άργησε αισθητά προτού κάνει τα πρώτα βήματά της προς την ΕΕ, ενώ και από την πλευρά της η ελληνική Πολιτεία δεν ασχολήθηκε σχεδόν καθόλου με το θέμα αυτό.

Η κατάρρευση όμως της Σοβιετικής Ένωσης, έκανε την Εκκλησία της Ελλάδος να συνειδητοποιήσει γρήγορα πως η απουσία της εκπροσώπησής της στην ΕΕ θα μπορούσε να καλυφθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αναιρώντας την δράση της ως αυτοκέφαλης Εκκλησίας και μετατρέποντάς την απλά σε ένα θεσμό που υπάγεται στον Οικουμενικό Θρόνο. Πρώτος αντιλήφθηκε αυτό το γεγονός ο νυν Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος Χριστόδουλος, ο
οποίος για τον λόγο αυτό δημιούργησε πριν από λίγα χρόνια το γραφείο της
Εκκλησίας της Ελλάδος στις Βρυξέλες.

Η πρόσφατη ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ μπορεί να βάλει

τέλος στην μοναχική, ανύπαρκτη και χωρίς πυξίδα πορεία της Εκκλησίας της

Ελλάδος στην ευρωπαϊκή πολιτική κονίστρα.

Αυτό όμως που χρειάζεται σήμερα η Εκκλησία της Ελλάδος και κατ’επέκταση η Ορθοδοξία προκειμένου να διαδραματίσει σοβαρό και σημαντικό ρόλο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, είναι η απόκτηση γεωπολιτικής συνείδησης. Όσο «κοσμικό» και αν ακούγεται, η ορμή των παγκόσμιων εξελίξεων καθιστά επιτακτική την ανάγκη άμεσης διασύνδεσης της Εκκλησίας της Ελλάδος με τα κέντρα αποφάσεων, δηλαδή Βρυξέλλες-Ουάσιγκτον. Υπό το πρίσμα αυτό, και δεδομένου ότι η Εκκλησία της Ελλάδος εμβιοί σε ένα από τα πιο νευραλγικά τμήματα της «ζώνης παγκόσμιων εξελίξεων», θεωρούμε ότι οφείλει να συνειδητοποιήσει:

α) τον κίνδυνο απομόνωσής της από το διεθνές γίγνεσθαι και

β) το ότι μπορεί να διαμορφώσει εξελίξεις και όχι να υποτάσσεται σε αυτές.

Συμπερασματικά, η διατήρηση της ισορροπίας και της ειρήνης στην συγκεκριμένη περιοχή περνά από την κατανόηση των ιδιαιτέρων συναισθηματικών/ ιδεολογικών παραμέτρων που διαμορφώνουν τις κοινωνικές δομές των λαών της Ευρώπης, της Βαλκανικής και της Μέσης Ανατολής. Η κατανόηση αυτή μπορεί να βασίζεται μόνο σε πολιτιστικά/ πολιτισμικά θεμέλια και όχι σε εξαγγελίες περί οικονομικών δεικτών.

Η διασύνδεση επομένως «Ορθοδοξίας» και «Γεωπολιτικής» φρονούμε ότι είναι πέρα ως πέρα αληθινή και υπαρκτή. Και μάλιστα ο «δεσμός» αυτός, όταν αναγνωσθεί χωρίς τους παραμορφωτικούς φακούς της λαϊκίστικης υστερίας, θα μπορέσει να καταδείξει τον τρόπο με τον οποίο η Ορθοδοξία μπορεί να αναγνωριστεί ως ενεργός παράγοντας του σύγχρονου παγκόσμιου γίγνεσθαι, αποδεικνύοντας πως η θρησκεία και πιο συγκεκριμένα η Ορθοδοξία, φέρει μαζί της μια βαριά κληρονομιά και ένα μεγάλο όραμα: την διατήρηση και εξασφάλιση της ισορροπίας και της ειρήνης στις ανθρώπινες κοινωνίες.

ΠΗΓΗ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Ηλεκτροπαραγωγή...από την Gazprom

THN εμμονή της ελληνικής κυβέρνησης στην πολιτική των πολλαπλών οδεύσεων σε ό,τι αφορά τους αγωγούς φυσικού αερίου, επαναβεβαίωσε χθες ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, με δηλώσεις του κατά την επίσκεψή του στο Yπουργείο Ανάπτυξης, όπου πραγματοποίησε σύσκεψη με το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου και ενημερώθηκε για τις επαφές που είχε το Σαββατοκύριακο στο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας,
ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης δήλωσε «Εφαρμόζουμε με συνέπεια υπεύθυνη πολιτική πολλαπλών οδεύσεων και εναλλακτικών λύσεων που ενισχύει την Ελλάδα και συμβάλλει καθοριστικά στην ενεργειακή εξασφάλιση της Ευρωπαϊκής Eνωσης», τόνισε ο πρωθυπουργός με αφορμή την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Gazprom και ΔΕΣΦΑ για τον αγωγό.Αξίζει να σημειωθεί ότι από τη ρωσική πλευρά δόθηκε μεγάλη επισημότητα στη συνάντηση του Σότσι και την υπογραφή των συμφωνιών μεταξύ της Gazprom, της ιταλικής ΕΝΙ και των εταιρών της Βουλγαρίας, της Ελλάδας και της Σερβίας. Ενδεικτική της σημασίας που δίνεται στον αγωγό South Stream ήταν η παρουσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά και του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ενώ οι επικεφαλής της Gazprom είχαν σειρά συναντήσεων στο περιθώριο των εκδηλώσεων. Μάλιστα ο κ. Χατζηδάκης, που μετέβη στο Σότσι με εντολή του πρωθυπουργού, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία του Κώστα Καραμανλή με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, κατά τη συνάντησή του με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Gazprom, Αλεξέι Μίλερ, έγινε κοινωνός του ενδιαφέροντος της ρωσικής εταιρίας –πέραν του να προωθήσει με ταχύτητα τον South Stream, ώστε να τεθεί σε λειτουργία το 2015– να προχωρήσει στην κατασκευή μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύση φυσικού αερίου στην Ελλάδα σε συνεργασία με Eλληνα επιχειρηματία. Πληροφορίες αναφέρουν ότι πρόκειται για περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας της Gazprom με τον όμιλο Κοπελούζου στο πλαίσιο της κοινής εταιρίας Προμηθέας Gaz. Παράλληλα, κατά τη συνάντηση αυτή συμφωνήθηκε η επανέναρξη των συνομιλιών για την επέκταση της συμφωνίας προμήθειας της Ελλάδας με φυσικό αέριο, η οποία λήγει το 2016 και οι σχετικές επαφές έχουν «παγώσει» εδώ και μια διετία. Ο υπουργός Ανάπτυξης προτίθεται να προχωρήσει στη σύσταση επιτροπής, με επικεφαλής τον πρόεδρο του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής Ραφαήλ Μωυσή,προκειμένου να προωθηθούν οι διαπραγματεύσεις με την Gazprom. Eξάλλου, όπως ανακοινώθηκε από την Gazprom στο Σότσι, η εταιρία θα διπλασιάσει τη χωρητικότητα του South Stream από τα 31 δισ. κυβικά που είχε ανακοινωθεί αρχικά σε 62 δισ. Πάντως η ακριβής όδευση του αγωγού παραμένει αδιευκρίνιστη και όπως ανακοινώθηκε από την Gazprom θα οριστικοποιηθεί εντός του έτους. Αυτή η αναφορά σε συνδυασμό με τις φήμες που θέλουν τους Ρώσους να επανεξετάζουν την υλοποίηση του υποθαλάσσιου τμήματος του αγωγού στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά και τις επαφές της ρωσικής κυβέρνησης από τη μια πλευρά με την Τουρκία (για την επέκταση υφιστάμενων συμβολαίων προμήθειας αερίου) και με το Αζερμπαϊτζάν από την άλλη (για την αγορά των αποθεμάτων του κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ 2) είναι πιθανόν να δημιουργήσει νέα δεδομένα και για την προμήθεια του αγωγού TGI (Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία). Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι πηγές του Yπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και του ΔΕΣΦΑ, δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο να μην μιλάμε τελικώς για δύο παράλληλους αγωγούς επί ελληνικού εδάφους (TGI και South Stream),αλλά για την ενοποίηση του σχεδίου με αύξηση της δυναμικότητας του αγωγού TGI, ή για κατ'Α αρχήν χρήση του εφόσον αυτός κατασκευαστεί πρώτος. Πάντως η κατάσταση είναι εξαιρετικά ρευστή σε όλα τα επίπεδα και η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί τις εξελίξεις επιδιώκοντας να βρίσκεται μέσα σε αυτές.Τέλος, σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα θέματα για τα οποία συζήτησε ο πρωθυπουργός με την ηγεσία του Yπουργείου Ανάπτυξης, ήταν η πορεία των τιμών, η προσπάθεια του υπουργείου στον τομέα των ανακλήσεων αυξήσεων στην αγορά που έχει αρχίσει να δείχνει θετικά αποτελέσματα, όπως επισημάνθηκε, αλλά και για τα μέτρα στήριξης των ΜμΕ.
ΕΞΠΡΕΣΣ

Μιχαήλ Γκορμπατσόφ: «Η Ευρώπη πρέπει ν’ αρχίσει να κατανοεί τη Ρωσία»

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την πτώση του «Τείχους» του Βερολίνου και την ενοποίηση της Γερμανίας.Ειδικά η τελευταία, όμως, όπως επισημαίνεται σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας της Ντόιτσε Βέλε («ΝΒ»), δεν θα ήταν εφικτή εάν δεν έπαιζε καθοριστικό ρόλο ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο πρόεδρος τότε της Σοβιετικής Ένωσης και γενικός γραμματέας του πανίσχυρου κομμουνιστικού κόμματος της χώρας, του ΚΚΣΕ.
Το 1989 ήταν, άλλωστε, η χρονιά που κατέρρευσε το κομμουνιστικό καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας, της DDR. Ήταν μια ειρηνική επανάσταση, που οδήγησε στην επανένωση της Γερμανίας και μπόρεσε να πραγματοποιηθεί επειδή δεν επενέβη η ΕΣΣΔ.Υπεύθυνος για τη στάση που τήρησε τότε η Σοβιετική Ένωση ήταν ο γραμματέας του ΚΚΣΕ, ο Γκορμπατσόφ. Ίσως και γι’ αυτό και σε αντίθεση με τη Ρωσία, στη Γερμανία ο Γκορμπατσόφ είναι ιδιαίτερα δημοφιλής.
Ποια είναι, όμως, η άποψή του για τη σημερινή στάση της Γερμανίας και της Ευρώπης, απέναντι στη Ρωσία; «Πρέπει να προσπαθήσουμε, ώστε ν’ αρχίσει η Ευρώπη να κατανοεί τη Ρωσία», απάντησε σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Γερμανική Ραδιοφωνία και πρόσθεσε: «Εμπόδιο σ’ αυτό είναι και ο γερμανικός Τύπος, που είναι ο πλέον εχθρικός. Όταν ο πρόεδρος Πούτιν εμφανίστηκε στο Μόναχο δεν είπε τίποτα καινούριο. Το μόνο νέο ήταν ίσως η συναισθηματική φόρτιση που τα είπε. Η Ρωσία δεν στρέφεται εναντίον ουδενός. Προς τι άλλωστε; Η Ρωσία τα έχει όλα, όσα χρειάζεται».
Το ΝΑΤΟ και η σημερινή ηγεσία της Μόσχας
Ο πρώην Σοβιετικός ηγέτης ρωτήθηκε και για το εάν είναι απογοητευμένος από την εξέλιξη που είχαν οι γερμανο-ρωσικές σχέσεις; «Ήταν απορίας άξιο και απογοητευτικό», απάντησε, «το ότι στα χρόνια του Γιέλτσιν, όταν κατέρρεε η χώρα, δεν πληρώνονταν οι μισθοί και μειώνονταν στο μισό η βιομηχανική παραγωγή, η Ευρώπη παρακολουθούσε με εμφανή ικανοποίηση».
Και με την προς ανατολάς διεύρυνση του ΝΑΤΟ, τήρησε η Δύση τις υποσχέσεις της; «Αυτό ήταν ένα μεγάλο λάθος. Το ΝΑΤΟ δημιούργησε πολλά προβλήματα με μονομερείς ενέργειες. Αυτό είναι τυπική στάση για πολλούς δυτικούς πολιτικούς.».
Πως βλέπει, όμως, τις σχέσεις της Ρωσίας με τους γείτονές της; «Δεν ξέρω ποια χώρα αγαπώ περισσότερο.
Τη Ρωσία ή τη Γεωργία. Προέρχομαι από τον Καύκασο. Αλλά τον περασμένο Αύγουστο η Γεωργία έδειξε ότι είναι ένα επιθετικό κράτος.
Αυτά που ακούω για τη Ρωσία, ότι είναι επιθετική, ότι είναι ιμπεριαλιστική, είναι ανοησίες.
Βεβαίως γίνονται λάθη, όταν η πολιτική αντιδρά ιδιαίτερα έντονα σε συγκεκριμένα γεγονότα.
Και στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν αρκετοί που θέλουν να δηλητηριάσουν την ατμόσφαιρα».
Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ πρέσβευε πάντα τη διατήρηση της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά σήμερα θεωρεί κάτι τέτοιο ανέφικτο. Μια ρεαλιστικότερη εκδοχή θα ήταν μια οικονομική ομοσπονδία της Ρωσίας με τη Λευκορωσία, την Ουκρανία και το Καζακστάν.Δηλαδή, λίγο έως πολύ, το 80% της επικράτειας της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.Ποια είναι η γνώμη του για το σημερινό πρόεδρο Μεντβέντεφ; «Καταβάλλει προσπάθεια.Ενδιαφέρεται για τη δημοκρατική εξέλιξη της χώρας. Αλλά έχω την εντύπωση, ότι θα πρέπει να συγκεντρώσει γύρω του περισσότερες δυνάμεις.Του λείπει η πείρα. Όταν έγινα γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής, που ήταν αντίστοιχο με τη σημερινή θέση του προέδρου, είχα ήδη πίσω μου δέκα χρόνια σε περιφερειακές επιτροπές και δέκα χρόνια θητεία δημάρχου.Πρέπει να αποκτήσει εμπειρία και το πράττει», κατέληξε ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
iKypros

19 ΜΑΪΟΥ - ΗΜΕΡΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΔΕΝ ΑΔΙΑΦΟΡΩ - ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ - ΔΙΕΚΔΙΚΩ - ΑΠΑΙΤΩ - ΔΙΕΘΝΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

«Σ'αυτήν τη γη μια Ελλάδα είναι θαμμένη.»

Η ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (1916-1923) φέρνει στο νου μας τραγικά και φοβερά γεγονότα. Αμέτρητα θύματα και νεκροί. Ανείπωτα αίσχη και βανδαλισμοί. Εξορίες, κακουχίες, εκτοπισμοί, θάνατοι. Κρίμα και πικρία στην αχαριστία της λήθης των μαζικών σφαγών και αδικημάτων σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού.

Μνήμη και σεβασμός και τιμή στα αμέτρητα θύματα μας.
Τριακόσιες πενήντα τρεις χιλιάδες εξοντώθηκαν από το επεξεργασμένο σχέδιο γενοκτονίας. Το μεγαλύτερο μέρος γυναίκες και παιδιά. «Ρίζα μ’ Κωστή, ας απόθανα εγώ κι ας εζήνες εσύ, πουλί μ’».
Ο τόπος του Πόντου που γέννησε πολιτισμό, μεταβλήθηκε σε τόπο εγκλημάτων και τόπο γέννησης προσφύγων.

Η Κρώμ’ τη χαράς το πουλίν, τη τραγωδί η μάνα, μωρού κασέλαν έχτισεν, ας ση λύρας το ξύλον, εποίκεν φορτωδέματα τη κεμεντζές τα κόρδας, εφορτώθεν, η άκλερος, το λείμψανον τη ψής ατς… κι ερχίνεσεν το κλάψιμον και την μοιρολογίαν…
( από το έπος «Η καμπάνα του Πόντου»)

Αποδεκατισμένες οικογένειες φορτώθηκαν τους μπόγους της θυσίας και μετέτρεψαν τον πόνο τους σε μια καινούργια δημιουργία στην μητροπολιτική Ελλάδα. Οι ξεριζωμένοι πήραν μαζί τους από τις εστίες τους και τις παραδόσεις τους, όλο το παρελθόν με τις άσβηστες μνήμες. Στην προσφυγιά τα περασμένα δεν έγιναν ξεχασμένα.

Ε! ρίζαμ’, ντο να λέγω σας, εμείς όντες εχπάσταμε σ’ ‘σην πατρίδαν να φέβομε για την Ελλάδαν, α τόσον και εσιασίρεψαμ’ τιδέν να παίρω κι’ εγροίξα. Την εικόναν είπα ας παίρω και τα ‘ άγια λείψανα και προστατεύνε μας σα δρόμους. Και με τα ‘εκείνα έρθαμε αδά σην Ελλάδαν και ντο εσύραμε, τα καριπίας, τα εφτωχίας, τα βάσανα!. Ο Θεός μονάχον εξέρει ατά. (τα λόγια μιας χαροκαμένης ποντίας, που έζησε τον ξεριζωμό)

Πως κατόρθωσε , αλήθεια , αυτός ο χριστιανικός λαός, με αντίσταση ψυχής, με πείνα και νηστεία, να μείνει ζωντανός και να μεταφέρει όλα τα στοιχεία του πολιτισμού του στην σύγχρονη Ελληνική κοινωνία ;
Τον αφανισμό και την γενοκτονία των αδελφών μας τιμούμαι σήμερα. Και έχουμε ιερό χρέος και καθήκον να στρέψουμε τον νου και την καρδιά μας, να διαβούμε όλα τα εμπόδια και πατώντας νοερά στα άγια χώματα του Πόντου, να αποτίσουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής σε όλους αυτούς που έμειναν εκεί άταφοι και αδιάβαστοι.

Ο Ήλεν να άφτ, το κερίν, κι ο Φέγγον τα καντήλας, και τ’ άστρα κι ο Αυγερινόν, ν’ άφνε τα μανουάλια… να λειτουργίουνταν οι Νέοι, οι Γέρ’ που επεστάθαν και οι Γυναίκ’ και τα Μωρά, π’ επέμναν και ‘κ’ ετάφαν… και ούλ’ εκείν’, ‘ς ση χαμονής ‘ς σην στράταν που εχάθαν
( από το έπος «Η καμπάνα του Πόντου»)

Η γενοκτονία κατά των Ελλήνων του Πόντου υπήρξε μέρος της ευρύτερης γενοκτονίας κατά των άλλων χριστιανικών ομάδων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η πολιτική για εξόντωση των χριστιανών είχε αποφασιστεί σε συνέδριο των νεότουρκων εθνικιστών τον Οκτώβριο του 1911 και εκτελέσθηκε σε δύο φάσεις.
Αδιάψευστος μάρτυρας της πολιτικής που ακολουθήθηκε , τα προξενικά αρχεία και οι αναφορές ξένων.
Σε έγγραφο του αυστριακού υπουργού Εξωτερικών προς το Βερολίνο το 1916 αναφέρονται τα εξής:
"Η πολιτική των Τούρκων είναι, μέσω μιας γενικευμένης καταδίωξης του ελληνικού στοιχείου, να εξοντώσει τους Έλληνες ως εχθρούς του Κράτους, όπως πριν τους Αρμένιους. Οι Τούρκοι εφαρμόζουν τακτική εκτόπισης των πληθυσμών, δίχως διάκριση και δυνατότητα επιβίωσης, απ' τις ακτές στο εσωτερικό της χώρας, ώστε οι εκτοπιζόμενοι να είναι εκτεθειμένοι στην αθλιότητα και τον θάνατο από πείνα. Τα εγκαταλειπόμενα σπίτια των εξοριζομένων λεηλατούνται από τα τούρκικα τάγματα τιμωρίας ή καίονται και καταστρέφονται. Και όλα τα άλλα μέτρα τα οποία εις τους διωγμούς των Αρμενίων ευρίσκοντο εις ημερήσια διάταξιν, επαναλαμβάνονται τώρα εναντίον των Ελλήνων."
Ο Αυστριακός πρόξενος στην Αμισό Κβιατόφσκι σε έγγραφο του 1918 αναφέρει: "Οπως επανειλημμένως ετόνισα, θεωρώ τον εκτοπισμόν των Ελλήνων της ποντιακής παραλίας εν τω πλαισίω της εκτελέσεως του προγράμματος των Νεοτούρκων, το οποίον επιδιώκει την εξασθένησιν του Χριστιανικού στοιχείου ως μίαν καταστροφήν μεγίστης απηχήσεως, ήτις θα έχη εις την Ευρώπην ζωηρότερον αντίκτυπον από τας αγριότητας εναντίον των Αρμενίων".
Η δεύτερη φάση της γενοκτονίας ξεκινά με τη συγκρότηση του κεμαλικού στρατού μετά την απόβαση του ιδίου του Κεμάλ στη Σαμψούντα στις 19 Μαΐου του 1919.
O Ρώσος αρχιστράτηγος Φρούνζε , την περίοδο αυτή οι καλύτεροι σύμμαχοι του τουρκικού εθνικισμού αναδεικνύονται οι σοβιετικοί, ενημερώνοντας τον πρεσβευτή του στη Άγκυρα Αράλοφ δεν κρύβει τον αποτροπιασμό του για τα εγκλήματα των συμμάχων τους., δίνοντας μερικές συγκλονιστικές εικόνες από την ποντιακή τραγωδία:
"Συναντήσαμε μια μικρή ομάδα από Έλληνες. Όλοι τους είχαν εξαντληθεί στο έπακρο. Άλλοι έμοιαζαν κυριολεκτικά με σκελετούς. Αντί για ρούχα κρέμονταν από τους ώμους τους κάτι απίθανα κουρέλια. Στο κέντρο της ομάδας βρίσκονταν ένας ψηλός κι' αδύνατος παπάς, φορώντας το καλυμμαύχι του... Φυσούσε κρύος αέρας και όλη η ομάδα κάτω από τα σπρωξίματα των συνοδών-στρατιωτών, κατευθυνόταν προς τη Χάβζα. Μερικοί όταν μας αντίκρισαν, άρχισαν να κλαίνε δυνατά ή μάλλον να ουρλιάζουν, μια και ο ήχος που ξέφευγε από τα στήθη τους, έμοιαζε περισσότερο με ουρλιαχτό κυνηγημένου ζώου".
Στο βιβλίο του G. Horton «H κατάρα της Aσίας» διαβάζουμε
«… Tο ότι είκοσι αιώνες μετά Xριστόν μπόρεσε ένας μικρός και οπισθοδρομικός λαός, να διαπράξει τέτοια εγκλήματα εναντίον του πολιτισμού και της προόδου του κόσμου, είναι ένα ζήτημα που θα έπρεπε να κάνει όλους τους ευσυνείδητους λαούς να σταθούν και να σκεφθούν… Eκωφεύσαμεν στις απελπισμένες κραυγές για βοήθεια των χριστιανών που πεθαίνανε, αν και ξέραμε καλά πως η Aμερική ήταν η μοναδική ελπίδα τους και τώρα είναι φανερό πως υπάρχει στη χώρα μας μια τάση που ολοένα μεγαλώνει, να συγκαλύψουμε τα εγκλήματα των Tούρκων και να τους δώσουμε συγχωροχάρτι γι’ αυτά, για να επιτύχουμε υλικά οφέλη απ’ αυτούς».
Αμέτρητα τα στοιχεία που καταδεικνύουν τα εγκλήματα σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου. Αμέτρητες και οι αφηγήσεις όσων επέζησαν. Όπως αυτή του Δημητριάδη Χατζηγιώργη..
"Το χιόνι τύφλωνε τα μάτια. Τα πόδια δε λέγανε να πάνε πια μπροστά. Η ανάσα πάγωνε μέσα στο στόμα. Σαν τα χαμένα αγρίμια φωνάζαμε μέσα στην καταιγίδα τους δικούς μας
Κι ερχόταν η ηχώ: Ω...μανίτσα. μ’.
Έμπαινε ο Μάρτης του ΄17 κι από τον Νοέμβριο του 1916 που 13.000 άνθρωποι είχαμε ξεκινήσει από την Κερασούντα, δεν είχαμε μείνει παρά 800..."
Στο βιβλίο του Χ. Τσιρκινίδη, αφηγείται ο θείος του συγγραφέα Ευριπίδης:
«Με πολλά βάσανα επιτέλους φτάσαμε στην Κερασούντα . Η πόλη ήταν γεμάτη από ρακένδυτους πρόσφυγες που έφυγαν από την τρομοκρατία των Τούρκων της υπαίθρου και συγκεντρώνονταν στις πόλεις. Εκεί, στην Κερασούντα, μας προειδοποίησαν οι συμπατριώτες μας ότι μαζεύουν όλους τους Έλληνες και τους μεν μεγάλους τους κλείνουν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου για να τους εξορίσουν κάθε φορά που συμπλήρωνε ο αριθμός των 250 ατόμων, τους δε μικρούς τους οδηγούν με μικρά καΐκια σ΄ άγνωστα μέρη.
Στην εκκλησία δεν συμπληρώθηκε ποτέ ο αριθμός 250, γιατί εκεί χωρίς φαγητά , χωρίς νερό, μέσα στις ίδιες τους τις ακαθαρσίες, σε λίγες μέρες πέθαιναν οι περισσότεροι. Με τα ίδια μας τα μάτια είδαμε εγώ και ο αδελφός μου να μεταφέρουν τα παιδιά λίγο παρά έξω από την Κερασούντα κι εκεί να τα παραδίδουν στους άγριους Τσέτες αντάρτες. Αυτοί τα άρπαζαν από τα πόδια και χτυπούσαν τα κεφάλια τους πάνω στα μεγάλα βράχια της ακτής , μέχρι να πεθάνουν.»
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το έγκλημα που έγινε σε βάρος των Ποντίων από το 1914 ως το 1923 έχει όλα τα στοιχεία της Γενοκτονίας.
Στην σύμβαση του ΟΗΕ, «περί γενοκτονίας» επακριβώς περιγράφηκε ότι «γενοκτονία» είναι: «οποιαδήποτε πράξη ενεργούμενη με την πρόθεση της ολικής ή μερικής καταστροφής ομάδας εθνικής, εθνολογικής, φυλετικής ή θρησκευτικής».
Αυτό που διαχωρίζει την γενοκτονία από τα κοινά ποινικά εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου είναι η ιδιαίτερη εγκληματική πρόθεση , το ιδιαίτερο αντικείμενο του εγκλήματος, η ιδιαίτερη τεχνική διάπραξης του και οι ιδιαίτερες συνέπειες του.
Ο γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου, επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί. Ο δράστης δεν ενδιαφέρεται για το άτομο αυτό καθ εαυτό αλλά μόνο για την ιδιότητα του ως μέλους της ομάδας.
Η γενοκτονία δεν συνεπάγεται απαραίτητα και την άμεση εξόντωση της ομάδας, του έθνους. Ως γενοκτονία, υποδηλώνει ένα συντονισμένο σχέδιο ενεργειών που αποσκοπούν στην καταστροφή θεμελιωδών στοιχείων διαβίωσης εθνικών, θρησκευτικών , φυλετικών η άλλων ομάδων, η οποία επιφέρει τελικά και την καταστροφή τους.

»Οι ζωντανοί, π’ εφήκανε τον τόπον ντ’ εγεννέθαν
»κι εφορτώθανε τα στενά τα νεκρικά κασέλας
»κι εφόρεσαν τα σάβανα, κι εσέβανε ‘ ς σην στράταν,
»‘ς σην στράταν την αγύριστον, ‘ς ση χαμονής τον δρόμον.
( από το έπος «Η καμπάνα του Πόντου»)

Ούτε χρειάζεται να είναι περίοδος πολέμου. Την περίοδο που ο Ποντιακός Ελληνισμός υπέστη τις διώξεις και τη γενοκτονία, δηλαδή πριν το 1922 και σε όλη τη δεκαετία, δεν πάτησε ποτέ εκεί στρατός.
353 000 ψυχές υπολογίζεται ότι χάθηκαν κατά την διάρκεια αυτών των χρόνων.
Όταν η γενοκτονία πλέον συντελέσθηκε, ο φόβος να αφανισθεί ο Ποντιακός Ελληνισμός προκάλεσε την αναγκαστική μετακίνηση των ποντιακών χριστιανικών πληθυσμών προς την Ελλάδα, Σοβιετική Ένωση και αλλού, αφήνοντας πίσω πάνω από 200 000 Ποντίους που δεν μπόρεσαν να μετακινηθούν.
Δύσκολος ο αποχωρισμός. Σπαράζει η καρδιά. Ικετεύει η ψυχή. Γονατίζουν στην γη τους σαν να θέλουν να καρφωθούν εκεί.

»Θεέ μ’! Δείξον τη δύναμη Σ’! Χριστέ μ’ ποίσον το θάμα Σ’!
»Ποίσον με ποταμόπετραν βαρύν τη καταράχτε,
»Ποίσον με σπέλιας κατωθύρ’, ‘ς σην γην καταχωμένον,
»Ποίσον με, αν θέλτς, μικρόν λιθάρ’, αν θέλτς, ποίσο με χώμαν.
»Θεέ μ’… ποίσον με ήνταν θέλτς… Μόνον ‘ς σον τόπο μ’, άφς με.
»Άφς με αδά να θάφκουμαι, ‘ς σον τόπον ντ’ εγεννέθα,
»‘ς σο μνήμαν όμπου έθαψα την μάνα μ’ και τον κύρη μ’…»
(από το έπος «Η καμπάνα του Πόντου»)

Παίρνουν μαζί τους ιερά κειμήλια και λίγο χώμα από τη γη του Πόντου.
Αφήνουν πίσω τη Μαύρη Θάλασσα και μπαίνουν στην Άσπρη Θάλασσα.
Γράφει ο Καζαντζάκης στο βιβλίο του «Αναφορά στον Γκρέκο»
«Η Μαύρη Θάλασσα κυμάτιζε αλαφρά, σκούρα λουλακιά, και μύριζε σαν καρπούζι. Ζερβά μας τ’ ακρόγιαλο και τα βουνά του Πόντου, μια φορά κ’ έναν καιρό δικά μας, Δεξά αστραφτερό, απέραντο το πέλαγο. Ο Καύκασος είχε σβήσει μέσα στο φως, μα οι γέροι, με τη ράχη γυρισμένη, κάθουνταν στην πρύμνα και δε μπορούσαν να ξεκολλήσουν τα μάτια τους από το αγαπημένο ουρανοθάλασσο. Ο Καύκασος είχε χαθεί, φάντασμα ήταν και σκόρπισε, μα απόμεινε ασάλευτος, αβασίλευτος βαθιά στις λαμπυρήθρες των ματιών τους. Δύσκολο, δύσκολο πολύ η ψυχή να ξεκολλήσει από την πατρίδα. Βουνά, θάλασσες, αγαπημένοι άνθρωποι, φτωχό αγαπημένο σπιτάκι, ένα χταπόδι είναι η ψυχή και όλα τούτα οι πλόκαμοί της.»
Φτάνουν στην Ελλάδα. Πάμφτωχοι, ταλαιπωρημένοι από τις διώξεις, με το φόβο ακόμη ζωντανό μέσα τους, κι εγκαταστάθηκαν δίχως να χάσουν το θάρρος τους, εδώ κι εκεί στη νέα ελληνική πατρίδα.
Σκόρπισαν σε χωριά και πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης, στους συνοικισμούς της πρωτεύουσας και σε άλλες περιοχές, με μοναδικό εφόδιο την αυτοπεποίθηση, την αισιοδοξία, την αγάπη στη γη και τα γράμματα ή τις τέχνες.
Μοναδική αλλά και μεγάλη παρηγοριά ότι οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες, οι αιώνιοι Ακρίτες, θωράκισαν τη Μακεδονία και τη Θράκη. Οι Ίωνες, με μια πλούσια πολιτισμική και εθνική παράδοση, συνέβαλαν στην επιβεβαίωση της εθνικής ταυτότητας.
Μέσα από αντιξοότητες και εμπόδια, που συνάντησαν, ειδικά στα χωριά, κατόρθωσαν τόσο αυτοί όσο και αργότερα τα παιδιά τους, με την επιμονή και την υπομονή που τους διακρίνει, όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να διεισδύσουν στους χώρους των επιστημών και των τεχνών, της πολιτικής και του συνδικαλισμού, και να διακριθούν, συντελώντας καίρια την ανύψωση του βιοτικού επιπέδου των συμπολιτών τους, στην πρόοδο της επιστήμης και στην πολιτική ανάπτυξη του τόπου.
Άφαντη η ιστορία των Ποντίων.
Άγνωστος σχεδόν ο αγώνας του Πόντου, που αγωνίστηκε για λευτεριά και ανεξαρτησία πληρώνοντας την περήφανη αντίσταση του με αμέτρητες θυσίες,
Άγνωστοι οι απαγχονισμοί, οι σφαγές, οι εκτοπίσεις. Οι λεηλασίες, οι βιασμοί. Τα αίσχη , οι βανδαλισμοί.
Άγνωστη η δεινή θέση των παιδιών και γυναικών. Οι γυναίκες χτυπούσαν τα στήθια τους και τραβούσαν τα μαλλιά τους στις τραγικές εικόνες που ζούσαν. Οι Παναγίες του Πόντου με την τυράννια και τον πόνο της ρίζας. «Ντο θα είνουμε σ’, θα καίγουμες», λες και δεν ήταν καμένες από την τραγική δυστυχία και τα νεκρά μωρά τους.
Η ιστορία της καταστροφής, το χρονικό της συγκλονιστικής γενοκτονίας, έχει φτάσει στις μέρες μας μόνο με τον λυγμό των ξεριζωμένων.
Διάσπαρτες αφηγήσεις, όσα κρατάει ο νους, όσα μπορεί και θέλει να συγκρατήσει.
Η πολιτεία καθιέρωσε την 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης για τα θύματα της Γενοκτονίας. Με τον νόμο όμως δεν αναγνωρίστηκε η Γενοκτονία των 353 000 χριστιανών του Δυτικού κυρίως Πόντου από το 1914-1922.
Η διεθνής αναγνώριση της γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού έχει βραδύνει.
Δεν είναι συναισθήματα εκδίκησης που υπαγορεύουν την πρόταση αυτή.
Μόνον ανάγκη απονομής Δικαιοσύνης στα θύματα, μα και στην ανθρωπότητα ολόκληρη. Και πριν απ’ όλα, η προστασία του γένους των Ανθρώπων.
Ανάγκη να πάψει πια το φρικτό έγκλημα της γενοκτονίας να αποτελεί εύκολη λύση των διεθνών προβλημάτων.
Ο Ποντιακός Ελληνισμός είναι ένα μεγάλο τμήμα του έθνους και δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί από την Πολιτεία και την πολιτική της.
Η διεθνοποίηση του εγκλήματος, αποτελεί κυρίαρχο συστατικό στοιχείο των πολιτικών θεσμών που σέβονται την ιστορία και την αλήθεια, δηλαδή τη μνήμη τους. Και όπως έγραψε ο μεγαλύτερος ίσως Πόντιος συγγραφέας, ο Δημήτρης Ψαθάς «ούτε επιτρέπεται να θυσιάζουμε την ιστορική αλήθεια σε καμία σκοπιμότητα, όπως δυστυχώς, καθιερώθηκε να γίνεται από τον καιρό που χαράχτηκε η λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία. Η άστοχη κριτική αποσιώπησης των γεγονότων της Ιστορίας, ήταν ίσως κι ένας από τους λόγους που τόσο άσχημα πορεύτηκε η φιλία με τους Τούρκους. Να ρίξουμε το πέπλο της λήθης στο παρελθόν, αλλά να ξέρουμε, όχι να κρύβουμε. Να ξέρουν κι ίδιοι οι Τούρκοι το τι φτιάξαν οι πατεράδες τους, για να αποφύγουν τα όσα στιγμάτισαν εκείνους εφ΄ όσον θέλουν να πάρουν τη θέση που φιλοδοξούν ανάμεσα στα πολιτισμένα έθνη. Μόνο έτσι ξέροντας εμείς τους Τούρκους και ξέροντας εκείνοι εμάς και το στιγματισμένο παρελθόν τους, μπορεί κάποτε να χαράξουμε μία ελληνοτουρκική φιλία επάνω σε στέρεες βάσεις»
Κάθε λαός έχει δικαίωμα να απαιτεί με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρμόδιες αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του. Όσο μεγαλύτερη είναι η αδικία, όσο περισσότερο χρόνο αποκρύφτηκαν τα γεγονότα, τόσο
πιο έντονη είναι η επιθυμία για μια τέτοια αναγνώριση.
Στις 19 Μαΐου κάθε χρόνο τιμάται η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Το γένος των Ποντίων θυμάται και λυπάται.
Θυμάται και λυπάται,
Γι αυτούς που χρόνια πριν, αποθαμένοι εκεί στου Πόντου τη γη φωνάζουν.

«Σ αυτήν τη γη μια Ελλάδα είναι θαμμένη.»

Ρωμανίδης Ν. Θεόδωρος
Πρόεδρος ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΞΑΝΘΗΣ
ΑΚΡΙΤΑΣ ΘΡΑΚΗΣ

Επιτέλους...εκλογές!

"..αυτό που επί της ουσίας κρίνεται είναι τι ποσοστό από τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους των κομμάτων θα θυσιάσει το τριήμερο των διακοπών 6-8 Ιουνίου για να μετάσχει στις εκλογές.."

Του Κ.Ιορδανίδη

Eισήλθε η χώρα επιτέλους στην προεκλογική περίοδο και, αν μη τι άλλο, δημιουργήθηκε διέξοδος στο νοσηρό, συσσωρευμένο πάθος που επιβάρυνε απελπιστικά την πολιτική ζωή της χώρας, εδώ και μήνες. Ο τρόπος διακοπής των εργασιών του Κοινοβουλίου, σύμφωνος τις επιταγές του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής, είχε στοιχεία πολιτικής βαναυσότητος, που πυροδότησε την οξύτητα και αναμένεται να λειτουργήσει συσπειρωτικά και για τα δύο κόμματα εξουσίας.
Οι ευρωεκλογές είναι το πρόσχημα για καταμέτρηση στις κάλπες των τάσεων που υπάρχουν στο ελληνικό εκλογικό σώμα, υπό πραγματικές συνθήκες και όχι βάσει των δημοσκοπήσεων. Αυτό που επί της ουσίας, όμως, κρίνεται είναι τι ποσοστό από τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους των κομμάτων θα θυσιάσει το τριήμερο των διακοπών 6-8 Ιουνίου για να μετάσχει στις εκλογές. Στις προσεχείς εκλογές θα καταμετρηθεί απλώς ο βαθμός της νομιμοφροσύνης των ψηφοφόρων όλων των κομμάτων, γι’ αυτό ο προεκλογικός αγώνας έχει εμφανή στοιχεία βαρβαρότητος.
Η... αντιπολίτευση κατέβαλε προσπάθεια, επί σειρά μηνών, προκειμένου να αποδείξει ότι ο κ. Κώστας Καραμανλής είναι πρωθυπουργός που τον χαρακτηρίζει νωχέλεια, αν όχι οκνηρία, αλλά δεν παύει να εκπλήσσεται κάθε τόσο με τις δυναμικές του εμφανίσεις και το σταθερό προβάδισμά του ως καταλληλότερου για το πρωθυπουργικό αξίωμα.
Εκ παραλλήλου, η κυβερνητική παράταξη και η «εκσυγχρονιστική» ομάδα του ΠΑΣΟΚ δεν παραλείπει να χαρακτηρίζει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως κ. Γιώργο Παπανδρέου πολιτικό όχι ιδιαιτέρως ευφυή. Αλλά παραγνωρίζουν όλοι τι αντοχές πρέπει να έχει κάποιος που, σε πείσμα των απαξιωτικών χαρακτηρισμών που τον συνοδεύουν επί μία πενταετία, παραμένει ανεπηρέαστος, ενώ το κόμμα του αυξάνει την επιρροή του στο εκλογικό σώμα.
Λιγότεροι σαφώς στη Νέα Δημοκρατία και περισσότεροι στο ΠΑΣΟΚ θα επιθυμούσαν να δουν τους ηγέτες τους να συντρίβονται στις προσεχείς ευρωεκλογές. Το βέβαιο είναι ότι θα διαψευσθούν. Η διαφορά θα είναι περιορισμένη, τα μικρότερα κόμματα θα έχουν κάποιαν αύξηση των ποσοστών τους, όπως συμβαίνει πάντα στις ευρωεκλογές, αλλά η λυσσώδης αντιπαράθεση θα έχει απαξιώσει περαιτέρω το πολιτικό σύστημα στη συνείδηση του μέσου πολίτη.
Το θέρος όμως έρχεται, οι διακοπές θα αρχίσουν, η πολιτικολογία θα μεταφερθεί στις ακτές και στις υπαίθριες ταβέρνες και από τα μέσα Σεπτεμβρίου, όταν σταδιακώς θα έχουν όλοι ενταχθεί σε ό, τι ονομάζεται βιοπορισμός και καθημερινότητα, θα αρχίσει σταδιακώς να συζητείται η πιθανότης των νέων εκλογών, τον Μάρτιο 2010, όταν θα πρέπει να εκλεγεί ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας από το Κοινοβούλιο.
Είναι η Ελλάς ένα απέραντο πολιτικό καφενείο και έτσι θα παραμείνει. Οι πολιτικοί είναι μέρος του θεάματος, τα κομματικά «νευρόσπαστα» που εμφανίζονται στην τηλεόραση, μέρος της καθημερινής ανέξοδης διασκεδάσεως των πολιτών. Η κοινωνία παρακολουθεί με ανάμεικτα αισθήματα και γοερά ενίοτε ξεσπάσματα ενώπιον της τηλεοπτικής οθόνης. Πολιτικά, αυτό σημαίνει ότι το σύστημα της μεταπολιτεύσεως έχει εξαντλήσει τη δυναμική του και εάν η χώρα δεν έχει ανακόψει την πορεία της, είναι διότι η Ευρωπαϊκή Ενωση απαιτεί κάποιες προσαρμογές.
Greece-Salonika

Ευρωψηφοδέλτια ΝΔ - ΠΑΣΟΚ (video)- ALPHA, ALTER, MEGA, ΝΕΤ

Νικήτας Καραχάλιος

Η Μαριέττα Γιαννάκου τέθηκε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου της Ν.Δ., όπως αναμενόταν άλλωστε, και φυσικά τα δελτία ειδήσεων στάθηκαν στη λογική αυτής της επιλογής του κυβερνώντος κόμματος. Αρκετά σχόλια στάθηκαν στον μη πολιτικό χαρακτήρα της επιλογής της κας. Γιαννάκου ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου και στο γεγονός ότι η εν λόγω πολιτικός επελέγη μάλλον διότι συγκίνησε λόγω της προσωπικής περιπέτειας της υγείας της, παρά για τις πολιτικές που εφάρμοσε την περίοδο που διατέλεσε Υπουργός Παιδείας.

Παράλληλα από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ τονίζεται και η έλλειψη ερεισμάτων της κας. Γιαννάκου στη νεολαία λόγω των αναταραχών στην παιδεία επί υπουργείας της στο αρμόδιο υπουργείο.Φαντάζει άλλωστε εξαιρετικά ειρωνικό να την προσφωνεί ο κος. Καραμανλής ως "τη Μαριέττα μας", τη στιγμή που ουσιαστικά είχε θέσει την πρώην υπουργό στο περιθώριο μετά το ζήτημα που είχε δημιουργηθεί με το βιβλίο της ιστορίας και τη μη εκλογή της στις βουλευτικές εκλογές του 2007.

Από την άλλη στο ΠΑΣΟΚ, δεν δεσμεύονται για την παραμονή του Γ. Παπακωνσταντίνου καθ' όλη τη διάρκεια της 5ετούς θητείας του στην Ευρωβουλή. Το γεγονός αυτό επίσης εγείρει ερωτήματα, για το αν το ΠΑΣΟΚ νοιάζεται πραγματικά για την Ευρώπη και τις Ευρωεκλογές ή σκέφτεται μόνο τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές.

Τέλος εντύπωση προκαλεί η σύνδεση της ΝΕΤ σχετικά με την ανακοίνωση του ευρωψηφοδελτίου της Ν.Δ., η οποία συσχετίζει τη σημερινή εκδήλωση της Ν.Δ. με την υπογραφή από τον Κ. Καραμανλή τον πρεσβύτερο της συνθήκης προσχώρησης της Ελλάδας στην Ε.Ο.Κ. το 1979 (!).

Η δημοσκόπηση τού Αντ1...για τα ψηφοδέλτια των Ευρωεκλογών

Με αφορμή τα νέα ευρωψηφοδέλτια, οι ερωτηθέντες στην ερώτηση ποιόν θεωρείτε ως την καλύτερη επιλογή για το ευρωκοινοβούλιο, το 38% απαντούν την Μαριέττα Γιαννάκου, ενώ το 31% απάντησαν τον κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Το 5% των ερωτηθέντων απάντησαν την κα Συλβάνα Ράπτη.
Στην ίδια ερώτηση, οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας θεωρούν καταλληλότερη την κα Γιαννάκου σε ποσοστό 71%, ενώ σε 7% τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Αντίθετα, οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ θεωρούν καταλληλότερο τον κ. Παπακωνσταντίνου σε ποσοστό 63%, ενώ σε ποσοστό 11% την κα Γιαννάκου.
Ανεξάρτητα με την ψήφο του καθενός στις ευρωεκλογές, το 35% των ερωτηθέντων βαθμολογούν θετικά το ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, ενώ αρνητικά το κρίνει το 25%. Για το ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας υπάρχουν θετικές γνώμες σε ποσοστό 31%, ενώ το 30% έχουν αρνητική άποψη.
http://www.ant1online.gr/Politics/General/Pages/20095/c8f46415-e247-4f89-ac7a-11fc2431b9f1.aspx

Πρώτες γκρίνιες στον αέρα… «Πού είναι το ιστορικό ΠΑΣΟΚ;»

Το ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, με τα μάτια ενός απλού μέλους, που όμως γνωρίζει το ΠΑΣΟΚ

Aπό τον Μ. Γεωργίου

Χωρίς ποτέ να διεκδικήσω κάτι από το Κίνημα, που υπηρετώ από το 1974, θα ήθελα να δημοσιοποιήσετε -κι αν αυτό ενοχλεί την πολιτική του blog σας, παρακαλώ να το βάλετε στα σχόλια- τα βιογραφικά σημειώματα των υποψηφίων ευρωβουλευτών, που ανακοίνωσε σήμερα ο πρόεδρος μας.
Αρχικά θα κάνω ορισμένες απλές επισημάνσεις:
1. Κανένας υποψήφιος και υποψήφια (εκλόγιμες θέσεις) δεν έχει καμία σχέση με το ιστορικό ΠΑΣΟΚ, αλλά ούτε με την οργάνωση του ΠΑΣΟΚ όπως υπήρχε και ακριβώς ίδια παραμένει, μετά την Ανδρέα Παπανδρέου περίοδο.

2. Κανείς τους δεν έχει την παραμικρή σχέση με Τ.Ο. (παλιότερα) και σήμερα Δημοτική Οργάνωση του ΠΑΣΟΚ. Να το πω με απλά λόγια: δεν γνωρίζουν τι σημαίνει αφισοκόλληση, συμμετοχή σε Γενική Συνέλευση, ΠΑΣΟΚ (όπως το οραματίστηκε, το ίδρυσε και το έκανε λαϊκή πρωτοπορία ο Ανδρέας Παπανδρέου).
3. Δεν υπάρχει σε καμία εκλόγιμη θέση η κοινωνία. Το ΠΑΣΟΚ εκφράζει την κοινωνία, αλλά η κοινωνία δεν εκφράζεται στο ΠΑΣΟΚ. Ψηφοδέλτιο χωρίς προσωπικότητες (να μπορούσες να επιχειρηματολογήσεις για την απουσία της κοινωνίας), χωρίς αγρότη, χωρίς εργάτη, χωρίς άνεργο, χωρίς εργαζόμενο, χωρίς την κύρια έκφραση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ (εδώ ο Καραμανλής μας βγήκε από «αριστερά»).
Δεν θέλω να αντιδικήσω με συντρόφους μου που νιώθουν «κομματικό καθήκον» να υπερασπιστούν αυτές τις επιλογές του προέδρου, αλλά προσωπικά τις θεωρώ συμβιβασμό χειρίστου είδους με τα συγκροτήματα και εκείνες τις δυνάμεις που παλέψαμε να μην αλώσουν το Κίνημα (εσωκομματικές διαδικασίες για την εκλογή προέδρου).
- Γιώργος Παπακωνσταντίνου: από το πουθενά στενός συνεργάτης του κ. Σημίτη, ο οποίος τον τοποθέτησε σε κάποιες κρατικές θέσεις με καλούς μισθούς. Σήμερα στενός συνεργάτης του προέδρου, βουλευτής Κοζάνης και κυβερνητικός εκπρόσωπος.
- Συλβάνα Ράπτη: βουλευτής που έδωσε όλες τις δυνάμεις της και συνεχίζει (αυτό είναι έντιμο, γιατί δεν θεωρώ σωστό να εγκαταλείπεις καιροσκοπικά τους πολιτικούς που στηρίζεις) να είναι εκφραστής του ρεύματος Βενιζέλου. Εκλεκτή του συγκροτήματος και σύζυγος του αρχιτέκτονα της πολιτικής Βενιζέλου (σ. Δατσέρη).
- Σταύρος Λαμπρινίδης: άγνωστος σ’ εμάς που από το 1974 στηρίζουμε και αγωνιζόμαστε στο ΠΑΣΟΚ, αλλά προσωπικός φίλος του σ. προέδρου.
- Χρυσούλα Παλιαδέλη: άγνωστη στο ΠΑΣΟΚ και την κοινωνία.
- Γιώργος Σταυρακάκης: λένε ΠΑΣΟΚ, όπως χιλιάδες άλλοι επί ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. σε κρατικές θέσεις.
- Μαριλένα Κοππά: καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ. Σύζυγος του κ. Φελέκη (Επενδυτής), με δημοσιεύσεις υπέρ της αναγνώρισης Μακεδονικής μειονότητας, αλλά –ακούγεται- στον προσωπικό, φιλικό κύκλο του προέδρου.
- Άννυ Ποδηματά: ούτε ως ευρωβουλευτή δεν την γνωρίσαμε ποτέ στο ΠΑΣΟΚ (άγνωστη).
- Κρίτων Αρσένης: άγνωστος σ’ εμάς του ΠΑΣΟΚ, λέγεται γιος φίλης του προέδρου.
- Σπύρος Δανέλης: δήμαρχος στη Χερσόνησο Ηρακλείου Κρήτης, με μηδαμινό έργο για τα προβλήματα του δήμου, αλλά με επιρροή στις περιοχές των Ζωνιανών.
- Δημήτρης Δρούτσας: καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ, αλλά στενός-έμπιστος συνεργάτης του προέδρου.
- Πετρούλα Ντελεδήμου: υπάλληλος στο πολιτικό γραφείο του σ. Χ. Παππουτσή και μάθαμε από τον πρόεδρο ότι την έβαλε κάπου στη διεθνή.
- Λίνα Παπαδοπούλου: άγνωστη σ’ εμάς του ΠΑΣΟΚ.
Γι’ αυτούς πως θα μπορούσα να συνεχίζω να δίνω την ψήφο μου; Να δίνω τη συνδρομή μου.

Καλή επιτυχία σύντροφοι και θα τα ξαναπούμε κάποια μέρα στα Γουναράδικα…

press-gr

Ενισχύσεις στις ΜΜΕ που αυξάνουν την απασχόληση

Μέσα στην εβδομάδα αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα η προδημοσίευση της προκήρυξης η οποία θα ορίζει τα κριτήρια συμμετοχής μικρομεσαίων επιχειρήσεων των κλάδων τουρισμού, μεταποίησης, εμπορίου και υπηρεσιών, στο πρόγραμμα ενισχύσεων

συνολικού ύψους 1 δισ. ευρώ που προετοιμάζει πυρετωδώς το υπουργείο Οικονομίας.

Αποφασιστικό βήμα για την προώθηση της υλοποίησης προγραμμάτων του ΕΣΠΑ 2007 -2013 αλλά και της αξιοποίησης όλων των διευκολύνσεων που παρέχει η Επιτροπή Περιφερειών στα κράτη θα αποτελέσει η πρώτη προκήρυξη ενισχύσεων ΜΜΕ μέσω των ΠΕΠ για την Δ' Προγραμματική Περίοδο.

Η προκήρυξη αυτή θα αφορά ενισχύσεις συνολικού ύψους 1 δισ. ευρώ και παρά την αναθεώρησή της (αρχικά προγραμματιζόταν να δοθούν 1,3 δισ. ευρώ) αποτελεί το μεγαλύτερο ποσό που έχει δοθεί σε ένα πρόγραμμα για την ενίσχυση μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Το υπουργείο Οικονομίας έχει ολοκληρώσει το διαγωνισμό για την ανάδειξη των φορέων που θα παίξουν το ρόλο ενδιάμεσου δικαιούχου των έργων. Το ρόλο αυτό (όπως άλλωστε ήταν λίγο ή πολύ αναμενόμενο) θα παίξουν και τώρα οι 26 εμπορικές τράπεζες οι οποίες επιλέχθηκαν μέσα από τη διαγωνιστική διαδικασία και οι οποίες θα ανακοινωθούν επίσης τις επόμενες ημέρες.

Ωστόσο το ύψος των κονδυλίων που διατίθενται και η ανάγκη για τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων οι οποίες μπορούν να διατηρήσουν θέσεις εργασίας επέβαλαν κάποιες αλλαγές σε σύγκριση με τις προηγούμενες προκηρύξεις που είχαν γίνει με τα κονδύλια του Γ' ΚΠΣ

Ειδικότερα, δεδομένο είναι πλέον ότι οι επιχορηγήσεις θα αφορούν αποκλειστικά υφιστάμενες επιχειρήσεις. Τούτο διότι εξετάζεται να υπάρχει ως ρήτρα για τις επιδοτήσεις η διατήρηση των υφιστάμενων θέσεων εργασίας με αντάλλαγμα καλύτερη βαθμολογία στην αξιολόγηση της πρότασής τους.

Επίσης, ο «πήχης» για τον ελάχιστο τζίρο που θα πρέπει να έχουν οι επιχειρήσεις ώστε να έχουν το δικαίωμα υποβολής της πρότασης αυξάνεται σημαντικά από τις 10.000 ευρώ που ήταν. Το ποιος θα είναι ακριβώς ο ελάχιστος τζίρος που θα απαιτείται για την ένταξη στο πρόγραμμα είναι κάτι που θα ξεκαθαριστεί σήμερα, ακόμη και αν η προδημοσίευση των όρων δοθεί στη δημοσιότητα το απόγευμα.

Η επιλογή αυτή στοχεύει επίσης στο να προστατευτούν όσο το δυνατό περισσότερες θέσεις εργασίας και αν είναι δυνατόν να δημιουργηθούν και νέες, μέσω των ενισχύσεων, κάτι που δεν εξασφαλίζεται με επιδοτήσεις σε πολύ μικρές επιχειρήσεις που έχουν αργό ρυθμό εξέλιξης.

Επιπλέον η επιλογή αυτή εξασφαλίζει και το γεγονός να μην αναλωθεί ένα τεράστιο ποσό όπως αυτό του 1 δισ. ευρώ σε πολύ μικρές επιχειρήσεις χωρίς να υπάρξει το ανάλογο πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα για την οικονομία.

Στα υπόλοιπα, οι προϋποθέσεις θα ακολουθούν τους βασικούς κανόνες των κρατικών ενισχύσεων για μικρομεσαίες επιχειρήσεις όπως ορίζονται από τους κοινοτικούς κανονισμούς Συγκεκριμένα:

- Θα απευθύνεται σε εταιρείες που απασχολούν έως 50 εργαζόμενους. Η μέγιστη αξία της επιχορηγούμενης επενδυτικής πρότασης θα είναι 350.000 ευρώ (ποσό μεγαλύτερο θα καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τον επιχειρηματία).

- Το ύψος της επιδότησης θα φτάνει στο 60% του κόστους του έργου για κάποιες περιοχές της χώρας (προτείνεται να πριμοδοτούνται οι πυρόπληκτες, νησιά με κάτω από 3.000 κατοίκους κ.λπ.). Στις υπόλοιπες περιοχές η επιδότηση θα είναι χαμηλότερη.

- Ένα μέρος της επιδότησης θα δίδεται ως προκαταβολή. Το υπουργείο Οικονομίας φαίνεται να προσανατολίζεται το τμήμα αυτό της χρηματοδότησης να είναι της τάξης του 35% με 50%. Την ευχέρεια αυτή δίνουν και οι σχετικές αποφάσεις του συμβουλίου της Επιτροπής Περιφερειών το Δεκέμβριο στη Μασσαλία.

- Η ιδία συμμετοχή του επενδυτή πρέπει να φτάνει το λιγότερο στο 25% του συνόλου της επένδυσης, ενώ αν λάβει δάνειο αυτό δεν πρέπει να ξεπερνά το 25% της αξίας του έργου. Το δάνειο μπορεί να ληφθεί και από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (μέσω των εμπορικών τραπεζών με τις οποίες συνεργάζεται στην Ελλάδα).

Σε αυτά που θα κλείσουν ώρες πριν από την προδημοσίευση της προκήρυξης είναι με ποιους όρους θα συμμετέχουν συγκεκριμένοι κλάδοι (π.χ. οι επιχειρήσεις franchising) καθώς επίσης και αν θα υπάρχει πρόβλεψη για ένταξη στις ενισχύσεις και ζημιογόνων για τη χρήση του 2008 επιχειρήσεων αν εμφανίζονται κερδοφόρες στο μέσο όριο των τριών τελευταίων ετών.

Συγκεκριμένες προθεσμίες

Ενα ακόμη θέμα που αλλάζει με τη συγκεκριμένη προκήρυξη είναι ότι δεν θα είναι «ανοικτή» όπως οι προηγούμενες προκηρύξεις ενισχύσεων μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέσω των ΠΕΠ. Τα χρήματα θα διατεθούν ισόποσα για κάθε κλάδο δραστηριότητας που θα ενισχύουν.

Με άλλα λόγια θα δοθούν από 250 εκατ. ευρώ σε εμπόριο, τουρισμό, μεταποίηση και υπηρεσίες αλλά πλέον θα υπάρχει συγκεκριμένη προθεσμία για την υποβολή των επενδυτικών προτάσεων.

Κορυφαία στελέχη του υπουργείου Οικονομίας τόνιζαν ότι η προδημοσίευση των όρων του διαγωνισμού επιβάλλεται ακριβώς για να υπάρχει χρόνος για τους ενδιαφερομένους προκειμένου να συντάξουν και να υποβάλουν την επενδυτική τους πρόταση, κάτι που στην περίπτωση της ανοικτής προκήρυξης δεν θα ήταν απαραίτητο.

Οι αριθμοί

* Στις 350.000 ευρώ το ανώτερο όριο του επιχορηγούμενου προϋπολογισμού

* Στο 60% η επιδότηση για κάποιες περιοχές, χαμηλότερα για άλλες

* Στο 25% του συνόλου της επένδυσης η ιδία συμμετοχή

* Το 35% με 50% της επιχορήγησης θα δίδεται ως προκαταβολή.

Πρώτο ύποπτο κρούσμα στην Ελλάδα

Ένας 19χρονος Ελληνοαμερικανός φοιτητής που επέστρεψε από τις ΗΠΑ είναι το πρώτο ύποπτο κρούσμα της νέας γρίπης στην Ελλάδα.

Υποβάλλεται σε εξετάσεις και τα αποτελέσματα, σύμφωνα με πληροφορίες θα γίνουν γνωστά σύντομα. Το πρώτο δείγμα εμφανίστηκαν θετικά και αναμένεται το δεύτερο περίπου στις 20.00.

Ο Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, από τη Γενεύη, όπου διεξάγεται η 62η Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, προέβη στην ακόλουθη ανακοίνωση:

"Ευρισκόμενος στη Γενεύη, στη Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ενημερώθηκα πριν από λίγα λεπτά από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), ότι στο Ινστιτούτο ΠΑΣΤΕΡ εξετάζεται αυτή τη στιγμή και αναμένεται να επαληθευτεί με τον δεύτερο έλεγχο, ο εντοπισμός στη χώρα μας του πρώτου κρούσματος του νέου ιού της γρίπης Η1Ν1. Πρόκειται για Έλληνα υπήκοο που επέστρεψε στην Ελλάδα από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Εφόσον υπάρξει και η τυπική επιβεβαίωση, σύμφωνα πάντα με τους διεθνείς κανονισμούς, θα εκδοθεί αναλυτική ανακοίνωση του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων Υγείας και του ΚΕΕΛΠΝΟ.

Θεώρησα σκόπιμο, ότι μέσα στο πλαίσιο της διαφάνειας για το ζήτημα αυτό και δεδομένου ότι τις επόμενες ώρες, θα βρίσκομαι σε συναντήσεις με ξένους ομολόγους μου και με τους υπευθύνους του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, να προβώ στην προκαταρκτική αυτή ενημέρωσή σας, κάτι που επαναλαμβάνω, ότι μένει να επιβεβαιωθεί.

Έτυχε η καταρχήν αυτή πληροφορία, να μας δοθεί τη στιγμή που η Παγκόσμια Κοινότητα με όλες τις χώρες μέλη του ΟΗΕ εξετάζει το παγκόσμιας σημασίας αυτό ζήτημα.

Θέλω να διαβεβαιώσω, ότι όλα τα προληπτικά μέτρα έχουν ληφθεί, σύμφωνα με τους διεθνείς και ευρωπαϊκούς κανονισμούς, ότι το ύποπτο περιστατικό βρίσκεται υπό πλήρη έλεγχο και προστασία και κανένας απολύτως φόβος υπάρχει για τη δημόσια υγεία των πολιτών μας. Και βέβαια, να ευχηθούμε να μην επαληθευτεί το ύποπτο αυτό κρούσμα".

Ο Υπουργός Υγείας επιστρέφει εσπευσμένα από την Γενεύη, ενώ θα ακολουθήσει έκτακτη σύσκεψη αύριο στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας.

Συνεδριάζει ο ΠΟΥ

Με την επιδημία της νέας γρίπης στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, άρχισε σήμερα στη Γενεύη η 62η ετήσια συνέλευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), με τη συμμετοχή των 193 κρατών-μελών του.

Η συνέλευση επρόκειτο αρχικά να διαρκέσει μέχρι τις 27 Μαΐου, αλλά το πιθανότερο είναι να λήξει την Παρασκευή, καθώς πολλοί από τους εκπροσώπους πρέπει να επιστρέψουν στις χώρες τους εξαιτίας της επιδημίας.

Η νέα γρίπη συνεχίζει να εξαπλώνεται ευρέως στις ΗΠΑ και αναμένεται να εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο, δήλωσε σήμερα ο επικεφαλής των Αμερικανικών Κέντρων για τον Έλεγχο και την Πρόληψη των Ασθενειών (CDC).

Απευθυνόμενος στους μετέχοντες στην ετήσια συνέλευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) που διεξάγεται από σήμερα στη Γενεύη, ο Ρίτσαρντ Μπέσερ σημείωσε ότι υπάρχει "εκτεταμένη μετάδοση" της νέας γρίπης στις ΗΠΑ μολονότι ο ιός δεν είναι πολύ επιθετικός προς το παρόν.

"Η επιδημία δεν έχει τελειώσει", σχολίασε εξάλλου ο ίδιος, σημειώνοντας: "Βάσει των καλύτερων αναλύσεών μας, ο νέος ιός H1N1 είναι πιθανόν να μεταδοθεί σε ολόκληρον τον κόσμο, όπως γίνεται με τους ιούς της εποχικής γρίπης".

Η επιδημία της νέας γρίπης που έφερε τον κόσμο στα πρόθυρα μιας πανδημίας πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη μεγαλύτερη σοβαρότητα, επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά ερωτηματικά σχετικά με την πορεία που θα ακολουθήσει, δήλωσε εξάλλου στην ετήσια συνέλευση του ΠΟΥ στη Γενεύη η γενική διευθύντρια του οργανισμού Μάργκαρετ Τσαν.

"Όλοι βρισκόμαστε υπό πίεση για να πάρουμε άμεσες αποφάσεις που να προχωρούν σε βάθος, μέσα σε μια ατμόσφαιρα σημαντικής επιστημονικής αβεβαιότητας", σημείωσε προς τους μετέχοντες στη συνέλευση.

Παράλληλα, ο ΠΟΥ αποφάσισε να διατηρήσει στο επίπεδο 5 το συναγερμό για τη νέα γρίπη, όπως ανακοίνωσε η κ. Τσαν.

Η Τσαν δήλωσε επίσης μιλώντας σε ειδική σύνοδο για τη νέα γρίπη που διεξάγεται κατά τη γενική συνέλευση του ΠΟΥ ότι θα εξετάσει την αλλαγή του τρόπου με τον οποίο ο οργανισμός κηρύττει το πέρασμα στο επόμενο στάδιο του συναγερμού του για την πρόκληση πανδημίας από τη νέα γρίπη.

Η ανακοίνωση αυτή έγινε κατόπιν σχετικού αιτήματος ορισμένων υπουργών Υγείας, με επικεφαλής τον Βρετανό Άλαν Τζόνσον, στην ετήσια συνέλευση του ΠΟΥ.

"Μου ζητάτε προτού προχωρήσουμε στο έκτο στάδιο να ορίσουμε κι άλλους παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν. Θα μεταφέρω στο συμβούλιο το αίτημά σας", δήλωσε η Τσαν στην ειδική σύνοδο για τον νέο ιό Α (Η1Ν1) στη Γενεύη.

Στα 8.829 τα κρούσματα

Παράλληλα ο υπ'αριθμόν δύο του ΠΟΥ Κέιτζι Φουκούντα ανακοίνωσε σήμερα επίσης από τη Γενεύη ότι ο νέος ιός έχει προσβάλει 8.829 ανθρώπους σε 40 χώρες και έχει προκαλέσει το θάνατο 74.

"Σχεδόν το 95% των κρουσμάτων έχουν καταγραφεί στη Βόρεια Αμερική, στις ΗΠΑ, στο Μεξικό και στον Καναδά", διευκρίνσε ο Φουκούντα στην ειδική σύνοδο για τη νέα γρίπη.

Ο αριθμός των κρουσμάτων στις ΗΠΑ ξεπέρασε τις 5000 αφού οι αρχές ανακοίνωσαν σήμερα ότι εντοπίστηκαν περισσότερα από 400 νέα κρούσματα.

Οι υπόλοιπες χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από τη νέα γρίπη είναι η Ιαπωνία, όπου έχουν καταγραφεί 125 κρούσματα, η Ισπανία (103) και η Βρετανία (101).

Ωστόσο στην Ιαπωνία, σύμφωνα με τα κύρια μέσα ενημέρωσης, έχουν επιβεβαιωθεί 135 κρούσματα της νέας γρίπης και έχουν κλείσει περισσότερα από 2.000 σχολεία στις ζώνες που έχουν πληγεί από τον ιό. Ο αριθμός των ασθενών από τον νέο ιό αυξήθηκε ραγδαία από το Σάββατο στις δύο γειτονικές νομαρχίες της Οσάκα και του Χιόγκο, στο δυτικό τμήμα της χώρας, μετά την ανακοίνωση της μόλυνσης ενός μαθητή λυκείου ηλικίας 17 ετών στην πόλη Κόμπε. Αυτή ήταν η πρώτη περίπτωση τοπικής μόλυνσης στη χώρα.

Από την Ισπανία τέλος, ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Μιγκέλ Άνχελ Μορατίνος έκρινε απαράδεκτη τη σύσταση της Ρωσίας προς τους πολίτες της να αποφεύγουν τις μετακινήσεις στην Ισπανία λόγω της νέας γρίπης. Είναι "εντελώς απαράδεκτο" και η Ισπανία "απορρίπτει απόλυτα" τη ρωσική αυτή απόφαση, δήλωσε ο Μορατίνος στο περιθώριο συνόδου των ευρωπαίων υπουργών Εξωτερικών στις Βρυξέλλες και εξέφρασε την ελπίδα για μια "άμεση επίλυση" του προβλήματος.

Ο πρώτος θάνατος στη Νέα Υόρκη

Αναπληρωτής καθηγητής, που δίδασκε σε σχολείο στο προάστιο Κουΐνς της Νέας Υόρκης, έφυγε από τη ζωή προσβεβλημένος από τον ιό Α -Η1Ν1 της γρίπης, έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία του σε κρίσιμη κατάσταση, αναφέρει σε αποψινό της δημοσίευμα στην ιστοσελίδα της η εφημερίδα Τάιμς της Νέας Υόρκης.

Ο Μίτσελ Γουΐνερ, που έφυγε από τη ζωή χθες βράδυ, έπασχε από "προηγούμενα προβλήματα υγείας", όπως είχε τονίσει η δημαρχία στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου την περασμένη Παρασκευή.

Πρόκειται για τον πρώτο θάνατο στη Νέα Υόρκη, όπου η γρίπη έχει μεταδοθεί στα σχολεία της πόλης. Έπειτα από ένα μικρό διάστημα που παρέμειναν κλειστά, τα σχολεία επαναλειτούργησαν την περασμένη εβδομάδα, ωστόσο ακόμη πολλά σχολεία θα παραμείνουν σήμερα κλειστά λόγω του ιδιαίτερα υψηλού ποσοστού αρρωστων μαθητών.

Ασθένεια και για την οικονομία

Η επιδημία της γρίππης Α-Η1Ν1 ενδέχεται να έχει "αξιοσημείωτες επιπτώσεις" στην παγκόσμια οικονομία, τονίζει σήμερα ανώτατο στέλεχος του ΔΝΤ, μεταδίδει το ιαπωνικό πρακτορείο Κιόντο.

Όπως δήλωσε εν τούτοις, ο πρώτος αναπληρωτής γενικός διευθυντής Τζον Λίπσκι, μιλώντας στους δημοσιογράφους στοΤόκιο, οι κίνδυνοι που μπορεί να εγκυμονεί ο ιός Α-Η1Ν1 για την παγκόσμια ανάπτυξη "είναι δύσκολο να υπολογιστούν".

Στελέχη κυβερνήσεων και της Παγκόσμιας Τράπεζας ήδη έχουν εκδηλώσει την ανησυχία τους για τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει στο παγκόσμιο εμπόριο η επιδημία της γρίππης Α.

Στοιχισμένοι για τον … «κουβά».

Ο σχεδιασμός του ΠαΣοΚ είχε στηριχτεί σε μεγάλο βαθμό στο σενάριο των διπλών εκλογών τον Ιούνιο. Όμως δεν τους έκατσε η... μπίλια!

Ήδη, σε προωθημένους πολιτικούς κύκλους του ΠαΣοK συζητείται το ...επόμενο σενάριο.
Την ίδια στιγμή κρύβουν κάτω από το χαλί διαφοροποιήσεις στελεχών για την οικονομία, την μη πολιτική του τελευταίου εξαμήνου, την σκανδαλολογία, τις εσωκομματικές ισορροπίες.

Ταυτόχρονα ετοιμάζουν σχέδιο για να κρατήσουν σε εγρήγορση τον κομματικό μηχανισμό στη διάρκεια του θέρους, ώστε να είναι έτοιμοι διά παν ενδεχόμενον.

Βλέπετε δεν τους έγινε μάθημα το μεγάλο φιάσκο των ΜΜΕ και των κεραμιδόγατων της δημοσιογραφίας που προέβλεπαν κάθε Κυριακή εκλογές, αλλά και βουλευτών του ΠαΣοΚ που στοιχημάτιζαν ότι την... άνοιξη θα στηθούν κάλπες.

Ας θυμηθούμε (καθώς ξεχνάμε εύκολα) τι έχει διαδραματιστεί το τελευταίο 5μηνο.Από τις αρχές του έτους , ΜΜΕ και στελέχη του ΠαΣοΚ επιδόθηκαν σ' ένα διαγωνισμό προβλέψεων που όλες συνέκλιναν μετά βεβαιότητας ότι οι πρόωρες εκλογές ήταν αναπόφευκτες, το αργότερο μέχρι τον Ιούνιο.

Ας δούμε μερικά μόνο παραδείγματα τα οποία αποδεικνύουν ποιος είναι έγκυρος πολιτικός αναλυτής, ποιος είναι καλά πληροφορημένος, ποιος είναι αυτός που σταθμίζει τις πολιτικές ισορροπίες, και ποια είναι ....«τα λοιμά»!

Στις 18 Ιανουαρίου το «Βήμα», υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Πού θα σταθεί η μπίλια των εκλογών», κατέγραφε πέντε πιθανές ημερομηνίες για εθνικές εκλογές: 5, 12 και 26 Απριλίου, 3 Μαΐου και φυσικά 7 Ιουνίου.
Επικαλούμενη… ακριβείς πληροφορίες (...!), η εφημερίδα ανέφερε ότι οι πλέον πιθανές ημερομηνίες ήταν η 26η Απριλίου και η 3η Μαΐου.

Το 3μηνο που μεσολαβεί δημοσιεύει συνολικά 12 σχετικά άρθρα και επιμένει στις ίδιες ημερομηνίες. Εκ του αποτελέσματος λοιπόν στα ...λοιμά !

Την ίδια χρονική περίοδο κεραμιδόγατοι της δημοσιογραφίας στις εφημερίδες τα «Νέα», «Ελευθεροτυπία» και «Έθνος» διέδιδαν με πλήθος δημοσιευμάτων ανάλογες πληροφορίες, επικαλούμενοι και αυτοί... έγκυρες πηγές.Δεν τους έκατσε , οπότε στα ...λοιμά !

Δεν θα αναφέρω τους τηλεοπτικούς «αστέρες» της δημοσιογραφίας γιατί αυτοί έχουν προ πολλού εισπράξει την γενική αποστροφή των πολιτών .

Το ίδιο χρονικό διάστημα αρκετά στελέχη του ΠαΣοΚ ( ηγετικά και όχι μόνο) είχαν την πεποίθηση ότι οι πρόωρες εκλογές ήταν θέμα χρόνου, όχι αργότερα από τις 7 Ιουνίου.

Συνολικά με μια γρήγορη αναζήτηση μέτρησα 45 δηλώσεις που επέμεναν σε παρεμφερείς δηλώσεις και σε πολλές των περιπτώσεων σε αβαθείς και ατυχείς (εκ του αποτελέσματος) αναλύσεις.

Σε μια δε περίπτωση , αυτή του κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδη είχαμε (εκτός του εξευτελισμού) και το φαινόμενο του ...«στοιχηματικού κουβά».
Βλέπετε ο βουλευτής του ΠαΣοΚ ισχυριζόταν ότι η κυβέρνηση δεν θα αντέξει, θα καταρρεύσει υπό το βάρος των προβλημάτων και στοιχημάτιζε τη ....βουλευτική του έδρα !

Σε όλους αυτούς λοιπόν δεν τους έκατσε η... μπίλια και αυτονόητα τοποθετούνται στα ..λοιμά!

Στην αντίθετη πλευρά από αυτό εδώ το blog με άρθρο μου στις 2 Δεκεμβρίου με τίτλο «Στο τούνελ της ακατάσχετης εκλογολογίας» , κατέγραφα όσα είχαν συμβεί μέχρι τότε και όσα θα συνέβαιναν στο αμέσως χρονικό διάστημα.

Επέμενα ότι κακώς, κάκιστα, πολιτικοί, δημοσιογράφοι αλλά και ορισμένοι κομματοστρατευμένοι πολίτες ρίχνουν νερό στον μύλο της εκλογολογίας.
Και σας ενημέρωνα ότι :«Για να τελειώνουμε με το θέμα.. Οι εκλογές εκτός σπουδαίου και επείγοντος λόγου θα γίνουν το 2010. Σημειώστε το!».

Ρίξτε λοιπόν μια ματιά στο αναφερόμενο άρθρο μου (επαναλαμβάνω στις 2 Δεκεμβρίου), ....για να καταλάβετε πολλά.

«Η Κύπρος είναι εμπόδιο»

Θετική χαρακτηρίζει ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν τη στάση της Ελλάδος απέναντι στην ένταξη της χώρας του στην ΕΕ.

«Η προσέγγιση της Ελλάδας μέχρι σήμερα ήταν θετική, οι σχέσεις ήταν πάντα καλές, και με την κυβέρνηση και με την αντιπολίτευση», είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός σε σημαντική ομιλία του στο πανεπιστήμιο του Γκτανσκ, στην Πολωνία, όπου απάντησε στις αντιλήψεις αυτών που θέλουν να αποκλείσουν την Τουρκία από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο κ. Ερντογάν υπενθύμισε «είχαμε καλές σχέσεις και παλαιότερα κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Σημίτη και τώρα, με τον αξιότιμο κ. Καραμανλή» και επανέλαβε «οι σχέσεις μας ήταν πάντα καλές και αυτή την στιγμή η Ελλάδα υποστηρίζει την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ».

Ακόμη, ο Τούρκος πρωθυπουργός υπενθύμισε ότι «η Κύπρος στέκεται μπροστά μας σαν εμπόδιο», αλλά εξέφρασε την αισιοδοξία του, καθώς όπως είπε, «θα το ξεπεράσουμε και αυτό».

Ο κ. Ερντογάν, αναφερόμενος στις δηλώσεις του Προέδρου της Γαλλίας κ. Σαρκοζί και της Καγκελαρίου της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ περί «προνομιακής εταιρικής σχέσης», είπε, «πρόκειται για απολύτως αρνητικές προσεγγίσεις. Για θέσεις που διατυπώνονται εν όψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου και τις εκλογές στη Γερμανία».

Επίσης, υποστήριξε ότι η χώρα του δεν θα αποτελέσει βάρος για την ΕΕ, αλλά αντίθετα «θα συμβάλει στο να αντιμετωπισθούν τα βάρη», ενώ καυτηρίασε την στάση που θέλει να αλλάξει τους κανόνες της ένταξης στην Τουρκία, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

«Είναι αδιανόητο και ανέντιμο να γίνονται αλλαγές των κανόνων και να προβάλλονται νέοι όροι, στην Τουρκία», είπε.

Εκφώνηση είδησης

Αθήνα 9,84

Η παρουσίαση των Υποψηφίων Ευρωβουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, δείτε το σχετικό video .

Ο Γιώργος προτίμησε τρια πρόσωπα από τον χώρο των Media

Εδώ και αρκετό καιρό ο Παπανδρέου προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι απέναντι στα αφεντικά που καθοδηγούν τα media.

Μάλιστα, κάποιοι «δικοί» του διαδίδουν ότι από τη στιγμή που θα έρθει στην εξουσία θα κλάψουν πολλές μανούλες. Πριν αρχίσει το κλάμα έχει ενδιαφέρον μια επισήμανση που έχει να κάνει με την σύνθεση του ευρωψηφοδελτίου.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ την ίδια ώρα που δείχνει το μίσους του, έναντι των βαρόνων τοποθετεί σε εκλόγιμες θέσεις τρία πρόσωπα που προέρχονται από τον χώρο των media.

Την Συλβάνα Ράπτη, που υπήρξε επί σειρά ετών στέλεχος του ΔΟΛ, την Μαριλένα Κοππά σύζυγο του εκδότη της εφημερίδας «Κόσμος του Επενδυτή» Νίκου Φελέκη και την δημοσιογράφο Άννυ Ποδηματά, επί χρόνια διπλωματική συντάκτρια του «Βήματος».

Λίγο έλλειψε ο Γιώργος να βάλει και τον Ψυχάρη στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ.

parapolitika.gr

Ο Φρίντμαν, ο Κέινς και η ανάκαμψη

FLΟRΙΝ ΑFΤΑLΙΟΝ

Mετά την περίοδο του στασιμοπληθωρισμού τη δεκαετία του ΄70, έλεγαν ότι ο Φρίντμαν νίκησε τον Κέινς. Να, όμως, που η κρίση αυτή μοιάζει να αμφισβητείται τώρα. Με άλλα λόγια, θα έπρεπε, για να βγούμε από την κρίση, να υιοθετήσουμε τις πολιτικές που υποστήριζε ο Κέινς και να απορρίψουμε τις πολιτικές του Μίλτον Φρίντμαν.

Σύμφωνα με τον τελευταίο, μια γερή νομισματική επέκταση θα είχε οδηγήσει την Αμερική σε έξοδο από τη Μεγάλη Κρίση, καθώς και από άλλες κρίσεις όπως η σημερινή. Η αμερικανική κεντρική τράπεζα (Fed) πήρε μέτρα εξαιρετικά ισχυρά προς την κατεύθυνση αυτή, χωρίς να αρκεστεί καν στην αναχρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος, αλλά φθάνοντας ως και την άμεση χορήγηση ρευστών προς τις επιχειρήσεις. Ακολουθεί επομένως πιστά τις φριντμανικές οδηγίες.

Η εξήγηση που δίνει ο Κέινς για την κρίση της δεκαετίας του ΄30 δεν αντιστοιχεί στην κατάσταση της εποχής, όπως έδειξαν πάρα πολλές έρευνες από τότε. Ούτε και αντιστοιχεί στην κατάσταση που ζούμε σήμερα. Πώς να αναφερθεί η υπο-κατανάλωση σε μια Αμερική της δεκαετίας του 2000, όταν το ποσοστό αποταμίευσης έπεσε σε πρακτικά μηδενικό επίπεδο και οι δημοσιονομικοί προϋπολογισμοί επίσης βρέθηκαν καθαρά «στο κόκκινο»;

Οι αιτίες της σημερινής κρίσης, το ξέρουμε, βρίσκονται αλλού: στη μαζική έκδοση ενυπόθηκων δανείων και στην ενσωμάτωσή τους σε δομημένα προϊόντα, μαζί με μια νομισματική πολιτική που για υπερβολικά μεγάλο διάστημα υπήρξε επεκτατική. Μια γιγαντιαία φούσκα ακινήτων ξεπήδησε από αυτό. Οταν έσκασε, η παρουσία στους τραπεζικούς ισολογισμούς «τοξικών» προϊόντων αβέβαιης αξίας εκμηδένισε την εμπιστοσύνη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και προκάλεσε το ολέθριο πνίξιμο της πίστης.

Είναι σαφές ότι η αναγκαία προϋπόθεση για την ανάπτυξη είναι η εξυγίανση των τραπεζικών ισολογισμών. Αλλά όταν η εξυγίανση αυτή επιτευχθεί, θα πρέπει άραγε να συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε μια οικονομία με προβλήματα μέσα από τα ελλείμματα που ζητεί ο Κέινς και οι οπαδοί του;

Οι αρμόδιοι αμερικανοί πολιτικοί φαίνεται να το πιστεύουν. Αλλά 150 διάσημοι οικονομολόγοι, εκ των οποίων τρία βραβεία Νομπέλ Οικονομίας, συνυπέγραψαν τη διαφωνία τους σε μια ολόκληρη σελίδα των «Νew Υork Τimes». Αυτοί πιστεύουν ότι τα μαθήματα της Ιστορίας και τα αποτελέσματα των εμπειρικών ερευνών δείχνουν ότι τα δημοσιονομικά ελλείμματα δεν αποτελούν λύση στα προβλήματα της απασχόλησης. Αν έχουν δίκιο, τότε τίποτε δεν δικαιολογεί τα αβυσσαλέα αμερικανικά δημοσιονομικά ελλείμματα της τάξεως του 14% του ΑΕΠ εφέτος και άλλο τόσο του χρόνου.

Το συμπέρασμα είναι προφανές: οι ιδέες του Φρίντμαν είναι περισσότερο από ποτέ επίκαιρες. Οι ιδέες του Κέινς, τις οποίες τίποτε δεν επιβεβαιώνει, ξεθάφτηκαν από το χρονοντούλαπο απλώς και μόνο για να δικαιολογηθούν πολιτικές που είναι κολοσσιαία δαπανηρές. Η αποδοχή τους από την κοινή γνώμη αποτελεί θρίαμβο της πολιτικής αυταπάτης.

Ο κ. Florin Αftalion είναι καθηγητής της ΕSSΕC.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=72&artid=268587&dt=17/05/2009

Η τουρκική στρατηγική μέσα από την ανάλυση ενός Τούρκου

Το Πατριαρχείο και η στρατηγική

των τετελεσμένων γεγονότων

Mια άκρως αποκαλυπτική ανάλυση της τουρκικής στρατηγικής δημοσιεύεται σε ένα από τα τελευταία κυριακάτικα ένθετα της τουρκικής εφημερίδας «Ραντικάλ».
Συντάκτης της ανάλυσης είναι ο γνωστός στην Τουρκία δικηγόρος και υποστηρικτής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ορχάν Κεμάλ Τσενγκίζ, ο οποίος, με αφορμή το θέμα του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, επιχειρεί μια βαθιά διείσδυση στην τουρκική πολιτική, από τα συμπεράσματα της οποίας μπορούν και οι ηγέτες μας εδώ να πάρουν πλούσια διδάγματα.
Συνεπώς, όσα ακολουθούν, πρέπει να ενδιαφέρουν και τον Πρόεδρο Χριστόφια και όλους εκείνους που άκριτα, και έχοντας πλήρη άγνοια της τουρκικής πολιτικής, εισέρχονται σε διαλόγους, με την ψευδαίσθηση ότι θα επιτύχουν λύση.
Υπό τον τίτλο, λοιπόν, «Το Πατριαρχείο και η στρατηγική των τετελεσμένων γεγονότων», ο Τούρκος αναλυτής γράφει: «Η Τουρκία έχει κάποια στρατηγική για τις μειονότητες; Ναι, κατά την άποψή μου, έχει μια συνειδητή στρατηγική, την οποία εφαρμόζει πολύ συστηματικά απέναντι στις μειονότητες. Προκειμένου να αντιληφθούμε ποια είναι και πώς εφαρμόζεται, πρέπει να εξετάσουμε την κατάσταση του Πατριαρχείου Φαναρίου, μέσα από την ιστορική προοπτική του. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη «λεπτή πολιτική» του κράτους. Αυτή η πολιτική έχει φέρει το ιστορικό αυτό Ίδρυμα σε σημείο εξαφάνισης. Δηλαδή, σύντομα το κράτος θα πετύχει το σκοπό τον οποίο επιδιώκει. Εν πρώτοις, τι είναι αυτή η στρατηγική; Το όνομά της είναι fait accompli. Μπορούμε να το μεταφράσουμε και ως «άπαξ και τελείωσε». Το fait accompli εργάζεται με τον εξής τρόπο: Από τον εχθρό σας, ή τον αντίπαλό σας, με μία αιφνίδια κίνηση, λαμβάνετε κάτι. Για την ακρίβεια τού αποσπάτε κάτι. Όταν το επιτύχετε, αισθάνεστε πλέον βέβαιος για το χαρακτήρα του αντιπάλου σας. Διότι ο αντίπαλός σας αποδεικνύεται αρκούντως συντηρητικός και φοβάται μήπως χάσει αυτά τα οποία του ανήκουν. Για το λόγο αυτό, με μια κίνηση αιφνιδιαστική και χωρίς να το αντιληφθεί, βάζετε στο χέρι ένα μέρος από αυτά που κατέχει ο αντίπαλός σας. Αυτός σκέπτεται: «Εντάξει, αυτό με πόνεσε, εάν όμως προχωρήσω σε αντιπαλότητα, μπορεί να τα χάσω όλα». Έτσι, εσείς δημιουργείτε μια νέα κατάσταση. Έχετε ενισχυθεί περισσότερο και ο αντίπαλός σας έχει αποδυναμωθεί. Περιμένετε λίγο καιρό και αφού περάσει κάποιο χρονικό διάστημα, επιχειρείτε νέα επίθεση, τη στιγμή που ο αντίπαλός σας δεν το περιμένει και του αποσπάτε ακόμη ένα κομμάτι από όσα κατέχει.
Ο αντίπαλός σας παραμένει, και μετά το νέο κτύπημα, διστακτικός. Σκέφτεται όχι αυτά που έχει χάσει, αλλά εκείνα τα οποία δυνατόν να χάσει επιπλέον. Μετά από ένα χρονικό διάστημα, πραγματοποιείτε και πάλιν μια νέα επίθεση και οι ισορροπίες αλλάζουν άρδην. Ο αντίπαλος έχει χάσει τα περισσότερα από αυτά που είχε στα χέρια του. Η στρατηγική αυτή συνεχίζεται, μέχρις ότου ο αντίπαλος απολέσει όλα όσα κατέχει».
Όσοι έχουν κρίση και νουν, εύκολα αντιλαμβάνονται ότι αυτή η στρατηγική, που με τόσο παραστατικό τρόπο περιγράφει ο Τούρκος αναλυτής, εφαρμόστηκε πλήρως στην περίπτωση της Κύπρου. Και στο στρατιωτικό και στο διπλωματικό τομέα. Εφαρμόστηκε με επιτυχία και συνεχίζεται να εφαρμόζεται μέσω του διακοινοτικού διαλόγου. Μετά την εισβολή, από το φόβο μας μήπως χάσουμε τα πάντα, παραδίδουμε με ευχαρίστηση στον Τούρκο ένα-ένα όσα μας απέμειναν. Είναι η φοβία που εκφράζεται από τους άκριτους φίλους του διακοινοτικού διαλόγου. «Εχάσαμε όσα εχάσαμε. Να σώσουμε ό,τι περισώζεται», είναι η φιλοσοφία. Και στην προσπάθειά μας να σώσουμε ό,τι περισώζεται, δίνουμε κομμάτι-κομμάτι στους Τούρκους όσα μας ανήκουν. Από το ενιαίο κράτος υποχωρήσαμε στη διζωνική, δεχθήκαμε το σχέδιο Ανάν, την εκ περιτροπής προεδρία, την παραμονή εποίκων και πολλά άλλα. Πονέσαμε, αλλά συνεχίζουμε να δίνουμε, λόγω της φοβίας μας να μην τα χάσουμε όλα. Η Τουρκία, όταν αντελήφθη με πόσο ψοφοδεή αντίπαλο έχει να κάνει, συνεχώς ζητά και συνεχώς παίρνει. Σε πλήρη εξέλιξη η στρατηγική του fait accompli. Μέχρι να μας τα πάρει όλα...
Του Κωστάκη Αντωνίου

Οι ευρωτέτοιες...

Ενδιαφέρουσα Εκδήλωση της Ενώσεως Σμυρναίων (www.enosismyrneon.gr) για τις διώξεις Ελλήνων της Μικρας Ασίας κατα την περίοδο 1908-1922

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Διοικητκό Συμβούλιο της Ενώσεως Σμυρναιων ( www.enosismyrneon.gr) έχει την τιμή να σας προσκαλέσει στην διάλεξη του Καθηγητού του Πολυτεχνείου κυρίου Νίκου Ουζούνογλου, με θέμα:

“ Οι διώξεις των Ελλήνων της Μικράς Ασίας την περίοδο 1908 έως 1922 και η προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορίας. Αποδείξεις από τα Ελληνικά και τα Τουρκικά αρχεία“

Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 25η Μαίου 2009, την 1900 ώρα, στη Βιβλιοθήκη της Ενώσεως Σμυρναίων ( οδός Καρύτση 3, γ όροφος).

Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.

( Στην Φωτογραφία ο Μητροπολίτης Δράμας και μετέπειτα Σμύρνης Άγιος Χρυσόστομος )

Μεγάλοι Ελληνες

Μεγάλοι Ελληνες

Η Ελληνίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας Ελένη Τορόση τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Χορτ Κέλερ με το παράσημο του Σταυρού της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Verdienstkreuz am Bande des Verdienstordens der BRD) για την προσφορά της στην κοινωνική ένταξη των μεταναστών. Η απονομή έγινε την Τρίτη 05.05.09 στο Βαυαρικό υπουργείο Επιστήμης, Έρευνας και Πολιτισμού, εξ ονόματος του Προέδρου της Δημοκρατίας, από το Βαυαρό υπουργό Βόλφγκανγκ Χόιμπις.

Η Ελένη Τορόση ήταν ανάμεσα σε πέντε Γερμανούς τιμώμενους. «Είμαι μία ξένη, δεν έχω καν τη γερμανική υπηκοότητα», σημειώνει η τιμώμενη επισημαίνοντας ότι «επί 40 χρόνια που είναι στη Γερμανία, οι Γερμανοί μιλούσαν πάντα για προσωρινότητα των ξένων και όχι για εγκατάσταση σ΄ αυτή τη χώρα. Για ενσωμάτωση των ξένων μιλούν μόλις τα τελευταία χρόνια».

Τη σημασία που έχει το κοινωνικό αγκαζάρισμα «ατόμων που έχουν ακριβώς αυτή τη σχέση με το εξωτερικό, που προέρχονται από το χώρο της μετανάστευσης» επισήμανε ο υπουργός Επιστήμης Έρευνας και Πολιτισμού Βόλφγκανγκ Χόις στο μικρόφωνο της Ντόιτσε Βέλε.

Η βράβευση μιας ξένης χωρίς γερμανικό διαβατήριο είναι μία ένδειξη ότι κάτι άλλαξε στην γερμανική κοινωνία. «Πιστεύω ναι, αυτό είναι μια ένδειξη», λέει η κ. Τορόση, «όπως φαίνεται και στις προσπάθειες που γίνονται τα τελευταία χρόνια να αναπτυχθεί διάλογος με αλλοδαπούς στη Γερμανία για την καλύτερη ενσωμάτωσή τους», διευκρινίζει.

Στην αιτιολόγηση για την τιμητική διάκριση τονίστηκε η δημοσιογραφική της εργασία στην εκπομπή του Μονάχου για τους Έλληνες της Γερμανίας και μετά το κλείσιμό του στο γερμανικό ραδιόφωνο, Bayerischer Rundfunk. «Τόσο στα γερμανικά όσο και στο ελληνικό πρόγραμμα, τα θέματά μου ήταν για τους αλλοδαπούς, η προσπάθειά μου ήταν να κατανοήσει η γερμανική κοινωνία της πλειονότητας την κοινωνία των μειονοτήτων. Αυτό ήταν πάντα που ήθελα, όπως επίσης να κάνω γνωστό τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική λογοτεχνία, στη Γερμανία, έχω δουλέψει πολύ πάνω σε αυτό τον τομέα, αλλά και το αντίθετο: να κάνω γνωστή τη γερμανική κουλτούρα, τη γερμανική λογοτεχνία στην Ελλάδα».

Αυτό είναι το μοτίβο που διατρέχει και το συγγραφικό της έργο. Έξι παιδικά βιβλία της έχουν εκδοθεί στη Γερμανία, όπως «Paganini» και «Tanz der Tintenfische», το οποίο εντάχθηκε στον κατάλογο του γερμανικού ιδρύματος για την προώθηση της ανάγνωσης. Άλλα έξι κυκλοφορούν στην Ελλάδα. Το τελευταίο, «Η μπαλάντα των πορτοκαλιών» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εξάντας, και από τις εκδόσεις Πατάκη μεταξύ άλλων «ένα ψάρι στο κακάο» και «Ιουλίτσα και Ρωμαίος». Από την αρχή όμως έκανε την επιλογή να γράψει στη γερμανική γλώσσα. Αυτό ήταν και το κλειδί για την πρόσβαση στη γερμανική κοινωνία. "Κρύβει πολύ μόχθο και πείσμα", λέει η κ. Τορόση. "Ήθελα να ενταχθώ πνευματικά, πολιτιστικά, χωρίς να χάσω όμως την ελληνική μου ιδιαιτερότητα και την ελληνική μου περηφάνια. Από την αρχή, προσπάθησα να γίνω καλή στα γερμανικά και πολύ αργότερα ανακάλυψα τον λογοτεχνικό ρυθμό της γλώσσας στα ελληνικά.».

Σήμερα, όσο αυτονόητο είναι το ελληνικό πολιτισμικό φορτίο που κουβαλάει, άλλο τόσο αυτονόητα κινείται στη Γερμανία, τη χώρα που ζει από το 1968, όταν ήρθε ως φοιτήτρια φιλολογίας. Είχε αφήσει την Ελλάδα μόλις άρχιζε η επτάχρονη νύχτα της δικτατορίας. Τρία χρόνια αργότερα, άρχισε να εργάζεται στο «Ελληνικό Πρόγραμμα του Μονάχου», το οποίο είχε καταστήσει μετερίζι του αντιδικτατορικού του αγώνα, ο ιδρυτής του Παύλος Μπακογιάννης. «Έχω σκεφτεί πολύ τις τελευταίες μέρες τον εαυτό μου, τα πρώτα χρόνια, τους φόβους μου, την ανασφάλειά μου…Σκέφτηκα λοιπόν ότι αυτό είναι ένα βραβείο και για το "Ελληνικό Πρόγραμμα του Μονάχου", το οποίο ξεκίνησε το 1964, άρχιζε στις 20.20 και τελείωνε στις εννέα το βράδυ με το τραγούδι ‘πέρα στους πέρα κάμπους’» και συνόδευσε την πρώτη μεταναστευτική γενιά μέχρι την εποχή που έκλεισε το 2002.

Όλα αυτά τα χρόνια πηγαίνει σε σχολεία, διαβάζει από τα βιβλία της συζητάει με τα παιδιά. Πόσο την έχει αποδεχτεί η κοινωνία; «Αισθάνομαι ότι με έχουν αγκαλιάσει και με έχουν παραδεχτεί, αλλά αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι», διαπιστώνει η κ. Τορόση. «Υπάρχουν και οι στιγμές που σκέφτομαι πως, όπως και να είναι, θα μείνω η αλλοδαπή στη Γερμανία, θα είμαι πάντα η Ελληνίδα στη Γερμανία, ποτέ δεν θα αποβάλω την προφορά που αμέσως παραπέμπει στην Ελληνίδα. Από την άλλη εισπράττω ταυτόχρονα θαυμασμό και παραδοχή από τη γερμανική κοινωνία και τους Γερμανούς φίλους μου». Πάντα όμως, με τη γνωστή κεντροευρωπαϊκή απόσταση. «Παρόλο που ζω εδώ 40 χρόνια», σημειώνει η κ. Τορόση «οι Γερμανοί έχουν δυσκολία να ανοίξουν την αγκαλιά τους. Η τεράστια αγκαλιά ανήκει στους Έλληνες και γενικότερα στους Νοτιοευρωπαίους»."

πηγη:http://alkimosarchive.blogspot.com

Πράσινο Θερμοκήπιο

Στην κατασκευή ενός πρότυπου μεσογειακού θερμοκηπίου, φιλικού προς το περιβάλλον, με την ονομασία "Πράσινο Θερμοκήπιο", στοχεύει σχετική πρόταση που υπέβαλε το Επιμελητήριο Τρικάλων στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.

Η πρόταση του Επιμελητηρίου Τρικάλων αφορά την κατασκευή ενός πρότυπου, ερευνητικού θερμοκηπίου για πιστοποιημένη συμβατική ή/και ολοκληρωμένη βιολογική- κατά κύριο λόγο- παραγωγή και συσκευασία λαχανικών και ανθοκομικών προϊόντων. Το θερμοκήπιο θα διαθέτει σύγχρονα αυτοματοποιημένα συστήματα κλιματισμού, εξοικονόμησης ενέργειας, χρήσης Α.Π.Ε., υδροπονίας, συσκευασίας και συντήρησης προϊόντων.

Όσον αφορά την υλοποίηση της πρότασης, επισημαίνεται πως στην περιοχή της Θεσσαλίας υπάρχει τόσο το νεοσύστατο Κέντρο Έρευνας Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Θεσσαλίας (ΚΕΤΕΑΘ), που μπορεί να αναλάβει το ερευνητικό τμήμα του έργου όσο και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με εξειδικευμένα εργαστήρια (π.χ Εργαστήριο Γεωργικών Κατασκευών και Ελέγχου Περιβάλλοντος), που μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στις δράσεις εκπαίδευσης.

Η πιλοτική εφαρμογή του έργου θα γίνει στα Τρίκαλα, με δεδομένο- μεταξύ άλλων- ότι ένα μεγάλο τμήμα της αγροτικής παραγωγής της χώρας μας, σήμερα, παράγεται στη Θεσσαλία (ΑΕΠ από την πρωτογενή παραγωγή =15% του συνολικού, 30% του εργατικού δυναμικού εργάζεται στον πρωτογενή τομέα), ενώ στην περιοχή αυτή, παράλληλα με την πρωτογενή παραγωγή, έχει αναπτυχθεί μια σημαντική μεταποιητική βιομηχανία γεωργικών προϊόντων.

πηγη:http://www.athina984.gr