Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Ψήφος των ομογενών


Απόρριψη ένστασης του ΠΑΣΟΚ για την ψήφο των ομογενών
Αντιπαράθεση κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Βουλή για το επίμαχο νομοσχέδιο.

Απορρίφθηκε, εν μέσω αντιπαράθεσης κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, η ένσταση που προέβαλε το ΠΑΣΟΚ για αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Άσκηση του εκλογικού δικαιώματος κατά τις γενικές βουλευτικές εκλογές από τους Έλληνες εκλογείς που διαμένουν στο εξωτερικό».

Κατά την έναρξη της συζήτησης του νομοσχεδίου, για το οποίο το Σύνταγμα προβλέπει τη συναίνεση των δύο τρίτων του σώματος, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γρ. Νιώτης υποστήριξε ότι το νομοσχέδιο διευκολύνει τους αποδήμους να ψηφίζουν από τους τόπους και τις χώρες κατοικίας τους, αλλά τους αποστερεί, το δικαίωμα να εκλέγονται. Αντιθέτως, ο βουλευτής της ΝΔ Αν. Καραμάριος αναρωτήθηκε εάν το Σύνταγμα ομιλεί πουθενά περί άσκησης εκλογικού δικαιώματος από τους Έλληνες του εξωτερικού με διενέργεια, όπως λέει το ΠΑΣΟΚ, περιφερειών.

Για ύβρη κατά του αποδήμου Ελληνισμού και προσβολή του γράμματος και πνεύματος του Συντάγματος μίλησε ο υπουργός Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος, ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλος έκανε λόγο για «συνταγματικό τερατούργημα» και για «εμπαιγμό» των αποδήμων Ελλήνων.

Ο κ. Παυλόπουλος, επέκρινε το ΠΑΣΟΚ ότι άλλα διακήρυττε για την ψήφο των ομογενών και άλλα πράττει στη Βουλή, και πρόσθεσε ότι «αντί να καθίσουμε να βρούμε μια λύση, όπως έκανε το ΣΑΕ, το οποίο άλλη άποψη είχε, αλλά δέχθηκε να ψηφίσουμε αυτή τη ρύθμιση, για να μπορέσει να συμμετάσχει ο Ελληνισμός στην εκλογική διαδικασία» το ΠΑΣΟΚ διαστρεβλώνει το Σύνταγμα, παραγράφει το δικαίωμα του απόδημου Ελληνισμού να μετάσχει στην εκλογική διαδικασία, «για να τον οδηγήσει ξανά με αεροπλάνα και βαπόρια να έρχεται να ψηφίζει εδώ, για να μπορεί να ελέγχει το ΠΑΣΟΚ. ποιος έρχεται και τι ψηφίζει».

Από την πλευρά του, ο κ. Βενιζέλος τόνισε ότι η κυβερνητική πλειοψηφία δεν επεδίωξε την ευρύτατη συνταγματική συναίνεση των 2/3 του σώματος, και ότι «με το νομοσχέδιο αυτό, έχουμε έναν εκλογέα, ο οποίος αλλού είναι γραμμένος, σε άλλα δημοτολόγια, σε άλλη εκλογική περιφέρεια και συγκροτεί άλλο νόμιμο πληθυσμό» ψηφίζοντας «σε μία εικονική περιφέρεια αποδήμων Ελλήνων», η οποία δεν έχει συσταθεί με βάση απογραφή, δεν έχει νόμιμο πληθυσμό, δεν έχει καθορισμένο αριθμό βουλευτικών εδρών και έχει πολίτες ψηφοφόρους, που « δεν αναδεικνύουν τους Βουλευτές που αναλογούν στον πληθυσμό τους».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Φ. Κουβέλης είπε το νομοσχέδιο «παραμυθίας» προς τους Έλληνες του εξωτερικού «περιορίζει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι» και ότι η πρόβλεψη για περίληψή τους στα ψηφοδέλτια Επικρατείας δεν τους δίνει τη δυνατότητα «οπωσδήποτε να εκλεγούν».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Α. Σκυλλάκος συμφώνησε ότι το νομοσχέδιο είναι αντισυνταγματικό και πρόσθεσε ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό και όχι από το έθνος.

Κατά της ένστασης αντισυνταγματικότητας τάχθηκε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ Άδ. Γεωργιάδης καλώντας το ΠΑΣΟΚ είτε να υπερψηφίσει το παρόν νομοσχέδιο είτε να δεσμευτεί για το πότε θα φέρει τη δική του πρόταση.

Ο κ. Παυλόπουλος είπε ότι δεν περίμενε αυτή τη στάση της Αριστεράς, σημειώνοντας ότι «όταν ψηφίζαμε το άρθρο 51 παράγραφος 4 του Συντάγματος, είπαμε ότι νόμος που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των 2/3 του όλου αριθμού των Βουλευτών μπορεί να ορίζει τα σχετικά με «την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος» από τους εκλογείς που βρίσκονται έξω από την επικράτεια». Υπογράμμισε επίσης ότι «όταν μιλάγαμε για τις εκλογικές περιφέρειες είπαμε ότι ο αριθμός των βουλευτών κάθε εκλογικής περιφέρειας ορίζεται με προεδρικό διάταγμα με βάση το νόμιμο πληθυσμό της περιφέρειας που προκύπτει σύμφωνα με την τελευταία απογραφή από τους εγγεγραμμένους «στα οικεία δημοτολόγια». «Κανείς δεν μίλησε για εκπροσώπηση. Κανείς δεν μίλησε τότε για τη δημιουργία άλλων εκτός επικρατείας εκλογικών περιφερειών» παρατήρησε ο κ. Παυλόπουλος.

Επικαλούμενος περσινή ομιλία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ για δικαίωμα συμμετοχής ομογενών «μέσα από το ψηφοδέλτιο Επικρατείας» είπε ότι «αυτό κάναμε νόμο, αυτό που έλεγε ο κ. Παπανδρέου».

Σχολιάζοντας την τοποθέτηση Παυλόπουλου, ο κ. Βενιζέλος είπε ότι διαστρεβλώθηκαν βάρβαρα οι απόψεις του ΠΑΣΟΚ τονίζοντας ότι «ή θα ψηφίζουν οι απόδημοι στις εκλογικές περιφέρεις, στα δημοτολόγια των οποίων είναι εγγεγραμμένοι και στο νόμιμο πληθυσμό των οποίων συνυπολογίζονται, ή στην εκλογική επικράτεια, με απογραφή, θα συγκροτηθούν μία ή περισσότερες περιφέρειες αποδήμων, στις οποίες θα κατανεμηθούν έδρες, με βάση το νόμιμο πληθυσμό».

«Η στάση του ΠΑΣΟΚ αποτελεί ύβρη κατά του απόδημου ελληνισμού και κατά του γράμματος και του πνεύματος του Συντάγματος, και η προσβολή αυτή είναι ευθεία και δεν πρόκειται να ξεχαστεί ούτε μέσα στην Αίθουσα ούτε εκτός Αιθούσης» απάντησε ο κ. Παυλόπουλος.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ


Ο Ραγκούσης κάνει...την διαφορά στο ΠΑΣΟΚ


... makes the difference

Είπαμε να μην ασχοληθούμε για ένα διάστημα με τον Γιάννη Ραγκούση, μήπως και ο άνθρωπος προσβάλλεται από άγχος λόγω της κριτικής, και αδυνατεί να αποδώσει.Όπως φαίνεται όμως, το κουσούρι είναι βαθιά ριζωμένο μέσα του, και μη αναστρέψιμο. Πριν αλέκτωρ λοιπόν, ο πάλαι ποτέ «Mr. Goody's» της Πάρου, το διέπραξε και πάλι.

«Ποιος είναι ο Καραμανλής που θα θέτει διλήμματα στον λαό;», αναρωτήθηκε με πομπώδες ύφος. «Θα φύγει νύχτα», συμπλήρωσε. Για το πότε θα φύγει ο Καραμανλής, το βέβαιο είναι ότι θα το πάρει είδηση ο λαός, γιατί... θα έρθει στη θέση του ο Γιώργος. Και σίγουρα δεν θα είναι... στα μουλωχτά, όπως συνέβη με την δική σας απόδραση από τη δημαρχία της Πάρου, όταν τα παρακάλια της συγγενούς σας, Άννας Νταλάρα στον Γιώργο έπιασαν τόπο. Το προβληματάκι όμως το έχουμε με την αρχική αποστροφή σας.

Ο Καραμανλής ξέρουμε πολύ καλά ποιος είναι. Άλλοι τον υποστηρίζουν και άλλοι στέκονται απέναντί του. Εσείς ποιος είστε, κύριε; Τι έχετε κάνει στη ζωή σας, ώστε να διεκδικείτε με τέτοιο περίσσευμα έπαρσης, τον ρόλο του δημόσιου κριτή των πάντων; Θυμηθείτε ότι από το ΠΑΣΟΚ πέρασε ως Γραμματέας ο Λαλιώτης. Ο Άκης, στις δόξες του. Ο Σκανδαλίδης. Ο Αθανασάκης. Ακόμη και ο Χρυσοχοϊδης. Και φυσικά ο Αθανασάκης. Με εσάς, αρχίσαμε τις παραφωνίες. Όχι εμείς. Το ΠΑΣΟΚ και η ιστορία του...

Ο καθ. Ανδρέας Τζάκης "έφαγε πόρτα" από τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων


Ο καθηγητής Ανδρέας Τζάκης αποτελεί έναν εκ των κορυφαίων ιατρών του κόσμου, με διεθνή αναγνώριση, που διαφημίζει σε όλη την υφήλιο το όνομα της Ελλάδας. Στην πατρίδα μας έγινε ευρύτερα γνωστός όταν ανέλαβε τον βαριά άρρωστο μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Από εκείνη την περιπέτεια, ο Υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος πήρε το έναυσμα για να επιδιώξει τη δημιουργία στην Ελλάδα διεθνούς μεταμοσχευτικού κέντρου, το οποίο θα ήταν πρότυπο για την Ευρώπη, και θα λειτουργούσε ευεργετικά για Έλληνες πολίτες οι οποίοι μέχρι σήμερα αναγκάζονται να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, προκειμένου να υποβληθούν σε μεταμόσχευση.

«Ψυχή» του όλου εγχειρήματος είναι ο Ανδρέας Τζάκης. Και ενώ όλα ήταν έτοιμα για να προχωρήσει το κέντρο, στην προ εβδομάδων συνεδρίασή του, το διοικητικό συμβούλιο του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων, ψήφισε αρνητικά! Η απογοήτευση του Ανδρέα Τζάκη ήταν μεγάλη, και πλέον ο Υπουργός Υγείας μελετά το ενδεχόμενο αλλαγών στον ΕΟΜ, προκειμένου να μην γίνει η Ελλάδα διεθνώς ρεζίλι, για μια τομή που έχει ήδη ανακοινωθεί.

Ανέκδοτο της επικαιρότητας

«Ο άγνωστος μύθος του Αισώπου»
By Δεξί Εξτρέμ
Ένας δρυοκολάπτης από την Μακεδονία και ένας δρυοκολάπτης από την Ήπειρο διαφωνούσαν για το ποιο μέρος έχει τα σκληρότερα δέντρα για τρύπημα.
Ο δρυοκολάπτης από την Μακεδονία του έδειξε ένα δέντρο στην Μακεδονία, που κανείς εκεί πέρα δεν μπορούσε να τρυπήσει, αλλά ο δρυοκολάπτης από την Ήπειρο το τρύπησε εύκολα.
Ο δρυοκολάπτης από την Μακεδονία είχε μείνει άναυδος.
Ο δρυοκολάπτης από την Ήπειρο προσκάλεσε τον δρυοκολάπτη από την Μακεδονία να τρυπήσει κι αυτός ένα δέντρο που κανείς στην Ήπειρο δεν μπορούσε να τρυπήσει.
Πράγματι ο δρυοκολάπτης από την Μακεδονία τα κατάφερε κι αυτός εκεί πέρα.
Οι δυο δρυοκολάπτες είχαν προβληματιστεί σοβαρά γιατί ο δρυοκολάπτης από την Ήπειρο τρύπησε εύκολα το Μακεδονικό δέντρο και ο δρυοκολάπτης από την Μακεδονία τρύπησε εύκολα το Ηπειρώτικο δέντρο, όταν μάλιστα στην πατρίδα τους οι ίδιοι δεν μπορούσαν.
Αφού το σκέφτηκαν καλά-καλά κατέληξαν και οι δυο στο ίδιο συμπέρασμα:
Το πουλί είναι πιο σκληρό, όταν είναι μακριά από το σπίτι του.

Επικίνδυνες αλλαγές στο "γεωπολιτικό πεδίο" της περιοχής μας


Τετραγωνίζοντας τις....τριγωνικές σχέσεις.
Μέσα στην εξελισσόμενη λαίλαπα της οικονομικής κρίσης, λίγοι είναι αυτοί που έχουν συναίσθηση των μεταβολών που συντελούνται στην περιοχή μας στο γεωπολιτικό επίπεδο.
Από αυτούς δε ελάχιστοι γνωρίζουν τις υπόγειες κινήσεις στην σκακιέρα των μυστικών υπηρεσιών ή τις μη ανακοινώσιμες διπλωματικές διεργασίες .
Καταρχάς με την άνοδο στην προεδρία των ΗΠΑ του Μπάρακ Ομπάμα, άρχισε και εξελίσσεται ένα «μπρα ντε φερ» στην ευρύτερη περιοχή μας και αφορά το τρίγωνο ΗΠΑ- Βρετανίας- Μέσης Ανατολής.
Βρετανοί πολιτικοί βρίσκονται σε συνομιλίες με τις οργανώσεις της Χεζμπολάχ και της Χαμάς, οργανώσεις που οι ΗΠΑ δεν τις αναγνωρίζουν .
Η διαφοροποίηση είναι τόσο έντονη , ώστε Αμερικανοί υπουργοί, σε χαμηλό ακόμα επίπεδο (υφυπουργών), κάνουν εχθρικές δηλώσεις για τη στάση των Βρετανών.
Η Βρετανία σηκώνει κεφάλι και φλερτάρει με πολλούς. Στο παρελθόν ακόμη και στο πολύ πρόσφατο η Βρετανία στην ουσία αποτελούσε προέκταση των ΗΠΑ.
Μάλιστα δεν είναι λίγες οι φορές που Ευρωπαίοι ηγέτες, πίσω από τις κλειστές πόρτες των Βρυξελλών , σε θυελλώδεις συγκρούσεις με Βρετανούς αξιωματούχους , τους καλούσαν να αποφασίσουν επιτέλους εάν θα είναι η 53η πολιτεία των ΗΠΑ ή μέλος της Ε.Ε.
Αυτή η αλλαγή στρατηγικής των Βρετανών, θα έχει επιπτώσεις σίγουρα και στην Ε.Ε.
Το ολιγομελές «μπλοκ» των .... «ανεξάρτητων» πιθανότατα θα αποκτήσει ένα ακόμα μέλος.
Σε αυτό το μπλοκ η Ελλάδα (επί κυβέρνησης Κ. Καραμανλή) ...«έχει βγάλει όνομα», γιατί παρά τις περί του αντιθέτου θελήσεις των Αμερικανών , ανέπτυξε σχέσεις με την Ρωσία του Πούτιν και προχώρησε σε συμφωνίες και διαπραγματεύσεις κρίσιμων θεμάτων στο ενεργειακό, στα εξοπλιστικά και στο ... Άγιο Όρος.
Συμφωνίες και συμμαχίες που άλλες έχουν αναφερθεί επανειλημμένα στον τύπο και άλλες θα δουν το φως τις δημοσιότητας μετά από κάποια χρόνια ( όταν θα έχει ολοκληρωθεί και η... «διαδικασία τους»).
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ξαφνικά ...φούντωσαν οι τρομοκρατικές δράσεις στο εσωτερικό της χώρας μας.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πρόσωπα κύρους στην χώρα μας , γνωστά όμως και για τις σχέσεις προσωπικής εξάρτησης από τις ΗΠΑ άρχισαν να φέρνουν την ... καταστροφή (ταυτόχρονα και ...απολύτως συντονισμένα).
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι άμεσα (και επίσημα) οι ΗΠΑ ,θέλησαν να ...τείνουν χείρα βοηθείας στις αντιτρομοκρατικές και μυστικές υπηρεσίες μας.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτή την δεδομένη χρονική στιγμή η Ελλάδα (για μια ακόμη φορά) δεν τους κάνει το ..«χατήρι» και καλεί άμεσα κλιμάκιο της ...Σκότλαντ Γιάρντ για βοήθεια.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Σκότλαντ Γιάρντ ξέρει ...πολύ καλά... τι ακριβώς παίχτηκε και ΠΩΣ η βόμβα έσκασε στα χέρια του Σάββα Ξηρού , όπως γνωρίζει άριστα και ποια ήταν η πλοκή του σεναρίου που επακολούθησε.
Όλα αυτά δεν είναι καθόλου τυχαία!
Αρκεί κανείς να διαβάσει αναλύσεις και ρεπορτάζ έγκυρων ξένων δημοσιογράφων και αναλυτών (και όχι πληρωμένα κατευθυνόμενα άρθρα άνευ υπογραφής, ή με την υπογραφή ...ξεφωνημένων «δημοσιογράφων»-εκπροσώπων της Αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής ) και θα το διαπιστώσει.
Είναι τυχαία νομίζετε η ιδιαίτερη συνάντηση (που κλείστηκε τις τελευταίες ώρες, αλλάζοντας το πρόγραμμα ) που θα έχουν το μεσημέρι του Σαββάτου στο Στρασβούργο ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής με τον Μπαράκ Ομπάμα,ένα 24ωρο προτού ο Αμερικανός πρόεδρος ταξιδέψει στην Τουρκία ;
«Politika themata»

Προσοχή στην Μέρκελ και τις εκρήξεις της


Γράφει ο Βασίλειος Κόκκινος,
πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Oρισμένες ελευθερίες επιλογών είναι φυσικές και αυτονόητες, τόσο για τα άτομα όσο και για τα κράτη. Πρέπει δε να είναι σεβαστές στις κοινωνίες προσώπων και εθνών, αν οι τελευταίες είναι πολιτισμένες. Οπως δεν είναι δυνατό να υποχρεωθεί ένα άτομο να θεωρεί ως φίλους του εκείνους που τον εχθρεύονται, ομοίως και ένα κράτος δεν είναι δυνατό να θεωρεί σύμμαχο ένα άλλο που επιβουλεύεται ανοικτά την εδαφική του ακεραιότητα.
Οσοι προσπαθούν να επιβάλουν στην Ελλάδα, ως σύμμαχο, ένα όμορο κράτος που θεωρεί έδαφός του σχεδόν το ήμισυ της χώρας μας, ευρίσκονται σε κραυγαλέο παραλογισμό. Μέχρι του σημείου να εγείρονται εξ αυτού αμφιβολίες για το κατά πόσο ο Αριστοτέλης έπεισε την ανθρωπότητα περί της ορθότητος της «λογικής» τους.
Υπάρχουν βεβαίως και εκείνοι που προτάσσουν της λογικής τα «συμφέροντά» τους, για την εξυπηρέτηση των οποίων δεν διστάζουν να καταφύγουν και στο «δίκαιο του ισχυροτέρου». Είναι αυτοί που κατ΄ εφαρμογήν του προβαίνουν σε εδαφι κές προσαρτήσεις κρατών ή στα ιστορικά «ανσλούς»!
Οι καταχραστές της δυνάμεως και εφαρμοστές της βίας θεωρούνται στην ιστορία δολοφόνοι ηθικών αξιών και δολιοφθορείς του πολιτισμού.
Επομένως ατύχησε η κ. Μέρκελ όταν υπεστήριξε προσφάτως και αιφνιδίως πως η Ελλάδα υποχρεούται να δεχθεί, άνευ όρων, ως σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ το κρατίδιο των ψευδομακεδόνων των Σκοπίων.

Παρά το ότι αυτό διδάσκει τους νέους του, σε όλα τα εκπαιδευτήρια, πως είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ότι τα εδάφη της ελληνικής Μακεδονίας, έως την Ηπειρο, τη Θεσσαλία και τον Εβρο, ανήκουν στο κρατίδιό τους, στους επισήμους χάρτες του οποίου και τα εμφανίζει ως δικά του.
Δεν έλειψαν ποτέ στην ιστορία οι αριβίστες που έχουν το συμφέρον ως θρησκεία τους στις σχέσεις ατόμων και λαών.
Σε αυτούς πρέπει να υπομνησθούν τα λόγια του αειμνήστου Γεωργίου Παπανδρέου, ως αυτοκλήτου συνηγόρου υπερασπίσεως του Αλεξάνδρου Παπαναστασίου, κατηγορουμένου στη γνωστή ως «δίκη της δημοκρατίας», που έγινε στο Κακουργιοδικείο Λαμίας στις 20 Ιουνίου 1922.
Οταν ο εισαγγελέας της έδρας Γερακάρης είπε ότι τη ζωή κυβερνά το συμφέρον, ο «Γέρος της Δημοκρατίας» απήντησε:
«Βεβαίως στη ζωή επικρατεί το συμφέρον, όχι όμως μόνο αυτό, επικρατούν παραλλήλως και οι ιδέες, χωρίς τις οποίες η ζωή δεν θα ήταν βιώσιμη».
Η περίεργη δήλωση της κ. Μέρκελ υπέρ των Σκοπιανών αποδίδεται ευλόγως από πολλούς στη δυσαρέσκειά της διότι η Ελλάδα δεν παρέλαβε από τη Γερμανία τα πλημμελώς ναυπηγηθέντα υποβρύχια τύπου «Παπανικολή», που γέρνουν προς μία κατεύθυνση, ούτε προμηθεύτηκε από τη χώρα της μεγάλο αριθμό αρμάτων μάχης συγχρόνου τεχνολογίας.
Ωστόσο, είτε αυτά είναι τα αίτια των φιλοσκοπιανών δηλώσεων της γερμανίδας πρωθυπουργού, είτε οφείλονται σε πρόθεσή της να ικανοποιήσει την Ουάσιγκτον σε ένα θέμα στο οποίο η Γερμανία δεν βλάπτεται, δημιουργείται η υπόνοια ότι οι δηλώσεις αυτές ενδεχομένως να μην είναι τυχαίες, αλλά να αποτελούν προανάκρουσμα ευρυτέρου σχεδίου.
Κατά συνέπεια ο κ. Καραμανλής οφείλει να είναι προετοιμασμένος στη νέα Σύνοδο του ΝΑΤΟ, που θα ακολουθήσει εκείνη των ηγετών του G20, και όταν καταρτισθεί η ημερήσια διάταξη της επομένης Συνόδου, μήπως αντιμετωπίσει ενδεχόμενη πίεση, όχι μόνο της κ. Μέρκελ, αλλά και άλλων ευρωπαίων ηγετών, υποκινουμένων από τους Αμερικανούς, για να δεχθεί την πρόσκληση των Σκοπίων για την είσοδό τους στο ΝΑΤΟ.
Στην περίπτωση αυτή πρέπει να αντιτάξει σθεναρώς ότι δεν είναι δυνατό η Ελλάδα να δεχθεί σύμμαχό της μία χώρα που σφετερίζεται την ιστορία της για να διεκδικεί το ήμισυ του εδάφους της, επισήμως και με όλους τους τρόπους.
Μέχρι του σημείου να ισχυρίζεται - κατά την κυβερνητική εφημερίδα «Νova Μacedonia» - ότι το DΝΑ των Σλάβων Σκοπιανών έχει κατά 30% γονίδια εκείνου των αρχαίων Μακεδόνων, ωσάν να είναι δυνατό το δήθεν ινστιτούτο βιολογίας, που επικαλείται, να έχει αποθηκευμένο το DΝΑ των αρχαίων Μακεδόνων!
Οταν οι Αμερικανοί τους υποστηρίζουν σε όλα, δεν διστάζουν να καταφύγουν και σε προδήλως πλαστά βιολογικά πορίσματα.
Ο Πρωθυπουργός στην ανωτέρω περίπτωση οφείλει να ασκήσει τελικώς και ανυποχωρήτως το δικαίωμα της αρνησικυρίας κατά της εισόδου των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, αν οι Ευρωπαίοι φθάσουν στο σημείο να υπαναχωρήσουν της αρχικής τους θέσεως για να ικανοποιήσουν τους Αμερικανούς.
to vima

Μία ιστορία με αυτοκίνητα, τελώνες και φαρισαίους...


Όσοι ζούμε σε αυτή τη χώρα αγωνιζόμαστε πολύ συχνά να κατακτήσουμε το αυτονόητο. Αν τα καταφέρουμε αισθανόμαστε σαν να ήμασταν εμείς οι πρώτοι άνθρωποι που πάτησαν στο φεγγάρι. Συνήθως, όμως, δεν τα καταφέρνουμε. Συνθλιβόμαστε, γινόμαστε κομμάτια και σταδιακά χάνουμε το κουράγιο μας να παράγουμε, να δημιουργήσουμε...
Ο χρήστης GAS δημοσίευσε στο forum μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία για την κατάσταση στην αγορά αυτοκινήτου. Ο άνθρωπος δραστηριοποιείται στην αγορά αυτή, γνωρίζει πολλά για το χώρο του και έχει, πιστεύω, σημασία να προσέξουμε τι ακριβώς μας λέει. Δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσει κανείς μαζί του ή όχι. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Η πληροφόρηση που μας παρέχει είναι το θέμα:
«Το Νοέμβριο του 2001 ψηφίστηκε ο νέος ΕΘΝΙΚΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ νόμος 2960/2001. Στην παράγραφο 126 περιγράφεται ο τρόπος υπολογισμού του τέλους ταξινόμησης.
Για τον υπολογισμό του τέλους ταξινόμησης λαμβάνεται υπόψη η χονδρική τιμή που αγοράζει ο αντιπρόσωπος Ελλάδας από το εργοστάσιο. Αυτή είναι η φορολογητέα βάση. Δηλαδή είναι η τιμή που εισάγει ο εθνικός εισαγωγέας στην Ελλάδα. Αλλά, συμπληρώνει ο νομοθέτης, το τέλος ταξινόμησης δε μπορεί να είναι λιγότερο από την πραγματική αξίας αγοράς ενός αυτοκινήτου.
Τι σημαίνει αυτό.
Ένα αυτοκίνητο στοιχίζει λιανική προ φόρων 20.000 ευρώ. Πλέον το τέλος ταξινόμησης πλέον το ΦΠΑ. Ας υποθέσουμε ένα αυτοκίνητο 1.800 cc με συντελεστή τέλους ταξινόμησης 30%. Δηλαδή με μια χονδρική τιμή 12.000 πληρώνει 3.600 ευρώ φόρο.
Έτσι η λιανική τιμή διαμορφώνεται ως εξής:20.000 + (19% ΦΠΑ)= 23.800 ευρώ + 3.600 ευρώ τέλος ταξινόμησης = 27.400 ευρώ.
Ένας ιδιώτης λοιπόν κοιτάζει στον υπολογιστή του και βρίσκει μία τιμή λιανικής 18.500 ευρώ στη Γερμανία. Πάει και το αγοράζει. Έρχεται στο Ελληνικό τελωνείο και βγάζει να πληρώσει το φόρο.
Ο τελώνης λοιπόν κάνει 2 υπολογισμούς. Μία φορά υπολογίζει το τέλος ταξινόμησης με τη χονδρική τιμή του εισαγωγέα και μία με το ποσό που αναγράφει το τιμολόγιο αγοράς. Λέει λοιπόν ο τελώνης στον κάτοχο του αυτοκινήτου. Κοιτάξτε το τέλος ταξινόμησης για το αυτοκίνητο σας είναι 18.500 ευρώ * 30% = 5.550 ευρώ.
Ο κάτοχος λοιπόν κοιτάει και το δεύτερο υπολογισμό που λέει 12.000 * 30% = 3.600 ευρώ. Μα αυτό τι είναι εκεί; ρωτά με απορία. Αυτό είναι το τέλος ταξινόμησης που πληρώνει ο εθνικός εισαγωγέας, απαντά ο τελώνης. Τόσο θα πληρώνατε αν το είχατε αγοράσει από τον εισαγωγέα της Ελλάδας. Επειδή όμως το βρήκατε πιο φθηνά στη Γερμανία εμείς σας τιμωρούμε με περισσότερο φόρο. Τότε ένας κόμπος δένεται γύρω από το λαιμό του άμοιρου αγοραστή. Αγόρασε πιο φθηνό αμάξι στη Γερμανία για να του βγει τελικά πιο ακριβό.
Να δούμε όμως και μια άλλη περίπτωση.Ένα καλοκαίρι ένας πολύ μεγάλος έμπορος αυτοκινήτων Ιταλός έρχεται για διακοπές στη Ελλάδα. Πιάνει φιλίες με ένα Έλληνα "μαντρά". Μετά από κάμποσα βράδια στα μπουζούκια και πολλά καραφάκια ούζο λέει στον "μαντρά": Φίλε μου καλέ έλα μια μέρα Ιταλία, είμαι ο μεγαλύτερος έμπορος και θα σου δώσω το αυτοκίνητο που αναφέραμε πιο πάνω 11.000 ευρώ. Αρκεί να πάρεις 20 τεμάχια και άνω.
Περιχαρής λοιπόν ο μαντράς και σκεπτόμενος πόσο φθηνότερα θα το πουλάει στον κόσμο δανείζεται χρήματα και τρέχει Ιταλία. Αγοράζει λοιπόν 20 κομμάτια και τσουπ ακόμα δεν τα έφερε πουλάει το πρώτο. Πάει λοιπόν στον τελώνη να πληρώσει το τέλος ταξινόμησης. Κοιτάει ο τελώνης ο τιμολόγιο και γουρλώνει τα μάτια.
Κάνει 2 υπολογισμούς, ένα με την αξία χονδρικής του εθνικού εισαγωγέα και ένα με το ποσό του τιμολογίου και βγάζει απόφαση. Πολύ καλή η τιμή που πήρες, λέει στο μαντρά, αλλά θα πληρώσεις περισσότερο φόρο. Παρότι είσαι καλό παιδί δεν μπορείς να πληρώσεις λιγότερο φόρο από ό,τι ο εθνικός εισαγωγέας. Δηλαδή δεν μπορείς να πληρώσεις 11.000 * 30%= 3.300 ευρώ που αγόρασες το αυτοκίνητο αλλά θα πληρώσεις 12.000 * 30% = 3.600 ευρώ που πληρώνει ο εισαγωγέας.
Έτσι για να μάθεις να κάνεις τον έξυπνο, ολοκληρώνει ο τελώνης με ένα χαμόγελο ευτυχίας. Αρχίζει λοιπόν ο μαντράς να βρίζει και να φωνάζει για ποιο λόγο δεν του λέγανε ποια είναι η αξία που τελωνίζεται το μοντέλο αλλά πρέπει να φτάσει στο ταμείο για να μάθει. Εμπορικό μυστικό, απαντάει ο τελώνης.
Δυστυχώς φίλοι μου σε αυτή τη χώρα των φεουδαρχών και των πολιτικών που έχουν δημιουργήσει σχέση εργοδότη υπάλληλου με τους φεουδάρχες ένα από τα μεγαλύτερα καρτέλ και μονοπώλια είναι το καινούργιο αυτοκίνητο.
Όταν σε όλη την Ευρώπη οι μεγάλοι εισαγωγείς ρίχνουν τις τιμές τους για να είναι πάντα ανταγωνιστικοί απέναντι στους μικρούς αλλά ευέλικτους εμπόρους οι οποίοι αλωνίζουν όλη την Ευρωπαϊκή κοινότητα για να βρουν ευκαιρίες και να πουλάνε φθηνά ίδια αυτοκίνητα ρίχνοντας τις τιμές προς όφελος του καταναλωτή, στην Ελλάδα υπάρχει μόνο μία πηγή η οποία με την προστασία του κράτους διαμορφώνει κατά βούληση τις αξίες φορολόγησης καταθέτοντας όποτε θέλει νέες φθηνότερες τιμές χονδρικής στα τελωνεία και ζητώντας ακόμα και αναδρομικά επιστροφή φόρων.
Αυτή είναι η Ελλάδα, η χώρα των καρτέλ και των ολιγοπωλίων, η χώρα της μίζας και της ρεμούλας.».Εθνικοί εισαγωγείς και κουραφέξαλα!
Παντού και πάντα σε αυτή τη χώρα παίζεται το ίδιο έργο, αυτό των «εθνικών πρωταθλητών». Όχι, δεν έχουμε καπιταλισμό σε αυτή τη χώρα. Δεν υπάρχει ελεύθερος ανταγωνισμός. Φεουδαρχία είναι το πολίτευμα. Όποιος αντέξει; Μην έχετε αμφιβολίες ποιος θα είναι εκείνος που στο τέλος θα τα... καταφέρει... Εκείνοι που φτιάχνουν παρέα με το κράτος τους κανόνες. Κανόνες που αλλάζουν κατά το δοκούν όποτε χρειαστεί, καθώς καλύπτονται πάντα πίσω από το πέπλο μυστηρίου του «εμπορικού μυστικού».
Θα πει κάποιος ότι ειδικά για τα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα υπάρχουν λόγοι που ισχύει ένα τέτοιο καθεστώς. Μα, παντού υπάρχει κι ένας «λόγος»; Να ισχύει κάτι που δεν έχει σχέση με την κοινή λογική. Κι αν δεν υπήρχε, θα τον είχαν ανακαλύψει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Θανάσης Μαυρίδης

Φρούρια και "καλά γεύματα" θα διώξουν την οικονομική κρίση


Τη στιγμή που η Αθήνα με την παρατηρημένη αύξηση της εγκληματικότητας στους δρόμους της χαρακτηρίζεται ανοχύρωτη πόλη (και η Ελλάδα ανοχύρωτη χώρα) το Λονδίνο έχει μετατραπεί σε φρούριο, λόγω της συνάντησης του G20.
Οι οποίοι όχι μόνο συζητάνε για το μέλλον μας αλλά απολαμβάνουν και τη βρετανική φιλοξενία. Οπως απήλαυσαν χθες στη βρετανική πρωθυπουργική κατοικία το φαγητό του γνωστού και στην Ελλάδα σεφ Τζέιμι Ολιβερ.
Γιατί, όσες σκοτούρες και αν έχουν οι ηγέτες μας, η όρεξη για καλό φαγητό δεν τους κόβεται ποτέ!
Τι έφαγαν;
Λιτό μενού τριών πιάτων για την παρασκευή των οποίων χρησιμοποιήθηκαν σολομοί βιολογικής εκτροφής Σκωτίας, αβγά από κότες ελευθέρας βοσκής από τα αγροκτήματα του πρίγκιπα Καρόλου (και τι δεν θα ΄δινα να δω τη σύζυγό του Καμίλα να καθαρίζει το κοτέτσι!) καθώς και «καλλιεργημένα άγρια μανιτάρια».
Τα τελευταία είναι ό,τι πιο άγριο κυκλοφορούσε σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων γύρω από την Downing Street, καθώς η Αστυνομία είχε πάρει δρακόντεια μέτρα.

Και η αλήθεια;


Γιάννης Πρετεντέρης Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Η άποψη ότι «την κρίση πρέπει να την πληρώσουν εκείνοι που προκάλεσαν την κρίση» είναι αναμφισβήτητα μιαν ευχάριστη άποψη.
Από τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων θεωρεί (και ενδεχομένως ορθώς...) ότι δεν είχε καμία ανάμειξη στη δημιουργία της κρίσης, βγάζει ταυτοχρόνως το συμπέρασμα πως δεν έχει και κανένα λόγο να συμμετάσχει στα έξοδα.
Την κρίση θα την πληρώσουν κάποιοι άλλοι. Ποιοι; «Εκείνοι που την προκάλεσαν». Χειροκροτήματα. Είναι αλήθεια ότι αυτή η ευχάριστη άποψη έχει ελάχιστη πρακτική σημασία.
Πώς θα βρούμε ποιοι την προκάλεσαν; Θα κάνουμε έρευνες; Ανακρίσεις; Και αν τους βρούμε, τι ακριβώς θα κάνουμε; Θα τους συλλάβουμε; Θα τους στείλουμε τον λογαριασμό;
Και αυτοί θα έχουν αρκετά λεφτά για να τον πληρώσουν; Διότι αν ζητήσουμε σήμερα τα ρέστα από τη Lehman Βrothers υποψιάζομαι ότι δεν υπάρχουν λεφτά ούτε για σουβλάκι! Αυτό, βεβαίως, δεν κάνει την άποψη λιγότερο ευχάριστη. Σε όλους μας αρέσει να πιστεύουμε πως για κάθε αντιξοότητα φταίνε κάποιοι άλλοι και όλοι είμαστε έτοιμοι να στείλουμε τον λογαριασμό κάπου αλλού.
Σε όποιο καφενείο της Ελλάδας καταλήξεις για τάβλι, θα ακούσεις μεταξύ πλακωτού και «φεύγα» ότι η λύση είναι απλή διότι αρκεί να πάρουμε τα λεφτά από τους πλούσιους για να τα δώσουμε στους φτωχούςανάλογο δόγμα εφάρμοσε προ εκατονταετιών και ο Ρομπέν των Δασών, με αποτέλεσμα να εξασφαλίσει τουλάχιστον δέκα κινηματογραφικές υπερπαραγωγές για πάρτη του... Την κάνει, όμως, πολύ λιγότερο χρήσιμη.
Τι ακριβώς πρέπει να κάνουν οι εταιρείες που αντιμετωπίζουν την κρίση; Οι κυβερνήσεις;
Το G20 που μαζεύεται σήμερα στο Λονδίνο; Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Να σταυρώσουν τα χέρια, περιμένοντας πότε θα βρεθούν οι ένοχοι ή μήπως να προχωρήσουν άμεσα σε δημεύσεις περιουσιών και κατασχέσεις πολυτελών ακινήτων;
Θέλω να ελπίζω πως δεν θα κάνουν τίποτε από όλα αυτά και ότι θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να αντιμετωπίσουν μια κρίση η οποία μάς πλήττει όλους, σε ολόκληρο τον πλανήτη. Κατανέμοντας το κόστος της εξόδου ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός.
Και αυτό θα είναι πραγματικά χρήσιμο. Διότι η κρίση είναι αναπόφευκτο γεγονός. Και όποιος συντηρεί την εντύπωση ότι κάποιοι μπορεί να τη γλιτώσουν λέει ευχάριστα πράγματα αλλά δεν λέει την αλήθεια.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι τι πολιτικούς θέλουμε και ποιοι πολιτικοί είναι χρήσιμοι. Αυτοί που λένε ευχάριστα πράγματα; ΄Η αυτοί που λένε την αλήθεια;

Στρατιωτικοί εξοπλισμοί και οικονομική κρίση


Όταν το «βούτυρο» νικάει τα «κανόνια».
Η οικονομική ύφεση που μαστίζει την υφήλιο έχει επηρεάσει όλους τους τομείς της οικονομικής ζωής του κόσμου. Ένας από αυτούς, ο οποίος μάλιστα ήταν ανέκαθεν ένας από τους πλέον «χρηματοβόρους» είναι και ο τομέας των στρατιωτικών εξοπλισμών.
Από την πρώτη μέρα αναφοράς του όρου «οικονομική κρίση» στα ΜΜΕ, στρατιωτικοί και πολιτικοί αναλυτές ανά τον κόσμο ασχολούνται με το εξής πρόβλημα: την εξισορρόπηση ανάμεσα στην ελάττωση των εξόδων που συνεπάγεται η συντήρηση μιας πολεμικής μηχανής (στα πλαίσια των διεθνών μέτρων σταθεροποίησης της οικονομίας) και την αύξηση της αποτελεσματικότητάς της, προκειμένου να αποφευχθούν μεταβολές στα διεθνή γεωπολιτικά δεδομένα. Ωστόσο, τα πράγματα φαίνονται να είναι πολύ πιο δύσκολα από ό,τι αναμενόταν αρχικά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ισχυρότερη πολεμική μηχανή του πλανήτη: ο λόγος φυσικά για τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ.
Από τις αρχές του 21ου αιώνα μέχρι σήμερα, οι αμυντικές δαπάνες σημείωσαν μια άνευ προηγουμένου άνοδο: 70% από το 2001 μέχρι το 2009, χωρίς να συνυπολογίζονται οι δαπάνες για τη συντήρηση/ βελτίωση του πυρηνικού οπλοστασίου και τα 12 δισεκατομμύρια το μήνα που υπολογίζονται ως το κόστος του «Πολέμου ενάντια στην Τρομοκρατία».
Η ενίσχυση παλαιών στρατιωτικών «αουτσάιντερς», όπως η Κίνα και η Ινδία, έδωσαν στους υποστηρικτές των εξοπλισμών όλα τα επιθυμητά επιχειρήματα για να προωθήσουν τα προγράμματα που θα διασφάλιζαν την παρουσία των ΗΠΑ στην πρώτη θέση της κατάταξης στρατιωτικής ισχύος.
Με την έλευση της οικονομικής κρίσης, τα δεδομένα αυτά άλλαξαν. Η ύφεση, σε συνδυασμό με τις αυξομειώσεις στις τιμές του πετρελαίου έπαιξε το ρόλο της, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις να αρκούνται στον «πενιχρό» (σε σχέση με τα μέχρι τώρα δεδομένα) προϋπολογισμό των 535 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η κυβέρνηση Ομπάμα έρχεται αντιμέτωπη με αρκετές προκλήσεις στον τομέα των εξοπλισμών: η πρώτη είναι να ανταπεξέλθει στα δεδομένα που κληρονόμησε από την κυβέρνηση Μπους (Ιράκ, Αφγανιστάν). Ο πρόεδρος Ομπάμα είχε ανακοινώσει πως θα προβεί σε ενίσχυση του στρατού ξηράς με προσωπικό 65.000 ατόμων, και το Σώμα Πεζοναυτών με 27.000. Ουσιαστικά πρόκειται για τη συνέχιση ενός προγράμματος που είχε προταθεί από την κυβέρνηση Μπους το 2007.
Η δεύτερη πρόκληση αφορά στην επανεκτίμηση των προγραμμάτων όπλων νέας γενιάς των ΗΠΑ. Πρόκειται για το πρόγραμμα εφοδιασμού της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας με το 5ης γενεάς μαχητικό F-22 (ύψους 67 δισεκατομμυρίων δολαρίων), για το Transformational Satellite System (Μετατρεπόμενο Σύστημα Δορυφόρων), ένα νέο σύστημα επικοινωνίας σε τροχιά (18 δισεκατομμύρια), τα μελλοντικά προγράμματα εξοπλισμού του στρατού ξηράς (161 δισεκατομμύρια), το πρόγραμμα Joint Strike Fighter, με σκοπό την ανάπτυξη ενός δεύτερου μαχητικού νέας γενεάς (300 δισεκατομμύρια) και το πρόγραμμα DDG 1000 Zumwalt για τα νέα αντιτορπιλικά του ναυτικού (27 δισεκατομμύρια).
Αναμένεται πως θα επέλθουν σημαντικές περικοπές στα παραπάνω προγράμματα: ήδη εκπρόσωποι του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού τις έχουν ανακοινώσει όσον αφορά τα νέα αντιτορπιλικά.

Σχετικά με τα «αντίπαλα δέη» : η Ρωσία, παρά τις αρχικές κινήσεις προς την κατεύθυνση της επαναφοράς της πολεμικής της μηχανής στα δεδομένα της ΕΣΣΔ, αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, τόσο στα εξοπλιστικά της προγράμματα όσο και στις εξαγωγές οπλικών συστημάτων (καθώς μικραίνουν οι οικονομικές δυνατότητες των εν δυνάμει πελατών). Η Ινδία, παρά τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται η οικονομία της, έχει ανακοινώσει πως θα ανεβάσει το στρατιωτικό της προϋπολογισμό κατά 40 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς αντιμετωπίζει εσωτερικές και εξωτερικές απειλές (η Κίνα και το Πακιστάν ξοδεύουν το 4% του ΑΕΠ τους για εξοπλισμούς, εν αντιθέσει με την Ινδία που το αντίστοιχο ποσοστό είναι 2%).
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, θεωρούμενη ως η πλέον ανερχόμενη στρατιωτική δύναμη στον πλανήτη, κινείται στα ίδια πλαίσια: παρά την οικονομική κρίση και την πτώση των αγορών της, οι αμυντικές δαπάνες ανεβαίνουν συνεχώς, με τον προϋπολογισμό της να ανεβαίνει στα 100-180 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2010.
Το λογικό συμπέρασμα είναι ότι, λαμβάνοντας πλέον ως δεδομένο πως η οικονομική κρίση θα συνεχιστεί για άλλον ένα χρόνο, οι στρατιωτικές δαπάνες κάποια στιγμή σύντομα θα μείνουν αναγκαστικά στάσιμες. Εκτός βέβαια αν η οικονομική κρίση κάποια στιγμή γίνει και στρατιωτική.
www.kathimerini.gr

Στο 1% το επιτόκιο του ευρώ, σήμερα.


Στο 1% αναμένεται να μειωθεί σήμερα το επιτόκιο του ευρώ Καθώς τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι η ύφεση έχει χτυπήσει την Ευρωζώνη περισσότερο απ’ ό,τι αναμενόταν
Των Κωνσταντινου Kαλλεργη - Κατερινας Σωκου
Μείωση του βασικού επιτοκίου του ευρώ στο ιστορικό χαμηλό του 1% στη σημερινή συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) προεξοφλούν οι αγορές.
Το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ αναμένεται να μειώσει τα επιτόκια της Ευρωζώνης κατά 50 μονάδες βάσης, καθώς τα τελευταία στοιχεία για την εκτίναξη της ανεργίας καταδεικνύουν ότι η ύφεση έχει χτυπήσει την Ευρωζώνη με μεγαλύτερη σφοδρότητα από ό,τι αναμενόταν.
Αυτό υπογραμμίζουν η άνοδος της ανεργίας, η πτώση του δείκτη PMI της βιομηχανικής παραγωγής, αλλά και η υποχώρηση της καταναλωτικής και επιχειρηματικής εμπιστοσύνης.
Από την άλλη πλευρά, η σημαντική υποχώρηση του πληθωρισμού στο 0,6% τον Μάρτιο καθιστά πιο ασφαλή τη μείωση του κόστους δανεισμού, καθώς μάλιστα η προσοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αρχίζει να στρέφεται στον κίνδυνο του αποπληθωρισμού.
Χαρακτηριστική ως προς αυτό είναι η προειδοποίηση του ΟΟΣΑ ότι «οι αποπληθωριστικές πιέσεις που αναμένεται να συσσωρευθούν τα επόμενα δύο χρόνια υποδεικνύουν ότι τα εναπομείναντα περιθώρια μείωσης των επιτοκίων θα πρέπει να αξιοποιηθούν γρήγορα και να εφαρμοσθούν πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης».

Καθώς όμως αρκετά μέλη της ΕΚΤ δεν εγκρίνουν μία υποχώρηση των επιτοκίων του ευρώ χαμηλότερα από τα επίπεδα του 1%, οι οικονομολόγοι προσβλέπουν πλέον σε μη συμβατικά μέτρα για την περαιτέρω χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής. Αυτό το ενδεχόμενο έχει αφήσει εξάλλου ανοιχτό και ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ κ. Λ. Παπαδήμος.
Ο επικεφαλής οικονομολόγος της UniCredit για την Ευρωζώνη Αουρέλιο Μακάριο θεωρεί πιθανότερο σενάριο την ποσοτική χαλάρωση, τον διπλασιασμό, στους 12 μήνες, του χρόνου ωρίμασης των δραστηριοτήτων αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι οποίες προσφέρουν κεφάλαια στις εμπορικές τράπεζες μέσω δημοπρασιών με το επιτόκιο αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Financial Times, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο αγοράς χρέους του ιδιωτικού κλάδου (υπό τη μορφή εταιρικών ομολόγων). Ωστόσο, οι αναλυτές της Merrill Lynch εκτιμούν ότι η ΕΚΤ είναι απρόθυμη να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο, ενώ θεωρεί ότι το πλέον μακρινό σενάριο είναι αυτό της αγοράς κρατικών ομολόγων των χωρών της Ευρωζώνης.
Χθες, η ανεργία της Ευρωζώνης κατέγραψε άνοδο μεγαλύτερη εκείνης που ακόμα και στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς αναμενόταν, στο 8,5%, τον Φεβρουάριο. Την ίδια ώρα, οι Βρυξέλλες προβλέπουν ότι ο δείκτης θα φθάσει το 10% μέχρι το τέλος του έτους. Τα τελευταία στοιχεία για την Ελλάδα αφορούν το τέταρτο τρίμηνο του 2008 και φέρουν τον δείκτη στο 7,8%, όσο και τον Φεβρουάριο.
Με δηλώσεις τους στα διεθνή πρακτορεία αναλυτές επισημαίνουν ότι η αύξηση της ανεργίας είναι η χειρότερη στην ιστορία της Ευρωζώνης, ωστόσο προσθέτουν ότι τα χειρότερα δεν έχουν ακόμα φανεί, καθώς ιστορικά η ανεργία ακολουθεί με κάποια καθυστέρηση την πορεία της οικονομίας, που εξακολουθεί να βρίσκεται στην κατιούσα.

Η σημερινή απεργία







Ο πολιτικός είναι οι ιδέες του


Ο πολιτικός είναι οι ιδέες του
Αν σε κάποιον πρέπει να βγάλουμε το καπέλο της αποστασίας, αυτός είναι σίγουρα ο Ουίνστον Τσώρτσιλ. Προτού γίνει πρωθυπουργός με τους συντηρητικούς το 1940, είχε διατελέσει υπουργός Εφοδιασμού στην κυβέρνηση του προοδευτικού Λόιντ Τζορτζ. Και άλλαξε κόμμα με την ίδια ευκολία, όχι μόνο μία αλλά δύο φορές. Όχι πως μας έλειψαν την σήμερον ημέραν οι αποστάτες.
Ως νίκη του σοσιαλισμού παρουσιάζει το περιοδικό «Νουβέλ Ομπζερβατέρ» την παρουσία δύο Γάλλων σοσιαλιστών στη σύνοδο κορυφής του Λονδίνου. Κι ας είναι επικεφαλής των δύο σημαντικότερων οργάνων του παγκόσμιου καπιταλισμού: ο Ντομινίκ Στρος-Καν του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και ο Πασκάλ Λαμί της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Είναι φανερό πως δεν είναι σοσιαλιστές που θέλουν να μεταρρυθμίσουν τον καπιταλισμό, σχολιάζει δηκτικά το περιοδικό «Μαριάν», αλλά καπιταλιστές που θέλουν να μεταρρυθμίσουν τον σοσιαλισμό. Άλλωστε, με ένα κύμα ιδιωτικοποιήσεων της περιουσίας του γαλλικού Δημοσίου, αυτό ακριβώς είχαν κάνει αυτοί οι δύο και όταν υπηρετούσαν ως υπουργοί στις κυβερνήσεις Μιτεράν και Ζοσπέν. Δεν είναι παράξενο λοιπόν που η κυβέρνηση Σαρκοζί έχει καταντήσει ένα διαφθορείο σοσιαλιστικών συνειδήσεων: «σοσιαλιστές» στριμώχνονται στην ουρά για ένα υπουργείο. Είναι πληγή αυτοί οι αποστάτες. Δύσκολα αντέχουν στους πειρασμούς.
Πριν από μερικά χρόνια, ο σοσιαλιστής Ζοσπέν είχε σχεδόν ξεχάσει πως στα νεανικά του χρόνια είχε υπάρξει τροτσκιστής. Χρειάστηκε να του το θυμίσει η εφημερίδα «Λε Μοντ» για να εξομολογηθεί στη Βουλή: «Ναι, τη δεκαετία του 1960 είχα ενδιαφερθεί για τις τροτσκιστικές ιδέες και ανήκα σε μια τέτοια οργάνωση».
Για τις ίδιες ιδέες είχε κατηγορήσει πριν από πέντε χρόνια η εφημερίδα «Ιντιπέντεντ» και τον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών Τζακ Στρο. Και εκείνος διαμαρτυρήθηκε, διευκρινίζοντας πως δεν υπήρξε τροτσκιστής αλλά σταλινικός (σταλινικός και μετά μπλερικός και μετά θατσερικός, προκειμένου να κερδίσει ο Τόνι Μπλερ τις εκλογές υιοθετώντας το πρόγραμμα της Θάτσερ).
Παράξενες διαδρομές που κάνουν αυτοί οι αποστάτες. Διπρόσωποι, δεν λένε να στεριώσουν πουθενά. Μπροστά στον πειρασμό να συνευρεθούν με την εξουσία, είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να λύσουν τα βρακιά τους. Μάλιστα, σε έρευνα που είχε κάνει το 2001 ο αρθρογράφος Τζον Πίλτζερ στη Βουλή των Κοινοτήτων, είχε διαπιστώσει πως από τους 418 βουλευτές των Εργατικών, μόνο έξι είχαν παραμείνει πιστοί στις αρχές τους.
Προς αποστάτη: Γιατί, ρε κύριε; Δεν σου αρέσουν πια οι ιδέες για τις οποίες όχι μόνο κάποτε κοπτόσουν ο ίδιος, αλλά τις προπαγάνδιζες και σε άλλους; Με γεια σου, με χαρά σου. Πήγαινε σπίτι σου. Και μη μιλάς πια. Δεν είναι πολιτικά ηθικό να βγαίνεις πάλι στο μπαλκόνι και να ψαρεύεις οπαδούς φτύνοντας τις ιδέες τις οποίες κάποτε πίστευες.
Ο πολιτικός είναι οι ιδέες του. Και αν φτάσει στο σημείο να τις θεωρεί «λανθασμένες», πρέπει να αναλαμβάνει την ευθύνη του. Να πηγαίνει σπίτι του και να αφήνει για άλλους τις «σωστές». Γιατί είναι πολιτικά χυδαίο να φτύνει εκεί όπου πρωτύτερα έγλειφε
Ρούσσος Βρανάς

To NATO γιορτάζει τα 60
Η Αλβανία και η Κροατία έγιναν από σήμερα μέλη του ΝΑΤΟ κατά την διάρκεια τελετής που έγινε στην Ουάσιγκτον παρουσία των πρεσβευτών των δύο βαλκανικών χωρών. Η διαδικασία ένταξης ολοκληρώθηκε με την προσκόμιση των απαραιτήτων εγγράφων από τις υπόλοιπες χώρες. Η συμμαχία πλέον αριθμεί 28 μέλη.
Η τελετή ένταξης θα γίνει στη διήμερη συνάντηση για τα 60 χρόνια του ΝΑΤΟ, που θα λάβει χώρα Παρασκευή-Σάββατο στο Στρασβούργο (Γαλλία) και το Κελ, (Γερμανία).
Η Κροατία έτοιμη να συμβάλλει στο Αφγανιστάν
Η Κροατία είναι έτοιμη να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, ανακοίνωσε ο πρεσβευτής της χώρας στην Ουάσιγκτον, κατά τη διάρκεια της τελετής για την ένταξη της χώρας στην Ατλαντική Συμμαχία.

Η Αλβανία κι η Κροατία έγιναν από σήμερα κι επισήμως μέλη του ΝΑΤΟ, μετά την ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στην αμερικανική πρωτεύουσα παρουσία των πρεσβευτών των δύο χωρών Αλεξάντερ Σαλαμπάντα και Κολίντα Γκράμπαρ-Κιτάροβιτς. Της τελετής προΐστατο ο αναπληρωτής ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Τζέιμς Στάινμπεργκ.
Την ένταξη της χώρας του χαιρέτισε και ο πρόεδρος της Κροατίας Στίπε Μέσιτς, εκφράζοντας επίσης την ελπίδα να ενταχθεί η χώρα του και στην ΕΕ. «Η δημοκρατία της Κροατίας εκπλήρωσε έναν από τους δύο στόχους της στην εξωτερική πολιτική της, που ήταν η ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Σήμερα ο πρώτος εκπληρώθηκε. Γίναμε μέλη του ΝΑΤΟ κι έτσι εξασφαλίσαμε την ασφάλεια της χώρας μας», τόνισε ο Μέσιτς.
«Μολαταύτα, το ΝΑΤΟ δεν είναι απλώς μία στρατιωτική Συμμαχία, αλλά συνάμα προστατεύει και τις δημοκρατικές αξίες. Συνεπώς, η ένταξη στη Συμμαχία εξασφαλίζει πως η Κροατία θα υπερασπισθεί τα πλέον υψηλά δημοκρατικά πρότυπα», πρόσθεσε ο Μέσιτς, συγχαίροντας ταυτόχρονα και την Αλβανία για την ταυτόχρονη ένταξή της στην Ατλαντική Συμμαχία.
Η Σλοβενία είχε καταθέσει τη Δευτέρα το εγκεκριμένο έγγραφο για την ένταξη της Κροατίας, πράγμα που είχε κάνει και στις 3 Μαρτίου με την Αλβανία. Μετά την έγκριση της Κροατίας ως υποψηφίου για ένταξη χώρας κι από την Ελλάδα στα μέσα Φεβρουαρίου, η Σλοβενία ήταν η τελευταία χώρα από τα 26 μέλη του ΝΑΤΟ των οποίων αναμενόταν η έγκριση.

Συνάντηση Καραμανλή με Ομπάμα


Συνάντηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ θα έχει το μεσημέρι του Σαββάτου ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ.
Η συνάντηση με τον Μπαράκ Ομπάμα θα γίνει ένα 24ωρο προτού ο Αμερικανός πρόεδρος ταξιδέψει στην Τουρκία για επαφές με την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας.
Ο Κώστας Καραμανλής αναμένεται να συναντηθεί και με την καγκελάριο της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ.

Το μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο των Βαλκανίων έγινε έρμαιο...του ασύλου !


"λίγοι είναι εκείνοι που τολμούν να πάρουν μια σαφή θέση για το άσυλο και να πουν ότι απλώς πρόκειται για λείψανο άλλης εποχής."
Λ.Κέζα
Να τους ικετέψουν, να τους καλοπιάσουν, να τους απειλήσουν ή να ικανοποιήσουν το αίτημά τους;
Οι πρυτανικές αρχές του Αριστοτελείου έχουν να κάνουν με μια ομάδα σύμμεικτης σύνθεσης: εξτρίμ αριστεροί, κοινωνικοί μαχητές και κάποιοι φοιτητές έχουν κάνει κατάληψη στο κτίριο διοίκησης. Αυτό το δεκαπενθήμερο το αίτημα εκπορεύεται από αίσθημα δικαιοσύνης: να προσληφθούν ως μόνιμες οι καθαρίστριες του ιδρύματος. Δεν είναι κακή η πρόθεση, ίσως αυτό που ενοχλεί είναι ο τσαμπουκάς, ότι κλείνουν τα γραφεία με το «έτσι θέλω», χωρίς συνελεύσεις, χωρίς συμμετοχή της πλειονότητας.
Στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης πάντα υπάρχει κάποιο δίκαιο αίτημα- όλο και κάποιος πρέπει να αποφυλακιστεί ή να καταδικαστεί οπότε αυτές οι σύμμεικτες συντροφιές παίρνουν τους υπνόσακους και εγκαθίστανται όπου τους βολέψει. Αλλοι μπαίνουν με τις βαριοπούλες και σπάνε πλάκα σπάζοντας ό,τι βρουν μπροστά τους, άλλοι κλέβουν τα γραφεία. Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά θα καταργηθεί το άσυλο και ο μόνος που δε θα φταίει θα είναι ο κ. Αν. Μάνθος, ο πρύτανης.
Για εκείνους που ζητούν την κατάργηση του ασύλου, το αδύναμο επιχείρημα είναι οι...βανδαλισμοί και οι δυσλειτουργίες της μάθησης.
Βέβαια είναι το επιχείρημα που προτάσσεται διότι αγγίζει τον πολύ κόσμο, τον φορολογούμενο που καλείται ξανά και ξανά να πληρώνει τις σακατεμένες υποδομές. Το ουσιώδες είναι ότι η δημοκρατία δεν έχει ούτε συγκριτικό ούτε υπερθετικό βαθμό. Στο πολίτευμά μας δεν νοούνται «δημοκρατικότατες» νησίδες, πόσο μάλλον όταν αυτές οι νησίδες έχουν χωροταξικό χαρακτήρα, αντιστοιχούν σε προαύλια και ντουβάρια. Η εκπαιδευτική διαδικασία και η περιώνυμη διακίνηση ιδεών δεν χρειάζονται τις πλάτες κανενός για να ανθήσουν. Ετσι, το ζήτημα του πανεπιστημιακού ασύλου θα έπρεπε να μας προβληματίζει εξ ορισμού και όχι επειδή γίνεται ασπίδα υπέρ της εγκληματικότητας. Βέβαια από κάπου έπρεπε να πιαστούν οι πρυτανικές αρχές του Αριστοτελείου, που δεν ζητούν δα κάτι παλαβό: να λειτουργούν απρόσκοπτα οι σχολές.Στην ιστορία του ασύλου, που βαίνει στο τέλος της, όλοι κρατούν τα προσχήματα. Προσέξτε τις διατυπώσεις: άρση, ουχί κατάργηση.
Στην Ελλάδα μεταξύ προοδευτικών υπάρχουν λέξεις «τζιζ- κακό» και ελάχιστοι τολμούν να πουν καθαρά και ξάστερα ότι αυτό το ιδιότυπο καθεστώς είναι εντελώς passe'. Κακά τα ψέματα, λίγοι είναι εκείνοι που τολμούν να πάρουν μια σαφή θέση και να πουν ότι πρόκειται για λείψανο άλλης εποχής. Προτιμούν την υποκρισία και το κρυφτούλι. Δεν έχει περάσει ένας μήνας από την πρόσκληση αστυνομικών στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου. Διδάσκοντες τους κάλεσαν εγγράφως να διερευνήσουν φθορές και κλοπές αλλά υπήρξαν διαμαρτυρίες επειδή το ζήτημα κοινοποιήθηκε. Μετά μαθεύτηκε ότι ήταν η τρίτη φορά που προσκλήθηκε η μπατσονομία- πάντοτε εν κρυπτώ. Τα καλά και συμφέροντα.Τελικά τα εύσημα της αριστεροσύνης καταπιέζουν αρκετό κόσμο που με τη σειρά του επιχειρεί να επιβάλει έναν συμβολισμό ως αναγκαία συνθήκη για τη λειτουργία της εκπαίδευσης.
Σε αυτό το κλίμα θριαμβεύει η μπουρδολογία, όπως η άποψη ότι το άσυλο θα πρέπει να διαφυλάσσεται εν υπνώσει και να ζωντανεύει όταν απειλείται η δημοκρατία. Αστεία πράγματα. Η χούντα πέρασε, μπήκαμε σε άλλον αιώνα, τα μυαλά αλλάζουν- όχι απαραιτήτως προς το χειρότερο. Ο κ. Αν. Μάνθος φέρνει στην πανεπιστημιακή κοινότητα τον ρεαλισμό: αντιμετωπίζει τα πράγματα ως έχουν σήμερα. Δεν μένει στις ονειροπολήσεις των 70΄s ούτε κατατρύχεται από μεταχουντικές φοβίες.
Τα δεδομένα λειτουργούν υπέρ της ελευθερίας διότι, όσο κι αν γκρινιάζουμε για τα χάλια του Κοινοβουλίου, για αργυρώνητους δικαστές, για βίαιη Αστυνομία, έχουμε ένα πολύ συμπαθητικό Σύνταγμα στο οποίο καταφεύγουμε στις δύσκολες στιγμές.Η επιλογή του κ. Αν. Μάνθου παρά το θάρρος, τον ρεαλισμό και την καλή πρόθεση (να λειτουργεί το πανεπιστήμιο) δεν θα του βγει σε καλό. Λέει ότι θα προχωρήσει στην απομάκρυνση των καταληψιών «με κάθε πρόσφορο και νόμιμο μέσο που διαθέτει η ακαδημαϊκή κοινότητα και η πολιτεία».
Εθεσε και το τελεσίγραφο που κούρδισε τα πράγματα. Τώρα βρίσκεται απέναντι σε παιδιά που έχουν πεισμώσει και το μόνο «μέσο» που διαθέτει είναι να τα μαυρίσει στο ξύλο. Ο πρύτανης αποφάσισε να κάνει τη βρώμικη δουλειά και την κάνει μόνος του. Ωθεί τα πράγματα προς την άρση, ενώ το σύνολο του πολιτικού κόσμου βολεύεται στην ύποπτη σιωπή του.

Πόσο επιπόλαια τα βλέπουν ορισμένοι τα "πολιτικά μας πράγματα"

Βέβαια ορισμένοι έκαναν και κάνουν μικροπολιτική, προς ίδιον όφελος, αλλά τα "μη σημαντικά θέματα" από αυτούς που λέγονται είναι τόσο σοβαρά όσο και η θέση που κατέχουν!
Η ανάλυση που ανήρτησε η Ολυμπιάδα μου άρεσε, δίνει μία σοβαρή άποψη για το θέμα του "κουρασμένου πρωθυπουργού" και την δημοσιεύω.
Stathis


By olympia.gr

Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού πέρι “κούρασης” δεν θα έπρεπε να ανησυχούν τα κομματικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας για την πιθανη απώλεια της καρέκλας αλλά την ευρύτερη κοινωνία.
Δυστυχώς οι νεώτεροι δεν έχουν ζήσει τις μαύρες καταστάσεις της νεώτερης ιστορίας, ενώ οι πνευματικοί ταγοί ιδιαίτερα των ΜΜΕ, μπουκωμένοι από την διαπλοκή, αλλαλάζουν βλέποντας την εξουσία τους στο απυρόβλητο. Όμως το εφιαλτικό σενάριο που διαγράφεται δεν έχει να κάνει με την διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, αυτή συνεχίζει ακάθεκτη σε κάθε εξουσιαστική εναλλαγή. Τα δείγματα της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας παραπέμπουν στις μαύρες εποχές του τίτλου μας και έχουν έναν κοινό παρανομαστή: Τον πολιτικό σωτήρα - Μεσσία που αφήνει την χώρα να καταστραφεί και την κοινωνία να εξαθλιωθεί για να επανέλθει με συνολική λαϊκή ετυμηγορία. Σε αυτό συντελεί και η απόλυτη κυβερνητική ανυπαρξία σε θέματα επικοινωνίας ή έστω, προπαγάνδας. Γεγονός που τουλάχιστον θα έδειχνε μια διάθεση παραμονής στην εξουσία ακόμα και με ανίερα μέσα.
Εδώ το παιχνίδι φαντάζει στημένο. Η κυβέρνηση είναι στο καναβάτσο ανήμπορη να δικαιολογηθεί, να απολογηθεί, έστω να ψευδολογήσει. Οι βαρώνοι ξεσαλώνουν με δημοσκοπήσεις και κατηγορητήρια προς πάσα κατεύθυνση. Και ο πρωθυπουργός δηλώνει κουρασμένος…
Όπως κουρασμένος δήλωσε δις ο Θείος του.
Όπως κουρασμένος δήλωσε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Και οι δύο επανήλθαν σε μια κατεστραμμένη Ελλάδα ως Μεσσίες. Ήξεραν όμως όταν άφηναν την εξουσία πως η καταστροφή ήταν αναπόφευκτη.

Εσείς κύριε Πρωθυπουργέ της χώρας τι έχετε δει;
______________________________________________________________________________________________
Όταν το http://www.antinews.gr/,έγραφε, μακράν πρώτο από άλλες ιστοσελίδες αλλά και τα ΜΜΕ, ότι στην θολό τοπίο που ακολουθεί την αναγκαστική αποχώρηση Καραμανλή από την πρωθυπουργία (αποτέλεσμα εξόφθαλμων πιέσεων), «η Ντόρα ακολουθεί σε δυο βήματα, το ένα από τα οποία μπορεί να λέγεται Σουφλιάς» (κλικ εδώ), δεν ρίχναμε ασφαλώς τον καφέ, ούτε επιδεικνύαμε μαντικές ικανότητες . Απλώς μεταφέραμε στους αναγνώστες μας τις πληροφορίες που υπήρχαν από τότε, για το σκοτεινό παρασκήνιο των εξελίξεων στη Νέα Δημοκρατία, αλλά η διαπλοκή εμπόδιζε άλλους (το ίδια καλά ενδεχομένως πληροφορημένους μ΄ εμάς) να αποκαλύψουν.

Σήμερα, διαβάζοντας κανείς τις ναυαρχίδες της διαπλοκής (Βήμα, Νέα, Έθνος) δεν χρειάζεται να είναι Κάλχας για να καταλάβει ότι οι κρατικοδίαιτοι εκδότες των μεγάλων έργων και προμηθειών προωθούν τον Γιώργο Σουφλιά (εκείνον δηλαδή που διανέμει τα έργα και τα φιλέτα του κράτους) σε ρόλο μεταβατικού πρωθυπουργού και ίσως ηγέτη της ΝΔ , μέχρις ότου η Ντόρα Μπακογιάννη μπορέσει να αναλάβει το γαλάζιο μαγαζί.

Όπως πολύ σωστά έχει επισημανθεί και από άλλους, η επιβολή ως διαδόχων, δελφίνων και κληρονόμων κομμάτων των εκλεκτών των MME καταργεί τους θεσμούς, γελοιοποιεί την ασθμαίνουσα Δημοκρατία μας και επαναφέρει στη μνήμη σκοτεινές εποχές όπου τα συγκροτήματα του Τύπου μαζί με το παλάτι ανεβοκατέβαζαν κυβερνήσεις. Και αποτελεί ασφαλώς μια ακόμα ειρωνεία της νεοελληνικής ιστορίας το γεγονός ότι στις κινήσεις αυτές πρωτοστατεί και πάλι ο πρωταγωνιστής εκείνης της εποχής, ηγούμενος για μια ακόμα φορά των προσπαθειών της οικογενείας του να καταλάβει τα ύπατα αξιώματα.

Είναι προφανές ότι ο Κ. Καραμανλής έχει ήδη κριθεί πολιτικά, για τις παραλείψεις του, την ολιγωρία του και κυρίως για το άγος Ρουσόπουλου. Και όπως έχουμε ξαναπεί συγχωροχάρτια δίνει μόνο ο Πάπας. Όμως, η επιδίωξη των μεγαλοεκδοτών και της διαπλοκής να ελέγξουν και να ποδηγετήσουν, εν έτει 2009, το αίτημα της κοινωνίας για βαθιές πολιτικές αλλαγές (λόγω και της οικονομικής κρίσης) εξυπηρετεί μόνο το στενά οικονομικά τους συμφέροντα (μεγάλα έργα, καζίνα, αποκρατικοποιήσεις) και μόνο κακά προοιωνίζει για την χώρα. Ο καθένας μπορεί να φανταστεί που μπορεί να οδηγήσει τη χώρα ένας παλαιοκομματικός πολιτικός που ούτε καν αγγλικά γνωρίζει και δεν μπορεί να μπει σε αεροπλάνο, ή μια πολιτικός το μεγαλύτερο προσόν της οποίας είναι η κληρονομιά του μαγαζιού που έκτισε, με τόσους κόπους είναι αλήθεια, ο μπαμπάς της.

Πριν από ενάμισι χρόνο το http://www.antinews.gr/ πήρε σαφώς το μέρος του Γιώργου Παπανδρέου στον αγώνα του εναντίον της διαπλοκής και της επιρροής Σημίτη, θεωρώντας ότι η δουλειά των εκδοτών είναι στα τυπογραφεία και τα περίπτερα και όχι στα κομματικά γραφεία. Σήμερα πιστεύουμε εξίσου ακράδαντα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να αισθάνεται ούτε ευτυχές, ούτε αισιόδοξο, από αυτήν την προκλητική επίδειξη δύναμης του εκδοτικού και επιχειρηματικού κατεστημένου. Επειδή μόνο νέα δεινά προοιωνίζει και γι αυτό και για τον τόπο.


Τετάρτη 1 Απριλίου 2009

Τριγωνικές Σχέσεις

Προσπάθεια να μειωθεί ενδεχόμενη ελληνική δυσαρέσκεια από την επίσκεψη του προέδρου Ομπάμα μόνο στην Τουρκία την ερχόμενη εβδομάδα κατέβαλε η αμερικανική κυβέρνηση διά της πρεσβείας της στην Αθήνα.

Ο πρέσβης Ντάνιελ Σπέκχαρτ επέμενε χθες ότι η Αθήνα δεν πρέπει να βγάλει λάθος συμπεράσματα από την επίσκεψη αυτή, αφού οι ελληνο-αμερικανικές σχέσεις δεν ετεροκαθορίζονται από τις αντίστοιχες αμερικανο-τουρκικές, αλλά είναι αυτόνομες.

Ο κ. Σπέκχαρτ σε χθεσινή συνέντευξή του (με βάση και την πρόσφατη ομιλία του στην Ουάσιγκτον για τις ελληνο-αμερικανικές σχέσεις) προσπάθησε ιδιαιτέρως να μειώσει την επικρατούσα διπλωματική άποψη της «τριγωνικής σχέσης» Αθήνας - Αγκυρας - Ουάσιγκτον, επιμένοντας ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ με αυτές τις δύο χώρες «δεν είναι ένας αγώνας μπάσκετ», με την Ελλάδα και την Τουρκία να κερδίζουν πόντο πόντο τις σχέσεις τους με την Ουάσιγκτον.

Ο Αμερικανός πρέσβης δεν αρνήθηκε βεβαίως τη «ζωτική σημασία» για την Ουάσιγκτον που δείχνει να αποκτά η Τουρκία με τις πρόσφατες διπλωματικές κινήσεις της στην ευρύτερη περιοχή.

Παρατήρησε, όμως, εύστοχα ότι και η Ελλάδα εκτός από τα απολύτως εθνικού περιεχομένου θέματα που συζητά με την Ουάσιγκτον (π.χ. ελληνοτουρκικά, ΠΓΔΜ, Κυπριακό) έχει τις δυνατότητες να παρέμβει σε θέματα της ευρύτερης περιοχής (π.χ. ευρωτουρκικές σχέσεις, Μέση Ανατολή, διαφοροποίηση στην ενεργειακή ευρωπαϊκή ασφάλεια κ.λπ.), ώστε να προσθέσει και νέα θέματα στη «στρατηγικής σημασίας» σχέση της με την Ουάσιγκτον, η οποία θέλει να επενδύσει στη σχέση αυτή.

Ο κ. Σπέκχαρτ έδωσε ακόμα μια «πρόγευση» του τρόπου με τον οποίο η Ουάσιγκτον θέλει να πείσει συμμάχους για μεγαλύτερη ανάμιξή τους στη «σταθεροποίηση» της κατάστασης στο Αφγανιστάν. Η αμερικανική πλευρά ξαφνικά μεγεθύνει το πρόβλημα εισροής λαθρομεταναστών στην Ελλάδα από τα ανατολικά σύνορα (140.000 ετησίως, εκ των οποίων 50.000 από Αφγανιστάν, Πακιστάν Ιράκ και Συρία, σύμφωνα με τα αμερικανικά στοιχεία), με αποτέλεσμα να αυξάνονται εν δυνάμει οι κίνδυνοι μεταφοράς ναρκωτικών, αλλά και παρουσίας τρομοκρατών ανάμεσα στο πλήθος.

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά το «μυστήριο» της συνάντησης ή όχι στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ προέδρου Ομπάμα και Οικουμενικού Πατριάρχη, ο κ. Σπέκχαρτ ανέφερε ότι δεν έχει ανακοινωθεί το επίσημο πρόγραμμα της επίσκεψης Ομπάμα στην Κωνσταντινούπολη και επομένως δεν είναι γνωστό το αν και πού θα γίνει μια τέτοια συνάντηση. Σημείωσε όμως ότι η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Κλίντον επισκέφθηκε ήδη το Φανάρι και αποκάλυψε ότι κατά την πρόσφατη συνάντησή της με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής η κ. Κλίντον επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και «κοινοποίησε» στον κ. Δημήτριο τις τουρκικές θέσεις που απαιτούν «αμοιβαιότητα» στα θέματα της μουσουλμανικής μειονότητας και του Πατριαρχείου. Η κ. Κλίντον μπορεί να μην οικειοποιήθηκε τις τουρκικές απόψεις περί «αμοιβαιότητας», αλλά δεν αποτελεί θετική ένδειξη η προθυμία της «να υπενθυμίσει» τις τουρκικές θέσεις.

Τέλος, ο κ. Σπέκχαρτ επέμεινε ότι δεν έχει συζητηθεί (ακόμα) διά της διπλωματικής οδού ενδεχόμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή στην Ουάσιγκτον και ως εκ τούτου διέψευσε δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι προγραμματιζόταν επίσκεψη του κ. Καραμανλή στον Λευκό Οίκο για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου.*


"Υπό κατεδάφιση" η αντιπαροχή


Του Δημήτρη Δελεβέγκου
Χαμηλές... πτήσεις, οι οποίες είχαν ξεκινήσει από το 2006, όταν ξεκίνησε η επιβολή του ΦΠΑ στις νεόδμητες οικοδομές, καταγράφει πλέον η αντιπαροχή, μεσούσης της αρνητικής συγκυρίας στο ελληνικό real estate. Με τους κατασκευαστές να δείχνουν επιλεκτικό ενδιαφέρον για ανέγερση οικοδομών μόνο για οικόπεδα – «φιλέτα», ο θεσμός που άλλαξε ριζικά το αστικό τοπίο στην Ελλάδα δείχνει να οδεύει προς απαξίωση.
Μπορεί στις καλές περιοχές, η πτωτική τροχιά που διαγράφει η αντιπαροχή να μην είναι ακόμη ιδιαίτερα αισθητή, όμως «το κόστος της αντιπαροχής λειτουργεί αποθαρρυντικά για τον κατασκευαστή», επισημαίνει ο πρόεδρος της Ένωσης Κατασκευαστών Κτηρίων Ελλάδος (ΕΚΚΑ), κ. Δημήτρης Καψιμάλης.
Η οικονομική κρίση έχει βάλει στην κατάψυξη τα σχέδια των κατασκευαστών για ανέγερση καινούριων κτιρίων. «Διατηρούμε υπό εξέλιξη διάφορα projects μας, όμως πλέον δεν υπάρχει λόγος να προχωρήσουμε σε αγορά γης με σκοπό τη δημιουργία κτισμάτων» αναφέρει ο κ. Καψιμάλης.

Ουσιαστικά, την πρακτική της αντιπαροχής «γκρέμισε» και η επιβολή ΦΠΑ σε νεόδμητα ακίνητα, η οποία μείωσε τα ποσοστά που λαμβάνουν οι οικοπεδούχοι και φρέναρε την κατασκευαστική δραστηριότητα. «Είναι εύλογο ότι δεν πρόκειται να προχωρήσουμε σε κατασκευή νέων κτηρίων για τα οποία θα καταβάλουμε φόρο 19%, μετά το πέρας της πενταετίας και ΕΤΑΚ», τονίζει.
Σύμφωνα με την ΕΚΚΑ, τα ποσοστά αντιπαροχής για την Κηφισιά, την Ερυθραία και την Εκάλη δεν ξεπερνούν το 50%, στη Δυτική Αττική είναι χαμηλότερα από 40% και στα νότια προάστια, τα οποία είχαν αγγίξει στο παρελθόν το 50%, το αντίστοιχο ποσοστό κυμαίνεται μεταξύ 43%-46%, με τη Γλυφάδα να αγγίζει το 50%.
Από την πλευρά του, ο κ. Χρήστος Ρουσσουνέλος, ιδιοκτήτης της Ρουσσουνέλος Οικοδομική τονίζει πως πέραν του ΦΠΑ, που οδήγησε σε καθίζηση το ενδιαφέρον των κατασκευαστών για αντιπαροχή, οι μεγάλες εταιρείες του κλάδου διαθέτουν το δικό τους χαρτοφυλάκιο ακινήτων. «Η εταιρεία μας αγοράζει μεμονωμένα κάποια ακίνητα που βρίσκονται σε προνομιακές περιοχές», σχολιάζει. Στις περιοχές που δραστηριοποιείται η Ρουσσουνέλος Οικοδομική, δηλαδή στα Δυτικά Προάστια και κυρίως στο Πέραμα, τη Νεάπολη και το Χαϊδάρι, τα ποσοστά αντιπαροχής ανέρχονται στο 15%, 35% και 40% αντίστοιχα.
Για υποχώρηση του ποσοστού αντιπαροχής που προσφέρουν οι κατασκευαστές, η οποία όμως δε σημαίνει και μείωση της αξίας της γης κάνει λόγο ο κ. Γιάννης Ψαρρός, μηχανικός – κατασκευαστής. «Αφενός η δύσκολη οικονομική συγκυρία που δεν επιτρέπει στον κλάδο να επενδύει σε νέα projects, αφετέρου η οδηγία της Ένωσης Κατασκευαστών να μην αυξάνουμε το απόθεμα των αδιάθετων κατοικιών, δεν ευνοούν την αντιπαροχή» σημειώνει.
Τέλος εποχής
Το σύστημα της αντιπαροχής οικοπέδων με διαμερίσματα «εγκαινίασε» στα τέλη της δεκαετίας του ‘50 ο Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής, ως επικεφαλής του Υπουργείου Δημοσίων Έργων στην τότε κυβέρνηση του Ελληνικού Συναγερμού, με πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Παπάγο.
Με την πολυκατοικία να αποτελεί σήμα κατατεθέν της κοινωνικής ανόδου, η αντιπαροχή δεν σήμανε μόνο το τέλος της λαϊκής συνοικίας, αλλά και την άναρχη ανοικοδόμηση της Αθήνας.
Αποτέλεσε όμως και βούτυρο στο ψωμί του λόμπι των κατασκευαστών της εποχής που τότε πίεζε για εκποίηση των περιοχών και ένταξη τους στο σχέδιο πόλης.

8 χρόνια Υπουργός Εξωτερικών, τώρα θέλλει να τιμήσει την Ελλάδα; Δεν χρειαζόμαστε άλλη δουλικότητα!

By Δεξί Εξτρέμ
Το ανέκδοτο της ημέρας: «Επιθετική εξωτερική πολιτική από τον Γιωργάκη»
Ο Γιώργος δήλωσε από τη Χιλή (αύριο θα έχουμε και μια ανάρτηση για το τι έκανε τελικά στη Χιλή) ότι όταν γίνει Πρωθυπουργός, θα ακολουθήσει επιθετική διπλωματική πολιτική.
Ο Γιωργάκης συχνά παραποιεί την εικόνα της χώρας, αμφισβητεί το κύρος της και δείχνει να μην αντιλαμβάνεται την εθνική στρατηγική που έχει χαράξει η κυβέρνηση Καραμανλή.
Δείχνει να ξεχνά ότι χρημάτισε Υπουργός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ επί 16 χρόνια, εκ των οποίων τα οκτώ στο Υπουργείο Εξωτερικών.Θέλουμε να μας εξηγήσει, ποια είναι η επιθετική πολιτική που ακολούθησαν.·
Όταν εγκατέλειψαν τα εθνικά θέματα στο ράφι του Νταβός;·
Όταν συνέπραξαν στην ταπείνωση και το διεθνή διασυρμό της χώρας με την υπόθεση Οτσαλάν;· Όταν στιγματίστηκε το κύρος της χώρας και αμφισβητήθηκε η εδαφική μας ακεραιότητα στα Ίμια, αφήνοντας να δημιουργηθούν οι «γκρίζες ζώνες» που υπονομεύουν την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο;·
Όταν αναγνωρίστηκε η ΠΓΔΜ, με το όνομα «Μακεδονία», από 70 χώρες;·
Όταν πίεζαν τον Κυπριακό Ελληνισμό, πριν μπει η Κύπρος στην ΕΕ, να αποδεχθεί το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν;·
Όταν εγκατέλειψε στην Κοπεγχάγη το Ελσίνκι;·
Όταν με τη σύμφωνη γνώμη τους, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογράμμιζε ότι, η έναρξη των διαπραγματεύσεων της Τουρκίας θα γίνει αμέσως μόλις εκπληρωθούν μόνο τα πολιτικά κριτήρια, γνωστά ως πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης;·
Όταν υπερηφανεύονταν, αμέσως μετά το Ελσίνκι, ότι ως Κυβέρνηση δεν έβαλαν κανένα όρο και καμιά προϋπόθεση στην Τουρκία;·
Όταν μιλώντας στη Μιλιέτ, κατά λέξη δήλωνε «έχουμε προβεί σε ενέργειες υπέρ της Τουρκικής πλευράς, στο πλαίσιο της Ένωσης, ως μονομερή χειρονομία και δεν περιμένουμε καμιά ανταπόδοση»;·
Όταν, και πάλι, σε δημοσιογράφο της Χουριέτ (Νοέμβριος 2002) τόνιζε, «μαχόμαστε για σας, προσπαθούμε να πείσουμε τη Γερμανία και τη Γαλλία»;·
Όταν οι δικοί του «σύντροφοι» επέκριναν την πολιτική που άσκησε, κάνοντας λόγο: για «πλήρη σύγχυση, που οδηγεί σε χώρα υποτελή», για «ανιστόρητες επιλογές», για «απραξία και ανυπαρξία», για δικά σας «πισώπλατα μαχαιρώματα»;
Είμαστε βέβαιοι ότι, μέχρι τις Ευρωεκλογές, ο Γιωργάκης θα εξαπολύσει και άλλα πυροτεχνήματα.

Είχατε απεθυμήσει τον ... Κολλά; Πήγε να δανεισθεί από τον Πρόεδρο


Δεν τους δανείζει ο ίδιος;
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποτελεί θεσμό για την ελληνική κοινωνία.
Η οποιαδήποτε επικριτική αναφορά λοιπόν, κινδυνεύει να καταχωρηθεί ως «ύβρις».
Ο Κάρολος Παπούλιας όμως δεν είναι άνθρωπος που έχει συμπλέγματα.
Και δεν ανήκει στην κατηγορία εκείνων που τους αρέσει να τους χαϊδεύουν τα αυτιά.
Να επισημάνουμε λοιπόν ότι πήγε λίγο παραπέρα από όσα αντέχει η ανοχή των πολιτών που δοκιμάζονται από την κρίση, με όσα είπε έπειτα από τη συνάντησή του με τη ΓΣΕΕ.
Έπρεπε να τα πει.
Όχι όμως δίπλα στους δεινόσαυρους του συνδικαλισμού, μεταξύ των οποίων υπήρχε και ο γνωστός Κολλάς!
Οι συνδικαλιστές δεν λένε τίποτα για τον πολύ κόσμο. Ή μάλλον λένε πολλά... που δεν γράφονται. Ο συνδικαλισμός έχει συνδεθεί πλέον στην Ελλάδα με μαύρες σελίδες.
Με καθισιό. Με τεμπελιά. Με ακριβά αυτοκίνητα και πούρα.
Με εκμετάλλευση του αγώνα των εργαζομένων.
Αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήθελε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, θα έπρεπε να προτείνει να δανείσει ο ίδιος τη ΓΣΕΕ.
Ως ευπατρίδης της πολιτικής, δεν πλούτισε από το λειτούργημα.
Όπως απέδειξε όμως και με τη βίλα του αείμνηστου φίλου του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν χρειάζεται, γίνεται... δανειστής. Φίλων και όσων έχουν ανάγκη.

Γιατί κ. Πρόεδρε...δεν μας λυπάσθε...


λάθος σας κ. Σιούφα
Με όλο τον σεβασμό προς τον Πρόεδρο της Βουλής, να σημειώσουμε ότι έκανε λάθος.
Σε μια εποχή όπου ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του, ο τελευταίος σοβαρός πολιτικός της Κεντροδεξιάς, που δουλεύει για τα θέματα της αρμοδιότητάς του, και δεν... δουλεύει τον κόσμο, ζήτησε με επιστολή του από τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες να γίνουν δωρητές οργάνων.
Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν σοκαριστική για το μέλλον της κοινωνίας.
Το πλέον σοκαριστικό όμως είναι αυτό που αποκαλύπτεται με την επιστολή Σιούφα:
Ότι δωρητές οργάνων έχουν ήδη γίνει οι βουλευτές μας!
Αυτό αποτελεί ευθεία επίθεση στον πολίτευμα, την κοινωνία, το μέλλον μας.
Γιατί μας το κάνατε αυτό, κύριε Πρόεδρε;
Μην κρίνετε εξ' ιδίων.
Γιατί, η προοπτική να δωρίσουν οι περισσότεροι από τους 300... το μυαλό τους, είναι αρκούντως ανατριχιαστική.
Και επειδή ο εγκέφαλος δεν μεταμοσχεύεται., το πιθανότερο είναι να δώσουν την καρδιά τους.
Αν δεν την έχουν χαρίσει αλλού...

Ακούστε τι είπε ο άνθρωπος :Πρέπει να κτίσουμε πάνω σε παλιά υλικά...


Ας τα λέει τουλάχιστον στα αγγλικά
Άντε πάλι με τον Γιώργο... Αν και κατεξοχήν λάτρης και χρήστης του διαδικτύου, αποπροσανατολίζεται, όταν βρίσκεται μακριά από την Ελλάδα, και θεωρεί πως ό, τι λέει... δεν θα φτάσει ποτέ σε εμάς, ή έστω ότι θα το μάθουμε με καθυστέρηση.
Η Νέα Υόρκη όμως δεν πέφτει πολύ μακριά, και έτσι πληροφορηθήκαμε εγκαίρως το νέο ρητορικό ανδραγάθημά του.
Τι είπε αυτή τη φορά το παιδί της Αλλαγής;
Ότι δεν πρέπει να χτίσουμε πάνω σε παλιά υλικά, αλλά να δώσουμε κάτι νέο στους πολίτες.
Με επίκεντρο τον άνθρωπο.
Συγνώμη ρε παιδιά, αλλά για να καταλάβουμε.
Το νέο είναι ο Γιώργος;
Βγάζει δοντάκια ο άνθρωπος;
Τώρα μπουσουλάει στην κούνια;
Πότε ήρθε στην Ελλάδα;
Πότε ασχολήθηκε με την πολιτική;
Πόσα χρόνια μας ταλαιπώρησε ως κορυφαίος υπουργός των κυβερνήσεων του πατέρα του και του Σημίτη;
Όπου προσυπέγραψε όλα τα μεγάλα έργα που δόθηκαν με απευθείας αναθέσεις στη διαπλοκή, ε, συγνώμη, όλες τις μεγάλες τομές της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, θέλαμε να πούμε.
Λίγη ντροπή, δεν βλάπτει.
Και, σε κάθε περίπτωση, αν ο γιος της Μαργαρίτας θέλει να συνεχίσει να μας δουλεύει μπροστά στα μάτια μας, τουλάχιστον ας μιλάει στα αγγλικά.
Τη μητρική γλώσσα του, αυτήν που ομιλούν οι λατρεμένοι του Αμερικανοί.

Και η Αυστραλία αρχίζει να " μπαίνει " σε ϋφεση


Βέβαιη η είσοδος της Αυστραλίας σε ύφεση...
Οι νέες εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ για πτώση του ρυθμού ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας στο 4,3% το τρέχον έτος, πυροδότησαν την εξαγγελία της Αποθεματικής Τράπεζας Αυστραλίας για είσοδο της χώρας σε περίοδο ύφεσης κατά το 2009.
Παρ' όλη την ώθηση από το κυβερνητικό πακέτο δαπανών, το ΑΕΠ της χώρας θα βρεθεί στην κατιούσα, σύμφωνα με τον αναπληρωτή διοικητή της Αποθεματικής Τράπεζας, ο οποίος επίσης δήλωσε ότι η χώρα βιώνει πτώση της οικονομικής δραστηριότητας που θα οδηγήσει και σε αύξηση της ανεργίας.
Προσέθεσε, ωστόσο, ότι η Αυστραλία εξακολουθεί να αποτελεί μία εκ των οικονομιών με την καλύτερη απόδοση στον ανεπτυγμένο κόσμο και είναι σε θέση να επωφεληθεί όταν επέλθει αλλαγή στην παρούσα κατάσταση.
Κλειδί στη μελλοντική βελτίωση της κατάστασης της Αυστραλίας αποτελεί η Κίνα, για την οποία το στέλεχος της Αποθεματικής Τράπεζας πιστεύει πως σύντομα θα αφήσει πίσω της την περίοδο μειωμένης ανάπτυξης.
ΑΠΕ

Σταματήστε να παρακαλάτε ! Κάντε κάτι και εσείς αγαπητοί έμποροι...


Ρίξτε τις τιμές! Κάντε κάτι κι εσείς...
Παραπονιούνται κάποιοι έμποροι ότι δεν έχουν δουλειά. Ότι δεν πατάει άνθρωπος στο μαγαζί τους. Και ζητούν από το κράτος ΤΕΜΠΜΕ 2. Δεν είμαστε στα καλά μας.
Ρίξτε κύριοι τις τιμές των προϊόντων.
Μην δουλεύετε με ποσοστό κέρδους 100% και 200% και 300%. Το ίδιο ισχύει και για τους ξενοδόχους, Μην τα περιμένετε όλα από το κράτος...
Είναι τελείως παράλογο αυτό που συμβαίνει.
Πολλά είδη πωλούνται σε εξωφρενικά υψηλότερες τιμές απ’ ό,τι στο εξωτερικό.
Ρούχα και παπούτσια, κατά κύριο λόγο, προσφέρονται στους καταναλωτές σε τιμές που δεν μπορούν οι τελευταίοι να ανταποκριθούν.
Η λύση θα πρέπει να αναζητηθεί με μία απλή αναγνώστη των κανόνων της ελεύθερης αγοράς, εκτός και αν την ελεύθερη αγορά την θυμόμαστε μόνο όταν μας συμφέρει.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι εταιρείες που πουλάνε επώνυμα προϊόντα σε χαμηλότερες τιμές από εκείνες της «βιτρίνας» έχουν ανεβάσει το τελευταίο διάστημα τους τζίρους τους, ενώ, την ίδια ώρα, οι υπόλοιποι βυθίζονται στο χάος.
Κι αυτό συμβαίνει επειδή από την Αμερική μέχρι εδώ μεσολαβούν 3-4 άνθρωποι μέχρι το προϊόν να φτάσει στον καταναλωτή.
Έχουμε ήδη εισέλθει σε μία περίοδο που θα πρέπει να ξεχάσουμε πολλά από όσα έχουμε μάθει μέχρι σήμερα. Οι στρεβλώσεις αναγκαστικά θα διορθωθούν.
Πολύ απλά, όποιος δεν προσαρμοστεί γρήγορα στα δεδομένα της νέας εποχής δεν θα μπορέσει να σταθεί όρθιος, δεν θα επιβιώσει.
Το παράδειγμα των ξενοδόχων είναι επίσης χαρακτηριστικό.
Η τουριστική βιομηχανία είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας. Εκεί θα παιχτούν πολλά πράγματα το καλοκαίρι, σε σχέση πάντα με την πορεία της ελληνικής Οικονομίας.
Είδατε εσείς μέχρι σήμερα ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης από την κυβέρνηση; Όχι. Είδατε τους ξενοδόχους να καταστρώνουν σχέδια αντιμετώπισης της κρίσης, πέρα από το να περιορίζουν τον χρόνο λειτουργίας των μονάδων τους; Όχι!
Σας κάλεσε κάποιος να κλείσετε από τώρα τις διακοπές σας, προπληρώνοντας το κόστος, σε τιμές προνομιακές, τις οποίες μέχρι σήμερα απολαμβάνουν μόνο οι ξένοι; Όχι.
Κι αυτό το τελευταίο «όχι» θα πρέπει να μας εξοργίζει περισσότερο απ’ τα άλλα.
Διότι θα μπορούσαν οι ξενοδόχοι να δείξουν, τουλάχιστον αυτό, ότι κάνουν κάτι από μόνοι τους και δεν τα περιμένουν όλα από το κράτος.
Και μη μας πουν ότι οι tour operators κλείνουν μαζικά και δικαιούνται καλύτερων τιμών.
Μπορεί αυτό να ισχύει, όπως ισχύει, επίσης, ότι δεν μπορούν να είναι βέβαιοι ότι θα πάρουν τα χρήματά τους μέχρι να τα δουν με τα ίδια τους τα μάτια στον τραπεζικό τους λογαριασμό.
Αντί να βλέπουμε, λοιπόν, κινήσεις που θα βοηθήσουν την αγορά να κινηθεί, στο μέτρο πάντα του δυνατού, βλέπουμε μόνο χέρια απλωμένα σαν του ζητιάνου και αιτήματα βοήθειας από το κράτος. Και πόσους μπορεί να βοηθήσει αυτό το χρεοκοπημένο κράτος;
Με τι λεφτά; Ποιών τα λεφτά; Των φορολογουμένων, φυσικά.
Αντί να τα ζητάτε, αγαπητοί επαγγελματίες, κατευθείαν από τον άδειο κρατικό κορβανά, κάντε κάτι κι εσείς για να σώσετε τις επιχειρήσεις σας.
Μειώστε τις τιμές και πείστε έτσι τον καταναλωτή να σας τα δώσει ο ίδιος με τη δική του θέληση. Πάρτε το απόφαση, έχουν αλλάξει οι εποχές. Και ναι μεν μπορεί σήμερα η κυβέρνηση να κάνει ολέθρια λάθη με τα ΤΕΜΠΜΕ και τις άλλες σαχλαμάρες, αλλά σύντομα όλοι θα αναγκαστούν να δουν την αλήθεια κατάματα.