Δεν έχει σημασία ποιο κόμμα θέλουν να κυβερνήσει αυτοδύναμα, σημασία έχει η διαίσθησή τους πως οποιαδήποτε άλλη λύση βάζει την πατρίδα μας σε περιπέτειες. Και αυτή η διαίσθηση δε δημιουργήθηκε εν κενώ πολιτικής. Δημιουργήθηκε με τη συνεκτίμηση των θέσεων όλων των κομμάτων και με βάση ένα σταθερό και αδιαμφισβήτητο δεδομένο:
πως η Νέα Δημοκρατία θα είναι πρώτο κόμμα. Με παράσταση νίκης που προσεγγίζει το 55%, ψάχνουμε τον δεύτερο.
Από τη στιγμή που όλα τα κόμματα αποκηρύσσουν μετά «βδελυγμίας» την κυβερνητική συνεργασία με το πρώτο κόμμα, η ακυβερνησία δεν αποτελεί έναν μπαμπούλα που επικαλείται η Νέα Δημοκρατία, αλλά ένα σοβαρό ενδεχόμενο. Προφανώς το ΠΑΣΟΚ, η ΕΛΑΣ και η Ελπίδα δεν έχουν πείσει τους πολίτες ότι μπορούν να κερδίσουν, έστω οριακά τις εκλογές, παρά τις αισιόδοξες εκτιμήσεις των ηγετών τους...
Επί πλέον μας προέκυψε και ένα άλλο παράδοξο. Διακινείται το σενάριο, κάποια κόμματα υπαρκτά ή υπό εκκόλαψη, για να συνεργαστούν με το πρώτο κόμμα, δηλαδή τη Νέα Δημοκρατία, θα θέσουν ως όρο την πρωθυπουργία να την αναλάβει άλλο στέλεχος της παράταξης ή μια κοινά αποδεκτή προσωπικότητα. Αυτό το σενάριο είναι πρωτίστως βλακώδες και ακολούθως αντιδημοκρατικό. Οι ευσεβείς πόθοι ουδέποτε αποτέλεσαν σοβαρή πολιτική πρόταση. Οι επιθυμίες, τα απωθημένα και τα σύνδρομα όταν καθοδηγούν τις πολιτικές αποφάσεις έχει αποδειχθεί πως οδηγούν στη γελοιοποίηση και στη γραφικότητα.
Είναι αυτονόητο πως και αυτό ακόμη το σενάριο πείθει τον πολίτη ότι η ακυβερνησία ενδέχεται να προκύψει μετά τις εκλογές, αν δεν έχει επιτευχθεί η αυτοδυναμία ευθύς εξ αρχής. Διότι το τονίζω για μια ακόμη φορά. Με τα υπάρχοντα δημοσκοπικά δεδομένα κυβέρνηση χωρίς το πρώτο κόμμα δε σχηματίζεται. Για να μη συμβεί αυτό θα πρέπει το πρώτο κόμμα να κινηθεί κάτω από το 25%, ώστε η κατανομή των εδρών γίνεται απολύτως αναλογικά. Αυτό το καταστροφικό για την πατρίδα μας σχέδιο απεργάζονται τα γνωστά νοσηρά μυαλά, καθώς για να σχηματιστεί τότε κυβέρνηση θα πρέπει να συνεργαστούν τουλάχιστον 6-7 κόμματα εντελώς ετερόκλητων πολιτικών χώρων. Και υπάρχουν «πατριώτες» που επιχαίρουν αν συμβεί αυτό.
Εν πάση περιπτώσει τα σενάρια αρρωστημένης φαντασίας απέχουν έτη φωτός από την πραγματικότητα. Απλώς επιβεβαιώνουν πως κανένα φόβητρο δε γίνεται πειστικό αν δεν εδράζεται σε πραγματικές καταστάσεις. Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να ισχυρίζεται ό,τι θέλει. Αν αυτά που λέει είναι λόγια του αέρα, μόνον οι φανατικοί ακόλουθοί της θα τα λάβουν υπ΄όψη. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών θα τα προσπεράσει. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχει αυτό το 50% το οποίο επιλέγει την αυτοδυναμία ακόμη και αν χρειαστεί να διεξαχθούν δεύτερες εκλογές. Την επίκληση της ακυβερνησίας δε τη θεωρεί μπαμπούλα, αλλά ένα ανεπιθύμητο ενδεχόμενο.
Από τη στιγμή που όλα τα κόμματα αποκηρύσσουν μετά «βδελυγμίας» την κυβερνητική συνεργασία με το πρώτο κόμμα, η ακυβερνησία δεν αποτελεί έναν μπαμπούλα που επικαλείται η Νέα Δημοκρατία, αλλά ένα σοβαρό ενδεχόμενο. Προφανώς το ΠΑΣΟΚ, η ΕΛΑΣ και η Ελπίδα δεν έχουν πείσει τους πολίτες ότι μπορούν να κερδίσουν, έστω οριακά τις εκλογές, παρά τις αισιόδοξες εκτιμήσεις των ηγετών τους...
Επί πλέον μας προέκυψε και ένα άλλο παράδοξο. Διακινείται το σενάριο, κάποια κόμματα υπαρκτά ή υπό εκκόλαψη, για να συνεργαστούν με το πρώτο κόμμα, δηλαδή τη Νέα Δημοκρατία, θα θέσουν ως όρο την πρωθυπουργία να την αναλάβει άλλο στέλεχος της παράταξης ή μια κοινά αποδεκτή προσωπικότητα. Αυτό το σενάριο είναι πρωτίστως βλακώδες και ακολούθως αντιδημοκρατικό. Οι ευσεβείς πόθοι ουδέποτε αποτέλεσαν σοβαρή πολιτική πρόταση. Οι επιθυμίες, τα απωθημένα και τα σύνδρομα όταν καθοδηγούν τις πολιτικές αποφάσεις έχει αποδειχθεί πως οδηγούν στη γελοιοποίηση και στη γραφικότητα.
Είναι αυτονόητο πως και αυτό ακόμη το σενάριο πείθει τον πολίτη ότι η ακυβερνησία ενδέχεται να προκύψει μετά τις εκλογές, αν δεν έχει επιτευχθεί η αυτοδυναμία ευθύς εξ αρχής. Διότι το τονίζω για μια ακόμη φορά. Με τα υπάρχοντα δημοσκοπικά δεδομένα κυβέρνηση χωρίς το πρώτο κόμμα δε σχηματίζεται. Για να μη συμβεί αυτό θα πρέπει το πρώτο κόμμα να κινηθεί κάτω από το 25%, ώστε η κατανομή των εδρών γίνεται απολύτως αναλογικά. Αυτό το καταστροφικό για την πατρίδα μας σχέδιο απεργάζονται τα γνωστά νοσηρά μυαλά, καθώς για να σχηματιστεί τότε κυβέρνηση θα πρέπει να συνεργαστούν τουλάχιστον 6-7 κόμματα εντελώς ετερόκλητων πολιτικών χώρων. Και υπάρχουν «πατριώτες» που επιχαίρουν αν συμβεί αυτό.
Εν πάση περιπτώσει τα σενάρια αρρωστημένης φαντασίας απέχουν έτη φωτός από την πραγματικότητα. Απλώς επιβεβαιώνουν πως κανένα φόβητρο δε γίνεται πειστικό αν δεν εδράζεται σε πραγματικές καταστάσεις. Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να ισχυρίζεται ό,τι θέλει. Αν αυτά που λέει είναι λόγια του αέρα, μόνον οι φανατικοί ακόλουθοί της θα τα λάβουν υπ΄όψη. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών θα τα προσπεράσει. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχει αυτό το 50% το οποίο επιλέγει την αυτοδυναμία ακόμη και αν χρειαστεί να διεξαχθούν δεύτερες εκλογές. Την επίκληση της ακυβερνησίας δε τη θεωρεί μπαμπούλα, αλλά ένα ανεπιθύμητο ενδεχόμενο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου