Παρακολουθώντας το οπτικό υλικό που πρόβαλαν τα τηλεοπτικά κανάλια από την «εξόρμηση» των κουκουλοφόρων στο Κολωνάκι, αυτό που μου έκανε τεράστια εντύπωση είναι ότι δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση από την πλευρά των καταστημαρχών στην καταστροφική μανία των 20-25 κατευθυνόμενων και εξαρτημένων (ξέρω πολύ καλά τι γράφω) νεαρών.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η δράση των κουκουλοφόρων εξελίσσεται και περιορίζεται αυστηρά στο κέντρο των Αθηνών . Από την μια πλευρά υπάρχει το ορμητήριο , η αποθήκη και το ...καθαρτήριο των Πανεπιστημιακών σχολών και του παρεξηγημένου ασύλου.
Από την άλλη η ψυχοσύνθεση του κοινωνικού ιστού είναι δυσανάλογη και πολλές φορές αντιστρόφως ανάλογη με την απόσταση που μπορεί να χωρίζει τις διάφορες κοινωνικές ομάδες.
Τα επεισόδια και η δράση των κουκουλοφόρων π.χ στα δυτικά προάστια (μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Κολωνάκι και το ιστορικό κέντρο) δεν θα μπορούσε να έχει την οποιαδήποτε ευκαιρία δράσης. Η αντίδραση των καταστηματαρχών και των συνδημοτών θα ήταν αντιστρόφως ανάλογη με αυτή των αντίστοιχων του Κολωνακίου.
Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά τόσο οι κουκουλοφόροι όσο και ο καθοδηγητικός σκοτεινός πυρήνας τους.
Προς αυτή την πλευρά έχει στραφεί τελευταίως η προπαγανδιστική πλύση εγκεφάλου μέσω τηλεοπτικών μαϊντανών, μεγαλοσχημόνων κεραμιδόγατων της δημοσιογραφίας και .....«προοδευτικών» πολιτικάντηδων.
Ομιλούν και αφορίζουν συνεχώς την οποιαδήποτε αντίδραση των θυμάτων αλλά και των απλών πολιτών ,που άλλοι εξ αυτών παρακινούμενοι από την ευθύνη και το χρέος του ως πολίτες αυτής της χώρας και άλλοι γιατί γνωρίζουν ότι όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα η φωτιά θα έρθει και στο δικό σου, αντιπαραθέτουν την μαζικότητα τους έναντι αυτής της εστίας ανωμαλίας.
Δεν πράττουν τίποτα λιγότερο ή τίποτα περισσότερο από την θεμελιώδη αρχή των Φυσικών νόμων.
Η δράση εξισορροπείται μόνο με την ισόποση αντίδραση.
Όταν δε η δύναμη της αντίδρασης είναι θετικώς δυσανάλογη με αυτή της δράσης, τότε η τελευταία μηδενίζεται.
Δεν χρειάζεται η αντίδραση να διέπεται από τα αντίστοιχα φαινόμενα της βίας.
Είναι τόσο θετικώς δυσανάλογη που μοναχά η ενεργή και όχι παθητική παρουσία τους, ο ....«όγκος τους», ακινητοποιούν τους οποιουσδήποτε κουκουλοφόρους. Αυτός είναι κανόνας των φυσικών αρχών που διέπουν τα πάντα στον πλανήτη μας. Σ` αυτόν τον κανόνα στηρίχθηκε και η κοινωνιολογική εξέλιξη του ανθρώπου.
Στην προπαγανδιστική αυτή προσπάθεια που εξελίσσεται , θύματα πέφτουν και πολλοί από τους πολιτικούς μας .
Ομιλούν περί φαινομένων ... αυτοδικίας. Τα ...αφορίζουν.
Ψευδώς αναφέρονται και επικαλούνται το κράτος δικαίου. Γιατί ψευδώς ;
Ας δούμε τι αναφέρει το άρθρο 282 περί αυτοδικίας:
«Η ικανοποίηση της αξίωσης από το δικαιούχο αυτοδύναμα και χωρίς τη βοήθεια της αρχής (αυτοδικία) επιτρέπεται μόνο όταν η βοήθεια της αρχής δεν μπορεί να φτάσει έγκαιρα και υπάρχει κίνδυνος από την αναβολή να ματαιωθεί ή να δυσκολευτεί σημαντικά η πραγμάτωση της αξίωσης».
Δεν νομίζω να υπάρχει έστω και ένας νοήμων πολίτης που να πιστεύει ότι σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο είναι δυνατόν να υπάρχει και μια διμοιρία των ΜΑΤ.
Ας αφήσουν λοιπόν τα αποχαυνωτικά και προπαγανδιστικά περί αυτοδικίας γιατί εάν κοιτάξουν δύο άρθρα παρακάτω του Αστικού Κώδικα , συγκεκριμένα στο 284 (περί Άμυνας) θα διαβάσουν ότι: «Δεν αποτελεί παράνομη πράξη η υπεράσπιση που επιβάλλεται σε κάποιον για να αποτρέψει παρούσα και άδικη επίθεση εναντίον του ίδιου ή τρίτου.»
Όσο για εμάς ας καταλάβουμε αυτό που ανέφερα και ανωτέρω. Είμαστε τόσο θετικώς δυσανάλογη ποσότητα που και ΜΟΝΟ ο ...«όγκος μας», ακινητοποιεί την οποιαδήποτε δράση κουκουλοφόρων.
Δεν χρειάζεται η χρήση ανάλογης βίας. ΜΟΝΟ...ο τεράστιος «όγκος μας».
politis-gr
Τρίτη 17 Μαρτίου 2009
Α. Παπαδημητρίου: Ένας Έλληνας στην ηγεσία του "Ιταλικού" ΣΕΒ !
Στα 42 του χρόνια, ο Άγγελος Παπαδημητρίου έχει εργαστεί ήδη ως υψηλόβαθμο στέλεχος επιχειρήσεων στην Ισπανία, τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία. Σήμερα βρίσκεται στο τιμόνι της θυγατρικής του φαρμακευτικού κολοσσού GlaxoSmithKline στην Ιταλία, έχοντας την ευθύνη για την πορεία του στην ευρύτερη περιοχή της Ν.Α. Ευρώπης.
Η επιτυχημένη θητεία του, τον οδήγησε στους κόλπους της Confindustria (ο Σύνδεσμος Ιταλικών Βιομηχανιών) όπου και του ανετέθη η προεδρία της Επιτροπής Ξένων Επενδυτών, όντας ο πρώτος μη ιταλικής καταγωγής μάνατζερ που καταλαμβάνει τη συγκεκριμένη θέση.
Η Επιτροπή έχει ως στόχο να έρθει σε επαφή τις ξένες εταιρείες - μέλη της Confindustria που επενδύουν ήδη στην Ιταλία, και να συζητήσει τις βιομηχανικές πολιτικές που απαιτούνται για την άρση των εμποδίων στην ανάπτυξη της ιταλικής αγορά. Αποτελείται από 25 στελέχη των πολυεθνικών που δραστηριοποιούνται στη χώρα και υποβάλει προτάσεις προς την κυβέρνηση ώστε να μπορεί να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ιταλικής οικονομίας. Ως κομμάτι της Confindustria, αντλεί το κύρος της και από την παράδοση που έχει διαμορφώσει ο Σύνδεσμος στη γείτονα χώρα.
Ο ιταλικός ΣΕΒ ιδρύθηκε το 1910 και σήμερα εκπροσωπεί πάνω από 126 χιλιάδες επιχειρήσεις κάθε μεγέθους, οι οποίες απασχολούν πάνω από 4,7 εκατομμύρια εργαζόμενους. Στην ιδιοκτησία του βρίσκεται η «Il Sole 24 Ore», η πιο σημαντική οικονομική ημερήσια ιταλική εφημερίδα και μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη με ημερήσια κυκλοφορία πάνω από 400.000 αντίτυπα.
Συνέντευξη στον Νίκο Τσίτσα
- Κύριε Παπαδημητρίου, πως αισθάνεται ένας Έλληνας manager ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Ιταλικών Βιομηχανιών και επικεφαλής της ομάδας ξένων επενδυτών στην Ιταλία;
Θαυμάσια! Στην Ιταλία όπως σε κάθε άλλη χώρα γίνεσαι αποδεκτός αν μιλάς τη γλώσσα τους, αν δείχνεις ενδιαφέρον για το περιβάλλον, αν είσαι διατεθειμένος να ασχοληθείς ουσιαστικά με θέματα που αφορούν φορείς όπως είναι ο Σύνδεσμος Ιταλών Βιομηχάνων. Οι Ιταλοί όπως και κάθε άλλος λαός εκτιμούν το σεβασμό που τους επιδεικνύεις. Η διατήρηση καλών και ουσιαστικών σχέσεων με όλους αποτελούν σημαντικό παράγοντα αποδοχής.
- Είστε ο πρώτος μη Ιταλός που αναλαμβάνει την Προεδρία της Επιτροπής ξένων Επενδυτών του Συλλόγου Ιταλικών Βιομηχανιών. Πως σας αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοί σας;
Η επιλογή μου στη συγκεκριμένη θέση έχει να κάνει με διάφορες παραμέτρους οι οποίες καθορίζουν την κουλτούρα των ιταλικών επιχειρήσεων. Η στρατηγική επιλογή του ΣΙΒ τοποθετώντας έναν ξένο στο προεδρείο τους, αποτελεί ένα παράθυρο στην παγκοσμιοποίηση. Πρέπει να γνωρίζετε ότι οι Ιταλοί κατανοούν απολύτως την έννοια της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Στην Ιταλία βρίσκονται οι μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες του κόσμου. Απασχολούν 850.000 Ιταλούς εργαζομένους και τζιράρουν 400 δισ. ευρώ κατά μέσο όρο ετησίως. Υπολογίζεται ότι δραστηριοποιούνται στην Ιταλία περίπου 7.000 ξένες επιχειρήσεις -εκ των οποίων οι 2.500 έχουν παραγωγικές εγκαταστάσεις- και συνολικά παράγουν το 6% του ΑΕΠ.
Απ΄ όλες τις απόψεις οι πολυεθνικές εταιρείες αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της οικονομίας και οι Ιταλοί αντιλαμβάνονται πλήρως τη σημασία του. Θεωρώ ως βασικό ρόλο μου να συντονίσω το διάλογο μεταξύ ξένων επενδυτών και φορέων της ιταλικής κοινωνίας.
- Τι αντιπροσωπεύει η επιλογή σας στη συγκεκριμένη θέση; Πιστεύετε ότι η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας έχει δημιουργήσει μια κατηγορία ανώτατων στελεχών τα οποία σκέφτονται, δρουν και εργάζονται πέρα από τα σύνορα της χώρας καταγωγής τους;
Η οικονομία κινείται πλέον με νόμους και ρυθμούς που ξεφεύγουν από την οπτική της τοπικής ή εθνικής αντιμετώπισης. Υπάρχουν στελέχη σήμερα που έχουν ζήσει σε διαφορετικά περιβάλλοντα, και είναι σε θέση να χειριστούν σύνθετα θέματα από πολλαπλές σκοπιές. Πάρα ταύτα, δεν θεωρώ ότι οι managers που είναι προϊόντα της παγκοσμιοποίησης είναι κατ΄ανάγκη καλύτεροι από τους υπόλοιπους συναδέλφους. Σε γενικές γραμμές η επαγγελματική δραστηριοποίηση εκτός των συνόρων της χώρας καταγωγής κάποιου στελέχους είναι ζήτημα επιλογής.
Προσωπικά, στα 42 χρόνια μου, μπορώ να πω ότι σχεδόν τη μισή ζωή μου έχω εργαστεί εκτός Ελλάδος σε διάφορες χώρες του κόσμου. Αυτό αποτελεί προσωπική επιλογή, η οποία προέκυψε χωρίς να την έχω προγραμματίσει, χωρίς να αποτελεί στόχο, αντίθετα προέκυψε μέσα από τη ζωή.
- Αναλάβατε κάποιες πρωτοβουλίες ως θεσμικό όργανο εκπροσώπησης των Ιταλικών επιχειρήσεων, στο πλαίσιο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης και ποιες είναι αυτές;
Κατ΄ αρχήν να σας πω ότι δεν έχω συναντήσει σε άλλη χώρα αντίστοιχη αποδοχή με την οποία περιβάλλεται ο Σύνδεσμος Ιταλικών Βιομηχανιών στο εσωτερικό της ιταλικής επικράτειας. Έχει 125.000 εταιρείες μέλη, εκ των οποίων το 98% είναι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Δεν εκπροσωπεί μόνο τις βιομηχανίες ή τις πολυεθνικές, αλλά τις ΜΜΕ που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ιταλικής οικονομίας. Κάθε Ιταλός αποδέχεται το Σύνδεσμο ως κοινωνικό εταίρο, ως μέλος της κοινωνίας της χώρας ο οποίος διαβουλεύεται με την κυβέρνηση. Αρχή του Συνδέσμου είναι να βρίσκεται «κοντά στην πολιτική και μακριά από τα κόμματα».
Σχετικά με την κρίση, ο Σύνδεσμος ανέλαβε ενεργό ρόλο από την αρχή της εμφάνισης του φαινομένου. Η οικονομία της Ιταλίας έχει υποστεί ένα τεράστιο σοκ. Μόνο το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2008 η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε κατά 8% και στους τομείς του επίπλου ή της αυτοκινητοβιομηχανίας παρατηρήθηκε υποχώρηση της τάξης του 20%. Έχουν αρχίσει οι απολύσεις και είμαστε ακόμη στην αρχή του φαινομένου. Οι πλέον απαισιόδοξοι φοβούνται ότι θα χαθούν περίπου 650.000 θέσεις εργασίας.
Ο τραπεζικός δανεισμός έχει μειωθεί δραματικά, ενώ το κράτος χρωστά στις επιχειρήσεις περίπου 70 δισ. ευρώ. Ο Σύνδεσμος ανέλαβε αμέσως δράση, έχοντας επικεντρώσει την πολιτική του σε συγκεκριμένα μέτρα. Πιέζει για την εξόφληση των οφειλών του δημοσίου προς τις επιχειρήσεις, έχει ζητήσει τη δημιουργία μέτρων τόνωσης της ζήτησης, διεκδικεί την άμεση ανάπτυξη του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων με την κατασκευή νέων δημοσίων έργων, συμβάλλει στην διαμόρφωση καινούργιας ενεργειακής πολικής στη χώρα η οποία -όπως όλα δείχνουν- θα μας κατευθύνει στην αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας και δίνει έμφαση στις ΜΜΕ επιχειρήσεις και την υποστήριξής τους. Επιπλέον διεκδικεί φοροαπαλλαγές για την έρευνα, μέτρο το οποίο μεσοπρόθεσμα θα ωθήσει προς την ανάπτυξη την ιταλική οικονομία και την ανταγωνιστικότητά της. Το ιταλικό κράτος έχει ένα τεράστιο έλλειμμα το οποίο αγγίζει το 107% του ΑΕΠ, μετά την εμφάνιση της κρίσης. Ο κρατικός τομέας είναι μεγάλος και πολυέξοδος.
- Ποιες είναι οι εκτιμήσεις του Συνδέσμου για τις συντονισμένες δράσεις που πρέπει να αναπτυχθούν σε κοινωνικό επίπεδο προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης;
Όπως και να μετρηθεί η σημερινή παγκόσμια κρίση, δεν την έχουμε ξαναδεί, και κανείς οικονομολόγος του ‘30 δε ζει σήμερα για να μπορέσει να τη συγκρίνει με την αντίστοιχη του ‘29. Κανείς δεν μπορεί να κάνει πρόβλεψη. Γνωρίζουμε ότι θα μειωθεί ο δανεισμός, πιθανότατα υπάρχει υπερβολική προσφορά αγαθών και είναι βέβαιο ότι θα χρειαστούν δομικές αναδιαρθρώσεις στις εθνικές οικονομίες αλλά και στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι. Δεν προβλέπω να «ξεμπλέκουμε» με εύκολες λύσεις μέσα στο 2009. Υπάρχουν πολλά σενάρια για το μέλλον της κρίσης αλλά δεν υπάρχουν σοβαρές προβλέψεις. Κανείς δεν γνωρίζει την ένταση και το βάθος της κρίσης, γι’αυτό και μία από τις προτεραιότητες του Ιταλικού Συνδέσμου Βιομηχάνων είναι να συνεργαστεί με την κυβέρνηση έτσι ώστε να ληφθούν μέτρα κοινωνικής συνοχής την στιγμή που αυξάνονται η ανεργία και οι κοινωνικές πιέσεις.
- Ποιοι είναι οι στόχοι που θα θέλατε να πετύχετε από τη θέση που κατέχετε; Υπάρχουν τελικά ευκαιρίες που αναδύονται μέσα από την κρίση;
Ως επαγγελματίας μου αρέσει να κάνω πράγματα που με εκφράζουν και θέλω να προσφέρω θετικά στους τομείς που ασχολούμαι. Στόχος μου στη συγκεκριμένη θέση είναι να συνεχιστεί ο διάλογος μεταξύ των ξένων επενδυτών και των φορέων της Ιταλίας η οποία είναι μια χώρα με εξαιρετικούς ανθρώπους και πολλές δυνατότητες ανάπτυξης. Αυτή η δύναμη ωθεί τη δράση μου. Η οικονομική κρίση δημιουργεί άγχος και απαισιοδοξία στους ανθρώπους. Για την ιταλική οικονομία θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικούς τομείς την έρευνα και την τεχνολογία στους οποίους δεν θα πρέπει να σταματήσει η συνεχής ανάπτυξή τους κατά τη διάρκεια της κρίσης. Αποτελούν ουσιαστικά τη βαριά βιομηχανία τη χώρας όπου αναμένεται μετά την κρίση, να συνεχίζουν να συνθέτουν το συγκριτικό πλεονέκτημα της ιταλικής οικονομίας.
Τέλος, θεωρώ ότι είναι σημαντικό να αναζητήσουμε με αισιοδοξία και προσοχή τις επιχειρηματικές, τις οικονομικές, τις θεσμικές ακόμα και τις προσωπικές ευκαιρίες που μπορεί να προκύψουν σε αυτή την κρίση.
Capital
Η επιτυχημένη θητεία του, τον οδήγησε στους κόλπους της Confindustria (ο Σύνδεσμος Ιταλικών Βιομηχανιών) όπου και του ανετέθη η προεδρία της Επιτροπής Ξένων Επενδυτών, όντας ο πρώτος μη ιταλικής καταγωγής μάνατζερ που καταλαμβάνει τη συγκεκριμένη θέση.
Η Επιτροπή έχει ως στόχο να έρθει σε επαφή τις ξένες εταιρείες - μέλη της Confindustria που επενδύουν ήδη στην Ιταλία, και να συζητήσει τις βιομηχανικές πολιτικές που απαιτούνται για την άρση των εμποδίων στην ανάπτυξη της ιταλικής αγορά. Αποτελείται από 25 στελέχη των πολυεθνικών που δραστηριοποιούνται στη χώρα και υποβάλει προτάσεις προς την κυβέρνηση ώστε να μπορεί να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ιταλικής οικονομίας. Ως κομμάτι της Confindustria, αντλεί το κύρος της και από την παράδοση που έχει διαμορφώσει ο Σύνδεσμος στη γείτονα χώρα.
Ο ιταλικός ΣΕΒ ιδρύθηκε το 1910 και σήμερα εκπροσωπεί πάνω από 126 χιλιάδες επιχειρήσεις κάθε μεγέθους, οι οποίες απασχολούν πάνω από 4,7 εκατομμύρια εργαζόμενους. Στην ιδιοκτησία του βρίσκεται η «Il Sole 24 Ore», η πιο σημαντική οικονομική ημερήσια ιταλική εφημερίδα και μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη με ημερήσια κυκλοφορία πάνω από 400.000 αντίτυπα.
Συνέντευξη στον Νίκο Τσίτσα
- Κύριε Παπαδημητρίου, πως αισθάνεται ένας Έλληνας manager ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Ιταλικών Βιομηχανιών και επικεφαλής της ομάδας ξένων επενδυτών στην Ιταλία;
Θαυμάσια! Στην Ιταλία όπως σε κάθε άλλη χώρα γίνεσαι αποδεκτός αν μιλάς τη γλώσσα τους, αν δείχνεις ενδιαφέρον για το περιβάλλον, αν είσαι διατεθειμένος να ασχοληθείς ουσιαστικά με θέματα που αφορούν φορείς όπως είναι ο Σύνδεσμος Ιταλών Βιομηχάνων. Οι Ιταλοί όπως και κάθε άλλος λαός εκτιμούν το σεβασμό που τους επιδεικνύεις. Η διατήρηση καλών και ουσιαστικών σχέσεων με όλους αποτελούν σημαντικό παράγοντα αποδοχής.
- Είστε ο πρώτος μη Ιταλός που αναλαμβάνει την Προεδρία της Επιτροπής ξένων Επενδυτών του Συλλόγου Ιταλικών Βιομηχανιών. Πως σας αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοί σας;
Η επιλογή μου στη συγκεκριμένη θέση έχει να κάνει με διάφορες παραμέτρους οι οποίες καθορίζουν την κουλτούρα των ιταλικών επιχειρήσεων. Η στρατηγική επιλογή του ΣΙΒ τοποθετώντας έναν ξένο στο προεδρείο τους, αποτελεί ένα παράθυρο στην παγκοσμιοποίηση. Πρέπει να γνωρίζετε ότι οι Ιταλοί κατανοούν απολύτως την έννοια της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Στην Ιταλία βρίσκονται οι μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες του κόσμου. Απασχολούν 850.000 Ιταλούς εργαζομένους και τζιράρουν 400 δισ. ευρώ κατά μέσο όρο ετησίως. Υπολογίζεται ότι δραστηριοποιούνται στην Ιταλία περίπου 7.000 ξένες επιχειρήσεις -εκ των οποίων οι 2.500 έχουν παραγωγικές εγκαταστάσεις- και συνολικά παράγουν το 6% του ΑΕΠ.
Απ΄ όλες τις απόψεις οι πολυεθνικές εταιρείες αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της οικονομίας και οι Ιταλοί αντιλαμβάνονται πλήρως τη σημασία του. Θεωρώ ως βασικό ρόλο μου να συντονίσω το διάλογο μεταξύ ξένων επενδυτών και φορέων της ιταλικής κοινωνίας.
- Τι αντιπροσωπεύει η επιλογή σας στη συγκεκριμένη θέση; Πιστεύετε ότι η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας έχει δημιουργήσει μια κατηγορία ανώτατων στελεχών τα οποία σκέφτονται, δρουν και εργάζονται πέρα από τα σύνορα της χώρας καταγωγής τους;
Η οικονομία κινείται πλέον με νόμους και ρυθμούς που ξεφεύγουν από την οπτική της τοπικής ή εθνικής αντιμετώπισης. Υπάρχουν στελέχη σήμερα που έχουν ζήσει σε διαφορετικά περιβάλλοντα, και είναι σε θέση να χειριστούν σύνθετα θέματα από πολλαπλές σκοπιές. Πάρα ταύτα, δεν θεωρώ ότι οι managers που είναι προϊόντα της παγκοσμιοποίησης είναι κατ΄ανάγκη καλύτεροι από τους υπόλοιπους συναδέλφους. Σε γενικές γραμμές η επαγγελματική δραστηριοποίηση εκτός των συνόρων της χώρας καταγωγής κάποιου στελέχους είναι ζήτημα επιλογής.
Προσωπικά, στα 42 χρόνια μου, μπορώ να πω ότι σχεδόν τη μισή ζωή μου έχω εργαστεί εκτός Ελλάδος σε διάφορες χώρες του κόσμου. Αυτό αποτελεί προσωπική επιλογή, η οποία προέκυψε χωρίς να την έχω προγραμματίσει, χωρίς να αποτελεί στόχο, αντίθετα προέκυψε μέσα από τη ζωή.
- Αναλάβατε κάποιες πρωτοβουλίες ως θεσμικό όργανο εκπροσώπησης των Ιταλικών επιχειρήσεων, στο πλαίσιο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης και ποιες είναι αυτές;
Κατ΄ αρχήν να σας πω ότι δεν έχω συναντήσει σε άλλη χώρα αντίστοιχη αποδοχή με την οποία περιβάλλεται ο Σύνδεσμος Ιταλικών Βιομηχανιών στο εσωτερικό της ιταλικής επικράτειας. Έχει 125.000 εταιρείες μέλη, εκ των οποίων το 98% είναι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Δεν εκπροσωπεί μόνο τις βιομηχανίες ή τις πολυεθνικές, αλλά τις ΜΜΕ που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ιταλικής οικονομίας. Κάθε Ιταλός αποδέχεται το Σύνδεσμο ως κοινωνικό εταίρο, ως μέλος της κοινωνίας της χώρας ο οποίος διαβουλεύεται με την κυβέρνηση. Αρχή του Συνδέσμου είναι να βρίσκεται «κοντά στην πολιτική και μακριά από τα κόμματα».
Σχετικά με την κρίση, ο Σύνδεσμος ανέλαβε ενεργό ρόλο από την αρχή της εμφάνισης του φαινομένου. Η οικονομία της Ιταλίας έχει υποστεί ένα τεράστιο σοκ. Μόνο το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2008 η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε κατά 8% και στους τομείς του επίπλου ή της αυτοκινητοβιομηχανίας παρατηρήθηκε υποχώρηση της τάξης του 20%. Έχουν αρχίσει οι απολύσεις και είμαστε ακόμη στην αρχή του φαινομένου. Οι πλέον απαισιόδοξοι φοβούνται ότι θα χαθούν περίπου 650.000 θέσεις εργασίας.
Ο τραπεζικός δανεισμός έχει μειωθεί δραματικά, ενώ το κράτος χρωστά στις επιχειρήσεις περίπου 70 δισ. ευρώ. Ο Σύνδεσμος ανέλαβε αμέσως δράση, έχοντας επικεντρώσει την πολιτική του σε συγκεκριμένα μέτρα. Πιέζει για την εξόφληση των οφειλών του δημοσίου προς τις επιχειρήσεις, έχει ζητήσει τη δημιουργία μέτρων τόνωσης της ζήτησης, διεκδικεί την άμεση ανάπτυξη του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων με την κατασκευή νέων δημοσίων έργων, συμβάλλει στην διαμόρφωση καινούργιας ενεργειακής πολικής στη χώρα η οποία -όπως όλα δείχνουν- θα μας κατευθύνει στην αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας και δίνει έμφαση στις ΜΜΕ επιχειρήσεις και την υποστήριξής τους. Επιπλέον διεκδικεί φοροαπαλλαγές για την έρευνα, μέτρο το οποίο μεσοπρόθεσμα θα ωθήσει προς την ανάπτυξη την ιταλική οικονομία και την ανταγωνιστικότητά της. Το ιταλικό κράτος έχει ένα τεράστιο έλλειμμα το οποίο αγγίζει το 107% του ΑΕΠ, μετά την εμφάνιση της κρίσης. Ο κρατικός τομέας είναι μεγάλος και πολυέξοδος.
- Ποιες είναι οι εκτιμήσεις του Συνδέσμου για τις συντονισμένες δράσεις που πρέπει να αναπτυχθούν σε κοινωνικό επίπεδο προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης;
Όπως και να μετρηθεί η σημερινή παγκόσμια κρίση, δεν την έχουμε ξαναδεί, και κανείς οικονομολόγος του ‘30 δε ζει σήμερα για να μπορέσει να τη συγκρίνει με την αντίστοιχη του ‘29. Κανείς δεν μπορεί να κάνει πρόβλεψη. Γνωρίζουμε ότι θα μειωθεί ο δανεισμός, πιθανότατα υπάρχει υπερβολική προσφορά αγαθών και είναι βέβαιο ότι θα χρειαστούν δομικές αναδιαρθρώσεις στις εθνικές οικονομίες αλλά και στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι. Δεν προβλέπω να «ξεμπλέκουμε» με εύκολες λύσεις μέσα στο 2009. Υπάρχουν πολλά σενάρια για το μέλλον της κρίσης αλλά δεν υπάρχουν σοβαρές προβλέψεις. Κανείς δεν γνωρίζει την ένταση και το βάθος της κρίσης, γι’αυτό και μία από τις προτεραιότητες του Ιταλικού Συνδέσμου Βιομηχάνων είναι να συνεργαστεί με την κυβέρνηση έτσι ώστε να ληφθούν μέτρα κοινωνικής συνοχής την στιγμή που αυξάνονται η ανεργία και οι κοινωνικές πιέσεις.
- Ποιοι είναι οι στόχοι που θα θέλατε να πετύχετε από τη θέση που κατέχετε; Υπάρχουν τελικά ευκαιρίες που αναδύονται μέσα από την κρίση;
Ως επαγγελματίας μου αρέσει να κάνω πράγματα που με εκφράζουν και θέλω να προσφέρω θετικά στους τομείς που ασχολούμαι. Στόχος μου στη συγκεκριμένη θέση είναι να συνεχιστεί ο διάλογος μεταξύ των ξένων επενδυτών και των φορέων της Ιταλίας η οποία είναι μια χώρα με εξαιρετικούς ανθρώπους και πολλές δυνατότητες ανάπτυξης. Αυτή η δύναμη ωθεί τη δράση μου. Η οικονομική κρίση δημιουργεί άγχος και απαισιοδοξία στους ανθρώπους. Για την ιταλική οικονομία θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικούς τομείς την έρευνα και την τεχνολογία στους οποίους δεν θα πρέπει να σταματήσει η συνεχής ανάπτυξή τους κατά τη διάρκεια της κρίσης. Αποτελούν ουσιαστικά τη βαριά βιομηχανία τη χώρας όπου αναμένεται μετά την κρίση, να συνεχίζουν να συνθέτουν το συγκριτικό πλεονέκτημα της ιταλικής οικονομίας.
Τέλος, θεωρώ ότι είναι σημαντικό να αναζητήσουμε με αισιοδοξία και προσοχή τις επιχειρηματικές, τις οικονομικές, τις θεσμικές ακόμα και τις προσωπικές ευκαιρίες που μπορεί να προκύψουν σε αυτή την κρίση.
Capital
Ακάλυπτη "καλπάζει" η αγορά
H αγορά εξακολουθεί να στενάζει από την έλλειψη ρευστούΣυνθήκες διαρκούς ασφυξίας στην αγορά διαμορφώνουν η συνεχιζόμενη "έκρηξη" ακάλυπτων επιταγών στη χώρα μας σε συνδυασμό με την πτώση στη χορήγηση δανείων προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά, αλλά και τη συρρίκνωση της απασχόλησης στην ευρωζώνη.
Σύμφωνα με τον "Τειρεσία", οι ακάλυπτες επιταγές το μήνα Φεβρουάριο κατέγραψαν αύξηση κατά 230% και ανήλθαν σε 222 εκατομμύρια ευρώ, ενώ από την αρχή του 2009 οι ακάλυπτες επιταγές και οι απλήρωτες συναλλαγματικές ξεπέρασαν τα 490 εκατομμύρια ευρώ.Την ίδια ώρα, τα στοιχεία της Τράπεζας ης Ελλάδος τον Ιανουάριο καταγράφουν κατακόρυφη πτώση στη χορήγηση νέων δανείων προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά, καθώς ο συνολικό ρυθμός πιστωτικής επέκτασης υποχώρησε στο 15,1% από 16,4% το Δεκέμβριο.
Κάθετη πτώση εμφανίζουν και οι εκταμιεύσεις στεγαστικών δανείων, καθώς ο ρυθμός χορήγησής τους έπεσε στο 10,6% από 21,4 που ήταν πριν από ένα χρόνο. Συνολικά νοικοκυριά και επιχειρήσεις χρωστούν στις τράπεζες 250 δισ. ευρώ.
Εξειδίκευση των μέτρων
Τέλος, στο 1,2% διαμορφώθηκε το Φεβρουάριο το ετήσιο ποσοστό του πληθωρισμού στην ευρωζώνη από 1,1% που ήταν τον Ιανουάριο και από 3,3% που ήταν ένα χρόνο πριν. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γιούροστατ, η απασχόληση συρρικνώθηκε κατά δεύτερο στη σειρά τρίμηνο ( Οκτώβριος – Δεκέμβριος) υποχωρώντας κατά 0,3% ή κατά 453.000 εργαζόμενους.Πάντως, αισιόδοξος για την οικονομική κρίση εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Κεντρικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Ο Μπεν Μπερνάκι δήλωσε πως η ύφεση στις ΗΠΑ θα τερματιστεί στο τέλος του 2009 και πως η ανάκαμψη θα αρχίσει από το 2010 και διαβεβαίωσε πως ο κίνδυνος μίας μεγάλης ύφεσης, όπως εκείνη του 1929, είναι πλέον απομακρυσμένος.
Συνθήκες διαρκούς ασφυξίας
Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κων/νος Μίχαλος, με επιστολή του προς τον υπουργό Δικαιοσύνης, κατέθεσε έξι προτάσεις για την επιβίωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο κατάρρευσης λόγω της οικονομικής κρίσης. Μεταξύ άλλων, το ΕΒΕΑ προτείνει διπλασιασμό από ένα σε δύο έτη της περιόδου χάριτος για την καταβολή των απαιτήσεων των πιστωτών καθώς και διατήρηση της ισχύουσας δυνατότητας προσωρινής αναστολής κατασχέσεων και διώξεων για το διάστημα εξέτασης του σχεδίου προς επικύρωσή του.
Από την πλευρά της η ΓΣΕΕ επανέρχεται στο θέμα της ανεργίας και υποστηρίζει ότι τα ποσοστά είναι διπλάσια απ΄ αυτά που καταγράφει η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία.
Όπως είπε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Γιάννης Παναγόπουλος κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου της ΓΣΕΕ, "ο κοινωνικός διάλογος δεν είναι παυσίπονο και την κρίση δεν πρόκειται να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι". Τα συνδικάτα ετοιμάζουν δυναμικές κινητοποιήσεις καταγγέλλοντας την εργοδοτική αυθαιρεσία με αφορμή την απόφαση της "Αμέρικαν Εξπρές" να διακόψει τις εργασίες της στην Ελλάδα με αποτέλεσμα την απόλυση 68 υπαλλήλων.
Υπενθυμίζοντας την πρόταση του πρωθυπουργού για πολιτική συναίνεση για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος δήλωσε ότι "όλοι μας έχουμε υποχρέωση να συνδράμουμε στην κοινή προσπάθεια για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες της διεθνούς οικονομικής κρίσης".
Για τα μέτρα που προσανατολίζεται να πάρει η κυβέρνηση, ενόψει και της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, ο κ. Αντώναρος δήλωσε πως δεν έχει κάτι προς ανακοίνωση και δεν πρόκειται να επιβεβαιώσει όσα γράφονται, με ευφάνταστο τρόπο, στα ΜΜΕ.
Μετά τη συνάντησή του στη Φρανκφούρτη με τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο της ΕΚΤ ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς κ. Γιώργος Παπανδρέου τόνισε ότι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι καθοριστικός για την αντιμετώπιση της κρίσης και τόνισε ότι οι σοσιαλιστές και οι σοσιαλδημοκράτες έχουν προτάσεις για την έξοδο από την κρίση και ενόψει της Συνόδου του G20, στο Λονδίνο.
Υπενθυμίζοντας τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Παπανδρέου είπε χαρακτηριστικά ότι δε θα πρέπει να μείνουμε στις περιοριστικές πολιτικές, αλλά να επενδύσουμε στην "πράσινη" ανάπτυξη και την ανάπτυξη των υποδομών.
Σύμφωνα με τον "Τειρεσία", οι ακάλυπτες επιταγές το μήνα Φεβρουάριο κατέγραψαν αύξηση κατά 230% και ανήλθαν σε 222 εκατομμύρια ευρώ, ενώ από την αρχή του 2009 οι ακάλυπτες επιταγές και οι απλήρωτες συναλλαγματικές ξεπέρασαν τα 490 εκατομμύρια ευρώ.Την ίδια ώρα, τα στοιχεία της Τράπεζας ης Ελλάδος τον Ιανουάριο καταγράφουν κατακόρυφη πτώση στη χορήγηση νέων δανείων προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά, καθώς ο συνολικό ρυθμός πιστωτικής επέκτασης υποχώρησε στο 15,1% από 16,4% το Δεκέμβριο.
Κάθετη πτώση εμφανίζουν και οι εκταμιεύσεις στεγαστικών δανείων, καθώς ο ρυθμός χορήγησής τους έπεσε στο 10,6% από 21,4 που ήταν πριν από ένα χρόνο. Συνολικά νοικοκυριά και επιχειρήσεις χρωστούν στις τράπεζες 250 δισ. ευρώ.
Εξειδίκευση των μέτρων
Τέλος, στο 1,2% διαμορφώθηκε το Φεβρουάριο το ετήσιο ποσοστό του πληθωρισμού στην ευρωζώνη από 1,1% που ήταν τον Ιανουάριο και από 3,3% που ήταν ένα χρόνο πριν. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γιούροστατ, η απασχόληση συρρικνώθηκε κατά δεύτερο στη σειρά τρίμηνο ( Οκτώβριος – Δεκέμβριος) υποχωρώντας κατά 0,3% ή κατά 453.000 εργαζόμενους.Πάντως, αισιόδοξος για την οικονομική κρίση εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Κεντρικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Ο Μπεν Μπερνάκι δήλωσε πως η ύφεση στις ΗΠΑ θα τερματιστεί στο τέλος του 2009 και πως η ανάκαμψη θα αρχίσει από το 2010 και διαβεβαίωσε πως ο κίνδυνος μίας μεγάλης ύφεσης, όπως εκείνη του 1929, είναι πλέον απομακρυσμένος.
Συνθήκες διαρκούς ασφυξίας
Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κων/νος Μίχαλος, με επιστολή του προς τον υπουργό Δικαιοσύνης, κατέθεσε έξι προτάσεις για την επιβίωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο κατάρρευσης λόγω της οικονομικής κρίσης. Μεταξύ άλλων, το ΕΒΕΑ προτείνει διπλασιασμό από ένα σε δύο έτη της περιόδου χάριτος για την καταβολή των απαιτήσεων των πιστωτών καθώς και διατήρηση της ισχύουσας δυνατότητας προσωρινής αναστολής κατασχέσεων και διώξεων για το διάστημα εξέτασης του σχεδίου προς επικύρωσή του.
Από την πλευρά της η ΓΣΕΕ επανέρχεται στο θέμα της ανεργίας και υποστηρίζει ότι τα ποσοστά είναι διπλάσια απ΄ αυτά που καταγράφει η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία.
Όπως είπε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Γιάννης Παναγόπουλος κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου της ΓΣΕΕ, "ο κοινωνικός διάλογος δεν είναι παυσίπονο και την κρίση δεν πρόκειται να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι". Τα συνδικάτα ετοιμάζουν δυναμικές κινητοποιήσεις καταγγέλλοντας την εργοδοτική αυθαιρεσία με αφορμή την απόφαση της "Αμέρικαν Εξπρές" να διακόψει τις εργασίες της στην Ελλάδα με αποτέλεσμα την απόλυση 68 υπαλλήλων.
Υπενθυμίζοντας την πρόταση του πρωθυπουργού για πολιτική συναίνεση για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος δήλωσε ότι "όλοι μας έχουμε υποχρέωση να συνδράμουμε στην κοινή προσπάθεια για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες της διεθνούς οικονομικής κρίσης".
Για τα μέτρα που προσανατολίζεται να πάρει η κυβέρνηση, ενόψει και της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, ο κ. Αντώναρος δήλωσε πως δεν έχει κάτι προς ανακοίνωση και δεν πρόκειται να επιβεβαιώσει όσα γράφονται, με ευφάνταστο τρόπο, στα ΜΜΕ.
Μετά τη συνάντησή του στη Φρανκφούρτη με τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο της ΕΚΤ ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς κ. Γιώργος Παπανδρέου τόνισε ότι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι καθοριστικός για την αντιμετώπιση της κρίσης και τόνισε ότι οι σοσιαλιστές και οι σοσιαλδημοκράτες έχουν προτάσεις για την έξοδο από την κρίση και ενόψει της Συνόδου του G20, στο Λονδίνο.
Υπενθυμίζοντας τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Παπανδρέου είπε χαρακτηριστικά ότι δε θα πρέπει να μείνουμε στις περιοριστικές πολιτικές, αλλά να επενδύσουμε στην "πράσινη" ανάπτυξη και την ανάπτυξη των υποδομών.
Ε.Β.Ε. Δράμας - Επιχειρηματική αποστολή στο Κόσοβο.
Δράμα 17 Μαρτίου 2009
Αρ.πρωτ.2466
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Επιμελητήριο Δράμας ενημερώνει τα μέλη του ότι με πρωτοβουλία του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων Βορείου Ελλάδος του Υπουργείου Εξωτερικών, προγραμματίζεται επιχειρηματική αποστολή στο Κόσσοβο από 6 έως 7 Απριλίου 2009. Οι τομείς στους οποίους θα διεξαχθούν οι επιχειρηματικές συναντήσεις στην Πρίστινα ύστερα από έρευνα του Γραφείου είναι :
1. Τρόφιμα – Ποτά
2. Δομικά υλικά & Κατασκευές
3. Ηλεκτρικές συσκευές και ηλεκτρολογικό υλικό
4. Φαρμακευτικά και καλλυντικά
5. Είδη προσωπικής υγιεινής
Το πρόγραμμα της αποστολής περιλαμβάνει αναχώρηση οδικώς από τη Θεσσαλονίκη τη Δευτέρα 6 Απριλίου και επιστροφή την Τρίτη 7 Απριλίου. Οι επιχειρηματικές επαφές θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 7 Απριλίου. Το κόστος συμμετοχής ανέρχεται σε 150ευρώ/άτομο και δεν περιλαμβάνει το κόστος διαμονής και τυχόν προσωπικά έξοδα.
Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στην κα. Ευτυχία Χριστάκη (ΣΕΒΕ) τηλ. 2310535333 fax: 2310543232, e-mail: ex@seve.gr
Για το Επιμελητήριο Δράμας
Αρ.πρωτ.2466
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Επιμελητήριο Δράμας ενημερώνει τα μέλη του ότι με πρωτοβουλία του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων Βορείου Ελλάδος του Υπουργείου Εξωτερικών, προγραμματίζεται επιχειρηματική αποστολή στο Κόσσοβο από 6 έως 7 Απριλίου 2009. Οι τομείς στους οποίους θα διεξαχθούν οι επιχειρηματικές συναντήσεις στην Πρίστινα ύστερα από έρευνα του Γραφείου είναι :
1. Τρόφιμα – Ποτά
2. Δομικά υλικά & Κατασκευές
3. Ηλεκτρικές συσκευές και ηλεκτρολογικό υλικό
4. Φαρμακευτικά και καλλυντικά
5. Είδη προσωπικής υγιεινής
Το πρόγραμμα της αποστολής περιλαμβάνει αναχώρηση οδικώς από τη Θεσσαλονίκη τη Δευτέρα 6 Απριλίου και επιστροφή την Τρίτη 7 Απριλίου. Οι επιχειρηματικές επαφές θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 7 Απριλίου. Το κόστος συμμετοχής ανέρχεται σε 150ευρώ/άτομο και δεν περιλαμβάνει το κόστος διαμονής και τυχόν προσωπικά έξοδα.
Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στην κα. Ευτυχία Χριστάκη (ΣΕΒΕ) τηλ. 2310535333 fax: 2310543232, e-mail: ex@seve.gr
Για το Επιμελητήριο Δράμας
Επιστολή του Επιμελητηρίου Δράμας στον Υπουργό Οικονομίας & Οικονομικών
Δράμα 16 Μαρτίου 2009
Αρ. Πρωτ. 2448
Προς
τον Υπουργό Οικονομίας & Οικονομικών
κύριο Ιωάννη Παπαθανασίου
κοινοποίηση:
- Υπουργό Ανάπτυξης
κύριο Κωστή Χατζηδάκη
- Υπουργό απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας
κυρία Φάνη Πάλλη – Πετραλιά
- Υφυπουργό Οικονομίας & Οικονομικών
κύριο Νικόλαο Λέγκα
- Πρόεδρο ΤΕΜΠΜΕ
κύριο Νίκο Δομένικο
- ΠΑΣΟΚ
- Ν.Δ
Κύριε Υπουργέ,
γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα μας, ότι η κρίση που διέρχεται σήμερα η παγκόσμια επιχειρηματική κοινότητα, είναι η χειρότερη όλων των εποχών. Γνωρίζετε επίσης ότι η κρίση αυτή χειροτερεύει περισσότερο την κατάσταση σε περιφέρειες που ήδη ήταν σε ύφεση και μαρασμό όπως ο Ν.Δράμας, ο οποίος βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας με μέσο κατά κεφαλή εισόδημα 54% του κάθε μέσου πολίτη της Ε.Ε.
Ως εκ τούτου γνωρίζετε πολύ καλά ότι οριζόντια μέτρα αντιμετώπισης της κατάστασης που εφαρμόζονται σε όλη την επικράτεια με τις ίδιες προϋποθέσεις, δεν είναι αποτελεσματικά σε περιοχές όπως ο Ν.Δράμας. Δεν μπορεί δηλαδή η περιοχή μας να έχει επιχειρήσεις με τρία χρόνια συνεχόμενης κερδοφορίας όταν ο Νομός είναι στην 49η θέση του συνόλου των νομών της χώρας, αντίθετα μετά βίας προσπαθούν να επιβιώσουν τριτογενείς επιχειρήσεις.
Άρα θα πρέπει άμεσα να αποφασίσετε την τροποποίηση του καθεστώτος και των προϋποθέσεων που εφαρμόζονται για την παροχή εγγύησης από το ΤΕΜΠΜΕ και προτείνουμε:
Να μην ισχύει η προϋπόθεση των τριών συνεχόμενων ετών κερδοφορίας αλλά «τουλάχιστον ένα έτος»
Να γίνει κατανομή ανά Περιφέρεια του ποσού που προορίζεται για τις εγγυήσεις αλλιώς τα χρήματα θα πάνε όλα σε ατομικές κυρίως επιχειρήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Να γίνει έλεγχος και να δοθούν στην δημοσιότητα σε ποιους πήγαν μέχρι σήμερα τα 2 δις € που ανακοινώθηκαν.
Να γίνει έλεγχος πόσοι Συμβολαιογράφοι, Δικηγόροι, Μηχανικοί, Φαρμακοποιοί κλπ έχουν πάρει άτοκα χρηματοδότηση με την εγγύηση του ΤΕΜΠΜΕ και τα χρήματα τα έκαναν προθεσμιακές καταθέσεις.
Κύριε υπουργέ,
θα πρέπει άμεσα να λάβετε υπόψη σας τις προτάσεις των φορέων που εκπροσωπούν την επιχειρηματικότητα τοπικά και να αποφασίσετε μέτρα πριν την ολική καταστροφή της Ελληνικής Περιφέρειας.
Τα μέτρα πρέπει να είναι γενναία για να αλλάξει το επιχειρηματικό κλίμα και η ψυχολογία των καταναλωτών και για αυτό προτείνουμε:
Την άμεση και χωρίς κόστος παράταση καταβολής της δόσης της 30/6/09 που απορρέει από τις ΚΥΑ 2/18875/0025/19.4.2006 και 2/77510/0025/16.1.2009 για πέντε (5) χρόνια με κεφαλαιοποίηση των τόκων μέχρι σήμερα.
Την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των παραπάνω ρυθμίσεων αντίστοιχα κατά πέντε (5) χρόνια. (χωρίς κόστος)
Την επιμήκυνση του χρόνου επιδότηση των τόκων για πέντε (5) χρόνια και σε ποσοστό 100% με κάλυψη του ποσού από τον λογαριασμό 128/75 που προορίζεται για τις επιχειρήσεις.
Την μείωση με μερική διαγραφή των υποχρεώσεων προς τις Τράπεζες, με την ταυτόχρονη δέσμευση των επιχειρήσεων για μηδενικές απολύσεις για μια τριετία, κάνοντας χρήση των άρθρων 87 & 88 της Συνθήκης της Ε.Κ της Ρώμης.
Ενίσχυση του κόστους μισθοδοσίας των υφιστάμενων θέσεων εργασίας κατά 25% στις περιοχές που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας (60% του μ.ο της Ε.Ε).
Άμεση ρύθμιση με περίοδο χάριτος δύο (2) ετών όλων των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τα ταμεία με 100% παραγραφή των προσαυξήσεων, συμπεριλαμβανομένων και παλαιών ρυθμίσεων και εξόφληση σε 120 δόσεις.
Εξόφληση όλων των υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις άμεσα και κυρίως αυτές που αφορούν επενδύσεις (Αναπτυξιακός – Προγράμματα Ε.Ε κλπ), επιστροφής ΦΠΑ και επιδοτήσεις κόστους μισθοδοσίας που εκκρεμούν από το 2007.
Κύριε Υπουργέ,
ίσως τα παραπάνω προτεινόμενα μέτρα σας δώσουν την εντύπωση ότι είναι υπερβολικά, να είστε σίγουρος όμως ότι αν δεν τα αποφασίσετε άμεσα και στο σύνολό τους σήμερα, θα αναγκαστείτε από τις διαρκείς εξελίξεις να τα λάβετε., αλλά η καθυστέρηση πρώτον δεν θα βρει τον ίδιο αριθμό επιχειρήσεων, γιατί θα έχουν κλείσει πολλές και φυσικά η βοήθεια, η στήριξη, αλλά κυρίως η αποτελεσματικότητα, θα είναι πολύ μικρότερη από ότι η έγκαιρη αντιμετώπιση που απαιτείται σήμερα.
Κύριε Υπουργέ, το αύριο είναι αργά!
Με εκτίμηση
Ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου
Κυριάκος Μ.Χαρακίδης
Αρ. Πρωτ. 2448
Προς
τον Υπουργό Οικονομίας & Οικονομικών
κύριο Ιωάννη Παπαθανασίου
κοινοποίηση:
- Υπουργό Ανάπτυξης
κύριο Κωστή Χατζηδάκη
- Υπουργό απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας
κυρία Φάνη Πάλλη – Πετραλιά
- Υφυπουργό Οικονομίας & Οικονομικών
κύριο Νικόλαο Λέγκα
- Πρόεδρο ΤΕΜΠΜΕ
κύριο Νίκο Δομένικο
- ΠΑΣΟΚ
- Ν.Δ
Κύριε Υπουργέ,
γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα μας, ότι η κρίση που διέρχεται σήμερα η παγκόσμια επιχειρηματική κοινότητα, είναι η χειρότερη όλων των εποχών. Γνωρίζετε επίσης ότι η κρίση αυτή χειροτερεύει περισσότερο την κατάσταση σε περιφέρειες που ήδη ήταν σε ύφεση και μαρασμό όπως ο Ν.Δράμας, ο οποίος βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας με μέσο κατά κεφαλή εισόδημα 54% του κάθε μέσου πολίτη της Ε.Ε.
Ως εκ τούτου γνωρίζετε πολύ καλά ότι οριζόντια μέτρα αντιμετώπισης της κατάστασης που εφαρμόζονται σε όλη την επικράτεια με τις ίδιες προϋποθέσεις, δεν είναι αποτελεσματικά σε περιοχές όπως ο Ν.Δράμας. Δεν μπορεί δηλαδή η περιοχή μας να έχει επιχειρήσεις με τρία χρόνια συνεχόμενης κερδοφορίας όταν ο Νομός είναι στην 49η θέση του συνόλου των νομών της χώρας, αντίθετα μετά βίας προσπαθούν να επιβιώσουν τριτογενείς επιχειρήσεις.
Άρα θα πρέπει άμεσα να αποφασίσετε την τροποποίηση του καθεστώτος και των προϋποθέσεων που εφαρμόζονται για την παροχή εγγύησης από το ΤΕΜΠΜΕ και προτείνουμε:
Να μην ισχύει η προϋπόθεση των τριών συνεχόμενων ετών κερδοφορίας αλλά «τουλάχιστον ένα έτος»
Να γίνει κατανομή ανά Περιφέρεια του ποσού που προορίζεται για τις εγγυήσεις αλλιώς τα χρήματα θα πάνε όλα σε ατομικές κυρίως επιχειρήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Να γίνει έλεγχος και να δοθούν στην δημοσιότητα σε ποιους πήγαν μέχρι σήμερα τα 2 δις € που ανακοινώθηκαν.
Να γίνει έλεγχος πόσοι Συμβολαιογράφοι, Δικηγόροι, Μηχανικοί, Φαρμακοποιοί κλπ έχουν πάρει άτοκα χρηματοδότηση με την εγγύηση του ΤΕΜΠΜΕ και τα χρήματα τα έκαναν προθεσμιακές καταθέσεις.
Κύριε υπουργέ,
θα πρέπει άμεσα να λάβετε υπόψη σας τις προτάσεις των φορέων που εκπροσωπούν την επιχειρηματικότητα τοπικά και να αποφασίσετε μέτρα πριν την ολική καταστροφή της Ελληνικής Περιφέρειας.
Τα μέτρα πρέπει να είναι γενναία για να αλλάξει το επιχειρηματικό κλίμα και η ψυχολογία των καταναλωτών και για αυτό προτείνουμε:
Την άμεση και χωρίς κόστος παράταση καταβολής της δόσης της 30/6/09 που απορρέει από τις ΚΥΑ 2/18875/0025/19.4.2006 και 2/77510/0025/16.1.2009 για πέντε (5) χρόνια με κεφαλαιοποίηση των τόκων μέχρι σήμερα.
Την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των παραπάνω ρυθμίσεων αντίστοιχα κατά πέντε (5) χρόνια. (χωρίς κόστος)
Την επιμήκυνση του χρόνου επιδότηση των τόκων για πέντε (5) χρόνια και σε ποσοστό 100% με κάλυψη του ποσού από τον λογαριασμό 128/75 που προορίζεται για τις επιχειρήσεις.
Την μείωση με μερική διαγραφή των υποχρεώσεων προς τις Τράπεζες, με την ταυτόχρονη δέσμευση των επιχειρήσεων για μηδενικές απολύσεις για μια τριετία, κάνοντας χρήση των άρθρων 87 & 88 της Συνθήκης της Ε.Κ της Ρώμης.
Ενίσχυση του κόστους μισθοδοσίας των υφιστάμενων θέσεων εργασίας κατά 25% στις περιοχές που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας (60% του μ.ο της Ε.Ε).
Άμεση ρύθμιση με περίοδο χάριτος δύο (2) ετών όλων των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τα ταμεία με 100% παραγραφή των προσαυξήσεων, συμπεριλαμβανομένων και παλαιών ρυθμίσεων και εξόφληση σε 120 δόσεις.
Εξόφληση όλων των υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις άμεσα και κυρίως αυτές που αφορούν επενδύσεις (Αναπτυξιακός – Προγράμματα Ε.Ε κλπ), επιστροφής ΦΠΑ και επιδοτήσεις κόστους μισθοδοσίας που εκκρεμούν από το 2007.
Κύριε Υπουργέ,
ίσως τα παραπάνω προτεινόμενα μέτρα σας δώσουν την εντύπωση ότι είναι υπερβολικά, να είστε σίγουρος όμως ότι αν δεν τα αποφασίσετε άμεσα και στο σύνολό τους σήμερα, θα αναγκαστείτε από τις διαρκείς εξελίξεις να τα λάβετε., αλλά η καθυστέρηση πρώτον δεν θα βρει τον ίδιο αριθμό επιχειρήσεων, γιατί θα έχουν κλείσει πολλές και φυσικά η βοήθεια, η στήριξη, αλλά κυρίως η αποτελεσματικότητα, θα είναι πολύ μικρότερη από ότι η έγκαιρη αντιμετώπιση που απαιτείται σήμερα.
Κύριε Υπουργέ, το αύριο είναι αργά!
Με εκτίμηση
Ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου
Κυριάκος Μ.Χαρακίδης
Την Κυριακή 22 Μαρτίου 2009 ο Διαγωνισμός Μαθηματικών - Φυσικής "ΒΑΣΙΛΗΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ"
Την Κυριακή 22 Μαρτίου 2009 και ώρα 09:30, θα πραγματοποιηθεί ο ετήσιος Διαγωνισμός Μαθηματικών και Φυσικής στην μνήμη του Βασίλη Ξανθόπουλου.
Ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στο 1ο Λύκειο Δράμας και μπορούν να συμμετέχουν μαθητές των 3 τάξεων των Λυκείων του Νομού.
Λίγα λόγια για τον Βασίλη Ξανθόπουλο:
Γεννήθηκε στη Δράμα το 1951 και τελείωσε το Λύκειο το 1969.
Πτυχιούχος μαθηματικός του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1973 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Chicago όπου πήρε πτυχία Masters (1976), PH.D. (1978) στη Φυσική. Δίδαξε στα πανεπιστήμια Montana S.U., Syracuse, Harvard, Chicago και στο ινστιτούτο Max Plank.
Διετέλεσε επιμελητής Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1980-82) και εκλέχτηκε καθηγητής και πρόεδρος του Φυσικού τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Ερευνητικά ασχολήθηκε με θέματα της Γενικής Θεωρίας Σχετικότητας και Μαθηματικής Φυσικής. Από τις κυριότερες του συνεισφορές του είναι η ανάπτυξη μεθόδων λύσης των εξισώσεων Einstein. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει πάνω από 60 πρωτότυπες εργασίες και πάνω από 200 κριτικές εργασιών άλλων επιστημόνων.
Δολοφονήθηκε στις 27/11/1990 ενώ δίδασκε σε ερευνητικό σεμινάριο ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Απο το 1992 διεξάγεται στο 1ο Λύκειο Δράμας διαγωνισμός στη Φυσική και τα Μαθηματικά για τους μαθητές των τριών τάξεων των Λυκείων όλου του Νομού. Συνδιοργανώνεται απο τον Δήμο Δράμας και τον Σύλλογο Θετικών Επιστημόνων Δράμας.
Απο την πρώτη χρονιά ο Δήμος θεσμοθέτησε χρηματικά βραβεία για τους πρώτους κάθε τάξης.
Τα έτη 1998,1999 μετα απο ενέργειες του Συλλόγου θετικών Επιστημόνων επετεύχθη η αποστολή ενός αγοριού και ενός κοριτσιού απο τουs βραβευθέντες στο International Camp of Alabama όπου παρακολούθησαν και συμμετείχαν σε εκπαίδευση αστροναυτών (1998: Γεωργιάδης Γεώργιος, Κοσμίδου Βασιλική 1999: Ματσούκας Θεοφάνης,Τσοτσόλη Έλλη).
Απο το έτος 1998 απονέμεται χρηματικό βραβείο, στον μαθητή που θα συγκεντρώσει την υψηλότερη βαθμολογία, απο τον κ. Δημοσθένη Τενεκετζή καθηγητή του Πανεπιστημίου του Michigan συμμαθητή και επιστήθιου φίλου του Β. Ξανθόπουλου.
Για πρώτη φορά απο το 2001 η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δράμας καθιέρωσε υποτροφία για έναν απο του πρώτους της Γ΄λυκείου με την προϋπόθεση να εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο.
Δραμινά Νέα
Ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στο 1ο Λύκειο Δράμας και μπορούν να συμμετέχουν μαθητές των 3 τάξεων των Λυκείων του Νομού.
Λίγα λόγια για τον Βασίλη Ξανθόπουλο:
Γεννήθηκε στη Δράμα το 1951 και τελείωσε το Λύκειο το 1969.
Πτυχιούχος μαθηματικός του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1973 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Chicago όπου πήρε πτυχία Masters (1976), PH.D. (1978) στη Φυσική. Δίδαξε στα πανεπιστήμια Montana S.U., Syracuse, Harvard, Chicago και στο ινστιτούτο Max Plank.
Διετέλεσε επιμελητής Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1980-82) και εκλέχτηκε καθηγητής και πρόεδρος του Φυσικού τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Ερευνητικά ασχολήθηκε με θέματα της Γενικής Θεωρίας Σχετικότητας και Μαθηματικής Φυσικής. Από τις κυριότερες του συνεισφορές του είναι η ανάπτυξη μεθόδων λύσης των εξισώσεων Einstein. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει πάνω από 60 πρωτότυπες εργασίες και πάνω από 200 κριτικές εργασιών άλλων επιστημόνων.
Δολοφονήθηκε στις 27/11/1990 ενώ δίδασκε σε ερευνητικό σεμινάριο ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Απο το 1992 διεξάγεται στο 1ο Λύκειο Δράμας διαγωνισμός στη Φυσική και τα Μαθηματικά για τους μαθητές των τριών τάξεων των Λυκείων όλου του Νομού. Συνδιοργανώνεται απο τον Δήμο Δράμας και τον Σύλλογο Θετικών Επιστημόνων Δράμας.
Απο την πρώτη χρονιά ο Δήμος θεσμοθέτησε χρηματικά βραβεία για τους πρώτους κάθε τάξης.
Τα έτη 1998,1999 μετα απο ενέργειες του Συλλόγου θετικών Επιστημόνων επετεύχθη η αποστολή ενός αγοριού και ενός κοριτσιού απο τουs βραβευθέντες στο International Camp of Alabama όπου παρακολούθησαν και συμμετείχαν σε εκπαίδευση αστροναυτών (1998: Γεωργιάδης Γεώργιος, Κοσμίδου Βασιλική 1999: Ματσούκας Θεοφάνης,Τσοτσόλη Έλλη).
Απο το έτος 1998 απονέμεται χρηματικό βραβείο, στον μαθητή που θα συγκεντρώσει την υψηλότερη βαθμολογία, απο τον κ. Δημοσθένη Τενεκετζή καθηγητή του Πανεπιστημίου του Michigan συμμαθητή και επιστήθιου φίλου του Β. Ξανθόπουλου.
Για πρώτη φορά απο το 2001 η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δράμας καθιέρωσε υποτροφία για έναν απο του πρώτους της Γ΄λυκείου με την προϋπόθεση να εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο.
Δραμινά Νέα
"Πως μας βλέπουν οι ομογενείς".
από την εφημερίδα"Το Βήμα".
.Γιάννης Μαρίνος
Πώς βλέπουν οι Ελληνες του εξωτερικού τα εν Ελλάδι;
Στο προ έτους ταξίδι μου στην Αυστραλία δεν διαπίστωσα μόνο για μιαν ακόμη φορά πόσο πιο Ελληνες είναι οι εκτός Ελλάδος, αλλά άκουσα με ντροπή και μιαν απλή συμπατριώτισσά μας να με ρωτά αυστηρά: «Μα πώς αφήσατε να καταντήσει σ΄ αυτό το χάλι η Ελλάδα μας;».
Ενας άλλος λαμπρός Ελληνας, στο Οφενμπαχ της Γερμανίας αυτός, ο ιατρός κ. Γεώργιος Βασιλειάδης, μου γράφει εξ αφορμής του φονευθέντος Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, τα επακολουθήσαντα καταστροφικά γεγονότα και την εκ νέου άνθηση της τρομοκρατίας:
«Αποτελεί λυπηρόν,λυπηρότατον γεγονός ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου. Οπου λειτουργούν νόμοι,όμως,γνωρίζει καλώς ο καθείς πως η ζωή δεν είναι επιτραπέζιον κομπιούτερ-παίγνιον.
Αν επιτεθείς εις αστυνομικόν,θα σε περιμένει μολύβι.
Αυτό ισχύει εις όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου και πολύ περισσότερον εις χώρας πρότυπα των δρώντων σήμερον εν Ελλάδι. Θα ανέμενε κανείς πως αυτοί οι σωματέμποροι νέων μυαλών που τα έχουν... παρασύρει εις τον φοβερότερον ανθελληνισμόν,αυτοί οι θανατολάγνοι που επιθυμούσαν αυτό το πτώμα όσο τίποτα εις τον κόσμον,αυτοί οι αδίστακτοι υποκριτές όμπερ-προλέτ της Αριστεράς και του τριτοκοσμισμού,θα ζητούσαν συγγνώμην από τον ελληνικόν λαόν και από τους οικείους του νεκρού,που παρέσυραν και έδωσαν την ψευδαίσθησιν εις αυτόν και εις τους συνομηλίκους του πως μπορούν ατιμώρητα να παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια ζωντανά,επιτιθέμενοι εις αστυνομικούς και κατακαίγοντας το λίκνον του πολιτισμού και της ανθρωπότητος.
Αντ΄ αυτού ζητεί το έθνος συγγνώμη και κρεμάει τους αστυνομικούς.
Ο ΠιερΠάολο Παζολίνι,γνωστός αριστερός αλλά μεγαλοφυής εις όλα του,όμως (νεκρός από καιρό από βία αντικοινωνικού στοιχείου) τολμούσε την δεκαετίαν του εξήντα να δηλώνει,“οι αστυνομικοί είναι προλετάριοι,παιδιά του λαού” προκαλών ρίγη ιεράς αγανακτήσεως εις ημάς τους τάχα εξεγερμένους αριστερούς,τότε.
Ολοι μας αντιπαρατεθήκαμε κάποτε με αστυνομικούς. Αυτοί όμως είναι παιδιά του ελληνικού λαού,όπως οι πολιτικοί μας,οι δημοσιογράφοι μας,οι δικαστές μας,οι δικηγόροι μας,οι ιατροί μας. Αλλοι καλοί,άλλοι κακοί.Χωρίς αστυνομικούς δεν υπάρχει κράτος δικαίου,ατομική ιδιοκτησία,ησυχία,τάξις,ασφάλεια. Ημασταν και εμείς παιδιά,με τρύπια παπούτσια,τρύπια παντελόνια,νηστικά. Ομως δεν καίγαμε,δεν κλέβαμε,είχαμε οράματα για μας και τη γλυκυτάτη πατρίδα μας,το καμάρι του κόσμου.
Εχουμε και εμείς παιδιά εδώ εις την ξένην,κοσμοπολίτες με 5-6 γλώσσες,ΕΛΛΗΝΕΣ όμως που αγαπούν και τιμούν την χώραν των και το χωριό των και κλαίνε μαζί μας διά το κατάντημα της πατρίδος. Είναι μεγάλο λάθος να παρουσιάζονται οι νέοι της συμφοράς ως αθώοι και ότι τάχα τους απασχολούν τα 700 ευρώ που θα βγάζουν.
Οι οικονομικές κρίσεις είναι για να μας κάνουν ικανούς να αγωνισθούμε για ανώτερα και όχι να κάψουμε και αυτά που έχουμε. Εχουμε και εμείς παιδιά,που αγωνίζονται να επιβιώσουν και να αναδειχθούν εις την ξένην,χωρίς την εμετικήν ευημερίαν των συνομηλίκων των εκεί στην Ελλάδα, την κτηνώδη απονιά των και την γενιτσάρικη απουσία πατριωτισμού,εθνικής συνειδήσεως,εθνικής ταυτότητος,εθνικής υπερηφάνειας και πόνου για τον τόπο, τους ανθρώπους και το μέλλον του.
Η ελληνική γη έχει,σήμερον παρά ποτέ,επιτακτικήν ανάγκη από βαθιά πνεύματα διά να τη νιώσουν και αγνές ψυχές διά να την αγαπήσουν.
Δεν ανεχόμεθα να μας περιπαίζει η οικουμένη ως το τελευταίο προπύργιο του μπολσεβικισμού. Δύναμη κα αποφασιστικότητα και προπαντός σεβασμό και ειλικρίνεια απαιτεί ο Ελληνισμός του εξωτερικού που αυτή τη στιγμή σιωπά,εξευτελισμένος,εις το περιθώριο των γεγονότων».
Αναρτήθηκε από The acrobats
Ας μη γελιόμαστε, η ειρήνη δεν είναι αυτονόητη !
(Greece Salοnika:Θεωρούμε το άρθρο που ακολουθεί ως ένα απ΄τα καλύτερα που έχουμε φιλοξενήσει ως τώρα.Διαβάστε το! Συμφωνούμε και εμείς στο emprosdrama και το αναπαράγουμε!)
Tου Ν. Κωνστανταρα.
Επειδή οι τελευταίες δεκαετίες ήταν οι ευτυχέστερες που έζησε η Ελλάδα, τείνουμε να θεωρούμε την ειρήνη αυτονόητη.
Από την ιστορία μας -γεμάτη μεγάλους διχασμούς και τιτάνιες συγκρούσεις- νομίζουμε ότι όταν η ειρήνη απειλείται το γνωρίζουμε όλοι, ότι είναι πάντα σαν το τελεσίγραφο των Ιταλών το 1940.
Δεν μας φοβίζουν οι καθημερινές παραλείψεις, τα λάθη, οι μισαλλοδοξίες, οι βλακείες, ο πολιτικός καιροσκοπισμός, η εγκατάλειψη και η ανεύθυνη καπηλεία -η αργή αλλά σταθερή υπονόμευση της δημοκρατίας και της ειρήνης.
Εχουμε συνηθίσει να βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού- τόσο που δεν μας φοβίζει.
Μετά 35 χρόνια αδιάκοπης σταθερότητας και ευημερίας, είναι φυσικό να ξεχνάει κανείς πόσο εύκολα μπορούν να χαθούν τα κεκτημένα όταν οι κοινωνικές ισορροπίες διαταράσσονται.
Στη Βόρειο Ιρλανδία για παράδειγμα, όπου για τρεις δεκαετίες έζησαν τις «Ταραχές», γνωρίζουν καλά ότι χωρίς ειρήνη δεν υπάρχει ανάπτυξη, ότι μέσα στην αστάθεια χάνονται οι προοπτικές του ατόμου και της κοινωνίας. Γι’ αυτό την περασμένη εβδομάδα η κινητοποίηση των Ιρλανδών ήταν άμεση, μετά τη δολοφονία δύο Βρετανών στρατιωτών και ενός αστυνομικού σε επιθέσεις ομάδων που αποσπάστηκαν από τον Ιρλανδικό Επαναστατικό Στρατό (ΙRΑ).
Τις επόμενες μέρες...χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν σε σιωπηλή διαμαρτυρία, απαιτώντας να τερματιστεί η βία, φοβούμενοι επιστροφή στις μέρες που στοίχισαν τη ζωή σε 3.500 ανθρώπους.
Οι αντίπαλες πολιτικοστρατιωτικές ομάδες που συμμετέχουν εδώ και δέκα χρόνια στη διακυβέρνηση της Β. Ιρλανδίας ένωσαν τις φωνές τους εναντίον της επιστροφής στη βία. «Μην παρασυρθείτε απ’ αυτούς που θέλουν να σας δελεάσουν με τη βία για πολιτικούς σκοπούς», είπε ο καρδινάλιος Σον Μπρέιντι, επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας στην Ιρλανδία.
«Μην μπείτε στον πειρασμό να ωραιοποιείτε τη βία του παρελθόντος. Εφερε μόνο αθλιότητα και θάνατο και καταστροφή».
Στην Ελλάδα δεν εκφράζουμε ούτε ελπίδα ούτε απελπισία. Παραμένουμε σιωπηλοί.
Η χώρα μας δεν κινδυνεύει από εμφύλιο πόλεμο ή διακοινοτική σύρραξη, αλλά κάθε μέρα είμαστε μάρτυρες στην καθιέρωση της βίας ως μέρος της καθημερινότητάς μας.
Οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών φέρουν μεγάλο μέρος της ευθύνης, αλλά και η κοινωνία δείχνει μια περίεργη απροθυμία να απαιτήσει την επιβολή των νόμων (οι οποίοι θεσπίστηκαν από δημοκρατικό καθεστώς, όχι από δύναμη κατοχής ή δικτατορία).
Και η διατάραξη της ειρήνης εμφανίζεται με πολλούς τρόπους
Αν η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποι των θεσμών (πολιτικοί, πρυτάνεις, εισαγγελείς, ιερείς, δημοσιογράφοι και άλλοι) δεν σταθούν στο ύψος τους για να διαφυλάξουν την κοινωνική ειρήνη, ο κατήφορος θα γίνεται όλο και πιο επικίνδυνος.
Tου Ν. Κωνστανταρα.
Επειδή οι τελευταίες δεκαετίες ήταν οι ευτυχέστερες που έζησε η Ελλάδα, τείνουμε να θεωρούμε την ειρήνη αυτονόητη.
Από την ιστορία μας -γεμάτη μεγάλους διχασμούς και τιτάνιες συγκρούσεις- νομίζουμε ότι όταν η ειρήνη απειλείται το γνωρίζουμε όλοι, ότι είναι πάντα σαν το τελεσίγραφο των Ιταλών το 1940.
Δεν μας φοβίζουν οι καθημερινές παραλείψεις, τα λάθη, οι μισαλλοδοξίες, οι βλακείες, ο πολιτικός καιροσκοπισμός, η εγκατάλειψη και η ανεύθυνη καπηλεία -η αργή αλλά σταθερή υπονόμευση της δημοκρατίας και της ειρήνης.
Εχουμε συνηθίσει να βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού- τόσο που δεν μας φοβίζει.
Μετά 35 χρόνια αδιάκοπης σταθερότητας και ευημερίας, είναι φυσικό να ξεχνάει κανείς πόσο εύκολα μπορούν να χαθούν τα κεκτημένα όταν οι κοινωνικές ισορροπίες διαταράσσονται.
Στη Βόρειο Ιρλανδία για παράδειγμα, όπου για τρεις δεκαετίες έζησαν τις «Ταραχές», γνωρίζουν καλά ότι χωρίς ειρήνη δεν υπάρχει ανάπτυξη, ότι μέσα στην αστάθεια χάνονται οι προοπτικές του ατόμου και της κοινωνίας. Γι’ αυτό την περασμένη εβδομάδα η κινητοποίηση των Ιρλανδών ήταν άμεση, μετά τη δολοφονία δύο Βρετανών στρατιωτών και ενός αστυνομικού σε επιθέσεις ομάδων που αποσπάστηκαν από τον Ιρλανδικό Επαναστατικό Στρατό (ΙRΑ).
Τις επόμενες μέρες...χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν σε σιωπηλή διαμαρτυρία, απαιτώντας να τερματιστεί η βία, φοβούμενοι επιστροφή στις μέρες που στοίχισαν τη ζωή σε 3.500 ανθρώπους.
Οι αντίπαλες πολιτικοστρατιωτικές ομάδες που συμμετέχουν εδώ και δέκα χρόνια στη διακυβέρνηση της Β. Ιρλανδίας ένωσαν τις φωνές τους εναντίον της επιστροφής στη βία. «Μην παρασυρθείτε απ’ αυτούς που θέλουν να σας δελεάσουν με τη βία για πολιτικούς σκοπούς», είπε ο καρδινάλιος Σον Μπρέιντι, επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας στην Ιρλανδία.
«Μην μπείτε στον πειρασμό να ωραιοποιείτε τη βία του παρελθόντος. Εφερε μόνο αθλιότητα και θάνατο και καταστροφή».
Στην Ελλάδα δεν εκφράζουμε ούτε ελπίδα ούτε απελπισία. Παραμένουμε σιωπηλοί.
Η χώρα μας δεν κινδυνεύει από εμφύλιο πόλεμο ή διακοινοτική σύρραξη, αλλά κάθε μέρα είμαστε μάρτυρες στην καθιέρωση της βίας ως μέρος της καθημερινότητάς μας.
Οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών φέρουν μεγάλο μέρος της ευθύνης, αλλά και η κοινωνία δείχνει μια περίεργη απροθυμία να απαιτήσει την επιβολή των νόμων (οι οποίοι θεσπίστηκαν από δημοκρατικό καθεστώς, όχι από δύναμη κατοχής ή δικτατορία).
Και η διατάραξη της ειρήνης εμφανίζεται με πολλούς τρόπους
- από τη νέα άνθηση της εγχώριας τρομοκρατίας και των κουκουλοφόρων στα πανεπιστήμια και τους δρόμους, έως τα αυτοκίνητα και μηχανές που εισβάλλουν όπου θέλουν και παρκάρουν όπου βολεύει τους οδηγούς.
-Αφήσαμε μαύρες τρύπες να αναπτυχθούν στην καρδιά της κοινωνίας, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι το χάος είναι άκρως μεταδοτικό. Ετσι βρεθήκαμε με τα άβατα των Ζωνιανών, των Εξαρχείων και των πανεπιστημίων.
-Είδαμε επιχειρήσεις και επιχειρηματίες να επιβάλλονται στο κράτος και το κράτος να επιβάλλεται βάναυσα και αυθαίρετα στους ανίσχυρους.
-Αφήσαμε τη βία να ριζώσει στις διαδηλώσεις, στα γήπεδα και στη νύχτα, σαν να ήταν πέρα από τις δυνάμεις μας να την πολεμήσουμε.
Τώρα απορούμε που βλέπουμε ανομία και ασυδοσία να
αναπτύσσονται σε κάθε κατεύθυνση.
Τώρα οι εγκληματίες δεν φοβούνται ούτε την αστυνομία ούτε
την καταδίκη της κοινωνίας, αυτοί αποθρασύνονται και οι υπόλοιποι απελπίζονται.
Αν η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποι των θεσμών (πολιτικοί, πρυτάνεις, εισαγγελείς, ιερείς, δημοσιογράφοι και άλλοι) δεν σταθούν στο ύψος τους για να διαφυλάξουν την κοινωνική ειρήνη, ο κατήφορος θα γίνεται όλο και πιο επικίνδυνος.
Σε αυτή την περίπτωση, θα φθάσουμε στο σημείο να απαιτούμε ή να ανεχόμαστε σκληρά αντιδημοκρατικά μέτρα, να αναπτύσσονται ομάδες
«αυτοάμυνας» πολιτών (με τις αναμενόμενες καταστροφικές συνέπειες), να
επικρατούν οι εγκληματίες.
Τότε θα νοσταλγήσουμε τις μέρες που ζούμε σήμερα, όπου η κατάσταση είναι ακόμη αναστρέψιμη.Εάν δεν πάρουμε θέση, αν αφήσουμε την ειρήνη να χαθεί, αν λιποτακτήσουμε, θα πρέπει από τώρα να σκεφτούμε πώς θα δικαιολογήσουμε τη δειλία μας στα παιδιά μας.
Η οικονομική και κοινωνική κρίση που εντείνεται θα είναι ο πόλεμος στον οποίο θα δοκιμαστεί η δική μας γενιά.
Περί ανοησίας...εκσυγχρονισμού!
i-Reporter
Όταν το άστρο του εκσυγχρονισμού μεσουρανούσε, η αλήθεια είχε ξεπέσει στα αζήτητα.
Οι απόστολοί του είχαν αναλάβει να την πνίξουν στα θολά νερά του σχετικού: όλα εξαρτώνται, έλεγαν, από τις ανάγκες της οικονομίας.
Οι εκσυγχρονιστές όμως, δεν είναι πια αυτοί που ήταν άλλοτε. Γιατί; Επειδή μας παρουσιάζουν σήμερα ως αληθές κάτι που μέχρι χθες το παρουσίαζαν ως ψευδές.
Μας λένε λοιπόν τώρα πως οι χώρες με μεγαλύτερο κοινωνικό κράτος, όπως ας πούμε η Γαλλία ή η Σουηδία, πλήττονται λιγότερο από την κρίση από ό,τι η Βρετανία, η Ισπανία ή οι ΗΠΑ που υστερούν σε αυτόν τον τομέα.
Επειδή αυτές οι χώρες διαθέτουν περισσότερες πολιτικές προστασίας. Μας λένε πως οι χώρες των οποίων οι πολίτες έβαζαν κάτι από τα έσοδά τους στην άκρη, είναι σε καλύτερη μοίρα από άλλες χώρες, όπως ας πούμε η Αμερική με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά της.
Και οι ίδιοι άνθρωποι που κάποτε παρότρυναν τους πολίτες να κολυμπήσουν στη φουσκονεριά των χρηματιστηρίων, πλέκουν σήμερα το εγκώμιο εκείνων που δεν υπέκυψαν στον πρόσκαιρο χρηματιστηριακό παροξυσμό.
Μας λένε πως το γαλλικό και το σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικού κράτους αποδείχθηκαν πιο ανθεκτικά από το αγγλοσαξονικό.
Και πως οι μηχανισμοί αναδιανομής του εισοδήματος ορισμένων χωρών προστατεύουν τις μεσαίες τάξεις περισσότερο από όσο στη Γερμανία, όπου οι μισθοί δεν έχουν αυξηθεί ούτε ένα δέκατο της μονάδας εδώ και μια δεκαετία.
Και όμως μόλις χθες, πριν ακόμη ξεσπάσει η κρίση, παρατηρεί ο Γάλλος αρθρογράφος Ζαν-Κλοντ Γκιγιεμπό, οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν το άσπρο μαύρο και παρουσίαζαν αυτές τις ιδιαιτερότητες σαν οπισθοδρόμηση και πρωτογονισμό.
Δεν έχουν σβήσει ακόμη στα αυτιά μας οι σαρκασμοί των απανταχού εκσυγχρονιστών για το κοινωνικό κράτος, που μας το παρουσίαζαν σαν έναν μηχανισμό κοινωνικής και οικονομικής ακινησίας.
Μας καλούσαν τότε να ενδώσουμε στον καταναλωτισμό, να δανειστούμε παραπάνω από τα εισοδήματά μας, να παίξουμε τις συντάξεις μας στο χρηματιστήριο.
Έβγαζαν διαπρύσιους λόγους κατά του κράτους και ειρωνεύονταν τις δημόσιες υπηρεσίες, απαιτώντας την ιδιωτικοποίησή τους. Κι όσες χώρες αντιστέκονταν σε αυτά τα κελεύσματα, τις θεωρούσαν οπισθοδρομικές, επειδή δίσταζαν να παραδοθούν απερίσκεπτα στο ρεύμα του εκσυγχρονισμού, στην ευελιξία της αγοράς εργασίας, στις ιδιωτικοποιήσεις.
Και ξαφνικά, να που όλα αυτά που μέχρι χθες ήταν μειονεκτήματα, έγιναν από τη μια μέρα στην άλλη προτερήματα.
Εκείνοι που κάποτε ήταν ορκισμένοι εχθροί του κράτους τώρα προσφεύγουν στις υπηρεσίες του. Και ομολογούν πως όπου αυτό δεν υποχώρησε είναι σήμερα σε θέση να επεμβαίνει για να μετριάζει τις συνέπειες από τις πολιτικές που είχαν επιβάλει οι κήρυκες του ψεύδους.
Το μαύρο ξανάγινε άσπρο.
Για τους ναυαγούς του εκσυγχρονισμού έχουμε να προτείνουμε το κατάλληλο βιβλίο: «Περί ανοησίας», του Χάρι Φράνκφουρτ, καθηγητή της Φιλοσοφίας στο Πρίνστον.
Είναι γραμμένο για εκείνους που προκειμένου να εδραιώσουν την εξουσία τους κάνουν αδίστακτα το άσπρο μαύρο, ξεχνώντας πως η αλήθεια πάντα επιστρέφει.
Ρούσσος Βρανάς
Όταν το άστρο του εκσυγχρονισμού μεσουρανούσε, η αλήθεια είχε ξεπέσει στα αζήτητα.
Οι απόστολοί του είχαν αναλάβει να την πνίξουν στα θολά νερά του σχετικού: όλα εξαρτώνται, έλεγαν, από τις ανάγκες της οικονομίας.
Οι εκσυγχρονιστές όμως, δεν είναι πια αυτοί που ήταν άλλοτε. Γιατί; Επειδή μας παρουσιάζουν σήμερα ως αληθές κάτι που μέχρι χθες το παρουσίαζαν ως ψευδές.
Μας λένε λοιπόν τώρα πως οι χώρες με μεγαλύτερο κοινωνικό κράτος, όπως ας πούμε η Γαλλία ή η Σουηδία, πλήττονται λιγότερο από την κρίση από ό,τι η Βρετανία, η Ισπανία ή οι ΗΠΑ που υστερούν σε αυτόν τον τομέα.
Επειδή αυτές οι χώρες διαθέτουν περισσότερες πολιτικές προστασίας. Μας λένε πως οι χώρες των οποίων οι πολίτες έβαζαν κάτι από τα έσοδά τους στην άκρη, είναι σε καλύτερη μοίρα από άλλες χώρες, όπως ας πούμε η Αμερική με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά της.
Και οι ίδιοι άνθρωποι που κάποτε παρότρυναν τους πολίτες να κολυμπήσουν στη φουσκονεριά των χρηματιστηρίων, πλέκουν σήμερα το εγκώμιο εκείνων που δεν υπέκυψαν στον πρόσκαιρο χρηματιστηριακό παροξυσμό.
Μας λένε πως το γαλλικό και το σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικού κράτους αποδείχθηκαν πιο ανθεκτικά από το αγγλοσαξονικό.
Και πως οι μηχανισμοί αναδιανομής του εισοδήματος ορισμένων χωρών προστατεύουν τις μεσαίες τάξεις περισσότερο από όσο στη Γερμανία, όπου οι μισθοί δεν έχουν αυξηθεί ούτε ένα δέκατο της μονάδας εδώ και μια δεκαετία.
Και όμως μόλις χθες, πριν ακόμη ξεσπάσει η κρίση, παρατηρεί ο Γάλλος αρθρογράφος Ζαν-Κλοντ Γκιγιεμπό, οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν το άσπρο μαύρο και παρουσίαζαν αυτές τις ιδιαιτερότητες σαν οπισθοδρόμηση και πρωτογονισμό.
Δεν έχουν σβήσει ακόμη στα αυτιά μας οι σαρκασμοί των απανταχού εκσυγχρονιστών για το κοινωνικό κράτος, που μας το παρουσίαζαν σαν έναν μηχανισμό κοινωνικής και οικονομικής ακινησίας.
Μας καλούσαν τότε να ενδώσουμε στον καταναλωτισμό, να δανειστούμε παραπάνω από τα εισοδήματά μας, να παίξουμε τις συντάξεις μας στο χρηματιστήριο.
Έβγαζαν διαπρύσιους λόγους κατά του κράτους και ειρωνεύονταν τις δημόσιες υπηρεσίες, απαιτώντας την ιδιωτικοποίησή τους. Κι όσες χώρες αντιστέκονταν σε αυτά τα κελεύσματα, τις θεωρούσαν οπισθοδρομικές, επειδή δίσταζαν να παραδοθούν απερίσκεπτα στο ρεύμα του εκσυγχρονισμού, στην ευελιξία της αγοράς εργασίας, στις ιδιωτικοποιήσεις.
Και ξαφνικά, να που όλα αυτά που μέχρι χθες ήταν μειονεκτήματα, έγιναν από τη μια μέρα στην άλλη προτερήματα.
Εκείνοι που κάποτε ήταν ορκισμένοι εχθροί του κράτους τώρα προσφεύγουν στις υπηρεσίες του. Και ομολογούν πως όπου αυτό δεν υποχώρησε είναι σήμερα σε θέση να επεμβαίνει για να μετριάζει τις συνέπειες από τις πολιτικές που είχαν επιβάλει οι κήρυκες του ψεύδους.
Το μαύρο ξανάγινε άσπρο.
Για τους ναυαγούς του εκσυγχρονισμού έχουμε να προτείνουμε το κατάλληλο βιβλίο: «Περί ανοησίας», του Χάρι Φράνκφουρτ, καθηγητή της Φιλοσοφίας στο Πρίνστον.
Είναι γραμμένο για εκείνους που προκειμένου να εδραιώσουν την εξουσία τους κάνουν αδίστακτα το άσπρο μαύρο, ξεχνώντας πως η αλήθεια πάντα επιστρέφει.
Ρούσσος Βρανάς
Το αξέχαστο "βαθύ Πασόκ" θυμίζουν η νοοτροπία και η συμπεριφορά του Νίκου Παπανδρέου, αδελφού του Προέδρου.
Μήπως ξεκίνησε η εκδικητική μανία Πασόκ, πριν καν ακόμα κερδίσουν τις εκλογές; Το μήνυμα που στέλνουν είναι ράψτε το, βουλώστε το. "Αφήστε να περάσει η Ελλάδα"! Διαφορετικά δεν εξηγείται το ανελέητο «βαθύ Πασόκ» αλλά και η σιωπή των αδίστακτων κατά τα άλλα μεγαλοδημοσιογράφων! Αν στη θέση του αδελφού Νίκου ήταν βουλευτής της ΝΔ θα είχαν αναποδογυρίσει το σύμπαν για το δικαίωμα στην «ελευθερία του λόγου» !
Μονομερείς και εμπαθείς ερμηνείες του συντάγματος κατά τα συμφέροντα της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης»! Έχει κάθε δικαίωμα να καταφύγει στη δικαιοσύνη. Καταδικάζουμε όμως τη μεθοδολογία και τη νοοτροπία του «ποιητή»!
Υπενθυμίζω ότι ο αδελφοσύμβουλος Νίκος Παπανδρέου, ο οποίος διαθέτει και έντονες καλλιτεχνικές τάσεις, προσεβλήθη για δύο παραπολιτικά σχόλια στην πάλαι ποτέ εφημερίδα «Απόφαση»(πολύ μικρά δημοσιεύματα που αφορούσαν πιθανή προσωπική σχέση με τη Μ. Δαμανάκη, η οποία και το ξεπέρασε αμέσως ως παραπολιτικό και άνευ σημασίας σχόλιο).
Με αγωγή ζητούσε ένα εκατομ. ευρώ από το δημοσιογράφο Μ. Δημητρίου και άλλα τόσα από την εφημερίδα. Ξέρετε! Ταυτίζονται με την ίδια την Ελλάδα και είναι πάρα πολύ ακριβή η τιμή τους.
Ο δημοσιογράφος δεν είχε ουδεμία συμμετοχή ή ευθύνη στο δημοσίευμα και εμηνύθη ψευδώς ως διευθυντής ενώ απλά ήταν εκδότης της εφημερίδας παλαιότερα για ένα τρίμηνο. Γιατί έσπευσε τώρα ο «αδελφός» να επιτύχει την καταδίκη "ερήμην" του κατηγορουμένου, χωρίς να τον ενημερώσουν και με τόσο μεγάλη μισαλλοδοξία (δεν είναι εκπληκτικό ότι τον καταδίκαζαν εν αγνοία του, ως "αγνώστου διαμονής");
Απάντηση:διότι ο δημοσιογράφος εργάζονταν στο γραφείο του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και μεθόδευσε(μαζί με το δικηγόρο του Βερβεσό) με όλες τις λεπτομέρειες τη σύλληψη, ώστε αυτή να γίνει μέσα στο Υπουργείο(μέσα στο «κράτος της δεξιάς» και μπλα μπλα… ).
Τι σας θυμίζει; Το κλάμα του προέδρου Γιώργου στο λιμάνι του Πειραιά από την ανάποδη.
Ο αδελφοσύμβουλος Νίκος είναι λοιπόν ο φαεινός καθοδηγητής αυτών των γελοίων show που έχουν στόχο να αναδείξουν τον πρόεδρο ως λαϊκό ηγέτη και σοφό κληρονόμο της "ιστορίας της Ελλάδας"!
Εν ολίγοις. Είδαμε να ξεδιπλώνουν οι μηχανισμοί του Πασόκ όλο το σκοτάδι τους και όλα τα μεσαιωνικά τερτίπια τους για να πλήξουν ουσιαστικά όχι το δημοσιογράφο αλλά ένα μέλος της κυβέρνησης και να βγαίνουν μετά οι καραμούζες και τα φερέφωνα του «κινήματος» να απαιτούν παραίτηση του υπουργού, ο οποίος υποχρεούνταν "φυσικά" να γνωρίζει το «βρώμικο» παρελθόν του συνεργάτη του.
Ενός δημοσιογράφου που έθιξε την «ιστορία της ίδιας της Ελλάδας»!
Η "ιστορία της Ελλάδας" είναι γι' αυτούς κάτι σαν το καρπούζι. Παίρνει κάθε παιδί του Α. Παπανδρέου από ένα σκελίδι. Ο πρόεδρος παίρνει το μεγαλύτερο κομμάτι!
Εμείς απλώς να κοιτάμε ή να παρακαλάμε να μας πετάξουν τα φλούδια! Κάτι έχουν κι' αυτά! Δυστυχώς σε αυτό το σημείο βρίσκονται οι μηχανισμοί που κινούν τα νήματα δίπλα στον Γιώργο! Ένα σημείο βουτηγμένο στη βαρβαρότητα, στο βυζαντινισμό, τη μισαλλοδοξία και την εμπάθεια! Σκεφτείτε τι έχει να γίνει έτσι και αφήσουμε «να περάσει η Ελλάδα τους»!!!!!
exastal
Μονομερείς και εμπαθείς ερμηνείες του συντάγματος κατά τα συμφέροντα της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης»! Έχει κάθε δικαίωμα να καταφύγει στη δικαιοσύνη. Καταδικάζουμε όμως τη μεθοδολογία και τη νοοτροπία του «ποιητή»!
Υπενθυμίζω ότι ο αδελφοσύμβουλος Νίκος Παπανδρέου, ο οποίος διαθέτει και έντονες καλλιτεχνικές τάσεις, προσεβλήθη για δύο παραπολιτικά σχόλια στην πάλαι ποτέ εφημερίδα «Απόφαση»(πολύ μικρά δημοσιεύματα που αφορούσαν πιθανή προσωπική σχέση με τη Μ. Δαμανάκη, η οποία και το ξεπέρασε αμέσως ως παραπολιτικό και άνευ σημασίας σχόλιο).
Με αγωγή ζητούσε ένα εκατομ. ευρώ από το δημοσιογράφο Μ. Δημητρίου και άλλα τόσα από την εφημερίδα. Ξέρετε! Ταυτίζονται με την ίδια την Ελλάδα και είναι πάρα πολύ ακριβή η τιμή τους.
Ο δημοσιογράφος δεν είχε ουδεμία συμμετοχή ή ευθύνη στο δημοσίευμα και εμηνύθη ψευδώς ως διευθυντής ενώ απλά ήταν εκδότης της εφημερίδας παλαιότερα για ένα τρίμηνο. Γιατί έσπευσε τώρα ο «αδελφός» να επιτύχει την καταδίκη "ερήμην" του κατηγορουμένου, χωρίς να τον ενημερώσουν και με τόσο μεγάλη μισαλλοδοξία (δεν είναι εκπληκτικό ότι τον καταδίκαζαν εν αγνοία του, ως "αγνώστου διαμονής");
Απάντηση:διότι ο δημοσιογράφος εργάζονταν στο γραφείο του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και μεθόδευσε(μαζί με το δικηγόρο του Βερβεσό) με όλες τις λεπτομέρειες τη σύλληψη, ώστε αυτή να γίνει μέσα στο Υπουργείο(μέσα στο «κράτος της δεξιάς» και μπλα μπλα… ).
Τι σας θυμίζει; Το κλάμα του προέδρου Γιώργου στο λιμάνι του Πειραιά από την ανάποδη.
Ο αδελφοσύμβουλος Νίκος είναι λοιπόν ο φαεινός καθοδηγητής αυτών των γελοίων show που έχουν στόχο να αναδείξουν τον πρόεδρο ως λαϊκό ηγέτη και σοφό κληρονόμο της "ιστορίας της Ελλάδας"!
Εν ολίγοις. Είδαμε να ξεδιπλώνουν οι μηχανισμοί του Πασόκ όλο το σκοτάδι τους και όλα τα μεσαιωνικά τερτίπια τους για να πλήξουν ουσιαστικά όχι το δημοσιογράφο αλλά ένα μέλος της κυβέρνησης και να βγαίνουν μετά οι καραμούζες και τα φερέφωνα του «κινήματος» να απαιτούν παραίτηση του υπουργού, ο οποίος υποχρεούνταν "φυσικά" να γνωρίζει το «βρώμικο» παρελθόν του συνεργάτη του.
Ενός δημοσιογράφου που έθιξε την «ιστορία της ίδιας της Ελλάδας»!
Η "ιστορία της Ελλάδας" είναι γι' αυτούς κάτι σαν το καρπούζι. Παίρνει κάθε παιδί του Α. Παπανδρέου από ένα σκελίδι. Ο πρόεδρος παίρνει το μεγαλύτερο κομμάτι!
Εμείς απλώς να κοιτάμε ή να παρακαλάμε να μας πετάξουν τα φλούδια! Κάτι έχουν κι' αυτά! Δυστυχώς σε αυτό το σημείο βρίσκονται οι μηχανισμοί που κινούν τα νήματα δίπλα στον Γιώργο! Ένα σημείο βουτηγμένο στη βαρβαρότητα, στο βυζαντινισμό, τη μισαλλοδοξία και την εμπάθεια! Σκεφτείτε τι έχει να γίνει έτσι και αφήσουμε «να περάσει η Ελλάδα τους»!!!!!
exastal
Και ο εμπαιγμός έχει όρια
Του Χρ. Γιανναρά
H νομικά τεκμηριωμένη πρόταση της καθηγήτριας κυρίας Αλίκης Μαραγκοπούλου να χαρακτηριστεί η κουκουλοφορία ιδιώνυμο αδίκημα («Κ» 15.2.2009) δεν απαντήθηκε. Αγνοήθηκε και από την κυβέρνηση και από την αντιπολίτευση.
Το ερώτημα πολλαπλών προελεύσεων, γιατί η ελληνική αστυνομία δεν χρησιμοποιεί εκτοξευτήρες νερού για τη διάλυση διαδηλωτών που εγκληματούν, έμεινε αναπάντητο από την κυβέρνηση, ασχολίαστο από την αντιπολίτευση.
Η αιτιολογημένη πρόταση από αυτήν εδώ την τακτή επιφυλλίδα (στις 25.1.2009) να ενεργοποιηθεί ο νόμος προστασίας των μαρτύρων αστυνομικών στις δίκες διαδηλωτών για εγκληματικές ενέργειες αγνοήθηκε επίσης προκλητικά.
Τρία ενδεικτικά παραδείγματα παγερής αδιαφορίας των επαγγελματιών της πολιτικής για θετικές εισηγήσεις κατετεθειμένες με δημόσιο λόγο και με κοινό στόχο την απαλλαγή των πολιτών από την παγιωμένη στη χώρα τρομοκρατία. Η αδιαφορία τεκμηριώνει την κοινή πια βεβαιότητα ότι η άσκηση της πολιτικής (ή ό,τι τέλος πάντων καταλαβαίνουμε σήμερα σαν άσκηση πολιτικής) είναι στεγανά χωρισμένη από την κοινωνία και τα προβλήματά της. Είναι κοινωνικό περιθώριο η πολιτική, ανταγωνισμός συντεχνιών για ιδιοτελή συμφέροντα στο προσχηματικό πεδίο τάχα διαχείρισης των κοινών.
Ομως, η οργανωμένη εγκληματική παράνοια εξακολουθεί να δυναστεύει τους πολίτες, να κρατάει την κοινωνία δέσμια στον τρόμο, στην απειλή για το επόμενο χτύπημα, στον πανικό της ανασφάλειας. Πυρπολούνται σιδηροδρομικοί συρμοί, πολυβολούνται τηλεοπτικοί σταθμοί, παγιδεύονται οικοδομικά τετράγωνα με τεράστιες ποσότητες εκρηκτικών.
Τις προάλλες κατέστρεψαν οι λυμεώνες ένα κόσμημα μέσα στην καρδιά της Αθήνας: την οικία Κωστή Παλαμά, εντευκτήριο των καθηγητών του Καποδιστριακού, με συγκεντρωμένη εκεί όση πατίνα αρχοντιάς παλαιών επίπλων, αυθεντικών πινάκων ή κειμηλίων είχαν απομείνει στο εξαθλιωμένο Αθήνησι. Και κάποιες μέρες μετά, το ίδιο ηροστράτειο μένος επέλεξε θύμα του το συμβολικό για τον ρόλο του στη ζωή της πόλης βιβλιοπωλείο: τον «Ιανό». Το έκαναν θρύψαλα, με φανατισμό έκδηλον στις ασύγκριτα περισσότερες από ό,τι στα γύρω μαγαζιά φθορές.
Καθόλου απίθανο επόμενος στόχος να είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη, η Ακαδημία, τα βυζαντινά μνημεία της Αθήνας. Τον ιερό βράχο της Ακρόπολης πρόλαβαν και τον βεβήλωσαν τον Δεκέμβρη κομματικά επώνυμοι: οι τάχα και Ερυθροφρουροί του κ. Αλαβάνου – η φωτογραφία του βανδαλισμού που αποτόλμησαν έκανε τον γύρο του κόσμου. Η οργανωμένη εγκληματική παράνοια κολακεύεται με τις θωπείες του κ. Αλαβάνου, εξωραΐζεται σαν ηρωική «εξέγερση», «επαναστατική έκρηξη». Απολαμβάνει τους ρητορικούς εξορκισμούς της κυρίας Παπαρήγα και του κ. Καρατζαφέρη, την ένοχη ανοχή του κ. Παπανδρέου, γίνεται αφορμή επιδείξεων ευγλωττίας του κ. Καραμανλή.
Οχτώ κουκουλοφόροι ήταν οι αυτουργοί του κακουργήματος στον «Ιανό». Κάπως περισσότεροι στην οικία Παλαμά. Αν μία από τις τρεις προτάσεις που επαναληπτικά προαναφέρθηκαν είχε εισακουστεί από την κυβέρνηση υιοθετημένη και από την αντιπολίτευση, τα δύο, τεράστιας συμβολικής σημασίας εγκλήματα, με ανυπολόγιστες στην κοινωνική ψυχολογία επιπτώσεις, θα είχαν πιθανότατα αποτραπεί. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας συναντάει κανείς την ίδια, πανομοιότυπα επαναλαμβανόμενη απορία: Μα, επιτέλους, δεν αντιλαμβάνονται οι επαγγελματίες της εξουσίας ότι έχουμε φτάσει στο απροχώρητο; Δεν καταλαβαίνουν τίποτα από όσα συμβαίνουν στη χώρα; Δεν τους ενδιαφέρει ούτε ελάχιστα η σμπαραλιασμένη ψυχική αντοχή των ανθρώπων;
Το κράτος έχει καταρρεύσει, ζούμε την τρομακτική ανασφάλεια της ασυδοσίας, της ανεξέλεγκτης βίας, της ατιμωρησίας του εγκλήματος, υποφέρουμε από την αναιδέστερη που γνωρίσαμε ποτέ κερδοσκοπία, τη διάλυση της έννομης τάξης, τον χρηματισμό, τη διαφθορά, τα αντανακλαστικά της ζούγκλας στην καθημερινή συμπεριφορά.
Και τα κόμματα ερίζουν σε επίπεδο νηπιακής ή παθολογικής ολιγοφρένειας, ποιο και για πόσο ή πότε θα απολαύσει την εξουσία, αν θα ξετιναχτεί και πάλι ο τόπος με καινούργιες εκλογές μέσα σε έναν μόλις χρόνο, για να φύγουν οι εξευτελιστικά ανίκανοι και να ξανάρθουν οι αδίστακτοι αμοραλιστές – να εναλλάσσονται στη συγκομιδή απόλαυσης η Σκύλλα με τη Χάρυβδη.
Τα τηλεοπτικά κανάλια, με πρώτα και καλύτερα τα κρατικά, σπέρνουν κάθε μέρα τρόμο, μεθοδευμένο πανικό για την καταστροφική οικονομική κρίση που μας απειλεί. Ωσάν να είναι διατεταγμένα να νεκρώσουν την αγορά. Τρόμο σπέρνει με πανικόβλητα διαγγέλματα και ο πρωθυπουργός. Γιατί άραγε; Μοιάζει ύποπτη η αοριστία των εκφράσεων. Δεν μας λένε ούτε τις συγκεκριμένες επιπτώσεις που η διεθνής κρίση μπορεί να έχει στη χώρα μας ούτε τις συγκεκριμένες κυβερνητικές ενέργειες που απαιτούνται ή τις συγκεκριμένες συμπεριφορές που οφείλουμε οι πολίτες να υιοθετήσουμε. Η αοριστολογία είναι το μικρονοϊκό τέχνασμα των συντεχνιών τουπίκλην κομμάτων. Αποφεύγουν το συγκεκριμένο όπως η νυχτερίδα το φως. Επιβιώνουν, παρά την εγκληματική τους ανικανότητα ή τον ηροστράτειο μηδενισμό τους, χάρη στην αοριστία της «πολυσυλλεκτικής» τους συγκρότησης, των «διαλόγων από μηδενική βάση», της μεγαλόστομης κενολογίας τους.
Αν πραγματικά αγωνιούν οι κομματικές συντεχνίες για την οικονομική κρίση που απειλεί και τη χώρα μας, γιατί δεν συζητούν προτάσεις συγκεκριμένων μέτρων ελέγχου των κουκουλοφόρων, προκειμένου να αποτραπούν καταστροφές επιχειρήσεων που αφήνουν πολλούς, πάμπολλους ανθρώπους χωρίς μεροκάματο. Γιατί δεν τολμάνε τα συγκεκριμένα αυτονόητα: να περικόψουν τις μυθώδεις απολαβές της κομματικής καμαρίλας: προέδρων σε δημόσιους οργανισμούς και εταιρείες του Δημοσίου, απολαβές χρυσοκάνθαρων «ειδικών συμβούλων» γύρω από κάθε πρόεδρο και υπουργό, αναρίθμητα κρατικά αυτοκίνητα με οδηγούς και σωματοφύλακες της καμαρίλας. Γιατί δεν περικόπτουν τις φρενήρεις δαπάνες του κράτους για τις αδιάκοπες επισκευές των γηπέδων, την αστυνόμευση των γηπέδων, τη δημοσιογραφική κάλυψη της ψυχανωμαλίας του «φιλαθλητισμού». Γιατί ανέχονται το μισό από το χαράτσι που πληρώνουν οι πολίτες για την ΕΡΤ να πηγαίνει στην εθνική ντροπή: την αισθητική αθλιότητα του διαγωνισμού της Γιουροβίζιον.
Ας προσέξει ο αναγνώστης τη γλώσσα που μιλάνε οι πολιτικοί μέσα στη διάλυση, που όλοι βιώνουμε, του κράτους, των θεσμών, της κοινωνικής συνοχής: Πέρα από την παγιωμένη αποφυγή του συγκεκριμένου, απουσιάζει και η παραμικρή έστω αναφορά σε κριτήρια διάκρισης του συμφέροντος από το ασύμφορο, κριτήρια αξιολόγησης ποιοτήτων και ιεράρχησης προτεραιοτήτων.
Απουσιάζουν από το λεξιλόγιο των πολιτικών οι λέξεις που συντηρούσαν, επί τρεις χιλιάδες χρόνια, από τον Ομηρο ώς τον Θεμιστοκλή Σοφούλη και τον Πλαστήρα, την ενοείδεια του ελληνικού πολιτικού λόγου: η πατρίδα, το χρέος, η τιμή, η ύβρις, η αρετή, το φρόνημα.
Τουλάχιστον να μην παραδοθούμε στους κάπηλους αμαχητί.
H νομικά τεκμηριωμένη πρόταση της καθηγήτριας κυρίας Αλίκης Μαραγκοπούλου να χαρακτηριστεί η κουκουλοφορία ιδιώνυμο αδίκημα («Κ» 15.2.2009) δεν απαντήθηκε. Αγνοήθηκε και από την κυβέρνηση και από την αντιπολίτευση.
Το ερώτημα πολλαπλών προελεύσεων, γιατί η ελληνική αστυνομία δεν χρησιμοποιεί εκτοξευτήρες νερού για τη διάλυση διαδηλωτών που εγκληματούν, έμεινε αναπάντητο από την κυβέρνηση, ασχολίαστο από την αντιπολίτευση.
Η αιτιολογημένη πρόταση από αυτήν εδώ την τακτή επιφυλλίδα (στις 25.1.2009) να ενεργοποιηθεί ο νόμος προστασίας των μαρτύρων αστυνομικών στις δίκες διαδηλωτών για εγκληματικές ενέργειες αγνοήθηκε επίσης προκλητικά.
Τρία ενδεικτικά παραδείγματα παγερής αδιαφορίας των επαγγελματιών της πολιτικής για θετικές εισηγήσεις κατετεθειμένες με δημόσιο λόγο και με κοινό στόχο την απαλλαγή των πολιτών από την παγιωμένη στη χώρα τρομοκρατία. Η αδιαφορία τεκμηριώνει την κοινή πια βεβαιότητα ότι η άσκηση της πολιτικής (ή ό,τι τέλος πάντων καταλαβαίνουμε σήμερα σαν άσκηση πολιτικής) είναι στεγανά χωρισμένη από την κοινωνία και τα προβλήματά της. Είναι κοινωνικό περιθώριο η πολιτική, ανταγωνισμός συντεχνιών για ιδιοτελή συμφέροντα στο προσχηματικό πεδίο τάχα διαχείρισης των κοινών.
Ομως, η οργανωμένη εγκληματική παράνοια εξακολουθεί να δυναστεύει τους πολίτες, να κρατάει την κοινωνία δέσμια στον τρόμο, στην απειλή για το επόμενο χτύπημα, στον πανικό της ανασφάλειας. Πυρπολούνται σιδηροδρομικοί συρμοί, πολυβολούνται τηλεοπτικοί σταθμοί, παγιδεύονται οικοδομικά τετράγωνα με τεράστιες ποσότητες εκρηκτικών.
Τις προάλλες κατέστρεψαν οι λυμεώνες ένα κόσμημα μέσα στην καρδιά της Αθήνας: την οικία Κωστή Παλαμά, εντευκτήριο των καθηγητών του Καποδιστριακού, με συγκεντρωμένη εκεί όση πατίνα αρχοντιάς παλαιών επίπλων, αυθεντικών πινάκων ή κειμηλίων είχαν απομείνει στο εξαθλιωμένο Αθήνησι. Και κάποιες μέρες μετά, το ίδιο ηροστράτειο μένος επέλεξε θύμα του το συμβολικό για τον ρόλο του στη ζωή της πόλης βιβλιοπωλείο: τον «Ιανό». Το έκαναν θρύψαλα, με φανατισμό έκδηλον στις ασύγκριτα περισσότερες από ό,τι στα γύρω μαγαζιά φθορές.
Καθόλου απίθανο επόμενος στόχος να είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη, η Ακαδημία, τα βυζαντινά μνημεία της Αθήνας. Τον ιερό βράχο της Ακρόπολης πρόλαβαν και τον βεβήλωσαν τον Δεκέμβρη κομματικά επώνυμοι: οι τάχα και Ερυθροφρουροί του κ. Αλαβάνου – η φωτογραφία του βανδαλισμού που αποτόλμησαν έκανε τον γύρο του κόσμου. Η οργανωμένη εγκληματική παράνοια κολακεύεται με τις θωπείες του κ. Αλαβάνου, εξωραΐζεται σαν ηρωική «εξέγερση», «επαναστατική έκρηξη». Απολαμβάνει τους ρητορικούς εξορκισμούς της κυρίας Παπαρήγα και του κ. Καρατζαφέρη, την ένοχη ανοχή του κ. Παπανδρέου, γίνεται αφορμή επιδείξεων ευγλωττίας του κ. Καραμανλή.
Οχτώ κουκουλοφόροι ήταν οι αυτουργοί του κακουργήματος στον «Ιανό». Κάπως περισσότεροι στην οικία Παλαμά. Αν μία από τις τρεις προτάσεις που επαναληπτικά προαναφέρθηκαν είχε εισακουστεί από την κυβέρνηση υιοθετημένη και από την αντιπολίτευση, τα δύο, τεράστιας συμβολικής σημασίας εγκλήματα, με ανυπολόγιστες στην κοινωνική ψυχολογία επιπτώσεις, θα είχαν πιθανότατα αποτραπεί. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας συναντάει κανείς την ίδια, πανομοιότυπα επαναλαμβανόμενη απορία: Μα, επιτέλους, δεν αντιλαμβάνονται οι επαγγελματίες της εξουσίας ότι έχουμε φτάσει στο απροχώρητο; Δεν καταλαβαίνουν τίποτα από όσα συμβαίνουν στη χώρα; Δεν τους ενδιαφέρει ούτε ελάχιστα η σμπαραλιασμένη ψυχική αντοχή των ανθρώπων;
Το κράτος έχει καταρρεύσει, ζούμε την τρομακτική ανασφάλεια της ασυδοσίας, της ανεξέλεγκτης βίας, της ατιμωρησίας του εγκλήματος, υποφέρουμε από την αναιδέστερη που γνωρίσαμε ποτέ κερδοσκοπία, τη διάλυση της έννομης τάξης, τον χρηματισμό, τη διαφθορά, τα αντανακλαστικά της ζούγκλας στην καθημερινή συμπεριφορά.
Και τα κόμματα ερίζουν σε επίπεδο νηπιακής ή παθολογικής ολιγοφρένειας, ποιο και για πόσο ή πότε θα απολαύσει την εξουσία, αν θα ξετιναχτεί και πάλι ο τόπος με καινούργιες εκλογές μέσα σε έναν μόλις χρόνο, για να φύγουν οι εξευτελιστικά ανίκανοι και να ξανάρθουν οι αδίστακτοι αμοραλιστές – να εναλλάσσονται στη συγκομιδή απόλαυσης η Σκύλλα με τη Χάρυβδη.
Τα τηλεοπτικά κανάλια, με πρώτα και καλύτερα τα κρατικά, σπέρνουν κάθε μέρα τρόμο, μεθοδευμένο πανικό για την καταστροφική οικονομική κρίση που μας απειλεί. Ωσάν να είναι διατεταγμένα να νεκρώσουν την αγορά. Τρόμο σπέρνει με πανικόβλητα διαγγέλματα και ο πρωθυπουργός. Γιατί άραγε; Μοιάζει ύποπτη η αοριστία των εκφράσεων. Δεν μας λένε ούτε τις συγκεκριμένες επιπτώσεις που η διεθνής κρίση μπορεί να έχει στη χώρα μας ούτε τις συγκεκριμένες κυβερνητικές ενέργειες που απαιτούνται ή τις συγκεκριμένες συμπεριφορές που οφείλουμε οι πολίτες να υιοθετήσουμε. Η αοριστολογία είναι το μικρονοϊκό τέχνασμα των συντεχνιών τουπίκλην κομμάτων. Αποφεύγουν το συγκεκριμένο όπως η νυχτερίδα το φως. Επιβιώνουν, παρά την εγκληματική τους ανικανότητα ή τον ηροστράτειο μηδενισμό τους, χάρη στην αοριστία της «πολυσυλλεκτικής» τους συγκρότησης, των «διαλόγων από μηδενική βάση», της μεγαλόστομης κενολογίας τους.
Αν πραγματικά αγωνιούν οι κομματικές συντεχνίες για την οικονομική κρίση που απειλεί και τη χώρα μας, γιατί δεν συζητούν προτάσεις συγκεκριμένων μέτρων ελέγχου των κουκουλοφόρων, προκειμένου να αποτραπούν καταστροφές επιχειρήσεων που αφήνουν πολλούς, πάμπολλους ανθρώπους χωρίς μεροκάματο. Γιατί δεν τολμάνε τα συγκεκριμένα αυτονόητα: να περικόψουν τις μυθώδεις απολαβές της κομματικής καμαρίλας: προέδρων σε δημόσιους οργανισμούς και εταιρείες του Δημοσίου, απολαβές χρυσοκάνθαρων «ειδικών συμβούλων» γύρω από κάθε πρόεδρο και υπουργό, αναρίθμητα κρατικά αυτοκίνητα με οδηγούς και σωματοφύλακες της καμαρίλας. Γιατί δεν περικόπτουν τις φρενήρεις δαπάνες του κράτους για τις αδιάκοπες επισκευές των γηπέδων, την αστυνόμευση των γηπέδων, τη δημοσιογραφική κάλυψη της ψυχανωμαλίας του «φιλαθλητισμού». Γιατί ανέχονται το μισό από το χαράτσι που πληρώνουν οι πολίτες για την ΕΡΤ να πηγαίνει στην εθνική ντροπή: την αισθητική αθλιότητα του διαγωνισμού της Γιουροβίζιον.
Ας προσέξει ο αναγνώστης τη γλώσσα που μιλάνε οι πολιτικοί μέσα στη διάλυση, που όλοι βιώνουμε, του κράτους, των θεσμών, της κοινωνικής συνοχής: Πέρα από την παγιωμένη αποφυγή του συγκεκριμένου, απουσιάζει και η παραμικρή έστω αναφορά σε κριτήρια διάκρισης του συμφέροντος από το ασύμφορο, κριτήρια αξιολόγησης ποιοτήτων και ιεράρχησης προτεραιοτήτων.
Απουσιάζουν από το λεξιλόγιο των πολιτικών οι λέξεις που συντηρούσαν, επί τρεις χιλιάδες χρόνια, από τον Ομηρο ώς τον Θεμιστοκλή Σοφούλη και τον Πλαστήρα, την ενοείδεια του ελληνικού πολιτικού λόγου: η πατρίδα, το χρέος, η τιμή, η ύβρις, η αρετή, το φρόνημα.
Τουλάχιστον να μην παραδοθούμε στους κάπηλους αμαχητί.
Τι σημαίνει "αριστερά" στην Ελλάδα !
Αριστερά στην Ελλάδα για πολλούς σημαίνει Παπαρήγα και Τσίπρας.
Σημαίνει λέμε όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ξεχνώντας ότι πολλές από τις ιατρικές ανακαλύψεις που μας χαρίζουν μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής, θαυμαστά επιστημονικά επιτεύγματα για τα οποία μαθαίνουμε μέσω των εφημερίδων ή του internet και στη χώρα μας και μεγάλο μέρος επιστημονικής έρευνας αιχμής, προέρχονται παγκοσμίως από πανεπιστήμια που στην Ελλάδα θα λέγαμε «ιδιωτικά».
Δηλαδή πανεπιστήμια απελευθερωμένα από τον καθηλωτικό κρατικό εναγκαλισμό, από ΔΟΑΤΑΠ, διαφθορά και αναξιοκρατία. Και στηρίζοντας φοιτητές που διαδηλώνουν υπέρ της διαιώνισης μιας κρατικοδίαιτης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με αποκλειστικό γνώμονα τα προσωπικά τους συμφέροντα.
Γυρίζοντας έτσι τις πλάτες τους στο μέλλον. Μάλλον και κάποιοι κύριοι της «αριστεράς» ασύστολα επιθυμούν να μένει στάσιμη η επιστημονική έρευνα και να παραμένουν ανεξέλικτες οι νέες τεχνολογίες στην Ελλάδα, προκειμένου να κάνουν αυτοί τα βηματάκια τους «μπροστά», σε εκλογικά ποσοστά. Κερδίζοντας ψήφους ανθρώπων που κρατούνται στο σκοτάδι μέσα από τη συνεχή, καθημερινή επανάληψη των ίδιων, αναχρονιστικών ιδεολογημάτων από τηλεοράσεις και εφημερίδες. Και μάλιστα από διαρκώς νεότερους εκπροσώπους της αγοραίας και μιντιακής αυτής ρητορικής, όπως ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει επίσης άκρατο αντιαμερικανισμό. Όχι ότι οι Αμερικανοί είναι αγγελούδια. Αλλά ας μη χρησιμοποιούμε επιλεκτικά τα βέλη μας. Ας κοιτάξουμε και ανατολικά.
Η Ρωσία θεωρείται, λόγω ορθοδοξίας, «παραδοσιακή» σύμμαχος της Ελλάδας και φίλη χώρα.
Και μέσα στον άκρατο αντιαμερικανισμό, τα όσα συμβαίνουν εκεί περνάνε απαρατήρητα στην Ελλάδα. Πράγματα όπως η βάναυση παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η τραγική έλλειψη ελευθερίας έκφρασης, οι φυλακίσεις, οι δολοφονίες δημοσιογράφων, η απουσία δημοκρατίας και η εκλογή διαδόχων στο θρόνο του προέδρου χωρίς αληθινές εκλογές, η αδίστακτη εμπλοκή στα εσωτερικά γειτονικών χωρών και η στυγνή καταπίεση μειονοτήτων παραμένουν απαρατήρητα και ασχολίαστα στην Ελλάδα, διότι προτιμάμε να ασχοληθούμε με το Γκουαντάναμο.
Αλλά και διότι τα «αριστερά» μας κόμματα δυσκολεύονται ακόμα να απογαλακτιστούν από τη μητέρα Ρωσία. Ξεχνάμε έτσι ότι υπάρχουν χώρες για τα Γκουαντάναμο των οποίων δεν μαθαίνουμε, διότι δεν είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού. Αλλά ακόμα κι αν ήταν - όπως είναι για άλλους - στην Ελλάδα αλληθωρίζουμε.Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει υποστηρίζουμε εμμέσως πλην σαφώς τους κουκουλοφόρους και εναντιωνόμαστε στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.
Ξεχνώντας ότι το πανεπιστημιακό άσυλο συνιστά κατάλοιπο περασμένων εποχών, χωροφυλάκων και δικτατοριών. Και ότι πλέον κάποιοι το καταχρώνται προκειμένου να εκτονωθούν όπως και όπου νομίζουν.
Ας απομακρυνόμαστε έτσι από ανθρώπους, που μπορούν να εκφράσουν με επιχειρήματα και όχι με λοστούς, με προβληματισμούς και όχι με βρισιές την αντίθεσή τους σε όσα τους δυσαρεστούν. Δημιουργικά, όχι καταστρεπτικά.
Άραγε, τυχαία είναι αυτή η συμπαράσταση στους κουκουλοφόρους;
Μήπως και η ίδια η «αριστερά» αδυνατεί να διατυπώσει συγκροτημένο πολιτικό λόγο; Μπορούν τα κόμματα της «αριστεράς» να διατυπώσουν θετικές προτάσεις και πειστικά επιχειρήματα;
Διαθέτουν οραματική σκέψη;
Μήπως έχουν περιοριστεί στο να παίζουν, με τη σειρά τους, το ρόλο των κουκουλοφόρων του κατεστημένου πολιτικού μας γίγνεσθαι, με τα άλλα κόμματα στο ρόλο των χωροφυλάκων;
Κι εμάς τους υπόλοιπους απαθείς κομπάρσους;
Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει δεν μιλάμε και δεν οργανώνουμε διαδηλώσεις ενάντια στο νέφος ή στις βιομηχανίες που μολύνουν.
Ενάντια στη διαφθορά, την αναξιοκρατία και την ανεργία.
Ενάντια στο πολιτιστικό μας έλλειμμα, στο ότι μουσεία και βιβλιοπωλεία φυτοζωούν ενώ ανθούν σουβλατζίδικα και κομμωτήρια.
Ενάντια στην ερήμωση και την εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου.
Ενάντια στην άθλια κατάσταση των δρόμων, που κοστίζει τόσες ανθρώπινες ζωές σε δυστυχήματα και στα ξεχαρβαλωμένα πεζοδρόμια, στα οποία ακόμα κι όταν δεν έχουν καταληφθεί από αυτοκίνητα, βαδίζουμε με δυσκολία.
Ενάντια στην επέλαση της ακροδεξιάς, της ξενοφοβίας και του άκρατου εθνικισμού και την καθημερινή σκανδαλώδη προβολή τους από τηλεπαράθυρα που στάζουν μισαλλοδοξία και φανατισμό.
Ενάντια σε μεσημεριανές εκπομπές, τηλεπαιχνίδια και σκανδαλοθηρικά έντυπα που αποχαυνώνουν ανελέητα τους νεοέλληνες.
Ενάντια στο ναρκωτικό της ξέφρενης, μαζικής κατανάλωσης στο οποίο εθιστήκαμε, έχοντας σχεδόν μετατραπεί σε αυτοματοποιημένα ανθρωποειδή που καταναλώνουν νευρωτικά, αποκοιμούνται εμπρός στην τηλεόραση, αγχώνονται μήπως και τσαλακώσουν το καινούργιο τους αυτοκίνητο καβαλώντας πεζοδρόμια και «σερφάρουν» σε πορνοσελίδες του internet.
Αλλά και ενάντια στους εμπόρους αυτού του ναρκωτικού που κατ’ ευφημισμό τους λέμε τράπεζες, οι οποίοι με διαρκώς «ευκολότερα» καταναλωτικά δάνεια και πιο «συμφέρουσες» πιστωτικές κάρτες φροντίζουν ώστε να μην ξεφύγουμε ποτέ από την εξάρτησή μας.
Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των ανθρώπων, που βρίσκουν καταφύγιο απ' όλα αυτά στα μαξιλάρια και τους καναπέδες τους.
Ενάντια στην κατάντια της ελληνικής οικονομίας που παραμένει αγροτική και της επιστημονικής έρευνας, της διανόησης και της επιχειρηματικότητας που παραμένουν στάσιμες.
Ενάντια στο ότι σήμερα μόλις το 6% της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνεται στην Ελλάδα προέρχεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Δεν μιλάμε γι’ αυτά διότι τα θεωρούμε ίσως «μικροπροβλήματα» της καθημερινότητας. Αλλά και διότι μας απασχολούν άλλα, «μεγάλα» ζητήματα, όπως ο αντιαμερικανισμός μας και η συμπαράσταση στους κουκουλοφόρους και στους νέους με γερασμένες απόψεις, όπως οι φοιτητές που κοιτούν τα κατεστημένα τους συμφέροντα.
Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει ότι αν τολμήσει κανείς να εκφραστεί επικριτικά για τους «αδερφούς» μας Σέρβους ή τους «φίλους» Ρώσους, είναι φιλοαμερικανός. (Κι αν επιμένει, μάλλον θα ’ναι πράκτορας των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών.)
Διότι δεν είμαστε μόνο «αριστεροί», αλλά και Χριστιανοί Ορθόδοξοι.
Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει ότι αν δεν είμαστε ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, είμαστε «δεξιοί» και υπέρ της πλουτοκρατίας.
Ότι αν ενοχλούμαστε από τους κουκουλοφόρους και την καταστρεπτική κατάχρηση του πανεπιστημιακού ασύλου, είμαστε «συντηρητικοί».
Ότι αν αντιμιλήσουμε στους φοιτητές που κοιτούν τη βολή τους, είμαστε όλα τα προαναφερθέντα. Ότι αν δεν είσαι μ’ εμάς, είσαι με τους άλλους.
Να σας χαίρονται οι ψηφοφόροι σας, κυρίες και κύριοι της «αριστεράς».
gerasimos-memoryland
ΤΟ ΣΚΙΑΧΤΡΟ
Σημαίνει λέμε όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ξεχνώντας ότι πολλές από τις ιατρικές ανακαλύψεις που μας χαρίζουν μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής, θαυμαστά επιστημονικά επιτεύγματα για τα οποία μαθαίνουμε μέσω των εφημερίδων ή του internet και στη χώρα μας και μεγάλο μέρος επιστημονικής έρευνας αιχμής, προέρχονται παγκοσμίως από πανεπιστήμια που στην Ελλάδα θα λέγαμε «ιδιωτικά».
Δηλαδή πανεπιστήμια απελευθερωμένα από τον καθηλωτικό κρατικό εναγκαλισμό, από ΔΟΑΤΑΠ, διαφθορά και αναξιοκρατία. Και στηρίζοντας φοιτητές που διαδηλώνουν υπέρ της διαιώνισης μιας κρατικοδίαιτης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με αποκλειστικό γνώμονα τα προσωπικά τους συμφέροντα.
Γυρίζοντας έτσι τις πλάτες τους στο μέλλον. Μάλλον και κάποιοι κύριοι της «αριστεράς» ασύστολα επιθυμούν να μένει στάσιμη η επιστημονική έρευνα και να παραμένουν ανεξέλικτες οι νέες τεχνολογίες στην Ελλάδα, προκειμένου να κάνουν αυτοί τα βηματάκια τους «μπροστά», σε εκλογικά ποσοστά. Κερδίζοντας ψήφους ανθρώπων που κρατούνται στο σκοτάδι μέσα από τη συνεχή, καθημερινή επανάληψη των ίδιων, αναχρονιστικών ιδεολογημάτων από τηλεοράσεις και εφημερίδες. Και μάλιστα από διαρκώς νεότερους εκπροσώπους της αγοραίας και μιντιακής αυτής ρητορικής, όπως ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει επίσης άκρατο αντιαμερικανισμό. Όχι ότι οι Αμερικανοί είναι αγγελούδια. Αλλά ας μη χρησιμοποιούμε επιλεκτικά τα βέλη μας. Ας κοιτάξουμε και ανατολικά.
Η Ρωσία θεωρείται, λόγω ορθοδοξίας, «παραδοσιακή» σύμμαχος της Ελλάδας και φίλη χώρα.
Και μέσα στον άκρατο αντιαμερικανισμό, τα όσα συμβαίνουν εκεί περνάνε απαρατήρητα στην Ελλάδα. Πράγματα όπως η βάναυση παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η τραγική έλλειψη ελευθερίας έκφρασης, οι φυλακίσεις, οι δολοφονίες δημοσιογράφων, η απουσία δημοκρατίας και η εκλογή διαδόχων στο θρόνο του προέδρου χωρίς αληθινές εκλογές, η αδίστακτη εμπλοκή στα εσωτερικά γειτονικών χωρών και η στυγνή καταπίεση μειονοτήτων παραμένουν απαρατήρητα και ασχολίαστα στην Ελλάδα, διότι προτιμάμε να ασχοληθούμε με το Γκουαντάναμο.
Αλλά και διότι τα «αριστερά» μας κόμματα δυσκολεύονται ακόμα να απογαλακτιστούν από τη μητέρα Ρωσία. Ξεχνάμε έτσι ότι υπάρχουν χώρες για τα Γκουαντάναμο των οποίων δεν μαθαίνουμε, διότι δεν είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού. Αλλά ακόμα κι αν ήταν - όπως είναι για άλλους - στην Ελλάδα αλληθωρίζουμε.Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει υποστηρίζουμε εμμέσως πλην σαφώς τους κουκουλοφόρους και εναντιωνόμαστε στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.
Ξεχνώντας ότι το πανεπιστημιακό άσυλο συνιστά κατάλοιπο περασμένων εποχών, χωροφυλάκων και δικτατοριών. Και ότι πλέον κάποιοι το καταχρώνται προκειμένου να εκτονωθούν όπως και όπου νομίζουν.
Ας απομακρυνόμαστε έτσι από ανθρώπους, που μπορούν να εκφράσουν με επιχειρήματα και όχι με λοστούς, με προβληματισμούς και όχι με βρισιές την αντίθεσή τους σε όσα τους δυσαρεστούν. Δημιουργικά, όχι καταστρεπτικά.
Άραγε, τυχαία είναι αυτή η συμπαράσταση στους κουκουλοφόρους;
Μήπως και η ίδια η «αριστερά» αδυνατεί να διατυπώσει συγκροτημένο πολιτικό λόγο; Μπορούν τα κόμματα της «αριστεράς» να διατυπώσουν θετικές προτάσεις και πειστικά επιχειρήματα;
Διαθέτουν οραματική σκέψη;
Μήπως έχουν περιοριστεί στο να παίζουν, με τη σειρά τους, το ρόλο των κουκουλοφόρων του κατεστημένου πολιτικού μας γίγνεσθαι, με τα άλλα κόμματα στο ρόλο των χωροφυλάκων;
Κι εμάς τους υπόλοιπους απαθείς κομπάρσους;
Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει δεν μιλάμε και δεν οργανώνουμε διαδηλώσεις ενάντια στο νέφος ή στις βιομηχανίες που μολύνουν.
Ενάντια στη διαφθορά, την αναξιοκρατία και την ανεργία.
Ενάντια στο πολιτιστικό μας έλλειμμα, στο ότι μουσεία και βιβλιοπωλεία φυτοζωούν ενώ ανθούν σουβλατζίδικα και κομμωτήρια.
Ενάντια στην ερήμωση και την εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου.
Ενάντια στην άθλια κατάσταση των δρόμων, που κοστίζει τόσες ανθρώπινες ζωές σε δυστυχήματα και στα ξεχαρβαλωμένα πεζοδρόμια, στα οποία ακόμα κι όταν δεν έχουν καταληφθεί από αυτοκίνητα, βαδίζουμε με δυσκολία.
Ενάντια στην επέλαση της ακροδεξιάς, της ξενοφοβίας και του άκρατου εθνικισμού και την καθημερινή σκανδαλώδη προβολή τους από τηλεπαράθυρα που στάζουν μισαλλοδοξία και φανατισμό.
Ενάντια σε μεσημεριανές εκπομπές, τηλεπαιχνίδια και σκανδαλοθηρικά έντυπα που αποχαυνώνουν ανελέητα τους νεοέλληνες.
Ενάντια στο ναρκωτικό της ξέφρενης, μαζικής κατανάλωσης στο οποίο εθιστήκαμε, έχοντας σχεδόν μετατραπεί σε αυτοματοποιημένα ανθρωποειδή που καταναλώνουν νευρωτικά, αποκοιμούνται εμπρός στην τηλεόραση, αγχώνονται μήπως και τσαλακώσουν το καινούργιο τους αυτοκίνητο καβαλώντας πεζοδρόμια και «σερφάρουν» σε πορνοσελίδες του internet.
Αλλά και ενάντια στους εμπόρους αυτού του ναρκωτικού που κατ’ ευφημισμό τους λέμε τράπεζες, οι οποίοι με διαρκώς «ευκολότερα» καταναλωτικά δάνεια και πιο «συμφέρουσες» πιστωτικές κάρτες φροντίζουν ώστε να μην ξεφύγουμε ποτέ από την εξάρτησή μας.
Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των ανθρώπων, που βρίσκουν καταφύγιο απ' όλα αυτά στα μαξιλάρια και τους καναπέδες τους.
Ενάντια στην κατάντια της ελληνικής οικονομίας που παραμένει αγροτική και της επιστημονικής έρευνας, της διανόησης και της επιχειρηματικότητας που παραμένουν στάσιμες.
Ενάντια στο ότι σήμερα μόλις το 6% της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνεται στην Ελλάδα προέρχεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Δεν μιλάμε γι’ αυτά διότι τα θεωρούμε ίσως «μικροπροβλήματα» της καθημερινότητας. Αλλά και διότι μας απασχολούν άλλα, «μεγάλα» ζητήματα, όπως ο αντιαμερικανισμός μας και η συμπαράσταση στους κουκουλοφόρους και στους νέους με γερασμένες απόψεις, όπως οι φοιτητές που κοιτούν τα κατεστημένα τους συμφέροντα.
Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει ότι αν τολμήσει κανείς να εκφραστεί επικριτικά για τους «αδερφούς» μας Σέρβους ή τους «φίλους» Ρώσους, είναι φιλοαμερικανός. (Κι αν επιμένει, μάλλον θα ’ναι πράκτορας των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών.)
Διότι δεν είμαστε μόνο «αριστεροί», αλλά και Χριστιανοί Ορθόδοξοι.
Αριστερά στην Ελλάδα σημαίνει ότι αν δεν είμαστε ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, είμαστε «δεξιοί» και υπέρ της πλουτοκρατίας.
Ότι αν ενοχλούμαστε από τους κουκουλοφόρους και την καταστρεπτική κατάχρηση του πανεπιστημιακού ασύλου, είμαστε «συντηρητικοί».
Ότι αν αντιμιλήσουμε στους φοιτητές που κοιτούν τη βολή τους, είμαστε όλα τα προαναφερθέντα. Ότι αν δεν είσαι μ’ εμάς, είσαι με τους άλλους.
Να σας χαίρονται οι ψηφοφόροι σας, κυρίες και κύριοι της «αριστεράς».
gerasimos-memoryland
ΤΟ ΣΚΙΑΧΤΡΟ
Δευτέρα 16 Μαρτίου 2009
Έκθεση κόλαφος για την Τουρκία, από Τουρκικό Ίδρυμα,που αφορά τα περιουσιακά δικαιώματα των Μειονοτήτων !
Εκθεση - κόλαφος για την Τουρκία
Σοβαρό και «εκ των έσω» πλήγμα δέχτηκε η αξιοπιστία της πορείας υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία, με τη δημοσιοποίηση της έκθεσης του «Τουρκικού Ιδρύματος Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών» (TESEV) για τα περιουσιακά δικαιώματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων που ζουν στην Τουρκία.
Σύμφωνα με την έκθεση του έγκριτου TESEV επισημαίνει ότι οι «μη μουσουλμάνοι Τούρκοι πολίτες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν αντιδημοκρατικές και παράνομες πρακτικές», που παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή Συνθήκη τωνανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η αναφορά αυτή αμφισβητεί πλήρως την αξιοπιστία και την επάρκεια του νόμου που ενέκρινε τον Σεπτέμβριο η Τουρκική Εθνοσυνέλευση (τον οποίο έσπευσε με ανεξήγητη σπουδή να χαιρετίσει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην ετήσια Εκθεσή της για την Τουρκία), που είχε σκοπό να άρει τους περιορισμούς που για δεκαετίες έχουν επιβληθεί στην άσκηση των περιουσιακών δικαιωμάτων των μειονοτήτων.Η υπόθεση αυτή αφορά χιλιάδες ακίνητα ιδιοκτησίας Ελλήνων, Αρμενίων και Εβραίων, τα οποία έχουν κατασχεθεί από το τουρκικό κράτος είτε απειλούνται με κατάσχεση λόγω περιορισμών στο δικαίωμα της ελεύθερης χρήσης της περιουσίας.
Ο τουρκικός νόμος δίνει τη δυνατότητα επιστροφής ορισμένων περιουσιών, αλλά δεν προσφέρει, σύμφωνα με την Εκθεση, «δίκαιη λύση» για τη διασφάλιση επιστροφής των ακινήτων και απαιτεί μάλιστα από τα μη μουσουλμανικά ευαγή ιδρύματα την εξασφάλιση ειδικής άδειας από το τουρκικό κράτος για την απόκτηση νέων περιουσιακών στοιχείων.
Στην Εκθεση της TESEV καταγράφεται, επίσης, η προσπάθεια του κράτους να διατηρήσει στην κατοχή του κατασχεμένα ακίνητα με τη διαδικασία της... επανεγγραφής τους στο Κτηματολόγιο με παραποιημένα στοιχεία ιδιοκτήτη, ενώ δεν επιτρέπεται η ίδρυση νέων ευαγών ιδρυμάτων από τους μη μουσουλμάνους πολίτες.Τα στοιχεία που αποκαλύπτει στις 60 σελίδες της η Εκθεση σε μεγάλο μέρος τους αφορούν περιουσίες ελληνικής καταγωγής Τούρκων πολιτών, Ελλήνων πολιτών και ευαγών ιδρυμάτων της ελληνικής μειονότητας και, φυσικά, του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί και στην Αθήνα την υποχρέωση αξιολόγησης της εφαρμογής του τουρκικού νόμου και έγερσης των προβλημάτων που δημιουργεί και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εν όψει της αξιολόγησης της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας στο δεύτερο εξάμηνο του 2009.
Αναρτήθηκε από skal
Σοβαρό και «εκ των έσω» πλήγμα δέχτηκε η αξιοπιστία της πορείας υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία, με τη δημοσιοποίηση της έκθεσης του «Τουρκικού Ιδρύματος Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών» (TESEV) για τα περιουσιακά δικαιώματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων που ζουν στην Τουρκία.
Σύμφωνα με την έκθεση του έγκριτου TESEV επισημαίνει ότι οι «μη μουσουλμάνοι Τούρκοι πολίτες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν αντιδημοκρατικές και παράνομες πρακτικές», που παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή Συνθήκη τωνανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η αναφορά αυτή αμφισβητεί πλήρως την αξιοπιστία και την επάρκεια του νόμου που ενέκρινε τον Σεπτέμβριο η Τουρκική Εθνοσυνέλευση (τον οποίο έσπευσε με ανεξήγητη σπουδή να χαιρετίσει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην ετήσια Εκθεσή της για την Τουρκία), που είχε σκοπό να άρει τους περιορισμούς που για δεκαετίες έχουν επιβληθεί στην άσκηση των περιουσιακών δικαιωμάτων των μειονοτήτων.Η υπόθεση αυτή αφορά χιλιάδες ακίνητα ιδιοκτησίας Ελλήνων, Αρμενίων και Εβραίων, τα οποία έχουν κατασχεθεί από το τουρκικό κράτος είτε απειλούνται με κατάσχεση λόγω περιορισμών στο δικαίωμα της ελεύθερης χρήσης της περιουσίας.
Ο τουρκικός νόμος δίνει τη δυνατότητα επιστροφής ορισμένων περιουσιών, αλλά δεν προσφέρει, σύμφωνα με την Εκθεση, «δίκαιη λύση» για τη διασφάλιση επιστροφής των ακινήτων και απαιτεί μάλιστα από τα μη μουσουλμανικά ευαγή ιδρύματα την εξασφάλιση ειδικής άδειας από το τουρκικό κράτος για την απόκτηση νέων περιουσιακών στοιχείων.
Στην Εκθεση της TESEV καταγράφεται, επίσης, η προσπάθεια του κράτους να διατηρήσει στην κατοχή του κατασχεμένα ακίνητα με τη διαδικασία της... επανεγγραφής τους στο Κτηματολόγιο με παραποιημένα στοιχεία ιδιοκτήτη, ενώ δεν επιτρέπεται η ίδρυση νέων ευαγών ιδρυμάτων από τους μη μουσουλμάνους πολίτες.Τα στοιχεία που αποκαλύπτει στις 60 σελίδες της η Εκθεση σε μεγάλο μέρος τους αφορούν περιουσίες ελληνικής καταγωγής Τούρκων πολιτών, Ελλήνων πολιτών και ευαγών ιδρυμάτων της ελληνικής μειονότητας και, φυσικά, του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί και στην Αθήνα την υποχρέωση αξιολόγησης της εφαρμογής του τουρκικού νόμου και έγερσης των προβλημάτων που δημιουργεί και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εν όψει της αξιολόγησης της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας στο δεύτερο εξάμηνο του 2009.
Αναρτήθηκε από skal
Έπεσαν οι μάσκες για τα γκάλοπ.
Την επόμενη φορά που κάποιος παράγοντας του δημοσίου βίου θα επιχειρήσει να διατυπώσει μια θέση, στηριζόμενος σε αποτελέσματα δημοσκοπήσεων, καλά θα κάνει να το ξανασκεφτεί.
Οι μάσκες έπεσαν, και πλέον ουδείς μπορεί να δηλώνει ανυποψίαστος ή ανενημέρωτος.
Σε ερώτηση εταιρείας δημοσκοπήσεων για το αν οι Έλληνες θα προτιμήσουν να αξιοποιήσουν το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος για... καθισιό και εκδρομές ή θα προτιμήσουν να ψηφίσουν για τις ευρωεκλογές, η απάντηση είναι πως το 86% περίπου, θα... αγκαλιάσει την κάλπη.
Υπάρχει κανείς σας που να το πιστεύει; Γιατί να πιστέψουμε λοιπόν και τα υπόλοιπα ευρήματα;
parapolitika.gr
Οι μάσκες έπεσαν, και πλέον ουδείς μπορεί να δηλώνει ανυποψίαστος ή ανενημέρωτος.
Σε ερώτηση εταιρείας δημοσκοπήσεων για το αν οι Έλληνες θα προτιμήσουν να αξιοποιήσουν το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος για... καθισιό και εκδρομές ή θα προτιμήσουν να ψηφίσουν για τις ευρωεκλογές, η απάντηση είναι πως το 86% περίπου, θα... αγκαλιάσει την κάλπη.
Υπάρχει κανείς σας που να το πιστεύει; Γιατί να πιστέψουμε λοιπόν και τα υπόλοιπα ευρήματα;
parapolitika.gr
Βουλευτικό - Υπουργικό άσυλο, Πανεπιστημιακό άσυλο. Ελλάδα η χώρα του χαβαλέ και της νόμιμης ανομίας...
Ολοι γνωρίζουμε ότι με βάση τό νόμο περί υπουργικής ευθύνης στήν ουσία μιλάμε για ένα θεσμοθετημένο άσυλο τών υπουργών....
Εξάλλου έτσι την γλίτωσαν κάποιοι , οι οποίοι πλέον δέν μπορούν να αγγιχτούν απο την δικαιοσύνη....
Τό ίδιο ακριβώς είναι και το Πανεπιστημιακό άσυλο....
Είναι τό ίδιο ακριβώς....
Να καταργήσουμε τό Πανεπιστημιακό άσυλο καί ταυτόχρονα τό υπουργικό άσυλο....
Η μάλλον πρώτα τό υπουργικό και μετά τό Πανεπιστημιακό....
Ετσι δέν είναι?
Οι νόμοι πρέπει να είναι δίκαιοι...
Να ανταποκρίνονται στο περί δικαίου αίσθημα...
Στήν Ελλάδα η ανομία είναι νόμιμη...
Είναι γενικευμένη...
Ξεκινάει απο ψηλά και διαχέεται χαμηλά...
Και όχι μόνο στό (εύκολο) επίπεδο τού Πανεπιστημιακού ασύλου....
Νά μιλήσουμε για τήν ανομία στό θέμα τής ακρίβειας?
Να μιλήσουμε γιά όλες τίς νόμιμες ανομίες ?
Αναρτήθηκε από wolf
Εξάλλου έτσι την γλίτωσαν κάποιοι , οι οποίοι πλέον δέν μπορούν να αγγιχτούν απο την δικαιοσύνη....
Τό ίδιο ακριβώς είναι και το Πανεπιστημιακό άσυλο....
Είναι τό ίδιο ακριβώς....
Να καταργήσουμε τό Πανεπιστημιακό άσυλο καί ταυτόχρονα τό υπουργικό άσυλο....
Η μάλλον πρώτα τό υπουργικό και μετά τό Πανεπιστημιακό....
Ετσι δέν είναι?
Οι νόμοι πρέπει να είναι δίκαιοι...
Να ανταποκρίνονται στο περί δικαίου αίσθημα...
Στήν Ελλάδα η ανομία είναι νόμιμη...
Είναι γενικευμένη...
Ξεκινάει απο ψηλά και διαχέεται χαμηλά...
Και όχι μόνο στό (εύκολο) επίπεδο τού Πανεπιστημιακού ασύλου....
Νά μιλήσουμε για τήν ανομία στό θέμα τής ακρίβειας?
Να μιλήσουμε γιά όλες τίς νόμιμες ανομίες ?
Αναρτήθηκε από wolf
Ποιά Χώρα έχει σειρά στις...Εξεγέρσεις ;
ΠΟΙΟΣ ΥΠΟΚΙΝΕΙ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ;
Θέλει πολύ φαντασία να καταλάβει κανείς ποιός υποκινεί (και χρηματοδοτεί) τις "κοινωνικές" εξεγέρσεις αυτές;
Σκέψου για παράδειγμα τα χαστούκια που έφαγαν οι αμερικάνοι από το Σαρκοζί και τον Καραμανλή στο Βουκουρέστι.
Θυμήσου ότι πριν από μιά εβδομάδα ο Πρόεδρος της Κίνας δήλωσε επίσημα ότι ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ την φερεγγυότητα των αμερικανικών ομλόγων.
Θυμήσου επίσης ότι προχθές ο Πρόεδρος της Βραζιλίας συναντήθηκε με τον Ομπάμα γιατί ανησυχεί για την τύχη του 1 τρισεκατομμυρίου που έχει επενδύσει σε ομόλογα του αμερικάνικου δημοσίου.
Οι αμερικάνοι ξέρουν ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ότι έρχεται μπόρα γι' αυτούς και ανησυχούν για την πρωτοκαθεδρία τους, ιδιαίτερα την οικονομική.
Εάν οι μεγάλες οικονομικές δυνάμεις του πλανήτη (Κίνα, Ιαπωνία, Ινδία, κλπ) αρχίζουν να βάζουν τα αποθεματικά τους σε ευρώ, το επόμενο βήμα θα είναι οι αραβικές χώρες να αρχίζουν να πουλάνε το πετρέλαιο σε ευρώ και όχι σε δολάριο.
ΑYTO ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ.
Γι' αυτό οι αμερικάνοι κάνουν ότι μπορούν για να υποβαθμίσουν τη σταθερότητα του ευρώ, κυρίως τρομοκρατώντας τους διεθνείς επενδυτές περί διάσπασης της κοινωνικής συνοχής της ΕΕ.
Δεν μπορούν να κάνουν και τίποτε άλλο.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ "ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ" ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ, κυρίως σε αυτές που έχουν μεγάλο δημόσιο χρέος όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.
Επιτέλους, μετά την απραγία που έφερε η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης η CIA και η NSA βρήκαν σοβαρό αντικείμενο απασχόλησης.
Θεωρία συνομωσίας λέτε; ΟΚ.
Ποιός μπορεί να απαντήσει μία ΠΟΛΥ ΑΠΛΗ ΕΡΩΤΗΣΗ.
Η ευρωπαική χώρα που έχει πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση από όλες είναι η Βρετανία (λόγω μεγάλου χρηματοοικονομικού τομέα).ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ;
Η ανεργία τους κοντεύει τα 2,5 εκατομμύρια και δεν διαμαρτύρεται κανένας;Κύριοι, μας δουλεύουν.
Αναγνώστης
Αναρτήθηκε από wolf
Θέλει πολύ φαντασία να καταλάβει κανείς ποιός υποκινεί (και χρηματοδοτεί) τις "κοινωνικές" εξεγέρσεις αυτές;
.jpg){kind=link}
Σκέψου για παράδειγμα τα χαστούκια που έφαγαν οι αμερικάνοι από το Σαρκοζί και τον Καραμανλή στο Βουκουρέστι.
Θυμήσου ότι πριν από μιά εβδομάδα ο Πρόεδρος της Κίνας δήλωσε επίσημα ότι ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ την φερεγγυότητα των αμερικανικών ομλόγων.
Θυμήσου επίσης ότι προχθές ο Πρόεδρος της Βραζιλίας συναντήθηκε με τον Ομπάμα γιατί ανησυχεί για την τύχη του 1 τρισεκατομμυρίου που έχει επενδύσει σε ομόλογα του αμερικάνικου δημοσίου.
Οι αμερικάνοι ξέρουν ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ότι έρχεται μπόρα γι' αυτούς και ανησυχούν για την πρωτοκαθεδρία τους, ιδιαίτερα την οικονομική.
Εάν οι μεγάλες οικονομικές δυνάμεις του πλανήτη (Κίνα, Ιαπωνία, Ινδία, κλπ) αρχίζουν να βάζουν τα αποθεματικά τους σε ευρώ, το επόμενο βήμα θα είναι οι αραβικές χώρες να αρχίζουν να πουλάνε το πετρέλαιο σε ευρώ και όχι σε δολάριο.
ΑYTO ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ.
Γι' αυτό οι αμερικάνοι κάνουν ότι μπορούν για να υποβαθμίσουν τη σταθερότητα του ευρώ, κυρίως τρομοκρατώντας τους διεθνείς επενδυτές περί διάσπασης της κοινωνικής συνοχής της ΕΕ.
Δεν μπορούν να κάνουν και τίποτε άλλο.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ "ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ" ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ, κυρίως σε αυτές που έχουν μεγάλο δημόσιο χρέος όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.
Επιτέλους, μετά την απραγία που έφερε η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης η CIA και η NSA βρήκαν σοβαρό αντικείμενο απασχόλησης.
Θεωρία συνομωσίας λέτε; ΟΚ.
Ποιός μπορεί να απαντήσει μία ΠΟΛΥ ΑΠΛΗ ΕΡΩΤΗΣΗ.
Η ευρωπαική χώρα που έχει πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση από όλες είναι η Βρετανία (λόγω μεγάλου χρηματοοικονομικού τομέα).ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ;
Η ανεργία τους κοντεύει τα 2,5 εκατομμύρια και δεν διαμαρτύρεται κανένας;Κύριοι, μας δουλεύουν.
Αναγνώστης
Αναρτήθηκε από wolf
Η Σύνοδος των Πρυτάνεων γεμάτη... από "πνεύμα" !
Πνευματική ζωή ...«κρότου λάμψης»
Κρίση ; Ποια κρίση ; Η οικονομική που ως λαίλαπα απειλεί τα θεμέλια του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος;
Η κοινωνική που ριζώνει όλο και πιο βαθιά σε όλους τους τομείς, δημιουργώντας ρωγμές στις κοινωνικές δομές;
Η ηθική κατά την οποία θεσμοί και δεσμοί έχουν χαλαρώσει, καθιερωμένες αξίες, αρχές, πρότυπα, έχουν χάσει την παγιότητά τους και αντιμετωπίζουν μιαν ιδιάζουσα ρευστότητα ;
Η πολιτιστική όπου η έννοια και η εφαρμογή της ...πολυπολιτισμικότητας παράγει έναν αχταρμά μηδενικού πολιτισμού ;
Η πολιτική κρίση όπου πολλοί δεν μιλάνε για κρίση, αλλά για σήψη ;
Η κρίση της Παιδείας όπου ο πολιτικός κανιβαλισμός έχει μεταφερθεί και στη νεολαία , σε ένα Πανεπιστήμιο όπου δίδονται μεν «γνώσεις» αλλά όχι Παιδεία ;
Σε ένα Πανεπιστήμιο όπου δεν προσφέρει φως και δεν ανοίγει πνευματικούς ορίζοντες δράσης; Τα παραλέω;
Ρίξτε μια ματιά στη σύνοδο των πρυτάνεων των ελληνικών πανεπιστημίων. Αυτή διεξήχθη επί τριήμερο σε «χάι-κλας» πέντε αστέρων ξενοδοχείο της περιοχής του ....Καρπενησίου, το οποίο διαθέτει εκτός από απλά δωμάτια και 28 σουίτες.
Συνολικό κόστος μερικές χιλιάδες ευρώ, αφού πέραν των άλλων κάλυψαν και τα έξοδα 10-15 παρατρεχάμενων ....δημοσιογράφων. Οι πρυτάνεις βλέπετε ήθελαν να έχουν θέα στο Βελούχι, προκειμένου να εμπνευστούν και να πάρουν αποφάσεις. Είχαν δεσμευτεί ότι θα κατέθεταν και τις εισηγήσεις τους στα πλαίσια του διαλόγου για την Παιδεία.
Προς τούτο είχαν ορίσει μια 7μελή επιτροπή.
Όμως ......κατά την σύνοδο «απέσυραν» τις προτάσεις της επιτροπής που οι ίδιοι είχαν συστήσει , αφού διαφώνησαν μεταξύ τους στη διατήρηση της βαθμολογικής βάσης του 10. Ισχυρίστηκαν ότι οι θέσεις τους σε ορισμένα περιφερειακά Πανεπιστημιακά Ιδρύματα καθίσταται επισφαλής αφού ελλείψει «φοιτητών» (όσο θα μπορούσε να ονομαστεί έτσι κάποιος με εισαγωγικό βαθμό...3 και 4) θα κινδυνεύουν με κλείσιμο.
Απέσυραν λοιπόν ....δημοκρατικά την επιτροπή και τις προτάσεις της και αντ` αυτής ...διόρισαν άλλη η οποία προφανώς θα καταθέσει, (στην ...επόμενη σύνοδο) τις επιθυμητές προς την συντεχνία προτάσεις.
Όμως μεταξύ spa και χιονοδρομικών εξορμήσεων συμφώνησαν ...ομόφωνα και σε κάτι.
Έτσι έδωσαν στον υπουργό Παιδείας....«λίστα αλλαγών» που επιθυμούν να γίνουν στον νέο νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ. Αυτές αφορούν την διάταξη για την καθολική συμμετοχή των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές,τις διατάξεις για τον 4ετη προγραμματισμό τους με την Πολιτεία και τις μεταπτυχιακές σπουδές.
Πολλοί πρυτάνεις έθεσαν και το θέμα της διάταξης που απαγορεύει στους εν ενεργεία πρυτάνεις ή αντιπρυτάνεις να εκλεγούν ξανά πριν περάσει μια τετραετία απομάκρυνσης τους από τη διοίκηση των ΑΕΙ.
Τα δικά μας ,δικά μας και τα δικά σας ...πάλι δικά μας.
Στο «σανίδι» του θεάτρου της Παιδείας παίζονται «α-ποιοτικά έργα».
Παίζεται μόνο ότι βγάζει χρήμα –ανεξάρτητα από την δυσοσμία. Ιδανικά ...«μιας χρήσης». Πνευματική ζωή «κρότου λάμψης».
Κρίση ; Ποια κρίση; Δεν ξέρω για εσάς , αλλά εγώ μια ... «κρίση απόγνωσης» την περνώ.
ΥΓ. Παρεμπιπτόντως τις ίδιες ημέρες διεξήχθησαν οι εκλογές για την ανάδειξη της νέας Διοικούσας Επιτροπής στην ομοσπονδία των Πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ).
Πρώτη δύναμη, με 9 από τις 33 έδρες, αναδείχτηκε η Κίνηση Πανεπιστημιακής Αναβάθμισης που πρόσκειται στο ΠαΣοΚ και στη δεύτερη θέση με 8 έδρες η Συσπείρωση που πρόσκειται στο Συνασπισμό.
Αναρτήθηκε από politis-gr
Κρίση ; Ποια κρίση ; Η οικονομική που ως λαίλαπα απειλεί τα θεμέλια του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος;
Η κοινωνική που ριζώνει όλο και πιο βαθιά σε όλους τους τομείς, δημιουργώντας ρωγμές στις κοινωνικές δομές;
Η ηθική κατά την οποία θεσμοί και δεσμοί έχουν χαλαρώσει, καθιερωμένες αξίες, αρχές, πρότυπα, έχουν χάσει την παγιότητά τους και αντιμετωπίζουν μιαν ιδιάζουσα ρευστότητα ;
Η πολιτιστική όπου η έννοια και η εφαρμογή της ...πολυπολιτισμικότητας παράγει έναν αχταρμά μηδενικού πολιτισμού ;
Η πολιτική κρίση όπου πολλοί δεν μιλάνε για κρίση, αλλά για σήψη ;
Η κρίση της Παιδείας όπου ο πολιτικός κανιβαλισμός έχει μεταφερθεί και στη νεολαία , σε ένα Πανεπιστήμιο όπου δίδονται μεν «γνώσεις» αλλά όχι Παιδεία ;
Σε ένα Πανεπιστήμιο όπου δεν προσφέρει φως και δεν ανοίγει πνευματικούς ορίζοντες δράσης; Τα παραλέω;
Ρίξτε μια ματιά στη σύνοδο των πρυτάνεων των ελληνικών πανεπιστημίων. Αυτή διεξήχθη επί τριήμερο σε «χάι-κλας» πέντε αστέρων ξενοδοχείο της περιοχής του ....Καρπενησίου, το οποίο διαθέτει εκτός από απλά δωμάτια και 28 σουίτες.
Συνολικό κόστος μερικές χιλιάδες ευρώ, αφού πέραν των άλλων κάλυψαν και τα έξοδα 10-15 παρατρεχάμενων ....δημοσιογράφων. Οι πρυτάνεις βλέπετε ήθελαν να έχουν θέα στο Βελούχι, προκειμένου να εμπνευστούν και να πάρουν αποφάσεις. Είχαν δεσμευτεί ότι θα κατέθεταν και τις εισηγήσεις τους στα πλαίσια του διαλόγου για την Παιδεία.
Προς τούτο είχαν ορίσει μια 7μελή επιτροπή.
Όμως ......κατά την σύνοδο «απέσυραν» τις προτάσεις της επιτροπής που οι ίδιοι είχαν συστήσει , αφού διαφώνησαν μεταξύ τους στη διατήρηση της βαθμολογικής βάσης του 10. Ισχυρίστηκαν ότι οι θέσεις τους σε ορισμένα περιφερειακά Πανεπιστημιακά Ιδρύματα καθίσταται επισφαλής αφού ελλείψει «φοιτητών» (όσο θα μπορούσε να ονομαστεί έτσι κάποιος με εισαγωγικό βαθμό...3 και 4) θα κινδυνεύουν με κλείσιμο.
Απέσυραν λοιπόν ....δημοκρατικά την επιτροπή και τις προτάσεις της και αντ` αυτής ...διόρισαν άλλη η οποία προφανώς θα καταθέσει, (στην ...επόμενη σύνοδο) τις επιθυμητές προς την συντεχνία προτάσεις.
Όμως μεταξύ spa και χιονοδρομικών εξορμήσεων συμφώνησαν ...ομόφωνα και σε κάτι.
Έτσι έδωσαν στον υπουργό Παιδείας....«λίστα αλλαγών» που επιθυμούν να γίνουν στον νέο νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ. Αυτές αφορούν την διάταξη για την καθολική συμμετοχή των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές,τις διατάξεις για τον 4ετη προγραμματισμό τους με την Πολιτεία και τις μεταπτυχιακές σπουδές.
Πολλοί πρυτάνεις έθεσαν και το θέμα της διάταξης που απαγορεύει στους εν ενεργεία πρυτάνεις ή αντιπρυτάνεις να εκλεγούν ξανά πριν περάσει μια τετραετία απομάκρυνσης τους από τη διοίκηση των ΑΕΙ.
Τα δικά μας ,δικά μας και τα δικά σας ...πάλι δικά μας.
Στο «σανίδι» του θεάτρου της Παιδείας παίζονται «α-ποιοτικά έργα».
Παίζεται μόνο ότι βγάζει χρήμα –ανεξάρτητα από την δυσοσμία. Ιδανικά ...«μιας χρήσης». Πνευματική ζωή «κρότου λάμψης».
Κρίση ; Ποια κρίση; Δεν ξέρω για εσάς , αλλά εγώ μια ... «κρίση απόγνωσης» την περνώ.
ΥΓ. Παρεμπιπτόντως τις ίδιες ημέρες διεξήχθησαν οι εκλογές για την ανάδειξη της νέας Διοικούσας Επιτροπής στην ομοσπονδία των Πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ).
Πρώτη δύναμη, με 9 από τις 33 έδρες, αναδείχτηκε η Κίνηση Πανεπιστημιακής Αναβάθμισης που πρόσκειται στο ΠαΣοΚ και στη δεύτερη θέση με 8 έδρες η Συσπείρωση που πρόσκειται στο Συνασπισμό.
Αναρτήθηκε από politis-gr
Το Σύνδρομο της Αργεντινής
Associated press
Tη στιγμή που η αξία των νομισμάτων στις χώρες της ανατολικής Eυρώπης γκρεμίζεται, τέσσερις χώρες, η Λιθουανία, η Eσθονία, η Λεττονία και η Bουλγαρία, αποφάσισαν να μην αφήσουν ελεύθερη τη διακύμανση των νομισμάτων τους. Mπροστά στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική καταιγίδα οι τέσσερις αυτές χώρες ανακοίνωσαν ότι δεν θα υποβάλουν τους πολίτες τους σε επώδυνες υποτιμήσεις σε μία προσπάθεια να τονώσουν την οικονομία τους.
Tο ερώτημα είναι για πόσο ακόμη θα καταφέρουν να διατηρήσουν σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία. H πολιτική των σταθερών ισοτιμιών τελεί υπό μεγάλη πίεση καθώς οι επενδυτές αποχωρούν κακήν κακώς από τις αγορές αποσύροντας τα κεφάλαιά τους. Oι κυβερνήσεις των κρατών της Βαλτικής και της Bουλγαρίας τονίζουν ότι θα κάνουν ό,τι χρειαστεί για να αποφύγουν την υποτίμηση των νομισμάτων τους.
«H νομισματική αστάθεια και το παιχνίδι με τις ισοτιμίες δεν δίνει κανένα πλεονέκτημα στα κράτη» υποστήριξε ο Mάρτεν Pος, αντιπρόεδρος της Kεντρικής Tράπεζας της Eσθονίας. «Ενα υποτιμημένο νόμισμα απλώς θα έφερνε υψηλότερο πληθωρισμό και εν τέλει θα έπληττε τις προοπτικές ανάπτυξης».
O διοικητής της Kεντρικής Tράπεζας της Bουλγαρίας Iβάν Iσκρόφ υιοθέτησε κι αυτός την ίδια άποψη. «Oτιδήποτε γίνει στην οικονομία της Bουλγαρίας, συμπεριλαμβανομένων και εταιρικών χρεοκοπιών, θα γίνει βάσει του παρόντος συστήματος σταθερής ισοτιμίας».
H Λεττονία, η Λιθουανία, η Eσθονία και η Bουλγαρία στηρίζονται σε ένα σύστημα καθορισμού του εύρους διακύμανσης της αξίας των νομισμάτων τους. Πρόκειται για έναν τρόπο που έχει μια μικρή χώρα να «εξαρτήσει» το νόμισμά της με την πορεία ενός ισχυρού άλλου νομίσματος, στις εν λόγω περιπτώσεις με το ευρώ. Aυτή η πολιτική έχει δώσει κάποια οφέλη αλλά το κατά πόσο μπορεί να διατηρηθεί είναι άλλο ζήτημα.
H διατήρηση μιας ισοτιμίας σε σταθερό επίπεδο σημαίνει ότι λόγω του εγχώριου πληθωρισμού η αξία της στην ουσία αυξάνεται. Aυτό σημαίνει ότι οι εξαγωγείς της χώρας θα δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να σημειώσουν κέρδη από τα προϊόντα που εξάγουν. «Δεδομένου ότι ο εγχώριος πληθωρισμός (στις χώρες της Βαλτικής) παραμένει υψηλότερος σε σχέση με την υπόλοιπη Eυρωπαϊκή Ενωση, η απροθυμία των αρχών να προχωρήσουν σε υποτίμηση σημαίνει ότι τα νομίσματά τους θα συνεχίσουν να αυξάνουν την πραγματική αξία τους έναντι του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος, κάτι το οποίο δεν θα βοηθήσει καθόλου στα εμπορικά τους ελλείμματα» υπογραμμίζει σε μελέτη του ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s.
Kαι οι δυσκολίες δεν περιορίζονται μόνο στις εξαγωγές. Eπεκτείνεται και στα δάνεια. Δεδομένου ότι μεγάλο μέρος των δανείων είναι αποτιμημένα σε ευρώ, η αποπληρωμή τους θα γίνει πολύ δυσκολότερη. Για παράδειγμα, στη Λεττονία το 81% των δανείων είναι σε ευρώ και στην Eσθονία το 84%.
Kαι σε κάθε περίπτωση η πολιτική της σταθερής ισοτιμίας μπορεί να καταρρεύσει.
Aυτό ακριβώς έγινε στην Aργεντινή το 2002. H ραγδαία υποτίμηση του πέσος, του εθνικού νομίσματος της Aργεντινής, έγινε έπειτα από χρόνια ολόκληρα κατά τη διάρκεια των οποίων η κυβέρνηση πάλευε με νύχια και με δόντια να κρατήσει σταθερή την ισοτιμία.
Tη στιγμή που η αξία των νομισμάτων στις χώρες της ανατολικής Eυρώπης γκρεμίζεται, τέσσερις χώρες, η Λιθουανία, η Eσθονία, η Λεττονία και η Bουλγαρία, αποφάσισαν να μην αφήσουν ελεύθερη τη διακύμανση των νομισμάτων τους. Mπροστά στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική καταιγίδα οι τέσσερις αυτές χώρες ανακοίνωσαν ότι δεν θα υποβάλουν τους πολίτες τους σε επώδυνες υποτιμήσεις σε μία προσπάθεια να τονώσουν την οικονομία τους.
Tο ερώτημα είναι για πόσο ακόμη θα καταφέρουν να διατηρήσουν σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία. H πολιτική των σταθερών ισοτιμιών τελεί υπό μεγάλη πίεση καθώς οι επενδυτές αποχωρούν κακήν κακώς από τις αγορές αποσύροντας τα κεφάλαιά τους. Oι κυβερνήσεις των κρατών της Βαλτικής και της Bουλγαρίας τονίζουν ότι θα κάνουν ό,τι χρειαστεί για να αποφύγουν την υποτίμηση των νομισμάτων τους.
«H νομισματική αστάθεια και το παιχνίδι με τις ισοτιμίες δεν δίνει κανένα πλεονέκτημα στα κράτη» υποστήριξε ο Mάρτεν Pος, αντιπρόεδρος της Kεντρικής Tράπεζας της Eσθονίας. «Ενα υποτιμημένο νόμισμα απλώς θα έφερνε υψηλότερο πληθωρισμό και εν τέλει θα έπληττε τις προοπτικές ανάπτυξης».
O διοικητής της Kεντρικής Tράπεζας της Bουλγαρίας Iβάν Iσκρόφ υιοθέτησε κι αυτός την ίδια άποψη. «Oτιδήποτε γίνει στην οικονομία της Bουλγαρίας, συμπεριλαμβανομένων και εταιρικών χρεοκοπιών, θα γίνει βάσει του παρόντος συστήματος σταθερής ισοτιμίας».
H Λεττονία, η Λιθουανία, η Eσθονία και η Bουλγαρία στηρίζονται σε ένα σύστημα καθορισμού του εύρους διακύμανσης της αξίας των νομισμάτων τους. Πρόκειται για έναν τρόπο που έχει μια μικρή χώρα να «εξαρτήσει» το νόμισμά της με την πορεία ενός ισχυρού άλλου νομίσματος, στις εν λόγω περιπτώσεις με το ευρώ. Aυτή η πολιτική έχει δώσει κάποια οφέλη αλλά το κατά πόσο μπορεί να διατηρηθεί είναι άλλο ζήτημα.
H διατήρηση μιας ισοτιμίας σε σταθερό επίπεδο σημαίνει ότι λόγω του εγχώριου πληθωρισμού η αξία της στην ουσία αυξάνεται. Aυτό σημαίνει ότι οι εξαγωγείς της χώρας θα δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να σημειώσουν κέρδη από τα προϊόντα που εξάγουν. «Δεδομένου ότι ο εγχώριος πληθωρισμός (στις χώρες της Βαλτικής) παραμένει υψηλότερος σε σχέση με την υπόλοιπη Eυρωπαϊκή Ενωση, η απροθυμία των αρχών να προχωρήσουν σε υποτίμηση σημαίνει ότι τα νομίσματά τους θα συνεχίσουν να αυξάνουν την πραγματική αξία τους έναντι του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος, κάτι το οποίο δεν θα βοηθήσει καθόλου στα εμπορικά τους ελλείμματα» υπογραμμίζει σε μελέτη του ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s.
Kαι οι δυσκολίες δεν περιορίζονται μόνο στις εξαγωγές. Eπεκτείνεται και στα δάνεια. Δεδομένου ότι μεγάλο μέρος των δανείων είναι αποτιμημένα σε ευρώ, η αποπληρωμή τους θα γίνει πολύ δυσκολότερη. Για παράδειγμα, στη Λεττονία το 81% των δανείων είναι σε ευρώ και στην Eσθονία το 84%.
Kαι σε κάθε περίπτωση η πολιτική της σταθερής ισοτιμίας μπορεί να καταρρεύσει.
Aυτό ακριβώς έγινε στην Aργεντινή το 2002. H ραγδαία υποτίμηση του πέσος, του εθνικού νομίσματος της Aργεντινής, έγινε έπειτα από χρόνια ολόκληρα κατά τη διάρκεια των οποίων η κυβέρνηση πάλευε με νύχια και με δόντια να κρατήσει σταθερή την ισοτιμία.
Νομισματική και Πιστωτική κρίση στις Χώρες της Ανατολικής Ευρώπης !
Σε τεντωμένο σχοινί η Ανατολική Ευρώπη Αντιμετωπίζουν νομισματική και πιστωτική κρίση, τεράστια ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και πτώση εξαγωγών
Reuters
Ο,τι κι αν κάνουν κινδυνεύουν.
Για τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης δεν υπάρχει ασφαλής διέξοδος από τη χρηματοπιστωτική κρίση. Είτε επιτρέψουν τη διακύμανση των νομισμάτων τους είτε τα συνδέσουν με το ευρώ, το μέλλον είναι αβέβαιο. Και η σκέψη να αλλάξεις πορεία στη μέση της καταιγίδας φαίνεται πολύ επικίνδυνη.
Καθώς οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης από την Ανατολική Ευρώπη αντιμετωπίζουν τεράστια ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών, πτώση της ζήτησης για εξαγωγές και πιστωτική κρίση, η πολιτική συναλλαγματικών ισοτιμιών που υιοθέτησαν πριν από μια δεκαετία έχει γίνει δίκοπο μαχαίρι για πολίτες, εταιρείες και κυβερνήσεις.
Το αποτέλεσμα είναι βαθύτερη ύφεση και περικοπές πληρωμών στις χώρες με καθορισμένες συναλλαγματικές ισοτιμίες και καταβολή δυσθεώρητων δόσεων - από όσους έχουν πάρει στεγαστικά δάνεια σε ευρώ ή ελβετικά φράγκα - στις χώρες που επιτρέπουν ελεύθερη διακύμανση των νομισμάτων τους.
Σε αντίθεση, όμως, με τις ασιατικές χώρες που κατόρθωσαν να παρουσιάσουν πλεονάσματα αμέσως μετά τη νομισματική κρίση της διετίας 1997-98, οι ανατολικο-ευρωπαίοι δεν έχουν ελπίδες να ανακάμψουν μέσω των εξαγωγών τους καθώς έχει καταρρεύσει η διεθνής ζήτηση και η πίστωση.
Από τον περασμένο Αύγουστο έχουν χάσει έως και το 32% της αξίας τους έναντι του ευρώ τα νομίσματα της Πολωνίας, Τσεχίας, Ουγγαρίας και Ρουμανίας, πλήττοντας όσους έχουν δανεισθεί σε ξένο νόμισμα.
Οι Τσέχοι έχουν εκτεθεί λιγότερο από όλους και δυσανασχετούν που τους βάζουν στην ίδια μοίρα με τους υπόλοιπους. Λεττονία, Λιθουανία, Εσθονία και Βουλγαρία έχουν διατηρήσει τα νομίσματά τους συνδεδεμένα με το ευρώ με αρνητικές συνέπειες για την ανταγωνιστικότητά τους ακριβώς επειδή έχουν υποτιμηθεί τα νομίσματα των γειτονικών τους χωρών.
Σλοβενία και Σλοβακία πρόλαβαν και έφτασαν στο ασφαλές καταφύγιο της Ζώνης του Ευρώ και είναι προστατευμένες από επιθέσεις. Και αυτές, όμως, κινδυνεύουν να χάσουν την ανταγωνιστικότητά τους.
Οσες δεν ανήκουν στη Ζώνη του Ευρώ δεν μπορούν να ενταχθούν τώρα καθώς οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης επιβεβαίωσαν προ ημερών την προσήλωσή τους στους αυστηρούς κανόνες της νομισματικής ένωσης, που προβλέπουν πως τα νομίσματα των υποψηφίων θα είναι συνδεδεμένα με τον Β΄ Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (ΜΣΙ ΙΙ) για τουλάχιστον δύο χρόνια πριν από την ένταξή τους.
Δεδομένης της αστάθειας στις αγορές, ο καθορισμός της δέουσας ισοτιμίας προς το ευρώ και η κατοχύρωση ενός νομίσματος σε μια περιορισμένη διακύμανση έναντι των κερδοσκοπικών επιθέσεων φαίνεται δύσκολη υπόθεση.
Η Πολωνία μόλις άρχισε συνομιλίες για την ένταξή της στο ευρώ, ευελπιστώντας να εμφανισθεί πιο φερέγγυα στις αγορές βάσει της προοπτικής προσχώρησής της το 2012. Ταυτοχρόνως η υποτίμηση του ζλότι προσφέρει στην πολωνική οικονομία μια ανταγωνιστική ισοτιμία κατά την ένταξή του στον ΜΣΙ ΙΙ. Σύμφωνα, όμως, με στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που προτίμησαν την ανωνυμία, θα είναι δύσκολο να συμφωνηθεί μια κεντρική ισοτιμία για το ζλότι εξαιτίας της αναστάτωσης. Και οποιαδήποτε τιμή θα δεχθεί τις επιθέσεις της αγοράς. Σε δημοσκόπηση του Ρόιτερς μεταξύ οικονομικών αναλυτών οι περισσότεροι εξέφρασαν την εκτίμηση ότι οι υποψήφιοι για το ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας, δεν θα ενταχθούν πριν από το 2013.
Η κοινή λογική λέει πως χώρες με ελεύθερη διακύμανση των νομισμάτων τους αντεπεξέρχονται καλύτερα σε περιόδους κρίσης καθώς έχουν τη δυνατότητα να προσαρμόζονται πιο ανώδυνα.
Οι Βρυξέλλες, πάντως, έχουν αποθαρρύνει τις χώρες της Βαλτικής από την αποδέσμευση του νομίσματός τους από το ευρώ παρά τη θηριώδη πίεση της αγοράς και τη μεγάλη πτώση του ΑΕΠ τους.
Η Λεττονία προβλέπει πως το τρέχον έτος θα συρρικνωθεί η οικονομία της κατά 12%.
Στελέχη της Ε.Ε. τονίζουν πως όποια χώρα εγκαταλείψει τη σύνδεση του νομίσματός της με το ευρώ θα διακινδυνεύσει μια υπερβολική υποτίμηση, ενώ οποιαδήποτε προσπάθεια για μια τακτική υποτίμηση του νομίσματός τους και επανασύνδεσή του με το ευρώ σε μια χαμηλότερη ισοτιμία θα αντιμετωπίσει τις έντονες προκλήσεις της αγοράς.
Επιπλέον ενδέχεται να υποκινήσει κύμα ανταγωνιστικών υποτιμήσεων προκαλώντας εμπορικές διενέξεις στο εσωτερικό της Ε.Ε. και μεγάλες ζημίες σε δυτικοευρωπαϊκές τράπεζες με μεγάλη έκθεση στην Ανατολική Ευρώπη, κυρίως σε εκείνες της Σουηδίας και της Αυστρίας.
Δεδομένων των κινδύνων που εγκυμονεί η αλλαγή συναλλαγματικής πολιτικής και η έλλειψη μηχανισμού για εσπευσμένη ένταξη στο ευρώ, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ίσως αναγκασθούν να διατηρήσουν την υφιστάμενη πολιτική τους, εκτός κι αν ένα τσουνάμι στην αγορά ανατρέψει τους αμυντικούς μηχανισμούς της Βαλτικής. Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχουν ζώνες ασφαλείας.
Reuters
Ο,τι κι αν κάνουν κινδυνεύουν.
Για τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης δεν υπάρχει ασφαλής διέξοδος από τη χρηματοπιστωτική κρίση. Είτε επιτρέψουν τη διακύμανση των νομισμάτων τους είτε τα συνδέσουν με το ευρώ, το μέλλον είναι αβέβαιο. Και η σκέψη να αλλάξεις πορεία στη μέση της καταιγίδας φαίνεται πολύ επικίνδυνη.
Καθώς οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης από την Ανατολική Ευρώπη αντιμετωπίζουν τεράστια ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών, πτώση της ζήτησης για εξαγωγές και πιστωτική κρίση, η πολιτική συναλλαγματικών ισοτιμιών που υιοθέτησαν πριν από μια δεκαετία έχει γίνει δίκοπο μαχαίρι για πολίτες, εταιρείες και κυβερνήσεις.
Το αποτέλεσμα είναι βαθύτερη ύφεση και περικοπές πληρωμών στις χώρες με καθορισμένες συναλλαγματικές ισοτιμίες και καταβολή δυσθεώρητων δόσεων - από όσους έχουν πάρει στεγαστικά δάνεια σε ευρώ ή ελβετικά φράγκα - στις χώρες που επιτρέπουν ελεύθερη διακύμανση των νομισμάτων τους.
Σε αντίθεση, όμως, με τις ασιατικές χώρες που κατόρθωσαν να παρουσιάσουν πλεονάσματα αμέσως μετά τη νομισματική κρίση της διετίας 1997-98, οι ανατολικο-ευρωπαίοι δεν έχουν ελπίδες να ανακάμψουν μέσω των εξαγωγών τους καθώς έχει καταρρεύσει η διεθνής ζήτηση και η πίστωση.
Από τον περασμένο Αύγουστο έχουν χάσει έως και το 32% της αξίας τους έναντι του ευρώ τα νομίσματα της Πολωνίας, Τσεχίας, Ουγγαρίας και Ρουμανίας, πλήττοντας όσους έχουν δανεισθεί σε ξένο νόμισμα.
Οι Τσέχοι έχουν εκτεθεί λιγότερο από όλους και δυσανασχετούν που τους βάζουν στην ίδια μοίρα με τους υπόλοιπους. Λεττονία, Λιθουανία, Εσθονία και Βουλγαρία έχουν διατηρήσει τα νομίσματά τους συνδεδεμένα με το ευρώ με αρνητικές συνέπειες για την ανταγωνιστικότητά τους ακριβώς επειδή έχουν υποτιμηθεί τα νομίσματα των γειτονικών τους χωρών.
Σλοβενία και Σλοβακία πρόλαβαν και έφτασαν στο ασφαλές καταφύγιο της Ζώνης του Ευρώ και είναι προστατευμένες από επιθέσεις. Και αυτές, όμως, κινδυνεύουν να χάσουν την ανταγωνιστικότητά τους.
Οσες δεν ανήκουν στη Ζώνη του Ευρώ δεν μπορούν να ενταχθούν τώρα καθώς οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης επιβεβαίωσαν προ ημερών την προσήλωσή τους στους αυστηρούς κανόνες της νομισματικής ένωσης, που προβλέπουν πως τα νομίσματα των υποψηφίων θα είναι συνδεδεμένα με τον Β΄ Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (ΜΣΙ ΙΙ) για τουλάχιστον δύο χρόνια πριν από την ένταξή τους.
Δεδομένης της αστάθειας στις αγορές, ο καθορισμός της δέουσας ισοτιμίας προς το ευρώ και η κατοχύρωση ενός νομίσματος σε μια περιορισμένη διακύμανση έναντι των κερδοσκοπικών επιθέσεων φαίνεται δύσκολη υπόθεση.
Η Πολωνία μόλις άρχισε συνομιλίες για την ένταξή της στο ευρώ, ευελπιστώντας να εμφανισθεί πιο φερέγγυα στις αγορές βάσει της προοπτικής προσχώρησής της το 2012. Ταυτοχρόνως η υποτίμηση του ζλότι προσφέρει στην πολωνική οικονομία μια ανταγωνιστική ισοτιμία κατά την ένταξή του στον ΜΣΙ ΙΙ. Σύμφωνα, όμως, με στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που προτίμησαν την ανωνυμία, θα είναι δύσκολο να συμφωνηθεί μια κεντρική ισοτιμία για το ζλότι εξαιτίας της αναστάτωσης. Και οποιαδήποτε τιμή θα δεχθεί τις επιθέσεις της αγοράς. Σε δημοσκόπηση του Ρόιτερς μεταξύ οικονομικών αναλυτών οι περισσότεροι εξέφρασαν την εκτίμηση ότι οι υποψήφιοι για το ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας, δεν θα ενταχθούν πριν από το 2013.
Η κοινή λογική λέει πως χώρες με ελεύθερη διακύμανση των νομισμάτων τους αντεπεξέρχονται καλύτερα σε περιόδους κρίσης καθώς έχουν τη δυνατότητα να προσαρμόζονται πιο ανώδυνα.
Οι Βρυξέλλες, πάντως, έχουν αποθαρρύνει τις χώρες της Βαλτικής από την αποδέσμευση του νομίσματός τους από το ευρώ παρά τη θηριώδη πίεση της αγοράς και τη μεγάλη πτώση του ΑΕΠ τους.
Η Λεττονία προβλέπει πως το τρέχον έτος θα συρρικνωθεί η οικονομία της κατά 12%.
Στελέχη της Ε.Ε. τονίζουν πως όποια χώρα εγκαταλείψει τη σύνδεση του νομίσματός της με το ευρώ θα διακινδυνεύσει μια υπερβολική υποτίμηση, ενώ οποιαδήποτε προσπάθεια για μια τακτική υποτίμηση του νομίσματός τους και επανασύνδεσή του με το ευρώ σε μια χαμηλότερη ισοτιμία θα αντιμετωπίσει τις έντονες προκλήσεις της αγοράς.
Επιπλέον ενδέχεται να υποκινήσει κύμα ανταγωνιστικών υποτιμήσεων προκαλώντας εμπορικές διενέξεις στο εσωτερικό της Ε.Ε. και μεγάλες ζημίες σε δυτικοευρωπαϊκές τράπεζες με μεγάλη έκθεση στην Ανατολική Ευρώπη, κυρίως σε εκείνες της Σουηδίας και της Αυστρίας.
Δεδομένων των κινδύνων που εγκυμονεί η αλλαγή συναλλαγματικής πολιτικής και η έλλειψη μηχανισμού για εσπευσμένη ένταξη στο ευρώ, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ίσως αναγκασθούν να διατηρήσουν την υφιστάμενη πολιτική τους, εκτός κι αν ένα τσουνάμι στην αγορά ανατρέψει τους αμυντικούς μηχανισμούς της Βαλτικής. Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχουν ζώνες ασφαλείας.
Αναθεώρηση απόψεων για την "Παραοικονομία".
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009 07:00 Τελευταία Ενημέρωση : 16/03/2009 09:30
Οι οικονομολόγοι πάντοτε διακήρυτταν ότι η παραοικονομία, η τεράστια αυτή εκτός ρυθμιστικού πλαισίου αγορά, που περιλαμβάνει από μικροπωλητές έως και οδηγούς ταξί χωρίς άδεια, δεν ήταν παρά ένα μεγάλο βάρος για την παγκόσμια οικονομία.
Τώρα όμως που ολόκληρη η υφήλιος έρχεται αντιμέτωπη με τη χειρότερη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο ρόλος της αλλάζει και οι οικονομολόγοι αναθεωρούν τις απόψεις τους.
Από τις μεγαλουπόλεις της Δύσης έως την αναδυόμενη Ανατολική Ευρώπη και την Ασία, εκατομμύρια άνθρωποι απασχολούνται στο «παράτυπο» αυτό κομμάτι του παγκόσμιου εμπορίου, που υπό άλλες συνθήκες όλοι θα έσπευδαν να αποκηρύξουν. Σήμερα όμως εν μέσω μαζικών απολύσεων οι αφορισμοί δεν είναι τόσο εύκολοι. Ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες οικονομίες όσο οι επιπτώσεις της κρίσης πολλαπλασιάζονται η παραοικονομία εξελίσσεται σε ένα άτυπο «δίχτυ ασφαλείας». Το εισόδημα για τους ανθρώπους που καταφεύγουν εκεί είναι συχνά πολύ μικρό και η ασφάλιση φυσικά απουσιάζει. Η εναλλακτική τους όμως, όπως επισημαίνουν, θα ήταν να μείνουν χωρίς δουλειά.
Επί δεκαετίες οι ειδικοί επισημαίνουν τις πραγματικά δυσμενείς επιπτώσεις της παραοικονομίας.
Οι επιχειρήσεις της μαύρης οικονομίας δεν καταβάλλουν φόρους, δεν προωθούν την καινοτομία και συμβάλλουν στην υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου. Όσοι εργάζονται σε αυτές από την άλλη, από τη στιγμή που δεν ασφαλίζονται, προσπαθούν να αποταμιεύσουν τα όσα λίγα χρήματα περισσεύουν από την κάλυψη των βασικών τους αναγκών και επομένως δεν μπορούν να συμβάλλουν στην τόνωση των καταναλωτικών δαπανών.
Δεν υπάρχει πραγματική δημιουργία νέου πλούτου και επομένως μία μεγάλη παραοικονομία δεν χαροποιεί κανένα κράτος.
Η έκταση της σημερινής κρίσης όμως έχει λάβει τρομαχτικές διαστάσεις και αυτό αναγκάζει πολλούς να σκεφτούν και θετικές πτυχές του παραεμπορίου.
Ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας έχει προειδοποιήσει ότι έως και 52 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ενδέχεται να μείνουν άνεργοι εξαιτίας της κρίσης.
Η παραοικονομία, παραδέχονται τώρα πολλοί αναλυτές, αποτελεί το μόνο τους καταφύγιο, τη μόνη πηγή εισοδήματος. Η κατάσταση ίσως να ήταν ακόμη χειρότερη στα φτωχά κυρίως κράτη, εάν δεν υπήρχε και αυτή η "εναλλακτική". Κανείς βεβαίως δεν επικροτεί την παραοικονομία και την μη δηλωμένη εργασία, ούτε θεωρεί την άνθισή της θεμιτή. Είναι όμως και αυτή η εξέλιξη μία πραγματικότητα της κρίσης.
Οι οικονομολόγοι πάντοτε διακήρυτταν ότι η παραοικονομία, η τεράστια αυτή εκτός ρυθμιστικού πλαισίου αγορά, που περιλαμβάνει από μικροπωλητές έως και οδηγούς ταξί χωρίς άδεια, δεν ήταν παρά ένα μεγάλο βάρος για την παγκόσμια οικονομία.
Τώρα όμως που ολόκληρη η υφήλιος έρχεται αντιμέτωπη με τη χειρότερη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο ρόλος της αλλάζει και οι οικονομολόγοι αναθεωρούν τις απόψεις τους.
Από τις μεγαλουπόλεις της Δύσης έως την αναδυόμενη Ανατολική Ευρώπη και την Ασία, εκατομμύρια άνθρωποι απασχολούνται στο «παράτυπο» αυτό κομμάτι του παγκόσμιου εμπορίου, που υπό άλλες συνθήκες όλοι θα έσπευδαν να αποκηρύξουν. Σήμερα όμως εν μέσω μαζικών απολύσεων οι αφορισμοί δεν είναι τόσο εύκολοι. Ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες οικονομίες όσο οι επιπτώσεις της κρίσης πολλαπλασιάζονται η παραοικονομία εξελίσσεται σε ένα άτυπο «δίχτυ ασφαλείας». Το εισόδημα για τους ανθρώπους που καταφεύγουν εκεί είναι συχνά πολύ μικρό και η ασφάλιση φυσικά απουσιάζει. Η εναλλακτική τους όμως, όπως επισημαίνουν, θα ήταν να μείνουν χωρίς δουλειά.
Επί δεκαετίες οι ειδικοί επισημαίνουν τις πραγματικά δυσμενείς επιπτώσεις της παραοικονομίας.
Οι επιχειρήσεις της μαύρης οικονομίας δεν καταβάλλουν φόρους, δεν προωθούν την καινοτομία και συμβάλλουν στην υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου. Όσοι εργάζονται σε αυτές από την άλλη, από τη στιγμή που δεν ασφαλίζονται, προσπαθούν να αποταμιεύσουν τα όσα λίγα χρήματα περισσεύουν από την κάλυψη των βασικών τους αναγκών και επομένως δεν μπορούν να συμβάλλουν στην τόνωση των καταναλωτικών δαπανών.
Δεν υπάρχει πραγματική δημιουργία νέου πλούτου και επομένως μία μεγάλη παραοικονομία δεν χαροποιεί κανένα κράτος.
Η έκταση της σημερινής κρίσης όμως έχει λάβει τρομαχτικές διαστάσεις και αυτό αναγκάζει πολλούς να σκεφτούν και θετικές πτυχές του παραεμπορίου.
Ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας έχει προειδοποιήσει ότι έως και 52 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ενδέχεται να μείνουν άνεργοι εξαιτίας της κρίσης.
Η παραοικονομία, παραδέχονται τώρα πολλοί αναλυτές, αποτελεί το μόνο τους καταφύγιο, τη μόνη πηγή εισοδήματος. Η κατάσταση ίσως να ήταν ακόμη χειρότερη στα φτωχά κυρίως κράτη, εάν δεν υπήρχε και αυτή η "εναλλακτική". Κανείς βεβαίως δεν επικροτεί την παραοικονομία και την μη δηλωμένη εργασία, ούτε θεωρεί την άνθισή της θεμιτή. Είναι όμως και αυτή η εξέλιξη μία πραγματικότητα της κρίσης.
Η Αυστραλία θα δεχθεί λιγότερους μετανάστες, λόγω της Ύφεσης...
Αυστραλία - Λιγότερους μετανάστες θα δεχτεί η Αυστραλία εξαιτίας της ύφεσης και της ανεργίας
Η Αυστραλία θα μειώσει τον αριθμό των μεταναστών που δέχεται, για πρώτη φορά εδώ και μία δεκαετία, καθώς η ύφεση κλιμακώνεται και τα ποσοστά της ανεργίας αυξάνονται δραματικά, σύμφωνα με τον υπουργό Μετανάστευσης, Κρις Έβανς.
"θα μειώσουμε (τον αριθμό των μεταναστών) από 133.500 σε 115.000 άτομα, δηλαδή περίπου κατά 14%. Δεν θέλουμε οι άνθρωποι που έρχονται να συναγωνίζονται με τους Αυστραλούς για τις περιορισμένες θέσεις εργασίας", δήλωσε ο Κρις Έβανς στην κρατική ραδιοφωνία της Αυστραλίας.
Το ποσοστό της ανεργίας στην Αυστραλία ανήλθε στο 5,2% -από 4,8%- τον περασμένο μήνα, ενώ εκτιμάται ότι στα μέσα του 2010 η ανεργία θα φτάσει στο 7%.
http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/03/16/1641311.htm
Αναρτήθηκε από geokalp
Η Αυστραλία θα μειώσει τον αριθμό των μεταναστών που δέχεται, για πρώτη φορά εδώ και μία δεκαετία, καθώς η ύφεση κλιμακώνεται και τα ποσοστά της ανεργίας αυξάνονται δραματικά, σύμφωνα με τον υπουργό Μετανάστευσης, Κρις Έβανς.
"θα μειώσουμε (τον αριθμό των μεταναστών) από 133.500 σε 115.000 άτομα, δηλαδή περίπου κατά 14%. Δεν θέλουμε οι άνθρωποι που έρχονται να συναγωνίζονται με τους Αυστραλούς για τις περιορισμένες θέσεις εργασίας", δήλωσε ο Κρις Έβανς στην κρατική ραδιοφωνία της Αυστραλίας.
Το ποσοστό της ανεργίας στην Αυστραλία ανήλθε στο 5,2% -από 4,8%- τον περασμένο μήνα, ενώ εκτιμάται ότι στα μέσα του 2010 η ανεργία θα φτάσει στο 7%.
http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/03/16/1641311.htm
Αναρτήθηκε από geokalp
Δημόσιο Χρέος και Ενημέρωση..!
Δευτέρα, 16 Μάρτιος 2009
«Αν οι Ιάπωνες είχαν κάθε βράδυ τη Μακρή να τους τρομοκρατεί με το πόσα χρωστάει ο καθένας τους θα είχαν κάνει χαρακίρι»
Όπως έγραψα τις προηγούμενες μέρες πολλά είναι αυτά που δεν λένε οι ΠΑΣΟΚοι για την οικονομία και ειδικά για το τι παρέδωσαν. Επιπλέον μας παραμυθιάζουν με χρεοκοπίες και ΔΝΤ νομίζοντας ότι θα μας προκαλέσουν φόβο και τρόμο μιας και μας έχουν για ημιμαθείς και ζώα που αναμασάμε ότι μας ταΐζουν. Κάτι τέτοιο γίνεται και με τα νούμερα που μας πετάνε στα μούτρα σχετικά με το πόσα χρωστάει ο κάθε Έλληνας ή η κάθε ελληνική 4μελής οικογένεια.
Κυκλοφορούν εν είδη πλειστηριασμού διάφορα νούμερα από 21.000 έως 23.000 ευρώ χρέος ανά Έλληνα. Το ΠΑΣΟΚ λέει ότι αυξήθηκε κατά 8.000 τα τελευταία 5 χρόνια... η καλύτερη όλων βέβαια είναι Κάτια Μακρή που θέλοντας να επιβεβαιώσει το όνομά της, λέει το μακρύ και το κοντό της κάθε βράδυ στην τηλεόραση. Μάλιστα ανέβαζε το χρέος κάθε Έλληνα στις 23.000 από το Νοέμβριο του 2006!!!
Για να μην το παιδεύουμε το πράγμα... ας κάνουμε μια σύγκριση για το πόσα χρωστάει ο κάθε Έλληνας αλλά και ο κάθε Γάλλος, Γερμανός, Ιταλός και Αμερικάνος για να δούμε που είμαστε...
Θα χρησιμοποιήσω τα στοιχεία της Eurostat του 2007 που είναι και τα τελευταία που υπάρχουν στη σελίδα της (όσον αφορά το χρέος).
Η Eurostat δεν αναφέρει πουθενά το Δημόσιο χρέος σε απόλυτα νούμερα, σε αντίθεση με τα δικά μας τα «νούμερα» του ΠΑΣΟΚ, που για λόγους παραπληροφόρησης το κάνουν συστηματικά. Έχω ξαναγράψει ότι δεν έχει καμία αξία να ξέρεις τι χρωστάει κάποιος αν δεν ξέρεις και τι εισόδημα-ΑΕΠ έχει... τα είπαμε αυτά μην τα ξαναλέμε... αν εγώ χρωστάω 10.000 ευρώ και ο Βαρδινογιάννης 1.000.000 δεν σημαίνει ότι είμαι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από τον Βαρδινογιάννη... μόνο οι ΠΑΣΟΚοι πιστεύουν ότι είναι σε καλύτερη θέση...Τέλος πάντων ας δούμε και τα νούμερα
ΧΩΡΑ
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣσε εκατ.
ΑΕΠσε δις
ΧΡΕΟΣως % του ΑΕΠ
ΧΡΕΟΣσε δις
Κατά κεφαλή εισόδημα
Κατά κεφαλή χρέος
ΕΛΛΑΣ
11,1
228
94.8%
216
20.540
19.460
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
82,3
2.422
65.1%
1576
29.075
19.149
ΓΑΛΛΙΑ
63,4
1.892
63.9%
1209
29.842
19.069
ΙΤΑΛΙΑ
59,1
1.545
104.1%
1608
26.142
27.208
ΒΕΛΓΙΟ
10,6
335
83.9%
281
31.603
26.509
ΗΠΑ
301,2
13.752
65,5*%
9008
45.657$
29.907$
ΙΑΠΩΝΙΑ
127,4
3.199
170*%
5438
25.109
42.684
Όλα τα ποσά είναι σε ευρώ εκτός των ΗΠΑ που είναι σε $.* Περιττό να πω ότι με τα τρις που μοιράζουν στην Αμερική το χρέος έχει ξεπεράσει το 80% του ΑΕΠ, ενώ στην Ιαπωνία έχει ξεπεράσει το 200%!!!
Εντάξει λοιπόν χρωστάμε και χρωστάμε πολλά... αλλά άλλοι (θεωρητικά ισχυρότεροι) χρωστάνε περισσότερα, οπότε ας λείπει ο λαϊκισμός γιατί αν το κατά κεφαλή χρέος δείχνει από μόνο του την ευημερία ή την φτώχεια ενός λαού, έχουμε και λέμε
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ ΕΝΩ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΔΕΣ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΒΕΛΓΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ (που χρωστάνε περισσότερα απ' ότι εμείς) ΠΕΙΝΑΝΕ...
ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥ ΙΑΠΩΝΕΣ... ΑΥΤΟΙ ΑΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΤΑΝΙΑ ΜΑΚΡΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΑ ΧΡΩΣΤΑΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΧΑΡΑΚΙΡΙ...
ΥΓ.Δείτε εδώ ένα live ticker του χρέους του Ηνωμένου Βασιλείου
Δείτε εδώ ένα live ticker του χρέους της Γαλλίας
Δείτε εδώ ένα live ticker (στην κορυφή της σελίδας) του χρέους της Γερμανίας και κάθε Γερμανού
Δείτε εδώ ένα live ticker του χρέους των ΗΠΑ
Δεξί Εξτρέμ
«Αν οι Ιάπωνες είχαν κάθε βράδυ τη Μακρή να τους τρομοκρατεί με το πόσα χρωστάει ο καθένας τους θα είχαν κάνει χαρακίρι»
Όπως έγραψα τις προηγούμενες μέρες πολλά είναι αυτά που δεν λένε οι ΠΑΣΟΚοι για την οικονομία και ειδικά για το τι παρέδωσαν. Επιπλέον μας παραμυθιάζουν με χρεοκοπίες και ΔΝΤ νομίζοντας ότι θα μας προκαλέσουν φόβο και τρόμο μιας και μας έχουν για ημιμαθείς και ζώα που αναμασάμε ότι μας ταΐζουν. Κάτι τέτοιο γίνεται και με τα νούμερα που μας πετάνε στα μούτρα σχετικά με το πόσα χρωστάει ο κάθε Έλληνας ή η κάθε ελληνική 4μελής οικογένεια.
Κυκλοφορούν εν είδη πλειστηριασμού διάφορα νούμερα από 21.000 έως 23.000 ευρώ χρέος ανά Έλληνα. Το ΠΑΣΟΚ λέει ότι αυξήθηκε κατά 8.000 τα τελευταία 5 χρόνια... η καλύτερη όλων βέβαια είναι Κάτια Μακρή που θέλοντας να επιβεβαιώσει το όνομά της, λέει το μακρύ και το κοντό της κάθε βράδυ στην τηλεόραση. Μάλιστα ανέβαζε το χρέος κάθε Έλληνα στις 23.000 από το Νοέμβριο του 2006!!!
Για να μην το παιδεύουμε το πράγμα... ας κάνουμε μια σύγκριση για το πόσα χρωστάει ο κάθε Έλληνας αλλά και ο κάθε Γάλλος, Γερμανός, Ιταλός και Αμερικάνος για να δούμε που είμαστε...
Θα χρησιμοποιήσω τα στοιχεία της Eurostat του 2007 που είναι και τα τελευταία που υπάρχουν στη σελίδα της (όσον αφορά το χρέος).
Η Eurostat δεν αναφέρει πουθενά το Δημόσιο χρέος σε απόλυτα νούμερα, σε αντίθεση με τα δικά μας τα «νούμερα» του ΠΑΣΟΚ, που για λόγους παραπληροφόρησης το κάνουν συστηματικά. Έχω ξαναγράψει ότι δεν έχει καμία αξία να ξέρεις τι χρωστάει κάποιος αν δεν ξέρεις και τι εισόδημα-ΑΕΠ έχει... τα είπαμε αυτά μην τα ξαναλέμε... αν εγώ χρωστάω 10.000 ευρώ και ο Βαρδινογιάννης 1.000.000 δεν σημαίνει ότι είμαι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από τον Βαρδινογιάννη... μόνο οι ΠΑΣΟΚοι πιστεύουν ότι είναι σε καλύτερη θέση...Τέλος πάντων ας δούμε και τα νούμερα
ΧΩΡΑ
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣσε εκατ.
ΑΕΠσε δις
ΧΡΕΟΣως % του ΑΕΠ
ΧΡΕΟΣσε δις
Κατά κεφαλή εισόδημα
Κατά κεφαλή χρέος
ΕΛΛΑΣ
11,1
228
94.8%
216
20.540
19.460
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
82,3
2.422
65.1%
1576
29.075
19.149
ΓΑΛΛΙΑ
63,4
1.892
63.9%
1209
29.842
19.069
ΙΤΑΛΙΑ
59,1
1.545
104.1%
1608
26.142
27.208
ΒΕΛΓΙΟ
10,6
335
83.9%
281
31.603
26.509
ΗΠΑ
301,2
13.752
65,5*%
9008
45.657$
29.907$
ΙΑΠΩΝΙΑ
127,4
3.199
170*%
5438
25.109
42.684
Όλα τα ποσά είναι σε ευρώ εκτός των ΗΠΑ που είναι σε $.* Περιττό να πω ότι με τα τρις που μοιράζουν στην Αμερική το χρέος έχει ξεπεράσει το 80% του ΑΕΠ, ενώ στην Ιαπωνία έχει ξεπεράσει το 200%!!!
Εντάξει λοιπόν χρωστάμε και χρωστάμε πολλά... αλλά άλλοι (θεωρητικά ισχυρότεροι) χρωστάνε περισσότερα, οπότε ας λείπει ο λαϊκισμός γιατί αν το κατά κεφαλή χρέος δείχνει από μόνο του την ευημερία ή την φτώχεια ενός λαού, έχουμε και λέμε
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ ΕΝΩ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΔΕΣ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΒΕΛΓΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ (που χρωστάνε περισσότερα απ' ότι εμείς) ΠΕΙΝΑΝΕ...
ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥ ΙΑΠΩΝΕΣ... ΑΥΤΟΙ ΑΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΤΑΝΙΑ ΜΑΚΡΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΑ ΧΡΩΣΤΑΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΧΑΡΑΚΙΡΙ...
ΥΓ.Δείτε εδώ ένα live ticker του χρέους του Ηνωμένου Βασιλείου
Δείτε εδώ ένα live ticker του χρέους της Γαλλίας
Δείτε εδώ ένα live ticker (στην κορυφή της σελίδας) του χρέους της Γερμανίας και κάθε Γερμανού
Δείτε εδώ ένα live ticker του χρέους των ΗΠΑ
Δεξί Εξτρέμ
Αρχίζει σήμερα το "Διεθνές Forum" για το Νερό.
Δημοσίευση: 16-03-2009 07:14 από Έλλη Ισμαηλίδου
Το «5ο Διεθνές Φόρουμ για το Νερό» υποδέχεται από σήμερα ως τις 22 Μαρτίου η Κωνσταντινούπολη, με συμμετοχή εκπροσώπων από ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα. Διπλωμάτες, επιστήμονες, ειδικοί απεσταλμένοι του Ο.Η.Ε., εκπρόσωποι τοπικών κοινοτήτων και κυβερνητικά στελέχη από όλο τον κόσμο θα επιχειρήσουν να δώσουν λύση στη μάστιγα που καθημερινά σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο: την έλλειψη καθαρού νερού και στοιχειώδους αποχέτευσης.
Εδώ και δεκαετίες αποτελεί αίτημα των λαών η «άμεση» διαχείριση του νερού από τις τοπικές κοινωνίες, σύμφωνα με τις ανάγκες της καθεμίας, ώστε να γίνει εφικτή η ελάχιστη πρόσβαση του πληθυσμού σε καθαρό νερό και στοιχειώδη αποχέτευση.
Ενόψει αυτών, τo «5o Διεθνές Φόρουμ για το Νερό», στην Κωνσταντινούπολη, θα αποτελέσει μία σπουδαία ευκαιρία για στήριξη των προσπαθειών των τοπικών αρχών να θεσπίσουν συμμετοχικά και δημοκρατικά συστήματα διαχείρισης του νερού.
Τα συστήματα αυτά, που μπορούν να φέρουν την επανάσταση στη διαχείριση των υδάτων, μπορούν να λειτουργήσουν μόνο αν είναι αποτελεσματικά και διαφανή, ώστε να σέβονται τους στόχους της αειφόρου ανάπτυξης και να σχεδιάζονται με γνώμονα τις ειδικές συνθήκες κάθε τοπικής κοινωνίας.
40% του πλανήτη χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό
Πράγματι, η ανάγκη για λήψη ριζοσπαστικών μέτρων για την ασφάλεια των υδάτων εμφανίζεται πλέον επιτακτικότερη από ποτέ, καθώς, σύμφωνα με τις εκθέσεις της UNICEF, το 40% των κατοίκων του πλανήτη δεν έχει πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό με αποτέλεσμα την πρόκληση ασθενειών, αλλά και το θάνατο για πολλούς από αυτούς.
Αντίθετα, πολλές αναπτυγμένες χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, κατασπαταλούν το νερό, έχοντας την ψευδαίσθηση της αφθονίας. Τα πιο ευάλωτα θύματα αυτής της κατάστασης, άλλωστε, αποδεικνύονται τα παιδιά, καθώς ένα στα πέντε παιδιά του πλανήτη στερείται ακόμα και την ελάχιστη ποσότητα νερού που είναι απαραίτητη για να ζήσει, δηλαδή 20 λίτρα καθαρού νερού την ημέρα.
Ως αποτέλεσμα τα παιδιά γίνονται εύκολα θύματα ασθενειών, όπως η διάρροια και ο τύφος, ενώ ο αριθμός των παιδιών που πεθαίνουν από έλλειψη καθαρού νερού έχει αγγίξει τον τρομακτικό αριθμό των 6.000 παιδιών κάθε μέρα!
Παράλληλα, η έλλειψη αποχέτευσης, όχι μόνο προκαλεί τη διάδοση ασθενειών, όπως η δυσεντερία και ο τύφος, αλλά ταυτόχρονα επιδεινώνει τη θέση των κοριτσιών και νέων γυναικών που αναγκάζονται, ελλείψει φυσιολογικής τουαλέτας, να αφοδεύουν μόνο τη νύχτα και σε απομονωμένα μέρη.
Σύμφωνα με τις εκθέσεις της UNICEF, μεγάλο ποσοστό κοριτσιών και γυναικών δέχονται επιθέσεις ληστών ή βιαστών στα απομονωμένα αυτά σημεία, και για το λόγο αυτό η ύπαρξη στοιχειώδους αποχέτευσης στους δημόσιους χώρους αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, όχι μόνο για την υγεία, μα και για την ίδια την ασφάλειά τους
«Νερό για τη ζωή»
Με το σύνθημα «Νερό για τη Ζωή», η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ανακήρυξε με ψήφισμά της τη δεκαετία 2005-2015 ως τη «Διεθνή Δεκαετία για Δράση», απευθύνοντας έκκληση για συντονισμένη δράση ώστε να υλοποιηθούν οι διεθνώς συμφωνημένοι στόχοι για πρόσβαση σε νερό και εγκαταστάσεις υγιεινής.
Ωστόσο, αν δε ληφθούν άμεσα μετρά, ως το 2015 θα υπάρχουν 2,4 δις άνθρωποι χωρίς πρόσβαση σε στοιχειώδες καθαρό νερό και αποχέτευση.
Υπό αυτές τις ζοφερές συνθήκες, τα μάτια της διεθνούς κοινότητας είναι στραμμένα στο Διεθνές Φόρουμ της Κωνσταντινούπολης ζητώντας από τους συμμετέχοντες... την ελπίδα.
Το «5ο Διεθνές Φόρουμ για το Νερό» υποδέχεται από σήμερα ως τις 22 Μαρτίου η Κωνσταντινούπολη, με συμμετοχή εκπροσώπων από ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα. Διπλωμάτες, επιστήμονες, ειδικοί απεσταλμένοι του Ο.Η.Ε., εκπρόσωποι τοπικών κοινοτήτων και κυβερνητικά στελέχη από όλο τον κόσμο θα επιχειρήσουν να δώσουν λύση στη μάστιγα που καθημερινά σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο: την έλλειψη καθαρού νερού και στοιχειώδους αποχέτευσης.
Εδώ και δεκαετίες αποτελεί αίτημα των λαών η «άμεση» διαχείριση του νερού από τις τοπικές κοινωνίες, σύμφωνα με τις ανάγκες της καθεμίας, ώστε να γίνει εφικτή η ελάχιστη πρόσβαση του πληθυσμού σε καθαρό νερό και στοιχειώδη αποχέτευση.
Ενόψει αυτών, τo «5o Διεθνές Φόρουμ για το Νερό», στην Κωνσταντινούπολη, θα αποτελέσει μία σπουδαία ευκαιρία για στήριξη των προσπαθειών των τοπικών αρχών να θεσπίσουν συμμετοχικά και δημοκρατικά συστήματα διαχείρισης του νερού.
Τα συστήματα αυτά, που μπορούν να φέρουν την επανάσταση στη διαχείριση των υδάτων, μπορούν να λειτουργήσουν μόνο αν είναι αποτελεσματικά και διαφανή, ώστε να σέβονται τους στόχους της αειφόρου ανάπτυξης και να σχεδιάζονται με γνώμονα τις ειδικές συνθήκες κάθε τοπικής κοινωνίας.
40% του πλανήτη χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό
Πράγματι, η ανάγκη για λήψη ριζοσπαστικών μέτρων για την ασφάλεια των υδάτων εμφανίζεται πλέον επιτακτικότερη από ποτέ, καθώς, σύμφωνα με τις εκθέσεις της UNICEF, το 40% των κατοίκων του πλανήτη δεν έχει πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό με αποτέλεσμα την πρόκληση ασθενειών, αλλά και το θάνατο για πολλούς από αυτούς.
Αντίθετα, πολλές αναπτυγμένες χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, κατασπαταλούν το νερό, έχοντας την ψευδαίσθηση της αφθονίας. Τα πιο ευάλωτα θύματα αυτής της κατάστασης, άλλωστε, αποδεικνύονται τα παιδιά, καθώς ένα στα πέντε παιδιά του πλανήτη στερείται ακόμα και την ελάχιστη ποσότητα νερού που είναι απαραίτητη για να ζήσει, δηλαδή 20 λίτρα καθαρού νερού την ημέρα.
Ως αποτέλεσμα τα παιδιά γίνονται εύκολα θύματα ασθενειών, όπως η διάρροια και ο τύφος, ενώ ο αριθμός των παιδιών που πεθαίνουν από έλλειψη καθαρού νερού έχει αγγίξει τον τρομακτικό αριθμό των 6.000 παιδιών κάθε μέρα!
Παράλληλα, η έλλειψη αποχέτευσης, όχι μόνο προκαλεί τη διάδοση ασθενειών, όπως η δυσεντερία και ο τύφος, αλλά ταυτόχρονα επιδεινώνει τη θέση των κοριτσιών και νέων γυναικών που αναγκάζονται, ελλείψει φυσιολογικής τουαλέτας, να αφοδεύουν μόνο τη νύχτα και σε απομονωμένα μέρη.
Σύμφωνα με τις εκθέσεις της UNICEF, μεγάλο ποσοστό κοριτσιών και γυναικών δέχονται επιθέσεις ληστών ή βιαστών στα απομονωμένα αυτά σημεία, και για το λόγο αυτό η ύπαρξη στοιχειώδους αποχέτευσης στους δημόσιους χώρους αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, όχι μόνο για την υγεία, μα και για την ίδια την ασφάλειά τους
«Νερό για τη ζωή»
Με το σύνθημα «Νερό για τη Ζωή», η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ανακήρυξε με ψήφισμά της τη δεκαετία 2005-2015 ως τη «Διεθνή Δεκαετία για Δράση», απευθύνοντας έκκληση για συντονισμένη δράση ώστε να υλοποιηθούν οι διεθνώς συμφωνημένοι στόχοι για πρόσβαση σε νερό και εγκαταστάσεις υγιεινής.
Ωστόσο, αν δε ληφθούν άμεσα μετρά, ως το 2015 θα υπάρχουν 2,4 δις άνθρωποι χωρίς πρόσβαση σε στοιχειώδες καθαρό νερό και αποχέτευση.
Υπό αυτές τις ζοφερές συνθήκες, τα μάτια της διεθνούς κοινότητας είναι στραμμένα στο Διεθνές Φόρουμ της Κωνσταντινούπολης ζητώντας από τους συμμετέχοντες... την ελπίδα.
Πάντα πρώτος ο Ελληνικός Εμπορικός Στόλος !
Πρωταθλητισμό υψηλότατου επιπέδου αποδεικνύεται ότι κάνει η ελληνικών συμφερόντων ναυτιλιακή βιομηχανία, σε παγκόσμιο επίπεδο, διατηρώντας την πρώτη θέση, παρά το γεγονός ότι ο αριθμός πλοίων μειώθηκε. Και αυτό γιατί αυξήθηκε η χωρητικότητά τους.
Οι αριθμοί δεν αμφισβητούνται. Εως και τα τέλη Φεβρουαρίου του 2009, ο ελληνικών συμφερόντων και ελληνόκτητος στόλος μπορεί να παρουσίασε ελαφρά μείωση όσον αφορά στον αριθμό των πλοίων, αφού έχασε 12 πλοία κλείνοντας στα 4.161, συμπεριλαμβανομένων και 1.072 που είναι υπό ναυπήγηση, όμως η χωρητικότητά του αυξήθηκε κατά 2,6 εκατ. τόνους, φτάνοντας τους 263,5 εκατ. τόνους.
Απώλειες είχε το ελληνικό νηολόγιο, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει πάρει μέτρα για να γίνει πιο ανταγωνιστική η ελληνική σημαία.
Ειδικότερα, ο στόλος υπό ελληνική σημαία μειώθηκε κατά 356 πλοία, σε ποσοστό 6,3%. Μετράει 1.121 πλοία, συμπεριλαμβανομένων και 356 παραγγελιών για ναυπήγηση, έναντι 1.197 το 2008. Μείωση κατά 76 πλοία ή 2,7 εκατ. τόνους.
Σε ελληνικά χέρια το 8,2% του παγκόσμιου στόλου
Σύμφωνα τα στοιχεία της ετήσιας έρευναςτου Lloyd’s Register Fairpaly, την περίοδο αυτή τα ελληνικά συμφέροντα ελέγχουν το 8,2% του παγκόσμιου στόλου, με βάση τον αριθμό πλοίων που βρίσκονται στο νερό ή στα ναυπηγεία, έναντι 8,7% το 2008, το 15,2% τoυ παγκόσμιου στόλου σε τόνους dw, έναντι 16,4% το αντίστοιχο περυσινό διάστημα και το 13,2% σε gross tonnage, έναντι 14,01% πέρυσι. O ελληνικών συμφερόντων στόλος παραμένει πρώτος παγκοσμίως και αυξάνει χρόνο με τον χρόνο το ποσοστό που ελέγχει.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν στο ποσοστό που ελέγχουν οι Ελληνες ανά τύπο πλοίου στο σύνολο του παγκόσμιου στόλου.
Οι Ελληνες ενίσχυσαν τη θέση τους, παγκοσμίως, στα επιβατηγά πλοία και στα πλοία μεταφοράς υγραερίου.
Στα δεξαμενόπλοια οι Ελληνες ελέγχουν το 22,3% του παγκόσμιου στόλου έναντι 22,9% πέρυσι και το 20,4% της χωρητικότητας έναντι 20,9%Στα χημικά ελέγχουν το 9,4% έναντι 9,8% και στη χωρητικότητα το 13,3% έναντι 14%Στα μεταφοράς υγραερίου ελέγχουν το 9,8% έναντι 8,9%, όσον αφορά στον αριθμό πλοίων, και το 6,9% από 6,6% όσον αφορά στη χωρητικότητα.
Στα πλοία μεταφοράς συνδυασμένων φορτίων, δηλαδή φόρτωσης διάφορων προϊόντων, ελέγχουν το 5,6% έναντι 7,4% το αντίστοιχο περυσινό διάστημα, και η χωρητικότητά τους αντιπροσωπεύει το 4,6% της παγκόσμιας χωρητικότητας έναντι 6% πέρυσι.
Στα Ore & Bulk Carriers, οι Ελληνες ελέγχουν το 18,1% του παγκόσμιου στόλου έναντι 19,8% πέρυσι και το 19,1% σε χωρητικότητα, έναντι 21,9% πέρυσι\Στα μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων ελέγχουν το 4,5% του παγκόσμιου στόλου έναντι 4,6% πέρυσι και το 5,7% της χωρητικότητας έναντι 5,9%Στα επιβατηγά ελέγχουν το 6,7% έναντι 6,5% πέρυσι και το 6% της παγκόσμιας χωρητικότητας έναντι 5,8.
Οι αριθμοί δεν αμφισβητούνται. Εως και τα τέλη Φεβρουαρίου του 2009, ο ελληνικών συμφερόντων και ελληνόκτητος στόλος μπορεί να παρουσίασε ελαφρά μείωση όσον αφορά στον αριθμό των πλοίων, αφού έχασε 12 πλοία κλείνοντας στα 4.161, συμπεριλαμβανομένων και 1.072 που είναι υπό ναυπήγηση, όμως η χωρητικότητά του αυξήθηκε κατά 2,6 εκατ. τόνους, φτάνοντας τους 263,5 εκατ. τόνους.
Απώλειες είχε το ελληνικό νηολόγιο, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει πάρει μέτρα για να γίνει πιο ανταγωνιστική η ελληνική σημαία.
Ειδικότερα, ο στόλος υπό ελληνική σημαία μειώθηκε κατά 356 πλοία, σε ποσοστό 6,3%. Μετράει 1.121 πλοία, συμπεριλαμβανομένων και 356 παραγγελιών για ναυπήγηση, έναντι 1.197 το 2008. Μείωση κατά 76 πλοία ή 2,7 εκατ. τόνους.
Σε ελληνικά χέρια το 8,2% του παγκόσμιου στόλου
Σύμφωνα τα στοιχεία της ετήσιας έρευναςτου Lloyd’s Register Fairpaly, την περίοδο αυτή τα ελληνικά συμφέροντα ελέγχουν το 8,2% του παγκόσμιου στόλου, με βάση τον αριθμό πλοίων που βρίσκονται στο νερό ή στα ναυπηγεία, έναντι 8,7% το 2008, το 15,2% τoυ παγκόσμιου στόλου σε τόνους dw, έναντι 16,4% το αντίστοιχο περυσινό διάστημα και το 13,2% σε gross tonnage, έναντι 14,01% πέρυσι. O ελληνικών συμφερόντων στόλος παραμένει πρώτος παγκοσμίως και αυξάνει χρόνο με τον χρόνο το ποσοστό που ελέγχει.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν στο ποσοστό που ελέγχουν οι Ελληνες ανά τύπο πλοίου στο σύνολο του παγκόσμιου στόλου.
Οι Ελληνες ενίσχυσαν τη θέση τους, παγκοσμίως, στα επιβατηγά πλοία και στα πλοία μεταφοράς υγραερίου.
Στα δεξαμενόπλοια οι Ελληνες ελέγχουν το 22,3% του παγκόσμιου στόλου έναντι 22,9% πέρυσι και το 20,4% της χωρητικότητας έναντι 20,9%Στα χημικά ελέγχουν το 9,4% έναντι 9,8% και στη χωρητικότητα το 13,3% έναντι 14%Στα μεταφοράς υγραερίου ελέγχουν το 9,8% έναντι 8,9%, όσον αφορά στον αριθμό πλοίων, και το 6,9% από 6,6% όσον αφορά στη χωρητικότητα.
Στα πλοία μεταφοράς συνδυασμένων φορτίων, δηλαδή φόρτωσης διάφορων προϊόντων, ελέγχουν το 5,6% έναντι 7,4% το αντίστοιχο περυσινό διάστημα, και η χωρητικότητά τους αντιπροσωπεύει το 4,6% της παγκόσμιας χωρητικότητας έναντι 6% πέρυσι.
Στα Ore & Bulk Carriers, οι Ελληνες ελέγχουν το 18,1% του παγκόσμιου στόλου έναντι 19,8% πέρυσι και το 19,1% σε χωρητικότητα, έναντι 21,9% πέρυσι\Στα μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων ελέγχουν το 4,5% του παγκόσμιου στόλου έναντι 4,6% πέρυσι και το 5,7% της χωρητικότητας έναντι 5,9%Στα επιβατηγά ελέγχουν το 6,7% έναντι 6,5% πέρυσι και το 6% της παγκόσμιας χωρητικότητας έναντι 5,8.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)