Τρίποντο ή πίτσα;

Και καλά η πίτσα. Νόστιμη, πλην διόλου υγιεινή. 

Το μπάσκετ όμως; Το ευγενές άθλημα που πρώτο έβγαλε την Ελλάδα από τη διεθνή της απομόνωση; 

Ακόμη θυμάμαι τον αγώνα ΑΕΚ - Σλάβια Πράγας το 1968, στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ήμουν κι εγώ εκεί και ούρλιαζα από ενθουσιασμό κάθε φορά που οι Έλληνες φωτορεπόρτερ, κάτω από το καλάθι μας, τύφλωναν με τα φλας τους επιτιθέμενους παίκτες της Σλάβια.
Το θέλαμε το κύπελλο και το πήραμε, όμως στα χρόνια που ακολούθησαν ήρθαν κι άλλες επιτυχίες, χωρίς τη βοήθεια των φωτορεπόρτερ, με αποτέλεσμα το μπάσκετ να γίνει δημοφιλέστερο ίσως και από το ποδόσφαιρο, κυρίως στα νέα παιδιά. Η διάδοσή του οφείλεται και στη στενότητα του χώρου στις πόλεις. Αλάνες δεν υπάρχουν πια, όμως μπασκέτα μπορεί να στηθεί και σε μια μικρή αυλή. Και, για να είμαι ειλικρινής, από όλη αυτή την υπόθεση που βγήκε στην επιφάνεια για τη διαφθορά στο άθλημα, εκείνο που κάνει μεγαλύτερη εντύπωση είναι η εμπλοκή των μαθητικών πρωταθλημάτων.
Σιγά μη σου κάνει εντύπωση ότι διαιτητές πληρώνονται για να σφυρίξουν έτσι ή αλλιώς σε αγώνες που γίνονται με βασικό στόχο τα στοιχήματα. Άλλο όμως όταν γίνεται με ανήλικα παιδιά, για τα οποία υποτίθεται ότι η άσκηση και ο αθλητισμός ενισχύουν όχι μόνο τη σωματική, αλλά και την ψυχική τους υγεία. Παιδιά που βάζουν τα κλάματα μετά το τέλος του αγώνα που θεωρούν... ότι έχασαν άδικα. Διαφθορά υπάρχει σε όλο τον κόσμο, ακόμη και τον υποτιθέμενο πολιτισμένο στον οποίον ανήκουμε. Μόνο που σε εμάς έχει εισχωρήσει ακόμη και στις πιο ασήμαντες πτυχές του κοινού βίου μας. Η διαφθορά είναι φθηνή.

Αρκεί να υπάρχει κίνητρο. Και το κίνητρο στην περίπτωση του εφηβικού αθλητισμού είναι η εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Σε ένα σύστημα τόσο αδιάβλητο, ώστε ένα παιδί το οποίο βάζει τρίποντα αλλά δεν έχει ιδέα από βιολογία, για παράδειγμα, να περάσει στην ιατρική σχολή, αφού τα τρίποντα του προσθέτουν μόρια.
Πρώτο στάδιο διαφθοράς. Αυτό το παιδί μπορεί να πάρει τη θέση ενός άλλου, το οποίο είναι άριστο στη βιολογία αλλά του λείπουν μόρια. 

Ποιος φωστήρας το σκέφτηκε και για ποιο λόγο; 

Για να δώσει κίνητρα στα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό, τον οποίο, προφανώς, χρειάζεται περισσότερο ο γιατρός ή ο φιλόλογος από το διάβασμα;

Υπάρχει όμως και δεύτερο στάδιο διαφθοράς. 

Αν τα τρίποντα δεν είναι αρκετά, υπάρχει ο διαιτητής, ο οποίος, αν θέλει να βοηθήσει το παιδί να γίνει γιατρός, μπορεί να του δώσει ελεύθερες βολές. Με το αζημίωτο, βέβαια, αφού κι αυτός προσφέρει στο έθνος. 

Έτσι ο έφηβος όχι μόνον έχει βρει μια θέση στην ιατρική, ή μάλλον την έχει υποκλέψει, αλλά μαθαίνει από τα πρώτα κιόλας βήματα της ζωής του ότι η Ελλάδα είναι η χώρα της ευκαιρίας. Δεν σε αφήνει να χαθείς, αρκεί να ξέρεις να αξιοποιείς τις ευκαιρίες. 

Πάντως, κρίνοντας από τα ποσά του παράνομου κέρδους, μάλλον συμφέρει περισσότερο να ασχοληθείς με την παρασκευή πίτσας.

Τάκης Θεοδωρόπουλος
27/10/2026

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στην «Καθημερινή». Αναδημοσιεύεται στο πλαίσιο της συνεργασίας «Καθημερινής» - Liberal