Το Ισραήλ ανέλαβε τη «βρώμικη δουλειά» για εμάς

Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ, με τις πλάτες του Τραμπ, ανέλαβε να κάνει τη «βρώμικη δουλειά» για όλους εμάς τους Ευρωπαίους. 

Από αυτούς, οι μισοί κρώζουν για το διεθνές δίκαιο, με επικεφαλής έναν σοσιαλιστή και αχρείο έμπορο όπλων προς την ισλαμική Τουρκία, τον Πέδρο Σάντσες, ενώ οι άλλοι μισοί ανησυχούν μήπως η αύξηση των αμυντικών δαπανών χαλάσει τις καλοκαιρινές αποδράσεις στο Μπαλί και το Ντουμπάι.
Η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το θεοκρατικό Ιράν δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή μόνο για το Ισραήλ, αλλά στη συνέχεια και για την Ευρώπη, και αργότερα για ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Νομίζετε πως οι παλαβοί θρησκόληπτοι, που κάθε τρεις και λίγο κηρύσσουν ιερούς πολέμους εναντίον των «απίστων», θα σταματήσουν στο Ισραήλ αν καταφέρουν να το εξαφανίσουν;
Αυτοί θεωρούν την παρουσία ημών των κοσμικών και φιλήδονων Δυτικών ως «αμαρτίες με πόδια» και την ίδια την αναπνοή μας προσβολή προς τον προφήτη τους.

Η προοπτική ενός θεοκρατικού Ιράν εξοπλισμένου με πυρηνικά όπλα πρέπει να θεωρείται σοβαρή απειλή για τη διεθνή ασφάλεια για μια σειρά λόγων.

Ο πρώτος αφορά τον ιδεολογικό χαρακτήρα του καθεστώτος... Το ιρανικό πολιτικό σύστημα είναι θεοκρατικό και θεμελιώνεται σε μια επαναστατική ιδεολογία. Όταν ένα καθεστώς με ισχυρή θρησκευτική και ιδεολογική νομιμοποίηση αποκτά πυρηνικά όπλα, αυξάνεται ο φόβος ότι οι αποφάσεις του δεν θα καθοδηγούνται αποκλειστικά από την κλασική λογική της πυρηνικής αποτροπής.

Οι φανατικοί πιστοί μιας θρησκείας θεωρούν συχνά ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια για τη δημιουργία και τη φύση του κόσμου. Όποιος πιστεύει πως κατέχει μια τέτοια αλήθεια δύσκολα αντιστέκεται στον πειρασμό να «σώσει» και τους άλλους - ακόμη και αν αυτό απαιτεί την επιβολή της πίστης δια πυρός και σιδήρου.

Η Μέση Ανατολή είναι ήδη μία από τις πιο ασταθείς περιοχές του πλανήτη. Η απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν αγώνα πυρηνικών εξοπλισμών, με χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία ή η Αίγυπτος να επιδιώκουν αντίστοιχες δυνατότητες. 

Μια τέτοια εξέλιξη θα μετέτρεπε την περιοχή σε ένα από τα πιο επικίνδυνα πυρηνικά περιβάλλοντα στον κόσμο.

Παράλληλα, το Ιράν υποστηρίζει οργανώσεις όπως η Hezbollah, η Hamas και διάφορες σιιτικές πολιτοφυλακές στην ευρύτερη περιοχή. Η ύπαρξη μιας πυρηνικής «ομπρέλας» θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τη δράση αυτών των δικτύων, καθώς θα περιόριζε τη δυνατότητα στρατιωτικής αντίδρασης των αντιπάλων του.

Αν η διάδοση των πυρηνικών όπλων αυξάνει το ρίσκο εξαφάνισης του ανθρώπινου πολιτισμού, η απόκτησή τους από ένα καθεστώς με έντονα θεοκρατικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά θεωρείται ότι το αυξάνει ακόμη περισσότερο.

Για το Ισραήλ, το διακύβευμα είναι σαφές. 

Αν το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν κατάφερνε να γονατίσει ή να εξαλείψει το Ισραήλ, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι θα σταματούσε εκεί. Η αντιπαράθεση θα μεταφερόταν αναπόφευκτα και προς τη Δύση.

Με απλά λόγια, το Ισραήλ, με τις πλάτες του Τραμπ - ο οποίος μάλλον δεν έχει ακόμη καταλάβει πλήρως πού έχει μπλέξει - έχει αναλάβει να αντιμετωπίσει έναν αναδυόμενο υπαρξιακό κίνδυνο που μας απειλεί όλους.

Το Ισραήλ δεν έχει λόγο να σταματήσει αν δεν εξαλείψει την απειλή που το απειλεί - και κατ’ επέκταση απειλεί και εμάς.

Θεωρητικά, αυτό θα μπορούσε να συμβεί με δύο τρόπους:

Ο πρώτος θα ήταν η ανατροπή του καθεστώτος και η αντικατάστασή του με μια ηγεσία πιο φιλική προς τη Δύση.

Ο δεύτερος θα ήταν η αποσταθεροποίηση μέσω εμφύλιων συγκρούσεων που θα αποδυνάμωναν το ιρανικό κράτος και θα το μετέτρεπαν σε ένα αποτυχημένο κράτος, όπως συνέβη στη Λιβύη ή στη Συρία.

Αμφότερα μοιάζουν δύσκολα.

Όπως και το μέλλον μας.

Κώστας Στούπας