Θα αντιλαμβάνονται, φαντάζομαι, ότι παρά τους ισχυρισμούς, οι προτάσεις της κάθε άλλο μπορεί να δώσουν λύση στα προβλήματα, εκεί όπου αποτυγχάνει η κυβέρνηση. Ούτε εναλλακτική προσφέρουν, ούτε καν να πεις συγκινούν.
Έτσι, προτού η συζήτηση κλείσει άδοξα εις βάρος τους, ρίχνουν το υποτιθέμενο ισχυρό χαρτί:
«Ναι, αλλά και η κυβέρνηση κουρασμένη είναι»!..
Αφήνω κατά μέρος, την υποκειμενική κρίση. Μπορεί για εμένα να μην βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα, ας δεχτώ όμως για χάρη του διαλόγου το επιχείρημα των επικριτών. Λογικό ακούγεται. Μπροστά μας, ένας Μητσοτάκης και η πολυμελής κυβέρνηση του με τη φθορά που παράγει η επτάχρονη διαχείριση της εξουσίας. Δεν έχουν όλα τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου την ίδια ζέση, και αποτελεσματικότητα. Να συμφωνήσουμε.
Όμως, από την άλλη, δεν έχουν παρατήσει τα μολύβια, όπως λέει ο δημοσιογραφικός «μπακαλιάρος»...
«Ναι, αλλά και η κυβέρνηση κουρασμένη είναι»!..
Αφήνω κατά μέρος, την υποκειμενική κρίση. Μπορεί για εμένα να μην βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα, ας δεχτώ όμως για χάρη του διαλόγου το επιχείρημα των επικριτών. Λογικό ακούγεται. Μπροστά μας, ένας Μητσοτάκης και η πολυμελής κυβέρνηση του με τη φθορά που παράγει η επτάχρονη διαχείριση της εξουσίας. Δεν έχουν όλα τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου την ίδια ζέση, και αποτελεσματικότητα. Να συμφωνήσουμε.
Όμως, από την άλλη, δεν έχουν παρατήσει τα μολύβια, όπως λέει ο δημοσιογραφικός «μπακαλιάρος»...
Όσοι παρακολουθούμε την πολιτική, τουλάχιστον τα τελευταία τριάντα χρόνια, μπορούμε να αναφέρουμε παραδείγματα κυβερνήσεων, οι οποίες προτού καν συμπληρωθεί ο χρόνος της δεύτερης τετραετίας είχαν παραδοθεί αμαχητί. Θυμόμαστε την Αντιπολίτευση να επελαύνει δημοσκοπικά και τον Αρχηγό να μοιράζει υπουργεία, ως επιβεβαίωση του επερχόμενου θριάμβου!
Σήμερα, με τις επιδόσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, το επιχείρημα «και η κυβέρνηση κουρασμένη είναι» δεν βγάζει νόημα. Θα είχε κάποια διαπιστωτική ισχύ εάν είχε ήδη υποχωρήσει η κυβέρνηση δημοσκοπικά, ένα σημάδι που ίσως έδινε κάποια ελπίδα ανατροπής. Σε αυτή τη φάση δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη. Αντιθέτως, ο Κ. Μητσοτάκης βαδίζει με αυτοπεποίθηση προς το όγδοο έτος διακυβέρνησης με θέσπιση μέτρων, τα οποία θα εξαγγελθούν στη ΔΕΘ και θα περιμένει να αποδώσουν στις αρχές του 2027 για να απολαύσει το προσδοκώμενο πολιτικό κέρδος!
Πρωτόγνωρα πράγματα για την εφαρμοσμένη πολιτική στον τόπο μας, η θεσμική συνέπεια του Μητσοτάκη, κι ας μην το ομολογούν οι εχθροί του…
Το βασικό πάντως αντεπιχείρημα στην υποτιθέμενη, και φυσικά υποκειμενική, διαπίστωση περί «κυβερνητικής κόπωσης» είναι η συζήτηση για την περίφημη επίτευξη αυτοδυναμίας από τη ΝΔ στις προσεχείς εκλογές. Όπως καταλαβαίνετε, πως μπορούμε να μιλάμε για «κουρασμένη» κυβέρνηση όταν δεν αμφισβητείται (δημοσκοπικά πάντα) η βεβαιότητα νίκης της Νέας Δημοκρατίας, αλλά τίθεται ως ενδιαφέρουσα άσκηση λογικής ή και πρόβλεψης, η επίτευξη του στόχου της αυτοδυναμίας. Θα χρειαστεί δεύτερη προσφυγή στις κάλπες ή θα πετύχει την αυτοδυναμία με την πρώτη φορά; Κάποιοι στοιχηματίζουν ήδη για τη δεύτερη εκδοχή!
Για να μην σας κουράζω, θα σας παραπέμψω στο χθεσινό άρθρο του εξαιρετικού δημοσκόπου, κυρίως πολιτικού αναλυτή, Ζαχαρία Ζούπη, με την πληρέστατη παρουσίαση όλων των δεδομένων με τα οποία αρχίζει ουσιαστικά η, τουλάχιστον, οκτάμηνη προεκλογική περίοδος! Κι όποιοι αντέξουν…
Συνεπώς, όσο φαίνεται «κουρασμένη η κυβέρνηση», άλλο τόσο σφύζει από ζωντάνια και φρεσκάδα η Αντιπολίτευση!
Τι να πεις;
Θέλει και η απελπισία την αισιοδοξία της…
Σήμερα, με τις επιδόσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, το επιχείρημα «και η κυβέρνηση κουρασμένη είναι» δεν βγάζει νόημα. Θα είχε κάποια διαπιστωτική ισχύ εάν είχε ήδη υποχωρήσει η κυβέρνηση δημοσκοπικά, ένα σημάδι που ίσως έδινε κάποια ελπίδα ανατροπής. Σε αυτή τη φάση δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη. Αντιθέτως, ο Κ. Μητσοτάκης βαδίζει με αυτοπεποίθηση προς το όγδοο έτος διακυβέρνησης με θέσπιση μέτρων, τα οποία θα εξαγγελθούν στη ΔΕΘ και θα περιμένει να αποδώσουν στις αρχές του 2027 για να απολαύσει το προσδοκώμενο πολιτικό κέρδος!
Πρωτόγνωρα πράγματα για την εφαρμοσμένη πολιτική στον τόπο μας, η θεσμική συνέπεια του Μητσοτάκη, κι ας μην το ομολογούν οι εχθροί του…
Το βασικό πάντως αντεπιχείρημα στην υποτιθέμενη, και φυσικά υποκειμενική, διαπίστωση περί «κυβερνητικής κόπωσης» είναι η συζήτηση για την περίφημη επίτευξη αυτοδυναμίας από τη ΝΔ στις προσεχείς εκλογές. Όπως καταλαβαίνετε, πως μπορούμε να μιλάμε για «κουρασμένη» κυβέρνηση όταν δεν αμφισβητείται (δημοσκοπικά πάντα) η βεβαιότητα νίκης της Νέας Δημοκρατίας, αλλά τίθεται ως ενδιαφέρουσα άσκηση λογικής ή και πρόβλεψης, η επίτευξη του στόχου της αυτοδυναμίας. Θα χρειαστεί δεύτερη προσφυγή στις κάλπες ή θα πετύχει την αυτοδυναμία με την πρώτη φορά; Κάποιοι στοιχηματίζουν ήδη για τη δεύτερη εκδοχή!
Για να μην σας κουράζω, θα σας παραπέμψω στο χθεσινό άρθρο του εξαιρετικού δημοσκόπου, κυρίως πολιτικού αναλυτή, Ζαχαρία Ζούπη, με την πληρέστατη παρουσίαση όλων των δεδομένων με τα οποία αρχίζει ουσιαστικά η, τουλάχιστον, οκτάμηνη προεκλογική περίοδος! Κι όποιοι αντέξουν…
Συνεπώς, όσο φαίνεται «κουρασμένη η κυβέρνηση», άλλο τόσο σφύζει από ζωντάνια και φρεσκάδα η Αντιπολίτευση!
Τι να πεις;
Θέλει και η απελπισία την αισιοδοξία της…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου