Η αναμέτρηση με τους…Μανώληδες και τους μουσαμάδες

Δημιουργείται συχνά στη δημόσια συζήτηση και στις πολιτικές αναλύσεις η εντύπωση, ότι οι πολίτες πάνω απ' όλα έχουν ανάγκη να νιώσουν ότι μια κυβέρνηση εμφορείται από ένα μεγαλόπνοο όραμα και τολμηρό μεταρρυθμιστικό οίστρο, που θα οδηγήσει στα μεγάλα και αξιοθαύμαστα που θα αλλάξουν την καθημερινότητα και τη ζωή τους.
Μετά την Οδύσσεια της κρίσης, τις συλλογικές αυταπάτες και την κατακρήμνιση των μαγικών συνταγών και λύσεων, η κοινωνία δείχνει ότι συμμερίζεται - ακόμη κι αν δεν θα το παραδεχθεί σε ευρεία κλίμακα - τον πραγματισμό και το αποτέλεσμα. Την ουσιαστική επίδοση της πολιτικής στο σήμερα χωρίς να υποτιμάται εντελώς η αξία ενός οραματικού σχεδιασμού και η σημασία μιας υπόσχεσης για το μέλλον.
Αυτός είναι ο στίβος μάχης της κυβέρνησης απέναντι στους… Μανώληδες και στους κάθε λογής... μουσαμάδες που επιστρατεύονται όπως πχ στο πρόσφατο παρελθόν, προκειμένου να πείσουν του Θεσσαλονικείς ότι είχαν μετρό ενώ στην πραγματικότητα, δεν είχαν.

Ταχυδακτυλουργοί της πολιτικής στο πλαίσιο και στο περιθώριο της ΔΕΘ, θα χτίσουν τα ανώγεια για να κατοικήσει επιτέλους ο λαός και θα ρίξουν στα κατώγια τους πλούσιους, τους ολιγάρχες και τα καρτέλ. Θα αναλάβουν δεσμεύσεις για μια νέα σεισάχθεια και διαγραφή του ιδιωτικού χρέους θα υποσχεθούν φορολόγηση των πλουσίων γενικώς και αορίστως, την ανέγερση χιλιάδων κοινωνικών κατοικιών, την ακαριαία αντιμετώπιση του δημογραφικού, το οποίο να σημειωθεί, αναγνωρίζουν ως πρόβλημα διάθεσης πόρων ενώ αποτελεί πρόβλημα αποκλειστικά των δυτικών κοινωνιών που ευημερούν.
Θα περιγράψουν στους ψηφοφόρους, πως εκείνοι θα καταφέρουν να επαναφέρουν τα εισοδήματα στο επίπεδο προ του 2009 και τα ενοίκια και τις τιμές στο επίπεδο που βρίσκονταν όταν η χώρα βούλιαζε στο έρεβος της κρίσης...

Το μοναδικό ανάχωμα στην πλημμυρίδα των «ΘΑ» που φουσκώνει εξαιτίας και της σημαντικής δημοσκοπικής απόστασης του δεύτερου κόμματος από το πρώτο, είναι η στρατηγική του « είπαμε – το σχεδιάσαμε, το υλοποιήσαμε» , την οποία ευλαβικά ακολουθεί το Μαξίμου. Διατηρώντας ισχυρή τη «γέφυρα» της αξιοπιστίας, η κυβέρνηση μπορεί να ελπίζει ότι θα υπερβεί το «χάσμα» που δημιουργείται με σημαντικά τμήματα των ψηφοφόρων.

Αναπόφευκτα λόγω υπαρκτών και δύσκολων προβλημάτων, εξαιτίας της επίδρασης του λαϊκισμού αλλά και επειδή, ένα όχι και τόσο, ευκαταφρόνητο τμήμα της κοινωνίας έχει εκπαιδευτεί να περιφέρεται μεταξύ δυσφορίας και βαρεμάρας. Ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου οι εκλογές παραδοσιακά θεωρούνται ως εθνικό… χόμπι και η πλειονότητα των πολιτικών εκλαμβάνουν εαυτούς ως καλά αμειβόμενους «χομπίστες» περιορισμένης ευθύνης για το παρόν και το μέλλον που καλούνται να διαμορφώσουν με τις επιλογές και τις αποφάσεις τους.

Κατερίνα Γαλανού
28/08/2026