Το υπαρξιακό δίλημμα του ΠΑΣΟΚ

Το 60% της βάσης του θέλει να πάει αριστερά και το 35% διαφωνεί, ενώ ένα 30% θα ήθελε συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία. 

Ένα δε ποσοστό κοντά στο 60% θέλει η ηγεσία του Κινήματος να δεσμευτεί από το συνέδριο πως δεν θα συμπράξει μετά τις εκλογές με τη Νέα Δημοκρατία.

Εδώ δε μιλούμε για διαφορές αποχρώσεων ή διαφορές τακτικών κινήσεων. Μιλούμε πλέον για διαφορά στρατηγικού στόχου που υπάρχει μέσα σε ένα κόμμα. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν μπορεί να υπάρξει ισορροπία σε τόσο αποκλίνουσες στρατηγικές.

Συγχρόνως, και αυτό έχει το ενδιαφέρον του, όταν ένα 35% διαφωνεί με τη σύμπραξη με την Αριστερά, αυτό το γεγονός στην κάλπη πώς θα αποτυπωθεί, αν τελικά προκριθεί αυτή η συνεργασία; 

Και να το προχωρήσω ακόμα παρακάτω: αν ληφθεί απόφαση από το συνέδριο του Κινήματος για τη μη μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, θα συμφέρει στο ΠΑΣΟΚ η διεξαγωγή και δεύτερων εκλογών;

Θέτω ερωτήματα, χωρίς να δίνω απαντήσεις... Απλώς καταγράφω μια κατάσταση που αποκαλύπτει τα στρατηγικά αδιέξοδα του Κινήματος και συντελεί στην παρατηρούμενη εσωστρέφειά του. Η δημοσκοπική βελόνα που δεν κινείται - και όταν κινείται πάει προς τα κάτω - αποτυπώνει όλο αυτό το σκηνικό. Οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ δε βλέπουν πώς μπορεί να υπάρξει σύγκλιση μεταξύ των δύο στρατηγικών θεωρήσεων. 

Αν δεχθούμε πως το ΠΑΣΟΚ, με την αναγωγή, κινείται περί το 13 - 14%, το 60% που επιθυμεί τη συνεργασία με τη ριζοσπαστική Αριστερά ισοδυναμεί με ένα 8,5% το οποίο προφανώς δεν είναι αρκετό, προστιθέμενο στο ποσοστό του κόμματος Τσίπρα, ούτε καν να προσεγγίσει τη Νέα Δημοκρατία. Συνεχίζοντας την υπόθεση εργασίας, βλέπω από την άλλη πλευρά ότι το 30% του 13 - 14% δίνει ένα 4% που ενδεχομένως να αποβεί πολύτιμο για τη Νέα Δημοκρατία. 

Βάζω στην άκρη τις δυσκολίες που θα προκύψουν από την κοινή κάθοδο του ΠΑΣΟΚ με την Αριστερά και αφορούν πρόγραμμα, πρόσωπα και εκλογικό νόμο. Ας πούμε με λίγη καλή διάθεση ξεπερνιούνται, αν και το ζήτημα του εκλογικού νόμου - δηλαδή του μπόνους του πρώτου κόμματος - είναι αξεπέραστο. 

Σήμερα το ΠΑΣΟΚ, όπως έδειξε και η συγκεκριμένη δημοσκόπηση, αν θέλει να κινηθεί χωρίς διασπάσεις μια επιλογή έχει μόνο: την αυτόνομη παρουσία του και την αυτόνομη κάθοδό του στις εκλογές. Και για την επόμενη ημέρα των εκλογών, με βάση τα αποτελέσματα, θα ληφθούν και οι αποφάσεις. 

Όπως έγραψα πριν από λίγες ημέρες όσοι προτείνουν με απόφαση του συνεδρίου να αποκλειστεί η μετεκλογική σύμπραξη με τη Νέα Δημοκρατία, έχουν ήδη έτοιμο και το δεύτερο και καθοριστικό βήμα. Αφού δε θα συγκυβερνήσουμε με τη Νέα Δημοκρατία - με τη Δεξιά, όπως λένε - και θέλουμε να κυβερνήσουμε, ένας δρόμος υπάρχει. Η συνεργασία με την Αριστερά. Δηλαδή η ομάδα Δούκα και Δημαριτών του ΠΑΣΟΚ έχει ένα σχέδιο με δύο φάσεις. 

Βλέποντας τα ευρήματα της δημοσκόπησης αντιλαμβάνομαι πόσο δύσκολο είναι το έργο της ηγετικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ και πως ο Ανδρουλάκης είναι ο μόνος που μπορεί να το κρατήσει ενωμένο. 

Σάκης Μουμτζής