Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη βιώσιμη ανάπτυξη. Τυπικά, η συμφωνία περιλαμβάνει δεσμεύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, την εφαρμογή της Συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα και τον σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων. Ωστόσο, αυτό το σημείο αποτελεί και έναν από τους βασικούς λόγους κριτικής, καθώς πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, περιβαλλοντικές οργανώσεις και αγροτικά συνδικάτα αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών ελέγχου, ειδικά σε ζητήματα όπως η αποψίλωση του Αμαζονίου και η εντατική γεωργική παραγωγή στη Βραζιλία.
Παρότι τα αγροτικά προϊόντα βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, η συμφωνία είναι πολύ ευρύτερη από τον αγροτικό τομέα. Στην πράξη, αντανακλά τη στρατηγική της ΕΕ να ενισχύσει τον ρόλο της στο παγκόσμιο εμπόριο, να διαφοροποιήσει τις εφοδιαστικές της αλυσίδες και να περιορίσει την εξάρτησή της από άλλες μεγάλες δυνάμεις. Ωστόσο, η έντονη αντίδραση αγροτών και κοινωνικών ομάδων δείχνει ότι η οικονομική ολοκλήρωση συνοδεύεται από σημαντικές κοινωνικές και περιβαλλοντικές εντάσεις, οι οποίες καθιστούν τη συμφωνία πολιτικά αμφιλεγόμενη και δύσκολη στην επικύρωσή της.
Οι αγρότες αντιδρούν στη συμφωνία ΕΕ–Mercosur επειδή φοβούνται ότι θα εντείνει τον ανταγωνισμό από φθηνότερα εισαγόμενα προϊόντα, κυρίως κρέας, ζάχαρη και αγροτικές πρώτες ύλες, που παράγονται σε χώρες με χαμηλότερο κόστος και λιγότερο αυστηρούς περιβαλλοντικούς και εργασιακούς κανόνες από αυτούς που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργώντας έτσι άνισους όρους ανταγωνισμού.. Εκτιμούν ότι αυτό θα οδηγήσει σε πτώση των τιμών, συμπίεση στο εισόδημα τους και θα απειλήσει τη βιωσιμότητα των μικρομεσαίων αγροτικών εκμεταλλεύσεων.
Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur επηρεάζει την ελληνική γεωργία με μικτά αποτελέσματα. Από τη μία, αυξάνει τον ανταγωνισμό από χώρες της Νότιας Αμερικής, πιέζοντας τιμές και εισόδημα παραγωγών. Από την άλλη, ανοίγει αγορές για ποιοτικά ελληνικά προϊόντα ΠΟΠ, όπως ελαιόλαδο, φέτα και κρασί, με χαμηλότερους δασμούς. Η πρόκληση είναι η προστασία προτύπων ποιότητας, περιβάλλοντος και ιχνηλασιμότητας, ώστε η Ελλάδα να αξιοποιήσει εξαγωγικές ευκαιρίες χωρίς να υπονομευθεί η βιωσιμότητα της αγροτικής παραγωγής. Απαιτούνται στοχευμένες πολιτικές στήριξης, έλεγχοι εισαγωγών και επενδύσεις στην καινοτομία και την πιστοποίηση των αγροτικών συνεταιρισμών και την εκπαίδευση των αγροτών...
* Ο Ναπολέων Μαραβέγιας είναι Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας ΕΚΠΑ, Γ.Γ.Εμπορίου Υπ. Ανάπτυξης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου