«Ποιος πρωθυπουργός άσκησε κατά τη γνώμη σας, την αποτελεσματικότερη εξωτερική πολιτική».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τότε, κατά τον έκτο χρόνο της πρωθυπουργίας του και έχοντας ήδη διαχειριστεί μείζονες κρίσεις με εθνική διάσταση και παγκόσμιες γεωπολιτικές αναταραχές, συμπεριλαμβανομένης της φοβερής πανδημίας του Covid, συγκέντρωσε το υψηλότερο ποσοστό ανάμεσα στους πρωθυπουργούς της τελευταίας 20ετίας.
Το 28,5% τον επέλεξε ως τον αποτελεσματικότερο στην εξωτερική πολιτική, με τον Κ.Καραμανλή να συγκεντρώνει 19,2%, τον Αλέξη Τσίπρα 14.6%, τον Γιώργο Παπανδρέου 7,2% και τελευταίο τον Αντώνη Σαμαρά με 2,7%.
Το 28,5% τον επέλεξε ως τον αποτελεσματικότερο στην εξωτερική πολιτική, με τον Κ.Καραμανλή να συγκεντρώνει 19,2%, τον Αλέξη Τσίπρα 14.6%, τον Γιώργο Παπανδρέου 7,2% και τελευταίο τον Αντώνη Σαμαρά με 2,7%.
Η αίσθηση, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης όχι μόνο διατηρεί ακέραια την ικανότητα να «διαβάζει» σωστά και ψύχραιμα το διεθνές περιβάλλον και ότι συγκροτεί εγκαίρως στρατηγική και συμμαχίες, συμβάλλει καίρια στην καταλληλότητά του για πρωθυπουργός. Δείκτης που παραμένει ακλόνητος επί σειρά ετών, παρά τη φθορά και τις διακυμάνσεις που σημειώνει η αποδοχή της κυβέρνησης...
Η πολιτική Μητσοτάκη στα εθνικά και στα διεθνή βραχυκυκλώνει με την πολυπλοκότητά της, τις εγχώριες «θεραπαινίδες» αυτού που αποκαλούν γενικά και αφηρημένα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.
Τελευταία ένδειξη, η περαιτέρω διεύρυνση της στρατηγικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας, που συνυπέγραψε ο Έλληνας πρωθυπουργός με τον Γάλλο πρόεδρο.
Η πολιτική Μητσοτάκη στα εθνικά και στα διεθνή βραχυκυκλώνει με την πολυπλοκότητά της, τις εγχώριες «θεραπαινίδες» αυτού που αποκαλούν γενικά και αφηρημένα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.
Τελευταία ένδειξη, η περαιτέρω διεύρυνση της στρατηγικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας, που συνυπέγραψε ο Έλληνας πρωθυπουργός με τον Γάλλο πρόεδρο.
Μακρόν και Μητσοτάκης συνοδοιπορούν, πιστεύοντας ότι το μέλλον της Ευρώπης και των δυο χωρών οριοθετείται από την ανάγκη στρατηγικής αυτονομίας και μείωσης της εξάρτησης από τις ΗΠΑ και την Κίνα. Με ταυτόχρονη ενδυνάμωση των σχέσεων με άλλες χώρες όπως η Ινδία.
Ο διακηρυγμένος ως στόχος μείωσης της εξάρτησης από τις ΗΠΑ μπορεί και κινείται παράλληλα με τον σεβασμό στη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ και την ικανοποίηση των συμβατικών υποχρεώσεων που απορρέουν απ΄ αυτήν. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που ήρθαν τα εύσημα Τραμπ για τη χώρα και προσωπικά για τον πρωθυπουργό, και αποπροσανατόλισαν εντελώς όσους προσδοκούσαν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια του Μητσοτάκη.
Οι ίδιοι κύκλοι και τα ίδια πρόσωπα, δυσφορούν από την επιδεξιότητα με την οποία ο πρωθυπουργός θωρακίζει με πρωτοφανή τρόπο τη χώρα και ταυτόχρονα επιδιώκει διαρκώς ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τον Ταγίπ Ερντογάν. Τα «ήρεμα νερά» ως στρατηγική επιδίωξη, προκαλούν αποστροφή μόνον σε πολιτικούς εγωισμούς και σε όσους δεν έχουν να χάσουν αυγά και πασχάλια στην περίπτωση μιας εθνικής φουρτούνας. Επίσης, ο Κ. Μητσοτάκης επιλέγει να διατηρεί ακλόνητο τον άξονα και τη συμμαχία με το Ισραήλ, χωρίς όμως να διστάζει να πει όσα πρέπει να πει ως αληθινός φίλος μιας χώρας, που στέκεται στο πλευρό της Ελλάδας και ταυτόχρονα «φρουρεί» τη Δύση.
Η εξωτερική πολιτική της χώρας για πρώτη φορά τα τελευταία πολλά χρόνια, χαράσσεται με γνώμονα τα γεω-στρατηγικά της συμφέροντα και ασκείται με εθνική αυτοπεποίθηση που εκκινεί από δυο κύριες αφετηρίες: την ισχυρή οικονομία και την ισχυρή άμυνα και διπλωματία.
Κατερίνα Γαλανού
Ο διακηρυγμένος ως στόχος μείωσης της εξάρτησης από τις ΗΠΑ μπορεί και κινείται παράλληλα με τον σεβασμό στη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ και την ικανοποίηση των συμβατικών υποχρεώσεων που απορρέουν απ΄ αυτήν. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που ήρθαν τα εύσημα Τραμπ για τη χώρα και προσωπικά για τον πρωθυπουργό, και αποπροσανατόλισαν εντελώς όσους προσδοκούσαν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια του Μητσοτάκη.
Οι ίδιοι κύκλοι και τα ίδια πρόσωπα, δυσφορούν από την επιδεξιότητα με την οποία ο πρωθυπουργός θωρακίζει με πρωτοφανή τρόπο τη χώρα και ταυτόχρονα επιδιώκει διαρκώς ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τον Ταγίπ Ερντογάν. Τα «ήρεμα νερά» ως στρατηγική επιδίωξη, προκαλούν αποστροφή μόνον σε πολιτικούς εγωισμούς και σε όσους δεν έχουν να χάσουν αυγά και πασχάλια στην περίπτωση μιας εθνικής φουρτούνας. Επίσης, ο Κ. Μητσοτάκης επιλέγει να διατηρεί ακλόνητο τον άξονα και τη συμμαχία με το Ισραήλ, χωρίς όμως να διστάζει να πει όσα πρέπει να πει ως αληθινός φίλος μιας χώρας, που στέκεται στο πλευρό της Ελλάδας και ταυτόχρονα «φρουρεί» τη Δύση.
Η εξωτερική πολιτική της χώρας για πρώτη φορά τα τελευταία πολλά χρόνια, χαράσσεται με γνώμονα τα γεω-στρατηγικά της συμφέροντα και ασκείται με εθνική αυτοπεποίθηση που εκκινεί από δυο κύριες αφετηρίες: την ισχυρή οικονομία και την ισχυρή άμυνα και διπλωματία.
Κατερίνα Γαλανού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου