Για αρκετά χρόνια η Ελλάδα ήταν συνώνυμο της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Το άυλο asset που κυριαρχούσε ήταν η «πολιτική σταθερότητα» και «οι μεταρρυθμίσεις».
Πλέον, δειλά δειλά πίσω από τις κλειστές πόρτες της Φρανκφούρτης υπάρχει προβληματισμός.
Το ενδεχόμενο πολιτικής αστάθειας φοβίζει τους τραπεζίτες. Μπορεί να μας φαίνεται μακριά η κρίση, όμως ένας άνθρωπος στη λάθος θέση, αρκεί για να μας γυρίσει πίσω…
Για παράδειγμα σκεφτείτε μια συγκυβέρνηση της Αριστεράς με την Κωνσταντοπούλου ή ένα οποιοδήποτε στέλεχος να μιλά για «επονείδιστο χρέος». Κλείστε τα μάτια και φανταστείτε πώς θα αντιδράσουν οι αγορές… Ή η φορολόγηση των μερισμάτων και του «πλούτου» που ευαγγελίζεται ο κ. Τσίπρας και ο κ. Ανδρουλάκης.
Τι θα φέρουν; Μείωση των επενδύσεων, πάγωμα της ανάπτυξης και της αύξησης των μισθών και σε ένα διεθνές ασταθές περιβάλλον που η μία οικονομία μετά την άλλη «πέφτει» λόγω πληθωρισμού… Ο αδύναμος κρίκος θα (ξανά) πληρώσει… Μαντέψτε ποιος είναι!
Όλα αυτά τα γνωρίζουν σε Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη. Έτσι λοιπόν μπαίνουμε σε συζητήσεις δυσάρεστες που είχαμε μάθει τα τελευταία χρόνια να τις αποφεύγουμε…Ήδη οι Έλληνες τραπεζίτες ετοιμάζονται για «ανάκριση» από μεγάλα funds και επενδυτές. Τους ρωτούν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα και το ενδεχόμενο να ανακοπεί η μεταρρυθμιστική προσπάθεια και να επανακάμψει ο λαϊκισμός...
Οι αγορές έχουν ήδη άλλωστε την πρώτη ύλη στο…τραπέζι τους.
Ο αναβαλλόμενος φόρος που μιλάει ο κ. Τσίπρας, η φορολόγηση των μερισμάτων, η πατριωτική εισφορά, οι παροχές που υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ. Σε όλα αυτά ετοιμάζονται να απαντήσουν οι Έλληνες τραπεζίτες στα roadshows της Kelper στο Παρίσι καθώς και των Citi και UBS στη Νέα Υόρκη. Κατόπιν σειρά παίρνει το συνέδριο της Bank of America στο Λονδίνο.
Ή όπως το είπε ο Hyman Minsky: «Η σταθερότητα γεννά αστάθεια». Εξηγεί ότι οι περίοδοι οικονομικής ευημερίας συχνά οδηγούν σε υπερβολικό ρίσκο, το οποίο τελικά προκαλεί νέα κρίση… Θα το διακινδυνέψουμε;
Επιμέλεια:
Νίκος Ταμπακόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου