Ποιός δεν θέλει την Ιστορική μνήμη ;

του Μίκη Θεοδωράκη

(Με αφορμή την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή Βαθειά» για τον Εμφύλιο)

Η Ελλάδα απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 1944.
Με τις συμφωνίες στον Λίβανο σχηματίσθηκε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, που λίγο μετά την αποχώρηση των Γερμανών ήρθε στην Αθήνα.
Ο λαός μας που ήδη γιόρταζε την νεογέννητη Ελευθερία του, την υποδέχθηκε με ενθουσιασμό, όπως με την ίδια συγκίνηση και χαρά χειροκροτούσε και ζητωκραύγαζε τα πρώτα αγγλικά στρατεύματα, καθώς προχωρούσαν στη λεωφόρο Συγγρού.

Μια νέα ηλιόλουστη εποχή πιστεύαμε όλοι ότι ξεκινούσε για την πατρίδα μας, που θα την ξαναχτίζαμε όλοι μαζί ενωμένοι. Ώσπου οι Άγγλοι άρχισαν λίγο-λίγο να ροκανίζουνε τις συμφωνίες και να μας οδηγούν στην εμφύλια διαίρεση. Όποιος λέει ότι την αρχή την κάνανε οι Εαμίτες με τα Δεκεμβριανά, γιατί τάχα θέλανε να κατακτήσουν την Αθήνα, είναι είτε άσχετοι με τα γεγονότα είτε φανατικοί προβοκάτορες, διαστρεβλωτές της ιστορίας και όργανα της αγγλικής πολιτικής που από τότε πέταξε το προσωπείο της και έδειξε καθαρά ότι δεν ήθελε μόνο απλά να μας βάλει στη γωνία της εθνικής ζωής αλλά να μας εξοντώσει όλους, άντρες και γυναίκες του ΕΑΜ, μέχρις ενός.

Πρώτον γιατί έτσι κι αλλοιώς στην Αθήνα και στον Πειραιά κυριαρχούσε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Το μόνο που κατείχαν οι Άγγλοι και η Κυβέρνηση, ήταν το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία».

Δεύτερον γιατί το ΕΑΜ δεν είχε ούτε πολιτική ούτε σχέδιο ούτε καν πρόθεση για κατάληψη της Εξουσίας.

Και Τρίτον αν είχε και ήθελε να χτυπήσει τα ανεπαρκή για την περίσταση Αγγλικά στρατεύματα, τότε γιατί δεν επέτρεψε στον τακτικό στρατό του μόνιμου ΕΛΑΣ να μπει στην Αθήνα και να ξεκαθαρίσει την κατάσταση μέσα σε δυο-τρεις μέρες το πολύ, παρά άφησε τον εφεδρικό ΕΛΑΣ της Αθήνας «με τα παιδάκια και τα λιανοντούφεκα», όπως είπε ο Σαράφης, να γίνουν εύκολη λεία με χιλιάδες θύματα μπροστά σ’ ένα σύγχρονο στρατό με αεροπλάνα και τανκς, που εν τούτοις άντεξαν σ’ αυτή την άνιση μάχη επί 33 ολόκληρα μερόνυχτα;

Όποιος έζησε τα γεγονότα απ’ την αρχή ως το τέλος όπως εγώ, μπορεί να αποδείξει με στοιχεία ατράνταχτα την αλήθεια των όσων λέω. Κι αν ξέφυγα από τον θάνατο, αυτό οφείλεται μόνο στην τύχη. Αλλά αν δεν με θανάτωσαν, μου κάνανε τόσο κακό στο σώμα και στην ψυχή, που είναι σαν να με σκότωσαν. Την ίδια τύχη με μένα είχαν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες στα βουνά, στις συνοικίες, στις φυλακές, στις εξορίες, στα ξερονήσια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα.

Το σχέδιο του Τσώρτσιλ εφαρμόστηκε κατά γράμμα από τον Δεκέμβρη του 1944, όταν διέταξε τους στρατηγούς και τους στρατιώτες της Αυτού Μεγαλειότητος «Φερθείτε σαν να βρίσκεστε σε εχθρική χώρα». Και ποιος ήταν ο εχθρός; Εμείς οι Έλληνες μέλη του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, του ΕΛΑΣ είτε απλά συμπαθούντες, που τότε ξεπερνούσαμε τα 2 εκατομμύρια ψυχές και μόλις βγήκαμε από τον σκληρό αγώνα που κάναμε κατά των Γερμανών κατακτητών και των συνεργατών τους.

Και φτάνω στον Δημοκρατικό Στρατό και τις μάχες στα βουνά με αντίπαλο τον Εθνικό Στρατό. Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες και ιδεολογικοπολιτικές αναλύσεις, θα προσπαθήσω να δω την ψυχολογία του ενός και του άλλου. Από απόψεως ηλικίας στην μεγάλη τους πλειοψηφία ήσαν όλοι έφηβοι-παιδιά. Πάντως το γεγονός είναι ένα: Ότι οι πρώτοι εξαναγκάστηκαν να πάρουν τα βουνά μπροστά στο όργιο των διώξεων (ειδικά στην ύπαιθρο), που είχαν αναλάβει 150 περίπου συμμορίες συνεργατών, ταγματαλητών και ληστών του κοινού ποινικού δικαίου με την άμεση καθοδήγηση των Άγγλων. Μπαίνανε στα χωριά, καίγανε τα σπίτια, σφάζανε τους άντρες, βιάζανε τις γυναίκες κι αυτό καθημερινά από το 1945 ως το 1946, ώσπου όσοι κατόρθωσαν να ξεφύγουν, παίρνανε τα βουνά. Όταν έγιναν πολλοί και οργανώθηκαν, δημιούργησαν τέλος τον Δημοκρατικό Στρατό.

Τότε οι Εγγλέζοι πάντοτε με μια χούφτα Έλληνες πολιτικούς, άρχισαν να επιστρατεύουν χωρίς να ρωτούν τι πιστεύει ο ένας και τι σκέφτεται ο άλλος. Όμως όταν μπεις σε Λόχους, Τάγματα και Συντάγματα με την κατάλληλη εκπαίδευση μεταβάλλεσαι σε Νούμερο. Και τελικά κάνεις ό,τι σου πουν. Και τους είπαν: Τώρα θα πάτε στα βουνά να σκοτώσετε τα αδέλφια σας. Φυσικά δεν χρησιμοποίησαν ακριβώς τη λέξη «αδέλφια» αλλά άλλες περισσότερο εύηχες και αποτελεσματικές: Προδότες, κατσαπλιάδες, Βούλγαρους, όργανα των ξένων και εχθροί της Πατρίδας. Όσοι ζήσανε στα Τάγματα Μακρονήσου, ξέρουν ακριβώς τις μεθόδους με τις οποίες ένας «Βούλγαρος» μεταβάλλεται σε Έλληνα έτοιμο να κατασπαράξει τους προδότες.

Τελικά τι ήσαν όλοι αυτοί παρά θύματα; Θύματα του φόβου οι μεν, θύματα της πλύσης εγκεφάλου οι δε. Όμως δεν έπαψαν και οι μεν και οι δε να είναι στο βάθος αθώα παιδιά, Έλληνες αναγκασμένοι να σκοτώνουν Έλληνες. Αδελφός τον Αδελφό!

Με άλλα λόγια κάτω από την επιφάνεια των ιδεολογικών και των πολιτικών σκοπιμοτήτων υπήρχε η μάζα των αθώων παιδιών, τυλιγμένων στα γρανάζια του χειρότερου πολέμου, του Εμφυλίου, αναγκασμένων να σκοτώσουν για να μην σκοτωθούν, μιας και στην πραγματικότητα δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν μεταξύ τους.

Ούτε ταξικό μίσος ούτε καν μίσος, μιας και οι πιο πολλοί ζούσαν στα ίδια περίπου χωριά, στην ίδια μίζερη ζωή και όλοι κι απ’ τις δυο πλευρές ονειρεύονταν μια καλλίτερη ζωή με ειρήνη, ομόνοια, κοινωνική δικαιοσύνη και προκοπή για τον ίδιο λαό, τον ελληνικό.

Εμένα, στο Πρώτο Τάγμα Μακρονήσου, ένας θηριώδης στραγγαλιστής μου ξερίζωσε το πόδι, γιατί του είπαν πως είμαι «Βούλγαρος». Με πήγαν στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο κι όταν γύρισα, κυκλοφορούσα με πατερίτσες. Κάποιο απόγευμα καθυστέρησα να γυρίσω στη σκηνή μου όταν σάλπισε το σιωπητήριο και με πιάσανε για να με χτυπήσουν.

Επί κεφαλής ήταν ο στραγγαλιστής μου, που πρόλαβαν να τον κάνουν «Έλληνα». Μου λέει: «Θα μείνεις κουτσός;» Εγώ φοβήθηκα και με θάρρος του είπα «Φυσικά όχι», μήπως και θυμώσει. Τότε αυτός γυρίζει στους άλλους και τους διατάζει να μας αφήσουν μόνους. Με ρωτά «Θέλεις να σε κεράσω ένα γιαούρτι;» Μπήκαμε στη μεγάλη σκηνή των βασανιστών και καθήσαμε σε μια γωνία. Με κοίταζε καλά-καλά και δεν μιλούσε. Τέλος φτάσανε τα γιαούρτια.

Πριν προλάβω όμως να φάω μια κουταλιά, τον είδα ξαφνικά να αναστενάζει, να λέει «Δεν μπορώ άλλο» και να κλαίει. Πήγα και τον αγκάλιασα λέγοντάς του «Μην κάνεις έτσι. Κάποτε θα περάσει…».

Σας διηγήθηκα μια ακραία περίπτωση που την έζησα για να δείξω ότι αυτή η πλύση εγκεφάλου που δεν κατασκευάζει μόνο φανατικούς στρατιώτες αλλά και θηριώδεις βασανιστές, δεν ήταν ικανή να καταστρέψει τον άνθρωπο που έκλεινε ο καθείς μέσα του.

Γι’ αυτό κι εγώ στα 1962, στο τέλος του «Νεκρού Αδελφού», βγάζω όλους τους σκοτωμένους-ζωντανούς εχθρούς πιασμένους χέρι-χέρι να τραγουδούν «Ενωθείτε βράχια-βράχια, Ενωθείτε χέρια-χέρια», μιας και πιστεύω ακράδαντα ότι οι Έλληνες παραμείναμε στην συντριπτική μας πλειοψηφία ενωμένοι. Πάντοτε. Από τα 1940 έως σήμερα.

Και όλα τα σύνορα που βάζουν κατά καιρούς ανάμεσά μας είναι φτιαχτά. Είναι πονηρά, δηλητηριώδη και κακόβουλα και εξυπηρετούν ξένους σκοπούς, ξένα συμφέροντα εχθρικά, εναντίον όλων των Ελλήνων, όλου του Λαού και της Πατρίδας.

Ο Αβραμόπουλος ...σκέφτεται σοβαρά πλέον την έξοδο!

Ο κύριος Αβραμόπουλος δήλωσε:

«Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για την παράταξή μας, η απόφαση της Οργανωτικής Επιτροπής, που πληροφορήθηκα από τα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης, να μην περιλάβει την πρότασή μου στην εισήγησή της προς την Κεντρική Επιτροπή για την τροποποίηση του άρθρου 4, που αποτελεί την πεμπτουσία της δημοκρατικότητας των διαδικασιών μας, έχει ως αποτέλεσμα την υιοθέτηση πρότασης που δεν έχει ομοφωνία.

Κάτι, που αποτελεί υπέρβαση των αρμοδιοτήτων της Οργανωτικής Επιτροπής και είναι αντίθετη με τη συμφωνία της 16ης Οκτωβρίου 2009, με την οποία οι υποψήφιοι συμφωνήσαμε, ότι θα υποβάλλουμε προτάσεις μετά της 22ης Οκτωβρίου, μετά την επίσημη ανακήρυξη των υποψηφιότητών μας.

Τέτοια ομόφωνη απόφαση δεν ελήφθη μέχρι σήμερα, παρότι εγώ υπέβαλλα εμπρόθεσμα τις προτάσεις μου στις 24 Οκτωβρίου 2009 και στις 25 Οκτωβρίου 2009 τις βελτίωσα κατόπιν τηλεφωνικής μου συνεννόησης με τον Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής.
Η προωθούμενη πρόταση, ως δήθεν κοινή πρόταση των υποψηφίων, είναι απλώς πρόταση των υπηρεσιών του Κόμματος και της Οργανωτικής Επιτροπής. Σε καμία περίπτωση δεν είναι ομόφωνη και συνεπώς, η Οργανωτική Επιτροπή δεν νομιμοποιείται να την προωθήσει για έγκριση στην Κεντρική Επιτροπή. Η μόνη νόμιμη πρόταση προς την Κεντρική Επιτροπή, θα ήταν ή πρόταση κοινής αποδοχής των υποψηφίων ή προτάσεις ξεχωριστές από την πλευρά των υποψηφίων.

Ως εκ τούτου, θεωρώ την επίκληση της υπογραφής στο πρακτικό της 16ης Οκτωβρίου 2009 προσχηματική και ανάξια περαιτέρω σχολιασμού και αναμένω από την Οργανωτική Επιτροπή να πράξει το καθήκον της, αναλογιζόμενη τις συνέπειες των πράξεών της απέναντι στο Συνέδριο και τη βάση της παράταξής μας. Και βέβαια, εμμένω στην έγγραφη πρότασή μου».

Εμείς το είχαμε γράψει από χθές, νωρίς το πρωϊ!

Συμφωνία Ντόρας - Ψωμιάδη για την διαδικασία

Την νομαρχία Θεσσαλονίκης επισκέφτηκε πριν από λίγα ώρα η υποψήφια για την προεδρία της Ν.Δ. Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία είχε την ευκαιρία να ανταλλάξει απόψεις για όλα τα θέματα της επικαιρότητας με τον νομάρχη και συνυποψήφιο της Παναγιώτη Ψωμιάδη.

Μετά το πέρας της κουβέντας που είχαν τα δύο στελέχη της Ν.Δ., σε δηλώσεις προς τους δημοσιογράφους κλήθηκαν να σχολιάσουν τις εξελίξεις μετά και την πρόταση του Δημήτρη Αβραμόπουλου να ψηφίσουν και οι φίλοι της Ν.Δ.

Η Ντόρα Μπακοκογιάννη ξεκαθάρισε ότι εμμένει στο κείμενο που έχουν υπογράψει και οι τέσσερις υποψήφιοι το οποίο αναφέρει ότι δικαίωμα συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη του νέου προέδρου της Ν.Δ., έχουν μόνον τα μέλη του κόμματος, που θα εγγραφούν μέχρι και την ημέρα της εκλογικής διαδικασίας.

«Τα υπόλοιπα θα συζητηθούν στην Κεντρική Επιτροπή» είπε η Ντόρα. Με τα όσα δήλωσε η Μπακογιάννη, συμφώνησε και ο Ψωμιάδης.

Ο νομάρχης χθες είχε ταχθεί υπέρ της προτάσεως Αβραμόπουλου.

Μύλος η υπόθεση!

Αντ. Σαμαράς: Ναι στην πρόταση Αβραμόπουλου, αν συμφωνήσουν όλοι

Σύμφωνος με την πρόταση του κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου για εκλογή προέδρου από την ευρεία βάση της ΝΔ (δηλαδή και από τους φίλους) δήλωσε ο συνυποψήφιός του Αντώνης Σαμαράς, αρκεί, όπως ανέφερε, να συμφωνήσουνε όλοι οι υποψήφιοι.


Τα παραπάνω έγιναν γνωστά το βράδυ από το γραφείο του κ. Σαμαρά.
Σε συνέντευξή στο ΑΝΤΕΝΝΑ μεταξύ άλλων ότι θα γίνει συζήτηση για τα αίτια της ήττας στην πορεία προς το τακτικό Συνέδριο του κόμματος και όχι τώρα με ψυχολογικούς όρους ή κορώνες.

Προσέλαβαν τη Μπιρμπίλη και έκοψαν εν ψυχρώ γαλάζιο στέλεχος

Δεν ξέρουμε πόσοι από σας διαβάσατε το σχετικό δημοσίευμα από το «Πρώτο Θέμα» της Κυριακής, αλλά θα πληροφορηθήκατε ενδεχομένως ότι η υπουργός Περιβάλλοντος κα. Μπιρμπίλη είχε προσληφθεί ως εμπειρογνώμων του υπουργείου Εξωτερικών με συνέντευξη, σε διαγωνισμό που περατώθηκε το 2005 επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας, ενώ ήταν ήδη γνωστή η σχέση της με το ΠαΣοΚ και τον κο. Παπανδρέου.


Εμείς σας αποκαλύπτουμε ότι στον ίδιο διαγωνισμό, για διαφορετική θέση εμπειρογνώμονα, συμμετείχε και κεντρικό κομματικό στέλεχος της ΝΔ, το οποίο, υπερπληρούσε όλα τα κριτήρια, τόσο τα τυπικά (σπουδές, πτυχία), όσο και τα ουσιαστικά (πιστοποιημένη επαγγελματική προϋπηρεσία, τριβή και εμπειρία σχετικά με τον συγκεκριμένο θεματικό τομέα κλπ.).


Στη συνέντευξη, είχε την πλέον επιθετική αντιμετώπιση από τα μέλη της επιτροπής και τελικά, ο διαγωνισμός για τη συγκεκριμένη θέση απέβη άγονος, δηλαδή δεν προσελήφθη κανένας.

Όταν ο συγκεκριμένος υποψήφιος (που είχε πάρει εντελώς τοις μετρητοίς τις παραινέσεις του κου. Καραμανλή για σεμνότητα και ταπεινότητα), ακολουθώντας την τυπική οδό και χωρίς να δημιουργήσει θέμα στο κόμμα, υπέβαλε αίτηση για να δει ποιο ήταν το σκεπτικό απόφασης της επιτροπής, βρέθηκε προ μεγαλύτερης έκπληξης.

Στη δική του περίπτωση, αναγραφόταν ότι ρωτήθηκε γύρω από ζητήματα, τα οποία ουδέποτε του τέθηκαν στη συνέντευξη υπό τη μορφή ερωτήσεων και ότι έδωσε απαντήσεις, τις οποίες ουδέποτε κλήθηκε να δώσει.

Κατά τ' άλλα, διόριζαν τα... δικά τους παιδιά στη ΝΔ.


Σημείωση: Τα παραπάνω είναι έγκυρα και απολύτως διασταυρωμένα.

POLEATICS

Η κρίση των Κομμάτων

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Τα κόμματα βρίσκονται σε κρίση.

Η ΝΔ έχασε ένα εκατομμύριο ψήφους.

Το ΠΑΣΟΚ δεν κέρδισε νέους ψηφοφόρους, έμεινε στάσιμο.

Το ΚΚΕ μειώθηκε και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ απλώς διασώθηκε.

Ο ΛΑΟΣ είδε τις μεγάλες του προσδοκίες να διαψεύδονται.

Και το χειρότερο, τα κόμματα έχουν απολέσει την εμπιστοσύνη του κόσμου, των ίδιων των οπαδών τους.
Είναι κυριολεκτικά πρωτοφανές (για όλη την Ευρώπη) ότι ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι προτίμησαν να χάσουν την εξουσία αντί να ψηφίσουν αυτούς που τους απογοήτευσαν.

Αυτό αμφισβητεί τη διαδεδομένη άποψη ότι ο κάθε ψηφοφόρος βάζει πάνω από όλα το βόλεμά του, το ρουσφέτι, την τακτοποίηση των προσωπικών του υποθέσεων.

Κάτι αλλάζει σε βάθος στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας αφού, όπως είδαμε, τα άλλα κόμματα δεν απορρόφησαν τη δυσαρέσκεια.

Ο δικομματισμός φαινομενικά διατηρεί την ισχύ του αλλά τα ποσοστά απατούν. Η ιδέα «να πάρουμε την κυβέρνηση» δεν ασκεί την παλιά ακαταμάχητη γοητεία της, όχι σε όλους. Ίσως το φαινόμενο είναι προσωρινό αλλά αν τα κόμματα δεν «πάρουν το μήνυμα» θα εκπλαγούν δυσάρεστα.

Πρώτος έκανε την επανάστασή του ο κόσμος της συντηρητικής παράταξης και προκάλεσε την ήττα της ΝΔ.

Η διαφθορά και η οικονομική πολιτική (κατά τις δημοσκοπήσεις) ήταν τα κίνητρα αυτής της επανάστασης. Οι θεωρούμενοι συντηρητικοί πολίτες έδειξαν έμπρακτα ότι διαθέτουν υγιή ανακλαστικά και ριζοσπαστισμό. Καταγράφηκε ότι η ηθική εξακολουθεί για ορισμένους να είναι μέρος της πολιτικής.

Ιδίως όταν η οικονομική πολιτική είναι μονομερής, εναντίον των μικρών και μεσαίων εισοδημάτων.

Στο πρόβλημα θα προσκρούσει σύντομα και το ΠΑΣΟΚ.

Η οποιαδήποτε συναίνεση με στόχο να συνεχιστεί ή ίδια οικονομική πολιτική θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα με θύμα, πλέον, τη σημερινή κυβέρνηση.

Συνυπεύθυνα για την κρίση και τα δυο κόμματα, θα πληρώσουν, το ένα μετά το άλλο, την αδυναμία τους να οδηγήσουν στην έξοδο.

Η αποστασιοποίηση των «συντηρητικών» από τη ΝΔ συνοδεύτηκε από την άρνηση των «προοδευτικών» να συνταχθούν και να διογκώσουν, αριθμητικά, το ΠΑΣΟΚ.

Η συμπεριφορά είναι κοινή και οφθαλμοφανώς ξεπερνάει τους κομματικούς διαχωρισμούς. Τριάντα χρόνια μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, τα καταπιεσμένα αλλά ανερχόμενα (τότε) αστικά κοινωνικά στρώματα ενσωματώθηκαν στο σύνολο και διαμορφώνουν παρόμοιες απαιτήσεις. Αλλά τις διαμορφώνουν αρνητικά προς τα κόμματά τους. Αν η προδιαγραφόμενη συναίνεση των ηγεσιών βασιστεί στην εφαρμογή της ίδιας ή παραπλήσιας οικονομικής πολιτικής είναι μάλλον βέβαιο ότι θα προσκρούσει στην απορριπτική στάση «συντηρητικών» και «προοδευτικών».

Αντιθέτως θα εδραιωθεί η συνάφειά τους, η υπέρβαση των σημερινών κομματικών σχηματισμών και η αναζήτηση νέων.

Eφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Οι μεγάλοι ενεργειακοί δρόμοι για τη Ρωσία

Σε ενεργειακό μαραθώνιο έχει επιδοθεί η Μόσχα, διασφαλίζοντας στρατηγικής σημασίας συμφωνίες και προωθώντας τις ενεργειακές οδούς της από την Κίνα μέχρι την Ευρώπη και από τη Βόρεια Θάλασσα μέχρι τη Μέση Ανατολή.

ΤΗΣ ΜΑΡΙΝΑΣ Γ. ΜΕΪΝΤΑΝΗ

Ακούραστος παίκτης σε όλο το ενεργειακό δικτυακό φάσμα αναδεικνύεται η Μόσχα, με τους δύο ισχυρούς άντρες της Μενβέντεφ και Πούτιν να κινούν επιδέξια και καλά συντονισμένα τα νήματα σε Ανατολή και Δύση.

Χωρίς να υπολείπεται προτέρας δράσης η Ρωσία το τελευταίο διάστημα έχει επιδοθεί σε ενεργειακό μαραθώνιο: από τις τελευταίες πολύ σημαντικές εξελίξεις για το South Stream και τη συμφωνία με τη Σερβία, τα επιμέρους σχέδια και τις δεσμεύσεις με Ιταλία και Τουρκία για την ανάπτυξη του South Stream, αλλά και την επέκταση του Blue Stream 2, ο οποίος ανοίγει το δρόμο στα ενεργειακά αποθέματα της Κασπίας προς τις αγορές της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, μέχρι τις νέες συμφωνίες που θέτουν στην τελική ευθεία το βόρειο αγωγό (Nord Stream) αλλά και τις πολύ σημαντικές συμφωνίες με την Κίνα και τις τελευταίες με τις προμηθεύτριες χώρες Αζερμπαϊτζάν και Τατζικιστάν. Χωρίς βέβαια να ξεχνάμε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στην τελική συμφωνία για την υπογραφή των δύο πρωτοκόλλων Τουρκίας - Αρμενίας (10 Οκτωβρίου) στη Ζυρίχη.

Επιπλέον η Μόσχα εξισορροπεί τις προνομιακές σχέσεις της με το Ιράν αλλά και τις ΗΠΑ, με δεδομένη την ανάγκη των τελευταίων στο μέτωπο του Αφγανιστάν.

Σε όλο αυτό το τεράστιο γεωγραφικό φάσμα η Ρωσία επανακαθορίζει το ρόλο της με όπλο αυτή τη φορά την ενέργεια.

Μεσολάβηση Λαβρόφ.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ έβαλε τη δική του σφραγίδα στο τελευταίο ρωσικό ενεργειακό μπαράζ κινήσεων και ξεκαθαρίσματος του τοπίου. Στη Ζυρίχη ο Λαβρόφ σύμφωνα με το ρωσικό Τύπο υπήρξε καθοριστικός παράγοντας για την επίλυση της κρίσης που προέκυψε για την υπογραφή των πρωτοκόλλων μεταξύ Τουρκίας και Αρμενίας. Ο Λαβρόφ φέρεται να έδωσε τη λύση στην εμπλοκή που προέκυπτε μέσα από τις δηλώσεις των δύο υπουργών Εξωτερικών Τουρκίας και Αρμενίας Αχμέτ Νταβούτογλου και Έντβαρντ Ναλμπαντιάν, περί Ναγκόρνο Καραμπάχ ο πρώτος και περί γενοκτονίας ο δεύτερος. “Υπογράψτε, χωρίς να πείτε τίποτα”, φέρεται να πρότεινε ο Λαβρόφ σύμφωνα με την εφημερίδα “Commersant” και ο κύβος μιας προαιώνιας έχθρας ερρίφθη.

Η υπογραφή άλλωστε των δύο πρωτοκόλλων προσφέρει ακόμη έναν δρόμο όχι μόνο για την απεξάρτηση της Δύσης από το ενεργειακό μονοπώλιο της Ρωσίας αλλά και για την προώθηση από την ίδια τη Μόσχα των ενεργειακών συμφερόντων της, όπως διαμορφώνονται από τις συμφωνίες που έχει συνάψει για τα ενεργειακά αποθέματα γειτονικών σε αυτή χωρών της Κασπίας, ακόμη και του Αζερμπαϊτζάν. Κάθε άλλο παρά συμβολικής διπλωματικής σημασίας υπήρξε η παρουσία του ρώσου υπουργού Εξωτερικών μαζί με την αμερικανίδα ομόλογό του Χίλαρι Κλίντον και του επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Χαβιέ Σολάνα στη Ζυρίχη κατά την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Άγκυρας και Ερεβάν.

Ο Πούτιν στην Κίνα για δουλειές.

Η επίσημη επίσκεψη Κλίντον στη Μόσχα, αρχές της περασμένης εβδομάδας αμέσως μετά τη Ζυρίχη, βρίσκει το ρώσο πρωθυπουργό στο Πεκίνο. Ο Πούτιν είχε επενδύσει πολλά σε αυτήν την επίσκεψη και την προετοίμαζε καιρό τώρα. Οι συμφωνίες που υπεγράφησαν πολλές. Και εδώ κυρίαρχο υπήρξε το ενδιαφέρον για το κολοσσιαίο έργο της ενεργειακής ζεύξης μέσω αγωγών Ευρώπης - Ειρηνικού. Οι δύο αγωγοί, που θα συνδέουν την Ευρασία, είναι τεράστιας σημασίας για την ενεργειακή επικράτηση της Μόσχας στο στρατηγικής σημασίας αυτό χώρο και για την τροφοδοσία με ενέργεια της πλέον αναπτυσσόμενης οικονομίας του πλανήτη, η οποία τρέχει με 8%.

Από το Πεκίνο έρχεται επίσης ακόμη μία αμφισβήτηση για τη μονοκαθεδρία του αμερικανικού δολαρίου στις διεθνείς συναλλαγές. Σε ρούβλια ή γουάν φέρεται να εξέτασαν Πούτιν και Γουέν Τζιαμπάο τις ενεργειακές συναλλαγές τους, χωρίς βεβαίως να πάρουν συγκεκριμένες αποφάσεις ούτε να θέσουν δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα, αλλά προσθέτοντας ακόμη ένα λιθαράκι στη δεδομένη εκ των δύο αμφισβήτηση του δολαρίου.

Δυναμική παρουσία στα Βαλκάνια.

Την ίδια ώρα ο πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ αναβαθμίζει με την παρουσία του το ρωσικό ενδιαφέρον για την καταληκτική διαδρομή του South Stream. Ενώ γίνεται γνωστό ότι ο Βόρειος Αγωγός (Νord Stream) προχωρεί με χρονοδιάγραμμα το 2015, ο Μεντβέντεφ επισκέπτεται το Βελιγράδι με αφορμή τα 65 χρόνια από το τέλος της ναζιστικής κατοχής. Δεσμεύεται για οικονομική ανάσα 1,5 δισ. δολαρίων στην οικονομία της Σερβίας και σφραγίζει μεταξύ άλλων την κατάληξη του South Stream μέχρι έξω από τα τείχη της Κεντρικής Ευρώπης.

Επίσης η Μόσχα, χωρίς να υπόσχεται ανατροπές στο διεθνές σκηνικό, επανατοποθετείται στο πλευρό της Σερβίας στο θέμα του Κοσόβου. Πολλοί αναλυτές μίλησαν για την επιστροφή της Μόσχας στα Βαλκάνια. Η Βουλγαρία απέναντι στη δυναμική που αναπτύσσεται από τη Ρωσία επανεξετάζει τις ενστάσεις της και εμφανίζεται πλέον πρόθυμη να προσφέρει το έδαφός της για το πέρασμα του South Stream. Η Μόσχα άλλωστε δεν την έχει πλέον απόλυτη ανάγκη. Μετά την ανάπτυξη προνομιακών σχέσεων με την Άγκυρα η Μόσχα θα μπορούσε ακόμη και να παρακάμψει τη Βουλγαρία για το πέρασμα του αγωγού προς Δυσμάς. Ωστόσο δεν θα επιθυμούσε να ποντάρει το “νότιο ενεργειακό ρεύμα” της αποκλειστικά στην Τουρκία.

Ο Μπερλουσκόνι στη Μόσχα.

Με επαφές σε ανώτατο πολιτειακό επίπεδο, που επισφραγίστηκαν από τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ Μεντβέντεφ και Γκιουλ, η Άγκυρα έδωσε το “πράσινο φως” στη Μόσχα για γεωλογικές έρευνες στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της Τουρκίας σχετικά με το υποθαλάσσιο πέρασμα του αγωγού από τη Μαύρη Θάλασσα. Αμέσως μετά τις τριμερείς συνομιλίες στο Μιλάνο μεταξύ Ιταλίας, Ρωσίας και Τουρκίας, καθώς η ιταλική ΕΝΙ συμμετέχει στην κατασκευή του αγωγού με τη ρωσική Gazprom, ο Μπερλουσκόνι έσπευσε την περασμένη Πέμπτη στην Αγία Πετρούπολη, όπου μαζί με τον Πούτιν είχαν τηλεδιάσκεψη με τον τούρκο ομόλογό τους Ταγίπ Ερντογάν. Ο Μπερλουσκόνι έθεσε μάλιστα ζήτημα δεσμευτικού χρονοδιαγράμματος για την κατασκευή του αγωγού South Stream.

Άλλωστε η υλοποίηση του South Stream, όπως και του Nord Stream, ανοίγει δρόμους προς την ευρωπαϊκή αγορά στη Ρωσία μακριά από τις εξαρτήσεις και τους εκβιασμούς τόσο από Ουκρανία όσο και από Πολωνία.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ(makthes.gr)

26 Οκτωβρίου: Eπέτειος Άλωσης της Τραπεζούντας

Πίνακας που δείχνει την Άλωση της Τραπεζούντας

Σαν σήμερα, πριν από 548 χρόνια, έπεσε η Τραπεζούντα στα χέρια των Οθωμανών και του Σουλτάνου του Πορθητή.

Για την ακρίβεια, η Τραπεζούντα δεν έπεσε, παραδόθηκε κατόπιν συμφωνίας, μετά από 32 ημέρες πολιορκία και μετά από διαμεσολάβηση του αυλικού των Κομνηνών, Γεωργίου Αμοιρούτζη, μεταξύ του τελευταίου αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, Δαβίδ του Μεγαλοκομνηνού και του Μωάμεθ του Πορθητή.

Ο Δαβίδ πείστηκε να παραδώσει την πόλη, για να μην καταστραφεί από τα αγριεμένα στίφη των Οθωμανών.
Ο Αμοιρούτζης, θεωρείται ότι μεσολάβησε για το καλό της πρωτεύουσας του Πόντου και των κατοίκων της.
Στη συνέχεια, ο Αμοιρούτζης ήταν αυτός που φέρεται να παρέδωσε επιστολές που του εμπιστεύθηκε ο Δαβίδ, με τις οποίες ο τελευταίος αυτοκράτορας της Τραπεζούντας επεδίωκε τη σύναψη συμφωνιών για την απελευθέρωση του Πόντου.
Το τέλος του Δαβίδ και της οικογένειάς του ήταν τραγικό, ενώ ο Αμοιρούτζης έμεινε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που πρόδωσε τον προστάτη και ηγέτη του.
Μεχτέρ τακιμί: Οθωμανικό τμήμα τελετών, σε παρέλαση που γίνεται στην Τραπεζούντα, με την ευκαιρία της επετείου της Άλωσης

Οι τουρκικές αρχές γιόρτασαν σήμερα την επέτειο "απελευθέρωσης" της Τραπεζούντας, με τη συμμετοχή των σημερινών τραπεζουντίων, που στην πλειοψηφία τους αποτελούν απογόνους των Ελλήνων του Πόντου.
Εμείς, οι απόγονοι των γενοκτονημένων και των ξεριζωμένων από τα χώματα του προσφιλούς Πόντου, βιώνουμε τη νεοελληνική πραγματικότητα, ενώ δεν έχουμε κάν την ημέρα αυτή στο επετειολόγιό μας.
Έστω και χωρίς τύπους, άς αφιερώσουμε μερικές στιγμές στην ημέρα αυτή και άς κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ στους ήρωες και τους μάρτυρες του Πόντου, σε όλους εκείνους που έδωσαν διαχρονικά το αίμα τους για την υπεράσπιση της φυλής.

Σάββας Καλεντερίδης

Το είχαμε πεί αρκετές φορές, τέρμα οι γλύκες!

του Βασίλη Προκοπίδη

Διαβάζοντας το χθεσινό ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, έτριβα και ξαναέτριβα τα μάτια μου και άκρη δεν έβγαζα. Αφού, γύρισα στον κυρ Χρήστο, τον περιπτερά (φόλα ΠΑΣΟΚος) και τον ρώτησα:

-Ρε κυρ Χρήστο, μήπως μου δωσες λάθος εφημερίδα;
-Έλα ρε συ, μου λέει ο άνθρωπος, πλάκα με κάνεις; Λες και δεν ξέρεις γράμματα.
-Γράμματα ξέρω, Χρήστο μου, αλλά για δες!
Και του έδειξα τα παρακάτω:

1. Στο εξώφυλλο ανακαλύπτουμε "φάουλ" της Υπουργού, "ρυπογόνο" το τζιπάκι της Υπουργού Περιβάλλοντος, και το βαρύτατο "η Τίνα κάνει πασαρέλα ενώ οι οικοπεδοφάγοι οργιάζουν στα καμένα". Και όλα αυτά για μια Υπουργό δύο (-2-) ημερών ! Από που ως που κάνει πασαρέλα, επειδή έχει διαφορετικό dress code? Πριν τις εκλογές, την πλασσάρατε ως Θεά, περίπου !

2. Στα ενδώτερα: η κίνηση του Γιώργου, να καλύψει κρίσιμες θέσεις του δημόσιου τομέα, μέσω υποβολής βιογραφικών στο opengov.gr, θεωρήθηκε "υπερβολική, επικοινωνιακή και δυσλειτουργική". Και από που επιβεβαιώνεται ότι είναι "επικοινωνιακή"; Ίσα-ίσα είναι μια κίνησης ουσίας.

3. Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει τις προεκλογικές της υποσχέσεις και θα μας προσγειώσει στην πραγματικότητα, λέει η εφημερίδα. Μα εσείς δίνατε τις υποσχέσεις, όχι η κυβέρνηση. Εσείς είχατε πρωτοσέλιδα τα περί "ρύθμισης των χρεών". Εσείς είχατε υπερτιτλο "Το ΠΑΣΟΚ σβήνει τα χρέη προς τις Τράπεζες".

4. Στο επόμενο κομμάτι, ανακαλύψατε κιόλας, συγκρούσεις Υπουργών και Υφυπουργών. Ακόμη δεν ειδωθήκαν οι άνθρωποι, ρε άρχοντες, πότε πρόλαβαν να "συγκρουστούν";

5. Στο επόμενο απόσπασμα, μας ετοιμάζετε για αυξήσεις φόρων, που είναι μεν "αντιλαϊκοί", αλλά θα τους πιούμε, γιατί δεν γίνεται αλλιώς. Ε, αυτά δεν έλεγε ο Καραμανλής; Προς τι τα τόσα θετικά και όμορα "λεφτά υπάρχουν", με τα οποία "μας φτιάχνατε" προεκλογικά;

6. Ο Σουφλιάς ήταν για την εφημερίδα σας, ο μοναδικός "εκτός κάδρου κριτικής". Τώρα που αποχώρησε, τον βγάζετε άχρηστο, τόσο άχρηστο, που ακόμη κι η υπουργός της πασαρέλας, Τίνα, αλλάζει την άστοχη νομοθεσία του, την οποία πάντως προεκλογικά, ποτέ δεν καταγγείλατε.

7. Ο Θεός Γιώργος, ο γίγαντας Παπανδρέου, ο ηγέτης με τις διεθνείς διασυνδέσεις, λοιδωρείται στο επόμενο απόσπασμα, το οποίο τον παρουσιάζει ως "νάνο", που δεν τον "παίζει" η Ουάσιγκτον, δεν του δίνει σημασία, αντίθετα με τον Ερτνογάν. Ο ηγέτης της σοσιαλιστικής διεθνούς, ο παγκόσμιας ακτινοβολίας George Papandreou, στο όνομα του οποίου πίνουν νερό οι νομπελίστες, έγινε ασήμαντος πρωθυπουργός, που δεν μπορεί να καταφέρει να κερδίσει πρόσκληση από τον Ομπάμα;

8. Στο επόμενο κρίσιμο θέμα: Η Ελλάδα, συνεργάζεται σε μια στρατιωτική άσκηση, με το σημαντικότατο και ίσως μοναδικό σύμμαχό της αυτή τη στιγμή, το Ισραήλ. Αλλά για την εφημερίδα είναι πιθανή "πρόβα κατά Ιράν". Μήπως θυμάστε τι έγινε με τη GLORIOUS SPARTAN ?

9. Στη στήλη Da Cappo, διαχωρίζετε το ΠΑΣΟΚ σε δύο τμήματα. Κατά του ενός, που περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό στελεχών, με ιστορία και προσφορά, επιτίθεστε με λύσσα και χαρακτηρισμούς, που ούτε ο Αμχαντινεζάντ, δεν κάνει για τους Αμερικάνους. Διαίρει και βασίλευε; "δεξιά τσέπη", "αρπαχτές" από το "παλιό" ΠΑΣΟΚ κ.α.

10. Στο πολύ σημαντικό κομματι, που αφιερώνετε στα MEDIA, υπάρχει η σκληρή αλήθεια. Ο ρόλος που επιφυλλάσσετε στην εξουσία. "Εμείς και ο ALPHA ρίξαμε τη δεξιά", υπερηφανεύεστε. Και μεις νομίζαμε ότι ο ρόλος των media είναι να ενημερώνουν. Ξεχάσατε φυσικά, διαστρέφοντας την αλήθεια, τις αμέτρητες, (κυριολεκτικές αμέτρητες) κρατικές διαφημίσεις, με τις οποίες σας μπούκωνε προεκλογικά ο Καραμανλής. Τα είπαμε πολλές φορές....

11. Στο άρθρο του ο Θέμος, αφού αποκαλεί "φουκαριάρα" μια Υπουργό, ανακαλύπτει φιλολαϊκά, ότι η κυβέρνηση "διατηρεί τα αντιλαϊκά μέτρα της ΝΔ", και δεν ελαφρύνει καθόλου τα μικρομεσαία εισοδήματα. Αυτό κι αν μαχαιριά! Πότε κατάλαβες ρε Θέμο, ότι η κυβέρνηση δεν ελαφρύνει τα μικρομεσαία εισοδήματα; Ψηφίστηκε κάποιο φορολογικό νομοσχέδιο και δεν το πήραμε χαμπάρι; Ακόμη, δεν απέκτησαν τηλέφωνο και συνεργάτες οι Υπουργοί για την Οικονομία !

12. Και το κορυφαίο των κορυφαίων.
Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΦΤΙΑΣ, ήταν ο τίλος ενός επιτυχημένου δίσκου του Νίκου Παπάζογλου.
Εδώ, το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, ναι το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, στο οικονομικό ένθετο γράφει αυτά που βλέπετε, μιλώντας για JEFFRY (!!!!!!!!!!) και καταγγέλοντας, τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, λίγο πολύ ως φορέα σκανδάλου (!!!) ρωτώντας τον στα ΑΓΓΛΙΚΑ (sic !), ποιές τεχνικές εταιρίες θα επωφεληθούν (!!!), ονοματίζοντας παρακάτω την ΕΛΛΑΚΤΩΡ (!!!).
Βαρύτατες "μπηχτές", οι οποίες, αν μείνουν αναπάντητες από τον κ.Παπανδρέου, μας γυρίζουν στα ίδια μονοπάτια της διαπλοκής.

taxalia



Εμείς, στο Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ., το είχαμε γράψει, πριν από μέρες, εδώ!

Η Ολυμπιακή Φλόγα στη Δράμα - Δουβαλίδης - Γιώτα Τσακίρη

Η Δράμα υποδέχθηκε σήμερα το μεσημέρι την "Ολυμπιακή Φλόγα" με μεγάλες τιμές!

Η υποδοχή έγινε στην κεντρική πλατεία της πόλης!

Ο Δήμαρχος της πόλης, κ. Θωμάς Μαργαρίτης, χαιρέτισε την εκδήλωση και δήλωσε ότι η Δράμα είναι η πόλη "του Πολιτισμού και του Αθλητισμού"!

Στην φωτογραφία από δεξιά, ο Κώστας Δουβαλίδης, παγκόσμιος πρωταθλητής στα 110 μ. εμπόδια.

Συμμετοχή στου Ολυμπιακούς της Κίνας. Δραμινός κι αυτός.

Δίπλα του, στο κέντρο, η Γιώτα Τσακίρη, κόρη του Σάκη Τσακίρη, συμμετέχει για πρώτα φορά σε χειμερινούς Ολυμπιακούς.

Σκιερ κι αυτή, όπως ο πατέρας της.

Η Δράμα συμμετέχει σε Ολυμπιακούς αγώνες, με άξια εκπροσώπηση.

Πάγκαλος και Λοβέρδος "on stage"

Αναρτήθηκε από togreki@gmail.com

Οδικός χάρτης εξημέρωσης του θηρίου

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ

Γιατί ο Παπανδρέου μίλησε ως Αμερικανός κατά των Γάλλων - Γερμανών;

Μετά από κάθε συμφωνία, συνήθως κάποιος δεν είναι πολύ ευτυχής. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας ανακοίνωσε και επίσημα, ενώπιον του προέδρου Χριστόφια, ότι τάσσεται υπέρ ενός νέου οδικού χάρτη για να ξελασπώσει την Τουρκία από το τέλμα, στο οποίο πεισματικά μόνη της παραμένει κολλημένη. Ο Δ. Χριστόφιας δεν φαίνεται να είναι ευτυχής με την εξέλιξη αυτή. Ιδιαίτερα όταν καλείται να διαγράψει πολιτικές θέσεις και να συνεργήσει σε επίθεση εναντίον φίλων της Κύπρου.

Ο Γ. Παπανδρέου επιμένει να αγνοεί το θεώρημα Θουκυδίδη περί της ισχύος στις διακρατικές σχέσεις

Εκτός, βέβαια, κι αν όλα όσα λέγονται υποκρύπτουν άλλες συμφωνίες, που θα αποκαλυφθούν πολύ σύντομα.

Ας μείνουμε, όμως, στα συγκεκριμένα.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός πριν από ένα μήνα, στη Λευκωσία, εξήγγειλε τη θέση του περί ενός νέου οδικού χάρτη, για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.

Και πότε;

Όταν ο πρόεδρος Χριστόφιας και όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί διαμηνούσαν προς όλες τις κατευθύνσεις ότι:

Αν η Τουρκία δεν συμμορφωθεί προς ανειλημμένες θεσμικές υποχρεώσεις της έναντι της ΕΕ και προς την Κυπριακή Δημοκρατία, τότε η Λευκωσία: Θα απαιτήσει κυρώσεις ώστε, κατά τον Μ. Καρογιάν, να ακυρωθούν τα ευρωπαϊκά της όνειρα, να πληρώσει το τίμημα και να μην τη βγάλει καθαρή το Δεκέμβριο, όταν θα γίνει η αξιολόγησή της από τους «27».

Στις 11 Οκτωβρίου, με συνέντευξή του στο αθηναϊκό «Έθνος», ο αν. υπουργός Εξωτερικών, Δ. Δρούτσας, ξεκαθάρισε ακόμα περισσότερο την πολιτική Παπανδρέου έναντι της Τουρκίας. Η Ελλάδα, είπε, δεν δέχεται να κλείσει η ενταξιακή πόρτα στην Τουρκία. Και ότι χρειάζεται ένας νέος οδικός χάρτης.

Τουρκικό τέλμα

Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους, αμέσως μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Χριστόφια, ο Γ. Παπανδρέου ήταν σαφέστατος: «Οι στόχοι είναι πολύ καθαροί, υπάρχει ένα τέλμα σε αυτή την πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ, ένα τέλμα στα ζητήματα, τα οποία εμείς έχουμε θέσει ως ΕΕ απέναντι στην Τουρκία και, αν λοιπόν χρειάζεται, να ξαναδώσουμε δυναμική που θα συμβάλει όχι μόνο στην πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ, αλλά ακόμα περισσότερο δυναμική για επίλυση των μεγάλων θεμάτων όπως είναι το Κυπριακό».

Ο πρόεδρος Χριστόφιας δεν απάντησε, αλλ’ η πολιτική ηγεσία, με την οποία ο Παπανδρέου είχε κατ’ ιδίαν σύντομες συναντήσεις, βρέθηκε προ εκπλήξεως και συγχύσεως.

Ο γράφων επικοινώνησε με πολιτικούς και έθεσε ευθέως το ερώτημα:

Τι εννοεί ο Παπανδρέου με τα περί ενός νέου οδικού χάρτη;

Η απάντηση ήταν περίπου πανομοιότυπη: «Δεν ήταν πολύ ξεκάθαρος και δεν καταλάβαμε αν εννοούσε έναν νέο χάρτη μετά την αξιολόγηση ή εξαιτίας της αξιολόγησης ή ποιας διάρκειας θα ήταν αυτός ο χάρτης».

Να υπενθυμίσουμε ότι ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Ν. Αναστασιάδης, σε επανειλημμένες δηλώσεις του είχε ταχθεί μεν υπέρ κυρώσεων κατά της Τουρκίας, όμως υποστήριξε ότι για να μη χαθεί η συγκυρία, και ενόψει και των «εκλογών» στα κατεχόμενα τον Απρίλη, να δοθεί μια εξάμηνη παράταση, δηλ. ένας νέος οδικός χάρτης μέχρι τον Ιούνιο. Αν μέχρι τότε, λέγει ο Ν. Αναστασιάδης, η Τουρκία και πάλι δεν συμμορφωθεί, τότε να ενεργοποιηθούν κυρώσεις σε βάρος της.

Η «ειλικρίνεια» Παπανδρέου

Ούτε ο Παπανδρέου ούτε ο Αναστασιάδης έχουν εξηγήσει μερικά σημαντικά πράγματα:
Πρώτον, γιατί η Τουρκία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της τώρα ή μέχρι τον Ιούνιο, αφού, από το 2006, η ΕΕ και η Κύπρος και η Ελλάδα δεν απαίτησαν κυρώσεις σε βάρος της;
Δεύτερον, η διαφορά είναι αποκλειστικά μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας, όχι μεταξύ Τουρκίας και Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τρίτον, αφού από το 2006 μέχρι σήμερα η Τουρκία αρνείται διαρρήδην να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, γιατί Παπανδρέου και Αναστασιάδης θεωρούν ή εκτιμούν ότι αν της δοθεί ένας νέος οδικός χάρτης, θα συμμορφωθεί; Πού στηρίζουν τις προσδοκίες τους;
Τέταρτον, οι υποχρεώσεις της Τουρκίας είναι: Ομαλοποίηση των σχέσεών της με την Κυπριακή Δημοκρατία και αναγνώρισή της και, φυσικά, υλοποίηση του Επιπρόσθετου Πρωτοκόλλου της Άγκυρας.

Η Τουρκία αρνείται να συμμορφωθεί και διασυνδέει οποιαδήποτε ενέργειά της με άρση της ούτω λεγόμενης απομόνωσης των Τ/κυπρίων. Γιατί πρέπει να ανταμειφθεί;
Πέμπτον, ο Παπανδρέου πού στηρίζεται για να ισχυρίζεται ότι ένας νέος οδικός χάρτης θα ξελασπώσει την Τουρκία από το τέλμα, στο οποίο αυτόβουλα βυθίστηκε και ότι αν φανούμε ειλικρινείς (!) θα δούμε πρόοδο; Δέκα χρόνια ο ίδιος είναι ειλικρινής με την Τουρκία, όπως και η Ελλάδα. Γιατί δεν εξυπηρετήθηκαν τα εθνικά συμφέροντα;

Επίθεση κατά Γαλλογερμανών

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός, κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Κύπρο είπε διάφορα. Τα πιο σημαντικά είναι τα περί νέου οδικού χάρτη, όπως αναλύσαμε πιο πάνω και η αχρείαστη, ζημιογόνος και εξοργιστική επίθεση, που έκανε κατά του γαλλογερμανικού άξονα.

Η επίθεση αυτή αποκτά άλλη, σοβαρή διάσταση επειδή, σύμφωνα με τον Δ. Χριστόφια, ο πρόεδρος Σαρκοζί και η καγκελάριος Μέρκελ, όπως και οι Αυστριακοί, είναι φίλοι μας.

Και αυτοί οι φίλοι και σημαντικοί εταίροι, οι ισχυρότεροι της ΕΕ, τάσσονται κατά της ένταξης της Τουρκίας και υπέρ ειδικής σχέσης.

Στην ομιλία του ενώπιον της Βουλής, ο Παπανδρέου είπε:
«Στρατηγική επιλογή της Ελλάδας είναι η ενεργός υποστήριξη του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Τουρκίας, όπως και όλων των γειτόνων μας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Υπήρξα, όπως γνωρίζετε, ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της ελληνικής στρατηγικής, που επιμένει να κρατά την πόρτα ανοιχτή στην προοπτική της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι να την υποκαταστήσει με τη νεφελώδη προοπτική μιας ειδικής σχέσης.

Δεν πιστεύω σε αυτή την ειδική σχέση, η οποία θα μπορούσε να έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα».

Ποιες είναι αυτές οι «σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα»;

Ο Παπανδρέου δεν εξηγεί.

Απλώς επισείει τον μπαμπούλα για να φοβηθούν οι αφελείς.

Η κυπριακή πολιτική ηγεσία ποσώς έχει κατανοήσει τι ο Έλληνας Πρωθυπουργός εννοεί.

Αν κάποιος, όμως, διαβάσει προσεκτικά την ομιλία του, θα διαπιστώσει ότι μίλησε περισσότερο ως Αμερικανός για να εξυπηρετήσει τα τουρκικά συμφέροντα (ο Γ. Βασιλείου δεν είναι μόνος…).

Οι ΗΠΑ είναι σφόδρα εναντίον του γαλλογερμανικού άξονα σε συνάρτηση προς την Τουρκία. Τάσσονται αναφανδόν υπέρ της ένταξής της επειδή δεν αποκρύπτουν ότι, πρώτον, η ΕΕ είναι μια μεγάλη αγορά 500 εκατομμυρίων.

Δεύτερον, επιμένουν, διά της Βρετανίας, σε διεύρυνσή της επειδή όσο διευρύνεται τόσο αποδυναμώνεται.

Και, τρίτον, μια αποδυναμωμένη Ευρώπη, ελεγχόμενη από Δυσμάς από τη Βρετανία και από Ανατολάς από την Τουρκία, δεν θα αποτελεί απειλή ή ενόχληση αλλ’ αμερικανικό παίγνιο προς ενασχόληση.

Η τρεμαλέα Ελλάδα και η αποθηριωμένη Τουρκία…

Γιατί ο Γ. Παπανδρέου επιμένει να δοθεί ένας νέος οδικός χάρτης στην Τουρκία; Υπάρχουν πολλές εξηγήσεις:
Πρώτον, η Ελλάδα αντιμετωπίζει κρίσιμα εσωτερικά και κυρίως οικονομικά προβλήματα, εξαιτίας και της οικονομικής κρίσης.
Δεύτερον, η εικόνα και η αξιοπιστία της χώρας περιφερειακά και διεθνώς είναι από ανύπαρκτη έως αμελητέα.
Τρίτον, με τις Ένοπλες Δυνάμεις σε αποσάθρωση και την κοινωνία υπό διάλυση, η Ελλάδα δίνει την εντύπωση χώρας υπό κατάρρευση. Και αυτά δεν έγιναν επί Καραμανλή μόνο, αλλά την τελευταία 15ετία.
Τέταρτον, από το 1996, μετά την κρίση των Ιμίων και την γκριζοποίηση του Αιγαίου, η Ελλάδα ακολουθεί μια μονόδρομη, απρόσοδη και αδιέξοδη πολιτική εξημέρωσης του τουρκικού θηρίου, που δεν αποδίδει τίποτε στην Ελλάδα, επειδή απουσιάζει η επιβαλλόμενη αμοιβαιότητα και ο σεβασμός εκ μέρους της Τουρκίας.
Πέμπτον, ενώπιον μιας έμφοβης και τρεμαλέας Ελλάδας, που δεν θέλησε ποτέ να πάρει το μάθημα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, η Τουρκία έχει κυριολεκτικά αποθηριωθεί και αποθρασυνθεί. Προκαλεί συνεχώς στο Αιγαίο, στη Δυτ. Θράκη και στην Κύπρο, χωρίς να συναντά αντιστάσεις.
Έκτον, η Τουρκία είναι ήδη αποδεκτή ως περιφερειακή δύναμη, με μια υπερκινητική εξωτερική πολιτική, που στοχεύει να επιβάλει τη χώρα ως δήθεν ειρηνοποιό δύναμη από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο και τη Μέση Ανατολή και να την αναδείξει ως την προστάτιδα και ηγέτιδα του μουσουλμανικού κόσμου.
Έβδομον, η Τουρκία άρχισε να εκδηλώνει τάσεις υπεροψίας και αλαζονείας, σε σημείο που να προκαλεί με εχθρικές διαθέσεις τον Ισραήλ, για να εισπράττει τα χειροκροτήματα και την αποδοχή των Αράβων.

Για όλους αυτούς και άλλους λόγους, ο Γ. Παπανδρέου επιδιώκει να έχει άνεση χρόνου, χωρίς εξωτερικούς περισπασμούς και κυπριακούς καταναγκασμούς. Γι’ αυτό και θέλει διακαώς να συνεχιστεί η πολιτική Σημίτη για εξημέρωση του τουρκικού θηρίου και λύση το ταχύτερον του Κυπριακού.

Μόνο που δεν υπολογίζει, προφανώς, ότι στις διεθνείς και διακρατικές σχέσεις ισχύει ακόμα το θεώρημα Θουκυδίδη περί ισχυρών και αδυνάτων κρατών.

Ο Γ. Παπανδρέου δεν φαίνεται να θέλει να το ξέρει.

Γι’ αυτό η Ελλάδα και η Κύπρος δεν αποκλείεται να καταβάλουν ξανά υψηλό τίμημα της απρονοησίας και ανετοιμότητάς τους.

To Yπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Μα ποιούς κοροϊδεύετε τέλος πάντων ;

Το υπουργείο Δικαιοσύνης στα πλαίσια των «αντεξουσιαστών στην εξουσία» ( παρεμπιπτόντως αυτή η αντίφαση θα κυριαρχήσει στις επιθεωρήσεις του Χειμώνα. θυμηθείτε με!), μετονομάστηκε ως γνωστόν σε υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Όμως από την πρώτη κιόλας στιγμή ο τίτλος του υπουργείου υπέστη βαρύτατο «βιασμό». Τόσο η λέξη Δικαιοσύνη , όσο και αυτές της Διαφάνειας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ας δούμε για ποιο λόγο οι λέξεις χάνουν το νόημα τους , ο τίτλος ακυρώνεται και η πνευματική μας πραγμάτευση προκαλείται ανερυθρίαστα.

Η γνωστοποίηση της τοποθέτησης του κ. Γιώργου Δημήτραινα στη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Δικαιοσύνης, φαίνεται πως αρχίζει να θέτει ευθέως υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία των διακηρύξεων της κυβέρνησης ότι θα επιλέξει τους «άριστους και όχι τους αρεστούς».

Ο κ. Δημήτραινας είναι ο πρώτος γενικός γραμματέας που επιλέχθηκε κατόπιν ανοιχτής διαδικασίας πρόσκλησης ενδιαφέροντος μέσω του Διαδικτύου, όπως την εγκαινίασε η νέα κυβέρνηση. Επιλέχθηκε ανάμεσα σε 700 υποψηφίους !

Στο βιογραφικό του κ. Δημήτραινα - λέκτορας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, δικηγόρος παρ’Αρείω Πάγω και ....από την εκλογική περιφέρεια του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Καστανίδη- που δόθηκε στην δημοσιότητα παρατίθενται πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων, όχι όμως και το κοινό συγγραφικό εγχείρημά του με ....τη σύζυγο του υπουργού Δικαιοσύνης, καθηγήτρια του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κυρία Ελισάβετ Συμεωνίδου-Καστανίδου.

Πρόκειται για το βιβλίο με τίτλο «Ο νέος νόμος 3064/2002 για την εμπορία των ανθρώπων» (εκδόσεις Σάκκουλα). Διαβολικές συμπτώσεις!

Να γιατί με το καλημέρα η νέα ονομασία του υπουργείου Δικαιοσύνης(?), Διαφάνειας(?) και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων(?) ακυρώνεται και χάνει το νόημα της.

Η μόνη αντίσταση στην γελοιότητα της ανοιχτής (όπως αυτή επιχειρείται) διαδικασίας πρόσκλησης ενδιαφέροντος μέσω του Διαδικτύου, είναι να υπάρξουν προσφυγές από ενδιαφερόμενους οι οποίοι θα θεωρήσουν ότι αδικήθηκαν και ότι τελικά επελέγησαν άνθρωποι με λιγότερα τυπικά ή και ουσιαστικά προσόντα.

Θα μπορούσαν να ζητήσουν να τους γνωστοποιηθούν τα κριτήρια με τα οποία έγιναν (θα γίνουν) οι επιλογές και να επικαλεστούν ότι αυτά δεν ήταν γνωστά από την αρχή.

Θα μπορούσαν να υποστηρίξουν νομικά ότι δεν «επελέγη ο καλύτερος, αλλά ο πιο εκλεκτός» και να αμφισβητήσουν την ουσία της αρχικής διακήρυξης.

Το θέμα δεν είναι τόσο απλό και θα πρέπει να εξεταστεί με την δέουσα προσοχή .Νομικοί ( και μάλιστα πολύ καλοί) υπάρχουν σε όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Το παράδειγμα του πρώτου γενικού γραμματέα που επελέγει , προϊδεάζει ότι θα έχουμε και άλλες …διαβολικές συμπτώσεις …σε ότι αφορά τους υπολοίπους.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι εάν κάποιος υποψήφιος προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωση μίας τοποθέτησης, τότε η πράξη διορισμού του συγκεκριμένου γενικού γραμματέα θα τελεί... υπό πολύμηνη αμφισβήτηση.

Ίσως τότε κάποιοι -μπροστά στο αδιέξοδο- βάλουν μυαλό και πάψουν να προκαλούν την νοημοσύνη μας!

Η άνοδος του "Homepreneur"

Του John Tozzi


Περισσότερες από τις μισές επιχειρήσεις των ΗΠΑ έχουν την έδρα τους στο σπίτι. Οι εταιρείες αυτές συχνά θεωρούνται ως επιχειρήσεις για την ικανοποίηση ενός χόμπυ, αλλά μια νέα έρευνα δείχνει ότι αυτή η άποψη είναι λανθασμένη. Υπολογίζεται ότι 6,6 εκατομμύρια επιχειρήσεις με έδρα το σπίτι παρέχουν τουλάχιστον το ήμισυ του εισοδήματος του νοικοκυριού στους ιδιοκτήτες τους.
Συνολικά, αυτοί οι "homepreneurs" απασχολούν έναν στους δέκα εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, και με πολλά κριτήρια είναι εξίσου ανταγωνιστικές με τους ομολόγους τους που δραστηριοποιούνται σε επαγγελματικούς χώρους.

Ρωτήστε τον Stephen Labuda, τον 35χρονο πρόεδρο της Agency3, μιας εταιρείας Web Development, την οποία διοικεί από το σπίτι του στο Cambridge, της Μασσαχουσέτης.
Ο πρώην προγραμματιστής της Deutsche Bank (DB), ξεκίνησε να φτιάχνει ιστοσελίδες ως δεύτερη δουλειά το 2003 και αυτό έγινε η κύρια δουλειά του τρία χρόνια αργότερα.
Τα έσοδα της Agency3 ανέρχονται σε εκατομμύρια, και ο Labuda πρόκειται να προσλάβει τον πέμπτο υπάλληλό του, ο οποίος θα εργάζεται εξ αποστάσεως, όπως και το υπόλοιπο προσωπικό του και η μεγάλη πλειοψηφία των εργολάβων που χρησιμοποιεί. "Δεν προτίθεμαι να ενοικιάσω χώρους γραφείων," λέει.

Μπορείτε να εντοπίσετε την άνοδο των επιχειρήσεων με έδρα το σπίτι στις πρώτες ημέρες της τηλεργασίας στη δεκαετία του 1980 και της μαζικής χρήσης του Διαδικτύου στη δεκαετία του 1990. Το Cloud Computing, η online συνεργασία, και τα smartphones έχουν επιταχύνει την τάση, και μια πρόσφατη έρευνα διευκρινίζει την οικονομική σημασία των εταιρειών όπως του Labuda. "Βλέπουμε όλο και περισσότερες επιχειρήσεις με έδρα το σπίτι, που είναι πραγματικές επιχειρήσεις", λέει ο Steve King, ο οποίος συνέγραψε τη νέα έρευνα με τη σύζυγό του, Carolyn Ockels. (Το ζευγάρι διοικεί την Emergent Research, μια μικρή συμβουλευτική εταιρεία έρευνας, από το σπίτι τους στο Lafayette, Καλιφόρνια). Το ζευγάρι ανέλυσε στοιχεία της Απογραφής των ΗΠΑ και δεδομένα της Small Business Administration, μαζί με στοιχεία από το δείκτη Small Business Success, μια έρευνα 1.500 εταιρειών που χρηματοδοτήθηκε από την Network Solutions και το Robert H. Smith School of Business του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ.

Ευρεία αποδοχή

Μερικά πράγματα που βρήκαν: Το 43% των εταιρειών με έδρα το σπίτι που παρέχουν τουλάχιστον το ήμισυ των εισοδημάτων των νοικοκυριών των ιδιοκτητών είναι, σε γενικές γραμμές, μικρότερες από επιχειρήσεις που δεν έχουν έδρα το σπίτι.
Μόνο το 35% έχουν έσοδα πάνω από 125.000 δολάρια, σε σύγκριση με το 75% για επιχειρήσεις που δεν έχουν έδρα το σπίτι. Αλλά συναγωνίζονται άλλες μικρές επιχειρήσεις σε βασικές πτυχές της επιχειρηματικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε κεφάλαια, τα οφέλη για τους εργαζομένους, το μάρκετινγκ και την καινοτομία. Κατά μέσο όρο, έχουν δύο εργαζόμενους, συμπεριλαμβανομένων των ιδιοκτητών, και συνολικά απασχολούν περισσότερους από 13 εκατομμύρια άνθρωπους - περισσότερους, σημειώνει ο King, από επιχειρήσεις που υποστηρίζονται από Venture Capitals.
(Τέτοιες εταιρείες απασχολούσαν 12,1 εκατομμύρια άτομα το 2008, σύμφωνα με την National Venture Capital Association).

Σε ορισμένες από αυτές τις εταιρείες, οι δραστηριότητες συγκεντρώνονται στο σπίτι του ιδιοκτήτη. Άλλοι χρησιμοποιούν την κατοικία τους ως έδρα αλλά κάνουν την περισσότερη από την εργασία τους στα σπίτια ή γραφεία των πελατών. Οι εταιρείες με έδρα το σπίτι δεν εντοπίζονται σε λίγους τομείς, αλλά οι επιχειρηματικές και επαγγελματικές υπηρεσίες, οι κατασκευές, το λιανικό εμπόριο, και οι προσωπικές υπηρεσίες βρίσκονται στην κορυφή.

Υπάρχουν τάσεις που βρίσκονται πίσω από την ανάπτυξη σοβαρών εταιρειών με έδρα το σπίτι.
Πρώτον, η τεχνολογία έχει καταστήσει ευκολότερη την ίδρυση και λειτουργία μιας επιχείρησης από οπουδήποτε. Αλλά εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός πως υπήρξε μια αλλαγή της συνείδησης του επιχειρηματικού κόσμου να αναγνωρίσουν τέτοιες επιχειρήσεις ως σοβαρό εγχείρημα.

Ο Labuda έχει δει αυτή την αλλαγή στην Agency3.
“Όταν ξεκίνησα, πραγματικά αισθανόμουν υποχρεωμένος να ενοικιάσω ένα γραφείο. Ένιωθα πως προκειμένου να με πάρουν στα σοβαρά, θα έπρεπε να έχω ένα γραφείο στο οποίο θα μπορούσαν να έρχονται οι πελάτες μου,” λέει. Δεν είχε σημασία - οι πελάτες του δεν ήθελαν να τον επισκεφθούν.
Ο Labuda συναντά τους περισσότερους στις επιχειρήσεις τους ή σε καφετέριες. Χρησιμοποιεί επίσης on-demand χώρους γραφείου, όπου μπορεί να ενοικιάσει ένα δωμάτιο για συναντήσεις με την ώρα, αν χρειαστεί.

Το χαμηλότερο κόστος είναι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα


Τώρα, ο Labuda δεν θεωρεί πως το γεγονός ότι εργάζεται από το σπίτι του προκαλεί κακό στην αξιοπιστία της Agency3.
Αντίθετα, είναι κάτι που μπορεί να πουλήσει. “Aντανακλάται στην τιμολογιακή μας πολιτική ότι δεν έχουμε το ίδιο είδος του κόστους υποδομών και των σταθερών εξόδων που έχουν ορισμένοι από τους ανταγωνιστές μας,” λέει.

Πράγματι, το πιο προφανές οικονομικό όφελος για τους επιχειρηματίες που δουλεύουν από το σπίτι τους είναι το χαμηλότερο λειτουργικό κόστος.
Μια μελέτη της SBA του 2006 συνέκρινε τις επιστροφές από φόρους για τις ατομικές επιχειρήσεις που δηλώνουν τα έξοδα για το σπίτι-γραφείο με εκείνες που δηλώνουν το ενοίκιο για τον επαγγελματικό χώρο.
Βρήκε ότι οι επιχειρήσεις με έδρα το σπίτι, κατά μέσο όρο, είχαν χαμηλότερες πωλήσεις και καθαρά κέρδη από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνταν σε επαγγελματικούς χώρους.
Αλλά οι κερδοφόρες επιχειρήσεις με βάση το σπίτι διατήρησαν ένα μεγαλύτερο μερίδιο των συνολικών εσόδων τους ως καθαρό εισόδημα: 36%, έναντι 21% για τους τις επιχειρήσεις σε επαγγελματικούς χώρους.

Ο King προβλέπει ότι καθώς οι μεγάλες εταιρείες προσπαθούν να μειώσουν τις πάγιες δαπάνες τους από την εξωτερική ανάθεση επιχειρηματικών λειτουργιών, οι μικρές επιχειρήσεις με έδρα το σπίτι θα διαδραματίσουν ακόμη μεγαλύτερο ρόλο στην οικονομία. "Κατά τη διάρκεια των προσεχών 20 έως 30 ετών, μπορεί να δούμε το ποσοστό των ατόμων που είναι αυτοαπασχολούμενοι και δουλεύουν από το σπίτι τους ακόμα και να διπλασιαστεί," λέει.

Ο Tozzi καλύπτει τις μικρές επιχειρήσεις για το BusinessWeek.com.

Βρήκε, τα "παιδιά του Stage", για να ξεσπάσει ο Πάγκαλος...

..του είχε μείνει απωθημένο!

Δεν σας λέμε κάτι καινούριο, αναφερόμενοι στο ύφος του Θεόδωρου Πάγκαλου όταν ανακοίνωσε ότι καταδίκαζε στην ανεργία 30.000 συμπολίτες μας, με την απόλυση των συμβασιούχων των stage.

Χρόνια ολόκληρα στην κεντρική πολιτική, ο άλλοτε παραλίγο διάδοχος του Ανδρέα Παπανδρέου, προτού τον καταστήσει «τίποτα» ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, είναι διάσημος για τον σκληρό χαρακτήρα του.

Ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε για τα stage προσιδίαζε σε εχθρούς του έθνους.

Μην τον αδικείτε.

Του είχε μείνει απωθημένο από τη νύχτα των Ιμίων.

Τότε που ξεχάστηκε στο «Mega», την ώρα που οι Τούρκοι έκαναν απόβαση στη βραχονησίδα, και αργότερα ο Σημίτης ευχαριστούσε τους Αμερικανούς.

Σχεδόν 13 χρόνια, ο Πάγκαλος έψαχνε έναν «Τούρκο» για να ξεσπάσει πάνω του.

Και αποφάσισε να στοχοποιήσει τα παιδιά των 400 ευρώ.

Εύγε.

Και τώρα τι κάνουμε ως κυβέρνηση;

Αν υπάρχει κάτι που σε κάνει να τρέμεις με τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ είναι οι αλλαγές και οι πειραματισμοί που γίνονται με την πρώτη ημέρα.

Αλλαγές που φαντάζουν μεν θεαματικές αλλά ως πράξη ταιριάζουν μάλλον σε άλλες χώρες και όχι στην Ελλάδα που το ίσιο καταλήγει να γίνεται στραβό έστω και αν δεν το θέλουμε...


Θυμάστε, οι παλαιότεροι, το φέσι των περίπου 3 τρισ. δραχμών (τότε) που πλήρωσαν οι φορολογούμενοι για τον Οργανισμό Προβληματικών Επιχειρήσεων του ΠΑΣΟΚ με τους κρατικούς βιομηχάνους-αφισοκολλητές.
Θυμάστε ακόμη το χαντάκωμα της τότε ΕΤΒΑ για να σωθεί με «ενέσεις» το ναυπηγείο Σκαραμαγκά το αδιέξοδο του οποίου είναι δυστυχώς ορατό.

Και από το χθες στο σήμερα όπου η νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ επιχειρεί, με το καλημέρα σας, θεαματικές αλλαγές και πειραματισμούς.

Τα υπερυπουργεία στον τομέα της οικονομίας και η πρόσληψη από την αγορά Γενικών και Ειδικών Γραμματέων συνθέτουν, μεταξύ των αλλαγών, μια, πράγματι πολύ ορθή, προσπάθεια να εκσυγχρονισθεί η δημόσια διοίκηση με λιγότερα υπουργεία και με αξιοκρατικές τοποθετήσεις.


Κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι αντίθετος σε αλλαγές τέτοιας μορφής που έχει ανάγκη η ελληνική πολιτεία για να ξεπεράσει το τέλμα.
Στην οικονομία όμως τα πράγματα, όπως καθημερινά αποδεικνύεται, δεν είναι έτσι αν έτσι νομίζουμε...
Και εδώ είναι που τρέμει κανείς.
Γιατί στην οικονομία όλα έπρεπε να γίνουν χθες.
Δεν έχουμε καιρό να χάσουμε ούτε μία ημέρα.
Στην οικονομία έχουμε και υποχρεωτικά συγκεκριμένη κατεύθυνση και επιβαλλόμενους στόχους και περιορισμένη δυνατότητα για να εντάξουμε προσωπικές επιλογές στην πολιτική μας.

Όλα αυτά σημαίνουν μονόδρομους ανοικτούς και για μεγάλες ταχύτητες.
Ο πρωτος μέγας μονόδρομος, που οδηγεί και στην αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος της ανεργίας, είναι οι επενδύσεις.
Εάν δεν γίνουν επενδύσεις το πρόβλημα όχι μόνο δεν θα λυθεί αλλά θα πάρει διαστάσεις κοινωνικής έκρηξης.

Γιατί η κυβέρνηση δεν θα έχει τι να απαντήσει αν την ρωτήσουν οι άνεργοι πως χάθηκαν τα τεράστια περιθώρια για επενδύσεις στην Ελλάδα και τι έγιναν οι επενδυτές που ήταν έτοιμοι να βάλουν κεφάλαια στις προσφερόμενες επενδυτικές ευκαιρίες.

Ας δούμε, ως παράδειγμα, στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας όπου το ενδιαφέρον που έχει ήδη εκδηλωθεί δείχνει ότι οι επενδύσεις μπορούν να φθάσουν μέχρι τα 3 δισ. ευρώ.
Την ίδια στιγμή όμως λιμνάζουν στα συρτάρια των αρμοδίων 1.200 τουλάχιστον αιτήσεις για αδειοδοτήσεις που δεν προχωρούν λόγω γραφειοκρατίας και της ασάφειας της νομοθεσίας.
Αποτέλεσμα είναι να φλερτάρει ήδη με την μετανάστευση ένα μεγάλο μέρος των ενδιαφερομένων επενδυτών.

Οι επενδυτές της ενέργειας λένε ακόμη ότι αν γίνει πραγματική απελευθέρωση στην αγορά ενέργειας, φυσικού αερίου, με συνεργασίες του δημοσίου οι επενδύσεις που θα γίνουν θα λύσουν πολλά προβλήματα.

Ακόμη και στην αγορά καυσίμων υπάρχουν έτοιμες επενδύσεις αν ξεκαθαρίσουν οι κανόνες του παιχνιδιού και μπει φραγμός στο λαθρεμπόριο που αλλοιώνει τον ανταγωνισμό με τα γνωστά φαινόμενα αισχροκέρδειας.
Στην μεταποίηση δε, παρά τα φαινόμενα, υπάρχει ακόμη κλίμα δράσης.
Αν και εκεί ξεκαθαρίσει το σύστημα κινήτρων και κυρίως το φορολογικό και εργασιακό περιβάλλον.

Το άνοιγμα των επαγγελμάτων αλλά και των αγορών στις μεταφορές, τα λιμάνια, στο υπέδαφος θα δώσουν σημαντικές διαστάσεις στην όλη προσπάθεια.
Όλα αυτά όμως που έπρεπε ήδη να γίνουν χθες και δεν έγιναν λόγω της ανικανότητας της προηγούμενης κυβέρνησης δεν αφήνουν περιθώρια για νέες μελέτες και πολιτικές επιλογές.

Απαιτείται κυβερνητική ετοιμότητα.
Η κυβέρνηση όμως λόγω των μεταβολών και των καινοτομιών πρέπει έχει να μοιράσει αρμοδιότητες στα νέα οικονομικά υπουργεία.
Έχει να καθορίσει ποιος κάνει τι σε κάθε υπουργείο. Ποιος (μιας και μιλάμε για ενέργεια), θα έχει το δεύτερο χέρι στην ΔΕΗ όσο η ΓΕΝΟΠ θα έχει το πρώτο χέρι για την ενεργειακή πολιτική.
Γιατί αν δεν ξεκαθαρίσει η επενδυτική και η τιμολογιακή πολιτική στην ΔΕΗ και στην ΔΕΠΑ ούτε επενδύσεις θα γίνουν ούτε τα επενδυτικά σχέδια θα αξιοποιηθούν.

Ποιος, ακόμη, θα βάλει τάξη στην αγορά καυσίμων τώρα που πήρε πάλι φόρα το λαθρεμπόριο με το πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης.

Νομίζετε ότι το κύκλωμα λαθρεμπορίας θα περιμένει το νέο σχέδιο που ετοιμάζει η κυβέρνηση; Πότε, λοιπόν, θα ενημερωθούν οι νέοι μάνατζερ που θα αναλάβουν τις θέσεις Γενικών Γραμματέων;
Η αγορά δεν μπορεί να περιμένει να ενημερωθούν και να κατανοήσουν αντικείμενο και πολιτική.
Δεν μπορεί να περιμένει να αποφασισθεί πως θα περνάει η πολιτική βούληση στα ανώτερα, τα μεσαία και τα κατώτερα κλιμάκια.

Οπότε ας αφήσουμε τις μεγάλες μεταβολές να εξελίσσονται ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα λειτουργήσουν και ίσως εκσυγχρονισθεί η δημόσια διοίκηση.

Ταυτόχρονα όμως ας καθίσει και η κυβέρνηση, σε επίπεδο υπουργών με επικεφαλής τον συντονιστή αντιπρόεδρο κ. Θ. Πάγκαλο, που ξέρει πολύ καλά και την πιάτσα προκειμένου να προχωρήσουν τουλάχιστον αυτά που έπρεπε να γίνουν χθες.

Γιατί αν η κυβέρνηση περιμένει να κάνει πολιτική αφού δουλέψουν οι νέες αρμοδιότητες και μάθουν το μάθημά τους οι νέοι Γενικοί και Ειδικοί Γραμματείς το τρένο θα φύγει και η οικονομία θα χάσει και το τελευταίο βαγόνι.
Του Γιώργου Κράλογλου