Σάββατο, 19 Ιουνίου 2021

Γυναικοκτονίας ανάγνωσμα

Με την διαλεύκανση της δολοφονίας της Καρολάιν επανήλθε η συζήτηση για το αν είναι ανθρωποκτονία ή γυναικοκτονία. 
Ποιους αφορά αυτή η συζήτηση; 
Ένα παρεάκι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που μέσα από τέτοιους νεολογισμούς επιζητεί την επιβεβαίωση του.
Βέβαια, ο όρος της «γυναικοκτονίας» είναι εισαγόμενος και αποτελεί δημιούργημα του ρεύματος του πολιτικά ορθού και του φιλελευθεράτου. Είναι δε όρος χωρίς νομικό έρεισμα, αλλά περιγραφικός μιας δολοφονίας που την αξιολογεί και ηθικά...
Εννοείται πως αν ρωτήσουμε τον πολίτη αν η δολοφονία της Καρολάιν είναι ανθρωποκτονία ή γυναικοκτονία θα μας κοιτάξει περίεργα λέγοντας «πάει, χάθηκε το κορίτσι κι εσείς ασχολείστε με τα δικά σας».
Τι σημαίνει λοιπόν αυτή η λέξη;
Όπως υποστηρίζουν οι δικαιωματιστές και οι πολιτικορθάκηδες, μια ανθρωποκτονία -που είναι έννοια γένους- έχει τα χαρακτηριστικά της γυναικοκτονίας -που είναι έννοια είδους- όταν αυτή αναφέρεται αποκλειστικά στο φύλο του θύματος.
Περιγράφει ένα γεγονός αναμφισβήτητο. Έχει δηλαδή μιαν αντικειμενική υπόσταση. Όταν ο δράστης τιμωρεί το θύμα, γιατί με την συμπεριφορά του αμφισβητεί την κυριαρχία του που πιστεύει ο δράστης ότι έχει λόγω τού δικού του φύλου ή τού δικού του εξουσιαστικού ρόλου, αν αφορά μιαν άλλου είδους σχέση.

Από εδώ και πέρα νομίζω πως αναφύονται δύο ζητήματα.

1. Ουσιαστικά ο όρος «γυναικοκτονία» αναπαράγει την θεωρία του ασθενούς φύλου που επιζητεί πρόσθετες λεκτικές φόρμες για να προστατευθεί. 
Το φεμινιστικό κίνημα, που προϋπήρχε του κινήματος του πολιτικά ορθού, αγωνιζόταν και αγωνίζεται για την ισότητα των δύο φύλων γιατί εξ αντικειμένου υπάρχει, καθώς η ανισότητα είναι μια κοινωνική κατασκευή.
Συνεπώς, οτιδήποτε προσδίδει σε μια ανθρωποκτονία πρόσθετα χαρακτηριστικά πέραν αυτών που περιγράφουν οι ποινικοί νόμοι, απλώς συντελεί στην διαιώνιση της ανισότητας των δύο φύλων.
Ο εξαιρετισμός, στις σύγχρονες κοινωνίες, σχεδόν πάντα αφορά τον αδύναμο, κάτι που δεν αντιλαμβάνεται στην προκειμένη περίπτωση το ιερατείο του φιλελευθεράτου. Εκτός αν κάνει την παραδοχή πως το γυναικείο φύλο είναι το «ασθενές φύλο», οπότε ας ζητήσει τον νομικό ορισμό της γυναικοκτονίας υπό την μορφή του ιδιώνυμου.
Τούτων δοθέντων, ο όρος «γυναικοκτονία», πέραν του περιγραφικού χαρακτήρα του, δεν έχει να προσφέρει τίποτα στον αγώνα για την ισότητα των δύο φύλων. Απεναντίας θα έλεγα…
2. Στην συγκεκριμένη δολοφονία νομίζω πως όσοι την χαρακτήρισαν αμέσως ως γυναικοκτονία, βιάστηκαν και κινδυνεύουν να εκτεθούν. 
Δεν γνωρίζουμε τα κίνητρα του φερόμενου ως δράστη. Το έγκλημα, από αυτά που γνωρίζουμε, δεν έγινε εν βρασμώ ψυχής, ούτε το «έφερε η κακιά στιγμή». Ήταν ένα έγκλημα εκ προμελέτης, οργανωμένο στην λεπτομέρεια του, και γι' αυτό η ΕΛΑΣ άργησε τόσο πολύ να το εξιχνιάσει.
Ας περιμένουμε να δούμε αν υπάρχει οικονομικό κίνητρο, κάτι που ακυρώνει την γυναικοκτονία, και μετά ξαναμαλώνουμε.
Θα πρέπει γίνει αντιληπτό πως οι ακρότητες των δικαιωματιστών, των πολιτικορθάκηδων και των φιλελέδων δημιουργούν μιαν αντισυσπείρωση ετερόκλιτων στοιχείων, που επανεισάγουν προς συζήτηση θέματα που θεωρούνταν λυμένα.
Έτσι επιβεβαιώνεται η αντίληψη πως κανένα κοινωνικό ή πολιτικό ζήτημα δεν είναι τελεσίδικα λυμένο, παρά μόνον κάθε ιστορική φάση είναι διαμορφωμένη υπό συγκεκριμένους συσχετισμούς δυνάμεων, που μπορεί κάτω από άλλες συγκυρίες να ανατραπούν και να αναδιαμορφωθούν.
Πιθανόν να βρισκόμαστε αυτήν την εποχή στην φάση που έννοιες και συμπεριφορές επανακαθορίζονται, όπως αποδεικνύεται από την διαμάχη που έχει ξεσπάσει στο διαδίκτυο και όχι μόνο.

1 σχόλιο:

aik είπε...

Αμα θελεις τι ωραια που τα τοποθετεις ρε μπαγασα.