Γιατί η κυβέρνηση επιλέγει τη σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ

Το πολιτικό σκηνικό μοιάζει ήδη να «μοιράζει ρόλους» και να κινείται σε προεκλογικούς τόνους, με το δίπολο Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ να κυριαρχεί. 

Η επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου να αναγάγει υπό την θεσμική ιδιότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε ρόλο κεντρικού αντιπάλου του, την Χαριλάου Τρικούπη, βάζοντας απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη τον Νίκο Ανδρουλάκη, έγινε εντελώς ξεκάθαρη στην προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή, μετά το Πάσχα, όταν ο πρωθυπουργός επέμεινε να αναφέρεται σχεδόν αποκλειστικά στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, στην τελευταία ευθεία κοινοβουλευτική σύγκρουση των δύο.

Για την κυβέρνηση το θέμα των προσώπων είναι το ένα στοιχείο στο οποίο εστιάζει, με κυβερνητικά στελέχη να δηλώνουν συχνά ότι οι πολίτες στις εκλογές δεν επιλέγουν μόνο το κόμμα που θα αναλάβει την διακυβέρνηση, αλλά και τον πρωθυπουργό. 

Με δεδομένο ότι τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων καταγράφουν την αδιαμφισβήτητη υπεροχή του κ. Μητσοτάκη στη λεγόμενη καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, η σύγκριση των προσώπων αποκτά ιδιαίτερο βάρος για την προεκλογική στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου, που θα ενταθεί ακόμη περισσότερο, όταν επισήμως στο «κάδρο» μπει και το πρόσωπο του Αλέξης Τσίπρας.

Το δεύτερο, εξίσου σημαντικό στοιχείο στο οποίο «επενδύει» το κυβερνητικό επιτελείο, είναι αυτό του προγραμματικού λόγου... 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις, έχει επιχειρήσει να αναδείξει μια αντίστιξη, από τη μία πλευρά το πρόγραμμά του για την Ελλάδα του 2030, από την άλλη η «ρητορική του 1980», όπως πρόσφατα είπε, την οποία απέδωσε εμμέσως στο ΠΑΣΟΚ. 

Σε αυτή τη διαφορά μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, το Μέγαρο Μαξίμου θα επιμείνει, βάζοντας κάτω από τον συγκεκριμένο τίτλο, μια σειρά προτάσεων και πολιτικών. Ξεχωριστή θέση σε αυτό, θα αποκτήσει η Συνταγματική Αναθεώρηση. Προτάσσοντας αλλαγές, όπως η αναθεώρηση του άρθρου 16 για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ή το δημόσιο, με αιχμή τη μονιμότητα, ο κ. Μητσοτάκης θα δώσει το περιεχόμενο εκείνο, που θα προκρίνει τη Νέα Δημοκρατία ως τη μοναδική πολιτική δύναμη με όραμα για το μέλλον.

Τρίτο στοιχείο, θα είναι αυτό της οικονομίας. Με δεδομένο το θετικό πρόσημο στην πορεία της ελληνικής οικονομίας, η κυβέρνηση συγκρούεται ευθέως με προτάσεις της αντιπολίτευσης τόσο για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, όσο και των εργασιακών σχέσεων. Έχοντας ήδη προβεί σε ανακοίνωση δύο πακέτων μέτρων ώστε να υπάρξει «ανάχωμα» στις οικονομικές συνέπειες του πολέμου στο Περσικός Κόλπος, με το προηγούμενο της μείωσης των άμεσων φόρων, της αύξησης του κατώτατου μισθού, των μέσων αποδοχών και των συντάξεων, η κυβέρνηση δημιουργεί ένα αφήγημα δημοσιονομικής σταθερότητας και προοπτικής για την επόμενη ημέρα, αντιτείνοντας ως ανεδαφικές τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ.

Η τελευταία πρόταση της Χαριλάου Τρικούπη περί τετραήμερης εργασίας απορρίφθηκε ως μια πρόταση που, όπως έλεγαν κυβερνητικά στελέχη, έχει ήδη αποδομηθεί, αφού αντί να λύνει το πρόβλημα του μέσου επιχειρηματία το διογκώνει, σημειώνοντας, μάλιστα, ότι θα έφερνε λουκέτα, ανεργία και ακρίβεια, καταλογίζοντας, μάλιστα, στο ΠΑΣΟΚ ότι αναγνωρίζει αυτή την κριτική και αλλάζει ρητορική. Από το κυβερνητικό επιτελείο έκαναν λόγο για μια βαθύτατα υποκριτική πρόταση, υπενθυμίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ είχε καταψηφίσει το νομοσχέδιο της κυβέρνησης που έδινε τη δυνατότητα σε μία επιχείρηση, εφόσον υπήρχε η συμφωνία με τον εργαζόμενο, άρα βοηθούσε και την επιχείρηση και τον εργαζόμενο, σε τετραήμερη εργασία. «Αυτό τα λέει όλα και φανερώνει και τον σκοπό, το κίνητρο διατύπωσης αυτής της πρότασης» έλεγαν χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πολιτικές που έχουν προβλεφθεί, όπως η ψηφιακή κάρτα εργασίας κι έχουν οδηγήσει σε καλύτερες συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους, σημειώνοντας για παράδειγμα ότι μόνο πέρυσι δηλώθηκαν 2,7 εκατομμύρια περισσότερες υπερωρίες.

Ο προβληματισμός για τις πληθωριστικές πιέσεις που αναπτύσσονται και τις επιπτώσεις στους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας, όσο η αναταραχή συνεχίζεται στον Περσικό Κόλπο, είναι δεδομένος, με τον σχεδιασμό να επικεντρώνεται πλέον στην ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου, το τελευταίο οικονομικό «ορόσημο» για τις κυβέρνηση, πριν τις κάλπες.

Η σύγκρουση κυβέρνησης - ΠΑΣΟΚ διαπερνά και κάθε κοινοβουλευτική διαδικασία. Τα όσα διαδραματίστηκαν για την επιλογή ηγεσίας στις ανεξάρτητες αρχές είναι χαρακτηριστικά, όπως και υποθέσεις, όπως οι υποκλοπές και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Με την κυβέρνηση να απορρίπτει την πρόταση για προανακριτική επιτροπή για τους Λιβανό και Αραμπατζή και να τηρεί στάση αναμονής για την εξεταστική για τις παρακολουθήσεις, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να επικαλεστεί θέματα ασφαλείας, η αντιπαράθεση χτυπά «κόκκινο», με κυβερνητικά στελέχη να κατηγορούν την αντιπολίτευση ότι «θέλει να μετατρέψει τη χώρα και την πολιτική ζωή του τόπου σε ένα απέραντο δικαστήριο, σε μια ατελείωτη συζήτηση επί ποινικών ζητημάτων, χωρίς πραγματικά στοιχεία», όπως λένε, κατηγορώντας την ότι προσπαθεί να χτίσει ατζέντα γύρω από τα θέματα αυτά.

Το Μέγαρο Μαξίμου, έχοντας κατηγορήσει την Χαριλάου Τρικούπη ότι μετατρέπεται σε «πράσινο ΣΥΡΙΖΑ», επαναφέρει στο προσκήνιο τα περί λαϊκισμού και τοξικού πολιτικού λόγου, καταλογίζοντας στο ΠΑΣΟΚ διαστρέβλωση της αλήθειας, προτάσεις βασισμένες σε «λεφτόδεντρα» και σύμπραξη με ακραίες φωνές εντός Βουλής. 

Το επόμενο διάστημα οι τόνοι της πολιτικής αντιπαράθεσης αναμένεται να οξυνθούν και η δημιουργία νέων κομμάτων να ανακατέψει την «τράπουλα». Έως τότε, στο Μέγαρο Μαξίμου επεξεργάζονται τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων -με την τελευταία μέτρηση της Opinion Poll να δίνει στην εκτίμηση ποσοστό 31,2% στη ΝΔ παρά την πτώση που καταγράφει, διατηρώντας μια διαφορά περίπου 17 ποσοστιαίων μονάδων από το ΠΑΣΟΚ που βρίσκεται στο 14,4%- επισημαίνοντας ότι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά δείχνουν έως και σήμερα ότι οι ψηφοφόροι που απομακρύνονται από τη ΝΔ παραμένουν σε μια δεξαμενή «γκρίζας ζώνης», χωρίς να κατευθύνονται προς μια εναλλακτική λύση, στερώντας έτσι και την όποια δυναμική από την αξιωματική αντιπολίτευση.

Λίδα Μπόλα