Η μάχη του ορθολογισμού, της υπευθυνότητας κατά του παραλογισμού, του τυχοδιωκτισμού κερδήθηκε και τα τελευταία 7 χρόνια γίνεται προσπάθεια η χώρα να βρει την ευρωπαϊκή της κανονικότητα, να διορθώσει παθογένειες και μεταπολιτευτικές εμμονές που την κράτησαν πίσω και τελικά τη χρεοκόπησαν.
Παράλληλα, τα 7 τελευταία χρόνια έπεσε στην κυριολεξία το ταβάνι στο κεφάλι μας: ασύμμετρη μεταναστευτική εισβολή στον Έβρο και στο Αιγαίο, πανδημία του κορωνοϊού, ενεργειακή κρίση, δύο πόλεμοι που μαίνονται ακόμη, κατακλυσμιαία γεωπολιτική ανατροπή με τη Δύση να αμφισβητείται εκ των έσω από την ηγέτιδα της Αμερική και απ´έξω από την αναθεωρητική μετασοβιετική Ρωσία και τις ακραίες ισλαμικές απολυταρχίες με συντονιστή το Ιράν...
Η χώρα στη γεωγραφική διεπιφάνεια των δύο πολέμων πλοηγείται με ασφάλεια σε αυτές τις νέες εξαιρετικά τρικυμιώδες θάλασσες.
Στην οικονομία, από χρεοκοπημένο κράτος παρίας μετατράπηκε σε διεθνές παράδειγμα οικονομικής ανάταξης και προόδου.
Η Ελλάδα έγινε σεβαστή διεθνώς ως χώρα σταθερότητας και προόδου, με μια άνευ προηγουμένου αμυντική ενίσχυση, με την προώθηση συμμαχιών με ισχυρές χώρες και μια εντυπωσιακή οικονομική διόρθωση.
Αυτή η επιτυχής πορεία της χώρας έχει και πάλι διεγείρει τον ανορθολογισμό και την τοξικότητα, ως το κύριο πολιτικό όπλο της αυτοαποκαλούμενης προοδευτικής αντιπολίτευσης.
Η αδυναμία της να εκφέρει πειστική κυβερνητική πρόταση την οδηγεί και πάλι στις γνωστές μεθόδους της.
Ο νέος ανορθολογισμός, ο νέος τυχοδιωκτισμός εκφράζεται πλέον από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αντικαθιστώντας τις πολιτικές συμπεριφορές του ΣΥΡΙΖΑ που λίγο έλειψε να καταστρέψουν τη χώρα.
Δίχως πολιτικές αρχές και με πλήρη έλλειψη πολιτικής αξιοπρέπειας και σεβασμού στην ιστορία του το ΠΑΣΟΚ δέχεται πίσω τους πολιτικούς βιαστές του που πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ και το καθύβριζαν, το απαξίωναν για χρόνια.
Οι νέοι ηγέτες του ΠΑΣΟΚ καταπίνουν κάθε πολιτική και προσωπική προσβολή που δέχθηκαν για χρόνια και αγκαλιάζουν τώρα ανερυθρίαστα τους πολιτικούς τυχοδιώκτες και γυρολόγους του ΣΥΡΙΖΑ και των παραφυάδων του. Είναι οι «προοδευτικοί» Ναιναίδες που προκειμένου να πλησιάσουν την κυβερνητική εξουσία λένε Ναι σε όλους τους πρόσφορους πολιτικούς τυχοδιώκτες ξεπουλώντας αρχές, αξιοπρέπεια και ιστορία.
Το τραγικό είναι ότι η νοοτροπία των Ναιναίδων δεν φαίνεται να ενοχλεί τα ιστορικά μέλη του κόμματος, κοιτούν από την άλλη μεριά, συμβάλλοντας στην απαξίωση του από την τυχοδιωκτική ηγεσία του, που θυμίζει όλο και περισσότερο τον ακραίο ΣΥΡΙΖΑ, μιλά πλέον εξίσου χυδαία για κυβέρνηση Μαφία, Συμμορία, Εγκληματική Οργάνωση. Μιλά πλέον ως κόμμα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ και όχι ως οιονεί κυβερνητικό κόμμα. Κάποιοι συνοδοιπόροι στο ορθολογισμό από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ ξέχασαν αυτόν το αγώνα και τώρα λένε Ναι στους πολιτικούς βιαστές τους.
Σε αυτήν την επανάκαμψη της πολιτικής χυδαιότητας, του τυχοδιωκτισμού της τετραήμερης εργασιακής εβδομάδας δίχως μείωση των μισθών, της πολιτικής δίχως αρχές στο όνομα της εξουσίας, οι ορθολογιστές, μετριοπαθείς πολίτες του κέντρου και της κεντροαριστεράς έχουν και πάλι την ευθύνη να σταθούν απέναντι.
Με τους νέους τυχοδιώκτες στην εξουσία είναι αδύνατον να λυθούν τα ανθεκτικά προβλήματα που χρήζουν προσοχής, την άνοδο δηλαδή του κόστους διαβίωσης (διατροφή, κατοικία), την περαιτέρω σημαντική αύξηση των μισθών, τον περαιτέρω περιορισμό των φόρων.
Οι παθογένειες της μεταπολεμικής Ελλάδας είναι αδύνατον να διορθωθούν μέσα σε 7 χρόνια, ως εκ θαύματος.
Χρειάζονται υπεύθυνη οικονομική διαχείρισή, μεταρρυθμίσεις σοβαρές και διαρκή προσήλωση στους στόχους.
Η κατακερματισμένη αυτοαποκαλούμενη προοδευτική αντιπολίτευση που επαναφέρει ως απάντηση σε αυτά τα προβλήματα το λεφτόδενδρο, τους ελλειμματικούς προϋπολογισμούς του παρελθόντος, τις ανεξέλεγκτες προσλήψεις στο δημόσιο δεν είναι η λύση.
Απέναντι στους άναρχους Ναιναίδες της αυτοαποκαλούμενης προοδευτικής αντιπολίτευσης θα είναι και πάλι οι υπεύθυνοι, ορθολογιστές μετριοπαθείς πολίτες του κέντρου και της κεντροαριστεράς.
Όσο η χυδαία εκμετάλλευση της τραγωδίας των Τεμπών θα βρίσκει τη δικαστική της δικαίωση με την αποκάλυψη των ψεμάτων που έσπειρε η αντιπολίτευση,
όσο θα αποκαλύπτεται η φούσκα των παρακολουθήσεων τόσο ο αριθμός αυτών των υπευθύνων πολιτών θα αυξάνει.
Η διόρθωση των φαινομένων ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι αυτοί που εγκατέστησαν τη διαφθορά ως πολιτική πρακτική τις δεκαετίες του 80’-90’ που μπόλιασε όλο το πολιτικό σύστημα, αυτοί που όταν έσκασε το διαχρονικό ΟΠΕΚΕΠΕ αρνήθηκαν τη μετάβαση του στον έλεγχο του από την ΑΑΔΕ.
*O Αχιλλέας Γραβάνης είναι Καθηγητής Φαρμακολογίας, στην Ιατρική Σχολή του Παν/μίου Κρήτης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου