Ο οποίος, ναι μεν μοιάζει με «πολιτική», πλην όμως ανήκει στην αντιπολιτική.
Κάτι ανάλογο με την φλυαρία, την οποία κάποιοι συγχέουν με την σκέψη.
Θυμίζουμε, για το επίπλαστο του «μεγαλείου» του, ότι σε όλες τις περιόδους της κυβερνητικής θητείας του ΠΑΣΟΚ, πέρασε από μεγάλο αριθμό υπουργείων και ουδείς θα θυμάται το παραμικρό έργο που άφησε πίσω του ως υπουργός. Πρόκειται για τεράστια «πρωτοτυπία» αλλά και «επιτυχία».
Η στάση του όμως τα τελευταία χρόνια, με την εικόνα ενός ατόμου που θεωρεί ότι, ενώ είναι ο εκλεκτός της θείας πρόνοιας και «καμωμένος για τα ωραία και μεγάλα έργα» εν τούτοις «η άδικη αυτή (του) η τύχη πάντα ενθάρρυνση κι επιτυχία να του αρνείται», μας υποχρεώνει να θυμηθούμε τα γεγονότα.
Ότι δηλαδή, ουδέποτε η τύχη του στέρησε την επιτυχία, αλλά ο εαυτός του...
Κάτι ανάλογο με την φλυαρία, την οποία κάποιοι συγχέουν με την σκέψη.
Θυμίζουμε, για το επίπλαστο του «μεγαλείου» του, ότι σε όλες τις περιόδους της κυβερνητικής θητείας του ΠΑΣΟΚ, πέρασε από μεγάλο αριθμό υπουργείων και ουδείς θα θυμάται το παραμικρό έργο που άφησε πίσω του ως υπουργός. Πρόκειται για τεράστια «πρωτοτυπία» αλλά και «επιτυχία».
Η στάση του όμως τα τελευταία χρόνια, με την εικόνα ενός ατόμου που θεωρεί ότι, ενώ είναι ο εκλεκτός της θείας πρόνοιας και «καμωμένος για τα ωραία και μεγάλα έργα» εν τούτοις «η άδικη αυτή (του) η τύχη πάντα ενθάρρυνση κι επιτυχία να του αρνείται», μας υποχρεώνει να θυμηθούμε τα γεγονότα.
Ότι δηλαδή, ουδέποτε η τύχη του στέρησε την επιτυχία, αλλά ο εαυτός του...
















