Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

Αμαρτίαι προγόνων κακουργήματα τέκνου


Πότε θα μιλήσουμε επιτέλους έξω από τα δόντια; 
Πότε θα αφήσουμε τους υπαινιγμούς, τα μισόλογα και τις εύκολες ειρωνείες; 
Πότε θα αντιληφθούμε ότι οι επιείκειες, οι δικαιολογίες και η ΑΝΟΧΗ σε εξόφθαλμα ανοσιουργήματα πλήττουν καίρια τη χώρα μας; 
Και πότε θα κατορθώσουμε –αν κατορθώσουμε– να προτάξουμε το γενικό και όχι το ατομικό συμφέρον;

Γνωρίζω ότι αυτά και άλλα ανάλογα ερωτήματα τίθενται κατόπιν εορτής. 

Διότι ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΓΙΝΕΙ
Ένα ΚΑΚΟ μάλιστα που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟ
Ένα ΚΑΚΟ επιπλέον που θα επιφέρει νέες καταστροφές στην πατρίδα μας.
Εννοώ τις αποφασισθείσες εκ μέρους της σπαρασσόμενης –και αυστηρότατα επιτηρούμενης– κυβέρνησής μας ουκ ολίγες αποκρατικοποιήσεις. 
Δηλαδή, για να ακριβολογήσω, ΤΟ ΟΣΟ ΟΣΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥΣ. 
Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Πέμπτης, οι ανεγκέφαλοι...
φωστήρες που μας κυβερνούν ετοιμάζονται να βγάλουν στο σφυρί: τουριστικά και ολυμπιακά ακίνητα, αεροδρόμια, λιμάνια, καζίνα, την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, τον ΟΣΕ, τη ΛΑΡΚΟ, πακέτα μετοχών σε αποκρατικοποιημένες ΔΕΚΟ.
Επίσης οι εν λόγω εμπνευστές του ξεπουλήματος των, πλην ΟΣΕ, τιμαλφών που μας απέμειναν, αναζητούν στρατηγικούς επενδυτές για την ΚΡΑΤΙΚΗ Αγροτική Τράπεζα και το ΚΡΑΤΙΚΟ Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. (Επισημαίνω ότι η σωρεία αυτή των ιδιωτικοποιήσεων θα συνεπάγεται αυξημένες κατά το δοκούν τιμές για τους ήδη βάναυσα πληττόμενους καταναλωτές.)

Το ΜΕΓΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕ ΚΥΡΙΟ ΥΠΕΥΘΥΝΟ τον ανεκδιήγητο, ανερμάτιστο και παγίως ψευδόμενο Παπανδρέου τον τρίτο –το «απολειφάδι» πάππου και πατρός, όπως τον χαρακτήρισε πρώην συνεργάτης του Ανδρέα– είναι η ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ αποφασισθείσα προσφυγή στο ΔΝΤ.
Έναν ανάλγητο οργανισμό που η... θαυματουργή τεχνογνωσία του κατέστρεψε και καταστρέφει χώρες και χώρες, λαούς και λαούς. Το απάνθρωπο του Παπανδρέου του τρίτου είναι ότι έσπευσε να πάρει –πλην του ασφαλιστικού και του συνταξιοδοτικού που μας επέβαλε η αποκαλούμενη τρόικα, συν αύξηση του ΦΠΑ– μέτρα επαχθέστατα και εξουθενωτικά για τους Έλληνες ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΥ ΤΑ ΖΗΤΗΣΟΥΝ οι αμερικανοευρωπαίοι... προστάτες μας!

Μεγάλη συμμετοχή στο προαναφερθέν ΕΓΚΛΗΜΑ έχουν όχι μόνο οι υπουργοί του –άβουλοι και μοιραίοι οι πλείστοι– αλλά και ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΨΗΦΙΣΑΝ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ.
Πράξη που θα τους συνοδεύει διά βίου ως ΑΝΕΞΙΤΗΛΟ ΣΤΙΓΜΑ.
Το ισχυρίζομαι αυτό, διότι τα δεινά που θα ακολουθήσουν θα είναι απερίγραπτα. Και δεν συμμερίζομαι ασφαλώς τους ευσεβείς πόθους των κερδοσκόπων που προβλέπουν εξωπέταγμά μας από την ΕΥΡΩΖΩΝΗ.
Το ισχυρίζομαι, επειδή ο λαός μας θα φτύσει αίμα –αν δεν έχει ξεκληριστεί μέχρι τότε ένα τμήμα του– επί τουλάχιστον μία δεκαπενταετία. (Οι αισιόδοξοι –με γεια τους με χαρά τους!– ας βαυκαλίζονται με την ασύστολη προπαγάνδα ΤΩΝ ΥΠΑΙΤΙΩΝ ότι σε τρία, το πολύ πέντε χρόνια, θα έχουμε δήθεν περάσει τον κάβο...)

Όσα υφιστάμεθα και όσα θα υποστούμε ακόμα οφείλονται αποκλειστικά και μόνο ΣΤΟ ΜΕΓΑ ΨΕΥΔΟΣ ότι η προκριθείσα λύση ήταν ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ.
Διότι μονόδρομοι δεν υπάρχουν σε καμία έκφανση της ζωής, όταν και το άτομο και ομάδες ατόμων διαθέτουν μυαλό, φαντασία και αποφασιστικότητα. 
Ο κάθε είδους μονόδρομος αποτελεί διέξοδο για τους μικρόνοες, τους οκνηρούς και τους μοιρολάτρες. 
Γι’ αυτούς και μόνο. (Και όμως τα περί ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΥ, που υποστήριξε ο κατ’ επίφαση πλέον πρωθυπουργός, έπεισαν μεγάλο ποσοστό της κοινής γνώμης. Πώς; Η απάντηση είναι απλούστατη: Με τη σκανδαλώδη αρωγή των εξωνημένων ΜΜΕ και κυρίως των ραδιοτηλεοπτικών. Τα οποία έκαναν καθημερινή πλύση εγκεφάλου στους συνήθως καλόπιστους Έλληνες.)

Τα ίδια αυτά ΜΜΕ, για την ακρίβεια τα πολύ περισσότερα, αποθεώνουν τον Παπανδρέου τον τρίτο για το... έργο του και τις... επιτυχίες του –ο πρωθυπουργός έκανε ετούτο, ο πρωθυπουργός έκανε εκείνο– χωρίς να τον επικρίνουν για τίποτα.
Διαθέτει, βλέπεις, ο άνθρωπος ΚΑΙ ραδιοτηλεοπτική ασυλία. Για μένα –και δεν είμαι ο μόνος– οι σχεδόν επτά μήνες της... παντοκρατορίας του προκάλεσαν ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ από τα πεντέμισι χρόνια της πρωθυπουργίας του Καραμανλή, παρά τις ευθύνες του για τη διόγκωση του χρέους και του ελλείμματος (για τα οποία φταίνε και οι προκάτοχοί του).
Αν βάλουμε μάλιστα στο ζύγι την εξωτερική πολιτική του Καραμανλή, με δεδομένες τις τρικλοποδιές της Ντόρας, με την αντίστοιχη εξωτερική πολιτική του σημερινού διαδόχου του –το «παραχωρήσαμε εθνική κυριαρχία» θα μείνει στην Ιστορία– η σύγκριση είναι συντριπτική υπέρ του Καραμανλή.

Δεν έχω προσωπικές διαφορές (ούτε είχα ποτέ) με τον «3ο τον μακρύτερο», σύμφωνα με τον συνεχώς επαναλαμβανόμενο χαρακτηρισμό του σκιτσογράφου της «Ελευθεροτυπίας» Γιάννη Καλαϊτζή.
Αντίθετα μου ήταν συμπαθέστατος, καθώς τον γνώριζα από την εποχή της εφηβείας του. Υποκειμενικά με ενόχλησε ότι δέχθηκε το δαχτυλίδι της διαδοχής από τον θρασύδειλο Σημίτη ΛΟΓΩ ΕΠΩΝΥΜΟΥ και ότι θέλησε να ξαναεκλεγεί αρχηγός μετά τη συντριβή του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2004.
Αντικειμενικά τον θεωρώ ακατάλληλο και ανεπαρκή για αρχηγό ενός μεγάλου κόμματος, πολύ περισσότερο μάλιστα για πρωθυπουργό τώρα που δοκιμάστηκε και απέτυχε οικτρά.
Η σκληρή κριτική που του ασκώ, επομένως, δεν προέρχεται από προσωπική εμπάθεια, αλλά είναι απόρροια της πολιτείας του ως επιφανούς δημοσίου ανδρός. Τα γράφω αυτά για να μην υπάρχει αμφισβήτηση ως προς τα κίνητρα των διατυπούμενων απόψεών μου.

ΥΓ.: Για τις αθλιότητες του Μαντέλη δεν θα πω τίποτα!
Έχω μείνει εμβρόντητος.
Βάφτισε τις μίζες... χορηγία, όπως οι καλόγεροι του Μεσαίωνα το κρέας ψάρι – και καθάρισε!
Με αφορμή αυτήν την εκκωφαντική αποκάλυψη πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι το πολιτικό μας σύστημα είναι εκ θεμελίων σαθρό και χρειάζεται ριζική ανακαίνιση ΘΕΣΜΩΝ και ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Είμαστε ΟΛΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ – ακόμα και όσοι δεν τα πιάσαμε ποτέ. 
Οφείλουμε το δυσώδες αυτό σύστημα να το ενταφιάσουμε ολοσχερώς. «Μόνο εκεί που υπάρχουν τάφοι γίνονται αναστάσεις», λέει μια υποθετική, αλλά παραστατική ρήση του Νίτσε.
Εμείς όλο αναστάσεις είμαστε στον... ύπνο μας.
Έτσι, εδώ θα μείνουν μόνο τάφοι νεκρών που «ου δικαιωθήσονται».

Θα κλείσω το υστερόγραφο μ’ ένα ρητορικό ερώτημα: 
Με εκ δεξιών του και εξ ευωνύμων –ή και αντίστροφα– τον Μαντέλη και τον Τσουκάτο, ο Σημίτης θα περιστάνει τον «οργισμένο» άμωμο; 
Του ΚΩΣΤΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ/ Το Παρόν

Δεν υπάρχουν σχόλια: