Τα βαρίδια του Τσίπρα

Έχω επανειλημμένα εκφράσει την άποψη πως αποτελεί το μεγαλύτερο ίσως πολιτικό ταλέντο που αναδείχτηκε τα χρόνια της Μεταπολίτευσης: Ο μόνος που έφτασε στην κορυφή της πολιτικής ιεραρχίας χωρίς οικογενειακή πολιτική κληρονομιά… 

Ο άνθρωπος στον οποίο παραμονές των εκλογών του 2019 -παρά τα τόσα βάρη με τα οποία είχε φορτώσει την κοινωνία, αντί να την απαλλάξει «με ένα νόμο και ένα άρθρο» όλων των μνημονιακών δεσμεύσεων- άρκεσε μια τηλεοπτική συνέντευξη στον πολιτικά εχθρικό Σκάι για να δώσει εντυπωσιακή άνοδο στο κόμμα του.
Ωστόσο…
Είναι τόσο πολλά τα βαρίδια τα οποία κουβαλάει, τόσες και τόσο καταφανείς οι πολιτικές και γενικότερες αδυναμίες ή ελλείψεις του που, παρά την εμφανή φθορά της κυβέρνησης, το νέο εγχείρημά του δεν φαίνεται να μπορεί να πετύχει κάτι πολύ ψηλότερο από την -οριακή πιθανότατα- κατάκτηση της δεύτερης θέσης, με πολύ μεγάλη υστέρηση από την σήμερα κυβερνώσα παράταξη. 

Πιο συγκεκριμένα αυτά είναι…
Πρώτον, οι μνήμες του αφελούς βολονταρισμού ή της εθελοτύφλωσής του προ των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015.
Δεύτερον, η πολιτική αφερεγγυότητά του, δηλαδή η ευκολία με την οποία έκανε τη μετεκλογική «κωλοτούμπα».
Τρίτον, η συγκυβέρνησή του -ενώ μάλιστα διέθετε ποιοτικότερες εναλλακτικές επιλογές- με ό,τι πιο ευτελές, ίσως και ό,τι πιο ακροδεξιό έχει παραγάγει η ελληνική δημόσια ζωή.
Τέταρτον, ο ακραίος και εθνοδιχαστικός καιροσκοπισμός του...

Λέτε εκλογές τον Ιούνιο;

Από υπουργικά χείλη ξέφυγε πρόβλεψη για εκλογές κατά τον Ιούνιο και έπεσε παγωμάρα σε όλη την αντιπολίτευση. 

Εκεί που περίμεναν εκλογές τώρα, το φθινόπωρο, ξαφνικά βρίσκονται μπροστά στο ενδεχόμενο αυτές να διεξαχθούν ακριβώς στο τέλος της κυβερνητικής θητείας. Το ερώτημα που τους απασχολεί είναι τι θα λένε και τι θα κάνουν μέχρι τότε. Η κυβέρνηση θα έχει να παράγει έργο, αλλά και… λάθη. Η αντιπολίτευση;
Θα μου πει ο αναγνώστης μια κουβέντα είπε ένας υπουργός, μην την παίρνεις τοις μετρητοίς. Σωστό, αλλά είναι προκλητικό αυτό το ενδεχόμενο και πολιτικά έχει ένα πολύ συγκεκριμένο σκεπτικό. Ό,τι αποτέλεσμα και να έρθει θα πρέπει από αυτές τις εκλογές να σχηματιστεί κυβέρνηση διότι την 1η Ιουλίου 2027 η Ελλάδα αναλαμβάνει, ως γνωστόν, την προεδρία της ΕΕ.

Με βάση όλες τις δημοσκοπήσεις ο κορμός της κυβέρνησης θα είναι η Νέα Δημοκρατία και πρωθυπουργός ο αρχηγός του πρώτου κόμματος, όπως αποδέχθηκε και ο Νίκος Ανδρουλάκης. Αυτός ο πρωθυπουργός θα προεδρεύει και στην ΕΕ. Συνεπώς, δε θα μπορεί να είναι ένας ανώτατος δικαστικός ή κάτι παρεμφερές...

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ: Οι αστερίσκοι, τα μηνύματα Μητσοτάκη και η ελληνική πρόταση

Η πίεση υπό την οποία βρίσκονται όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξαιτίας του ενεργειακού κόστους που δημιουργεί αναταράξεις σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, πανευρωπαϊκά, δεν ήταν ικανή για να οδηγήσει σε άμεσα αντανακλαστικά του Ευρωπαίους ηγέτες και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Οι διαφορετικές προσεγγίσεις Βορρά-Νότου επιβεβαιώθηκαν στις Βρυξέλλες, με τους 27 να κάνουν αυτό που παγίως αποφασίζουν σε αυτές τις περιπτώσεις, να πετάξουν το «μπαλάκι» λίγο παρακάτω, εν προκειμένω στις 26 Νοεμβρίου, οπότε θα πραγματοποιηθεί έκτακτη Σύνοδος Κορυφής για να εξετάσει τα έως τότε δεδομένα και τις προτάσεις της Κομισιόν και να επιχειρήσει να κάνει ένα ακόμη βήμα για να συμφωνήσει επί του κοινοτικού Προϋπολογισμού για την περίοδο 2028-2034, που έως σήμερα βρίσκεται στον αέρα.

Η Αθήνα, που προσήλθε με συγκεκριμένες προτάσεις, ζητώντας λήψη μέτρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο και επιδιώκοντας τη διασφάλιση μιας ιδιότυπης ρήτρας διαφυγής, ώστε τα υπερέσοδα των έμμεσων φόρων να μπορούν να διατεθούν για την στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, χωρίς να προσμετρώνται στα όρια δαπανών, εμφανίζεται ικανοποιημένη για τη συμπερίληψη μιας συγκεκριμένης αναφοράς, έστω και εν μέσω κλίματος διαφωνίας, στα συμπεράσματα της Συνόδου...

Η τουρκική σφήνα στο καλώδιο Ελλάδας - Κύπρου, το «γαλλικό κλειδί» και η ετοιμότητα της Αθήνας

Σε κρίσιμη δοκιμασία επί του πεδίου για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις αναδεικνύεται πλέον η διαδικασία που ξεκίνησε με την υποβολή αιτήματος από τη γαλλική NEXANS για τις έρευνες πόντισης του καλωδίου GSI, η οποία πιθανότατα θα ολοκληρωθεί στις αρχές Νοεμβρίου, δίνοντας το πράσινο φως για την έξοδο του πλοίου Abeille Marengo.
Η εκκίνηση της διαδικασίας έρχεται δύο χρόνια μετά το επεισόδιο της Κάσου, μέσω του οποίου η Τουρκία επιχείρησε να επιβάλει τετελεσμένα στην περιοχή, κατοχυρώνοντας το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, αλλά και τον μονομερή και αυθαίρετο ορισμό των εξωτερικών ορίων της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ της, ο οποίος, βάσει του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», έφθανε μέχρι τα χωρικά ύδατα των 6 ν.μ. των ελληνικών νησιών...

Η καλύτερη μορφή του κράτους πρόνοιας είναι μια καλά αμειβόμενη θέση εργασίας

Στο πρόσφατο συνέδριο των Συντηρητικών στη Βρετανία, η μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους βρέθηκε στο επίκεντρο. Η αρχηγός του κόμματος, Kemi Badenoch, παρουσίασε μια διαφορετική προσέγγιση: 

η εργασία δεν αφορά μόνο τα δημόσια οικονομικά, αλλά και το εισόδημα, την αυτονομία, την κοινωνική συμμετοχή και την αξιοπρέπεια. Το κράτος οφείλει να προστατεύει όσους πραγματικά αδυνατούν να εργαστούν, προσφέροντας παράλληλα κίνητρα και υποστήριξη σε όσους μπορούν να επιστρέψουν στην αγορά εργασίας.
Η φράση που συνοψίζει τη φιλοσοφία της είναι χαρακτηριστική: «The best form of welfare is a well-paid job», δηλαδή η καλύτερη μορφή κοινωνικής πρόνοιας είναι μια καλά αμειβόμενη θέση εργασίας. Δεν προτείνει την κατάργηση του welfare, αλλά τη λειτουργία του ως διχτυού ασφαλείας για όσους το χρειάζονται και ως εφαλτηρίου επανένταξης για όσους μπορούν να εργαστούν. Το κοινωνικό κράτος, με αυτή τη λογική, δεν πρέπει να υποκαθιστά την εργασία...

Ακουμπάει ταβάνι η Νέα Δημοκρατία σε νέα δημοσκόπηση – Το νέο ποσοστό-σοκ

Δημοσκόπηση Opinion Poll: Στο 30,3% η ΝΔ, εδραιώνεται στη δεύτερη θέση η ΕΛΑΣ του Τσίπρα
Είσοδος εννιά κομμάτων στην επόμενη βουλή 

– Πως αξιολογούν οι πολίτες την επίσκεψη Ρούμπιο 

– Παραμένει «αγκάθι» η ακρίβεια.
Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί ξεκάθαρο προβάδισμα έναντι των αντιπάλων της ενόψει των εκλογών σύμφωνα με την δημοσκόπηση της Opinion Poll για το Action24

Συγκεκριμένα η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 14,4 μονάδες της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, το οποίο φαίνεται να εδραιώνεται στη δεύτερη θέση καθώς σύμφωνα πάντα με τη δημοσκόπηση της Opinion Poll έχει απόσταση ασφαλείας 3,6 μονάδων από το ΠΑΣΟΚ.
Το σημαντικότερο πρόβλημα των πολιτών παραμένει η ακρίβεια, ενώ θετικά κρίνονται τα μέτρα του πρωθυπουργού για την ενεργειακή κρίση...

Τι φοβούνται οι Κεντρικές Τράπεζες και «φορτώνουν» χρυσό κόντρα στην πτώση

Τα απρόσμενα υψηλά στοιχεία για τον πληθωρισμό στις ΗΠΑ την Τετάρτη ανέτρεψαν τις ισορροπίες στις διεθνείς αγορές.

Ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή στις ΗΠΑ για τον Σεπτέμβριο σημείωσε άνοδο 0,6% σε μηνιαία βάση και σκαρφάλωσε στο 3,7% σε ετήσια βάση, ξεπερνώντας τις προβλέψεις των αναλυτών. Η αύξηση αυτή οδηγήθηκε από το ενεργειακό κόστος, το οποίο μετακυλίεται όλο και περισσότερο στις υπόλοιπες τιμές. 

Ειδικότερα, ο δείκτης τιμών καταναλωτή στις ΗΠΑ επιτάχυνε τον περασμένο μήνα σε ετήσιο ρυθμό 3,7% μετά το 3,4% του Αυγούστου. 

Στη σύγκριση Αυγούστου - Σεπτεμβρίου οι τιμές αυξήθηκαν με ρυθμό 0,6%, μετά από άνοδο 0,4% κατά την περασμένη μηνιαία σύγκριση. (σ.σ: Η μέτρηση ξεπέρασε ελαφρώς τη μέση εκτίμηση των αναλυτών στην ετήσια σύγκριση που ήταν στο 3,6%).

Αντίστοιχη πορεία ακολούθησε και ο λεγόμενος δομικός δείκτης τιμών καταναλωτή, ο οποίος εξαιρεί τις ευμετάβλητες τιμές των τροφίμων και της ενέργειας, προκειμένου να αποτυπώσει τις υποκείμενες πληθωριστικές πιέσεις.

Ο δομικός πληθωρισμός στις ΗΠΑ επιτάχυνε στο 2,6% ετησίως τον Σεπτέμβριο από το 2,4%, με μηνιαία αύξηση κατά 0,3%, ξεπερνώντας και εδώ τις προβλέψεις των αναλυτών, που περίμεναν 2,5% ετησίως και  0,2% μηνιαίως.

Στα επιμέρους στοιχεία της έκθεσης, οι τιμές της βενζίνης σημείωσαν άλμα 9,1% από ένα μήνα πριν, αντιπροσωπεύοντας περίπου το ήμισυ της συνολικής αύξησης του γενικού ΔΤΚ...

Το θετικό αποτύπωμα της Κίμπερλι και οι επαφές στο WhatsApp

Δεν πρόλαβε να φύγει από την Αθήνα η Κίμπερλι και άρχισαν τα όργανα. 

Η Λιβύη μας απειλεί με διακοπή των συνομιλιών για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και η Αίγυπτος το «σκέφτεται» για το Σινά. 

Απλά είναι τα πράγματα: Όταν πιστέψουν ότι έχεις αφήσει την πόρτα ξεκλείδωτη, θα προσπαθήσουν να μπουν στο σαλόνι. Τουλάχιστον! Πού να έπεφτε και η κυβέρνηση! 

Να είμαστε ειλικρινείς. Όσα έγιναν επί Κίμπερλι Γκίλφοϊλ δεν έχουν γίνει στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις τα τελευταία τριάντα χρόνια. Όταν στόχευαν την Κίμπερλι, ήξεραν ακριβώς τι έκαναν…
Προφανώς, και υπάρχουν κοινά συμφέροντα Αμερικής και Ελλάδας σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς που ζούμε. Και αυτά είναι ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο πρέσβης. Την ίδια ώρα έχει σημασία πόσο γρήγορα αντιλαμβάνεται ένας πρέσβης το παράθυρο ευκαιρίας που υπάρχει για την υλοποίηση της αποστολής του. 

Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, λοιπόν, «έτρεξε» όλα τα θέματα με εκπληκτική ταχύτητα και κατάφερε να υλοποιήσει τους στόχους της με εντυπωσιακό τρόπο. Χωρίς την Γκίλφοϊλ δεν θα υπήρχε Κάθετος Διάδρομος. Κι ίσως τελικά αυτό πλήρωσε...

Η Κίμπερλι του Τραμπ και η αντιπολίτευση του παραλόγου

Ο Τραμπ την επέλεξε, 

η αμερικανική Γερουσία την ενέκρινε και 

ο Λευκός Οίκος ζήτησε την παραίτησή της. 

Γιατί λοιπόν κάποιοι ζητούν να χρεώσουν στον Μητσοτάκη τις αποφάσεις της Ουάσιγκτον;
Υπάρχει ένα όριο ανάμεσα στην αυστηρή αντιπολίτευση και στην πολιτική παραδοξολογία. 

Η υπόθεση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ δείχνει πόσο εύκολα μπορεί αυτό το όριο να χαθεί. 

Πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, σε τμήμα του αντικυβερνητικού δημόσιου λόγου καλλιεργούνταν η φαντασίωση ότι η επάνοδος του Ντόναλντ Τραμπ και η άφιξη της νέας Αμερικανίδας πρέσβειρας θα άνοιγαν τον δρόμο για την ανατροπή του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Σήμερα, που ο ίδιος ο Λευκός Οίκος απομακρύνει την πρέσβειρα, η ίδια αμερικανική υπόθεση επιστρατεύεται για να πληγεί —πάλι— ο Μητσοτάκης. 

Χθες έφταιγε επειδή δεν τον ανέτρεψε η Κίμπερλι. 

Σήμερα καλείται να απολογηθεί επειδή την απομάκρυνε ο Τραμπ. 

Αν αυτό δεν είναι πολιτικός παραλογισμός, τι είναι; ...

Η απομάκρυνση Ζαχαρού και το ερώτημα: Πόση ανεξαρτησία αντέχει η τηλεόραση;

Η αιφνίδια διακοπή της συνεργασίας με το One, η δύσκολη τέχνη του διαλόγου με όσους διαφωνούν —ακόμη και προσβάλλουν— και η ανάγκη να διακρίνουμε τη θεμιτή κριτική από την επαγγελματική απαξίωση.
Η ανακοίνωση του Σταμάτη Ζαχαρού, τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, δεν περιέγραφε μια συνηθισμένη τηλεοπτική μετακίνηση. 

Ο δημοσιογράφος γνωστοποίησε ότι το προηγούμενο βράδυ πληροφορήθηκε, όπως ο ίδιος αναφέρει, «αιφνιδίως και αναιτιολόγητα» τη διακοπή της συνεργασίας του με το One Channel. Η αιφνιδιαστική φύση και η απουσία αιτιολόγησης αποτελούν τη δημόσια περιγραφή του ίδιου του Σταμάτη Ζαχαρού, ενώ μέχρι τη σύνταξη του παρόντος δεν είχε δημοσιοποιηθεί επίσημη εξήγηση του σταθμού.
Αξίζει να προσέξει κανείς και το ύφος του αποχαιρετισμού. Αντί για προσωπικές αιχμές, ο Ζαχαρός ευχαρίστησε τη διοίκηση και τον ιδιοκτήτη Διονύση Παναγιωτάκη, τους συνεργάτες του, τους καλεσμένους και, προπάντων, τους τηλεθεατές. 

Μίλησε για ένα εγχείρημα με χαρακτήρα hard talk, που, κατά τη δική του αποτίμηση, έδωσε χώρο σε πρόσωπα από όλο το φάσμα της πολιτικής, της οικονομίας και της κοινωνίας. 

Το γεγονός ότι εκείνος ευχαρίστησε και όσους αποφάσισαν τη λήξη της συνεργασίας λέει κάτι για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να διαχειριστεί δημόσια αυτή τη δύσκολη στιγμή...

Το «κενό» μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές πυροδοτεί την αποσταθεροποίηση στα ανοικτά μέτωπα των ΗΠΑ

Το διάστημα των είκοσι ημερών μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, στις 3 Νοεμβρίου, αλλά και το σοβαρό ενδεχόμενο απώλειας του ελέγχου των νομοθετικών σωμάτων από τον πρόεδρο Τραμπ, δημιουργούν ένα κρίσιμο κενό, στο οποίο όλοι οι παίκτες στις δύο μεγάλες περιφερειακές κρίσεις επιχειρούν να εκμεταλλευθούν, να κατοχυρώσουν θέσεις και να βρεθούν σε καλύτερη θέση, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο στην Ουάσιγκτον.
Το κενό αυτό, βεβαίως, μπορεί να παραταθεί ακόμη περισσότερο, καθώς οι πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ θα είναι μη προβλέψιμες, εάν ο πρόεδρος Τραμπ θελήσει να αμφισβητήσει αποτελέσματα ή εάν ακόμη οδηγηθεί σε πιο ακραίες επιλογές, αμφισβητώντας έτσι και βασικούς κανόνες λειτουργίας του πολιτεύματος στις ΗΠΑ.
Το δεδομένο μέχρι στιγμής είναι ότι η πίεση που αισθάνεται και στο εσωτερικό ο πρόεδρος Τραμπ τον υποχρεώνει να αποφύγει κάθε εμπλοκή, ειδικά στη Μέση Ανατολή, η οποία θα στοίχιζε ακόμη περισσότερο εκλογικά στους Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους. Αυτό δίνει το περιθώριο τόσο στο Ιράν, αλλά κυρίως στους Χούθι, να δοκιμάσουν τις αντοχές του συστήματος, προκαλώντας για πρώτη φορά μια τόσο δυναμική παρέμβαση με τις απευθείας επιθέσεις στην καρδιά του ευαίσθητου κρίκου των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή, τη Σαουδική Αραβία. Συγχρόνως...

Όταν ο Πάιατ έβρισκε «πρόθυμο» τον Τσίπρα για τη Βάση της Σούδας

Εξ όνυχος τον λέοντα. 

Στην τελευταία του συνέντευξη (Παραπολιτικά), ο κ. Τσίπρας επιδόθηκε για άλλη μια φορά σε διασπορά ψευδών ειδήσεων, περιγράφοντας τις μεγάλες «επιτυχίες» του στις επαφές του με τις ΗΠΑ και τους προέδρους τους. 

Ειδικά οι αναφορές του στη Σούδα αποτελούν τον ορισμό του λεονταρισμού και οι αναφορές του στις «επιτυχίες» της Τουρκίας τον ορισμό της παραπληροφόρησης. 

Για άλλη μια φορά ο Αλέξης Τσίπρας στηρίζει την πολιτική του ύπαρξη στο ψέμα…
«Να θυμίσω», είπε ο κ. Τσίπρας, 

«ότι το 2016 είχα συναντηθεί με τον Μπάιντεν και μου είχε ζητήσει πενταετία για την Βάση της Σούδας, είχα αρνηθεί γιατί ζήτησα περισσότερα ανταλλάγματα και δεν μου τα έδωσε. 

Ο κ. Μητσοτάκης ήρθε κι όχι μόνο έδωσε πενταετία τη Σούδα αλλά έδωσε επ’ αόριστον τη Σούδα, άλλες τέσσερις εγκαταστάσεις και την Αλεξανδρούπολη και τι κέρδισε; 

Το East Med πήγε στις καλένδες, F35 και F16 στην Τουρκία. 

Θέλω να πω ότι εμείς τότε που είχαμε μια στάση προώθησης του στρατηγικού διαλόγου αλλά διεκδίκησης κερδίζαμε πράγματα ενώ η σημερινή κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη που έχει μια στρατηγική «πρόθυμου συμμάχου» να δώσει τα πάντα χωρίς απ’ ότι φαίνεται ανταλλάγματα έχει αυτά τα αποτελέσματα και κυρίως τη στάση Πόντιου Πιλάτου του υπουργού εξωτερικών που έρχεται εδώ και δεν λέει κουβέντα για το κρίσιμο θέμα της πόντισης καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης».

Όλα λάθος. 

Για την ακρίβεια, όλα ψέματα. 

Γιατί την ίδια μέρα δημοσιευόταν στην «Καθημερινή» η συνέντευξη Ρούμπιο στον Παπαχελά και δόθηκαν απαντήσεις και για τα F35 και για το καλώδιο. Ο παπατρέχας Τσίπρας έσπευσε να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα πριν καν ενημερωθεί. Αυτή ήταν και παραμένει η εικόνα ενός ανθρώπου που κυβέρνησε (λέμε τώρα) τη χώρα και φιλοδοξεί να ξανακυβερνήσει (εδώ φτύνουν όλοι τον κόρφο τους).
Αλλά αυτά τα περί Σούδας, που θυμίζουν τα παραμύθια για τα καλώδια του Μπαρμπαρός, είναι πραγματικά εξωφρενικά...