Χοντραίνει το παιχνίδι στην ανατολική Μεσόγειο

Προχθές το Ισραήλ βομβάρδισε μια παροπλισμένη αεροπορική βάση στη βορειοδυτική Συρία περίπου 60-70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα. 

Οι μυστικές του υπηρεσίες είχαν την πληροφορία πως η συγκεκριμένη βάση επρόκειτο να ανακατασκευστεί ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει υπό τον έλεγχο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Και μόνον αυτό το ενδεχόμενο σήμανε κόκκινο συναγερμό στο Ισραήλ. Είναι γνωστό πως η Συρία θεωρείται ζώνη υψίστης σημασίας για την ασφάλεια του Ισραήλ και για αυτό έχει δημιουργήσει μια πρόσθετη ζώνη ασφαλείας εντός του συριακού εδάφους πέρα από τα υψίπεδα του Γκολάν και έχει θέσει υπό την προστασία του την πολυπληθή κοινότητα των Δρούζων.
Το προχθεσινό αεροπορικό πλήγμα έβαλε κάθε κατεργάρη στον πάγκο του. Μάλιστα, και αυτό είναι ενδιαφέρον, μετά το κτύπημα, καθ' όλη τη διάρκεια της νύκτας, ισραηλινά F-35 βρίσκονταν στον αέρα για να αντιμετωπίσουν πιθανά αντίποινα της Τουρκίας. Ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του φροντίζει να επαναφέρει στην τάξη όσους δεν τηρούν τις συμφωνίες που συνήψαν με αυτό. Και το νέο καθεστώς της Συρίας είχε συμφωνήσει με το Ισραήλ ότι από το έδαφός της δεν πρόκειται να γίνουν επιθετικές ενέργειες εναντίον του.

Είναι φανερό πως οι ήδη τεταμένες σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ επιδεινώθηκαν κι άλλο. Ο Ερντογάν και οι στρατηγοί του παίζουν πάντα εκ του ασφαλούς. Δε ρισκάρουν να κτυπηθούν με αντιπάλους από τους οποίους ενδέχεται να ηττηθούν. Το δε καθεστώς της Συρίας αντιλήφθηκε –καθώς δεν...

Στην «κόψη του ξυραφιού» οι σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας με φόντο τη Συρία

Σε νέα περίοδο έντασης έχουν εισέλθει οι σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας, με τη Συρία να εξελίσσεται στο βασικό πεδίο της μεταξύ τους αντιπαράθεσης. 

Η κρίση γύρω από τη Γάζα παραμένει βαριά σκιά στις διμερείς σχέσεις, όμως οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι το πρόβλημα έχει αποκτήσει πλέον σαφή στρατιωτική διάσταση. 

Η αυξανόμενη παρουσία της Τουρκίας στη Συρία, η συνεργασία της με τη νέα κυβέρνηση της Δαμασκού και η εμπλοκή της στην ανασυγκρότηση στρατιωτικών υποδομών προκαλούν εύλογη ανησυχία στην ισραηλινή πλευρά, η οποία παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή κάθε κίνηση που θα μπορούσε να επηρεάσει την ασφάλεια των βορείων συνόρων της.
Το τελευταίο και πιο χαρακτηριστικό επεισόδιο καταγράφηκε στις 18 Αυγούστου, όταν ισραηλινά μαχητικά έπληξαν την αεροπορική βάση Αμπού αλ Ντουχούρ στη βορειοδυτική Συρία. 

Λίγες ώρες νωρίτερα, σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης, τουρκική αντιπροσωπεία είχε επισκεφθεί την εγκατάσταση. 

Η ισραηλινή πλευρά υποστήριξε ότι υπήρχαν ενδείξεις για σχεδιαζόμενη ανάπτυξη τουρκικών δυνάμεων στη βάση, εξέλιξη που θα δημιουργούσε νέα δεδομένα σε μια περιοχή ιδιαίτερης σημασίας για την ισραηλινή ασφάλεια...

Απ’ τα ήρεμα νερά στα ήρεμα μυαλά

Οι Τούρκοι ανακοίνωσαν θαλάσσια χωροταξικά πάρκα σε δυο περιοχές, μια στο βόρειο Αιγαίο και μια την Ανατολική Μεσόγειο. Τα σχετικά διατάγματα φέρουν μάλιστα και την υπογραφή του Ερντογάν.
Αν συνυπολογίσει κανείς και τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» που προβλέπεται να γίνει σύντομα νόμος του τουρκικού κράτους, οι εξελίξεις είναι προφανώς δυσάρεστες.
Αλλά αντί αυτό να οδηγήσει το ελληνικό πολιτικό σύστημα σε μια σοβαρή συζήτηση για την αναζήτηση μιας νέας ίσως εθνικής στρατηγικής, γίνεται αφορμή για μια κακόγουστη αντιπολιτευτική καμπάνια που ως συνήθως δεν απαντά καθόλου στο «δια ταύτα».

Αν εξαιρέσει κανείς το ΠΑΣΟΚ που οι ανακοινώσεις του για το θέμα ήταν πράγματι υπεύθυνες και προσεκτικές, όλοι οι άλλοι κινήθηκαν στο γνωστό μοτίβο των εντυπώσεων.
Ο τουρκοφάγος Σαμαράς μιλάει για «ξέπλυμα» της Τουρκίας, «φιλίες και κατευνασμούς που φέρνουν νέα τετελεσμένα” και “κατά φαντασία ήρεμα νερά…»
Ο Σύριζα- ή ό,τι τουλάχιστον έχει απομείνει απ’ αυτόν - μιλάει για «απουσία μιας συνεκτικής εθνικής στρατηγικής που εξακολουθεί να επαναπαύεται στα ήρεμα δήθεν νερά του Αιγαίου…»
Ο Νατσιός της Νίκης μιλάει για «διπλωματική αποτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη που επένδυσε στην τακτική του κατευνασμού…»
Ο Βελόπουλος τονίζει ότι «είχε προειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή ότι η πολιτική των "ήρεμων νερών" απέναντι στη φασιστική Τουρκία, συνιστά πράξη εθνικής μειοδοσίας…».
Και η ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα για «αύξηση των εντάσεων από την Τουρκία που συνιστά έμπρακτη απόδειξη της αποτυχίας της εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη…».
Κοινή συνισταμένη όλων η καταδίκη μεν των «ήρεμων νερών» αλλά και η προφανής αδυναμία διατύπωσης μιας στοιχειωδώς σοβαρής και ρεαλιστικής εναλλακτικής.
Διότι τα «ήρεμα νερά» που όλοι αυτοί καταγγέλλουν ή ειρωνεύονται, μηδένισαν σχεδόν τις παραβάσεις και παραβιάσεις στο Αιγαίο για μια σχεδόν τριετία και έδωσαν στην Ελλάδα κρίσιμο χρόνο για να αναβαθμίσει τις ένοπλες δυνάμεις της κατά τρόπο που δεν είχε συμβεί ποτέ μεταπολιτευτικά σε τέτοια επίπεδα.
Αν δεν συμφωνούν όμως μ’ αυτό, ας μας πουν τι ακριβώς προτείνουν...

Τα δημοσιονομικά περιθώρια και το σκεπτικό των μέτρων της ΔΕΘ

Ο «αέρας» του υπερπλεονάσματος, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του προϋπολογισμού 

για το πρώτο επτάμηνο του έτους, σε συνδυασμό με την ρήτρα διαφυγής για την ενέργεια, «ανοίγουν» ακόμη περισσότερο τον δημοσιονομικό χώρο που η κυβέρνηση έχει την διάθεσή της, προκειμένου να διαμορφώσει το πακέτο μέτρων που ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ανακοινώσει από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, σε μια κομβική χρονική συγκυρία, που θα σηματοδοτεί και την έναρξη μιας πολύμηνης προεκλογικής περιόδου.
Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο, η χώρα καταγράφει πρωτογενές πλεόνασμα 5,725 δισεκατομμύρια ευρώ, ξεπερνώντας τον στόχο κατά 1,307 δισ. ευρώ. 

Ταυτόχρονα, με το αίτημα που υποβλήθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ενεργοποίηση της ρήτρας διαφυγής για την ενέργεια, η Ελλάδα θα μπορεί υπό όρους να διαθέσει έως περίπου 1,5 δισ. ευρώ από τους εθνικούς πόρους μέχρι το 2028 σε ενεργειακά έργα, δημιουργώντας ένα «παράθυρο» περίπου 400 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, που εμμέσως απελευθερώνονται για νέες παροχές χωρίς να παραβιάζεται το όριο αύξησης δαπανών. 

Οι έως τώρα εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ένα «πακέτο» παροχών και μέτρων, που θα αγγίζει τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2027, με το μείζον ερώτημα να είναι πως τελικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αποφασίσει να κατανείμει αυτό το ποσό...

Ενώ, η Αντιπολίτευση σφύζει από φρεσκάδα!

Παρακολουθώ το βασικό επιχείρημα όσων με λογική, αναφέρομαι πάντα στο κοινωνικό περιβάλλον του 40%, επικρίνουν την κυβέρνηση. Το επαναλαμβάνουν, εξ ανάγκης, προσπαθώντας να υπερβούν το δικό τους αδιέξοδο. Προφανώς, βλέπουν την αδυναμία της Αντιπολίτευσης να «γυρίσει» το παιχνίδι. 

Θα αντιλαμβάνονται, φαντάζομαι, ότι παρά τους ισχυρισμούς, οι προτάσεις της κάθε άλλο μπορεί να δώσουν λύση στα προβλήματα, εκεί όπου αποτυγχάνει η κυβέρνηση. Ούτε εναλλακτική προσφέρουν, ούτε καν να πεις συγκινούν. 

Έτσι, προτού η συζήτηση κλείσει άδοξα εις βάρος τους, ρίχνουν το υποτιθέμενο ισχυρό χαρτί:
«Ναι, αλλά και η κυβέρνηση κουρασμένη είναι»!..
Αφήνω κατά μέρος, την υποκειμενική κρίση. Μπορεί για εμένα να μην βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα, ας δεχτώ όμως για χάρη του διαλόγου το επιχείρημα των επικριτών. Λογικό ακούγεται. Μπροστά μας, ένας Μητσοτάκης και η πολυμελής κυβέρνηση του με τη φθορά που παράγει η επτάχρονη διαχείριση της εξουσίας. Δεν έχουν όλα τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου την ίδια ζέση, και αποτελεσματικότητα. Να συμφωνήσουμε.
Όμως, από την άλλη, δεν έχουν παρατήσει τα μολύβια, όπως λέει ο δημοσιογραφικός «μπακαλιάρος»...

Συμφώνησαν Μητσοτάκης, Μακρόν, Χριστοδουλίδης: Επανεκκίνηση καλωδίου με navtex και γαλλικά πλοία για έρευνα

Έντονες ήταν οι διαβουλεύσεις μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Γαλλίας που ακολούθησαν την υπογραφή των δύο συμφωνιών μεταξύ ΑΔΜΗΕ, Meridiam και Nexans για τα επόμενα βήματα του έργου της υποθαλάσσιας ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας - Κύπρου.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Φιλελεύθερου Κύπρου, η άμεση προώθηση των καθοριστικών επόμενων βημάτων από τον GSI (Great Sea Interconnector), υπό τη νέα μετοχική σύνθεση και υπό την ηγεσία της ισχυρής γαλλικής εταιρείας Meridiam, αλλά και από τη γαλλική Nexans, που εκτελεί το συμβόλαιο κατασκευής και πόντισης του καλωδίου, αποτέλεσε αντικείμενο τηλεφωνικών διαβουλεύσεων μεταξύ του Νίκου Χριστοδουλίδη, του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Εμανουέλ Μακρόν.
Βάσει πληροφοριών που μεταδίδει το κυπριακό μέσο, οι τρεις ηγέτες συμφωνούν πως η επανεκκίνηση του έργου προϋποθέτει την επανέναρξη των θαλασσίων ερευνών από εξειδικευμένη εταιρεία για την ολοκλήρωση των βυθομετρήσεων και την επιλογή της βέλτιστης -τελικής- χωροθέτησης του καλωδίου που θα ενώσει την Κοφίνου με την Κορακιά και κατ’ επέκταση το ηλεκτρικό δίκτυο της Κύπρου με το ευρωπαϊκό ηλεκτρικό δίκτυο.

Οι τρεις ηγέτες φέρονται, επίσης, να αντιλαμβάνονται πως επείγει η ολοκλήρωση όλων των τεχνικών προετοιμασιών από μέρους της Meridiam (ως πλειοψηφικού μετόχου στην εταιρεία GSI) και της Nexans, ώστε να καταστεί δυνατή η έκδοση το ταχύτερο της navtex από τις ελληνικές Αρχές για την επανέναρξη των ερευνών στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, Μακρόν, Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης έχουν...

Αριστεροδεξιό πατριωτικό βέρτιγκο

Η ανακοίνωση της Τουρκίας για τη δημιουργία δύο νέων θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο ανέδειξε τη σύμπνοια του αριστεροδεξιού τουρκοφαγικού μετώπου στην καταγγελία της κυβέρνησης για απουσία εθνικής στρατηγικής έναντι της Τουρκίας και δήθεν μυωπικής και μονομερούς προσήλωσης στα ήρεμα νερά. 

Οι ανακοινώσεις της αντιπολίτευσης – με διακριτή διαφορά του ΠΑΣΟΚ – εκτός από καταγγελτική ομοιομορφία, διέπονται από μια κοινότυπη μπουρδολογική καταγραφή, δημοσιογραφικής υφής.
Η Τουρκία δεν αναμένει από την κυβέρνηση, τη Δούρου, τον Τσίπρα, τον Κουτσούμπα ή τον Νατσιό και τον Σαμαρά να της δώσουν την άδεια να λειτουργεί ως αναθεωρητική δύναμη στην περιοχή. Κάνει όσα θεωρεί ότι της υπαγορεύουν το συμφέρον της, η δύναμή της, η δυνατότητα εναλλαγής πολλών και διαφορετικών συμμάχων, η διαχρονική απαγκίστρωσή της από τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Ειδικά σε ένα διεθνές περιβάλλον που ευνοεί περισσότερο από ποτέ την ισχύ των όπλων έναντι του δικαίου.

Η στρατηγική επιλογή και επιδίωξη των «ήρεμων νερών» από την κυβέρνηση Μητσοτάκη πρόσφερε χρόνο και περιθώρια στην Ελλάδα να αυξήσει μεθοδικά την αποτρεπτική ισχύ της, αναβαθμίζοντας την ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων με νέα συστήματα και εξοπλισμούς. Αναζητήθηκαν και βρέθηκαν εθνικές διέξοδοι μέσα από συμμαχίες ισχυρού οικονομικού αποτυπώματος.

Χλευάζοντας τα ήρεμα νερά, οι ταγοί του αριστεροδεξιού (μ)πατριωτισμού ας υποδείξουν τα μέλη των οικογενειών τους που είναι διατεθειμένοι να «θυσιάσουν», αν η αναθεωρητική Τουρκία δεν ζαρώσει στη γωνία από τους...

Η κυριαρχία Μητσοτάκη, το «ταβάνι» για Τσίπρα και τα αδιέξοδα Ανδρουλάκη

Ο Δεκαπενταύγουστος πέρασε και η κλεψύδρα γύρισε. Η Δ.Ε.Θ δεν είναι πια και τόσο μακριά και οι πολιτικοί αρχηγοί θα παρουσιάσουν θέσεις και προτάσεις, θα αξιολογηθούν, θα μετρηθούν στις πρώτες μετακαλοκαιρινές δημοσκοπήσεις και «το παιχνίδι διαρκείας περίπου επτά μηνών» αρχίζει.
Οι αντιπαραθέσεις με αφορμή τη συνέντευξη Τσίπρα, η μεταγραφολογία, οι εκτιμήσεις δημοσιολόγων πολλές από τις οποίες στερούνται βάσης αφού δεν υπήρχαν νέες δημοσκοπήσεις, η κουραστική πια συζήτηση πότε θα φτιάξει κόμμα ο Α. Σαμαράς, αλλά και ο αμετάβλητος καταστροφολογικός τρόπος αντιπολίτευσης με αφορμή π.χ τις πυρκαγιές ή την απόφαση του ΣτΕ για κάποια μη Κρατικά Πανεπιστήμια μας έδωσαν μια γεύση για το τι θα επακολουθήσει.
Ωστόσο, ανέδειξαν και πάλι κάτι που παραμένει αμετάβλητο. 

Η ΝΔ διατηρεί την πρωτοκαθεδρία με σημαντική διαφορά 12%-13% από το δεύτερο κόμμα και αυτό το παραδέχονται όλοι. Ακόμα και ο Α. Τσίπρας που μίλησε για ανατροπή, αναφέρθηκε στις δεύτερες εκλογές. Μόνο το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να μιλάει -αναγκαστικά μάλλον- για πρωτιά έστω με μια ψήφο διαφορά κι ας είναι τρίτο στις δημοσκοπήσεις του Ιουλίου με 6% διαφορά.

Αυτή η αμετάβλητη πρωτοκαθεδρία φαίνεται να δρομολογεί και το «σχέδιο περικύκλωσής της» από όλες τις άλλες δυνάμεις, την βούληση όσων θέλουν «ανατροπή του Μητσοτάκη». Αυτή η βούληση συμπεριλαμβάνει βασικά δυο πυλώνες:...